เสี่ยวเม่ากลับมาหรือยัง (1 / 1)

Chinese

李貌第一次说词的时候，大玉就隐约好像听见了孩子。

Thai

ตอนที่หลี่เม่าพูดคำสารภาพครั้งแรก ต้าอวี้ก็คล้ายกับแว่วได้ยินคำว่าลูกอยู่รางๆ

Chinese

她只以为自己是幻听了，没想到……

Thai

เธอคิดแค่ว่าตัวเองหูแว่วไป ไม่นึกเลยว่า…

Chinese

“要孩子？”明明已经听到了，她还是不确定的问。

Thai

“มีลูกเหรอ” ทั้งที่ได้ยินแล้วแท้ๆ แต่เธอก็ยังถามอย่างไม่แน่ใจ

Chinese

“嗯，要孩子。”李貌肯定道。

Thai

“อืม มีลูก” หลี่เม่ายืนยัน

Chinese

“现在？”

Thai

“ตอนนี้เลยเหรอ”

Chinese

“现在。”

Thai

“ตอนนี้แหละ”

Chinese

大玉抿抿嘴，盯着男朋友的眼睛瞧了会，低垂下眼帘，小小声道：

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก จ้องตาแฟนหนุ่มอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลงแล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบา

Chinese

“要是你不想的话，可以晚点的。”

Thai

“ถ้านายไม่อยาก ก็รอช้ากว่านี้หน่อยก็ได้นะ”

Chinese

她以为男朋友是为了自己而妥协。

Thai

เธอคิดว่าแฟนหนุ่มยอมประนีประนอมเพื่อตนเอง

Chinese

“谁说我不想的。”

Thai

“ใครบอกว่าฉันไม่อยาก”

Chinese

李貌决定跟她好好唠唠。

Thai

หลี่เม่าตัดสินใจคุยกับเธอให้เข้าใจชัดเจน

Chinese

“我一直挺喜欢小孩，也想要个自己的孩子。

Thai

“ฉันชอบเด็กมาตลอด แล้วก็อยากมีลูกของตัวเองเหมือนกัน

Chinese

可未婚先孕这种事，委屈吃亏的毕竟是你们女生。

Thai

แต่เรื่องท้องก่อนแต่งแบบนี้ คนที่ต้องทนเสียเปรียบและน้อยเนื้อต่ำใจยังไงก็เป็นผู้หญิงอย่างพวกเธอ

Chinese

我不想你受委屈。

Thai

ฉันไม่อยากให้เธอต้องน้อยเนื้อต่ำใจ

Chinese

而之所以改变主意，是因为相比起委屈，我更不想让你整天心里彷徨又恐惧。”

Thai

และที่เปลี่ยนใจ ก็เพราะว่าเมื่อเทียบกับความน้อยเนื้อต่ำใจแล้ว ฉันยิ่งไม่อยากเห็นเธอต้องเคว้งคว้างและหวาดกลัวอยู่ในใจทั้งวันมากกว่า”

Chinese

大玉咬了咬嘴唇，默不作声。

Thai

ต้าอวี้กัดริมฝีปาก นิ่งเงียบไม่พูดอะไร

Chinese

“瞧你这样子，是改变主意了？那……”

Thai

“ดูท่าทางเธอสิ เปลี่ยนใจแล้วเหรอ งั้น…”

Chinese

李貌话还没说完，大玉伸出小手捏住了他的嘴唇，秋水般的眸子清澈明亮。

Thai

หลี่เม่ายังพูดไม่ทันจบ ต้าอวี้ก็ยื่นมือน้อยๆ ออกมาบีบริมฝีปากเขาไว้ ดวงตาคู่สวยดุจสายน้ำสารทกระจ่างใสเป็นประกาย

Chinese

“没改变主意。”

Thai

“ไม่ได้เปลี่ยนใจสักหน่อย”

Chinese

李貌轻轻甩了甩头，把大玉的手甩开，精致的鹅蛋脸在眼中放大，额头贴着额头。

Thai

หลี่เม่าสะบัดศีรษะเบาๆ ให้มือของต้าอวี้หลุดออก ใบหน้ารูปไข่อันประณีตขยายใหญ่ขึ้นในสายตา หน้าผากแนบชิดติดกัน

Chinese

“未婚妻，不要觉着是我妥协了，我是想要孩子的，不想要只是怕你委屈。”

Thai

“คู่หมั้น อย่าคิดว่าฉันยอมประนีประนอมนะ ฉันอยากมีลูกจริงๆ ที่ไม่อยากมีตอนแรกก็แค่กลัวเธอจะต้องน้อยเนื้อต่ำใจ”

Chinese

“未婚夫，你会娶我吗？”

Thai

“คู่หมั้น นายจะแต่งงานกับฉันไหม”

Chinese

李貌伸手把大玉左手抬起来，摸了摸上面的钻戒：“会！”

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปยกมือซ้ายของต้าอวี้ขึ้น ลูบแหวนเพชรบนนิ้ว “แต่งสิ!”

Chinese

“你会对我们的宝宝好嘛？”

Thai

“นายจะดีกับลูกของเราไหม”

Chinese

“那可是我们的孩子，当然会。”

Thai

“นั่นลูกของเรานะ แน่นอนอยู่แล้ว”

Chinese

“那我就不会委屈，其他人怎么看，怎么说，我都不会委屈。”

Thai

“งั้นฉันก็จะไม่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ คนอื่นจะมองยังไง จะพูดยังไง ฉันก็ไม่น้อยเนื้อต่ำใจทั้งนั้น”

Chinese

大玉抬手摩挲着李貌的脸：“你只顾着担心我会不会委屈，都没担心过你自己。”

Thai

ต้าอวี้ลูบไล้ใบหน้าของหลี่เม่า “นายมัวแต่กังวลว่าฉันจะน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่ได้กังวลถึงตัวเองเลยสักนิด”

Chinese

李貌摇摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

他当然清楚，一旦大玉怀孕被人知道，自己肯定也会被人蛐蛐，不负责任之类的。

Thai

เขาเองก็รู้ดีว่า หากคนอื่นรู้เรื่องที่ต้าอวี้ตั้งครรภ์ ตัวเขาเองก็ต้องถูกนินทาลับหลังอย่างแน่นอน ว่าไร้ความรับผิดชอบอะไรทำนองนั้น

Chinese

“我皮糙肉厚的，别人说什么我无所谓，我就是怕爸妈到时候得把我打个半死。”

Thai

“ฉันมันหนังหนา คนอื่นจะพูดยังไงฉันไม่แคร์หรอก ฉันแค่กลัวว่าถึงตอนนั้นพ่อกับแม่จะตีฉันจนปางตายมากกว่า”

Chinese

“说起来，今天求婚感觉还是有点草率了，没有爸妈，没有奶奶，没有朋友，等以后，我再求一次。”

Thai

“จะว่าไป วันนี้ขอแต่งงานรู้สึกว่ายังค่อนข้างลวกๆ ไปหน่อย ไม่มีทั้งพ่อแม่ ทั้งคุณย่า ทั้งเพื่อนๆ ไว้คราวหน้า ฉันจะขออีกรอบนะ”

Chinese

“我不要！”

Thai

“ฉันไม่เอา!”

Chinese

大玉拒绝：“今天的就很好很好了，在我心里是最好的，是就属于我们两个人的幸福。”

Thai

ต้าอวี้ปฏิเสธ “ของวันนี้ก็ดีมากๆ แล้ว ในใจฉันนี่คือสิ่งที่ดีที่สุด เป็นความสุขที่เป็นของพวกเราแค่สองคน”

Chinese

“爸妈、奶奶和朋友们，不还有订婚嘛，到时候再请他们好了。”

Thai

“ส่วนพ่อแม่ คุณย่า แล้วก็เพื่อนๆ ยังมีงานหมั้นอยู่อีกไม่ใช่เหรอ ถึงตอนนั้นค่อยเชิญพวกเขาก็ได้”

Chinese

“至于爸妈会揍你，你放心好了，奶奶会护着你的，还有我。”

Thai

“ส่วนเรื่องที่พ่อกับแม่จะตีนาย นายวางใจได้เลย คุณย่าต้องปกป้องนายอยู่แล้ว แล้วก็ยังมีฉันด้วย”

Chinese

大玉说到这儿，突然笑了起来，一脸母性光辉的摸了摸肚子：“到时候来个挟天子以令诸侯。”

Thai

ต้าอวี้พูดถึงตรงนี้ก็พลันหัวเราะขึ้นมา ลูบท้องตนเองด้วยสีหน้าเปล่งประกายความเป็นแม่ “ถึงตอนนั้นก็อัญเชิญโอรสสวรรค์บัญชาเหล่าขุนนางเสียเลย”

Chinese

李貌被她这说法逗笑了，不过这比喻挺恰当。

Thai

หลี่เม่าถูกคำพูดของเธอทำให้หลุดขำ ทว่าการเปรียบเปรยนี้ช่างเหมาะเจาะจริงๆ

Chinese

大玉有了孩子，到时毫无疑问会成为家里的太上皇。

Thai

ถ้าต้าอวี้มีลูก ถึงตอนนั้นย่อมกลายเป็นไท่ซ่างหวงของบ้านอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

只要他躲在龟龟的庇护下，赵梅和李治应该不会拿自己怎么样。

Thai

ขอเพียงเขาหลบอยู่ใต้การคุ้มครองของกุยกุย จ้าวเหมยกับหลี่จื้อก็คงทำอะไรเขาไม่ได้

Chinese

“要孩子这件事我们得瞒好了，要是被爸妈察觉出来，他们肯定不会答应。”

Thai

“เรื่องที่จะมีลูกพวกเราต้องเก็บเป็นความลับให้ดี ถ้าพ่อกับแม่จับได้ พวกเขาต้องไม่ยอมแน่ๆ”

Chinese

“嗯嗯，奶奶也暂时不告诉了吧，虽然知道她肯定没意见，可万一露出什么破绽就不好了。”

Thai

“อื้อๆ คุณย่าก็ยังไม่ต้องบอกก่อนแล้วกัน ถึงจะรู้ว่าท่านต้องไม่ขัดข้องแน่ๆ แต่ถ้าเผลอหลุดพิรุธอะไรออกไปก็คงไม่ดี”

Chinese

“那就等有了再跟他们说。”

Thai

“งั้นรอให้มีก่อนแล้วค่อยบอกพวกเขา”

Chinese

“那……未婚夫，我们从今天开始备孕？”

Thai

“งั้น…คุณคู่หมั้น พวกเราจะเริ่มเตรียมตัวมีลูกกันตั้งแต่วันนี้เลยไหม”

Chinese

“今天就开始。”

Thai

“เริ่มตั้งแต่วันนี้เลย”

Chinese

大玉闻言，开心的起身，跨坐到李貌腿上，搂着他的脖子。

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นอย่างดีอกดีใจ ข้ามไปนั่งคร่อมบนตักของหลี่เม่า แล้วโอบคอเขาไว้

Chinese

“那从今天开始，你就不能抽烟喝酒了，烟你不抽，酒是不能再喝了。”

Thai

“งั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายห้ามสูบบุหรี่ดื่มเหล้าเด็ดขาด บุหรี่นายไม่สูบอยู่แล้ว แต่เหล้าห้ามดื่มอีกต่อไปนะ”

Chinese

“还有你洗澡的时候，水的温度也不能太高。”

Thai

“แล้วก็เวลาอาบน้ำ อุณหภูมิของน้ำก็ต้องไม่ร้อนเกินไปด้วย”

Chinese

“体重，小貌你的体重应该刚刚好。”

Thai

“เรื่องน้ำหนัก เสี่ยวเม่า น้ำหนักของนายน่าจะกำลังพอดีเลย”

Chinese

“也不能久坐，另外要少吃芹菜，多吃点黄鳝、泥鳅、海参……”

Thai

“แล้วก็นั่งนานๆ ไม่ได้ด้วย นอกจากนี้ต้องกินขึ้นฉ่ายให้น้อยลง กินปลาไหล ปลาหลด ปลิงทะเลให้เยอะๆ…”

Chinese

瞧着眼前喋喋不休的大玉，李貌再一次体会到了她对孩子的渴望。

Thai

เมื่อมองดูต้าอวี้ที่กำลังพร่ำพูดไม่หยุดอยู่ตรงหน้า หลี่เม่าก็สัมผัสได้ถึงความปรารถนาจะมีลูกของเธออีกครั้ง

Chinese

等大玉说的差不多了，李貌接话道：

Thai

พอต้าอวี้พูดไปได้พอสมควรแล้ว หลี่เม่าจึงพูดเสริมขึ้นว่า

Chinese

“龟龟你要开始注意锻炼身体，待会我们去买个跳绳。”

Thai

“กุยกุย เธอก็ต้องเริ่มใส่ใจออกกำลังกายเหมือนกัน เดี๋ยวพวกเราไปซื้อเชือกกระโดดกันนะ”

Chinese

“顺便买点艾草泡脚，还有叶酸。”

Thai

“ถือโอกาสซื้อโกฐจุฬาลัมพาไว้แช่เท้า แล้วก็กรดโฟลิกด้วย”

Chinese

“你也得远离烟味，多吃些新鲜蔬果，蛋糕和奶茶得少吃少喝。”

Thai

“เธอก็ต้องอยู่ห่างจากกลิ่นควันบุหรี่ กินผักผลไม้สดให้เยอะๆ เค้กกับชานมก็ต้องกินให้น้อยลงด้วย”

Chinese

“还有排卵期……”

Thai

“แล้วก็ช่วงวันตกไข่…”

Chinese

大玉直直盯着面前的李貌，脸上的笑容越加灿烂。

Thai

ต้าอวี้จ้องมองหลี่เม่าตรงหน้า รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งผลิบานเจิดจรัสกว่าเดิม

Chinese

“对了，体检。”

Thai

“จริงสิ ตรวจสุขภาพ”

Chinese

“对喔，正好空闲一天，我们现在就去检查吧。”

Thai

“จริงด้วยสิ พอดีวันนี้ว่างทั้งวัน พวกเราไปตรวจกันตอนนี้เลยเถอะ”

Chinese

“走！”

Thai

“ไปกัน!”

Chinese

大玉从男朋友身上站起来，挽着他走到教室门口。

Thai

ต้าอวี้ลุกขึ้นจากตัวแฟนหนุ่ม ควงแขนเขาเดินไปที่หน้าประตูห้องเรียน

Chinese

两人一起回头，仔仔细细环视一圈这个熟悉的教室，缓缓关上了门。

Thai

ทั้งสองหันกลับไปพร้อมกัน กวาดสายตามองห้องเรียนที่แสนคุ้นเคยนี้อย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูลง

Chinese

窗外又一阵夏风袭来，树叶摇落一片光斑。

Thai

สายลมฤดูร้อนพัดผ่านนอกหน้าต่างมาอีกระลอก ใบไม้สั่นไหวสะบัดเงาแสงแดดร่วงหล่นลงมาเป็นหย่อมๆ

Chinese

靠墙的课桌下，那行字隐于阴影中，不易被人察觉，也不需要被人察觉，就那么偷偷幸福着。

Thai

ใต้โต๊ะเรียนริมกำแพง ตัวอักษรแถวนั้นซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ไม่สะดุดตาให้ใครสังเกตเห็น และไม่จำเป็นต้องให้ใครรับรู้ ปล่อยให้ความสุขซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบงันเช่นนั้น

Chinese

……

Thai

…

Chinese

火车站。

Thai

สถานีรถไฟ

Chinese

熙熙攘攘的人群中，走来一个身材高挑的短发女生。

Thai

ท่ามกลางฝูงชนที่ขวักไขว่ มีหญิงสาวผมสั้นรูปร่างสูงเพรียวคนหนึ่งเดินเข้ามา

Chinese

她穿着件浅蓝色条纹短袖，左侧胸口上刺着只卡通小狗。

Thai

เธอสวมเสื้อแขนสั้นลายทางสีฟ้าอ่อน บนอกเสื้อข้างซ้ายปักลายลูกสุนัขการ์ตูน

Chinese

下半身一条黑色短裤搭配一双白色小板鞋，露出笔直白皙的双腿。

Thai

ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นสีดำเข้าคู่กับรองเท้าสเก็ตบอร์ดสีขาวคู่เล็ก เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนเหยียดตรง

Chinese

小圆脸，大眼睛，浑身透着股青春的气息。引得路过的人频频注目。

Thai

ใบหน้ากลมเล็ก ดวงตากลมโต ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายแห่งความเยาว์วัยออกมา ดึงดูดสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมาให้หันมองอยู่บ่อยครั้ง

Chinese

“什么时候剪的短发？”刘娟迎上前问。

Thai

“ไปตัดผมสั้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” หลิวจวนเดินรี่เข้าไปถาม

Chinese

江兵接过江新月手上的行李。

Thai

เจียงปิงรับกระเป๋าเดินทางในมือของเจียงซินเยว่ไป

Chinese

“回来的时候刚剪的。”江新月道。

Thai

“เพิ่งตัดตอนจะกลับมานี่เอง” เจียงซินเยว่ตอบ

Chinese

虽然李貌把她给删了，但这次她并没有轻易放弃。

Thai

แม้หลี่เม่าจะลบเธอทิ้งไปแล้ว แต่คราวนี้เธอไม่ได้ยอมแพ้ง่ายๆ

Chinese

这次回来，不仅剪了短发，连穿搭风格也退回到了高中时期，退回到了李貌喜欢她的时候。

Thai

การกลับมาครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เธอจะตัดผมสั้น แม้แต่สไตล์การแต่งตัวก็ยังย้อนกลับไปเหมือนสมัยมัธยมปลาย ย้อนกลับไปตอนที่หลี่เม่ายังชอบเธออยู่

Chinese

她不知道这样有没有用，但总得试试。

Thai

เธอไม่รู้ว่าทำแบบนี้จะได้ผลไหม แต่ยังไงก็ต้องลองดู

Chinese

想到这，江新月迫不及待问：“小貌回来了没？”

Thai

พลันคิดถึงตรงนี้ เจียงซินเยว่ก็ถามอย่างร้อนใจ “เสี่ยวเม่ากลับมารึยัง”

Chinese

刘娟和江兵闻言，脸上的笑容一僵。

Thai

หลิวจวนกับเจียงปิงได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็พลันชะงักค้าง

Chinese

“什么意思？回来就回来，没回来就没回来，怎么不说话？”江新月有不好的预感。

Thai

“หมายความว่ายังไง กลับมาก็คือกลับมา ไม่กลับก็คือไม่กลับ ทำไมถึงไม่พูดอะไรกันล่ะ” เจียงซินเยว่เกิดลางสังหรณ์ไม่ดี

Chinese

“上车再说。”

Thai

“ขึ้นรถแล้วค่อยคุยกัน”

Chinese

刘娟打开宝马5系的车门，跟女儿一起坐进后座。

Thai

หลิวจวนเปิดประตูรถบีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 5 แล้วนั่งเข้าไปที่เบาะหลังพร้อมกับลูกสาว

Chinese

车子启动。

Thai

รถยนต์แล่นออกตัว

Chinese

“到底怎么回事？”

Thai

“ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”

Chinese

“你赵姨他们搬家了。”

Thai

“น้าจ้าวของลูก พวกเขาย้ายบ้านกันแล้ว”

Chinese

江新月一愣，一颗心直往下沉：“搬家？住的好好的搬什么家？”

Thai

เจียงซินเยว่ชะงักไป หัวใจดิ่งวูบลงทันที “ย้ายบ้านเหรอ อยู่ดีๆ จะย้ายบ้านทำไมกัน”

Chinese

“说是小貌给买了房子，他们家有钱了，怎么还会住小区，估计已经住进别墅了。”刘娟语气酸酸的。

Thai

“เห็นบอกว่าเสี่ยวเม่าซื้อบ้านให้ บ้านพวกเขามีเงินแล้ว จะยังอยู่ชุมชนตึกแถวต่อได้ยังไง ป่านนี้คงย้ายไปอยู่วิลล่าแล้วมั้ง” หลิวจวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหน

Chinese

“别墅……”

Thai

“วิลล่า…”

Chinese

江新月咬了咬嘴唇：“他们搬到了哪个别墅区？”

Thai

เจียงซินเยว่กัดริมฝีปาก “พวกเขาย้ายไปโครงการวิลล่าไหน”

Chinese

“不知道。”

Thai

“ไม่รู้”

Chinese

“不知道？！你没问吗？”

Thai

“ไม่รู้เหรอ แม่ไม่ได้ถามเหรอ”

Chinese

“问了，你赵姨不说。”

Thai

“ถามแล้ว แต่น้าจ้าวของลูกไม่ยอมบอก”

Chinese

江新月敏锐的察觉到了不对，怎么才两个多月，自家就有和小貌家老死不相往来的架势。

Thai

เจียงซินเยว่รับรู้ถึงความผิดปกติได้อย่างเฉียบไว ทำไมเวลาแค่สองเดือนกว่าๆ บ้านตนเองถึงได้มีท่าทีเหมือนจะตัดขาดไม่ไปมาหาสู่กับบ้านเสี่ยวเม่าไปเสียแล้ว

Chinese

是赵姨家发达了，嫌弃穷朋友？不会，赵姨不是那种人。

Thai

เป็นเพราะบ้านน้าจ้าวร่ำรวยขึ้นมา เลยรังเกียจเพื่อนจนๆ อย่างนั้นเหรอ ไม่หรอก น้าจ้าวไม่ใช่คนแบบนั้น

Chinese

她霍地看向刘娟：“妈，到底发生了什么？”

Thai

เธอหันขวับไปมองหลิวจวนทันที “แม่ ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

Chinese

“能发生什么，人家发达了，不跟我们玩了呗。”

Thai

“จะเกิดอะไรขึ้นได้ล่ะ ก็คนเขาร่ำรวยแล้ว ไม่อยากสุงสิงกับพวกเราแล้วน่ะสิ”

Chinese

江新月不信。

Thai

เจียงซินเยว่ไม่เชื่อ

Chinese

“你是不是哪儿得罪了赵姨？”

Thai

“แม่ไปล่วงเกินน้าจ้าวตรงไหนเข้าใช่ไหม”

Chinese

见女儿不相信自己的话就算了，反而还来质问自己，刘娟顿时怒火中烧。

Thai

เมื่อเห็นว่าลูกสาวไม่เชื่อคำพูดของตนเองยังไม่พอ แถมยังย้อนกลับมาซักไซ้ไล่เลียง หลิวจวนก็พลันเดือดดาลขึ้นมาทันที