เหล่าหวังผู้ละวางทางโลก (1 / 1)

Chinese

冲击帝境？

Thai

บุกทะลวงสู่ขอบเขตตี้จวินงั้นหรือ?

Chinese

林景闻言，眼前一亮。

Thai

เมื่อหลินจิ่งได้ยินดังนั้น ดวงตาก็พลันเป็นประกาย

Chinese

他的锻体诀卡在590万熟练度，一直找不到突破的方法。

Thai

เคล็ดหลอมกายาของเขาติดอยู่ที่ระดับความชำนาญ 5,900,000 แต้ม และหาทางทะลวงผ่านไม่ได้เสียที

Chinese

如果老王能够将锻体诀推演到帝君之境，再将新的功法传授给自己，或许就能突破瓶颈，更进一步！

Thai

หากเหล่าหวังสามารถอนุมานเคล็ดหลอมกายาไปจนถึงขอบเขตตี้จวินได้ แล้วถ่ายทอดวิชาใหม่นี้ให้แก่ตน บางทีอาจจะทะลวงผ่านคอขวดและก้าวหน้าไปอีกขั้นได้!

Chinese

虽然之前刀天王和战天王等人曾告诉林景，帝君级别的功法无法直接传授，需要自己领悟，但林景还是想尝试一下，万一成功了呢？

Thai

แม้ก่อนหน้านี้เตาเทียนหวางและจั้นเทียนหวางจะเคยบอกหลินจิ่งว่าวิชาระดับตี้จวินไม่อาจถ่ายทอดได้โดยตรง จำเป็นต้องทำความเข้าใจด้วยตนเอง แต่หลินจิ่งก็ยังอยากจะลองดู เผื่อว่าสำเร็จขึ้นมาล่ะ?

Chinese

然而，老王想要将锻体诀推演到更高的境界，并非一朝一夕之功。

Thai

ทว่าการที่เหล่าหวังจะอนุมานเคล็ดหลอมกายาไปสู่ขอบเขตที่สูงกว่าเดิมนั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน

Chinese

林景等了两三天，也没有等到老王的好消息，他不想再继续等下去。

Thai

หลินจิ่งรออยู่สองสามวันก็ยังไม่ได้รับข่าวดีจากเหล่าหวัง เขาไม่อยากรอต่อไปอีกแล้ว

Chinese

这天，林景决定向老王辞行，准备再次深入异洲。

Thai

ในวันนี้ หลินจิ่งจึงตัดสินใจไปบอกลาเหล่าหวัง เพื่อเตรียมตัวมุ่งหน้าลึกเข้าไปในอี้โจวอีกครั้ง

Chinese

在珠江城，他已经无法获得更多的潜能点了。

Thai

ในเมืองจูเจียง เขาไม่สามารถรับแต้มศักยภาพเพิ่มได้อีกแล้ว

Chinese

这段时间，林景几乎成了珠江城所有武者心目中的英雄。

Thai

ในช่วงเวลานี้ หลินจิ่งแทบจะกลายเป็นวีรบุรุษในใจของเหล่านักยุทธ์ทุกคนในเมืองจูเจียง

Chinese

因为他非常高调地开启“银龙狂舞”领域，乘坐珠江城武者提供的越野车，绕着凶兽战场的基地，来来回回地扫荡着附近的凶兽。

Thai

เพราะเขาเปิดใช้อาณาเขต “มังกรเงินระบำคลั่ง” อย่างเอิกเกริก นั่งรถออฟโรดที่นักยุทธ์เมืองจูเจียงจัดหาให้ วิ่งวนรอบฐานที่มั่นสมรภูมิสัตว์ร้าย เพื่อกวาดล้างสัตว์ร้ายในบริเวณใกล้เคียงไปมา

Chinese

初级凶兽，中级凶兽，高级凶兽……

Thai

สัตว์ร้ายระดับต้น สัตว์ร้ายระดับกลาง สัตว์ร้ายระดับสูง…

Chinese

整个珠江城凶兽战场附近的活物，几乎都被他杀光了。

Thai

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงสมรภูมิสัตว์ร้ายเมืองจูเจียงแทบจะถูกเขาสังหารจนเกลี้ยง

Chinese

他已经在这里刷不到潜能点了。

Thai

เขาไม่สามารถฟาร์มแต้มศักยภาพจากที่นี่ได้อีกต่อไปแล้ว

Chinese

“王伯，我准备再次进入异洲了。”林景找到正在青训营演武场的老王，说道。

Thai

“ลุงหวัง ผมเตรียมจะเข้าไปในอี้โจวอีกครั้งแล้วครับ” หลินจิ่งตามหาเหล่าหวังที่อยู่ ณ ลานประลองยุทธ์ค่ายฝึกเยาวชนแล้วกล่าว

Chinese

“嗯，你这边的事情已经了结，不用再耽搁了，去吧。”

Thai

“อืม เรื่องทางนี้ของเธอเสร็จสิ้นแล้ว ไม่ต้องรั้งอยู่ต่อหรอก ไปเถอะ”

Chinese

老王回答道。

Thai

เหล่าหวังตอบ

Chinese

“如果我的功法推演有了新的进展，会第一时间通知你的。”

Thai

“หากการอนุมานวิชาของฉันมีความคืบหน้าใหม่ๆ จะรีบแจ้งให้เธอทราบทันที”

Chinese

老王已经知道，林景修炼的霸王枪法和锻体诀都遇到了瓶颈。

Thai

เหล่าหวังรู้อยู่แล้วว่าทั้งเพลงทวนปาหวังและเคล็ดหลอมกายาที่หลินจิ่งฝึกฝนต่างก็ติดคอขวด

Chinese

或者更准确地说，是走到了尽头，因为他自己也只修炼到了这个境界。

Thai

หรือหากพูดให้ถูกต้องยิ่งกว่านั้นก็คือมาถึงทางตันแล้ว เพราะตัวเขาเองก็ฝึกฝนมาถึงเพียงแค่ระดับนี้เท่านั้น

Chinese

因此，他承诺，如果自己能够突破，一定会将新的功法传授给林景。

Thai

ดังนั้น เขาจึงสัญญาว่าหากตนเองสามารถทะลวงผ่านได้ จะถ่ายทอดวิชาใหม่ให้แก่หลินจิ่งอย่างแน่นอน

Chinese

“好的，那我先走了。”林景点了点头。

Thai

“ตกลงครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อน” หลินจิ่งพยักหน้า

Chinese

“对了，王伯，您什么时候真的要打回龙帝国？到时候一定要叫上我！” 林景补充道。

Thai

“จริงสิครับลุงหวัง เมื่อไหร่ท่านจะบุกกลับจักรวรรดิหลงจริงๆ? ถึงตอนนั้นต้องเรียกผมไปด้วยนะครับ!” หลินจิ่งกล่าวเสริม

Chinese

“虽然这是您的家事，但我是您的徒弟，也算不上外人。”

Thai

“แม้ว่านี่จะเป็นเรื่องในบ้านของท่าน แต่ผมเป็นศิษย์ของท่าน ย่อมไม่นับว่าเป็นคนนอก”

Chinese

他担心老王碍于面子，不好意思叫上自己，独自一人杀回龙帝国，那样太危险了。

Thai

เขากังวลว่าเหล่าหวังจะเกรงใจจนไม่กล้าเรียกตน แล้วบุกกลับจักรวรรดิหลงไปเพียงลำพัง ซึ่งแบบนั้นมันอันตรายเกินไป

Chinese

毕竟，老王现在还只是天王境，并非帝君，而龙帝国那边高手众多，万一出了什么意外，后果不堪设想。

Thai

อย่างไรเสีย ตอนนี้เหล่าหวังก็ยังอยู่เพียงขอบเขตเทียนหวาง ไม่ใช่ตี้จวิน ในขณะที่ฝั่งจักรวรรดิหลงมียอดฝีมือมากมาย หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ผลลัพธ์คงเกินจะคาดเดา

Chinese

老王闻言愣了一下，先是点了点头，然后又摇了摇头。

Thai

เหล่าหวังได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าแล้วส่ายหน้าตามมา

Chinese

他点头，是因为认可林景的心意；

Thai

ที่เขาพยักหน้า เป็นเพราะยอมรับในน้ำใจของหลินจิ่ง

Chinese

他摇头，是因为他目前并没有攻打龙帝国的打算。

Thai

ที่เขาส่ายหน้า เป็นเพราะในเวลานี้เขาไม่ได้มีแผนที่จะบุกโจมตีจักรวรรดิหลง

Chinese

“再说吧，”老王说道。

Thai

“เอาไว้ค่อยว่ากันเถอะ” เหล่าหวังกล่าว

Chinese

“我现在对于夺回霸州要塞，或者争夺龙帝国皇位，已经没有太大的兴趣了。”

Thai

“ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจเรื่องการชิงป้อมปราการป้าโจวกลับคืนมา หรือแย่งชิงบัลลังก์จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิหลงเท่าไหร่แล้ว”

Chinese

“嗯？”林景有些 疑惑地看着老王。

Thai

“เอ๊ะ?” หลินจิ่งมองเหล่าหวังด้วยความสงสัยอยู่บ้าง

Chinese

“怎么了，王伯？实力恢复了，心气怎么反而没了？”

Thai

“เกิดอะไรขึ้นหรือครับลุงหวัง? พลังฝีมือฟื้นฟูกลับมาแล้ว แต่ทำไมความฮึกเหิมถึงหายไปแทนล่ะครับ?”

Chinese

林景有些担心，他担心老王的心境受到了打击，这样不利于武道修行，更不利于他冲击帝君之境。

Thai

หลินจิ่งรู้สึกกังวลอยู่บ้าง เขากลัวว่าสภาพจิตใจของเหล่าหวังจะได้รับผลกระทบ ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อการบำเพ็ญวิถียุทธ์ และยิ่งไม่เป็นผลดีต่อการบุกทะลวงสู่ขอบเขตตี้จวินของอีกฝ่าย

Chinese

老王看出了林景的担忧，笑了笑，说道：“不是你想的那样，而是这段时间我想通了很多事情。”

Thai

เหล่าหวังมองออกถึงความกังวลของหลินจิ่ง จึงยิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดหรอก แต่เป็นเพราะช่วงเวลานี้ฉันคิดอะไรตกผลึกได้หลายเรื่องต่างหาก”

Chinese

“在这个世道，自身的实力才是最重要的。而龙帝国的皇帝之位，或者亲王之位，并不能给我的武道修行带来多少帮助。”

Thai

“ในโลกยุคนี้ พลังของตัวเองต่างหากที่สำคัญที่สุด ส่วนตำแหน่งจักรพรรดิหรือตำแหน่งชินหวางของจักรวรรดิหลง ไม่ได้ช่วยส่งเสริมการฝึกฝนวิถียุทธ์ของฉันสักเท่าไหร่เลย”

Chinese

“这些年我流落在百城联盟的基层，也见识了不少事情，也看到了你的成长，从一个默默无闻的少年，成长到如今的程度。”

Thai

“หลายปีมานี้ที่ฉันร่อนเร่อยู่ในระดับรากหญ้าของพันธมิตรร้อยเมือง ฉันได้พบเห็นเรื่องราวมาไม่น้อย ทั้งยังได้เห็นการเติบโตของเธอ จากเด็กหนุ่มไร้ชื่อเสียงคนหนึ่งจนเติบใหญ่มาถึงระดับในปัจจุบัน”

Chinese

“你并非龙帝国的皇亲国戚，也没有享受到多少特权和资源，但是依然取得了骄人的成绩。”

Thai

“เธอไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ของจักรวรรดิหลง ทั้งยังไม่ได้รับสิทธิพิเศษหรือทรัพยากรมากมายอะไร แต่ก็ยังสร้างผลลัพธ์ที่น่าภาคภูมิใจได้ถึงเพียงนี้”

Chinese

“我发现，百城联盟的体制，或许比龙帝国更适合武者发展。”

Thai

“ฉันพบว่าระบบของพันธมิตรร้อยเมืองอาจจะเหมาะกับการพัฒนาของนักยุทธ์มากกว่าจักรวรรดิหลงเสียอีก”

Chinese

“所以，等我的实力 稳固下之后，我可能会选择留在百城联盟，正式加入这里。”

Thai

“เพราะฉะนั้น หลังจากพลังฝีมือของฉันมั่นคงแล้ว ฉันอาจจะเลือกอยู่ที่พันธมิตรร้อยเมือง และเข้าร่วมที่นี่อย่างเป็นทางการ”

Chinese

老王说着，笑着 看向林景：“到时候，还需要你这位百城联盟的新贵，多多引荐啊。”

Thai

เหล่าหวังกล่าวพลางยิ้มมองหลินจิ่ง “ถึงตอนนั้น คงต้องรบกวนคนเด่นคนดังแห่งพันธมิตรร้อยเมืองอย่างเธอช่วยแนะนำให้มากหน่อยแล้วนะ”

Chinese

林景愣住了，他没有想到老王的心态变化如此之大，竟然看破红尘，连龙帝国的家业都不想再夺回来了，甚至还想加入百城联盟。

Thai

หลินจิ่งอึ้งไป เขาไม่คิดเลยว่าสภาพจิตใจของเหล่าหวังจะเปลี่ยนแปลงไปมากถึงเพียงนี้ ถึงขั้นปลงตก ไม่คิดจะทวงคืนบ้านเมืองของจักรวรรดิหลงอีก และถึงกับคิดจะเข้าร่วมกับพันธมิตรร้อยเมืองด้วยซ้ำ

Chinese

林景眨了眨眼睛，有些难以置信地看着老王。“王伯，您不是认真的吧？” 他问道。

Thai

หลินจิ่งกะพริบตาปริบๆ มองเหล่าหวังอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ลุงหวัง ท่านไม่ได้พูดจริงใช่ไหมครับ?” เขาถาม

Chinese

“就算您不在乎龙帝国的基业，但之前龙帝国的人那么对您，您也能咽下这口气？”

Thai

“ต่อให้ท่านไม่สนใจรากฐานบ้านเมืองของจักรวรรดิหลง แต่เรื่องที่คนของจักรวรรดิหลงทำกับท่านไว้ขนาดนั้น ท่านกลืนความแค้นนี้ลงคอได้ด้วยหรือครับ?”

Chinese

林景觉得，如果自己站在老王的位置上，被人暗算，迫害成这副模样，他绝对咽不下这口气，肯定要报仇雪恨。

Thai

หลินจิ่งรู้สึกว่า หากตนเองตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเหล่าหวัง ถูกลอบทำร้ายและข่มเหงจนตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เขาไม่มีทางกลืนความแค้นนี้ลงคอได้เด็ดขาด และจะต้องล้างแค้นให้สาสมอย่างแน่นอน

Chinese

“那你觉得我应该怎么做呢？”老王反问道。

Thai

“แล้วเธอคิดว่าฉันควรทำอย่างไรล่ะ?” เหล่าหวังถามกลับ

Chinese

“等我突破到帝君境之后，就叫上你一起杀回去，把龙帝国的高层，那些曾经辜负我、背叛我的人，全部赶尽杀绝吗？”

Thai

“รอให้ฉันทะลวงสู่ขอบเขตตี้จวินแล้ว ค่อยเรียกเธอร่วมบุกกลับไป ไล่ฆ่าระดับสูงของจักรวรรดิหลง บรรดาคนที่เคยทำให้ฉันผิดหวังและทรยศฉันให้หมดสิ้นอย่างนั้นหรือ?”

Chinese

林景没有说话，其实他心里正是这么想的，但他想听听老王会怎么说。

Thai

หลินจิ่งไม่ได้พูดอะไร ความจริงในใจเขาคิดเช่นนั้นจริงๆ แต่เขาอยากฟังว่าเหล่าหวังจะพูดอะไรต่อ

Chinese

老王接着说道：“别傻了，孩子，这怎么可能？龙帝国的大部分人并没有与我为敌，更没有铁了心要害我。其中还是有很多好人的，他们只是被王世田裹挟了而已。”

Thai

เหล่าหวังกล่าวต่อว่า “อย่าโง่ไปหน่อยเลย เจ้าหนู มันจะเป็นไปได้อย่างไร? คนส่วนใหญ่ในจักรวรรดิหลงไม่ได้เป็นศัตรูกับฉัน และไม่ได้คิดจะทำร้ายฉันเลยสักนิด ในหมู่พวกเขายังมีคนดีอยู่อีกมาก พวกเขาแค่ถูกหวังซื่อเทียนบีบบังคับชักจูงไปเท่านั้น”

Chinese

林景像是突然想起了什么，问道：“对了，王伯，你们龙帝国是不是有个幽州要塞？”

Thai

หลินจิ่งคล้ายกับนึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน จึงเอ่ยถามว่า “จริงสิครับลุงหวัง จักรวรรดิหลงของพวกท่านมีป้อมปราการโยวโจวอยู่ใช่ไหมครับ?”

Chinese

“我认识你们龙帝国的一个人，好像叫王明月？”

Thai

“ผมรู้จักคนของจักรวรรดิหลงคนหนึ่ง ดูเหมือนจะชื่อหวังหมิงเยว่?”

Chinese

“啊，你说明月啊，”老王思索了一下，说道。

Thai

“อ้อ เธอหมายถึงหมิงเยว่สินะ” เหล่าหวังครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว

Chinese

“那是我侄女，幽州王王振州的女儿。”

Thai

“นั่นหลานสาวฉันเอง เป็นลูกสาวของโยวโจวหวางหวังเจิ้นโจว”

Chinese

“原来是幽州王的千金啊。”林景嘀咕了一句。

Thai

“ที่แท้ก็เป็นลูกสาวของโยวโจวหวางนี่เอง” หลินจิ่งพึมพำประโยคหนึ่ง

Chinese

老王点了点头，说道：“我在龙帝国的时候，就和幽州王关系不错。我和王释天的争斗，幽州王也一直保持中立，没有参与其中。”

Thai

เหล่าหวังพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตอนที่ฉันยังอยู่ที่จักรวรรดิหลง ฉันกับโยวโจวหวางก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน การต่อสู้แย่งชิงระหว่างฉันกับหวังซื่อเทียน ทางโยวโจวหวางก็วางตัวเป็นกลางมาตลอด ไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วย”

Chinese

“在龙帝国，像幽州王这样的人其实不在少数。”

Thai

“ในจักรวรรดิหลง คนอย่างโยวโจวหวางไม่ได้มีน้อยเลยนะ”

Chinese

“现在王释天已经登上了皇位，他拥有调动所有武者的权力。”

Thai

“ตอนนี้หวังซื่อเทียนขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิแล้ว เขามีอำนาจในการระดมนักยุทธ์ทุกคน”

Chinese

“如果我们以复仇的名义杀回去，那就相当于与整个龙帝国为敌，就要和那些原本并不想与我为敌的人战斗。”

Thai

“หากเราบุกกลับไปด้วยนามแห่งการแก้แค้น นั่นก็เท่ากับตั้งตัวเป็นศัตรูกับคนทั้งจักรวรรดิหลง และต้องสู้รบกับคนที่เดิมทีไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับฉัน”

Chinese

“这样的事情，我不想看到，也不愿意去做。”

Thai

“เรื่องแบบนี้ ฉันไม่อยากเห็น และไม่เต็มใจที่จะทำ”

Chinese

“即便我们能够将他们全部击败，我也不能这么做。”

Thai

“ต่อให้พวกเราสามารถเอาชนะพวกเขาได้ทั้งหมด ฉันก็ทำเช่นนั้นไม่ได้”

Chinese

“因为异洲深处的凶兽万族，正在酝酿新的风暴。这一点，你应该也听说过吧？”老王突然说道。

Thai

“เพราะหมื่นเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายในส่วนลึกของอี้โจวกำลังก่อตัวเป็นพายุลูกใหม่ เรื่องนี้ เธอก็คงเคยได้ยินมาบ้างแล้วใช่ไหม?” เหล่าหวังกล่าวขึ้นกะทันหัน

Chinese

林景知道老王指的是新一轮兽潮，甚至兽灾即将降临的消息。

Thai

หลินจิ่งรู้ว่าเหล่าหวังหมายถึงข่าวที่คลื่นสัตว์ร้ายระลอกใหม่ หรือกระทั่งมหันตภัยสัตว์ร้ายกำลังจะมาเยือน

Chinese

他点了点头，说道：“我确实听说过一些。”

Thai

เขาพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ผมเคยได้ยินมาบ้างจริงๆ ครับ”

Chinese

“这个消息的来源，还是龙帝国那边。”林景补充道。

Thai

“ต้นตอของข่าวนี้ ยังมาจากทางฝั่งจักรวรรดิหลงด้วยครับ” หลินจิ่งกล่าวเสริม

Chinese

老王见林景知道这件事，便继续说道：“既然你已经知道了，那你应该明白，在这个情况下，人族内部不应该再有任何争斗。”

Thai

เมื่อเหล่าหวังเห็นว่าหลินจิ่งรู้เรื่องนี้ จึงกล่าวต่อไปว่า “ในเมื่อเธอรู้แล้ว เธอก็ควรจะเข้าใจว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ภายในเผ่ามนุษย์ไม่ควรมีการแก่งแย่งต่อสู้กันอีก”

Chinese

“任何一个高端战力的损失，都会削弱我们在接下来的兽潮中对抗凶兽的力量。”

Thai

“การสูญเสียกำลังรบระดับสูงไปแม้แต่คนเดียว ย่อมบั่นทอนพลังในการต่อกรกับสัตว์ร้ายในคลื่นสัตว์ร้ายที่กำลังจะมาถึง”

Chinese

“无论如何……人族面对凶兽还是要以大局为重。个人的恩怨在这个时候都能先放下来。”

Thai

“ไม่ว่าอย่างไร… เมื่อเผ่ามนุษย์ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย ก็ต้องเห็นแก่ภาพรวมเป็นหลัก ความแค้นส่วนตัวในเวลานี้สามารถวางลงก่อนได้ทั้งนั้น”