ตอนนี้เหลือแค่คุณที่ไม่มีแฟนแล้ว (1 / 1)

Chinese

“哎哎哎，怎么走了。”

Thai

“เฮ้ยๆๆ ทำไมเดินไปแล้วล่ะ”

Chinese

黄海涛和陈光眼看那女生要回图书室，孙富贵却站在原地一动不动，急的抓耳挠腮。

Thai

หวงไห่เทากับเฉินกวงเห็นหญิงสาวคนนั้นกำลังจะเดินกลับเข้าไปในห้องอ่านหนังสือ แต่ซุนฟู่กุ้ยกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ ก็ร้อนใจจนเกาหัวเกาหู

Chinese

“怎么样了？”

Thai

“เป็นยังไงบ้าง”

Chinese

这时，身后传来李貌的声音。

Thai

ตอนนั้นเอง เสียงของหลี่เม่าก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

Chinese

陈光霍地扭头，看到他怀里的白玫瑰，二话不说，抱着花直接就往那边走。

Thai

เฉินกวงหันขวับไปมอง พอเห็นดอกกุหลาบขาวในอ้อมแขนของเขา ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง อุ้มช่อดอกไม้เดินตรงไปทางนั้นทันที

Chinese

“怎么回事？”

Thai

“เกิดอะไรขึ้น”

Chinese

李貌看向那边。

Thai

หลี่เม่ามองไปทางนั้น

Chinese

“好像是吵架了。”黄海涛随口道。

Thai

“เหมือนจะทะเลาะกันน่ะ” หวงไห่เทาตอบส่งๆ

Chinese

“这刚回来怎么就吵架了。”

Thai

“เพิ่งกลับมาเอง ทำไมถึงทะเลาะกันได้ล่ะ”

Chinese

李貌疑惑，旁边的大玉也一脸不解。

Thai

หลี่เม่าสงสัย ต้าอวี้ที่อยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน

Chinese

那边，那女生走了没两步，看到一个捧着花的男生走过来，脚步慢慢顿了下来。

Thai

ทางด้านนั้น หญิงสาวเดินไปได้ไม่กี่ก้าว พอเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งอุ้มช่อดอกไม้เดินเข้ามา ฝีเท้าก็ค่อยๆ ชะงักลง

Chinese

这个男生她认识，孙富贵的室友之一。

Thai

เด็กหนุ่มคนนี้เธอรู้จัก เขาคือหนึ่งในเพื่อนร่วมห้องของซุนฟู่กุ้ย

Chinese

他怎么会在这，还有这花……

Thai

ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ แล้วดอกไม้นี่มัน…

Chinese

她侧头瞥了眼孙富贵。

Thai

เธอเอียงหน้าเหลือบมองซุนฟู่กุ้ยแวบหนึ่ง

Chinese

孙富贵也是一脸懵，光子怎么会在这儿，还有手上的花。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยเองก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก กวงจื่อมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วดอกไม้ในมือนั่นอีก

Chinese

还没待他回过神，陈光已经径直来到他面前，一本正经的、用那女声能听见的音量道：

Thai

ยังไม่ทันที่เขาจะได้สติ เฉินกวงก็เดินตรงมาหยุดตรงหน้าเขาแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง และใช้น้ำเสียงดังพอที่หญิงสาวคนนั้นจะได้ยินว่า

Chinese

“富贵，你让我买的花，花店有点远，耽误了点时间。”

Thai

“ฟู่กุ้ย ดอกไม้ที่นายวานให้ฉันไปซื้อน่ะ ร้านดอกไม้อยู่ไกลไปหน่อย เลยเสียเวลาไปนิด”

Chinese

陈光把花塞进孙富贵怀里，又挤眉弄眼说了一句“加油”，然后淡定退场。

Thai

เฉินกวงยัดช่อดอกไม้ใส่อ้อมแขนของซุนฟู่กุ้ย ก่อนจะขยิบตาขยับคิ้วพลางเอ่ยว่า “สู้ๆ นะ” จากนั้นก็เดินถอยออกมาอย่างมาดนิ่ง

Chinese

待陈光走远，孙富贵这才回过神，他脸顿时红的跟猴屁股一样，见女生眼含笑意的看向自己，更是有些无措。

Thai

พอเฉินกวงเดินห่างออกไป ซุนฟู่กุ้ยถึงเพิ่งได้สติ ใบหน้าของเขาพลันแดงก่ำราวกับก้นลิง พอเห็นหญิงสาวมองมาที่ตนด้วยแววตาอมยิ้ม ก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่

Chinese

孙富贵张了张嘴，很想解释一句。可心里又隐隐不想解释。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยอ้าปาก อยากจะอธิบายสักประโยค ทว่าในใจลึกๆ กลับไม่อยากอธิบาย

Chinese

女生重新走回孙富贵面前站定，直直看着他。

Thai

หญิงสาวเดินกลับมายืนตรงหน้าซุนฟู่กุ้ยอีกครั้ง พลางจ้องมองเขาตรงๆ

Chinese

这时周围已经有不少同学发现这边的情况，一个男生捧着束花出现在图书馆毕竟太扎眼。

Thai

เวลานี้เพื่อนนักศึกษาโดยรอบสังเกตเห็นสถานการณ์ทางนี้กันไม่น้อยแล้ว ท้ายที่สุดการที่เด็กหนุ่มอุ้มช่อดอกไม้ปรากฏตัวในห้องสมุดก็สะดุดตาเกินไปจริงๆ

Chinese

不过大家都很有礼貌的远远观望，并没有靠近。

Thai

แต่ทุกคนต่างก็มีมารยาท ยืนมองดูอยู่ห่างๆ ไม่ได้เดินเข้ามาใกล้

Chinese

“送给我的？”女生主动问。

Thai

“ให้ฉันเหรอ” หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นมาก่อน

Chinese

孙富贵看着地面，喉咙滚动，迟疑又微不可察的点了点头。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยก้มมองพื้น ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ก่อนจะพยักหน้าอย่างลังเลจนแทบสังเกตไม่เห็น

Chinese

围观的人没发现，可这对女生来说已经足够了。

Thai

คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ อาจไม่ทันสังเกตเห็น ทว่าแค่นี้สำหรับหญิงสาวแล้วก็เพียงพอ

Chinese

她伸出手，接过花，放在鼻尖嗅了嗅。

Thai

เธอยื่นมือออกไป รับช่อดอกไม้มาแล้วจรดที่ปลายจมูกสูดดมเบาๆ

Chinese

“这是我第一次收到花，谢谢你。”

Thai

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับดอกไม้ ขอบใจนะ”

Chinese

“不，不客气。”

Thai

“ม…ไม่เป็นไร”

Chinese

“你有什么想对我说的吗？”

Thai

“นายมีอะไรอยากพูดกับฉันไหม”

Chinese

“我……”孙富贵哑然。

Thai

“ฉัน…” ซุนฟู่กุ้ยพูดไม่ออก

Chinese

女生温柔的看着他：“不管你有没有话想对我说，我都有话想对你说。”

Thai

หญิงสาวมองเขาอย่างอ่อนโยน “ไม่ว่านายจะมีอะไรอยากพูดกับฉันไหม แต่ฉันมีเรื่องอยากจะบอกนาย”

Chinese

孙富贵心跳猛地加快。

Thai

หัวใจของซุนฟู่กุ้ยเต้นรัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

Chinese

“接下来，你只需要点头或者摇头。”

Thai

“ต่อไปนี้ นายแค่พยักหน้าหรือส่ายหน้าก็พอ”

Chinese

女生说完，又严厉的补充道：“不准一动不动！”

Thai

หญิงสาวพูดจบ ก็กำชับเสียงเข้มขึ้นมาอีกประโยค “ห้ามยืนนิ่งทื่อนะ!”

Chinese

孙富贵犹豫片刻，僵硬的点了点头。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างแข็งทื่อ

Chinese

女生深呼吸一口气：“我喜欢你，你喜欢我吗？”

Thai

หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกๆ “ฉันชอบนาย นายชอบฉันไหม”

Chinese

上来就是深水炸弹，把孙富贵脑海炸的一片空白，也把理性直接炸到了九霄云外。

Thai

เปิดฉากมาก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ ทำเอาสมองของซุนฟู่กุ้ยขาวโพลน และระเบิดสติเหตุผลกระเจิดกระเจิงไปไกลสุดหล้า

Chinese

“喜欢吗？”女生追问，声音有些颤抖。

Thai

“ชอบไหม” หญิงสาวถามย้ำ น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย

Chinese

孙富贵忙不迭机械的点了点头。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยรีบพยักหน้ารับอย่างเป็นกลไก

Chinese

女生灿烂的笑了起来：“那你做我男朋友好不好？”

Thai

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างสดใส “งั้นนายมาเป็นแฟนฉันได้ไหม”

Chinese

看着她笑靥如花，孙富贵呆呆的又点了点头。

Thai

เมื่อมองรอยยิ้มอันงดงามราวดอกไม้บานของเธอ ซุนฟู่กุ้ยก็พยักหน้าอย่างเหม่อลอยอีกครั้ง

Chinese

“从现在开始，我就是你女朋友了。”

Thai

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ฉันเป็นแฟนนายแล้วนะ”

Chinese

女生大着胆子，伸出手，牵起了孙富贵的右手，十指紧扣。

Thai

หญิงสาวรวบรวมความกล้า ยื่นมือออกไปกุมมือขวาของซุนฟู่กุ้ยไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน

Chinese

孙富贵只觉一阵冰凉滑嫩。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยสัมผัสได้เพียงความเย็นและเนียนนุ่ม

Chinese

如果说刚才他脑海是一片空白的话，那现在他脑海里的这片空白仿佛旋转起来，成了一团白色的浆糊。

Thai

หากจะบอกว่าเมื่อครู่สมองของเขาขาวโพลนไปหมด ตอนนี้ความขาวโพลนในหัวนั้นก็คล้ายจะหมุนคว้าง กลายเป็นก้อนแป้งเปียกสีขาวไปเสียแล้ว

Chinese

远远围观的人看到这一幕，纷纷露出了祝福的笑容。

Thai

ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่ไกลๆ พอเห็นภาพนี้ ต่างก็เผยรอยยิ้มร่วมแสดงความยินดี

Chinese

李貌几人那叫个激动啊。

Thai

พวกหลี่เม่านี่ตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่

Chinese

黄海涛龇个大白牙傻乐。

Thai

หวงไห่เทายิ้มยิงฟันขาวหัวเราะเริงร่าอย่างโง่งม

Chinese

“哎呦，富贵跟在她女朋友身后，跟个小媳妇似的。”

Thai

“โอ้โห ฟู่กุ้ยเดินตามหลังแฟน เหมือนลูกสะใภ้ตัวน้อยเลย”

Chinese

一旁的陈光点点头，忽然悠悠来了一句：“海涛，现在就你没女朋友了。”

Thai

เฉินกวงที่อยู่ข้างๆ พยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ว่า “ไห่เทา ตอนนี้เหลือนายคนเดียวแล้วนะที่ไม่มีแฟน”

Chinese

黄海涛的笑容瞬间僵在脸上。

Thai

รอยยิ้มของหวงไห่เทาแข็งค้างบนใบหน้าทันที

Chinese

“难受吧？”

Thai

“เจ็บปวดล่ะสิ”

Chinese

李貌拍了拍他肩膀：“恭喜你，还没谈恋爱就提前体会到了失恋的痛苦。”

Thai

หลี่เม่าตบไหล่เขา “ยินดีด้วยนะ ยังไม่ทันมีแฟน ก็ได้สัมผัสความเจ็บปวดของการอกหักล่วงหน้าซะแล้ว”

Chinese

“没意思，我回去看小说了。”黄海涛转身就要走。

Thai

“ไร้สาระชะมัด ฉันกลับไปอ่านนิยายดีกว่า” หวงไห่เทาหันหลังทำท่าจะเดินหนี

Chinese

李貌一把拉住他。

Thai

หลี่เม่าดึงเขาไว้หมับ

Chinese

“别拦着我！”

Thai

“อย่ามาห้ามฉัน!”

Chinese

黄海涛一扭头，见李貌几人都看着前方，也下意识看过去。

Thai

หวงไห่เทาหันหน้าขวับ เห็นพวกหลี่เม่ากำลังมองไปข้างหน้า จึงมองตามไปด้วยความเคยชิน

Chinese

只见孙富贵女朋友领着孙富贵走了过来。

Thai

เห็นเพียงแฟนสาวของซุนฟู่กุ้ยกำลังจูงมือซุนฟู่กุ้ยเดินตรงเข้ามา

Chinese

“你们好，我叫杨晓倩。”

Thai

“สวัสดีทุกคน ฉันชื่อหยางเสี่ยวเชี่ยน”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

羊城。

Thai

หยางเฉิง

Chinese

孙爸天一亮就去工地上班，并没有送儿子。

Thai

พอฟ้าสางพ่อซุนก็ออกไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง ไม่ได้ไปส่งลูกชาย

Chinese

晚上来到医院，他看着妻子。

Thai

ตกค่ำพอมาถึงโรงพยาบาล เขาก็มองดูภรรยา

Chinese

“富贵回学校了？”

Thai

“ฟู่กุ้ยกลับไปมหาวิทยาลัยแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯，跟他同学一起回去了。”

Thai

“อืม กลับไปพร้อมเพื่อนของเขาน่ะ”

Chinese

“那就好，那就好……”

Thai

“งั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ดีแล้ว…”

Chinese

孙爸一连说了好几个“那就好”。

Thai

พ่อซุนพูดคำว่า “งั้นก็ดีแล้ว” ซ้ำๆ ติดกันหลายครั้ง

Chinese

“对了，不是说富贵帮人家唱歌吗？唱好了没？”

Thai

“จริงสิ ไม่ใช่ว่าฟู่กุ้ยช่วยเขาร้องเพลงหรอกเหรอ ร้องเสร็จหรือยังล่ะ”

Chinese

“好了，别说，我家富贵唱歌真挺好听。”

Thai

“เสร็จแล้ว ไม่น่าเชื่อเลยนะ ฟู่กุ้ยบ้านเราร้องเพลงเพราะจริงๆ”

Chinese

孙妈摸出手机，找到那首歌，点击播放。

Thai

แม่ซุนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หาเพลงนั้นแล้วกดเล่น

Chinese

孙爸接过，因为在医院，所以音乐声音很小。

Thai

พ่อซุนรับมา เนื่องจากอยู่ในโรงพยาบาล เสียงดนตรีจึงเบามาก

Chinese

他把手机贴在耳边。

Thai

เขาแนบโทรศัพท์มือถือเข้ากับหู

Chinese

手机不是什么好手机，声音有些杂，但他还是认认真真听完了。

Thai

มือถือไม่ใช่รุ่นดีเด่อะไร เสียงจึงค่อนข้างแตกพร่า แต่เขาก็ยังคงตั้งใจฟังจนจบ

Chinese

孙爸不懂什么音乐鉴赏，他就是单纯觉着好听，特别是“人在广东已经漂泊十年，有时也怀念当初一起经已改变。”这句歌词，他非常喜欢。

Thai

พ่อซุนไม่เข้าใจการวิจารณ์ดนตรีอะไรทั้งนั้น เขาก็แค่รู้สึกว่าเพราะดี โดยเฉพาะเนื้อเพลงท่อนที่ว่า “คนเร่ร่อนอยู่ในกวางตุ้งมาสิบปี บางครั้งก็คิดถึงวันวานที่แปรเปลี่ยนไปแล้ว” ท่อนนี้เขาชอบมากเป็นพิเศษ

Chinese

听完后，他感慨道：

Thai

หลังจากฟังจบ เขาก็เอ่ยอย่างทอดถอนใจว่า

Chinese

“富贵的同学是个有本事的。”

Thai

“เพื่อนของฟู่กุ้ยเป็นคนมีความสามารถจริงๆ”

Chinese

“那可不，有本事就算了，人还好，特别是他那个女朋友，哎呦，那叫个好，也不知道我们富贵以后能不能找到那么好的姑娘。”

Thai

“จะไม่ใช่ได้ยังไง มีความสามารถไม่พอ นิสัยยังดีอีก โดยเฉพาะแฟนสาวของเขาน่ะ โอ้โห ดีแสนดี ไม่รู้ว่าฟู่กุ้ยบ้านเราต่อไปจะได้เจอกับแม่หนูที่ดีขนาดนั้นหรือเปล่า”

Chinese

孙爸摇摇头：“难哟。”

Thai

พ่อซุนส่ายหน้า “ยากนะ”

Chinese

转而又问：“这个歌怎么赚钱呢？”

Thai

จากนั้นก็ถามต่อ “แล้วเพลงนี้มันหาเงินยังไงล่ะ”

Chinese

“听说是听的人越多，钱就越多。”孙妈道。

Thai

“ได้ยินว่ายิ่งมีคนฟังเยอะ ก็ยิ่งได้เงินเยอะน่ะ” แม่ซุนบอก

Chinese

孙爸若有所思：“人家帮了我们这么大的一个忙，我们却什么都做不了，明天我把这首歌推荐给工友们听听，算是尽点心了。”

Thai

พ่อซุนครุ่นคิด “เขาช่วยเรื่องใหญ่ขนาดนี้กับบ้านเรา แต่พวกเรากลับทำอะไรไม่ได้เลย พรุ่งนี้ฉันจะแนะนำเพลงนี้ให้พวกเพื่อนคนงานลองฟังดู ถือว่าได้ช่วยเท่าที่ทำได้บ้าง”

Chinese

“对对对，我也帮忙推荐推荐。”

Thai

“ใช่ๆๆ ฉันก็จะช่วยแนะนำเหมือนกัน”

Chinese

翌日，清晨五点半。

Thai

วันรุ่งขึ้น เวลาตีห้าครึ่ง

Chinese

孙爸早早起床，拎着大水壶去工地上班。

Thai

พ่อซุนตื่นแต่เช้าตรู่ ถือกระติกน้ำใบใหญ่ไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง

Chinese

忙活一上午，中午，他跟几个工友一起来到门外的小摊吃午饭。

Thai

ง่วนกับงานมาตลอดช่วงเช้า พอถึงตอนเที่ยง เขากับเพื่อนคนงานสองสามคนก็พากันมานั่งกินข้าวเที่ยงที่แผงลอยหน้าประตู

Chinese

放眼望去，全是黄色和红色的安全帽。

Thai

มองไปทางไหนก็เห็นแต่หมวกนิรภัยสีเหลืองและสีแดง

Chinese

打好饭，在一张桌子旁落座。

Thai

ตักข้าวเสร็จ ก็นั่งลงข้างโต๊ะตัวหนึ่ง

Chinese

“你家芃芃怎么样了？”有工友问。

Thai

“เผิงเผิงบ้านนายเป็นยังไงบ้าง” เพื่อนคนงานคนหนึ่งเอ่ยถาม

Chinese

“已经在治疗了。”孙爸应道。这几个工友之前都有借钱给他。

Thai

“กำลังรักษาอยู่แล้ว” พ่อซุนตอบ เพื่อนคนงานสองสามคนนี้ต่างเคยให้เขายืมเงินมาก่อน

Chinese

“钱还够吗，不够我这还有点。”

Thai

“เงินยังพอไหม ถ้าไม่พอทางฉันยังมีอยู่อีกนิดหน่อยนะ”

Chinese

“够了够了，富贵学校帮忙了。”

Thai

“พอแล้วๆ มหาวิทยาลัยของฟู่กุ้ยช่วยไว้น่ะ”

Chinese

孙爸忙道，他还记得儿子的叮嘱，不能乱说话，所以只能说是学校帮忙。

Thai

พ่อซุนรีบบอก เขายังจำคำกำชับของลูกชายได้ว่าห้ามพูดจาส่งเดช จึงทำได้เพียงบอกว่ามหาวิทยาลัยให้ความช่วยเหลือ

Chinese

“学校还管这个呢？”

Thai

“มหาวิทยาลัยดูแลเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ”

Chinese

“这你就不知道了吧，要不然要让孩子上大学呢。”

Thai

“เรื่องนี้นายไม่รู้ล่ะสิ ไม่อย่างนั้นจะให้ลูกเรียนมหาวิทยาลัยกันไปทำไมล่ะ”

Chinese

“几十万对那么大个学校肯定不算什么。”

Thai

“เงินหลายแสนสำหรับมหาวิทยาลัยใหญ่โตขนาดนั้นคงไม่เท่าไหร่หรอก”

Chinese

这几个工友也不傻，谁家都有个坎，现在伸出援手，以后自家要是有个什么也好开口。

Thai

เพื่อนคนงานเหล่านี้ไม่ได้โง่ ทุกบ้านต่างก็มีช่วงเวลาลำบาก ตอนนี้ยื่นมือเข้าช่วย วันข้างหน้าหากบ้านตนเองมีเรื่องอะไรขึ้นมาก็จะได้เอ่ยปากง่ายหน่อย

Chinese

而且，人家富贵在名牌大学上学，出来后还得了？现在处好关系总没错。

Thai

อีกอย่าง ฟู่กุ้ยบ้านเขาเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยชื่อดัง จบออกมาแล้วจะธรรมดาที่ไหนกัน สร้างสัมพันธ์อันดีไว้ตอนนี้ย่อมไม่มีทางผิดพลาดอยู่แล้ว

Chinese

“改天我先把欠你们的钱还了。”孙爸道。

Thai

“วันหลังฉันจะรีบคืนเงินที่ติดพวกนายไว้ก่อนนะ” พ่อซุนบอก

Chinese

“不急，不急。”几个工友摆摆手。

Thai

“ไม่รีบ ไม่รีบ” เพื่อนคนงานสองสามคนโบกไม้โบกมือ

Chinese

孙爸没再多说，把这份恩情记在了心里。

Thai

พ่อซุนไม่ได้พูดอะไรต่ออีก ได้แต่จดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้ในใจ

Chinese

他没忘记那首歌的事，从兜里摸出了自己的手机。

Thai

เขายังไม่ลืมเรื่องเพลงนั้น จึงล้วงมือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋าเสื้อ