ตีสนิทฉู่หงอวี้ (1 / 1)

Chinese

“说，你是不是有什么事瞒着我？”张强逼问。

Thai

“พูดมา นายมีความลับอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่ไหม” จางเฉียงคาดคั้น

Chinese

“我能有什么事，吃你的吧，包子都堵不住你的嘴。”李貌顺手拿了个包子塞张强嘴里，有点心虚。

Thai

“ฉันจะมีเรื่องอะไรได้ กินของนายไปเถอะ ซาลาเปายังอุดปากนายไม่อยู่เลย” หลี่เม่าหยิบซาลาเปายัดใส่ปากจางเฉียงอย่างถือวิสาสะ รู้สึกร้อนตัวอยู่นิดๆ

Chinese

转移话题道：“吃完去班上学习，别忘了昨天的赌约。”

Thai

ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย “กินเสร็จแล้วไปเรียนที่ห้อง อย่าลืมเรื่องเดิมพันเมื่อวานล่ะ”

Chinese

听见这话，张强整个人就像蔫了的菊花，没再纠结刚才的问题。

Thai

พอได้ยินแบบนั้น จางเฉียงก็เหี่ยวเฉาเหมือนดอกเบญจมาศโรยรา ไม่ได้ติดใจซักไซ้เรื่องเมื่อครู่อีก

Chinese

李貌则暗暗松了口气。

Thai

หลี่เม่าแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

Chinese

没多久，店老板把早餐端上来。

Thai

ไม่นานนัก เจ้าของร้านก็นำอาหารเช้ามาเสิร์ฟ

Chinese

早上跑步之前只喝了一瓶牛奶，他现在饿的不行。

Thai

ก่อนวิ่งตอนเช้าเขาดื่มแค่นมไปขวดเดียว ตอนนี้เลยหิวจนตาลาย

Chinese

一口一个包子，再喝一大口胡辣汤，浑身舒坦。

Thai

เขากินซาลาเปาคำละลูก ซดหูล่าทังคำโตตามลงไป รู้สึกสบายไปทั้งตัว

Chinese

正吃的投入，旁边的张强突然拿手肘戳他。

Thai

กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย จู่ๆ จางเฉียงที่อยู่ข้างๆ ก็เอาศอกสะกิดเขา

Chinese

“你干嘛？”

Thai

“ทำอะไรของนาย”

Chinese

张强不答，眼神示意一个方向。

Thai

จางเฉียงไม่ตอบ แต่ส่งสายตาชี้ไปทางทิศหนึ่ง

Chinese

他顺着视线看去，楚红玉她们正朝这边走来。

Thai

เขามองตามสายตาไป พวกฉู่หงอวี้กำลังเดินมาทางนี้พอดี

Chinese

李貌意外，这么巧？！

Thai

หลี่เม่าแปลกใจ บังเอิญขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!

Chinese

更意外的是，她们径直走了过来。

Thai

ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าคือพวกเธอเดินตรงเข้ามาหา

Chinese

“好巧啊，你们也在呢！”还是昨天那个甜美女孩开口。

Thai

“บังเอิญจัง พวกนายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ!” สาวน้อยหน้าหวานคนเมื่อวานเป็นฝ่ายเอ่ยทัก

Chinese

“呃，是挺巧。”李貌应道。

Thai

“เอ่อ บังเอิญจริงๆ” หลี่เม่าตอบ

Chinese

张强这时候沉默装死，不时用余光左看看，右看看。

Thai

เวลานี้จางเฉียงเงียบกริบแกล้งทำเป็นตาย ได้แต่คอยเหลือบมองซ้ายมองขวาเป็นระยะ

Chinese

周围其他吃早饭的学生，见来了两个漂亮妹子，吃相都好看许多。

Thai

นักเรียนคนอื่นๆ รอบๆ ที่กำลังกินมื้อเช้า พอเห็นสาวสวยสองคนเดินเข้ามา ต่างก็ปรับท่าทางการกินให้ดูดีขึ้นมาทันตา

Chinese

“这顿我请吧，就当感谢昨天你的帮忙。”说完拉着旁边一直低头沉默的楚红玉在他们这桌坐下。

Thai

“มื้อนี้ฉันเลี้ยงเองนะ ถือว่าตอบแทนที่นายช่วยเมื่อวาน” พูดจบก็ดึงฉู่หงอวี้ที่เอาแต่ก้มหน้านิ่งมานั่งลงที่โต๊ะของพวกเขา

Chinese

“不用，昨天的事真没什么。”李貌把桌上的东西挪了挪，拒绝的话刚出口就后悔了。

Thai

“ไม่ต้องหรอก เรื่องเมื่อวานไม่ได้มีอะไรจริงๆ” หลี่เม่าขยับของบนโต๊ะเล็กน้อย คำปฏิเสธเพิ่งหลุดจากปากเขาก็นึกเสียใจขึ้นมาทันที

Chinese

他正愁没办法接近楚红玉，眼下这多好的机会。

Thai

เขากำลังกลุ้มใจเรื่องหาทางเข้าใกล้ฉู่หงอวี้ไม่ได้อยู่พอดี นี่มันเป็นโอกาสที่ดีขนาดไหนกัน

Chinese

你请我，我请你，这一来二去，不就熟了。

Thai

เธอเลี้ยงฉัน ฉันเลี้ยงเธอ ไปๆ มาๆ แบบนี้ก็สนิทกันแล้วไม่ใช่เหรอ

Chinese

这嘴怎么这么快呢，要不是不合时宜，李貌真想给自己这张嘴几巴掌。

Thai

ปากจะไวไปไหนเนี่ย ถ้าไม่ติดว่าผิดที่ผิดเวลา หลี่เม่าคงอยากตบปากตัวเองสักสองสามทีจริงๆ

Chinese

还好，国人都挺客气，讲究三辞三让。

Thai

ยังดีที่คนส่วนใหญ่มักจะขี้เกรงใจ ยึดธรรมเนียมปฏิเสธพอเป็นพิธีตามมารยาท

Chinese

“那不行，你帮了我们，要是不报答一下，总感觉心里过不去。”女生开口道。

Thai

“ไม่ได้หรอก นายช่วยพวกเราไว้ ถ้าไม่ตอบแทนสักหน่อย ฉันคงรู้สึกคาใจแย่” หญิงสาวกล่าว

Chinese

“那行吧，我就不客气了。”李貌没再嘴贱，接着问：“你们吃什么？还没点吧？”

Thai

“งั้นก็ได้ ฉันไม่เกรงใจแล้วนะ” หลี่เม่าไม่ปากไวปฏิเสธอีก ก่อนจะถามต่อ “พวกเธอจะกินอะไรกัน ยังไม่ได้สั่งใช่ไหม”

Chinese

“忘了……”甜美女生拍了拍额头，起身去点餐。

Thai

“ลืมไปเลย…” สาวน้อยหน้าหวานตบหน้าผากตัวเองเบาๆ แล้วลุกไปสั่งอาหาร

Chinese

楚红玉一人留在原位。

Thai

ฉู่หงอวี้เหลืออยู่ตรงที่นั่งคนเดียว

Chinese

李貌想和她说话，但有点紧张，不知道怎么开口。

Thai

หลี่เม่าอยากคุยกับเธอ แต่ก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้างจนไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง

Chinese

犹豫半天，才勉强想到一个话题。

Thai

ลังเลอยู่นาน ถึงนึกหัวข้อสนทนาออกอย่างทุลักทุเล

Chinese

“哎，你那朋友叫什么名字？”李貌问她。

Thai

“นี่ เพื่อนของเธอชื่ออะไรเหรอ” หลี่เม่าถามเธอ

Chinese

张强一直在旁边看戏，这时候见好兄弟对校花发起冲锋，也不禁有些紧张。

Thai

จางเฉียงที่คอยดูเรื่องสนุกอยู่ข้างๆ มาตลอด พอเห็นเพื่อนรักเปิดฉากจู่โจมดาวโรงเรียน ก็อดตื่นเต้นตามไปด้วยไม่ได้

Chinese

只不过这搭讪是不是太low 了。

Thai

เพียงแต่มุกเข้าหาแบบนี้มันไม่ดูโลว์ไปหน่อยเหรอ

Chinese

楚红玉抬头，桃花眼正好对上李貌那双明亮的眼睛，又慌忙低下。

Thai

ฉู่หงอวี้เงยหน้าขึ้น ดวงตาดอกท้อสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายของหลี่เม่าพอดี ก่อนจะรีบก้มหน้าลงอย่างลนลาน

Chinese

沉默半晌。

Thai

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วครู่

Chinese

李貌丧气，这校花是不是有点过分高冷了，一句话不说。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกท้อแท้ ดาวโรงเรียนคนนี้จะเย็นชาเกินไปหน่อยไหม ไม่พูดอะไรสักคำ

Chinese

连交谈都这么难，那贴身保护得等到什么时候？

Thai

แค่พูดคุยยังยากขนาดนี้ แล้วเรื่องคุ้มครองอย่างใกล้ชิดจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่กัน

Chinese

“张琳……”

Thai

“จางหลิน…”

Chinese

清脆悦耳的声音忽然传来。

Thai

เสียงใสไพเราะดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

Chinese

李貌征住，怀疑自己是不是幻听，下意识又问了句：“什么？”

Thai

หลี่เม่าชะงักไป สงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า จึงถามกลับไปตามสัญชาตญาณ “อะไรนะ”

Chinese

“张琳。”楚红玉声音稍大，依旧悦耳，不过有点僵硬。

Thai

“จางหลิน” เสียงของฉู่หงอวี้ดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ยังคงน่าฟังเช่นเดิม เพียงแต่เกร็งอยู่บ้าง

Chinese

“她也是我们班的吧？”李貌反应过来，眨眨眼，没话接话。

Thai

“เธอก็อยู่ห้องเราด้วยใช่ไหม” หลี่เม่าได้สติ กะพริบตาปริบๆ ชวนคุยแก้เขิน

Chinese

“嗯。”楚红玉轻轻点头。

Thai

“อืม” ฉู่หงอวี้พยักหน้าเบาๆ

Chinese

李貌觉着不能再聊张琳，他的目标是楚红玉，别到时候被误会了。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกว่าคุยเรื่องจางหลินต่อไปไม่ได้แล้ว เป้าหมายของเขาคือฉู่หงอวี้ เดี๋ยวจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่

Chinese

“你昨天没烫着吧？”

Thai

“เมื่อวานเธอไม่ได้โดนลวกใช่ไหม”

Chinese

“没。”楚红玉微微摇头。

Thai

“ไม่” ฉู่หงอวี้ส่ายหน้าเบาๆ

Chinese

“那就好，下次小心点。”

Thai

“งั้นก็ดีแล้ว คราวหน้าก็ระวังหน่อยนะ”

Chinese

“嗯。”这次带点小奶音。

Thai

“อืม” คราวนี้มีน้ำเสียงอ้อมแอ้มติดเสียงเด็กเล็กน้อย

Chinese

他靠近楚红玉也总能闻到一股奶香味，难道是奶做的？

Thai

เวลาเข้าใกล้ฉู่หงอวี้เขาก็มักจะได้กลิ่นหอมละมุนคล้ายกลิ่นนมอยู่ตลอด หรือว่าเธอจะทำมาจากนมกันนะ

Chinese

两人又聊了几句有的没的。

Thai

ทั้งสองคุยสัพเพเหระกันต่ออีกสองสามประโยค

Chinese

这时候张琳回来，见他们在聊天，诧异问：“聊什么呢？”

Thai

ตอนนั้นเองจางหลินก็เดินกลับมา พอเห็นทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ก็ถามด้วยความประหลาดใจ “คุยอะไรกันอยู่เหรอ”

Chinese

她可是清楚，楚红玉话很少，基本上从来不和男生说话。

Thai

เธอรู้ดีว่าฉู่หงอวี้เป็นคนพูดน้อย แทบจะไม่เคยคุยกับผู้ชายเลยด้วยซ้ำ

Chinese

“没什么……”李貌总不能说在打听你名字吧。

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก…” หลี่เม่าคงพูดออกไปไม่ได้ว่ากำลังสืบชื่อเธออยู่

Chinese

张琳没追问，等会让楚红玉如实交代就行。

Thai

จางหลินไม่ได้ซักไซ้ต่อ ไว้เดี๋ยวค่อยเค้นความจริงจากฉู่หงอวี้ทีหลังก็ได้

Chinese

“钱我付过了，你不用再给。”

Thai

“ฉันจ่ายเงินไปแล้วนะ นายไม่ต้องจ่ายซ้ำล่ะ”

Chinese

“行，我们吃完了，就先走了，拜拜！”李貌说着违心的话，其实还想和楚红玉多聊聊。

Thai

“โอเค พวกเรากินเสร็จพอดี งั้นขอตัวก่อนนะ บ๊ายบาย!” หลี่เม่าพูดไม่ตรงกับใจ ทั้งที่จริงยังอยากคุยกับฉู่หงอวี้ต่ออีกสักหน่อย

Chinese

但也知道心急吃不了热豆腐。

Thai

แต่เขาก็รู้ว่าใจร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์

Chinese

“你们刚才聊什么呢？”人刚走，张琳就迫不及待问。

Thai

“เมื่อกี้พวกเธอคุยอะไรกันเหรอ” พอลับหลังทั้งสองคน จางหลินก็รีบถามอย่างอดใจไม่ไหว

Chinese

“没什么……”楚红玉小口吃着包子，耳后根还有点红。

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก…” ฉู่หงอวี้กัดซาลาเปาทีละคำเล็กๆ หลังใบหูยังแดงระเรื่ออยู่นิดๆ

Chinese

“好啊，你变了！以前有什么事你都会跟我讲的。”

Thai

“ได้เลย เธอเปลี่ยนไปแล้วนะ! เมื่อก่อนมีเรื่องอะไรเธอก็บอกฉันตลอดแท้ๆ”

Chinese

“李貌是不是勾搭你了？”

Thai

“หลี่เม่ามาจีบเธอใช่ไหม”

Chinese

张琳狐疑看向她。

Thai

จางหลินมองเธอด้วยความสงสัย

Chinese

“没……”楚红玉连忙摇头。

Thai

“เปล่า…” ฉู่หงอวี้รีบส่ายหน้า

Chinese

张琳不信。

Thai

จางหลินไม่เชื่อ

Chinese

“红玉，我跟你说，李貌那小子一看就不是什么好人！”

Thai

“หงอวี้ ฉันจะบอกเธอให้นะ เจ้าหมอนั่นดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี!”

Chinese

“他昨天表白江新月被拒，今天就把目标换成你，不得不防啊！”

Thai

“เมื่อวานเขาเพิ่งสารภาพรักกับเจียงซินเยว่แล้วโดนปฏิเสธ วันนี้ก็เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นเธอ ต้องระวังตัวไว้นะ!”

Chinese

张琳苦口婆心，全然忘了刚才是她主动过来找李貌道谢的。

Thai

จางหลินตักเตือนอย่างจริงจัง ลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อกี้เป็นฝ่ายเดินมาขอบคุณหลี่เม่าเองแท้ๆ

Chinese

楚红玉没接话，在走神。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ได้ตอบอะไร กำลังใจลอย

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“俗！”

Thai

“เชยชะมัด!”

Chinese

“哪儿俗了？”

Thai

“เชยตรงไหนกัน”

Chinese

“你真不知道她朋友名字？”

Thai

“นายไม่รู้ชื่อเพื่อนเธอจริงๆ เหรอ”

Chinese

“真不知道。”

Thai

“ไม่รู้จริงๆ”

Chinese

“信你母猪都能上树！”张强脚步缓慢，边走边吐槽。

Thai

“ถ้าเชื่อคำพูดนาย แม่หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้ว!” จางเฉียงเดินทอดน่อง พลางบ่นกระปอดกระแปดไปด้วย

Chinese

“不过也是奇了怪，这么俗套的搭讪，楚红玉竟然上当了……”

Thai

“แต่ก็น่าประหลาด มุกจีบสาวเชยๆ แบบนี้ ฉู่หงอวี้ดันหลงกลซะงั้น…”

Chinese

“可能是我这张脸的功劳。”李貌日常自恋。

Thai

“อาจเป็นเพราะหน้าตาอันหล่อเหลาของฉันก็ได้” หลี่เม่าหลงตัวเองตามความเคยชิน

Chinese

张强没法反驳，眼珠子一转，道：“中午我也去剪个光头，顺便瞅瞅你说的福利。”

Thai

จางเฉียงเถียงไม่ออก กรอกตาไปมาพลางพูดขึ้น “ตอนเที่ยงฉันก็จะไปโกนหัวเหมือนกัน จะได้แวะไปดูสวัสดิการที่นายว่าด้วย”

Chinese

李貌点头，“我陪你一起，能给你免费。”

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า “ฉันไปด้วย จะได้ตัดให้ฟรี”

Chinese

张强步伐越来越慢，奇道：“免费？”

Thai

จางเฉียงก้าวขาช้าลงเรื่อยๆ ถามอย่างประหลาดใจ “ฟรีเหรอ”

Chinese

李貌没解释，反而道：“别拖延时间了，走快点，学习去。”

Thai

หลี่เม่าไม่อธิบาย แต่พูดตัดบทแทน “เลิกถ่วงเวลาได้แล้ว เดินให้มันเร็วๆ ไปเรียนได้แล้ว”

Chinese

张强小心思被点破，只能不情愿的跟上。

Thai

จางเฉียงโดนจับไต๋ได้ จึงจำต้องเดินตามไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจ

Chinese

到了班级，两人开始背诵数学的公式定理。

Thai

พอถึงห้องเรียน ทั้งคู่ก็เริ่มท่องจำสูตรและทฤษฎีบทคณิตศาสตร์

Chinese

李貌其实可以直接让张强把高考题的相似题型掌握就行，但他没这么做。

Thai

จริงๆ แล้วหลี่เม่าสามารถให้จางเฉียงฝึกทำโจทย์แนวข้อสอบเกาเข่าที่คล้ายกันให้คล่องก็พอแล้ว แต่เขากลับไม่ทำแบบนั้น

Chinese

他不可能监督张强一辈子，只能尽可能让他养成学习的好习惯。

Thai

เขาไม่มีทางคอยดูแลจางเฉียงไปได้ตลอดชีวิต ทำได้แค่พยายามช่วยให้เพื่อนสร้างนิสัยรักการเรียนรู้ขึ้นมาให้ได้

Chinese

祁同伟村里的狗都当上警犬了，好兄弟么，能拉一把是一把。

Thai

ขนาดหมาในหมู่บ้านของฉีถงเหว่ยยังได้เป็นสุนัขตำรวจ ในเมื่อเป็นเพื่อนรักกัน ช่วยพยุงกันไปได้แค่ไหนก็ต้องช่วย

Chinese

临近上课，班上人都到的差不多。

Thai

ใกล้ถึงเวลาเข้าเรียน นักเรียนในห้องก็เริ่มมากันเกือบครบแล้ว

Chinese

江新月也到了班级。

Thai

เจียงซินเยว่ก็มาถึงห้องเรียนเช่นกัน

Chinese

她昨晚哭着哭着不知什么时候睡着了，早上起来的第一件事就想着和李貌和好。

Thai

เมื่อคืนเธอร้องไห้จนผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่คิดคืออยากจะคืนดีกับหลี่เม่า

Chinese

早早起床洗漱，等在家门口，眼见时间来不及了，却始终等不到人。

Thai

เธอตื่นขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันแต่เช้าตรู่ ยืนรออยู่ที่หน้าประตูบ้าน แต่จนเวลาจวนเจียนจะไม่ทันแล้วก็ยังไร้วี่แววของเขา

Chinese

她最终还是没忍住，忐忑的敲响了李貌家门。

Thai

สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหว เคาะประตูบ้านหลี่เม่าด้วยความกระวนกระวายใจ

Chinese

从赵阿姨口中得知，人早已经走了。

Thai

ถึงได้รู้จากปากป้าจ้าวว่าเขาออกไปนานแล้ว

Chinese

没堵到人，那一瞬间，她好不容易积攒的勇气瞬间全部消散。

Thai

เมื่อดักรอไม่เจอ ความกล้าหาญที่เธออุตส่าห์รวบรวมมาอย่างยากลำบากก็มลายหายไปในพริบตา

Chinese

现在看着后排认真背书的李貌，江新月又有点生气，觉着李貌太无情。

Thai

ตอนนี้พอมองหลี่เม่าที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาท่องหนังสืออยู่แถวหลัง เจียงซินเยว่ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาอีกครั้ง คิดว่าหลี่เม่าช่างไร้หัวใจเหลือเกิน

Chinese

坐回座位，江新月收拾书本，突然发现桌肚里有东西。

Thai

พอนั่งลงที่โต๊ะ เจียงซินเยว่เก็บหนังสือ พลันสังเกตเห็นว่ามีของบางอย่างอยู่ในลิ้นชักโต๊ะ

Chinese

拿出来一瞧，是自己最喜欢的肉松面包。

Thai

หยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นขนมปังหมูหยองที่เธอชอบที่สุด

Chinese

脸上顿时露出浅浅的笑容，她拿着面包，起身朝后排走去。

Thai

รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าทันที เธอถือขนมปังแล้วลุกขึ้นเดินตรงไปยังแถวหลัง

Chinese

班级里不少人的目光也都锁定在她身上。

Thai

สายตาของคนไม่น้อยในห้องเรียนต่างก็จับจ้องมาที่เธอ

Chinese

李貌把书立在桌子上，遮住了视线，正专心致志背书，完全没察觉到走近的江新月。

Thai

หลี่เม่าตั้งหนังสือขึ้นบนโต๊ะเพื่อบังสายตา กำลังตั้งอกตั้งใจท่องหนังสือ จึงไม่ทันสังเกตเห็นเจียงซินเยว่ที่เดินเข้ามาใกล้เลยสักนิด

Chinese

“李貌，谢谢你送的面包，我很喜欢！”

Thai

“หลี่เม่า ขอบคุณสำหรับขนมปังนะ ฉันชอบมากเลย!”

Chinese

李貌纳闷，面包？什么面包？还有这声音，江新月？

Thai

หลี่เม่างงงวย ขนมปัง? ขนมปังอะไรกัน? แล้วเสียงนี้นี่มัน เจียงซินเยว่เหรอ?