พรสวรรค์: ยืนหยัด ยืนหยัดก็สำเร็จได้ (1 / 1)

Chinese

傍晚，狩猎队再次回归。

Thai

ตกเย็น กลุ่มล่าสัตว์กลับมาอีกครั้ง

Chinese

这次林天成给分了腿兔肉回来，那是一条尖牙兔的后腿。

Thai

คราวนี้หลินเทียนเฉิงได้ส่วนแบ่งเป็นเนื้อขากระต่ายกลับมา มันคือขาหลังของกระต่ายเขี้ยวแหลม

Chinese

尖牙兔也经历了一些变异，虽然算不上入阶凶兽，但是也体型暴涨了一倍有余。

Thai

กระต่ายเขี้ยวแหลมเองก็ผ่านการกลายพันธุ์มาบ้าง แม้จะไม่นับเป็นสัตว์ร้ายขั้นต้น แต่ขนาดตัวก็ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเท่าตัว

Chinese

这一条兔腿足足有2斤半重量。

Thai

ขากระต่ายข้างนี้หนักถึงสองจินครึ่ง

Chinese

林兰顿时大喜，雀跃起来。

Thai

หลินหลานดีใจยกใหญ่ทันทีจนกระโดดโลดเต้น

Chinese

兔肉虽然营养单一，甚至比不上糙米饭，好在是肉就有肉香，而且还能混一个肉饱。

Thai

แม้เนื้อกระต่ายจะมีคุณค่าทางอาหารทางเดียว ซ้ำยังเทียบข้าวกล้องไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่โชคดีที่ขึ้นชื่อว่าเนื้อก็ย่อมมีกลิ่นหอมของเนื้อ และยังพอกินให้อิ่มท้องด้วยเนื้อได้

Chinese

林景嘴角也泛起笑容，不过他目光扫过林天成手臂后，凝重起来。

Thai

มุมปากของหลินจิ่งผุดรอยยิ้มขึ้นมาเช่นกัน ทว่าหลังจากสายตาของเขากวาดผ่านแขนของหลินเทียนเฉิง สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมลง

Chinese

“小兰。”

Thai

“เสี่ยวหลาน”

Chinese

林景拉了一下林兰的衣角，不让她扑到林天成身上去。

Thai

หลินจิ่งดึงชายเสื้อของหลินหลานไว้ ไม่ยอมให้นางโผเข้าไปหาหลินเทียนเฉิง

Chinese

“父亲，你的手？”

Thai

“พ่อ แขนของพ่อ?”

Chinese

林景敏锐的看到林天成左手臂上缠了一层旧布，隐约间有血迹渗透出来。

Thai

หลินจิ่งสังเกตเห็นอย่างเฉียบไวว่าแขนซ้ายของหลินเทียนเฉิงพันผ้าเก่าๆ ไว้ชั้นหนึ่ง มีรอยเลือดซึมออกมาให้เห็นรำไร

Chinese

林天成见状，不着痕迹将左手臂往身后藏了藏。

Thai

หลินเทียนเฉิงเห็นดังนั้นจึงซ่อนแขนซ้ายไว้ข้างหลังอย่างแนบเนียน

Chinese

然后将右手抓着的兔腿提到身前展示道：“不碍事的。”

Thai

จากนั้นก็ยกขากระต่ายที่มือขวาถืออยู่ออกมาอวดตรงหน้าพลางกล่าวว่า “ไม่เป็นไรหรอก”

Chinese

“尖牙兔的牙齿锋利，手臂被这畜生牙齿划了两道印子……”

Thai

“ฟันของกระต่ายเขี้ยวแหลมคมมาก แขนเลยโดนฟันของเดรัจฉานตัวนี้ข่วนเป็นรอยไปสองแผล…”

Chinese

“已经处理好了，不影响接下来的打猎。”

Thai

“ทำแผลเรียบร้อยแล้ว ไม่กระทบกับการล่าสัตว์หลังจากนี้หรอก”

Chinese

林天成故作轻松的解释了一句，然后晃悠了一下兔腿。

Thai

หลินเทียนเฉิงแสร้งอธิบายด้วยท่าทีผ่อนคลาย จากนั้นก็แกว่งขากระต่ายไปมา

Chinese

“今天吃烤兔肉，小兰想吃烤肉许久了，今天如你愿了！”

Thai

“วันนี้กินเนื้อกระต่ายย่าง เสี่ยวหลานอยากกินเนื้อย่างมานานแล้ว วันนี้สมหวังแล้วนะ!”

Chinese

“啊？”

Thai

“เอ๊ะ?”

Chinese

“好耶！”

Thai

“เย้!”

Chinese

小兰顿时欢呼雀跃起来，也顺利将林天成受伤的话题转移开来。

Thai

เสี่ยวหลานส่งเสียงร้องดีใจจนกระโดดโลดเต้นทันที ทำให้เบี่ยงประเด็นเรื่องอาการบาดเจ็บของหลินเทียนเฉิงไปได้อย่างราบรื่น

Chinese

艰难年代，每天只喝肉汤过活。

Thai

ในยุคสมัยอันยากลำบาก แต่ละวันได้เพียงดื่มน้ำแกงเนื้อประทังชีวิต

Chinese

即使是只有盐巴调味的烤肉，也是不可多得的美味。

Thai

แม้จะเป็นเนื้อย่างที่ปรุงรสด้วยเกลือเพียงอย่างเดียว ก็ยังถือเป็นของอร่อยที่หาได้ยากยิ่ง

Chinese

而兔肉本身营养成分单一，炖汤也没有意义，就不在乎烤肉浪费一点了。

Thai

ส่วนเนื้อกระต่ายเดิมทีก็มีคุณค่าทางโภชนาการทางเดียวอยู่แล้ว เอาไปตุ๋นน้ำแกงก็ไม่มีประโยชน์ จึงไม่ถือสาว่าการย่างจะทำให้สูญเสียไปบ้างเล็กน้อย

Chinese

一家三口围坐在一起，吃着烤兔肉。

Thai

ครอบครัวสามคนนั่งล้อมวงด้วยกัน กินเนื้อกระต่ายย่าง

Chinese

林兰虽然嘴馋久矣，最终却只吃了一小块，大概3，4两重。

Thai

หลินหลานแม้จะอยากกินมานาน แต่สุดท้ายก็กินไปเพียงชิ้นเล็กๆ หนักราวสามสี่เหลี่ยงเท่านั้น

Chinese

林景也吃了半斤的样子。

Thai

หลินจิ่งเองก็กินไปราวครึ่งจิน

Chinese

两人都不饱，但是没有办法，不能尽兴的。

Thai

ทั้งสองคนต่างไม่อิ่ม แต่ก็ไม่มีทางเลือก ไม่อาจกินตามใจอยากได้

Chinese

林父吃了半斤，整条兔腿还剩下一半，就这还要分成两份。

Thai

พ่อหลินกินไปครึ่งจิน ขากระต่ายทั้งขาก็ยังเหลืออยู่อีกครึ่งหนึ่ง ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องแบ่งออกเป็นสองส่วน

Chinese

一份是兄妹俩明天的吃食，一份是林父明天外出打猎的干粮。

Thai

ส่วนหนึ่งเป็นอาหารของสองพี่น้องในวันพรุ่งนี้ อีกส่วนเป็นเสบียงแห้งสำหรับพ่อหลินที่จะออกไปล่าสัตว์ในวันพรุ่งนี้

Chinese

三人都吃了个半饱，继续围在火堆边上烧开水喝，闲聊。

Thai

ทั้งสามคนกินจนอิ่มได้เพียงครึ่งท้อง ก็นั่งล้อมกองไฟต้มน้ำดื่มและพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยต่อไป

Chinese

林父不愿意提起受伤的事情，所以故意将话题岔开。

Thai

พ่อหลินไม่อยากพูดถึงเรื่องบาดเจ็บ จึงจงใจเปลี่ยนเรื่องคุย

Chinese

林景几次想问一下详情，都被对方打断。

Thai

หลินจิ่งอยากจะถามรายละเอียดอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกอีกฝ่ายขัดจังหวะทุกที

Chinese

林景也不坚持，他知道林父不想让子女过多担心。

Thai

หลินจิ่งจึงไม่ดึงดัน เขารู้ว่าพ่อหลินไม่อยากให้ลูกๆ ต้องกังวลจนเกินไป

Chinese

噼啪……

Thai

เปรี๊ยะ…

Chinese

场面沉默了一下，火堆里面木柴炸开一个火星。

Thai

บรรยากาศเงียบลงชั่วขณะ ฟืนในกองไฟปะทุประกายไฟออกมาประกายหนึ่ง

Chinese

“父亲。”

Thai

“พ่อ”

Chinese

“我们村里面，能够学到真正的武学吗？”

Thai

“ในหมู่บ้านของเรา พอจะมีทางได้เรียนวรยุทธ์ที่แท้จริงบ้างไหม”

Chinese

既然林父不愿意提受伤的事情，林景就干脆问起了另外一件事。

Thai

ในเมื่อพ่อหลินไม่อยากพูดถึงเรื่องบาดเจ็บ หลินจิ่งจึงถามเรื่องอื่นขึ้นมาแทน

Chinese

林天成闻言一愣，转头看了一眼林景。

Thai

หลินเทียนเฉิงได้ยินก็ชะงักไป หันหน้ามามองหลินจิ่ง

Chinese

“真正的武学？”

Thai

“วรยุทธ์ที่แท้จริง?”

Chinese

“你想学？”

Thai

“อยากเรียนเหรอ?”

Chinese

林天成反问了一句，没有立刻回答。

Thai

หลินเทียนเฉิงถามกลับประโยคหนึ่งโดยไม่ได้ตอบในทันที

Chinese

林父虽然是这个聚集村落的组织者，更是狩猎队的领头人，但是他并不是什么武者。

Thai

แม้พ่อหลินจะเป็นผู้จัดตั้งหมู่บ้านรวมกลุ่มแห่งนี้ และยังเป็นหัวหน้ากลุ่มล่าสัตว์ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นผู้ฝึกยุทธ์แต่อย่างใด

Chinese

充其量只是荒野生存技能熟练一些的猎人而已。

Thai

อย่างมากที่สุดก็เป็นเพียงนายพรานที่มีทักษะการเอาชีวิตรอดในแดนรกร้างชำนาญกว่าคนอื่นหน่อยเท่านั้น

Chinese

一个拖着一双儿女，艰难生存的中年猎人。

Thai

นายพรานวัยกลางคนที่ต้องหอบหิ้วลูกชายลูกสาวคู่หนึ่งเพื่อดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก

Chinese

普通人。

Thai

คนธรรมดาคนหนึ่ง

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

林景应了一句，他也知道林父不是什么武者，不然不会藏私早教给原主了。

Thai

หลินจิ่งตอบรับ เขาเองก็รู้ว่าพ่อหลินไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ ไม่อย่างนั้นคงไม่หวงวิชาและคงสอนให้เจ้าของร่างเดิมไปนานแล้ว

Chinese

但是林景了解了这个世界一些信息后，感觉这有些类似前世小说中的高武世界、废土异能世界之类的。

Thai

ทว่าหลังจากหลินจิ่งได้ทำความเข้าใจข้อมูลบางอย่างของโลกใบนี้ เขากลับรู้สึกว่ามันคล้ายกับโลกยุทธ์ระดับสูง หรือโลกแดนรกร้างพลังพิเศษในนิยายชาติก่อนทำนองนั้น

Chinese

加上村里老人闲时讲故事给小孩听，也有一些关于武者的传说。

Thai

ประกอบกับยามว่างคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านมักเล่านิทานให้เด็กๆ ฟัง ซึ่งก็มีตำนานเกี่ยวกับผู้ฝึกยุทธ์อยู่บ้าง

Chinese

所以林景这次才有这么一问。

Thai

หลินจิ่งจึงได้เอ่ยถามเช่นนี้ขึ้นมา

Chinese

毕竟这种世界下，练武提升自己，强者开碑裂石，徒手搏杀凶兽。

Thai

เพราะในโลกแบบนี้ การฝึกยุทธ์เพื่อยกระดับตนเอง ยอดฝีมือทลายศิลาผ่าแผ่นหิน สังหารสัตว์ร้ายด้วยมือเปล่า

Chinese

哪个男孩子不向往呢？

Thai

เด็กหนุ่มคนไหนบ้างจะไม่ใฝ่ฝันถึง

Chinese

“练武啊……练武唉……”

Thai

“ฝึกยุทธ์งั้นหรือ… ฝึกยุทธ์เฮ้อ…”

Chinese

“练武的消耗……”

Thai

“ทรัพยากรที่ต้องใช้ในการฝึกยุทธ์มัน…”

Chinese

林天成低着头嘴里呢喃了一句，沉吟一番，然后抬头看向林景。

Thai

หลินเทียนเฉิงก้มหน้าพึมพำกับตัวเอง ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองหลินจิ่ง

Chinese

“也是，这些天你还需要在村里养一下身体，不适合出去打猎。”

Thai

“ก็จริง ช่วงนี้เจ้ายังต้องพักฟื้นร่างกายอยู่ในหมู่บ้าน ไม่เหมาะจะออกไปล่าสัตว์”

Chinese

“这样，你明天去……”

Thai

“เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้เจ้าไป…”

Chinese

说到这里，林天成看了一眼所剩不多的兔肉。

Thai

พูดถึงตรงนี้ หลินเทียนเฉิงก็มองดูเนื้อกระต่ายที่เหลืออยู่ไม่มาก

Chinese

“不，你明天晚上等我狩猎回来，我带你去一个地方！”

Thai

“ไม่สิ พรุ่งนี้ตอนเย็นเจ้ารอพ่อกลับมาจากล่าสัตว์ พ่อจะพาเจ้าไปที่แห่งหนึ่ง!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

第二天，林景起的更早一些。

Thai

วันรุ่งขึ้น หลินจิ่งตื่นเช้ากว่าเดิมเล็กน้อย

Chinese

不过依然没有看见林父，林天成这天更早就带着狩猎队出门。

Thai

ทว่าก็ยังคงไม่เห็นพ่อหลิน วันนี้หลินเทียนเฉิงพาพวกกลุ่มล่าสัตว์ออกจากหมู่บ้านไปแต่เช้าตรู่ยิ่งกว่า

Chinese

林景照常吃肉喝汤，努力恢复着身体状况，然后安静的等待林父归来。

Thai

หลินจิ่งกินเนื้อดื่มน้ำแกงตามปกติ พยายามฟื้นฟูสภาพร่างกายของตน แล้วเฝ้ารอพ่อหลินกลับมาอย่างเงียบๆ

Chinese

关于武学一事，林天成昨晚没有给林景确切的答复，而是留了一个悬念。

Thai

เกี่ยวกับเรื่องวรยุทธ์ เมื่อคืนหลินเทียนเฉิงไม่ได้ให้คำตอบที่แน่ชัดแก่หลินจิ่ง แต่กลับทิ้งความสงสัยไว้ให้

Chinese

这这个悬念，却吊起来林景的期待，让他今天精神头都充足了一些。

Thai

ทว่าความสงสัยนี้กลับกระตุ้นความคาดหวังของหลินจิ่ง ทำให้วันนี้เขากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาบ้าง

Chinese

傍晚，狩猎队归来。

Thai

ตกเย็น กลุ่มล่าสัตว์กลับมา

Chinese

林天成带回来两样食物，除了一些野鸡内脏下水之外，居然还有一整只锦毛山鸡。

Thai

หลินเทียนเฉิงนำอาหารกลับมาสองอย่าง นอกจากเครื่องในไก่ป่าบางส่วนแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะมีไก่ฟ้าขนลายตัวเต็มๆ อีกหนึ่งตัว

Chinese

看上去得有3,4斤重大小！

Thai

ดูแล้วน่าจะหนักราวสามสี่จินได้!

Chinese

还是活蹦乱跳的，用藤条绳捆着双脚。

Thai

ซ้ำยังดิ้นไปมาอย่างมีชีวิตชีวา โดยมีเชือกเถาวัลย์มัดขาทั้งสองข้างเอาไว้

Chinese

“今天晚上吃鸡杂汤！”

Thai

“คืนนี้กินต้มเครื่องในไก่!”

Chinese

“小兰别闹，这只活的山鸡待会还有用处……”

Thai

“เสี่ยวหลานอย่าซน ไก่ฟ้าตัวเป็นๆ ตัวนี้เดี๋ยวยังมีประโยชน์อยู่…”

Chinese

林父将山鸡放在一边，拉着不情不愿的林兰开始处理鸡杂。

Thai

พ่อหลินวางไก่ฟ้าไว้ด้านข้าง แล้วดึงตัวหลินหลานที่ทำหน้าไม่เต็มใจมาเริ่มจัดการกับเครื่องในไก่

Chinese

一家人围在一起喝鸡杂汤，小兰的眼珠子不时往一边的整只山鸡身上扫视。

Thai

ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงดื่มต้มเครื่องในไก่ด้วยกัน ดวงตาของเสี่ยวหลานเหลือบมองไก่ฟ้าทั้งตัวที่อยู่ด้านข้างเป็นระยะ

Chinese

林景见状，隐隐猜到什么，有些不忍。

Thai

หลินจิ่งเห็นดังนั้นก็พอจะเดาอะไรได้ลางๆ รู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง

Chinese

不过因为学武的悬念勾着，他强忍着没说话。

Thai

ทว่าเพราะความหวังเรื่องการฝึกยุทธ์เหนี่ยวรั้งไว้ เขาจึงอดทนไม่พูดอะไรออกมา

Chinese

吃完晚饭后，林父当先起身，提起来活着的山鸡。

Thai

พอกินมื้อเย็นเสร็จ พ่อหลินก็ลุกขึ้นเป็นคนแรกแล้วหิ้วไก่ฟ้าที่มีชีวิตขึ้นมา

Chinese

“小景，你跟我来。”

Thai

“เสี่ยวจิ่ง ตามพ่อมา”

Chinese

林景跟着林父出门，在村落里面穿行，来到了仓库外的晒谷场。

Thai

หลินจิ่งเดินตามพ่อหลินออกจากบ้าน ลัดเลาะผ่านในหมู่บ้าน จนมาถึงลานตากข้าวนอกคลังเสบียง

Chinese

“老王！”

Thai

“เหล่าหวัง!”

Chinese

林父扬了扬手中的山鸡，和仓库门口的中年男子打招呼。

Thai

พ่อหลินชูไก่ฟ้าในมือขึ้นเล็กน้อย เอ่ยทักทายชายวัยกลางคนที่อยู่หน้าประตูคลังเสบียง

Chinese

唤作老王的男子此刻正在仓库门口，同样架着一口小锅生起篝火煮着什么。

Thai

ชายที่ถูกเรียกว่าเหล่าหวังในยามนี้กำลังอยู่หน้าประตูคลังเสบียง ก่อกองไฟตั้งหม้อเล็กๆ ต้มบางอย่างอยู่เช่นกัน

Chinese

待两人走近，林景往咕嘟冒着热气锅里瞥了一眼。

Thai

เมื่อทั้งสองคนเดินเข้าไปใกล้ หลินจิ่งก็เหลือบมองเข้าไปในหม้อที่กำลังเดือดปุดๆ ส่งไอร้อน

Chinese

和他刚吃的差不多，同样是一些鸡杂，泛着少量油花，还夹杂了一些野菜叶子。

Thai

เหมือนกับที่เขาเพิ่งกินไปไม่มีผิด มีเครื่องในไก่ลอยคราบน้ำมันบางๆ เจือปนด้วยใบผักป่าอยู่บ้างเช่นเดียวกัน

Chinese

老王是村里负责看守仓库的人，平常也负责在嗮谷场指导一下少年们强身健体。

Thai

เหล่าหวังคือผู้ดูแลคลังเสบียงของหมู่บ้าน ปกติยังรับหน้าที่ชี้แนะการบริหารร่างกายให้แก่พวกเด็กหนุ่มที่ลานตากข้าวด้วย

Chinese

算是村里的教头，懂一些拳脚发力技巧那种。

Thai

นับเป็นครูฝึกของหมู่บ้าน จำพวกที่เข้าใจเทคนิคการออกแรงหมัดมวยอยู่บ้าง

Chinese

中年男子懂拳脚，他却不加入狩猎队而是分到了一个看仓库的闲差。

Thai

ชายวัยกลางคนเข้าใจวิชาหมัดมวย แต่กลับไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มล่าสัตว์ ซ้ำยังได้งานสบายอย่างการเฝ้าคลังเสบียง

Chinese

是因为他坐在一张简易轮椅上……

Thai

นั่นเป็นเพราะเขานั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นแบบเรียบง่ายตัวหนึ่ง…

Chinese

“天成，你找我有事？”

Thai

“เทียนเฉิง นายมีธุระอะไรกับฉัน?”

Chinese

轮椅上老王弯着腰给篝火里面添加了一根柴火，又搅动了一下汤锅。

Thai

เหล่าหวังบนเก้าอี้รถเข็นโน้มตัวลงใส่ฟืนเข้าไปในกองไฟอีกท่อน แล้วคนหม้อน้ำแกงอีกครั้ง

Chinese

这才回头看向林天成两人。

Thai

จากนั้นจึงหันกลับมามองทั้งสองคน

Chinese

他目光先是看了一眼林天成，然后又扫视了一眼他手里的山鸡，最后有意无意扫了一眼林景。

Thai

สายตาของเขามองหลินเทียนเฉิงก่อนแวบหนึ่ง จากนั้นจึงกวาดมองไก่ฟ้าในมือของอีกฝ่าย และสุดท้ายก็กวาดมองหลินจิ่งอย่างจงใจปนไม่ใส่ใจ

Chinese

老王的眼神很有深意。

Thai

แววตาของเหล่าหวังแฝงความหมายลึกซึ้ง

Chinese

“呵呵……老王，今天我分到一只鲜活的山鸡，拿来给你尝尝。”

Thai

“ฮะๆ… เหล่าหวัง วันนี้ฉันได้ส่วนแบ่งเป็นไก่ฟ้าตัวเป็นๆ มาหนึ่งตัว เลยเอามาให้นายลองชิมดู”

Chinese

林父笑了笑，将山鸡放在一边，搓了搓手。

Thai

พ่อหลินหัวเราะเบาๆ วางไก่ฟ้าไว้ข้างๆ แล้วถูมือไปมา

Chinese

老王连忙推辞道：“天成这是你的收获。”

Thai

เหล่าหวังรีบปฏิเสธทันที “เทียนเฉิง นี่เป็นของที่นายล่ามาได้”

Chinese

“我可万万不能要，我这种废人糟老头子能吃上一口鸡杂汤活命，就已经是沾你的光了！”

Thai

“ฉันรับไว้ไม่ได้เด็ดขาด คนพิการแก่กะโหลกกะลาอย่างฉันได้กินต้มเครื่องในไก่ประทังชีวิตสักคำก็นับว่าพึ่งใบบุญนายมากพอแล้ว!”

Chinese

“你是村里的头，说大一点你是整个村子的主心骨，大几十号人都指望着你的庇护过活呢。”

Thai

“นายเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน พูดให้ยิ่งใหญ่หน่อยนายก็คือเสาหลักของคนทั้งหมู่บ้าน คนตั้งหลายสิบชีวิตต้องพึ่งพาการคุ้มครองจากนายถึงจะรอดชีวิตไปได้”

Chinese

“你该吃肉，该吃这山鸡，我糟老头子不该吃！”

Thai

“นายควรจะได้กินเนื้อ ควรจะได้กินไก่ฟ้านี่ ตาแก่อย่างฉันไม่สมควรกิน!”

Chinese

老王说的真诚，但是林天成却不跟他在这个话题上纠结。

Thai

เหล่าหวังพูดอย่างจริงใจ แต่หลินเทียนเฉิงกลับไม่ติดใจยื้อยุดในประเด็นนี้

Chinese

他话锋一转道：“老王，小景想了解一下真正的武学……”

Thai

เขาเปลี่ยนหัวข้อสนทนาว่า “เหล่าหวัง เสี่ยวจิ่งอยากจะรู้เรื่องเกี่ยวกับวรยุทธ์ที่แท้จริงสักหน่อย…”

Chinese

“你看……你能不能跟他说一说？”

Thai

“นายดูสิ… นายพอจะเล่าให้เขาฟังหน่อยได้ไหม?”

Chinese

林父这么一讲，果然岔开了老王的话题。

Thai

พอพ่อหลินเอ่ยเช่นนี้ ก็เบี่ยงประเด็นของเหล่าหวังไปได้จริงๆ

Chinese

老王认真看了一眼林景，微微叹息了一声。

Thai

เหล่าหวังมองหลินจิ่งอย่างจริงจังแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

Chinese

“天成，一年前，你就问过我这个问题了吧？”

Thai

“เทียนเฉิง เมื่อหนึ่งปีก่อน นายก็เคยถามฉันเรื่องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“我当初也给过你答复……”

Thai

“ตอนนั้นฉันก็เคยให้คำตอบนายไปแล้ว…”

Chinese

林父闻言点了点头，然后又摇头。

Thai

พ่อหลินได้ยินก็พยักหน้า จากนั้นจึงส่ายหน้าอีกครั้ง

Chinese

“我知道，我就是还想试试，万一呢。”

Thai

“ฉันรู้ แต่ฉันแค่อยากลองดูอีกสักครั้ง เผื่อว่าจะมีหวัง”

Chinese

“老王，食物越来越难获取了，村子里连续几个月没有一丝余粮了啊。”

Thai

“เหล่าหวัง อาหารหาได้ยากขึ้นทุกวัน หมู่บ้านไม่มีเสบียงเหลือติดคลังมาหลายเดือนติดต่อกันแล้วนะ”

Chinese

“这世道普通人想好好活着……可越来越难了啊！”

Thai

“ยุคสมัยนี้คนธรรมดาคิดจะมีชีวิตรอดอยู่ให้ดี… มันยากขึ้นทุกทีแล้วจริงๆ!”

Chinese

老王看着林父面色坚持，又看着林景一脸期盼的样子。

Thai

เหล่าหวังมองสีหน้าอันแน่วแน่ของพ่อหลิน แล้วมองดูท่าทางเปี่ยมด้วยความคาดหวังของหลินจิ่ง

Chinese

他沉声道：“可是学武的消耗，你可考虑清楚了？”

Thai

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “แต่ทรัพยากรที่ต้องเสียไปกับการฝึกยุทธ์ นายคิดดูดีแล้วหรือยัง?”

Chinese

林父面部表情扯了一下，一咬牙点了点头。

Thai

สีหน้าของพ่อหลินกระตุกวูบหนึ่ง ก่อนจะกัดฟันพยักหน้า

Chinese

老王却又道：“凶兽血肉的消耗都不是最重要的，最重要的是有时候努力和消耗了，不一定有结果。”

Thai

ทว่าเหล่าหวังกลับกล่าวต่อว่า “การสูญเสียเลือดเนื้อของสัตว์ร้ายยังไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด เรื่องที่สำคัญที่สุดคือบางครั้งทุ่มเทและเสียของไปแล้ว กลับไม่แน่ว่าจะได้ผลลัพธ์ตอบแทน”

Chinese

“我这么说你们理解吗？”

Thai

“ฉันพูดแบบนี้พวกนายเข้าใจไหม?”

Chinese

“普通人强身健体，练习一下发力厮杀技巧比较容易。”

Thai

“คนธรรมดาฝึกร่างกายให้แข็งแรง ฝึกเทคนิคการออกแรงและการต่อสู้ฆ่าฟันยังนับว่าง่ายกว่า”

Chinese

“但是真正学武，真的是讲究根骨和天赋的，一百人里面不一定有两三人能成！”

Thai

“แต่การฝึกยุทธ์อย่างแท้จริงนั้น ต้องพึ่งพากระดูกรากฐานและพรสวรรค์จริงๆ ในบรรดาร้อยคนยังไม่แน่ว่าจะมีสักสองสามคนที่ทำสำเร็จ!”

Chinese

林父一愣。

Thai

พ่อหลินชะงักไป

Chinese

村里老王来历神秘，疑似在外面见过世面的人。

Thai

เหล่าหวังในหมู่บ้านมีความเป็นมาลึกลับ คล้ายกับเป็นคนที่เคยพบเห็นโลกภายนอกมาก่อน

Chinese

其实一年前他就找老王问过，老王摸过林景身体，说林景并无多少学武的根骨。

Thai

ความจริงเมื่อหนึ่งปีก่อนเขาเคยมาถามเหล่าหวังแล้ว เหล่าหวังเคยจับตรวจร่างกายของหลินจิ่ง และบอกว่าหลินจิ่งไม่มีกระดูกรากฐานสำหรับการฝึกยุทธ์สักเท่าไร

Chinese

加上学武即使刚开始，也需要每人每天一斤以上的肉食补充，最好还是凶兽肉。

Thai

อีกทั้งแม้จะเป็นช่วงเริ่มต้นของการฝึกยุทธ์ แต่ละคนก็ยังต้องกินเนื้อเสริมร่างกายวันละมากกว่าหนึ่งจิน ทางที่ดีที่สุดยังต้องเป็นเนื้อสัตว์ร้าย

Chinese

不然营养跟不上消耗，必然练垮身体……

Thai

มิฉะนั้นหากสารอาหารชดเชยการเผาผลาญไม่ทัน ร่างกายก็จะต้องพังทลายลงอย่างแน่นอน…

Chinese

所以林天成那次才作罢，熄灭了让林景学武的心思。

Thai

ดังนั้นคราวนั้นหลินเทียนเฉิงจึงยอมล้มเลิก และดับความคิดที่จะให้หลินจิ่งฝึกยุทธ์ไป

Chinese

不然为人父母哪有不望子成龙的呢，真有学武的事情还需要子女主动提及？

Thai

ไม่อย่างนั้นแล้วหัวอกคนเป็นพ่อแม่มีหรือจะไม่อยากให้ลูกประสบความสำเร็จ หากมีหนทางให้ฝึกยุทธ์ได้จริง มีหรือจะต้องรอลูกเอ่ยปากขึ้นมาก่อน?

Chinese

林父看了一眼自己受伤的左手，又看了一眼林景，然后才咬牙道：

Thai

พ่อหลินมองดูมือซ้ายที่บาดเจ็บของตน แล้วมองดูหลินจิ่งอีกครั้ง จากนั้นจึงกัดฟันกล่าวว่า

Chinese

“再试试！”

Thai

“ลองดูอีกสักครั้งเถอะ!”

Chinese

毕竟要真学会武，就不能像自己一样被尖牙兔欺负了吧，起码比自己出息一点。

Thai

เพราะหากฝึกยุทธ์สำเร็จได้จริงๆ ก็คงไม่ต้องถูกกระต่ายเขี้ยวแหลมรังแกเหมือนอย่างตน อย่างน้อยก็คงมีอนาคตกว่าตนขึ้นมาบ้าง

Chinese

将来也活得比自己更成人样。

Thai

วันข้างหน้าจะได้ใช้ชีวิตอย่างสมศักดิ์ศรีความเป็นคนมากกว่าตน

Chinese

老王不说话了，他眯着眼睛打量了好一阵林景。

Thai

เหล่าหวังไม่พูดอะไร เขาหรี่ตามองสำรวจหลินจิ่งอยู่นาน

Chinese

半晌后才道：“小景，你今年15岁了吧？”

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมาจึงเอ่ยว่า “เสี่ยวจิ่ง ปีนี้นายอายุสิบห้าปีแล้วใช่ไหม?”

Chinese

林景点了点头。

Thai

หลินจิ่งพยักหน้า

Chinese

“15岁了，你应该懂事了才对啊……”

Thai

“อายุสิบห้าปีแล้ว นายควรจะรู้ความได้แล้วสิ…”

Chinese

“怎么可以撺掇你父亲送你学武呢，我们这种荒野山民有什么资格学武啊？”

Thai

“จะยุยงให้พ่อของนายส่งนายไปฝึกยุทธ์ได้อย่างไร คนป่าแดนรกร้างอย่างพวกเรามีคุณสมบัติอะไรจะไปฝึกยุทธ์กัน?”

Chinese

“你知道你学武的话，你父亲外出狩猎该冒着多大的风险来给你赚出来这份消耗？”

Thai

“นายรู้ไหมว่าถ้านายฝึกยุทธ์ พ่อของนายจะต้องออกไปล่าสัตว์โดยเสี่ยงอันตรายมากขนาดไหนเพื่อหาทรัพยากรมาให้นายผลาญ?”

Chinese

“你又怎么觉得自己能学成呢？”

Thai

“แล้วนายเอาอะไรมามั่นใจว่าตัวเองจะฝึกสำเร็จได้?”

Chinese

“用你父亲每天外出危险翻倍的条件，换你那百分之二三的学武成功几率么……”

Thai

“ใช้เงื่อนไขที่พ่อของนายต้องเสี่ยงอันตรายเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวในทุกวันที่ออกไปข้างนอก เพื่อแลกกับโอกาสสำเร็จในการฝึกยุทธ์แค่สองสามเปอร์เซ็นต์ของนายน่ะหรือ…”

Chinese

老王劝不动林父，干脆当着林父的面对林景动之以情晓之以理来。

Thai

เหล่าหวังเกลี้ยกล่อมพ่อหลินไม่สำเร็จ จึงใช้เหตุผลและอารมณ์ความรู้สึกมาโน้มน้าวหลินจิ่งต่อหน้าพ่อหลินเสียเลย

Chinese

在他看来，懂事的孩子就不该追求学武那种虚无缥缈的事情。

Thai

ในสายตาของเขา เด็กที่รู้ความไม่ควรไขว่คว้าเรื่องที่เลื่อนลอยอย่างการฝึกยุทธ์

Chinese

起码在这种连吃都吃不饱的情况下，不该追求。

Thai

อย่างน้อยในสถานการณ์ที่แม้แต่กินยังกินไม่อิ่มท้องเช่นนี้ ก็ไม่ควรไขว่คว้า

Chinese

在老王看来，学武就不该是这种底层荒野山民应该想的事情。

Thai

ในมุมมองของเหล่าหวัง การฝึกยุทธ์ไม่ใช่เรื่องที่ชาวบ้านแดนรกร้างระดับล่างพวกนี้ควรจะคิดฝัน

Chinese

林景闻言一愣，脸色涨红。

Thai

หลินจิ่งได้ยินก็ชะงัก ใบหน้าแดงก่ำ

Chinese

他当然懂事，两人为人的他心性已经20多岁。

Thai

เขาย่อมรู้ความ การที่ผ่านการใช้ชีวิตมาถึงสองชาติทำให้วุฒิภาวะทางจิตใจของเขาอายุยี่สิบกว่าปีแล้ว

Chinese

但是林景还是有不得不学武的理由。

Thai

ทว่าหลินจิ่งก็ยังมีเหตุผลที่จำเป็นต้องฝึกยุทธ์ให้ได้อยู่ดี

Chinese

因为……

Thai

เพราะว่า…

Chinese

#天赋：坚持

Thai

#พรสวรรค์: ยืนหยัด

Chinese

#天赋详情：坚持是一种美德，也是一种自律意志，任何事情只要你坚持就能获得成功。

Thai

#รายละเอียดพรสวรรค์: การยืนหยัดเป็นคุณธรรมอย่างหนึ่ง และยังเป็นเจตจำนงแห่งวินัยในตนเอง ไม่ว่าเรื่องใดขอเพียงแค่ยืนหยัดก็สามารถประสบความสำเร็จได้

Chinese

林景穿越过来后，脑海里面便多了这个简洁面板。

Thai

หลังจากที่หลินจิ่งข้ามมิติมา ในห้วงความคิดก็มีหน้าต่างสถานะอันเรียบง่ายนี้เพิ่มขึ้นมา

Chinese

他知道这大概是自己金手指。

Thai

เขารู้ว่านี่คงจะเป็นนิ้วทองคำของตนเอง

Chinese

别人学武成功几率林景不知道，但是他知道自己大概率能学成。

Thai

โอกาสที่คนอื่นจะฝึกยุทธ์สำเร็จหลินจิ่งไม่รู้ แต่เขารู้ว่าตนเองมีโอกาสสูงมากที่จะฝึกจนสำเร็จได้

Chinese

只是他没有接触到真正的武学而已。

Thai

เพียงแต่เขายังไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับวรยุทธ์ที่แท้จริงเท่านั้นเอง

Chinese

在这凶兽横行的世界，他学武才能更好的活下去，才能分担林父身上的担子。

Thai

ในโลกที่สัตว์ร้ายชุกชุมเช่นนี้ มีเพียงการฝึกยุทธ์เท่านั้นที่เขาจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ดียิ่งขึ้น และช่วยแบ่งเบาภาระบนบ่าของพ่อหลินได้