ขอดูเสื้อลองจอนของเธอหน่อยได้ไหม

Chinese

张磊默默看了会，又扫了眼一旁的楚红玉，什么都没说，也没继续往前，生怕惊扰李貌。

Thai

จางเหล่ยยืนมองเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วกวาดสายตามองฉู่หงอวี้ที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรและไม่ได้เดินไปข้างหน้าต่อ เพราะกลัวจะรบกวนหลี่เม่า

Chinese

掉头往回走，再次路过张强张琳的时候，他想着要不要索性给他们调座位算了。

Thai

เขาหันหลังเดินกลับ ตอนที่เดินผ่านจางเฉียงกับจางหลินอีกครั้ง ก็คิดว่าจะเปลี่ยนที่นั่งให้พวกเขาอย่างเป็นทางการไปเลยดีไหม

Chinese

男女搭配，干活不累，说的还是很有道理的。

Thai

ชายหญิงจับคู่กัน ทำงานก็ไม่เหนื่อย คำกล่าวนี้มีเหตุผลอยู่จริงๆ

Chinese

至于早恋，也是可以客观看待的嘛，能促进双方共同进步的感情，不必一棍子打死。

Thai

ส่วนเรื่องความรักในวัยเรียน ก็มองอย่างเป็นกลางได้ ความรู้สึกที่ช่วยส่งเสริมให้ทั้งสองฝ่ายก้าวหน้าไปด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องตัดรอนให้หมดสิ้น

Chinese

这么一想，张磊又瞅了瞅前面的李貌和楚红玉，别说，好像还真挺搭。

Thai

พอคิดแบบนี้ จางเหล่ยก็ชำเลืองมองหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ที่อยู่ข้างหน้าอีกรอบ จะว่าไป ทั้งสองคนดูเข้ากันได้ดีจริงๆ

Chinese

一个年级第一，一个年级第二。

Thai

คนหนึ่งอันดับหนึ่งของระดับชั้น อีกคนอันดับสองของระดับชั้น

Chinese

一个漂亮，一个帅气。

Thai

คนหนึ่งสวย อีกคนหล่อ

Chinese

他忽地又想到了江新月，李貌之前还跟人家表白来着，应该不会这么快就喜欢上另一个，还真是咸吃萝卜淡操心。

Thai

จู่ๆ เขาก็นึกถึงเจียงซินเยว่ขึ้นมา หลี่เม่าเพิ่งจะสารภาพรักกับอีกฝ่ายไปแท้ๆ คงไม่ชอบคนอื่นเร็วขนาดนี้หรอกมั้ง ตัวเขาเองนี่ช่างกังวลไม่เข้าเรื่องจริงๆ

Chinese

不过，江新月这次考的好像不怎么好啊。

Thai

แต่ว่า ครั้งนี้ผลสอบของเจียงซินเยว่ดูจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

Chinese

他正想把她叫出去好好谈谈话，忽然想起来人家腿受伤了，不方便走路，也就作罢，背着手晃晃悠悠出了教室。

Thai

เขากำลังคิดจะเรียกเธอออกไปคุยสักหน่อย จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าขาของเธอได้รับบาดเจ็บ เดินไม่สะดวก จึงล้มเลิกความคิดแล้วเอามือไพล่หลังเดินทอดน่องออกจากห้องเรียนไป

Chinese

高中成绩好真的就可以为所欲为。

Thai

ในระดับมัธยมปลาย ผลการเรียนดีจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้จริงๆ

Chinese

两个学霸谈恋爱，老师可能不会阻止，反而会时刻关注两人的感情发展，吵架了还会苦口婆心的劝，因为俩人一闹别扭，成绩就开始不对劲……

Thai

เด็กหัวกะทิสองคนคบกัน ครูอาจจะไม่ห้ามปราม แต่กลับจะคอยจับตาดูพัฒนาการความสัมพันธ์ของทั้งสองอยู่ตลอดเวลา พอทะเลาะกันก็ยังช่วยเกลี้ยกล่อมตักเตือนอย่างจริงจัง เพราะถ้าทั้งสองคนเริ่มงอนกันเมื่อไหร่ ผลการเรียนก็จะเริ่มผิดปกติทันที…

Chinese

张磊这么个分奴，要是遇到这种情况，肯定是最积极劝和的那个，比什么劝分的闺蜜靠谱多了。

Thai

คนที่เป็นทาสคะแนนสอบอย่างจางเหล่ย ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ ย่อมเป็นคนที่กระตือรือร้นในการช่วยปรับความเข้าใจที่สุดแน่นอน พึ่งพาได้มากกว่าพวกเพื่อนสาวที่คอยยุให้เลิกกันเป็นไหนๆ

Chinese

李貌没想过这些，或者说压根想不到。他两辈子第一次当学霸，哪儿知道还能这么干。

Thai

หลี่เม่าไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้ หรือพูดให้ถูกคือคิดไม่ถึงเลยสักนิด เขาเพิ่งเคยเป็นเด็กหัวกะทิครั้งแรกในสองชาติภพ จะไปรู้ได้อย่างไรว่าทำแบบนี้ได้ด้วย

Chinese

一整节课，他都在专心致志做卷子，没跟大玉做任何小动作。

Thai

ตลอดทั้งคาบเรียน เขามุ่งมั่นตั้งใจทำข้อสอบ ไม่ได้แอบทำอะไรกุกกักกับต้าอวี้เลยแม้แต่น้อย

Chinese

楚红玉倒是中途偷偷瞥了他好多次，但每次都没得到回应。

Thai

ทว่าฉู่หงอวี้กลับแอบชำเลืองมองเขาอยู่หลายครั้งระหว่างคาบ แต่ทุกครั้งก็ไม่ได้รับการตอบรับใดๆ

Chinese

待下课的时候，她那小嘴撅的都快能挂酱油瓶了。

Thai

พอกริ่งหมดคาบดังขึ้น ปากนิดๆ ของเธอก็ยื่นออกมาจนแทบจะแขวนขวดซีอิ๊วได้อยู่แล้ว

Chinese

“老师没来？”李貌放下笔，伸了个大大的懒腰。

Thai

“ครูไม่ได้มาเหรอ” หลี่เม่าวางปากกาลงแล้วบิดขี้เกียจอย่างเต็มที่

Chinese

“来过几次，不过你都没看见。”最后三个字她明显带着浓浓的怨气。

Thai

“มาตั้งหลายรอบแล้ว แต่นายไม่เห็นเองต่างหาก” สามคำสุดท้ายแฝงความขุ่นเคืองอยู่อย่างเห็นได้ชัด

Chinese

李貌瞧着她撅起的线条分明的嘴唇，往上是挺直秀气的小鼻子，沿着鼻梁，一对幽怨的桃花眼嵌在齐刘海下。

Thai

หลี่เม่ามองริมฝีปากที่ได้รูปซึ่งกำลังยื่นออกมาของเธอ เหนือขึ้นไปคือจมูกโด่งรั้นน่ารัก ไล่ตามสันจมูกขึ้นไปคือดวงตาคู่สวยเปี่ยมเสน่ห์ที่แฝงแววตัดพ้อภายใต้หน้าม้าตัดตรง

Chinese

他就想上手捏捏，但顾及班级人还没走干净，生生忍住了，“怎么了，谁惹你了？”

Thai

เขาอยากจะยื่นมือไปบีบดูสักที แต่คำนึงถึงว่าคนในห้องยังออกไปไม่หมด จึงต้องอดทนไว้ “เป็นอะไรไป ใครทำให้เธออารมณ์เสียเหรอ”

Chinese

大玉盯着他，眼睛一眨不眨。

Thai

ต้าอวี้จ้องเขาตาไม่กะพริบ

Chinese

“我？我哪儿惹你了？”李貌手指了指自己，非常纳闷，他一直在认真学习，好像没做错什么吧。

Thai

“ฉันเหรอ ฉันไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตั้งแต่เมื่อไหร่” หลี่เม่าชี้นิ้วเข้าหาตัวเองด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาตั้งใจเรียนมาตลอด ไม่น่าทำอะไรผิดนี่นา

Chinese

楚红玉轻轻摇头，没说话。

Thai

ฉู่หงอวี้ส่ายหน้าเบาๆ ไม่พูดอะไร

Chinese

她也知道自己的这点小情绪很莫名其妙，所以不想说出来，怕小貌觉着她无理取闹。

Thai

เธอก็รู้ว่าอารมณ์น้อยใจเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเองนี้ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย จึงไม่อยากพูดออกไป เพราะกลัวว่าเสี่ยวเม่าจะมองว่างี่เง่าไร้เหตุผล

Chinese

李貌没再追问，等会去操场严刑逼供就是了。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ซักไซ้ต่อ ประเดี๋ยวค่อยไปเค้นเอาความจริงที่สนามโรงเรียนก็แล้วกัน

Chinese

“你红笔呢，借我用用。”

Thai

“ปากกาแดงของเธอล่ะ ขอยืมใช้หน่อย”

Chinese

“喏。”

Thai

“นี่”

Chinese

“唉，听力还是错了好多。”

Thai

“เฮ้อ พาร์ตการฟังยังผิดเยอะอยู่เลย”

Chinese

楚红玉凑过来瞅了瞅，安慰道：“多听听就好了。”

Thai

ฉู่หงอวี้ชะโงกหน้าเข้ามาดูแล้วปลอบว่า “ฟังบ่อยๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง”

Chinese

“你听力怎么那么好？我也没见你多听啊。”李貌疑惑。

Thai

“ทำไมการฟังของเธอถึงดีขนาดนั้นล่ะ ฉันก็ไม่เห็นเธอจะฟังบ่อยสักเท่าไหร่เลยนะ” หลี่เม่าสงสัย

Chinese

“天赋吧。”楚红玉云淡风轻道。

Thai

“พรสวรรค์มั้ง” ฉู่หงอวี้ตอบอย่างสบายๆ

Chinese

“好啊，你怎么也学会装逼了？！”李貌颇觉惊奇，说完这句话突然冒出个很邪恶的想法：她好像原本就有，不用装……

Thai

“เอาล่ะสิ ทำไมเธอถึงหัดขี้เก๊กกับเขาด้วยเนี่ย?!” หลี่เม่ารู้สึกประหลาดใจไม่น้อย พอพูดจบประโยคนี้จู่ๆ ก็เกิดความคิดอกุศลแวบขึ้นมา ดูเหมือนเธอจะมีอยู่แล้ว ไม่ต้องแกล้งทำนี่นา…

Chinese

“都是跟你学的。”大玉皱了皱小鼻子，可爱的紧。

Thai

“ก็เรียนรู้มาจากนายนั่นแหละ” ต้าอวี้ย่นจมูกเล็กๆ น่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด

Chinese

李貌见班级人走的差不多了，忍不住快速捏了捏她的小鼻子，“真是个可爱的机灵鬼。”

Thai

หลี่เม่าเห็นว่าคนในห้องเรียนเริ่มทยอยออกไปเกือบหมดแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบจมูกเล็กๆ ของเธออย่างรวดเร็ว “ตัวแสบที่น่ารักจริงๆ เลย”

Chinese

“嘻嘻。”她就跟个被夸奖的孩子似的傻乐。

Thai

“ฮิๆ” เธอยิ้มร่าอย่างมีความสุขเหมือนเด็กที่ได้รับคำชม

Chinese

又讨论了会题目，临近十点左右，喧嚣的校园重新宁静，他们跟后面的张强二人打了声招呼，就又去了操场。

Thai

ปรึกษาโจทย์ข้อสอบกันต่ออีกสักพัก พอใกล้ถึงเวลาประมาณสี่ทุ่ม ความวุ่นวายในรั้วโรงเรียนก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ทั้งสองทักทายสองคนข้างหลังอย่างจางเฉียง แล้วก็พากันไปที่สนามโรงเรียนอีก

Chinese

今晚的月亮不是很亮，星星也没昨晚多。

Thai

คืนนี้ดวงจันทร์ไม่ค่อยสว่าง ดวงดาวก็ไม่เยอะเท่าเมื่อคืน

Chinese

两人盘腿坐到草地上，李貌拍了拍膝盖，大玉就懂事的把腿伸了过来。

Thai

ทั้งสองนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นหญ้า หลี่เม่าตบที่หัวเข่าของตัวเองเบาๆ ต้าอวี้ก็รู้ความ ยื่นขาข้ามมาวางไว้ทันที

Chinese

熟练的剥掉鞋袜，他特地挽起她裤腿子瞅了眼，“怎么又没穿秋裤？”

Thai

เขาถอดรองเท้าและถุงเท้าของเธอออกอย่างชำนาญ ก่อนจะตั้งใจถกขากางเกงของเธอขึ้นเพื่อดู “ทำไมไม่ใส่กางเกงลองจอนอีกแล้ว”

Chinese

楚红玉哼哼唧唧不说话。

Thai

ฉู่หงอวี้ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ไม่ยอมพูดจา

Chinese

“说！不说我挠了啊。”李貌手掌抚摸着她光滑的脚底，威胁道。

Thai

“บอกมา! ถ้าไม่พูดฉันจะจั๊กจี้แล้วนะ” หลี่เม่าลูบฝ่าเท้าอันเนียนนุ่มของเธอพลางขู่

Chinese

她挣扎了几下，发现挣脱不了，才弱弱道：“丑死了。”

Thai

เธอดิ้นขลุกขลักอยู่สองสามที พอพบว่าดิ้นไม่หลุด ถึงได้พูดเสียงอ้อมแอ้มว่า “มันน่าเกลียดจะตาย”

Chinese

李貌愣住。

Thai

หลี่เม่าชะงักไป

Chinese

以大玉家里的条件，秋裤肯定不是那种城里流行的瑜伽裤样式。

Thai

ด้วยฐานะทางบ้านของต้าอวี้ กางเกงลองจอนย่อมไม่ใช่แบบกางเกงโยคะที่ฮิตกันในเมืองแน่นอน

Chinese

他想起了小时候在农村爷爷奶奶给他穿的粉色花秋裤……确实贼难看。

Thai

เขานึกถึงตอนเด็กๆ ที่ปู่ย่าในชนบทให้เขาใส่กางเกงลองจอนลายดอกสีชมพู… มันน่าเกลียดมากจริงๆ

Chinese

“你上面穿秋衣了没？给我瞅瞅有多难看。”李貌不怀好意的笑笑，“是不是粉色的？”

Thai

“ท่อนบนเธอใส่เสื้อลองจอนมาไหม ให้ฉันดูหน่อยสิว่าน่าเกลียดแค่ไหน” หลี่เม่ายิ้มอย่างมีเลศนัย “สีชมพูใช่ไหมล่ะ”

Chinese

大玉嗖的双手交叉护在胸前，窘迫又警惕的看着他。

Thai

ต้าอวี้รีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้กอดอกปกป้องหน้าอกไว้ทันควัน มองเขาด้วยความเขินอายปนระแวดระวัง

Chinese

“其实我小时候也穿过，不就是粉色带着小碎花的那种嘛。”李貌无所谓的撇撇嘴，继续道：“我那时候上学上厕所都不敢找伴，每次见左右没人才敢脱裤子，就怕被别人瞧见。”

Thai

“จริงๆ ตอนเด็กๆ ฉันก็เคยใส่นะ ก็แค่แบบสีชมพูลายดอกไม้เล็กๆ นั่นไม่ใช่เหรอ” หลี่เม่าเบะปากอย่างไม่ใส่ใจ แล้วพูดต่อ “ตอนนั้นเวลาฉันไปเข้าห้องน้ำที่โรงเรียนยังไม่กล้าชวนเพื่อนไปด้วยเลย ทุกครั้งต้องดูให้แน่ใจว่าซ้ายขวาไม่มีคนถึงจะกล้าถอดกางเกง เพราะกลัวคนอื่นจะเห็น”

Chinese

“噗嗤。”大玉没忍住笑出了声。

Thai

“พรืด” ต้าอวี้อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

Chinese

“你不穿也行。”李貌把手伸进她裤腿里，“我书包里有两双丝袜，你穿不穿？”

Thai

“เธอไม่ใส่ก็ได้นะ” หลี่เม่าสอดมือเข้าไปในขากางเกงของเธอ “ในกระเป๋านักเรียนของฉันมีถุงน่องอยู่สองคู่ เธอจะใส่ไหม”

Chinese

“你，你怎么买那东西。”楚红玉想到了张琳经常看的制服诱惑，顿时面红耳赤。

Thai

“นาย นายไปซื้อของแบบนั้นมาได้ยังไง” ฉู่หงอวี้นึกถึงแนวเครื่องแบบยั่วยวนที่จางหลินชอบดูบ่อยๆ ใบหน้าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

Chinese

“特意买给你穿的啊。”李貌用最随意的语气，说出了最无耻的话。

Thai

“ตั้งใจซื้อมาให้เธอใส่น่ะสิ” หลี่เม่าใช้โทนเสียงสบายๆ พูดคำพูดที่ไร้ยางอายที่สุดออกมา

Chinese

“我才不穿。”大玉绕着手指，听张琳说，有的男生就喜欢手撕丝袜，看来小貌也是这种人。

Thai

“ฉันไม่ใส่หรอก” ต้าอวี้เอานิ้วพันกันไปมา เธอเคยได้ยินจางหลินบอกว่า ผู้ชายบางคนชอบฉีกถุงน่องด้วยมือ ดูท่าเสี่ยวเม่าก็คงเป็นคนประเภทนี้เหมือนกัน

Chinese

她盯着自己的长腿，想象穿上丝袜的模样，越想越羞涩。以后吧，要是小貌实在喜欢，可以私下穿给他看看，撕也不是不可以，现在肯定是不行的。

Thai

เธอจ้องมองเรียวขาคู่ยาวของตัวเอง จินตนาการถึงภาพตอนสวมถุงน่อง ยิ่งคิดก็ยิ่งเอียงอาย เอาไว้คราวหลังเถอะ ถ้าเสี่ยวเม่าชอบจริงๆ ละก็ ค่อยแอบใส่ให้เขาดูเป็นการส่วนตัว จะฉีกก็ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่วันนี้ไม่ได้เด็ดขาด

Chinese

李貌没强求，“话说回来，我刚才在班里哪儿惹到你了？必须说！”

Thai

หลี่เม่าไม่ได้บังคับ “จะว่าไปแล้ว เมื่อกี้ในห้องเรียนฉันไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจกันแน่ ต้องพูดมานะ!”

Chinese

楚红玉还在想着丝袜的事呢，一时没转过来弯，呆了片刻才反应过来。

Thai

ฉู่หงอวี้ยังคงคิดเรื่องถุงน่องอยู่ ความคิดเลยยังหมุนตามไม่ทัน ชะงักไปครู่หนึ่งถึงได้รู้สึกตัว

Chinese

犹豫片刻，才道：“你一节课都没理我……”说完小心翼翼观察他的表情。

Thai

ลังเลอยู่ชั่วครู่ ถึงได้พูดว่า “นายไม่สนใจฉันเลยทั้งคาบ…” พูดจบก็ลอบสังเกตสีหน้าของเขาอย่างระมัดระวัง

Chinese

李貌一听原来是因为这，顿时哭笑不得，还真是傻的可爱啊，解释道：“我想试试老班的态度，自然要乖一点。”

Thai

พอหลี่เม่าได้ยินว่าเป็นเพราะเหตุนี้ ก็พลันหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก ช่างใสซื่อน่ารักจริงๆ จึงอธิบายว่า “ฉันอยากลองดูท่าทีของครูประจำชั้น ก็เลยต้องทำตัวเป็นเด็กดีหน่อยสิ”

Chinese

“再说，你想让我怎么理你？这样？”说着，他狠狠捏了把大玉的小腿。

Thai

“อีกอย่าง เธออยากให้ฉันสนใจเธอยังไงล่ะ แบบนี้เหรอ” พูดพลาง เขาก็บีบน่องของต้าอวี้แรงๆ ทีหนึ่ง

Chinese

楚红玉抿抿嘴，娇声道：“流氓，我说的不是这样。”

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปาก พลางพูดเสียงหวานงอนๆ “คนลามก ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนี้สักหน่อย”

Chinese

李貌摸够了，帮她穿上鞋袜，脱下自己的校服，俩人又躺了下来，继续刚才的话题。

Thai

หลี่เม่าลูบคลำจนพอใจแล้ว ก็ช่วยเธอสวมรองเท้าและถุงเท้า จากนั้นถอดเสื้อเครื่องแบบนักเรียนของตนเองออก ทั้งสองคนนอนลงอีกครั้งแล้วคุยเรื่องเมื่อครู่ต่อ

Chinese

“大玉。”

Thai

“ต้าอวี้”

Chinese

“嗯？”楚红玉躺在他臂弯里，糯糯应了声。

Thai

“หืม” ฉู่หงอวี้ที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา ขานรับเสียงแผ่วหวาน

Chinese

“在我面前，你可以不用小心翼翼，可以任性，可以无理取闹，不用担心什么。”李貌收起平日里的不正劲，认真道。

Thai

“อยู่ต่อหน้าฉัน เธอไม่จำเป็นต้องระวังตัวอะไรทั้งนั้น เอาแต่ใจได้ งี่เง่าไร้เหตุผลได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลย” หลี่เม่าเก็บท่าทางขี้เล่นตามปกติแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

Chinese

“哦～”大玉又往他身边靠了靠，声音微不可闻：“你真好，小貌。”

Thai

“อื้อ…” ต้าอวี้เบียดตัวเข้าหาเขามากขึ้น เสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “นายดีจังเลย เสี่ยวเม่า”

Chinese

“那能不能给我看看你的秋衣？”

Thai

“งั้นขอดูเสื้อลองจอนของเธอหน่อยได้ไหม”

Chinese

“死人！”

Thai

“คนบ้า!”

Chinese

楚红玉羞恼的捶了他一下，这么好的氛围，这货偏偏要煞风景，坏死了。

Thai

ฉู่หงอวี้ทุบเขาเบาๆ ด้วยความเขินอาย บรรยากาศดีขนาดนี้ หมอนี่ดันมาทำลายบรรยากาศเสียได้ ร้ายกาจที่สุด

Chinese

“哎，对了，我打算写一部小说，你帮我码字呗。”

Thai

“เออ จริงสิ ฉันกะว่าจะเขียนนิยายสักเรื่อง เธอช่วยฉันพิมพ์หน่อยสิ”

Chinese

李貌从口袋摸出手机，打开早已下载好的作家助手，上面赫然已经创立了一本书，名字叫《我真没想重生啊！》。

Thai

หลี่เม่าล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า เปิดแอปตัวช่วยนักเขียนที่ดาวน์โหลดไว้นานแล้วขึ้นมา บนนั้นมีหนังสือที่สร้างไว้เรียบร้อยแล้วอย่างเด่นหรา ชื่อเรื่องว่า 《ฉันไม่ได้อยากเกิดใหม่จริงๆ นะ!》