ตีสนิทฉู่หงอวี้ (1 / 1)
勾搭楚红玉(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“说,你是不是有什么事瞒着我?”张强逼问。
ไทย
“พูดมา นายมีความลับอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่ไหม” จางเฉียงคาดคั้น
จีน
“我能有什么事,吃你的吧,包子都堵不住你的嘴。”李貌顺手拿了个包子塞张强嘴里,有点心虚。
ไทย
“ฉันจะมีเรื่องอะไรได้ กินของนายไปเถอะ ซาลาเปายังอุดปากนายไม่อยู่เลย” หลี่เม่าหยิบซาลาเปายัดใส่ปากจางเฉียงอย่างถือวิสาสะ รู้สึกร้อนตัวอยู่นิดๆ
จีน
转移话题道:“吃完去班上学习,别忘了昨天的赌约。”
ไทย
ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย “กินเสร็จแล้วไปเรียนที่ห้อง อย่าลืมเรื่องเดิมพันเมื่อวานล่ะ”
จีน
听见这话,张强整个人就像蔫了的菊花,没再纠结刚才的问题。
ไทย
พอได้ยินแบบนั้น จางเฉียงก็เหี่ยวเฉาเหมือนดอกเบญจมาศโรยรา ไม่ได้ติดใจซักไซ้เรื่องเมื่อครู่อีก
จีน
李貌则暗暗松了口气。
ไทย
หลี่เม่าแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จีน
没多久,店老板把早餐端上来。
ไทย
ไม่นานนัก เจ้าของร้านก็นำอาหารเช้ามาเสิร์ฟ
จีน
早上跑步之前只喝了一瓶牛奶,他现在饿的不行。
ไทย
ก่อนวิ่งตอนเช้าเขาดื่มแค่นมไปขวดเดียว ตอนนี้เลยหิวจนตาลาย
จีน
一口一个包子,再喝一大口胡辣汤,浑身舒坦。
ไทย
เขากินซาลาเปาคำละลูก ซดหูล่าทังคำโตตามลงไป รู้สึกสบายไปทั้งตัว
จีน
正吃的投入,旁边的张强突然拿手肘戳他。
ไทย
กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย จู่ๆ จางเฉียงที่อยู่ข้างๆ ก็เอาศอกสะกิดเขา
จีน
“你干嘛?”
ไทย
“ทำอะไรของนาย”
จีน
张强不答,眼神示意一个方向。
ไทย
จางเฉียงไม่ตอบ แต่ส่งสายตาชี้ไปทางทิศหนึ่ง
จีน
他顺着视线看去,楚红玉她们正朝这边走来。
ไทย
เขามองตามสายตาไป พวกฉู่หงอวี้กำลังเดินมาทางนี้พอดี
จีน
李貌意外,这么巧?!
ไทย
หลี่เม่าแปลกใจ บังเอิญขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!
จีน
更意外的是,她们径直走了过来。
ไทย
ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าคือพวกเธอเดินตรงเข้ามาหา
จีน
“好巧啊,你们也在呢!”还是昨天那个甜美女孩开口。
ไทย
“บังเอิญจัง พวกนายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ!” สาวน้อยหน้าหวานคนเมื่อวานเป็นฝ่ายเอ่ยทัก
จีน
“呃,是挺巧。”李貌应道。
ไทย
“เอ่อ บังเอิญจริงๆ” หลี่เม่าตอบ
จีน
张强这时候沉默装死,不时用余光左看看,右看看。
ไทย
เวลานี้จางเฉียงเงียบกริบแกล้งทำเป็นตาย ได้แต่คอยเหลือบมองซ้ายมองขวาเป็นระยะ
จีน
周围其他吃早饭的学生,见来了两个漂亮妹子,吃相都好看许多。
ไทย
นักเรียนคนอื่นๆ รอบๆ ที่กำลังกินมื้อเช้า พอเห็นสาวสวยสองคนเดินเข้ามา ต่างก็ปรับท่าทางการกินให้ดูดีขึ้นมาทันตา
จีน
“这顿我请吧,就当感谢昨天你的帮忙。”说完拉着旁边一直低头沉默的楚红玉在他们这桌坐下。
ไทย
“มื้อนี้ฉันเลี้ยงเองนะ ถือว่าตอบแทนที่นายช่วยเมื่อวาน” พูดจบก็ดึงฉู่หงอวี้ที่เอาแต่ก้มหน้านิ่งมานั่งลงที่โต๊ะของพวกเขา
จีน
“不用,昨天的事真没什么。”李貌把桌上的东西挪了挪,拒绝的话刚出口就后悔了。
ไทย
“ไม่ต้องหรอก เรื่องเมื่อวานไม่ได้มีอะไรจริงๆ” หลี่เม่าขยับของบนโต๊ะเล็กน้อย คำปฏิเสธเพิ่งหลุดจากปากเขาก็นึกเสียใจขึ้นมาทันที
จีน
他正愁没办法接近楚红玉,眼下这多好的机会。
ไทย
เขากำลังกลุ้มใจเรื่องหาทางเข้าใกล้ฉู่หงอวี้ไม่ได้อยู่พอดี นี่มันเป็นโอกาสที่ดีขนาดไหนกัน
จีน
你请我,我请你,这一来二去,不就熟了。
ไทย
เธอเลี้ยงฉัน ฉันเลี้ยงเธอ ไปๆ มาๆ แบบนี้ก็สนิทกันแล้วไม่ใช่เหรอ
จีน
这嘴怎么这么快呢,要不是不合时宜,李貌真想给自己这张嘴几巴掌。
ไทย
ปากจะไวไปไหนเนี่ย ถ้าไม่ติดว่าผิดที่ผิดเวลา หลี่เม่าคงอยากตบปากตัวเองสักสองสามทีจริงๆ
จีน
还好,国人都挺客气,讲究三辞三让。
ไทย
ยังดีที่คนส่วนใหญ่มักจะขี้เกรงใจ ยึดธรรมเนียมปฏิเสธพอเป็นพิธีตามมารยาท
จีน
“那不行,你帮了我们,要是不报答一下,总感觉心里过不去。”女生开口道。
ไทย
“ไม่ได้หรอก นายช่วยพวกเราไว้ ถ้าไม่ตอบแทนสักหน่อย ฉันคงรู้สึกคาใจแย่” หญิงสาวกล่าว
จีน
“那行吧,我就不客气了。”李貌没再嘴贱,接着问:“你们吃什么?还没点吧?”
ไทย
“งั้นก็ได้ ฉันไม่เกรงใจแล้วนะ” หลี่เม่าไม่ปากไวปฏิเสธอีก ก่อนจะถามต่อ “พวกเธอจะกินอะไรกัน ยังไม่ได้สั่งใช่ไหม”
จีน
“忘了……”甜美女生拍了拍额头,起身去点餐。
ไทย
“ลืมไปเลย…” สาวน้อยหน้าหวานตบหน้าผากตัวเองเบาๆ แล้วลุกไปสั่งอาหาร
จีน
楚红玉一人留在原位。
ไทย
ฉู่หงอวี้เหลืออยู่ตรงที่นั่งคนเดียว
จีน
李貌想和她说话,但有点紧张,不知道怎么开口。
ไทย
หลี่เม่าอยากคุยกับเธอ แต่ก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้างจนไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง
จีน
犹豫半天,才勉强想到一个话题。
ไทย
ลังเลอยู่นาน ถึงนึกหัวข้อสนทนาออกอย่างทุลักทุเล
จีน
“哎,你那朋友叫什么名字?”李貌问她。
ไทย
“นี่ เพื่อนของเธอชื่ออะไรเหรอ” หลี่เม่าถามเธอ
จีน
张强一直在旁边看戏,这时候见好兄弟对校花发起冲锋,也不禁有些紧张。
ไทย
จางเฉียงที่คอยดูเรื่องสนุกอยู่ข้างๆ มาตลอด พอเห็นเพื่อนรักเปิดฉากจู่โจมดาวโรงเรียน ก็อดตื่นเต้นตามไปด้วยไม่ได้
จีน
只不过这搭讪是不是太low 了。
ไทย
เพียงแต่มุกเข้าหาแบบนี้มันไม่ดูโลว์ไปหน่อยเหรอ
จีน
楚红玉抬头,桃花眼正好对上李貌那双明亮的眼睛,又慌忙低下。
ไทย
ฉู่หงอวี้เงยหน้าขึ้น ดวงตาดอกท้อสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายของหลี่เม่าพอดี ก่อนจะรีบก้มหน้าลงอย่างลนลาน
จีน
沉默半晌。
ไทย
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วครู่
จีน
李貌丧气,这校花是不是有点过分高冷了,一句话不说。
ไทย
หลี่เม่ารู้สึกท้อแท้ ดาวโรงเรียนคนนี้จะเย็นชาเกินไปหน่อยไหม ไม่พูดอะไรสักคำ
จีน
连交谈都这么难,那贴身保护得等到什么时候?
ไทย
แค่พูดคุยยังยากขนาดนี้ แล้วเรื่องคุ้มครองอย่างใกล้ชิดจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่กัน
จีน
“张琳……”
ไทย
“จางหลิน…”
จีน
清脆悦耳的声音忽然传来。
ไทย
เสียงใสไพเราะดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน
จีน
李貌征住,怀疑自己是不是幻听,下意识又问了句:“什么?”
ไทย
หลี่เม่าชะงักไป สงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า จึงถามกลับไปตามสัญชาตญาณ “อะไรนะ”
จีน
“张琳。”楚红玉声音稍大,依旧悦耳,不过有点僵硬。
ไทย
“จางหลิน” เสียงของฉู่หงอวี้ดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ยังคงน่าฟังเช่นเดิม เพียงแต่เกร็งอยู่บ้าง
จีน
“她也是我们班的吧?”李貌反应过来,眨眨眼,没话接话。
ไทย
“เธอก็อยู่ห้องเราด้วยใช่ไหม” หลี่เม่าได้สติ กะพริบตาปริบๆ ชวนคุยแก้เขิน
จีน
“嗯。”楚红玉轻轻点头。
ไทย
“อืม” ฉู่หงอวี้พยักหน้าเบาๆ
จีน
李貌觉着不能再聊张琳,他的目标是楚红玉,别到时候被误会了。
ไทย
หลี่เม่ารู้สึกว่าคุยเรื่องจางหลินต่อไปไม่ได้แล้ว เป้าหมายของเขาคือฉู่หงอวี้ เดี๋ยวจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่
จีน
“你昨天没烫着吧?”
ไทย
“เมื่อวานเธอไม่ได้โดนลวกใช่ไหม”
จีน
“没。”楚红玉微微摇头。
ไทย
“ไม่” ฉู่หงอวี้ส่ายหน้าเบาๆ
จีน
“那就好,下次小心点。”
ไทย
“งั้นก็ดีแล้ว คราวหน้าก็ระวังหน่อยนะ”
จีน
“嗯。”这次带点小奶音。
ไทย
“อืม” คราวนี้มีน้ำเสียงอ้อมแอ้มติดเสียงเด็กเล็กน้อย
จีน
他靠近楚红玉也总能闻到一股奶香味,难道是奶做的?
ไทย
เวลาเข้าใกล้ฉู่หงอวี้เขาก็มักจะได้กลิ่นหอมละมุนคล้ายกลิ่นนมอยู่ตลอด หรือว่าเธอจะทำมาจากนมกันนะ
จีน
两人又聊了几句有的没的。
ไทย
ทั้งสองคุยสัพเพเหระกันต่ออีกสองสามประโยค
จีน
这时候张琳回来,见他们在聊天,诧异问:“聊什么呢?”
ไทย
ตอนนั้นเองจางหลินก็เดินกลับมา พอเห็นทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ก็ถามด้วยความประหลาดใจ “คุยอะไรกันอยู่เหรอ”
จีน
她可是清楚,楚红玉话很少,基本上从来不和男生说话。
ไทย
เธอรู้ดีว่าฉู่หงอวี้เป็นคนพูดน้อย แทบจะไม่เคยคุยกับผู้ชายเลยด้วยซ้ำ
จีน
“没什么……”李貌总不能说在打听你名字吧。
ไทย
“ไม่มีอะไรหรอก…” หลี่เม่าคงพูดออกไปไม่ได้ว่ากำลังสืบชื่อเธออยู่
จีน
张琳没追问,等会让楚红玉如实交代就行。
ไทย
จางหลินไม่ได้ซักไซ้ต่อ ไว้เดี๋ยวค่อยเค้นความจริงจากฉู่หงอวี้ทีหลังก็ได้
จีน
“钱我付过了,你不用再给。”
ไทย
“ฉันจ่ายเงินไปแล้วนะ นายไม่ต้องจ่ายซ้ำล่ะ”
จีน
“行,我们吃完了,就先走了,拜拜!”李貌说着违心的话,其实还想和楚红玉多聊聊。
ไทย
“โอเค พวกเรากินเสร็จพอดี งั้นขอตัวก่อนนะ บ๊ายบาย!” หลี่เม่าพูดไม่ตรงกับใจ ทั้งที่จริงยังอยากคุยกับฉู่หงอวี้ต่ออีกสักหน่อย
จีน
但也知道心急吃不了热豆腐。
ไทย
แต่เขาก็รู้ว่าใจร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์
จีน
“你们刚才聊什么呢?”人刚走,张琳就迫不及待问。
ไทย
“เมื่อกี้พวกเธอคุยอะไรกันเหรอ” พอลับหลังทั้งสองคน จางหลินก็รีบถามอย่างอดใจไม่ไหว
จีน
“没什么……”楚红玉小口吃着包子,耳后根还有点红。
ไทย
“ไม่มีอะไรหรอก…” ฉู่หงอวี้กัดซาลาเปาทีละคำเล็กๆ หลังใบหูยังแดงระเรื่ออยู่นิดๆ
จีน
“好啊,你变了!以前有什么事你都会跟我讲的。”
ไทย
“ได้เลย เธอเปลี่ยนไปแล้วนะ! เมื่อก่อนมีเรื่องอะไรเธอก็บอกฉันตลอดแท้ๆ”
จีน
“李貌是不是勾搭你了?”
ไทย
“หลี่เม่ามาจีบเธอใช่ไหม”
จีน
张琳狐疑看向她。
ไทย
จางหลินมองเธอด้วยความสงสัย
จีน
“没……”楚红玉连忙摇头。
ไทย
“เปล่า…” ฉู่หงอวี้รีบส่ายหน้า
จีน
张琳不信。
ไทย
จางหลินไม่เชื่อ
จีน
“红玉,我跟你说,李貌那小子一看就不是什么好人!”
ไทย
“หงอวี้ ฉันจะบอกเธอให้นะ เจ้าหมอนั่นดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี!”
จีน
“他昨天表白江新月被拒,今天就把目标换成你,不得不防啊!”
ไทย
“เมื่อวานเขาเพิ่งสารภาพรักกับเจียงซินเยว่แล้วโดนปฏิเสธ วันนี้ก็เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นเธอ ต้องระวังตัวไว้นะ!”
จีน
张琳苦口婆心,全然忘了刚才是她主动过来找李貌道谢的。
ไทย
จางหลินตักเตือนอย่างจริงจัง ลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อกี้เป็นฝ่ายเดินมาขอบคุณหลี่เม่าเองแท้ๆ
จีน
楚红玉没接话,在走神。
ไทย
ฉู่หงอวี้ไม่ได้ตอบอะไร กำลังใจลอย
จีน
……
ไทย
…
จีน
“俗!”
ไทย
“เชยชะมัด!”
จีน
“哪儿俗了?”
ไทย
“เชยตรงไหนกัน”
จีน
“你真不知道她朋友名字?”
ไทย
“นายไม่รู้ชื่อเพื่อนเธอจริงๆ เหรอ”
จีน
“真不知道。”
ไทย
“ไม่รู้จริงๆ”
จีน
“信你母猪都能上树!”张强脚步缓慢,边走边吐槽。
ไทย
“ถ้าเชื่อคำพูดนาย แม่หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้ว!” จางเฉียงเดินทอดน่อง พลางบ่นกระปอดกระแปดไปด้วย
จีน
“不过也是奇了怪,这么俗套的搭讪,楚红玉竟然上当了……”
ไทย
“แต่ก็น่าประหลาด มุกจีบสาวเชยๆ แบบนี้ ฉู่หงอวี้ดันหลงกลซะงั้น…”
จีน
“可能是我这张脸的功劳。”李貌日常自恋。
ไทย
“อาจเป็นเพราะหน้าตาอันหล่อเหลาของฉันก็ได้” หลี่เม่าหลงตัวเองตามความเคยชิน
จีน
张强没法反驳,眼珠子一转,道:“中午我也去剪个光头,顺便瞅瞅你说的福利。”
ไทย
จางเฉียงเถียงไม่ออก กรอกตาไปมาพลางพูดขึ้น “ตอนเที่ยงฉันก็จะไปโกนหัวเหมือนกัน จะได้แวะไปดูสวัสดิการที่นายว่าด้วย”
จีน
李貌点头,“我陪你一起,能给你免费。”
ไทย
หลี่เม่าพยักหน้า “ฉันไปด้วย จะได้ตัดให้ฟรี”
จีน
张强步伐越来越慢,奇道:“免费?”
ไทย
จางเฉียงก้าวขาช้าลงเรื่อยๆ ถามอย่างประหลาดใจ “ฟรีเหรอ”
จีน
李貌没解释,反而道:“别拖延时间了,走快点,学习去。”
ไทย
หลี่เม่าไม่อธิบาย แต่พูดตัดบทแทน “เลิกถ่วงเวลาได้แล้ว เดินให้มันเร็วๆ ไปเรียนได้แล้ว”
จีน
张强小心思被点破,只能不情愿的跟上。
ไทย
จางเฉียงโดนจับไต๋ได้ จึงจำต้องเดินตามไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจ
จีน
到了班级,两人开始背诵数学的公式定理。
ไทย
พอถึงห้องเรียน ทั้งคู่ก็เริ่มท่องจำสูตรและทฤษฎีบทคณิตศาสตร์
จีน
李貌其实可以直接让张强把高考题的相似题型掌握就行,但他没这么做。
ไทย
จริงๆ แล้วหลี่เม่าสามารถให้จางเฉียงฝึกทำโจทย์แนวข้อสอบเกาเข่าที่คล้ายกันให้คล่องก็พอแล้ว แต่เขากลับไม่ทำแบบนั้น
จีน
他不可能监督张强一辈子,只能尽可能让他养成学习的好习惯。
ไทย
เขาไม่มีทางคอยดูแลจางเฉียงไปได้ตลอดชีวิต ทำได้แค่พยายามช่วยให้เพื่อนสร้างนิสัยรักการเรียนรู้ขึ้นมาให้ได้
จีน
祁同伟村里的狗都当上警犬了,好兄弟么,能拉一把是一把。
ไทย
ขนาดหมาในหมู่บ้านของฉีถงเหว่ยยังได้เป็นสุนัขตำรวจ ในเมื่อเป็นเพื่อนรักกัน ช่วยพยุงกันไปได้แค่ไหนก็ต้องช่วย
จีน
临近上课,班上人都到的差不多。
ไทย
ใกล้ถึงเวลาเข้าเรียน นักเรียนในห้องก็เริ่มมากันเกือบครบแล้ว
จีน
江新月也到了班级。
ไทย
เจียงซินเยว่ก็มาถึงห้องเรียนเช่นกัน
จีน
她昨晚哭着哭着不知什么时候睡着了,早上起来的第一件事就想着和李貌和好。
ไทย
เมื่อคืนเธอร้องไห้จนผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่คิดคืออยากจะคืนดีกับหลี่เม่า
จีน
早早起床洗漱,等在家门口,眼见时间来不及了,却始终等不到人。
ไทย
เธอตื่นขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันแต่เช้าตรู่ ยืนรออยู่ที่หน้าประตูบ้าน แต่จนเวลาจวนเจียนจะไม่ทันแล้วก็ยังไร้วี่แววของเขา
จีน
她最终还是没忍住,忐忑的敲响了李貌家门。
ไทย
สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหว เคาะประตูบ้านหลี่เม่าด้วยความกระวนกระวายใจ
จีน
从赵阿姨口中得知,人早已经走了。
ไทย
ถึงได้รู้จากปากป้าจ้าวว่าเขาออกไปนานแล้ว
จีน
没堵到人,那一瞬间,她好不容易积攒的勇气瞬间全部消散。
ไทย
เมื่อดักรอไม่เจอ ความกล้าหาญที่เธออุตส่าห์รวบรวมมาอย่างยากลำบากก็มลายหายไปในพริบตา
จีน
现在看着后排认真背书的李貌,江新月又有点生气,觉着李貌太无情。
ไทย
ตอนนี้พอมองหลี่เม่าที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาท่องหนังสืออยู่แถวหลัง เจียงซินเยว่ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาอีกครั้ง คิดว่าหลี่เม่าช่างไร้หัวใจเหลือเกิน
จีน
坐回座位,江新月收拾书本,突然发现桌肚里有东西。
ไทย
พอนั่งลงที่โต๊ะ เจียงซินเยว่เก็บหนังสือ พลันสังเกตเห็นว่ามีของบางอย่างอยู่ในลิ้นชักโต๊ะ
จีน
拿出来一瞧,是自己最喜欢的肉松面包。
ไทย
หยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นขนมปังหมูหยองที่เธอชอบที่สุด
จีน
脸上顿时露出浅浅的笑容,她拿着面包,起身朝后排走去。
ไทย
รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าทันที เธอถือขนมปังแล้วลุกขึ้นเดินตรงไปยังแถวหลัง
จีน
班级里不少人的目光也都锁定在她身上。
ไทย
สายตาของคนไม่น้อยในห้องเรียนต่างก็จับจ้องมาที่เธอ
จีน
李貌把书立在桌子上,遮住了视线,正专心致志背书,完全没察觉到走近的江新月。
ไทย
หลี่เม่าตั้งหนังสือขึ้นบนโต๊ะเพื่อบังสายตา กำลังตั้งอกตั้งใจท่องหนังสือ จึงไม่ทันสังเกตเห็นเจียงซินเยว่ที่เดินเข้ามาใกล้เลยสักนิด
จีน
“李貌,谢谢你送的面包,我很喜欢!”
ไทย
“หลี่เม่า ขอบคุณสำหรับขนมปังนะ ฉันชอบมากเลย!”
จีน
李貌纳闷,面包?什么面包?还有这声音,江新月?
ไทย
หลี่เม่างงงวย ขนมปัง? ขนมปังอะไรกัน? แล้วเสียงนี้นี่มัน เจียงซินเยว่เหรอ?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน