ทำไมถึงไม่บอกฉัน? (1 / 1)

Chinese

“你也真棒，继续加油！”大玉很满意男朋友的上道。

Thai

“นายก็เก่งมาก พยายามต่อไปนะ!” ต้าอวี้พอใจมากที่แฟนหนุ่มรู้ความ

Chinese

“你们两够了啊，我不也都没同意么，也没见我找张强得瑟啊。”张琳说这话的时候若有若无瞥了眼李貌。

Thai

“พวกเธอสองคนพอได้แล้วน่า ฉันเองก็ไม่ได้กดยอมรับเหมือนกัน ไม่เห็นจะไปอวดกับจางเฉียงเลย” ตอนที่จางหลินพูดคำนี้ก็แอบชำเลืองมองหลี่เม่าแวบหนึ่ง

Chinese

李貌也算了解张琳的性格，有点小傲娇，她说这话什么意思？难道是让自己跟张强透露一下？

Thai

หลี่เม่าพอจะเข้าใจนิสัยของจางหลินอยู่บ้างว่ามีความปากแข็งหน่อยๆ เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไงกัน? หรือว่าจะให้เขาไปเปรยๆ กับจางเฉียงสักหน่อย?

Chinese

不过，不管张琳是不是这意思，透露一下也没坏处。

Thai

ทว่าไม่ว่าจางหลินจะหมายความอย่างนั้นหรือไม่ การเปรยบอกไปสักนิดก็ไม่มีอะไรเสียหาย

Chinese

于是，李貌掏出手机，反手给张强发去了一条消息。

Thai

ดังนั้น หลี่เม่าจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วส่งข้อความหาจางเฉียงทันที

Chinese

【你家张琳拒绝了好几个加她的男生】

Thai

【จางหลินบ้านนายปฏิเสธผู้ชายที่ขอแอดมาตั้งหลายคนแน่ะ】

Chinese

他想了想，又把昨天自我介绍的事说了遍。

Thai

เขาคิดดูแล้วก็เล่าเรื่องแนะนำตัวเมื่อวานซ้ำอีกรอบ

Chinese

【她昨天上台自我介绍直接说自己有男朋友】

Thai

【เมื่อวานตอนขึ้นไปแนะนำตัวบนเวที เธอบอกตรงๆ เลยว่ามีแฟนแล้ว】

Chinese

等了等，对面没回，他也没在意，能看到就行。

Thai

รออยู่ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายไม่ได้ตอบกลับมา เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ แค่เห็นข้อความก็พอแล้ว

Chinese

不过那边的张琳没一会忽掏出了手机，然后不知看到了什么消息，忍着笑，朝李貌投来了一个赞许的眼神。

Thai

แต่ทว่าจางหลินที่อยู่อีกฝั่งจู่ๆ ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา จากนั้นก็ไม่รู้ว่าเห็นข้อความอะไรเข้า เธอจึงกลั้นยิ้มแล้วส่งสายตาชื่นชมมาทางหลี่เม่า

Chinese

又有的没的聊了几句，李貌寝室几个人压着教官前脚赶了过来。

Thai

คุยสัพเพเหระกันไปอีกสองสามประโยค พวกเพื่อนร่วมห้องพักของหลี่เม่าก็รีบตามมาทันครูฝึกทหารแบบเฉียดฉิว

Chinese

教官看着很年轻，皮肤黝黑，棱角分明。

Thai

ครูฝึกดูยังหนุ่มมาก ผิวคล้ำคมเข้ม ใบหน้ามีสันเหลี่ยมชัดเจน

Chinese

然后就是列队，从低到高，李貌个子算很高的了，站在最后一排，跟大玉离的有点远。

Thai

จากนั้นก็เป็นการจัดแถวเรียงตามความสูงจากเตี้ยไปสูง หลี่เม่าถือว่ารูปร่างสูงมาก จึงได้ยืนอยู่แถวหลังสุด ค่อนข้างห่างจากต้าอวี้พอสมควร

Chinese

排好队，上午没啥事，整个大一被拉到操场参加所谓的“新生军训动员大会”，就是听领导们在上面神侃，也没多少人能听进去，倒不如说是来晒太阳的。

Thai

พอจัดแถวเสร็จ ช่วงเช้าก็ไม่มีอะไรมาก นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนถูกพาไปที่สนามเพื่อเข้าร่วมสิ่งที่เรียกว่า “การประชุมระดมพลการฝึกทหารของนักศึกษาใหม่” ซึ่งก็คือการฟังพวกผู้นำพล่ามอยู่บนเวที ไม่มีใครฟังเข้าหูสักเท่าไร เรียกว่ามาตากแดดจะเหมาะกว่า

Chinese

等好不容易结束，教官也没让他们解散，而是良心的领着他们找了个阴凉地方，用剩下的一点时间让大家自我介绍。

Thai

พองานจบลงอย่างยากลำบาก ครูฝึกก็ยังไม่ปล่อยให้แยกย้าย แต่ยังมีมโนธรรมพอที่จะพาพวกเขาไปหาที่ร่มๆ แล้วใช้เวลาที่เหลืออีกเล็กน้อยให้ทุกคนแนะนำตัว

Chinese

李貌、楚红玉、张琳和赵思妤把昨天在班级的介绍完完全全复述了一遍。

Thai

หลี่เม่า ฉู่หงอวี้ จางหลิน และจ้าวซืออวี๋แนะนำตัวซ้ำเหมือนกับในห้องเรียนเมื่อวานทุกประการ

Chinese

得知三个漂亮女生中，两个有男朋友，一个不打算谈恋爱，一班早已知道的同学没什么反应，二班的同学痛心疾首。

Thai

เมื่อรู้ว่าในบรรดาสาวสวยทั้งสามคนนั้น สองคนมีแฟนแล้ว และอีกคนไม่คิดจะมีความรัก เพื่อนร่วมชั้นห้องหนึ่งที่รู้อยู่แล้วต่างไม่รู้สึกอะไร ส่วนเพื่อนร่วมชั้นห้องสองกลับเจ็บปวดใจแสนสาหัส

Chinese

定好下午在这集合后，教官才一吹哨子解散。

Thai

หลังจากนัดแนะว่าจะรวมพลตรงนี้ในช่วงบ่ายแล้ว ครูฝึกจึงเป่านกหวีดให้แยกย้าย

Chinese

中午吃过午饭，把女朋友送回宿舍，李貌回去的时候，感受到脚底板有点酸疼，瞅了瞅脚上邦邦硬的鞋子，忽想起了一茬，决定去买几双鞋垫。

Thai

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จและส่งแฟนสาวกลับหอพักแล้ว ตอนที่หลี่เม่าเดินกลับ เขาก็รู้สึกปวดเมื่อยฝ่าเท้านิดหน่อย พอมองรองเท้าแข็งโป๊กที่สวมอยู่ก็พลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงตัดสินใจไปซื้อแผ่นรองรองเท้าสักสองสามคู่

Chinese

穿过军训鞋子的都知道，那特么真不是人穿的，又硬又硌人。

Thai

ใครที่เคยใส่รองเท้าฝึกทหารต่างรู้ดีว่า แม่งไม่ใช่สิ่งที่คนจะใส่ได้จริงๆ ทั้งแข็งทั้งทิ่มแทงเท้า

Chinese

大玉脚的大小他当然记得，36码。

Thai

ขนาดเท้าของต้าอวี้เขาจำได้ขึ้นใจอยู่แล้ว ไซส์ 36

Chinese

不过作为朋友，他还是从女朋友那儿要到了张琳和赵思妤的鞋码，决定帮她们也买两双，最后想了想，又联系上了室友。

Thai

แต่ในฐานะเพื่อน เขาก็ยังขอไซส์รองเท้าของจางหลินกับจ้าวซืออวี๋มาจากแฟนสาวเพื่อจะช่วยซื้อให้พวกเธอคนละคู่ด้วย สุดท้ายคิดดูแล้วก็ติดต่อเพื่อนร่วมห้องพักไปด้วย

Chinese

学校的超市没有，李貌骑着小电驴去外面才找到。

Thai

ซูเปอร์มาร์เก็ตในมหาวิทยาลัยไม่มีขาย หลี่เม่าจึงขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าออกไปหาซื้อข้างนอกถึงจะเจอ

Chinese

拎着一大袋鞋垫，他瞅了瞅时间，也不回去午休了，索性把装修公司的人约了出来去量房。

Thai

เขาหิ้วถุงแผ่นรองรองเท้าถุงใหญ่พลางชำเลืองดูเวลา ไม่กลับไปนอนพักกลางวันแล้ว เลยถือโอกาสนัดคนจากบริษัทตกแต่งภายในออกมาวัดขนาดห้องเสียเลย

Chinese

这事他没告诉大玉，因为怕女朋友也要过来。下午还要军训，他不想女友太累。

Thai

เรื่องนี้เขาไม่ได้บอกต้าอวี้ เพราะกลัวว่าแฟนสาวจะตามมาด้วย ช่วงบ่ายยังต้องฝึกทหาร เขาไม่อยากให้เธอเหนื่อยเกินไป

Chinese

在房子那边待了一中午，李貌跟设计师大致说了说自己和大玉的想法，接近两个小时才结束。

Thai

หลี่เม่าอยู่ที่ห้องนั้นตลอดช่วงพักเที่ยง เขาคุยคร่าวๆ กับมัณฑนากรถึงไอเดียของตัวเองกับต้าอวี้ เกือบสองชั่วโมงถึงจะเสร็จสิ้น

Chinese

匆匆忙忙赶到女生宿舍楼下，时间刚刚好。

Thai

เขารีบเร่งไปใต้หอพักหญิง เวลาพอดิบพอดี

Chinese

大玉见男朋友整个人跟从水里捞上来的一样，掏出纸巾递给小貌，问：“怎么满头汗？你中午没睡觉？”

Thai

ต้าอวี้เห็นแฟนหนุ่มเหงื่อโชกราวกับเพิ่งงมขึ้นมาจากน้ำ จึงหยิบทิชชู่ออกมายื่นให้เสี่ยวเม่าแล้วถาม “ทำไมเหงื่อท่วมหัวขนาดนี้ล่ะ? เที่ยงนี้นายไม่ได้นอนเหรอ?”

Chinese

“没，买完鞋垫我顺便把装修公司的人叫了出来量房子。”

Thai

“เปล่า ซื้อแผ่นรองรองเท้าเสร็จฉันก็เลยถือโอกาสนัดคนจากบริษัทตกแต่งภายในมาวัดขนาดห้องน่ะ”

Chinese

李貌随意擦了擦额头，湿纸团随手就揣进了裤兜，从塑料袋里拿出一双鞋垫递给女朋友，“你去一楼卫生间换上，下午军训脚能舒服点。”

Thai

หลี่เม่าเช็ดหน้าผากลวกๆ แล้วยัดก้อนกระดาษทิชชู่เปียกชุ่มลงในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบแผ่นรองรองเท้าคู่หนึ่งจากถุงพลาสติกยื่นให้แฟนสาว “เธอไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำชั้นหนึ่งสิ บ่ายนี้ฝึกทหารเท้าจะได้สบายขึ้นหน่อย”

Chinese

说着又拿出买给张琳和赵思妤的，“你们也是，去换上吧。”

Thai

พูดพลางหยิบส่วนที่ซื้อให้จางหลินกับจ้าวซืออวี๋ออกมา “พวกเธอก็ด้วย ไปเปลี่ยนเถอะ”

Chinese

大玉拿着鞋垫却没动，呆呆看着男朋友，“中午房子已经量过了？”

Thai

ต้าอวี้ถือแผ่นรองรองเท้าแต่ไม่ขยับ ได้แต่มองแฟนหนุ่มตาค้าง “เมื่อเที่ยงวัดขนาดห้องไปแล้วเหรอ?”

Chinese

李貌点点头，还浑然不觉着有什么，催促道：“快去换上，待会迟到别被教官罚跑。”

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า ยังคงไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เร่งเร้าว่า “รีบไปเปลี่ยนเถอะ เดี๋ยวสายขึ้นมาจะถูกครูฝึกทำโทษให้วิ่งเอานะ”

Chinese

“你！”大玉定定看着他，微微蹙着秀眉，扁着嘴，声音委屈极了，“你怎么不告诉我？”

Thai

“นายนี่นะ!” ต้าอวี้จ้องมองเขาเขม็ง คิ้วเรียวขมวดมุ่น ริมฝีปากเบะออก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยใจสุดขีด “ทำไมไม่บอกฉันล่ะ?”

Chinese

张琳和赵思妤面面相觑，这是要闹矛盾？两人也插不上嘴，最终选择拿着鞋垫先去换上。

Thai

จางหลินกับจ้าวซืออวี๋มองหน้ากันเลิ่กลั่ก นี่จะทะเลาะกันแล้วเหรอ? ทั้งสองคนแทรกบทสนทนาไม่ได้ สุดท้ายจึงเลือกถือแผ่นรองรองเท้าไปเปลี่ยนก่อน

Chinese

“我不是怕你下午军训累着么，想让你休息休息。”李貌这时也发现了不对。

Thai

“ฉันกลัวว่าบ่ายนี้เธอจะเหนื่อยจากการฝึกทหารก็เลยอยากให้เธอได้พักผ่อนน่ะสิ” หลี่เม่าเริ่มรู้ตัวแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ

Chinese

“可那是我们的房子，我们两个人共同的家，我们应该一起商量它的所有细节，你这样擅作主张，我，我一点参与感都没了！”大玉死死咬着嘴唇，眼睛里水波流转，难过的都快哭了出来。

Thai

“แต่นั่นมันห้องของพวกเรานะ เป็นบ้านของพวกเราสองคน เราควรจะช่วยกันปรึกษาทุกรายละเอียดสิ นายตัดสินใจทำเองตามใจชอบแบบนี้ ฉัน…ฉันไม่มีความรู้สึกว่าได้มีส่วนร่วมเลยสักนิด!” ต้าอวี้กัดริมฝีปากแน่น นัยน์ตามีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ เศร้าเสียใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา

Chinese

“怎么会一点参与感都没？我有把你的想法说给设计师听的。”李貌下意识解释道。

Thai

“จะไม่มีส่วนร่วมเลยได้ยังไงกัน? ฉันก็บอกไอเดียของเธอให้มัณฑนากรฟังอยู่นะ” หลี่เม่าอธิบายไปโดยไม่รู้ตัว

Chinese

“小貌哥哥！我生气了！”大玉闷闷说完最后一句，拿着鞋垫径直小跑去了一楼卫生间。

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า! ฉันโกรธแล้วนะ!” ต้าอวี้พูดประโยคสุดท้ายด้วยความหงุดหงิดระคนน้อยใจ ถือแผ่นรองรองเท้าแล้ววิ่งเหยาะๆ ตรงไปยังห้องน้ำชั้นหนึ่งทันที

Chinese

“慢点！别摔着了！”李貌在后面不放心的唤道。

Thai

“ช้าๆ หน่อย! เดี๋ยวก็ล้มหรอก!” หลี่เม่าตะโกนไล่หลังด้วยความเป็นห่วง

Chinese

阳光透过树叶的缝隙在地上留下一片斑斓，一阵过堂风穿过，立在树荫下的李貌稍稍镇静。

Thai

แสงแดดส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ทอดเงาเป็นดวงๆ ลงบนพื้น สายลมพัดผ่านวูบหนึ่ง หลี่เม่าที่ยืนอยู่ใต้ร่มไม้จึงค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

Chinese

盯着大玉消失的背影，他用手背擦了擦额头上凝固的汗痕，想起刚才自己的解释，不由轻轻拍了拍自己脑壳，解释什么啊，直接哄不就完了！

Thai

เมื่อจ้องมองแผ่นหลังของต้าอวี้ที่ลับสายตาไป เขาจึงใช้หลังมือเช็ดคราบเหงื่อที่แห้งกรังบนหน้าผาก พลางนึกถึงคำอธิบายของตัวเองเมื่อครู่แล้วอดไม่ได้ที่จะตบกะโหลกตัวเองเบาๆ จะไปอธิบายทำไมเล่า ง้อตรงๆ ก็จบแล้วแท้ๆ!

Chinese

虽然他还是觉着自己中午的做法没有什么不妥，但这种时候较真也是蠢。

Thai

แม้ว่าเขาจะยังรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองทำไปเมื่อตอนเที่ยงไม่ได้มีอะไรไม่ถูกต้อง แต่ในเวลาแบบนี้การมาเอาจริงเอาจังหาถูกผิดมันก็โง่สิ้นดี

Chinese

没一会大玉她们就换好鞋垫回来，

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่งพวกต้าอวี้ก็เปลี่ยนแผ่นรองรองเท้าเสร็จแล้วเดินกลับมา

Chinese

“姐，我错了！”李貌果断道歉。

Thai

“พี่ ฉันผิดไปแล้ว!” หลี่เม่ารีบขอโทษอย่างเด็ดขาด

Chinese

大玉不理他，自顾自一屁股坐到电瓶车后座，小脚一如既往搭在踏板上，不过却不搂着男朋友了，只用一只手扯住李貌的衣服下摆。

Thai

ต้าอวี้ไม่สนใจเขา นั่งลงบนเบาะหลังรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าด้วยตัวเอง เท้าเล็กๆ วางบนที่พักเท้าตามปกติ แต่กลับไม่กอดเอวแฟนหนุ่มแล้ว เพียงใช้มือข้างหนึ่งดึงชายเสื้อของหลี่เม่าไว้เท่านั้น

Chinese

“大玉，别生气了好不好？”李貌这时候才真真切切感受到从没谈过恋爱的自己是个感情菜鸡。

Thai

“ต้าอวี้ ไม่โกรธแล้วได้ไหม?” เวลานี้หลี่เม่าถึงได้สัมผัสอย่างแท้จริงว่า ตัวเขาที่ไม่เคยมีความรักมาก่อนช่างอ่อนหัดเรื่องความรักเสียจริง

Chinese

纸上谈兵夸夸其谈，实战自己就不会了。

Thai

ทฤษฎีพูดจาโอ้อวดเก่งกาจ แต่พอลงสนามจริงกลับไปไม่เป็น

Chinese

“姐，早上忘了跟你说，我有个舍友在看我们写的小说……”他又把宿舍黄海涛的事说了遍，可惜大玉一直没搭理他。

Thai

“พี่ เมื่อเช้าลืมบอกเธอไปเลยว่ามีรูมเมตฉันคนหนึ่งกำลังอ่านนิยายที่พวกเราเขียนอยู่…” เขาเล่าเรื่องของหวงไห่เทาในห้องพักซ้ำอีกรอบ แต่น่าเสียดายที่ต้าอวี้ยังคงไม่ยอมคุยกับเขา

Chinese

到了集合的地方，三个舍友也到了，他过去把买的鞋垫分给了他们。

Thai

พอไปถึงจุดรวมพล รูมเมตทั้งสามคนก็มาถึงแล้ว เขาจึงเดินเข้าไปแจกแผ่นรองรองเท้าที่ซื้อมาให้พวกเขา

Chinese

“换上，脚会舒服点。”

Thai

“เปลี่ยนใส่ซะ เท้าจะได้สบายขึ้นหน่อย”

Chinese

“谢了啊，有空请你吃食堂。”陈光大大方方接过。

Thai

“ขอบใจนะ มีเวลาเดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวโรงอาหาร” เฉินกวงรับไปอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา

Chinese

李貌瞥了眼那边有些纠结不安的孙富贵，摇了摇头，“没什么，就几块钱，以后你们给我蹭蹭卫生纸就行了。”

Thai

หลี่เม่าชำเลืองมองซุนฟู่กุ้ยที่ดูกระอักกระอ่วนใจอยู่ตรงนั้นแล้วส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอก แค่ไม่กี่หยวนเอง ไว้คราวหลังพวกนายให้ฉันแบ่งทิชชู่ใช้บ้างก็พอแล้ว”

Chinese

陈光显然以前也住过宿，哈哈一笑，“行，随便用。”

Thai

เฉินกวงเห็นได้ชัดว่าเคยอยู่หอพักมาก่อน จึงหัวเราะฮ่าๆ “ได้เลย ใช้ได้ตามสบาย”

Chinese

“海涛，富贵，来，给，你们的。”

Thai

“ไห่เทา ฟู่กุ้ย มา เอาไป ของพวกนาย”

Chinese

“谢谢！”那两人也道了谢。

Thai

“ขอบใจนะ!” ทั้งสองคนก็กล่าวขอบคุณเช่นกัน

Chinese

李貌招呼一声，又回了三女那边，见寝室那几个人扭扭捏捏没立刻换上，摇了摇头，然后一屁股坐在地上，直接脱掉鞋子换上鞋垫。

Thai

หลี่เม่าทักทายอีกคำแล้วเดินกลับไปหาสามสาว พอเห็นพวกเพื่อนร่วมห้องพักทำท่าอิดออดไม่ยอมเปลี่ยนทันที เขาก็ส่ายหน้า แล้วหย่อนก้นนั่งลงบนพื้น ถอดรองเท้าเปลี่ยนใส่แผ่นรองรองเท้าตรงนั้นทันที

Chinese

“咦，大庭广众的，臭死了！”赵思妤捏住鼻子。

Thai

“ยี้ ท่ามกลางคนเยอะแยะแบบนี้ เหม็นจะตายอยู่แล้ว!” จ้าวซืออวี๋บีบจมูก

Chinese

张琳有样学样。

Thai

จางหลินทำตามบ้าง

Chinese

“我脚又不臭！”李貌说着，看向旁边的大玉，“再说，就算臭，我家女朋友也不会嫌弃的，对不对？”

Thai

“เท้าฉันไม่ได้เหม็นสักหน่อย!” หลี่เม่าพูดพลางหันไปมองต้าอวี้ที่อยู่ข้างๆ “อีกอย่าง ถึงจะเหม็น แฟนสาวบ้านฉันก็ไม่รังเกียจหรอก ใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

大玉闻言，捏住鼻子，小脑袋往旁边一扭，留给他一个后脑勺。

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้นก็บีบจมูก สะบัดศีรษะเล็กๆ ไปอีกทาง เหลือไว้ให้เขาเห็นแค่เพียงด้านหลังศีรษะเท่านั้น