พิษเจ็ดวันแห่งอี้โจว（1 / 1）

Chinese

“哥，你咋说话呢！”

Thai

“พี่ พูดจาอะไรอย่างนั้นน่ะ!”

Chinese

“王伯这不是蛮好的么，能跑能跳的……”

Thai

“ลุงหวังก็ยังสบายดีออกจะตาย วิ่งได้กระโดดได้…”

Chinese

“咋能说还有没有救！”

Thai

“จะมาพูดว่ายังรักษาได้อยู่ไหมได้ยังไง!”

Chinese

林兰纠正了一下林景的语法错误。

Thai

หลินหลานเอ่ยแก้การใช้คำพูดที่ผิดของหลินจิ่ง

Chinese

就连白思思和老王也是白了林景一眼，眉头微蹙。

Thai

แม้แต่ไป๋ซือซือกับเหล่าหวังก็ยังเหลือบมองค้อนหลินจิ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อย

Chinese

显然也有些不满林景的说法。

Thai

เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยพอใจกับคำพูดของหลินจิ่งเช่นกัน

Chinese

说得好像老王就要不久人世一样……

Thai

พูดเหมือนกับว่าเหล่าหวังกำลังจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นานอย่างนั้น…

Chinese

“嘿嘿，我的错。”

Thai

“แหะๆ ผมผิดเองครับ”

Chinese

“我的意思是，王伯这实力，好恢复吗？”

Thai

“ผมหมายถึงว่าพลังฝีมือของลุงหวังน่ะ ฟื้นฟูกลับมาได้ง่ายไหมครับ?”

Chinese

林景不管那些，继续目光灼灼盯着白思思，等候答复。

Thai

หลินจิ่งไม่สนใจเรื่องเหล่านั้น เขายังคงจ้องมองไป๋ซือซือด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง รอคอยคำตอบ

Chinese

在他看来，曾经的天王武者，肯定是得恢复了实力之后才能称得上还‘活着’。

Thai

ในมุมมองของเขา ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเทียนหวางในอดีต ย่อมต้องฟื้นฟูพลังฝีมือกลับมาได้เท่านั้นถึงจะนับได้ว่ายัง ‘มีชีวิตอยู่’

Chinese

现在沦为普通人，即使身体健康，那也死了一半了。

Thai

ตอนนี้กลายมาเป็นคนธรรมดา แม้ว่าร่างกายจะแข็งแรงดี แต่นั่นก็เหมือนกับตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง

Chinese

白思思闻言，面色还是有些古怪，她有些迟疑道：

Thai

เมื่อไป๋ซือซือได้ยินดังนั้น สีหน้าก็ยังคงดูแปลกพิกล นางเอ่ยอย่างลังเลเล็กน้อยว่า

Chinese

“王老哥你这个伤势……似乎像是某种中毒的特征？”

Thai

“อาการบาดเจ็บของพี่หวัง…ดูเหมือนจะเป็นลักษณะของการถูกพิษชนิดหนึ่ง?”

Chinese

“你并不是受伤了，而是中毒了？”

Thai

“ท่านไม่ได้บาดเจ็บ แต่ถูกพิษอย่างนั้นหรือ?”

Chinese

老王的年纪肯定比白思思大一些的。

Thai

อายุของเหล่าหวังย่อมมากกว่าไป๋ซือซืออยู่แล้ว

Chinese

虽然他现在只是普通人，但是曾经是霸亲王，还是林景的启蒙老师。

Thai

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเพียงคนธรรมดา ทว่าในอดีตเคยเป็นถึงชินหวางป้า อีกทั้งยังเป็นอาจารย์ผู้เบิกทางของหลินจิ่ง

Chinese

所以白思思也喊了一声王老哥。

Thai

ดังนั้นไป๋ซือซือจึงเรียกเขาว่าพี่หวัง

Chinese

只是这个王老哥听了白思思的说法后，眼底光芒突然闪烁了一下。

Thai

เพียงแต่ ‘พี่หวัง’ ผู้นี้หลังจากได้ยินสิ่งที่ไป๋ซือซือพูด แววตาก็พลันไหววูบขึ้นมา

Chinese

刚刚还乐呵呵的表情，也凝固了下来。

Thai

สีหน้าที่ยังยิ้มแย้มเบิกบานเมื่อครู่พลันแข็งค้างไป

Chinese

似乎是突然受到了某一种打击一般。

Thai

ราวกับถูกแรงกระทบกระเทือนใจบางอย่างเข้าอย่างกะทันหัน

Chinese

老王点了点头。

Thai

เหล่าหวังพยักหน้า

Chinese

“既然白天王这么判断，那多半就是中毒了……”

Thai

“ในเมื่อไป๋เทียนหวางวินิจฉัยเช่นนี้ ก็คงจะเป็นการถูกพิษจริงๆ…”

Chinese

老王声音里面透露出一些寒心和无奈的意味。

Thai

น้ำเสียงของเหล่าหวังแฝงไว้ด้วยความรู้สึกหนาวเหน็บใจและจนใจ

Chinese

而白思思则是继续解释道：“如果我刚刚没有看错的话，王老哥体内的元力并不是消失不见了。”

Thai

ส่วนไป๋ซือซือก็อธิบายต่อว่า “หากเมื่อครู่ข้าดูไม่ผิด พลังหยวนในร่างของพี่หวังไม่ได้สูญสลายหายไป”

Chinese

“而是被一种未知的毒素给压制住了。”

Thai

“แต่ถูกพิษที่ไม่รู้จักชนิดหนึ่งสะกดข่มเอาไว้ต่างหาก”

Chinese

“呃……”

Thai

“เอ่อ…”

Chinese

白思思皱着眉头思索了一下，又换个方式说道：

Thai

ไป๋ซือซือขมวดคิ้วครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนวิธีพูดใหม่อีกแบบว่า

Chinese

“或许压制住不准确，应该说被牵制住。”

Thai

“บางทีคำว่าสะกดข่มอาจจะไม่ตรงนัก ต้องบอกว่าถูกเหนี่ยวรั้งเอาไว้มากกว่า”

Chinese

“在王老哥体内，是又一种很诡异的毒素，牵制着你全身的元力去对抗它。”

Thai

“ภายในร่างของพี่หวัง มีพิษประหลาดชนิดหนึ่งที่เหนี่ยวรั้งพลังหยวนทั่วทั้งร่างของท่านให้ต้องคอยต้านทานมันอยู่ตลอด”

Chinese

“甚至全身元力去对抗它都还不够用，还是有些亏空的。”

Thai

“กระทั่งใช้พลังหยวนทั่วร่างไปต่อต้านมันแล้วก็ยังไม่เพียงพอ ยังคงขาดดุลอยู่บ้าง”

Chinese

“以至于王老哥在这段时间内，不仅不能调用丝毫元力，甚至连最基本的受伤自愈都做不到。”

Thai

“ส่งผลให้ในช่วงเวลานี้ พี่หวังไม่เพียงแต่ไม่สามารถดึงพลังหยวนออกมาใช้ได้แม้แต่น้อย แม้กระทั่งการฟื้นฟูรักษาบาดแผลขั้นพื้นฐานที่สุดด้วยตัวเองก็ยังทำไม่ได้”

Chinese

“身体也会慢慢被消耗，气血下滑，身体苍老……”

Thai

“ร่างกายก็จะค่อยๆ ถูกกัดกร่อนสูญเสีย ลมปราณและโลหิตถดถอย ร่างกายแก่ชราลง…”

Chinese

“这也就是外力介入治疗的及时……不然得话，王老哥可能真的撑不了两年了……”

Thai

“นี่ก็นับว่าได้รับการรักษาจากภายนอกเข้ามาแทรกแซงได้ทันท่วงที…มิฉะนั้นแล้ว พี่หวังอาจจะประคองตัวอยู่ได้ไม่ถึงสองปีจริงๆ…”

Chinese

林景听到这里，心头一惊。

Thai

เมื่อหลินจิ่งได้ยินถึงตรงนี้ ในใจก็พลันตระหนกวาบ

Chinese

感情老王还真的快要死了，要不是自己强势崛起，提前给老王治疗条件的话。

Thai

ที่แท้เหล่าหวังก็เกือบจะตายจริงๆ แล้ว หากไม่ใช่เพราะตนเองผงาดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งจนสร้างเงื่อนไขการรักษาให้เหล่าหวังได้ล่วงหน้า

Chinese

白思思的大概意思是，老王体内的元力全部都用来抵抗体内的一种奇毒。

Thai

ความหมายโดยคร่าวของไป๋ซือซือก็คือ พลังหยวนทั้งหมดในร่างของเหล่าหวังถูกนำไปใช้ต้านทานพิษประหลาดชนิดหนึ่งในร่างกาย

Chinese

就这样还不够用，还要不断抽取老王的生命力为燃料去应付。

Thai

ขนาดทำถึงเพียงนี้แล้วก็ยังไม่พอ ยังต้องคอยสูบเอาพลังชีวิตของเหล่าหวังมาเป็นเชื้อเพลิงเพื่อรับมือกับมันอย่างต่อเนื่องอีก

Chinese

然后老王从外面看上去，就不再维持天王境界的实力和体质，而是变成了一个衰老的太快的普通人。

Thai

จากนั้นเมื่อมองจากภายนอก เหล่าหวังจึงไม่สามารถรักษาระดับพลังและสภาพร่างกายของขอบเขตเทียนหวางเอาไว้ได้อีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นคนธรรมดาที่แก่ชราลงอย่างรวดเร็วเกินไป

Chinese

差一点就老死了……

Thai

เกือบจะแก่ตายไปแล้วจริงๆ…

Chinese

现在老王恢复了一些年轻模样，还是珠江城治疗老王瘫痪的时候。

Thai

การที่ตอนนี้เหล่าหวังกลับมาดูหนุ่มขึ้นบ้าง ก็เป็นผลมาจากการรักษาอาการอัมพาตของเหล่าหวังที่เมืองจูเจียง

Chinese

下足了猛料，给他身体提供了充足的能量导致的。

Thai

ซึ่งทุ่มเทใส่ตัวยารักษาชั้นยอดอย่างเต็มที่ จนช่วยเติมเต็มพลังงานให้แก่ร่างกายของเขาได้อย่างเพียงพอ

Chinese

简而言之，就是吃的比以前好多了，所以延迟了一些衰老进度。

Thai

สรุปง่ายๆ ก็คือ ได้กินดีอยู่ดีกว่าเมื่อก่อนมาก จึงช่วยชะลอความชราลงไปได้บ้าง

Chinese

甚至返老还童了一点点。

Thai

กระทั่งทำให้ดูอ่อนเยาว์ลงมาได้เล็กน้อย

Chinese

白思思则是继续道：“不过这样，也算解释了我一个疑惑。”

Thai

ไป๋ซือซือเอ่ยต่อไปว่า “แต่แบบนี้ ก็ถือว่าช่วยคลายข้อสงสัยหนึ่งของข้าได้เหมือนกัน”

Chinese

“我之前从来没有听说过，也没有见过，武者受伤后会武道全失的说法。”

Thai

“ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยได้ยิน และไม่เคยเห็นมาก่อนเลยว่า จะมีเรื่องที่ผู้ฝึกยุทธ์ได้รับบาดเจ็บแล้วสูญเสียวรยุทธ์ไปทั้งหมด”

Chinese

“最多也就是伤到根基，恢复代价太大，或者没有条件恢复，导致以后很难进步的说法……”

Thai

“อย่างมากที่สุดก็แค่กระทบกระเทือนถึงรากฐาน ต้องจ่ายค่าตอบแทนสูงเกินไปในการฟื้นฟู หรือไม่มีเงื่อนไขในการรักษา จนทำให้ยากที่จะก้าวหน้าต่อไปได้ในอนาคต…”

Chinese

“如果是这种奇毒，牵制住所有元力，不让武者本身调用丝毫的话。”

Thai

“แต่ถ้าเป็นเพราะพิษประหลาดชนิดนี้ที่เหนี่ยวรั้งพลังหยวนทั้งหมดเอาไว้ จนผู้ฝึกยุทธ์ไม่อาจดึงออกมาใช้ได้แม้แต่น้อยล่ะก็”

Chinese

“那就说得过去了！”

Thai

“เช่นนั้นก็สมเหตุสมผลแล้ว!”

Chinese

林景则是急忙问道：“说到底，白师叔，那王伯这个毒是什么？”

Thai

หลินจิ่งรีบถามขึ้นมาทันที “สรุปแล้ว อาอาจารย์ไป๋ พิษในตัวลุงหวังนี่คืออะไรกันแน่ครับ?”

Chinese

“到底能治好吗？”

Thai

“ตกลงแล้วจะรักษาให้หายได้ไหมครับ?”

Chinese

林景现在就关心这个。

Thai

ตอนนี้หลินจิ่งสนใจเพียงเรื่องนี้เท่านั้น

Chinese

既然知道是中毒了，就算是找到了原因。

Thai

ในเมื่อรู้แล้วว่าเป็นการถูกพิษ ก็นับว่าหาสาเหตุพบแล้ว

Chinese

能不能解决这个原因，才是正道理。

Thai

การจะแก้ปัญหานี้ได้หรือไม่ต่างหากถึงจะเป็นเรื่องสำคัญที่แท้จริง

Chinese

“这种毒……我也没有见过。”

Thai

“พิษชนิดนี้…ข้าเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน”

Chinese

“事实上，我们武者也是很少中毒的……”

Thai

“อันที่จริง พวกเราที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ก็แทบจะไม่ค่อยถูกพิษกันอยู่แล้ว…”

Chinese

白思思摇了摇头。

Thai

ไป๋ซือซือส่ายหน้า

Chinese

“异洲或许有那种毒性比较重的凶兽种族，类似一些奇怪的飞禽走兽，亦或者冷血动物之类的。”

Thai

“ในอี้โจวอาจจะมีเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายที่มีพิษร้ายแรงอยู่บ้าง เช่นพวกสัตว์ปีกสัตว์เลื้อยคลานแปลกๆ หรือไม่ก็สัตว์เลือดเย็นทำนองนั้น”

Chinese

“不过那些毒素，说白了都是一种作用于血液之中的毒素。”

Thai

“ทว่าพิษเหล่านั้น หากพูดให้ชัดเจนแล้วก็ล้วนเป็นพิษที่ออกฤทธิ์ในกระแสเลือด”

Chinese

“利用血清，就能解决它们的。”

Thai

“ขอเพียงใช้เซรุ่ม ก็สามารถแก้พิษพวกมันได้แล้ว”

Chinese

说到这里，白思思看了一眼林景。

Thai

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ไป๋ซือซือก็เหลือบมองหลินจิ่งแวบหนึ่ง

Chinese

“就是类似你被毒蛇咬了，打对应的血清就能解毒，这个你理解吧？”

Thai

“ก็คล้ายกับเวลาที่เจ้าถูกงูพิษกัด ฉีดเซรุ่มที่ตรงกันก็ถอนพิษได้ เรื่องนี้เจ้าเข้าใจใช่ไหม?”

Chinese

林景点了点头。

Thai

หลินจิ่งพยักหน้า

Chinese

“如果我们将以往常见的中毒案例，归类于看得见摸得着的毒素的话。”

Thai

“หากเราจัดให้กรณีการถูกพิษที่พบเห็นได้ทั่วไปในอดีต เป็นพิษประเภทที่มองเห็นและสัมผัสได้”

Chinese

“只需要对应的解药就可以治疗好的话。”

Thai

“ซึ่งขอเพียงมียาถอนพิษที่ตรงกันก็สามารถรักษาให้หายได้แล้วล่ะก็”

Chinese

“那么现在王老哥体内的毒素，就比较奇怪，是那种看不见摸不着的毒素！”

Thai

“เช่นนั้นพิษในร่างของพี่หวังในตอนนี้ก็ค่อนข้างจะประหลาด เพราะเป็นพิษประเภทที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้!”

Chinese

“不过我在里面感觉到了一些熟悉的属性……”

Thai

“แต่ข้าสัมผัสได้ถึงคุณสมบัติบางอย่างที่คุ้นเคยจากในนั้น…”

Chinese

白思思蹙着眉头，说到这里，忍不住上前又将手搭在老王的手腕脉搏之上。

Thai

ไป๋ซือซือขมวดคิ้ว เมื่อพูดถึงตรงนี้ นางก็อดไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้ววางมือลงบนชีพจรข้อมือของเหล่าหวังอีกครั้ง

Chinese

她仔细感受了一番。

Thai

นางตั้งใจสัมผัสตรวจสอบอย่างละเอียดรอบหนึ่ง

Chinese

“我在其中似乎感受到了……异洲七日的属性！”

Thai

“ข้าดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึง…คุณสมบัติของเจ็ดวันแห่งอี้โจว!”

Chinese

“有一股暴虐、愤怒、贪婪、之类的负面能量，交织夹杂在一起……”

Thai

“มีพลังงานด้านลบอย่างความโหดเหี้ยม ความโกรธแค้น ความโลภ ปะปนถักทอเข้าด้วยกัน…”

Chinese

“很是奇怪。”

Thai

“แปลกประหลาดมากจริงๆ”

Chinese

白思思收回手臂，摇了摇头，没有给林景肯定的答复。

Thai

ไป๋ซือซือดึงแขนกลับพลางส่ายหน้า มิได้ให้คำตอบที่แน่ชัดแก่หลินจิ่ง

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

“毒素，又和异洲七日扯上了什么关系？”

Thai

“พิษ มันไปเกี่ยวอะไรกับเจ็ดวันแห่งอี้โจวด้วยล่ะครับ?”

Chinese

林景听得脑袋里很乱。

Thai

หลินจิ่งฟังจนในหัวสับสนไปหมด

Chinese

“王伯，你到底是干啥了啊？”

Thai

“ลุงหวัง ลุงไปทำอะไรมากันแน่ครับเนี่ย?”

Chinese

“你难道是神功盖世，飞上天了，冲到异洲天空咬了一口太阳不成？”

Thai

“อย่าบอกนะว่าลุงมีวิชาแก่กล้าไร้เทียมทาน เหาะขึ้นฟ้าแล้วพุ่งไปกัดดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าของอี้โจวเข้าสักคำน่ะ?”

Chinese

林景疑惑看向老王。

Thai

หลินจิ่งมองไปยังเหล่าหวังด้วยความสงสัย

Chinese

一直以来，他以为老王是龙帝国二龙夺嫡失败，才落成这个模样的。

Thai

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาคิดว่าเหล่าหวังพ่ายแพ้จากการแย่งชิงบัลลังก์มังกรคู่ในจักรวรรดิหลง จึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้

Chinese

没想到他的老毛病，还和异洲七日扯上了关系。

Thai

นึกไม่ถึงว่าอาการเรื้อรังของเขา จะไปเกี่ยวโยงกับเจ็ดวันแห่งอี้โจวเข้าจนได้

Chinese

“确实。”

Thai

“จริงด้วย”

Chinese

“要治疗这种毒素，或许解铃还须系铃人。”

Thai

“หากจะรักษาพิษชนิดนี้ บางทีคงต้องให้ผู้ผูกเป็นผู้แก้”

Chinese

“得看看王老哥，到底是怎么中的这个奇毒……”

Thai

“คงต้องดูว่าพี่หวังไปถูกพิษประหลาดนี้มาได้อย่างไรกันแน่…”

Chinese

白思思也看向了老王，面带疑惑之色。

Thai

ไป๋ซือซือก็หันไปมองเหล่าหวังด้วยสีหน้าสงสัยเช่นกัน

Chinese

而此刻的老王，整个人像是呆住了一般，坐在椅子上但是整个人的精气神像是被抽空了一般。

Thai

ทว่าในยามนี้เหล่าหวังกลับคล้ายนิ่งอึ้งไป นั่งอยู่บนเก้าอี้แต่จิตวิญญาณและความมีชีวิตชีวาทั่วทั้งร่างกลับราวกับถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น

Chinese

林景刚刚第一眼见到老王的时候，对方看上去比以前起码年轻了十岁模样。

Thai

ตอนที่หลินจิ่งเห็นเหล่าหวังแวบแรกเมื่อครู่นี้ อีกฝ่ายดูอ่อนเยาว์กว่าเมื่อก่อนอย่างน้อยสิบปี

Chinese

但是此刻的老王，精气神一坍塌，看上去又比刚刚老了二十岁。

Thai

แต่ในยามนี้เหล่าหวังที่พลังวิญญาณและความกระปรี้กระเปร่าพังทลายลง กลับดูแก่กว่าเมื่อครู่นี้ไปถึงยี่สิบปี

Chinese

好像是受到了不小的打击一般。

Thai

ราวกับได้รับแรงสะเทือนใจอย่างใหญ่หลวง

Chinese

“欸……”

Thai

“เฮ้อ…”

Chinese

“我早该想到，真是这个孽畜！”

Thai

“ข้าน่าจะนึกออกตั้งนานแล้ว เจ้าเดรัจฉานตัวนี้จริงๆ!”

Chinese

半晌后，老王摇了摇头。

Thai

หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ เหล่าหวังก็ส่ายหน้า

Chinese

“我这毒并不是在异洲中招的，而是在荒洲，在龙帝国之内。”

Thai

“พิษของข้าไม่ได้โดนมาจากอี้โจว แต่เป็นที่ฮวงโจว ในจักรวรรดิหลง”

Chinese

“那是我视若己出的大弟子，是我之前最信任的人，只是我以前一直不敢往这个方面去想……”

Thai

“นั่นคือศิษย์เอกที่ข้ารักใคร่เอ็นดูเหมือนลูกในไส้ เป็นคนที่ข้าเคยไว้ใจมากที่สุด เพียงแต่ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยกล้าคิดไปในแง่นี้เลย…”