อย่าทำอาชีพนี้อีกเลย

Chinese

待所有人发言完，李貌宣布道：

Thai

เมื่อทุกคนพูดจบแล้ว หลี่เม่าจึงประกาศว่า

Chinese

“今天的会议就到这儿，散会。”

Thai

“การประชุมวันนี้พอแค่นี้ เลิกประชุม”

Chinese

说完，起身，一旁充当助理的夏琪适时把门推开。

Thai

พูดจบก็ลุกขึ้น เซี่ยฉีที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยอยู่ข้างๆ ผลักประตูเปิดออกได้จังหวะพอดี

Chinese

李貌赞许的瞥了他一眼，径直走出门外，对跟在后面的江淼吩咐道：

Thai

หลี่เม่าเหลือบมองเขาด้วยความชื่นชม ก่อนจะเดินตรงออกไปข้างนอก แล้วสั่งเจียงเหมียวที่เดินตามหลังมาว่า

Chinese

“通知公司所有主播去大会议厅开会。”

Thai

“แจ้งสตรีมเมอร์ทุกคนของบริษัทให้ไปประชุมที่ห้องประชุมใหญ่”

Chinese

“好，我这就办。”江淼摸出手机。

Thai

“ได้ ฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้” เจียงเหมียวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

会议室里的众人面面相觑，怎么处理这件事都还没拿定主意呢，就这么散了？

Thai

ทุกคนในห้องประชุมมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เรื่องนี้จะจัดการอย่างไรยังไม่ได้ข้อสรุปเลย ก็เลิกประชุมแบบนี้แล้วเหรอ

Chinese

那这会开的有什么意义？单纯把他们叫过来汇报工作和询问建议的？

Thai

แล้วการประชุมนี้มีประโยชน์อะไร แค่เรียกพวกเขามาเพื่อรายงานผลการทำงานกับขอความคิดเห็นเฉยๆ อย่างนั้นเหรอ

Chinese

尽管心里腹诽，可没人多嘴。反正公司是人家的，爱怎么折腾怎么折腾，他们拿工资上班而已。

Thai

แม้ในใจจะแอบนินทา แต่ก็ไม่มีใครพูดมาก อย่างไรเสียบริษัทก็เป็นของคนอื่น อยากจะทำอะไรก็ทำไป พวกเขาแค่รับเงินเดือนมาทำงานเท่านั้น

Chinese

众人陆续返回各自岗位。

Thai

ทุกคนทยอยกลับไปประจำตำแหน่งของตน

Chinese

刚才那个带头提出不同意见的主播经纪人和另外几人聚在一起，小声说笑着：

Thai

ผู้จัดการสตรีมเมอร์ที่เป็นหัวโจกเสนอความเห็นต่างเมื่อครู่รวมกลุ่มกับคนอื่นๆ อีกสองสามคน แล้วหัวเราะกระซิบกระซาบกัน

Chinese

“俗话说的真没错，嘴上没毛，办事不牢，这不，眼前就有个活生生的例子。”

Thai

“คำโบราณพูดไว้ไม่ผิดจริงๆ ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ทำงานทำการไม่มั่นคง นี่ไง ตรงหน้าก็มีตัวอย่างให้เห็นจะจะ”

Chinese

“切，也不知道走了什么狗屎运，竟然把公司做起来了。”

Thai

“เหอะ ไม่รู้ว่าโชคดีบ้าบออะไร ถึงทำบริษัทขึ้นมาได้ขนาดนี้”

Chinese

“妈的，要是提前知道公司老板是个学生，我就不会进来了。”

Thai

“ให้ตายสิ ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าเจ้าของบริษัทเป็นนักศึกษา ฉันไม่เข้ามาทำงานที่นี่หรอก”

Chinese

“你这话就不对了，你不进来，怎么体现价值？不体现价值？别的公司怎么会用那么丰厚的条件挖你？”

Thai

“นายพูดแบบนี้ก็ไม่ถูก ถ้านายไม่เข้ามา จะแสดงคุณค่าของตัวเองออกมาได้ยังไง ไม่แสดงคุณค่า แล้วบริษัทอื่นจะยื่นข้อเสนอดีขนาดนั้นมาดึงตัวนายไปเหรอ”

Chinese

“也对！我们什么时候摊牌辞职？”

Thai

“ก็จริง! แล้วพวกเราจะเปิดอกคุยเรื่องลาออกเมื่อไหร่ดี”

Chinese

“再等等，多带走一个人，我们未来就越得重视。”

Thai

“รออีกหน่อย ยิ่งพาคนไปด้วยมากเท่าไหร่ อนาคตเราก็ยิ่งได้รับความสำคัญมากขึ้นเท่านั้น”

Chinese

“要是那人选择死磕不放人怎么办？”

Thai

“แล้วถ้าหมอนั่นเลือกที่จะกัดไม่ปล่อย ไม่ยอมปล่อยคนไปล่ะจะทำยังไง”

Chinese

“那也没关系，对方不是说了吗，就算不带人过去，他们也欢迎我们加入。不过，带人过去待遇能变好点就是了……”

Thai

“นั่นก็ไม่เป็นไร ทางนั้นบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า ต่อให้ไม่พาคนไปด้วย พวกเขาก็ต้อนรับเราเข้าร่วมอยู่ดี แต่ว่าถ้าพาคนไปด้วย ผลตอบแทนมันก็ดีกว่าหน่อยแค่นั้นเอง…”

Chinese

“啧，这是又轮到给主播开会了？”有人朝陆陆续续往大会议室走的女生们努努嘴。

Thai

“จิ๊ นี่ถึงตาจัดประชุมพวกสตรีมเมอร์อีกแล้วเหรอ” มีคนพยักพเยิดหน้าไปทางพวกผู้หญิงที่กำลังทยอยเดินไปยังห้องประชุมใหญ่

Chinese

“呵，无用功罢了。”

Thai

“เหอะ เสียแรงเปล่าทั้งนั้น”

Chinese

“妈的，周慧婷是真好看啊，要是……”

Thai

“ให้ตายสิ โจวฮุ่ยถิงสวยจริงๆ เลย ถ้าหาก…”

Chinese

“王蓉也不错好吧！听说以前就是个洗头妹，不得不说，钱是真养人啊！”

Thai

“หวังหรงก็ไม่เลวเหมือนกันเถอะ! ได้ยินว่าเมื่อก่อนเป็นแค่เด็กสระผม ต้องยอมรับเลยว่าเงินนี่ช่วยชุบตัวคนได้จริงๆ!”

Chinese

那边，被人背地议论的王蓉和周慧婷肩并着肩。

Thai

ทางด้านนั้น หวังหรงและโจวฮุ่ยถิงที่ถูกนินทาลับหลังกำลังเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กัน

Chinese

两人都穿着长筒靴和修身牛仔裤，唯一不同的是一个穿着白色短款羽绒服，一个穿着黑色长款，一个苗条，一个微胖。

Thai

ทั้งสองคนต่างสวมรองเท้าบูตทรงสูงและกางเกงยีนส์เข้ารูป ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือคนหนึ่งสวมเสื้อขนเป็ดตัวสั้นสีขาว อีกคนสวมเสื้อขนเป็ดตัวยาวสีดำ คนหนึ่งรูปร่างเพรียวบาง อีกคนอวบเล็กน้อย

Chinese

曾经的洗头妹和洗脚技师，短短半年，气质已经发生了天翻地覆的变化，变得自信、落落大方。

Thai

อดีตเด็กสระผมและพนักงานนวดเท้า เพียงครึ่งปีสั้นๆ กลิ่นอายบุคลิกก็เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว กลายเป็นมีความมั่นใจและสง่างามเปิดเผย

Chinese

“听说老板回来了。”

Thai

“ได้ยินว่าเถ้าแก่กลับมาแล้ว”

Chinese

“嗯，我也听说了。”

Thai

“อืม ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน”

Chinese

“你就没想过走？”

Thai

“เธอไม่เคยคิดจะไปเหรอ”

Chinese

“我又不傻。”周慧婷看向王蓉，“当初我就是怀疑老板能力才让你抢先了一步，我不会再犯那种错误了。”

Thai

“ฉันไม่ได้โง่นะ” โจวฮุ่ยถิงหันไปมองหวังหรง “ตอนนั้นฉันแค่สงสัยในความสามารถของเถ้าแก่ถึงได้โดนเธอตัดหน้าไปก้าวหนึ่ง ฉันจะไม่ทำผิดพลาดแบบนั้นอีกแล้ว”

Chinese

王蓉勾起嘴角笑了笑，“一步慢，步步慢。”

Thai

หวังหรงยกมุมปากยิ้ม “ช้าไปก้าวเดียว ก็ช้าไปทุกก้าว”

Chinese

“没听过后来者居上？”

Thai

“ไม่เคยได้ยินคำว่า มาทีหลังแซงหน้าหรือไง”

Chinese

两人拌着嘴进了大会议厅，然后一眼瞧见了立在台上的那位西装革履的男人，立时一怔。

Thai

ทั้งสองคนต่อปากต่อคำพลางเดินเข้าไปในห้องประชุมใหญ่ จากนั้นก็เหลือบไปเห็นชายหนุ่มในชุดสูทรองเท้าหนังที่ยืนอยู่บนเวทีในทันที จนต้องชะงักไป

Chinese

西装皮鞋，挺拔的身姿，以前从没见他尝试过但意外帅气的发型，以及那浑身散发着的属于成功男人的魅力，无不让人心脏狂跳。

Thai

ชุดสูทรองเท้าหนัง รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย ทรงผมที่ไม่เคยเห็นเขาลองทำมาก่อนแต่กลับหล่อเหลาอย่างไม่น่าเชื่อ รวมทั้งเสน่ห์ของผู้ชายที่ประสบความสำเร็จซึ่งแผ่ออกมาจากทั่วทั้งร่าง ล้วนทำให้หัวใจเต้นระรัว

Chinese

李貌这时也瞧见了这两人，眼神示意她们快落座。

Thai

ตอนนี้หลี่เม่าก็เห็นทั้งสองคนแล้วเช่นกัน จึงส่งสายตาบอกให้พวกเธอรีบนั่งลง

Chinese

王蓉和周慧婷反应过来，脸蛋烫的厉害，忙不迭小跑着找了个座位坐下。

Thai

หวังหรงและโจวฮุ่ยถิงได้สติ ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างหนัก รีบวิ่งเหยาะๆ ไปหาที่นั่งลงทันที

Chinese

李貌又等了会，待人来齐，瞧着底下乌泱泱一大群女生，拍了拍面前的话筒，整个大会议室顿时安静下来。

Thai

หลี่เม่ารออีกครู่หนึ่ง เมื่อทุกคนมาครบ เขามองดูกลุ่มหญิงสาวฝูงใหญ่ที่เบียดเสียดอยู่ด้านล่าง แล้วตบไมโครโฟนตรงหน้าเบาๆ ห้องประชุมใหญ่ทั้งห้องพลันเงียบสงัดลงทันที

Chinese

“也不耽误大家的时间，我们直奔主题。

Thai

“เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาของทุกคน พวกเราเข้าเรื่องกันเลย

Chinese

听说有对家公司过来挖人？不少人想走？

Thai

ได้ยินว่ามีบริษัทคู่แข่งมาดึงตัวคน? หลายคนอยากจะไป?

Chinese

具体哪些人我也都知道了，我想问，你们都想清楚了？”

Thai

ว่ามีใครบ้างฉันก็รู้หมดแล้ว ฉันอยากจะถามว่า พวกเธอคิดดีแล้วใช่ไหม”

Chinese

底下良久没人应声。

Thai

ด้านล่างไม่มีใครส่งเสียงตอบรับอยู่นาน

Chinese

“蔡婉婷，你想清楚了？”李貌直接点名。

Thai

“ไช่หว่านถิง เธอคิดดีแล้วใช่ไหม” หลี่เม่าเรียกชื่อตรงๆ

Chinese

蔡婉婷看了眼台上这个帅气的男生，又默默垂下头，不敢跟他锐利的目光对视。

Thai

ไช่หว่านถิงมองเด็กหนุ่มสุดหล่อบนเวทีแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ ไม่กล้าสบสายตาอันเฉียบคมของเขา

Chinese

这个年纪，这样的成就，真的很耀眼。

Thai

อายุเท่านี้ มีความสำเร็จเช่นนี้ ช่างเปล่งประกายจริงๆ

Chinese

可惜，不是自己的。她永远忘不了那天晚上王蓉转告的话。

Thai

เสียดาย ที่ไม่ใช่ของเธอ เธอไม่มีวันลืมคำพูดที่หวังหรงถ่ายทอดให้ฟังในคืนนั้นได้เลย

Chinese

她抿抿嘴，点了点头。

Thai

เธอเม้มปาก พยักหน้า

Chinese

“何慧，你呢？”李貌再次点名。

Thai

“เหอฮุ่ย เธอล่ะ” หลี่เม่าเรียกชื่ออีกครั้ง

Chinese

这女生也点了点头。

Thai

หญิงสาวคนนี้ก็พยักหน้าเช่นกัน

Chinese

李貌一一点名过去，有不少原本就有些犹豫的改变主意，留了下来，不过大多数都还是选择了跳槽。

Thai

หลี่เม่าเรียกชื่อทีละคน มีหลายคนที่เดิมทีลังเลอยู่บ้างเปลี่ยนใจเลือกที่จะอยู่ต่อ แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงเลือกที่จะย้ายค่าย

Chinese

“人往高处走，水往低处流。

Thai

“คนมุ่งสู่ที่สูง สายน้ำไหลสู่ที่ต่ำ

Chinese

我自认为对自己人向来不错，江总跟你们说过的话我就不再重复了。如果你们想走，我也不拦着。

Thai

ฉันคิดว่าตัวเองปฏิบัติต่อคนกันเองได้ไม่เลวมาโดยตลอด สิ่งที่ประธานเจียงพูดกับพวกเธอฉันจะไม่พูดซ้ำอีก ถ้าพวกเธออยากจะไป ฉันก็ไม่ห้าม

Chinese

我最后再问一次，你们这些人确定要走？

Thai

ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย พวกเธอแน่ใจนะว่าจะไป

Chinese

刚才改变主意留下的，你们也可以再次改变主意。”

Thai

คนที่เมื่อกี้เปลี่ยนใจอยู่ต่อ พวกเธอก็สามารถเปลี่ยนใจได้อีกครั้ง”

Chinese

他说完，原本就决定要走的人没有动摇，刚才犹豫着留下来的又有几个决定要走。

Thai

เมื่อเขาพูดจบ คนที่ตัดสินใจจะไปแต่แรกก็ไม่ได้หวั่นไหว ส่วนคนที่ลังเลแล้วอยู่ต่อเมื่อครู่ก็มีอีกสองสามคนที่ตัดสินใจจะไป

Chinese

李貌示意江淼把这些人名字记下来。

Thai

หลี่เม่าส่งสัญญาณให้เจียงเหมียวจดชื่อคนเหล่านี้ไว้

Chinese

“好了，会议结束，各忙各的去吧，散会。”

Thai

“เอาละ การประชุมจบลงแล้ว แยกย้ายไปทำงานของตัวเองเถอะ เลิกประชุม”

Chinese

说完，雷厉风行的走了。

Thai

พูดจบก็เดินจากไปอย่างเด็ดขาดฉับไว

Chinese

底下的众主播一时没反应过来，这就结束了？王蓉和周慧婷也是一脸困惑。

Thai

บรรดาสตรีมเมอร์ด้านล่างยังตั้งตัวไม่ทัน จบลงแค่นี้แล้วเหรอ หวังหรงและโจวฮุ่ยถิงต่างก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน

Chinese

要跳槽的人更是一脸懵逼。

Thai

คนที่คิดจะย้ายค่ายยิ่งเหวอไปตามๆ กัน

Chinese

不是，你就这么轻易让我们离开公司？怎么感觉这么不真实呢？

Thai

ไม่ใช่สิ นายยอมให้พวกเราออกจากบริษัทง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ ทำไมถึงรู้สึกไม่สมจริงขนาดนี้นะ

Chinese

一时间既感激又愤懑。

Thai

ชั่วขณะนั้นทั้งรู้สึกซาบซึ้งและขุ่นเคือง

Chinese

感激是因为公司没为难她们，愤懑则是因为李貌这种态度，搞得她们好像可有可无一样。

Thai

ซาบซึ้งเพราะบริษัทไม่ได้สร้างความลำบากให้พวกเธอ ส่วนขุ่นเคืองก็เพราะท่าทีแบบนี้ของหลี่เม่า ทำให้เหมือนกับว่าพวกเธอจะมีหรือไม่มีก็ได้

Chinese

很快，外面那几个主播经纪人也得到了消息，纷纷讥笑李貌傻缺。

Thai

ไม่นาน ผู้จัดการสตรีมเมอร์สองสามคนด้านนอกก็ได้รับข่าว ต่างพากันเยาะเย้ยว่าหลี่เม่าโง่เง่า

Chinese

而那边，李貌回到办公室后，坐在宽大的老板椅上，开始下达一条条指示。

Thai

ทว่าอีกด้านหนึ่ง หลังจากหลี่เม่ากลับมาที่ห้องทำงาน เขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ผู้บริหารตัวใหญ่ แล้วเริ่มออกคำสั่งทีละข้อ

Chinese

“通知法务，刚才那些要走的人，解约可以，先赔付违约金，不过竞业协议没得商量。

Thai

“แจ้งฝ่ายกฎหมาย คนพวกนั้นที่ต้องการจะไปเมื่อกี้ จะยกเลิกสัญญาก็ได้ จ่ายค่าปรับผิดสัญญามาก่อน แต่เรื่องข้อตกลงห้ามแข่งขันทางการค้าไม่มีการต่อรอง

Chinese

哦，对了，公司记得支付她们竞业补偿金，别给她们找到理由解除这玩意。

Thai

อ้อ จริงสิ ทางบริษัทต้องจ่ายเงินชดเชยการห้ามแข่งขันทางการค้าให้พวกเธอด้วย อย่าให้พวกเธอหาเหตุผลมายกเลิกไอ้สิ่งนี้ได้

Chinese

既然不干了，那就三年都别再干这行了。”

Thai

ในเมื่อไม่ทำแล้ว อย่างนั้นก็ไม่ต้องทำวงการนี้ไปอีกสามปี”

Chinese

江淼眨眨眼，她刚才还觉着李貌有点太善良了，结果转眼就……

Thai

เจียงเหมียวพริบตาปริบๆ เมื่อครู่เธอยังรู้สึกว่าหลี่เม่าใจดีเกินไปหน่อย ผลลัพธ์คือพริบตาเดียวก็…

Chinese

“有问题吗？”李貌见江淼发愣，忍不住问。

Thai

“มีปัญหาอะไรไหม” หลี่เม่าเห็นเจียงเหมียวยืนเหม่อ จึงอดถามไม่ได้

Chinese

“呃……没问题。”江淼掏出笔记本，迅速把他刚才的吩咐简略记了下来。

Thai

“เอ่อ…ไม่มีปัญหา” เจียงเหมียวหยิบสมุดบันทึกออกมา จดคำสั่งเมื่อครู่ของเขาอย่างรวบรัดลงไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

“另外就是那几个吃里扒外的主播经纪人，先收回他们手上的账号权限，直接解雇，要是敢闹事，让法务以破坏生产经营罪警告他们。”

Thai

“อีกอย่างคือผู้จัดการสตรีมเมอร์พวกนั้นที่กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ให้ยึดสิทธิ์บัญชีในมือพวกเขากลับมาก่อน แล้วไล่ออกทันที ถ้ากล้าก่อเรื่อง ให้ฝ่ายกฎหมายตักเตือนพวกเขาในข้อหาทำลายการผลิตและการดำเนินธุรกิจ”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

“暂时就这样，你去忙吧。”

Thai

“ชั่วคราวแค่นี้ก่อน เธอไปทำงานเถอะ”

Chinese

“好的，对了，你晚上是回家还是……”

Thai

“ได้เลย จริงสิ คืนนี้นายจะกลับบ้านหรือว่า…”

Chinese

李貌摇摇头，“住酒店。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า “พักโรงแรม”

Chinese

“我让人去订。”江淼踩着高跟鞋哒哒哒出了去。

Thai

“เดี๋ยวฉันให้คนไปจองให้” เจียงเหมียวย่างเท้าบนรองเท้าส้นสูงดังต๊อกๆๆ เดินออกไป

Chinese

办公室只剩李貌一个人。

Thai

ในห้องทำงานเหลือเพียงหลี่เม่าคนเดียว

Chinese

他来到落地窗前，看着玻璃窗上模糊的自己。

Thai

เขาเดินมาที่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น มองดูเงารางๆ ของตัวเองบนกระจก

Chinese

他这一世，还是第一次穿西装。

Thai

ในชาตินี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสวมชุดสูท

Chinese

前世自己也穿过西装，却没有当下这么好看。归根结底，是因为多了钱，管了人后，多出了一种前世所不具备的气势。

Thai

ชาติก่อนเขาก็เคยสวมชุดสูท แต่ไม่ได้ดูดีเท่ากับตอนนี้ เหตุผลสำคัญก็เพราะเมื่อมีเงินมากขึ้นและได้ควบคุมคน จึงมีออร่าบารมีที่ชาติก่อนไม่เคยมีเพิ่มขึ้นมา

Chinese

眺望了会城市的风景，李貌摸出手机。

Thai

หลังจากทอดสายตามองทิวทัศน์ของเมืองอยู่ครู่หนึ่ง หลี่เม่าก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

之所以不让大玉跟回来，除了学业和怕她担心，不想让她陪自己住酒店，体会这种有家不能回的感觉也是其中的一个原因。

Thai

สาเหตุที่เขาไม่ให้ต้าอวี้ตามกลับมาด้วย นอกจากเรื่องเรียนและความกังวลว่าเธอจะเป็นห่วงแล้ว การไม่อยากให้เธอต้องมาพักโรงแรมเป็นเพื่อนเขา และสัมผัสกับความรู้สึกที่มีบ้านแต่กลับไม่ได้แบบนี้ ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุเช่นกัน