ราวกับผ่านไปอีกชาติหนึ่งแล้วหรือ?

Chinese

“嗯？”林景疑惑看向苏如影。

Thai

“หืม?” หลินจิ่งมองซู่หรูอิ่งอย่างสงสัย

Chinese

苏如影笑呵呵说道：“咋的，不相信我有这个面子啊？”

Thai

ซู่หรูอิ่งหัวเราะคิกคักพลางกล่าวว่า “อะไรกัน ไม่เชื่อว่าฉันจะมีหน้ามีตาขนาดนั้นเหรอ?”

Chinese

“整个堡垒，就两个女性天王，就不兴我和白姐姐处成闺蜜啊？”

Thai

“ทั้งป้อมปราการมีเทียนหวางหญิงแค่สองคน ฉันกับพี่ไป๋จะสนิทกันเป็นเพื่อนซี้ไม่ได้หรือไง?”

Chinese

“跟我来吧，我刚看到白姐姐回去了，我们去找她。”

Thai

“ตามฉันมาเถอะ เมื่อกี้ฉันเห็นพี่ไป๋กลับไปแล้ว พวกเราไปหานางกัน”

Chinese

林景一愣，顿时反应过来，眉开眼笑的跟上了苏如影。

Thai

หลินจิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจได้ในทันทีแล้วยิ้มแย้มเดินตามซู่หรูอิ่งไป

Chinese

这事搞得好啊。

Thai

เรื่องนี้จัดการได้ยอดเยี่ยมจริงๆ

Chinese

一个九幽铁，虽然难是难了点，但是同时结交了锻天王，苏如影。

Thai

เหล็กจิ่วโยวชิ้นเดียว แม้จะยากไปสักหน่อย แต่กลับได้ผูกสัมพันธ์กับทั้งต้วนเทียนหวางและซู่หรูอิ่งไปพร้อมกัน

Chinese

现在通过苏如影，还能间接搞定白思思的话。

Thai

ตอนนี้หากผ่านซู่หรูอิ่งแล้วยังสามารถจัดการเรื่องของไป๋ซือซือได้ทางอ้อมอีกล่ะก็

Chinese

那就太值得了。

Thai

นั่นก็นับว่าคุ้มค่าเกินคุ้มแล้ว

Chinese

两人来到白思思院落之中，苏如影也没有说话，就由着林景说明来意。

Thai

ทั้งสองมาถึงเรือนพักของไป๋ซือซือ ซู่หรูอิ่งไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้หลินจิ่งเป็นคนอธิบายจุดประสงค์ในการมา

Chinese

白思思闻言后，没有马上回答林景。

Thai

หลังจากไป๋ซือซือได้ฟัง นางไม่ได้ตอบหลินจิ่งในทันที

Chinese

而是笑着看向苏如影。

Thai

แต่กลับยิ้มพลางมองไปยังซู่หรูอิ่ง

Chinese

“如影，你刚从荒野归来，又开了一个会。”

Thai

“หรูอิ่ง เธอเพิ่งกลับมาจากแดนรกร้าง แล้วยังเพิ่งประชุมเสร็จ”

Chinese

“这个时候不回去休息一下，马上又来找我，是有什么重要的事吗？”

Thai

“เวลานี้ไม่กลับไปพักผ่อนสักหน่อย กลับรีบมาหาฉันทันที มีเรื่องสำคัญอะไรหรือเปล่า?”

Chinese

苏如影这才说道：“我能有啥事啊，我过来看看白姐姐。”

Thai

ซู่หรูอิ่งจึงกล่าวว่า “ฉันจะมีเรื่องอะไรได้ล่ะ แค่แวะมาดูพี่ไป๋น่ะ”

Chinese

白思思闻言，目光一转。

Thai

ไป๋ซือซือได้ยินดังนั้น สายตาก็เหลือบมองอย่างรู้ทัน

Chinese

她嗤笑了一声说道：“那你真是有心了，这么看重这个姐姐哒。”

Thai

นางส่งเสียงหัวเราะเบาๆ พลางกล่าวว่า “ถ้างั้นเธอก็ช่างใส่ใจเสียจริง ให้ความสำคัญกับพี่สาวคนนี้นักนะ”

Chinese

白思思已经明白了，苏如影啥事没有，跟着林景这么往这里一站。

Thai

ไป๋ซือซือเข้าใจแล้วว่า ซู่หรูอิ่งไม่ได้มีเรื่องอะไรเลย การที่ตามหลินจิ่งมายืนอยู่ตรงนี้

Chinese

就是给林景撑场面的呢。

Thai

ก็แค่มาช่วยหนุนหลังหลินจิ่งต่างหาก

Chinese

“想不到啊，你们两人在荒野第一次见面，就处得关系这么好了……”

Thai

“นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าพวกเธอสองคนเพิ่งเจอกันครั้งแรกในแดนรกร้าง จะสนิทสนมกันได้ขนาดนี้…”

Chinese

白思思取笑了一句。

Thai

ไป๋ซือซือเย้าแหย่ประโยคหนึ่ง

Chinese

这才看向林景说道：“其实你这个是，之前战老哥和刀老哥都跟我提过的。”

Thai

จากนั้นจึงหันมามองหลินจิ่งพลางกล่าวว่า “อันที่จริงเรื่องนี้ของนาย ก่อนหน้านี้พี่จ้านกับพี่เตาก็เคยพูดกับฉันไว้แล้ว”

Chinese

“就算不需要如影帮你说话，我也会帮这个忙的。”

Thai

“ต่อให้ไม่จำเป็นต้องให้หรูอิ่งมาช่วยพูด ฉันก็ช่วยเรื่องนี้อยู่ดี”

Chinese

“再说了，元老会议都通过了这件事，我作为百城联盟的大奶妈，也有一定的义务去做这件事。”

Thai

“อีกอย่าง สภาผู้อาวุโสก็อนุมัติเรื่องนี้แล้ว ในฐานะหน่วยพยาบาลใหญ่ของพันธมิตรร้อยเมือง ฉันก็มีหน้าที่ต้องทำเรื่องนี้อยู่แล้ว”

Chinese

“我们走吧，快去快回。”

Thai

“พวกเราไปกันเถอะ ไปเร็วกลับเร็ว”

Chinese

“等下他们要出发原武地，说不定还要我到场，也少不了你这个新晋的战斗力呢！”

Thai

“ประเดี๋ยวพวกเขาจะออกเดินทางไปดินแดนยุทธ์ดั้งเดิม ไม่แน่อาจต้องให้ฉันอยู่ที่นั่นด้วย และยังขาดกำลังรบหน้าใหม่อย่างนายไปไม่ได้เชียวนะ!”

Chinese

林景见到白思思果然好说话，轻易答应了这件事，也是松了一口气。

Thai

เมื่อหลินจิ่งเห็นว่าไป๋ซือซือคุยง่ายจริงๆ และรับปากเรื่องนี้อย่างง่ายดาย ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

Chinese

并且白思思还催促林景快一点出发，比林景还着急的样子。

Thai

อีกทั้งไป๋ซือซือยังเร่งเร้าให้หลินจิ่งรีบออกเดินทาง ดูร้อนใจยิ่งกว่าหลินจิ่งเสียอีก

Chinese

两人也不耽误，当即就出发进入庇护山脉内侧，往珠江城的异洲前进基地方向。

Thai

ทั้งสองไม่รอช้า ออกเดินทางเข้าสู่ด้านในเทือกเขาพิทักษ์ มุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นส่วนหน้าอี้โจวของเมืองจูเจียงทันที

Chinese

苏如影当然是不跟着的，她外出半年而归，肯定是要好好休整一下。

Thai

แน่นอนว่าซู่หรูอิ่งไม่ได้ตามไปด้วย นางออกไปข้างนอกนานถึงครึ่งปีกว่าจะได้กลับมา ย่อมต้องพักผ่อนฟื้นฟูร่างกายให้ดี

Chinese

不至于跟着林景回家闲逛……

Thai

คงไม่ถึงขั้นตามหลินจิ่งกลับบ้านไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อย…

Chinese

“白师叔……”

Thai

“อาอาจารย์ไป๋…”

Chinese

“咱们急匆匆就往回走，你不需要准备一点什么东西吗？”

Thai

“พวกเรารีบร้อนเดินทางกลับไปเช่นนี้ ท่านไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรไว้สักหน่อยหรือครับ?”

Chinese

林景有些疑惑道。

Thai

หลินจิ่งกล่าวถามอย่างสงสัย

Chinese

他之前听李寻欢说，老王那种情况，要恢复实力恐怕有点难。

Thai

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินลี่สวินฮวนบอกว่า อาการอย่างเหล่าหวัง หากคิดจะฟื้นฟูพลังฝีมือคงยากอยู่บ้าง

Chinese

可能会需要海量的奇珍异宝，天材地宝之类的。

Thai

อาจจะต้องใช้ของวิเศษล้ำค่าและสมบัติสวรรค์จำนวนมหาศาลทำนองนั้น

Chinese

是需要天材地宝，而不是需要海量资源……

Thai

เป็นความต้องการสมบัติสวรรค์ ไม่ใช่ต้องการทรัพยากรจำนวนมหาศาล…

Chinese

这一点是有区别的。

Thai

จุดนี้มีความแตกต่างกันอยู่

Chinese

到到王级以后，就连十年份的聚元药，也只算是普通的资源了。

Thai

หลังจากมาถึงระดับราชัน แม้แต่ยาจวี่หยวนอายุสิบปี ก็ยังนับเป็นเพียงทรัพยากรธรรมดาเท่านั้น

Chinese

就连恒星金这种能铸造天王兵的高等级材料，也只是稀有一点的资源。

Thai

แม้กระทั่งทองคำดาวฤกษ์ซึ่งเป็นวัสดุระดับสูงที่ใช้หลอมสร้างอาวุธเทียนหวางได้ ก็ยังเป็นเพียงทรัพยากรที่หายากขึ้นมาหน่อยเท่านั้น

Chinese

算不上天材地宝！

Thai

ยังนับเป็นสมบัติสวรรค์ไม่ได้!

Chinese

只有林景之前击杀九幽族头领获得的那种九幽铁，亦或者饕餮骨那种玩意。

Thai

มีเพียงเหล็กจิ่วโยวที่หลินจิ่งได้รับจากการสังหารหัวหน้าเผ่าจิ่วโยว หรือสิ่งของอย่างกระดูกเทาเที่ยก่อนหน้านี้เท่านั้น

Chinese

才能勉强算作是天材地宝，奇珍异宝！

Thai

ถึงจะพอฝืนนับเป็นสมบัติสวรรค์และของวิเศษล้ำค่าได้!

Chinese

这都还只是勉强算作，往上还会有更稀有，更难以获取的玩意儿。

Thai

นี่ก็ยังเป็นแค่พอฝืนนับเท่านั้น หากสูงขึ้นไปกว่านี้ยังมีสิ่งของที่หายากกว่าและยากจะไขว่คว้าได้ยิ่งกว่าอยู่อีก

Chinese

白思思听了林景的疑问，回头说道：

Thai

เมื่อไป๋ซือซือได้ยินข้อสงสัยของหลินจิ่ง นางก็หันกลับมากล่าวว่า

Chinese

“我该带一些什么呢？”

Thai

“แล้วฉันควรต้องพกอะไรไปล่ะ?”

Chinese

“你这个老师的毛病，我们也是第一次见到，并没有治疗的先例啊。”

Thai

“อาการป่วยของอาจารย์นายคนนี้ พวกเราเองก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ไม่มีกรณีตัวอย่างในการรักษามาก่อนเลยนะ”

Chinese

“我也不知道该准备一些什么东西的。”

Thai

“ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะต้องเตรียมอะไรไปเหมือนกัน”

Chinese

“至于我目前能拿出来的一些珍贵药物，都在饕餮袋里面装着呢。”

Thai

“ส่วนยาอันล้ำค่าที่ฉันสามารถนำออกมาใช้ได้ในตอนนี้ ล้วนเก็บไว้ในถุงเทาเที่ยหมดแล้ว”

Chinese

白思思拍了拍腰间小包。

Thai

ไป๋ซือซือตบกระเป๋าใบเล็กข้างเอวเบาๆ

Chinese

说到这里，白思思还不忘补充了一句道：

Thai

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ไป๋ซือซือก็ยังไม่ลืมที่จะเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่งว่า

Chinese

“说起来，没有先例的病例，我也不一定有把握呢。”

Thai

“จะว่าไป อาการที่ไม่มีกรณีตัวอย่างมาก่อน ฉันเองก็ไม่แน่ว่าจะมั่นใจเต็มร้อยหรอกนะ”

Chinese

“你到时候可别怨我……”

Thai

“ถึงตอนนั้นนายอย่าได้มาโทษฉันเชียวล่ะ…”

Chinese

林景连忙回道：“那肯定不能！”

Thai

หลินจิ่งรีบตอบกลับทันที “ย่อมไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอนครับ!”

Chinese

“白师叔能尽心帮忙，我就已经感激不尽！”

Thai

“เพียงแค่อาอาจารย์ไป๋ยอมช่วยอย่างเต็มที่ ผมก็ซาบซึ้งใจจนหาที่สุดมิได้แล้วครับ!”

Chinese

一路无话，两人都是天王境界，元力御风破空赶路快得很。

Thai

ตลอดทางไม่มีบทสนทนาใด ทั้งสองต่างอยู่ในขอบเขตเทียนหวาง ใช้พลังหยวนควบคุมสายลมทะลวงเวหาเร่งเดินทางได้อย่างรวดเร็วยิ่ง

Chinese

虽然珠江城距离十王堡垒两万多公里，但是也就是一天时间就到了。

Thai

แม้เมืองจูเจียงจะอยู่ห่างจากป้อมปราการสิบราชันกว่าสองหมื่นกิโลเมตร แต่ก็ใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวก็มาถึงแล้ว

Chinese

期间林景还收获了不少潜能点，顺路的事。

Thai

ระหว่างนั้นหลินจิ่งยังได้รับแต้มศักยภาพมาไม่น้อย ถือเป็นเรื่องที่ผ่านทางมาพอดี

Chinese

林景当初出发去到十王堡垒，就是从珠江城前进基地过来的异洲。

Thai

ตอนที่หลินจิ่งออกเดินทางไปยังป้อมปราการสิบราชันในคราแรก ก็คือข้ามมายังอี้โจวจากฐานที่มั่นส่วนหน้าเมืองจูเจียงแห่งนี้

Chinese

再次回到这里，也算是轻车熟路了。

Thai

เมื่อได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง จึงนับว่าคุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดี

Chinese

顺手灭了几波基地外围的凶兽群之后。

Thai

หลังจากลงมือกวาดล้างฝูงสัตว์ร้ายรอบนอกฐานที่มั่นไปสองสามระลอก

Chinese

两人并不在前进基地停留，不理会基地武者的欢迎仪式，直接通过通道越界进去了荒洲。

Thai

ทั้งสองไม่ได้หยุดพักที่ฐานที่มั่นส่วนหน้า ไม่ได้สนใจพิธีต้อนรับของเหล่านักยุทธ์ประจำฐาน แต่ตรงผ่านช่องทางข้ามพรมแดนเข้าสู่ฮวงโจวไปโดยตรง

Chinese

来到了珠江城。

Thai

มาถึงยังเมืองจูเจียง

Chinese

珠江城是荒洲南部百城里面，唯一电子工业产业链比较完整的大城。

Thai

เมืองจูเจียงเป็นเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวในบรรดาร้อยเมืองทางใต้ของฮวงโจว ที่มีห่วงโซ่อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ค่อนข้างสมบูรณ์

Chinese

也就是说……虽然是新时代了……

Thai

นั่นก็หมายความว่า… แม้จะเป็นยุคสมัยใหม่แล้ว…

Chinese

但是这里还有很多形形色色的电子厂保留了下来，也就还有这新时代的打螺丝牛马在这里上班……

Thai

แต่ที่นี่ก็ยังมีโรงงานอิเล็กทรอนิกส์สารพัดรูปแบบหลงเหลืออยู่ และยังมีเหล่าแรงงานขันน็อตเยี่ยงวัวเยี่ยงม้าในยุคสมัยใหม่มาทำงานอยู่ที่นี่…

Chinese

百城联盟的一些电子产品，大都是出自珠江城。

Thai

สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ของพันธมิตรร้อยเมืองล้วนผลิตมาจากเมืองจูเจียง

Chinese

包括林景手上戴的个人信息终端，就是这里出品。

Thai

รวมถึงอุปกรณ์สื่อสารข้อมูลส่วนบุคคลที่หลินจิ่งสวมอยู่บนข้อมือ ก็ผลิตจากที่นี่เช่นกัน

Chinese

还有一些常规热武器，需要电子元器件的，也出自这里。

Thai

ตลอดจนอาวุธยิงทั่วไปบางประเภทที่ต้องใช้ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ก็ผลิตจากที่นี่ด้วย

Chinese

因为珠江城的电子产业发达，所以它的医疗设备也是最发达的。

Thai

เนื่องจากอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ของเมืองจูเจียงมีความก้าวหน้า อุปกรณ์ทางการแพทย์ของที่นี่จึงก้าวหน้าที่สุดตามไปด้วย

Chinese

这种情况下，某些大型医疗设备根本不好运输。

Thai

ในสภาพเช่นนี้ อุปกรณ์ทางการแพทย์ขนาดใหญ่บางชนิดจึงยากที่จะขนย้ายอย่างยิ่ง

Chinese

所以只能珠江城本地才拥有。

Thai

ดังนั้นจึงมีอยู่เฉพาะในเมืองจูเจียงเท่านั้น

Chinese

于是乎，在不涉及武者伤势的前提下，普通人有什么毛病，在珠江城是有最好的治疗条件的。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาการบาดเจ็บของนักยุทธ์ หากคนธรรมดามีอาการเจ็บป่วยใดๆ เมืองจูเจียงจึงมีเงื่อนไขในการรักษาที่ดีที่สุด

Chinese

老王也正是在珠江城的医院，治好了多年的瘫痪毛病。

Thai

และเหล่าหวังก็รักษาอาการอัมพาตที่เป็นมาหลายปีจนหายดีที่โรงพยาบาลของเมืองจูเจียงแห่งนี้นี่เอง

Chinese

得以重新站立起来。

Thai

จนสามารถกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง

Chinese

林景两人来到珠江城医院之后，却是扑了一个空。

Thai

ทว่าหลังจากหลินจิ่งทั้งสองคนมาถึงโรงพยาบาลเมืองจูเจียง กลับต้องคว้าน้ำเหลว

Chinese

院长接待了林景，得知林景探访的是王霸天之后，他说道：“您说的是王老啊！”

Thai

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลออกมาต้อนรับหลินจิ่ง เมื่อทราบว่าคนที่หลินจิ่งมาเยี่ยมคือหวังป้าเทียน เขาก็กล่าวว่า “ท่านหมายถึงผู้เฒ่าหวังน่ะหรือครับ!”

Chinese

“他昨天就完全出院了！”

Thai

“เขาออกจากโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์ไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ!”

Chinese

“康复的很好，能跑能跳的，整个人的精神面貌都年轻了十岁！”

Thai

“ฟื้นตัวได้ดีมาก วิ่งได้กระโดดได้ สภาพจิตใจและบุคลิกภาพโดยรวมดูหนุ่มขึ้นไปถึงสิบปีเลยทีเดียว!”

Chinese

院长并不知道老王是龙帝国霸亲王这种秘辛，事实上整个珠江城就没有人知道这件事。

Thai

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ล่วงรู้ความลับที่ว่าเหล่าหวังคือชินหวางป้าแห่งจักรวรรดิหลง อันที่จริงทั้งเมืองจูเจียงก็ไม่มีใครล่วงรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่คนเดียว

Chinese

包括珠江城城主也不知道。

Thai

รวมถึงเจ้าเมืองจูเจียงก็ไม่รู้เช่นกัน

Chinese

老王的身份，其实也算是绝密信息了，权限不够接触不到。

Thai

ฐานะของเหล่าหวังนับเป็นข้อมูลลับสุดยอด หากระดับสิทธิ์ไม่เพียงพอก็ไม่อาจเข้าถึงได้

Chinese

这是避免被龙帝国探子知晓，派人来珠江城捣乱。

Thai

ทั้งนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้สายลับของจักรวรรดิหลงล่วงรู้ จนส่งคนมาสร้างความวุ่นวายที่เมืองจูเจียง

Chinese

不过院长却隐隐知道老王的身份了不得，他清楚为了让老王站起来，花费了多少的资源。

Thai

ทว่าผู้อำนวยการโรงพยาบาลกลับพอจะรับรู้ได้เลาๆ ว่าฐานะของเหล่าหวังนั้นไม่ธรรมดา เขาทราบดีว่าเพื่อทำให้เหล่าหวังกลับมายืนได้ ต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรไปมากเพียงใด

Chinese

这个资源可以买他这个医院院长几十条命那种。

Thai

ทรัพยากรระดับที่สามารถซื้อชีวิตผู้อำนวยการโรงพยาบาลอย่างเขาได้หลายสิบชีวิตเลยทีเดียว

Chinese

所以他会尊称一句王老。

Thai

เขาจึงให้ความเคารพและเรียกขานว่าผู้เฒ่าหวัง

Chinese

“王老虽然不住院了，但是一直照顾王老的那个小女孩是青训营成员。”

Thai

“แม้ผู้เฒ่าหวังจะไม่ได้พักรักษาตัวในโรงพยาบาลแล้ว แต่เด็กผู้หญิงที่คอยดูแลผู้เฒ่าหวังมาตลอดคนนั้นเป็นสมาชิกของค่ายฝึกเยาวชน”

Chinese

“我听到王老经常指点她练武技巧……”

Thai

“ผมได้ยินมาว่าผู้เฒ่าหวังมักจะชี้แนะเคล็ดวิชายุทธ์ให้นางอยู่บ่อยๆ…”

Chinese

“你们也许能在青训营找到王老。”

Thai

“พวกท่านอาจจะพบผู้เฒ่าหวังได้ที่ค่ายฝึกเยาวชนครับ”

Chinese

林景两人根据院长的提示，果然在珠江城青训营练武场看到了两人。

Thai

หลินจิ่งทั้งสองคนตามเบาะแสที่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบอก และได้พบกับคนทั้งสองที่ลานฝึกยุทธ์ของค่ายฝึกเยาวชนเมืองจูเจียงจริงๆ

Chinese

林景看到两个熟悉的人影，但是一时间又不敢相认……

Thai

หลินจิ่งเห็นร่างที่คุ้นเคยทั้งสองร่าง แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่กล้าปักใจเชื่อสายตาตนเอง…

Chinese

一个看着就气质不俗的中年男子，背着身体正在指导一名青春靓丽的女子枪法。

Thai

ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่มีกลิ่นอายสง่างามไม่ธรรมดา กำลังยืนหันหลังชี้แนะวิชาทวนให้แก่หญิงสาววัยแรกแย้มผู้มีรูปร่างหน้าตาสดใสงดงาม

Chinese

中南男子从背影上看，是有那么几分像老王的。

Thai

เมื่อมองจากแผ่นหลัง ชายวัยกลางคนผู้นั้นมีความคล้ายคลึงกับเหล่าหวังอยู่หลายส่วน

Chinese

青春小妹子陡然一看，也有那么几分像妹妹林兰的……

Thai

ส่วนหญิงสาววัยแรกแย้มผู้นั้น เมื่อมองปราดแรกก็มีความคล้ายคลึงกับหลินหลานผู้น้องสาวอยู่หลายส่วนเช่นกัน…

Chinese

“我这是沧海桑田，恍如隔世了么？”

Thai

‘นี่สรรพสิ่งผันแปรจนเหมือนผ่านพ้นไปอีกชาติภพหนึ่งแล้วหรืออย่างไร?’

Chinese

“也没多久啊，这两人变化有点大了吧？”

Thai

‘ก็ไม่ได้นานขนาดนั้นเสียหน่อย ทั้งสองคนนี้เปลี่ยนแปลงไปมากเกินไปแล้วหรือไม่?’

Chinese

林景心底有些迟疑，不过他还是试着喊了一声：

Thai

ในใจของหลินจิ่งมีความลังเลอยู่บ้าง ทว่าเขาก็ยังลองเอ่ยปากเรียกดู:

Chinese

“王伯？”

Thai

“ลุงหวัง?”

Chinese

中男子浑身一震，回过头看，同样目光惊疑不定的看向林景。

Thai

ชายวัยกลางคนสะท้านไปทั้งร่าง เมื่อหันศีรษะกลับมามอง เขาก็จ้องมองหลินจิ่งด้วยสายตาที่ตื่นตะลึงและไม่แน่ใจเช่นเดียวกัน

Chinese

老王这也是有点不敢认林景了。

Thai

นี่เหล่าหวังเองก็แทบไม่กล้าปักใจเชื่อว่าเป็นหลินจิ่งเช่นกัน

Chinese

“哥！”

Thai

“พี่!”

Chinese

林兰却是面色惊喜，立马丢掉手中长枪便扑了上来，一把吊在林景身上。

Thai

หลินหลานกลับมีสีหน้าดีใจอย่างยิ่ง นางรีบทิ้งทวนยาวในมือแล้วโผเข้าใส่ เกาะหมับอยู่บนร่างของหลินจิ่งทันที

Chinese

“别……别别……”

Thai

“อย่า… อย่าๆ…”

Chinese

“大孩子了，女孩子有点女孩子的样儿……”

Thai

“โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ เป็นผู้หญิงก็ทำตัวให้สมเป็นผู้หญิงหน่อย…”

Chinese

林景一把将林兰从身上摘下来，说了一句，然后笑着看向老王。

Thai

หลินจิ่งดึงหลินหลานลงมาจากร่างของตน พลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มแล้วหันไปมองเหล่าหวัง

Chinese

老王眼睛瞪得很大，打量了林景半天，这才疑惑问道：

Thai

เหล่าหวังเบิกตากว้าง กวาดตามองประเมินหลินจิ่งอยู่นานสองนาน ถึงได้เอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า

Chinese

“小景！”

Thai

“เสี่ยวจิ่ง!”

Chinese

“你这是……什么境界啦？”

Thai

“นี่เจ้า… อยู่ในขอบเขตไหนแล้วเนี่ย?”