บทที่ 276

กินดีขนาดนี้เลยเหรอ?

吃得这么好?(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“这狗作者,每天只更新四千字,雷打不动!”

ไทย

“ไอ้นักเขียนเวรนี่ วันๆ อัปเดตแค่วันละสี่พันตัวอักษร ฟ้าผ่าก็ไม่สะเทือน!”

จีน

“有人打赏盟主,白银盟,黄金盟,他也是一点更不加,一点苦不愿吃,丝毫不把大佬们当回事。”

ไทย

“มีคนเปย์เหมิงจู่ เหมิงจู่เงิน เหมิงจู่ทอง มันก็ไม่อัปเพิ่มแม้แต่น้อย ไม่ยอมเหนื่อยสักนิด ไม่เห็นหัวพวกสายเปย์เลยสักนิด”

จีน

“短小又无力就算了,还来恶心人,那个黄慧是什么牛鬼蛇神,还有男主,艹,就不能坚定的选择我们幼楚嘛!”

ไทย

“ทั้งสั้นทั้งกุดก็ช่างเถอะ ยังจะมาทำคนคลื่นไส้อีก หวงฮุ่ยคนนั้นมันตัวมารบ้าบออะไรกัน แล้วไหนจะพระเอกอีก เชี่ย เอ็งเลือกโย่วฉู่ของพวกเราแบบหนักแน่นหน่อยไม่ได้หรือไงวะ!”

จีน

李貌见黄海涛越说越激动,忙打断这位幼楚党,咳嗽两声,忍不住为大玉辩解,“可能是作者平时太忙了呢?”

ไทย

หลี่เม่าเห็นหวงไห่เทายิ่งพูดยิ่งใส่อารมณ์ จึงรีบขัดจังหวะสาวกโย่วฉู่ท่านนี้ กระแอมไอสองทีแล้วอดไม่ได้ที่จะแก้ต่างแทนต้าอวี้ “คนเขียนเขาอาจจะงานยุ่งอยู่หรือเปล่า?”

จีน

“忙个屁!我二刷还看到那丫的在评论区骚包的回复书友,各种时间段都有!”

ไทย

“ยุ่งกับผีน่ะสิ! ฉันอ่านรอบสองยังเห็นหมอนั่นไปตอบคอมเมนต์นักอ่านในช่องแสดงความคิดเห็นอย่างระริกระรี้อยู่เลย มีแทบทุกช่วงเวลา!”

จีน

“可能是作者在上班摸鱼?”

ไทย

“คนเขียนอาจจะแอบอู้งานตอนทำงานก็ได้มั้ง?”

จีน

“有时间摸鱼!没时间码字?!”

ไทย

“มีเวลาอู้ แต่ไม่มีเวลาปั่นต้นฉบับเนี่ยนะ?!”

จีน

“咳,写小说没这么容易吧,构思啊什么都挺耗费时间,更慢一点也能理解,我们要学会换位思考,理解他人。”李貌苦口婆心。

ไทย

“แค่ก เขียนนิยายมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก การวางพล็อตหรืออะไรพวกนี้ก็ต้องใช้เวลาทั้งนั้น อัปช้าหน่อยก็พอเข้าใจได้ พวกเราต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา เข้าอกเข้าใจคนอื่นสิ” หลี่เม่าเกลี้ยกล่อมอย่างหวังดี

จีน

“换个屁位,他都没跟书友们换位思考过,今晚倒好,现在都还没更,不是,不会今晚请假了吧?!”

ไทย

“ใส่ใจกับผีน่ะสิ มันไม่เคยเอาใจคนอ่านมาใส่ใจมันเลย คืนนี้ก็ดีเหลือเกิน ตอนนี้ยังไม่อัปเลย ไม่ใช่ว่าคืนนี้จะขอลางดอัปหรอกนะ?!”

จีน

黄海涛说着说着点开了书友圈,发了条催更,嘴里还在嘀咕:“要不是不确定作者是男是女,要是女的就算了,要是男的……”

ไทย

หวงไห่เทาพูดไปพลางกดเปิดชุมชนนักอ่าน โพสต์ข้อความทวงนิยายไปหนึ่งโพสต์ ปากก็ยังพึมพำ “ถ้าไม่ใช่เพราะไม่แน่ใจว่าคนเขียนเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงนะ ถ้าเป็นผู้หญิงก็แล้วไป แต่ถ้าเป็นผู้ชายล่ะก็…”

จีน

后面的话李貌没听清,他不动声色咽了口口水,小心翼翼又努力装作若无其事问:“要是知道作者是男的你会怎样?”

ไทย

ประโยคหลังจากนั้นหลี่เม่าฟังไม่ถนัด เขาแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบเชียบ ถามอย่างระมัดระวังพลางพยายามทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ถ้ารู้ว่าคนเขียนเป็นผู้ชาย นายจะทำยังไงเหรอ?”

จีน

“当然是给他寄刀片了!”黄海涛理所当然道。

ไทย

“ก็ส่งใบมีดไปให้มันน่ะสิ!” หวงไห่เทาตอบอย่างเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด

จีน

“你不知道地址怎么寄?”

ไทย

“นายไม่รู้ที่อยู่แล้วจะส่งยังไง?”

จีน

“我寄到小说网站公司总部,让他们代为转交,应该没问题吧。”这事黄海涛显然是深思熟虑过的,最起码在脑海里演练过。

ไทย

“ฉันก็ส่งไปที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทเว็บนิยาย ให้พวกเขาช่วยส่งต่อให้ ก็น่าจะไม่มีปัญหานะ” เรื่องนี้หวงไห่เทาเห็นได้ชัดว่าผ่านการคิดมาอย่างรอบคอบ อย่างน้อยที่สุดก็เคยซักซ้อมในหัวมาแล้ว

จีน

李貌不知道舍友这个方法行不行的通,他只是忽然想到作家助手绑定了自己的身份证号。

ไทย

หลี่เม่าไม่รู้ว่าวิธีของเพื่อนร่วมห้องนี้จะใช้ได้ผลหรือไม่ เขาแค่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าแอปผู้ช่วยนักเขียนผูกไว้กับหมายเลขบัตรประชาชนของตัวเอง

จีน

一想到从科大216栋409宿舍寄出的刀片,最后又回到了216栋409……

ไทย

พอนึกถึงว่าใบมีดที่ส่งออกจากตึก 216 ห้อง 409 ของเคอต้า สุดท้ายก็วนกลับมาที่ตึก 216 ห้อง 409…

จีน

这是,回……回旋刀?

ไทย

นี่มัน… มี…มีดบินวนกลับเหรอ?

จีน

“我看看这作者的头像和笔名。”

ไทย

“ฉันขอดูรูปโปรไฟล์กับนามปากกาของคนเขียนคนนี้หน่อยซิ”

จีน

“少先队员楚大玉,头像是个红领巾,这一看就是个女生啊!”

ไทย

“ยุวชนผู้บุกเบิกฉู่ต้าอวี้ รูปโปรไฟล์เป็นผ้าพันคอแดง ดูยังไงก็เป็นผู้หญิงชัดๆ!”

จีน

“而且肯定是个美女!”李貌还顺便夸了句自己女朋友。

ไทย

“แถมต้องเป็นสาวสวยแน่นอน!” หลี่เม่ายังถือโอกาสเอ่ยชมแฟนสาวของตัวเองไปด้วย

จีน

黄海涛没追问他怎么能确定对方是个美女,而是忽想起今晚的一件事。

ไทย

หวงไห่เทาไม่ได้ซักไซ้ว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าอีกฝ่ายเป็นสาวสวย แต่จู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องหนึ่งเมื่อช่วงค่ำขึ้นมาได้

จีน

“哎,你女朋友是叫楚红玉吧,真巧啊,她自我介绍的时候,我第一个就想到了这作者,楚红玉,楚大玉,就差一个字……”

ไทย

“เฮ้ แฟนนายชื่อฉู่หงอวี้ใช่ไหม บังเอิญจังแฮะ ตอนที่เธอแนะนำตัว ฉันก็นึกถึงคนเขียนคนนี้เป็นคนแรกเลย ฉู่หงอวี้ ฉู่ต้าอวี้ ต่างกันแค่คำเดียวเอง…”

จีน

李貌被吓一跳,镇定道:“是挺巧,不过我女朋友不看书也不写书。”

ไทย

หลี่เม่าสะดุ้งตกใจ แต่ยังคงสงบนิ่งแล้วพูดว่า “บังเอิญจริงๆ นั่นแหละ แต่แฟนฉันไม่ชอบอ่านหนังสือแล้วก็ไม่ได้เขียนหนังสือด้วย”

จีน

黄海涛摇摇头,显然也不相信会有这么巧的事,又刷新了一下手机,“靠,怎么还没更新?!”

ไทย

หวงไห่เทาส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อเหมือนกันว่าจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้น เขาจึงรีเฟรชโทรศัพท์อีกครั้ง “เชี่ย ทำไมยังไม่อัปเดตอีกวะ?!”

จีน

“你们在说什么呢?什么书?什么作者?”陈光这时也过来凑热闹。

ไทย

“พวกนายคุยอะไรกันอยู่น่ะ? หนังสืออะไร? นักเขียนคนไหน?” เฉินกวงเองก็เดินมาร่วมวงด้วยในเวลานี้

จีน

李貌则趁机去阳台把今天的两章存稿上传,然后就听到了来自室友的欢呼。

ไทย

หลี่เม่าจึงฉวยโอกาสนี้เดินไปที่ระเบียงเพื่ออัปโหลดต้นฉบับสองตอนของวันนี้ที่ตุนไว้ จากนั้นก็ได้ยินเสียงโห่ร้องยินดีจากเพื่อนร่วมห้อง

จีน

“靠,终于更新了!”

ไทย

“เชี่ย ในที่สุดก็อัปแล้ว!”

จีน

打是亲,骂是爱,舍友还是爱我这个作者的,李貌心里欣慰的想着,又给老妈发了条问好的消息。

ไทย

ยิ่งด่ายิ่งรัก เพื่อนร่วมห้องก็ยังรักคนเขียนอย่างฉันอยู่ดี หลี่เม่าคิดในใจอย่างปลาบปลื้ม จากนั้นก็ส่งข้อความทักทายไปหาแม่

จีน

隔几分钟,回到宿舍,他听到了来自黄海涛的问候。

ไทย

ผ่านไปไม่กี่นาที พอกลับเข้ามาในห้องพัก เขาก็ได้ยินเสียง ‘ทักทาย’ จากหวงไห่เทา

จีน

“没了?这就没了?这么短!谁够看啊?不行,我要寄刀片!”

ไทย

“หมดแล้ว? แค่นี้ก็หมดแล้วเหรอ? สั้นขนาดนี้! ใครจะไปอ่านพอวะ? ไม่ได้การละ ฉันจะส่งใบมีดไปให้มัน!”

จีน

李貌没搭话,默默走回床边,大玉真是的,怎么能让书友们失望呢,以后得督促她多码几章。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้ตอบอะไร เดินกลับไปที่ข้างเตียงเงียบๆ ต้าอวี้นี่จริงๆ เลย ทำให้นักอ่านผิดหวังได้ยังไงกัน วันหลังคงต้องเคี่ยวเข็ญให้เธอปั่นเพิ่มอีกสักสองสามตอนแล้ว

จีน

关灯后,宿舍异常安静,没人神侃。

ไทย

หลังจากปิดไฟ หอพักก็เงียบสงบเป็นพิเศษ ไม่มีใครคุยโม้สัพเพเหระ

จีน

黄海涛不知道又在看什么小说,孙富贵在睡觉,陈光被子高高隆起不知道在干啥,只不时能看到一丝微弱暗淡的光线。

ไทย

หวงไห่เทาไม่รู้ว่ากำลังอ่านนิยายเรื่องอะไรอยู่อีก ซุนฟู่กุ้ยกำลังนอนหลับ ผ้าห่มของเฉินกวงโป่งนูนขึ้นมาสูง ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ มีเพียงแสงสลัวริบหรี่เล็ดลอดออกมาให้เห็นเป็นระยะ

จีน

李貌跟老妈老爸聊了几句,和小江老师谈了会工作,大玉又说想他了。两人戴上耳机,通上了语音,不过都没说话。

ไทย

หลี่เม่าคุยกับพ่อแม่อยู่สองสามประโยค คุยเรื่องงานกับครูเสี่ยวเจียงอยู่ครู่หนึ่ง ต้าอวี้ก็บอกว่าคิดถึงเขา ทั้งสองคนจึงใส่หูฟังแล้วต่อสายโทรคุยกัน ทว่าต่างฝ่ายต่างก็ไม่ได้พูดอะไร

จีน

大学宿舍的第一个夜晚,李貌就这样伴着大玉浅浅的呼吸声入睡。

ไทย

ค่ำคืนแรกในหอพักมหาวิทยาลัย หลี่เม่าก็นอนหลับไปพร้อมกับเสียงลมหายใจแผ่วเบาของต้าอวี้เช่นนี้

จีน

……

ไทย

…

จีน

翌日,清晨的清爽和夏日的燥热交缠在一起,空气仿若凝固。

ไทย

วันรุ่งขึ้น ความสดชื่นในยามเช้าและความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนพันเกี่ยวเข้าด้วยกัน อากาศราวกับจะหยุดนิ่ง

จีน

科大为期十五天的军训正式拉开帷幕。

ไทย

การฝึกทหารเป็นเวลาสิบห้าวันของเคอต้าได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

จีน

李貌一大早在女生宿舍楼下瞧见了穿上海洋迷彩的女朋友。当时要军训服的时候他特地帮大玉要大了一号的,胸前看着倒不是很突出。

ไทย

แต่เช้าตรู่ หลี่เม่าเห็นแฟนสาวที่สวมชุดลายพรางทหารเรืออยู่ใต้ตึกหอพักหญิง ตอนที่ขอชุดฝึกทหาร เขาจงใจช่วยต้าอวี้ขอไซส์ใหญ่กว่าเดิมหนึ่งเบอร์ ตรงหน้าอกเลยดูไม่โดดเด่นสะดุดตาเท่าไรนัก

จีน

都说人靠衣装马靠鞍,可事实却是漂亮的人穿什么都好看。

ไทย

ใครๆ ต่างก็บอกว่าไก่งามเพราะขนคนงามเพราะแต่ง แต่ความจริงแล้วคนสวยใส่อะไรก็ดูดีทั้งนั้น

จีน

“你干嘛一直盯着我看!”大玉压了压头顶蓝白色的帽子。

ไทย

“นายจะจ้องฉันตลอดเวลาทำไมเนี่ย!” ต้าอวี้กดหมวกสีฟ้าขาวบนศีรษะลงเล็กน้อย

จีน

“因为好看啊,我女朋友穿什么都好看!”李貌赞道。

ไทย

“ก็เพราะสวยน่ะสิ แฟนฉันใส่อะไรก็สวยไปหมด!” หลี่เม่าเอ่ยชม

จีน

“嘻嘻,你也很帅!”大玉跨坐到后座。

ไทย

“ฮิๆ นายก็หล่อมากเหมือนกัน!” ต้าอวี้ก้าวขึ้นนั่งซ้อนท้าย

จีน

李貌骑车跟上前面的赵思妤,“昨晚你跟妈都聊了什么,那么久。”

ไทย

หลี่เม่าปั่นจักรยานตามจ้าวซืออวี๋ที่อยู่ด้านหน้า “เมื่อคืนเธอกับแม่คุยอะไรกันเหรอ นานขนาดนั้น”

จีน

“就说了说班会和宿舍的事。”

ไทย

“ก็แค่คุยเรื่องประชุมห้องกับเรื่องที่หอพักนั่นแหละ”

จีน

“你宿舍那个室友昨晚有没有出幺蛾子?”

ไทย

“รูมเมตคนนั้นที่หอเธอเมื่อคืนก่อเรื่องอะไรแผลงๆ หรือเปล่า?”

จีน

“唔!昨晚,昨晚……”大玉欲言又止,想起昨晚张琳跑到赵思妤床上做的那些事,她脸颊就有些烫。

ไทย

“อื้อ! เมื่อคืน เมื่อคืน…” ต้าอวี้อึกอักจะพูดแต่ก็หยุดไว้ พอนึกถึงเรื่องที่จางหลินมุดขึ้นไปบนเตียงของจ้าวซืออวี๋เมื่อคืนนี้ พวงแก้มของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

จีน

“昨晚怎么了?”李貌声音有些急。

ไทย

“เมื่อคืนเป็นอะไรเหรอ?” หลี่เม่าน้ำเสียงเริ่มร้อนรน

จีน

“就是她让我们不要吵,影响她睡觉。”

ไทย

“ก็แค่เธอบอกให้พวกเราอย่าส่งเสียงดัง รบกวนเวลานอนของเธอน่ะ”

จีน

“没了?”

ไทย

“แค่นี้เหรอ?”

จีน

“没了!”

ไทย

“แค่นี้แหละ!”

จีน

“她这么说是在关灯前还是关灯后?还有,你们干啥吵到她了?”

ไทย

“เธอพูดแบบนั้นก่อนปิดไฟหรือหลังปิดไฟ? แล้วพวกเธอทำอะไรถึงไปรบกวนเธอล่ะ?”

จีน

“关灯前……”

ไทย

“ก่อนปิดไฟ…”

จีน

大玉只回答了前一个问题,李貌无论怎么问后一个问题她都不说。

ไทย

ต้าอวี้ตอบเพียงแค่คำถามแรก ไม่ว่าหลี่เม่าจะถามคำถามหลังอย่างไร เธอก็ไม่ยอมพูด

จีน

四人吃早饭的时候,李貌不死心又问了问张琳和赵思妤,结果那两人面色古怪,赵思妤还罕见的脸红了。

ไทย

ตอนที่ทั้งสี่คนกินอาหารเช้า หลี่เม่ายังไม่ยอมแพ้จึงเอ่ยถามจางหลินกับจ้าวซืออวี๋อีกครั้ง ผลปรากฏว่าทั้งสองคนมีสีหน้าพิลึกพิลั่น จ้าวซืออวี๋ยังหน้าแดงอย่างหาได้ยากอีกด้วย

จีน

问不出答案,李貌只能以最大的恶意来揣测她们干了什么。

ไทย

ในเมื่อถามหาคำตอบไม่ได้ หลี่เม่าจึงทำได้เพียงคาดเดาสิ่งที่พวกเธอทำไปด้วยความคิดที่อกุศลที่สุด

จีน

难不成……

ไทย

หรือว่า…

จีน

到了集合的地方,已经有不少人到场,或三三两两聚在一起小声聊天,或单独一个人发呆。

ไทย

เมื่อไปถึงสถานที่รวมพล ก็มีคนมาถึงไม่น้อยแล้ว บ้างก็จับกลุ่มสองสามคนคุยกันเบาๆ บ้างก็นั่งเหม่ออยู่คนเดียว

จีน

他们这个方阵两个班合在一起,本班昨天已经知道班上有三个漂亮的不像话的女生,可另一个班级还不知情。

ไทย

แถวขบวนของพวกเขาเป็นการรวมกันของสองห้อง ห้องของพวกเขาเมื่อวานนี้รู้แล้วว่าในห้องมีหญิงสาวสวยหยาดเยิ้มจนเกินจริงอยู่ถึงสามคน แต่อีกห้องหนึ่งยังไม่รู้เรื่องรู้ราว

จีน

见他们四人到达,瞧见其中那三个美女,一个个眼冒金光,精神抖擞,蠢蠢欲动。

ไทย

พอเห็นพวกเขาทั้งสี่คนมาถึง และได้ยลโฉมสามสาวสวยในนั้น แต่ละคนต่างก็ตาเป็นประกาย มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตา และเริ่มกระสับกระส่ายอยากรู้อยากเห็น

จีน

然后,也不忘羡慕嫉妒的看向四人里唯一一个男生。不是,兄弟,大家都粗茶淡饭,你吃的这么好?!

ไทย

จากนั้นก็ไม่ลืมที่จะมองผู้ชายเพียงคนเดียวในกลุ่มสี่คนด้วยความอิจฉาริษยา ไม่ใช่สิพวก ทุกคนกินอาหารบ้านๆ ธรรมดาๆ กันหมด แต่นายกลับได้กินหรูอยู่ดีขนาดนี้เนี่ยนะ?!

จีน

找了个空一点的地方站好,李貌四周打量一番,没发现室友,倒是瞥见那个吴俊伟在偷偷往这边瞄。

ไทย

หลังจากหาที่ว่างๆ ยืนเข้าแถวเรียบร้อย หลี่เม่าก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่เห็นเพื่อนร่วมห้อง แต่กลับเหลือบไปเห็นอู๋จวิ้นเหว่ยคนนั้นกำลังแอบชำเลืองมองมาทางนี้

จีน

“哎,那个吴俊伟昨天回去有没有加你们?”

ไทย

“นี่ เมื่อวานตอนกลับไป อู๋จวิ้นเหว่ยคนนั้นได้แอดพวกเธอไหม?”

จีน

“哪个?”赵思妤问。

ไทย

“คนไหนเหรอ?” จ้าวซืออวี๋ถาม

จีน

“就是一个一个要联系方式加群那人。”

ไทย

“ก็คนที่เดินขอช่องทางติดต่อทีละคนเพื่อดึงเข้ากลุ่มไง”

จีน

“不知道。”张琳摇头。

ไทย

“ไม่รู้อะ” จางหลินส่ายหน้า

จีน

“昨天加我们的人有好几个,谁知道有没有他。”赵思妤撇撇嘴。

ไทย

“เมื่อวานมีคนแอดพวกเรามาตั้งหลายคน ใครจะไปรู้ว่ามีเขาด้วยหรือเปล่า” จ้าวซืออวี๋เบะปาก

จีน

“我一个都没同意!”大玉举手竖在胸前,直勾勾盯着男朋友,语气颇为骄傲。

ไทย

“ฉันไม่กดยอมรับสักคนเลยนะ!” ต้าอวี้ยกมือขึ้นตั้งตรงระดับอก จ้องมองแฟนหนุ่มตาแป๋ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

จีน

“真棒!”李貌也是熟悉流程了,主动汇报道:“昨天没一个女生加我。”

ไทย

“เก่งมาก!” หลี่เม่าเองก็รู้หน้าที่ดีแล้ว จึงรายงานอย่างรู้ใจ “เมื่อวานไม่มีผู้หญิงแอดฉันมาสักคนเหมือนกัน”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน