เสี่ยวเม่าครั้งนี้ทำได้ดีจริงๆ! (1 / 1)

Chinese

“不打扰，不打扰。”

Thai

“ไม่รบกวนเลยค่ะ ไม่รบกวนเลย”

Chinese

“嗯，分数我们还没来得及问。”

Thai

“ค่ะ คะแนนพวกเรายังไม่ทันได้ถามเลย”

Chinese

“有很大进步？”赵梅斜了眼李貌，嘴角微微翘起，原来是打电话夸她儿子来了。

Thai

“ก้าวหน้าขึ้นมากเหรอคะ?” จ้าวเหมยเหลือบมองหลี่เม่า มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ที่แท้ก็โทรมาชมลูกชายนี่เอง

Chinese

“696？进步确实……”她话到一半，猛的反应过来，眼睛瞪的溜圆，拔高音量尖声问：“多少？！！”

Thai

“696? ก้าวหน้าขึ้นจริงๆ ด้วย…” เธอพูดไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ ก็ได้สติ ตาเบิกกว้างกลมโต ก่อนจะแผดเสียงถามขึ้นสูง “เท่าไหร่นะคะ?!!”

Chinese

声音回荡在房间，那三人听到696，又见她这样，都一脸迷茫。

Thai

เสียงดังก้องไปทั่วห้อง อีกสามคนได้ยินเลข 696 แถมยังเห็นท่าทางของเธอแบบนั้น ก็พากันทำหน้าเหลอหลา

Chinese

刘娟和江兵懵逼的对视一眼，李治则直接抢过赵梅耳旁的手机，点了扩音，接着从里面清晰地传出班主任张磊的声音。

Thai

หลิวจวนกับเจียงปิงสบตากันอย่างงุนงง ส่วนหลี่จื้อคว้าโทรศัพท์ข้างหูจ้าวเหมยมาเปิดลำโพงทันที จากนั้นเสียงของครูประจำชั้นจางเหล่ยก็ดังออกมาจากข้างในอย่างชัดเจน

Chinese

“696分，班级第二，也是年级第二。”

Thai

“696 คะแนน ได้ที่สองของห้อง แล้วก็เป็นที่สองของระดับชั้นด้วยครับ”

Chinese

四人目光齐刷刷投向那边挺直腰背端正坐着的人，惊喜，惊愕，怀疑。

Thai

สายตาทั้งสี่คู่หันขวับไปมองคนที่นั่งตัวตรงแหน็วอยู่ตรงนั้นพร้อมเพรียงกัน ทั้งยินดี ทั้งตกตะลึง และสงสัย

Chinese

李貌心里那叫一个爽，老张是个好人啊，帮自己装逼，既然如此，那以前他鄙视自己的事就这么算了吧。

Thai

ในใจของหลี่เม่ารู้สึกสะใจสุดๆ เหล่าจางนี่เป็นคนดีจริงๆ ช่วยให้เขาได้อวดเบ่ง ในเมื่อเป็นแบบนี้ เรื่องที่อีกฝ่ายเคยดูถูกเขาเมื่อก่อนก็ช่างมันเถอะ

Chinese

“喂，人呢？挂了？”张磊的声音又响起来。

Thai

“ฮัลโหล อยู่ไหมครับ? วางสายไปแล้วเหรอ?” เสียงของจางเหล่ยดังขึ้นมาอีก

Chinese

李治最先回过神，捅了捅发愣的赵梅，让她回话。

Thai

หลี่จื้อได้สติเป็นคนแรก เขาสะกิดจ้าวเหมยที่กำลังยืนอึ้งอยู่เพื่อให้เธอตอบกลับไป

Chinese

“呃，在呢在呢，老师您没打错电话？说的是我们家李貌？”她小心翼翼开口询问，生怕这是一场梦，是老师搞错了。

Thai

“เอ่อ อยู่ค่ะๆ ครูคะ คุณครูไม่ได้โทรผิดเบอร์ใช่ไหมคะ? พูดถึงหลี่เม่าบ้านเราจริงๆ เหรอคะ?” เธอเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง กลัวแทบแย่ว่านี่จะเป็นแค่ความฝัน หรือครูจะจำผิดคน

Chinese

“电话肯定没打错，说的就是李貌，我知道他分数的时候也是吓一跳。”张磊顿了顿，继续道：“这确实很匪夷所思，但我希望你们能相信他。

Thai

“โทรไม่ผิดแน่นอนครับ พูดถึงหลี่เม่านั่นแหละ ตอนผมรู้คะแนนเขาก็ตกใจเหมือนกัน” จางเหล่ยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า “เรื่องนี้มันเหลือเชื่อจริงๆ แต่ผมหวังว่าพวกคุณจะเชื่อมั่นในตัวเขานะครับ

Chinese

今天下午我先去查了监控，又亲自问了监考老师，都没问题。

Thai

บ่ายวันนี้ผมไปตรวจกล้องวงจรปิดมาก่อน แล้วก็ถามครูคุมสอบด้วยตัวเอง ทุกอย่างไม่มีปัญหาอะไรเลย

Chinese

他来学校的时候，我还把他叫到办公室让他当场做了各科老师现出的题目，他全做对了。

Thai

ตอนที่เขามาโรงเรียน ผมยังเรียกเขาไปที่ห้องพักครู ให้ทำโจทย์สดๆ ที่ครูแต่ละวิชาเพิ่งออกตรงนั้นเลย เขาก็ทำถูกทั้งหมด

Chinese

而且，他数学相当不错，考了满分150分。”

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น วิชาคณิตศาสตร์ของเขาถือว่ายอดเยี่ยมมาก สอบได้คะแนนเต็ม 150 คะแนนครับ”

Chinese

四个大人边听着电话，边直勾勾盯着李貌，好像第一次认识他。

Thai

ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนฟังโทรศัพท์พลางจ้องหลี่เม่าตาไม่กะพริบ ราวกับเพิ่งเคยรู้จักเขาเป็นครั้งแรก

Chinese

刘娟和江兵觉着好像在做梦，隔壁邻居家的学渣小孩一夜之间成了比自己女儿还厉害的学霸？新月别说年级第二，年级前十都没进过啊！

Thai

หลิวจวนกับเจียงปิงรู้สึกเหมือนกำลังฝันไป เด็กเรียนแย่ข้างบ้านกลายเป็นหัวกะทิที่เก่งกว่าลูกสาวตัวเองชั่วข้ามคืนเนี่ยนะ? ซินเยว่อย่าว่าแต่ที่สองของระดับชั้นเลย แม้แต่ท็อปสิบของระดับชั้นก็ยังไม่เคยติดอันดับด้วยซ้ำ!

Chinese

李貌被看到有点不好意思，冲老妈调皮地眨了眨眼，赵梅嘴角根本压不住，咧嘴无声傻乐，整个人轻飘飘的。

Thai

หลี่เม่าถูกจ้องจนเริ่มเขินเล็กน้อย จึงขยิบตาให้แม่อย่างขี้เล่น จ้าวเหมยหุบยิ้มไม่ลงเลยสักนิด ฉีกยิ้มกว้างหัวเราะร่าอย่างมีความสุขจนตัวลอย

Chinese

李治表面倒是淡定，但一口一口喝水的小动作出卖了他的内心。

Thai

หลี่จื้อดูภายนอกสงบนิ่ง แต่พฤติกรรมจิบน้ำทีละอึกๆ ได้ทรยศความรู้สึกภายในใจของเขาไปหมดแล้ว

Chinese

“他跟年级第一就差14分，这次英语没发挥好，127分，进步空间很大，要是考个142分妥妥就是年级第一……”

Thai

“เขาตามหลังที่หนึ่งของระดับชั้นแค่ 14 คะแนนเท่านั้น ครั้งนี้ภาษาอังกฤษทำได้ไม่ค่อยดี ได้ 127 คะแนน ยังมีพื้นที่ให้พัฒนาอีกเยอะ ถ้าได้สัก 142 คะแนน ก็เป็นที่หนึ่งของระดับชั้นสบายๆ…”

Chinese

张磊巴拉巴拉分析一大堆，一群人神色莫名，最后听他总结道：“现在最关键的就是你们要相信他，不要影响孩子的心态。”

Thai

จางเหล่ยวิเคราะห์ร่ายยาวเป็นชุด ทุกคนต่างมีสีหน้าซับซ้อนยากจะบรรยาย สุดท้ายก็ได้ยินเขาสรุปว่า “ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกคุณต้องเชื่อมั่นในตัวเขา อย่าทำให้สภาพจิตใจของเด็กได้รับผลกระทบนะครับ”

Chinese

李貌挺感慨，老张真是个分奴啊，只要分数高，他就能体贴的像个媳妇儿。

Thai

หลี่เม่าอดทอดถอนใจไม่ได้ เหล่าจางนี่เป็นทาสคะแนนจริงๆ เลย ขอแค่คะแนนสูง เขาก็ดูแลเอาใจใส่ดีอย่างกับเมีย

Chinese

不过这当学霸的感觉真特么好。

Thai

แต่ความรู้สึกของการเป็นเด็กเรียนเก่งนี่มันโคตรจะดีจริงๆ

Chinese

可惜重生也没给他个什么学霸系统，要不然这会他应该已经在研究核聚变了，然后被国家看重，又想低调，然后打脸不长眼的配角……

Thai

เสียดายที่การเกิดใหม่ไม่ได้มอบระบบเด็กเทพอะไรให้เขาเลย ไม่อย่างนั้นป่านนี้เขาคงกำลังวิจัยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันอยู่ แล้วก็ได้รับความสำคัญจากระดับประเทศ แต่ก็อยากทำตัวโลว์โปรไฟล์ จากนั้นก็ตบหน้าพวกตัวประกอบไร้ตา…

Chinese

“是是是，张老师您说的对，目前孩子的心态最重要……”赵梅语气欢快地应承。

Thai

“ใช่ค่ะๆ ครูจางพูดถูกแล้วค่ะ ตอนนี้สภาพจิตใจของลูกสำคัญที่สุด…” จ้าวเหมยตอบรับด้วยน้ำเสียงร่าเริง

Chinese

又杂七杂八聊了会。

Thai

คุยเรื่องสัพเพเหระกันต่ออีกสักพัก

Chinese

比如张磊说因为李貌顶着个光头，监考老师印象很深，觉着他不是个好学生，生怕他作弊，所以考试的时候重点盯防他。

Thai

อย่างเช่นจางเหล่ยเล่าว่า เพราะหลี่เม่าไว้หัวโล้น ครูคุมสอบเลยจำได้แม่น คิดว่าเขาไม่ใช่เด็กดี กลัวแทบแย่ว่าเขาจะลอกข้อสอบ ตอนสอบก็เลยจับตาดูเขาเป็นพิเศษ

Chinese

待电话挂断，客厅陷入了诡异的寂静。

Thai

พอวางสาย ห้องนั่งเล่นก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันแปลกประหลาด

Chinese

赵梅率先打破沉默，问了句废话：“你们班主任说的都是真的？”

Thai

จ้าวเหมยเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ เอ่ยถามคำถามไร้สาระขึ้นมา “ที่ครูประจำชั้นของลูกพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเหรอ?”

Chinese

“嗯，真的。”李貌点头。

Thai

“ครับ จริงครับ” หลี่เม่าพยักหน้า

Chinese

“班级第二？”

Thai

“ที่สองของห้อง?”

Chinese

“班级第二！”

Thai

“ที่สองของห้องครับ!”

Chinese

“年级第二？”

Thai

“ที่สองของระดับชั้น?”

Chinese

“年级第二！”

Thai

“ที่สองของระดับชั้นครับ!”

Chinese

赵梅霍地起身，把刘娟挤一边，坐儿子身边，然后按耐不住激动，使劲搓了搓他光头，赞道：“儿子你真是太棒了！太棒了！”

Thai

จ้าวเหมยลุกพรวดขึ้น เบียดหลิวจวนไปข้างหนึ่งแล้วนั่งลงข้างลูกชาย จากนั้นก็ระงับความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ ขยี้หัวโล้นของเขาอย่างแรงพลางเอ่ยชม “ลูกแม่เก่งมากจริงๆ! ยอดเยี่ยมที่สุด!”

Chinese

“嘿嘿嘿。”李貌见老妈这么开心，也很高兴。孩子么，甭管多大，都想被父母夸。

Thai

“ฮิๆๆ” หลี่เม่าเห็นแม่มีความสุขขนาดนี้ก็พลอยดีใจไปด้วย ไม่ว่าเด็กจะโตแค่ไหน ก็ล้วนอยากได้รับคำชมจากพ่อแม่ทั้งนั้น

Chinese

刘娟和江兵则有点尴尬，还有点羡慕嫉妒，按李貌这次考的分数，高考结束后怕不是要被那几所顶尖学校抢着要人。

Thai

ทางด้านหลิวจวนกับเจียงปิงกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ ทั้งยังอิจฉาริษยาอยู่บ้าง เมื่อดูจากคะแนนสอบครั้งนี้ของหลี่เม่า หลังการสอบเกาเขาสิ้นสุดลง เกรงว่าคงจะถูกมหาวิทยาลัยชั้นนำเหล่านั้นแย่งตัวกันเป็นแน่

Chinese

他们很想怀疑这事的真实性，但刚才张磊亲口说的那些话作不得假。也不好多说多问，要不然有故意影响人家心态之嫌。

Thai

พวกเขาอยากจะสงสัยในความจริงของเรื่องนี้มาก แต่คำพูดที่จางเหล่ยพูดออกมาเมื่อครู่ไม่อาจเป็นเรื่องโกหกได้ จะพูดหรือถามอะไรมากไปก็ไม่เหมาะ ไม่อย่างนั้นอาจถูกมองว่ามีเจตนาส่งผลกระทบต่อจิตใจของเด็กคนอื่น

Chinese

“你这段时间没白努力，不过这进步着实把你妈我吓得不轻！”赵梅晕乎乎的还没缓过来。

Thai

“ช่วงนี้ลูกไม่ได้พยายามเสียเปล่าเลย แต่ความก้าวหน้านี้ทำเอาแม่ตกใจไม่น้อยเลยนะเนี่ย!” จ้าวเหมยยังคงมึนงงและยังตั้งสติไม่ค่อยได้

Chinese

“我以前就很聪明好嘛，稍微一学，突飞猛进很正常。”李貌忍不住眉飞色舞，一阵嘚瑟。

Thai

“ผมฉลาดอยู่แล้วเถอะครับ แค่ตั้งใจเรียนนิดหน่อย ความก้าวหน้าแบบก้าวกระโดดก็เป็นเรื่องปกติ” หลี่เม่าอดไม่ได้ที่จะยิ้มหน้าระรื่นและวางมาดอวดเบ่ง

Chinese

“啪！”赵梅突然给他脑袋不轻不重来了一巴掌，“没夸你两句尾巴就翘天上去了，再接再厉，切记不能骄傲自满！”

Thai

“เพียะ!” จ้าวเหมยฟาดหัวเขาเบาๆ ทีหนึ่งโดยไม่ทันตั้งตัว “ชมแค่สองสามคำหางก็ชี้ฟ้าแล้วนะ พยายามต่อไปล่ะ จำไว้ว่าห้ามหยิ่งผยองเด็ดขาด!”

Chinese

“妈，别打脑袋，不聪明了怎么办？”李貌嘟哝。

Thai

“แม่ อย่าตีหัวสิครับ เดี๋ยวไม่ฉลาดขึ้นมาจะทำยังไง?” หลี่เม่าบ่นพึมพำ

Chinese

“哎呦，没想到，没想到。”赵梅忙伸手揉了揉刚才打的地方，现在这脑袋可得宝贝着，改天多买点核桃回来补补。

Thai

“โอ๊ย ลืมคิดไปเลย ลืมคิดไปเลย” จ้าวเหมยรีบยื่นมือไปลูบตรงที่เพิ่งตีไปเมื่อกี้ ตอนนี้หัวนี้ต้องทะนุถนอมให้ดี วันหลังต้องซื้อวอลนัตกลับมาบำรุงเยอะๆ เสียแล้ว

Chinese

“小貌这次真争气！”

Thai

“เสี่ยวเม่าครั้งนี้สร้างความภาคภูมิใจได้จริงๆ!”

Chinese

刘娟忽地出声吸引了大家的注意力，她总算没忘记自己过来的目的，苦口婆心道：“我们家新月这次成绩下降的厉害，如今正好，你学习这么好，平时在学校的时候可以跟她一起多多交流，共同进步。”

Thai

หลิวจวนเอ่ยขึ้นมาเพื่อดึงความสนใจของทุกคน ในที่สุดเธอก็ยังไม่ลืมจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ จึงพูดอย่างโน้มน้าวด้วยความหวังดีว่า “ซินเยว่บ้านน้าครั้งนี้ผลการเรียนตกลงไปมาก ตอนนี้ก็พอดีเลย เธอเรียนเก่งขนาดนี้ ปกติอยู่ที่โรงเรียนก็จะได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกับเธอบ่อยๆ ก้าวหน้าไปด้วยกันไง”

Chinese

李治听的直皱眉，儿子估计就是因为远离了江新月才取得这么大的进步，如今再把他推回去算怎么回事？

Thai

หลี่จื้อได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น ลูกชายคงเป็นเพราะอยู่ห่างจากเจียงซินเยว่ถึงได้ก้าวหน้าได้ขนาดนี้ ตอนนี้จะผลักเขากลับไปมันเรื่องอะไรกัน?

Chinese

不过他没说话，扭头看向李貌，老规矩，还是让他自己做决定。

Thai

แต่เขาไม่ได้พูดอะไร หันไปมองหลี่เม่า ตามธรรมเนียมเดิม ยังคงให้เขาเป็นคนตัดสินใจเอง

Chinese

“呃，刘姨，我能取得这么大的进步，还真多亏了新月。”

Thai

“เอ่อ น้าหลิวครับ ที่ผมก้าวหน้าได้ขนาดนี้ ต้องขอบคุณซินเยว่จริงๆ ครับ”

Chinese

“哦？怎么说？”刘娟笑呵呵问，以为他要答应了。

Thai

“เหรอจ๊ะ? ทำไมถึงว่าอย่างนั้นล่ะ?” หลิวจวนถามด้วยรอยยิ้ม นึกว่าเขาจะตอบตกลงแล้ว

Chinese

“要不是表白被拒绝，估计到现在我心思都还在她身上呢，也就不会知道，原来自己认真学习能达到这种地步。”

Thai

“ถ้าไม่ใช่เพราะสารภาพรักแล้วโดนปฏิเสธ ป่านนี้ใจผมก็คงยังจดจ่ออยู่ที่เธอ แล้วก็คงไม่มีทางรู้เลยว่า ที่แท้พอตัวเองตั้งใจเรียนแล้วจะทำได้ถึงระดับนี้”

Chinese

李貌仿佛没看见刘娟僵硬住的笑容，自顾自继续道：“所以最后这段时间我想把所有的精力用在学习上，心无旁骛！努力考上个好大学，不让我爸妈失望。”

Thai

หลี่เม่าทำเป็นมองไม่เห็นรอยยิ้มที่แข็งค้างของหลิวจวน และพูดต่อเองว่า “ดังนั้นในช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ผมอยากทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับการเรียน ไม่วอกแวกครับ! พยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ให้ได้ จะได้ไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง”

Chinese

赵梅和李治皆暗暗松了口气，还真担心他脑子一热，又成了以前那鬼样子。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อต่างก็แอบโล่งอก นึกกังวลอยู่จริงๆ ว่าเขาจะวู่วามจนกลับไปเป็นเหมือนสภาพพรรค์นั้นเมื่อก่อนอีก

Chinese

江兵面色难看，他刚才劝诫李貌要努力，不要让他爸妈失望，却没想如今倒成了对方的借口。

Thai

สีหน้าของเจียงปิงดูย่ำแย่ เมื่อครู่เขาเพิ่งตักเตือนให้หลี่เม่าพยายาม อย่าทำให้พ่อแม่ผิดหวัง แต่ไม่นึกเลยว่าตอนนี้มันกลับกลายเป็นข้ออ้างของอีกฝ่ายไปเสียได้

Chinese

他又回忆起自己以前的想法，只能在心里默默叹息一声，如今两人还不是一个世界的人，只不过变成自家女儿低人一层了。

Thai

เขาย้อนนึกถึงความคิดเดิมของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง ได้แต่ถอนหายใจเงียบๆ ในใจ ตอนนี้ทั้งสองคนยังคงไม่ใช่คนในโลกเดียวกันอยู่ดี เพียงแต่เปลี่ยนเป็นลูกสาวบ้านตัวเองที่ด้อยกว่าไปขั้นหนึ่งแล้ว

Chinese

刘娟心里有点不舒服，和着以前是我女儿耽误了你学习？不过她也不方便再强求什么。

Thai

ในใจของหลิวจวนรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง สรุปคือเมื่อก่อนลูกสาวฉันเป็นตัวถ่วงการเรียนของเธออย่างนั้นเหรอ? ทว่าเธอก็ไม่สะดวกที่จะบีบบังคับอะไรอีกต่อไป

Chinese

又扯了几句有的没的，一群人才散场。

Thai

พูดคุยเรื่องไร้สาระต่อไปอีกสองสามประโยค ทุกคนถึงได้แยกย้ายกันไป

Chinese

待送走江兵俩口子，赵梅摸着儿子的光头笑问：“饿不饿，妈下面了，吃点？”

Thai

เมื่อส่งสองสามีภรรยาเจียงปิงกลับไปแล้ว จ้าวเหมยก็ลูบหัวโล้นของลูกชายแล้วยิ้มถาม “หิวไหม เดี๋ยวแม่ไปต้มบะหมี่ให้ กินหน่อยไหม?”

Chinese

“嗯嗯嗯！”李貌猛点头。

Thai

“ครับๆๆ!” หลี่เม่าพยักหน้าหงึกๆ