ผู้ตามจีบของฉินเสวี่ยอิ๋ง

Chinese

“他是我的一個學長，煩死了，整天跟在我屁股後邊，轉來轉去，對我噓寒問暖的，我根本都不喜歡他。”秦雪瑩有些無奈的說道。

Thai

“เขาเป็นรุ่นพี่ของฉันเอง น่ารำคาญจะตาย วันๆ เอาแต่วิ่งตามก้นฉัน วนเวียนไปมา คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ทั้งที่ฉันไม่ได้ชอบเขาสักนิดเลย” ฉินเสวี่ยอิ๋งพูดอย่างจนใจเล็กน้อย

Chinese

“那雪瑩姐，你應該當面拒絕他，和他說清楚啊。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นพี่เสวี่ยอิ๋งก็น่าจะปฏิเสธเขาต่อหน้า แล้วพูดให้ชัดเจนไปเลยนะครับ”

Chinese

“我說清楚了啊，但是沒用啊，他還是那樣，自我感覺良好。”秦雪瑩有些無奈的說道。

Thai

“ฉันก็พูดชัดเจนแล้วนะ แต่ไม่ได้ผลเลย เขายังเป็นเหมือนเดิม หลงตัวเองชะมัด” ฉินเสวี่ยอิ๋งพูดอย่างจนใจ

Chinese

“等會，他要是再過來，就稍微犧牲你一下嘍，假扮一下我的男朋友，事後我請你吃飯。”

Thai

“เดี๋ยวถ้าเขาเดินมาอีก คงต้องให้นายช่วยเสียสละหน่อยแล้วล่ะ แกล้งเป็นแฟนฉันหน่อยนะ เสร็จแล้วฉันจะเลี้ยงข้าวนายเอง”

Chinese

“雪瑩姐，這不好吧，我們畢竟是師生關係，這樣是不是有違倫理？”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง แบบนี้จะไม่ดีมั้งครับ ยังไงพวกเราก็เป็นครูกับนักเรียน ทำแบบนี้มันจะผิดศีลธรรมหรือเปล่าครับ”

Chinese

“哎呀，假的！是假的！想什麼呢，你想和我在一起，我還不同意呢，小屁孩一個。”秦雪瑩笑著說道。

Thai

“โธ่เอ๊ย ของปลอมน่า! แค่แกล้งทำ คิดอะไรอยู่เนี่ย ถ้านายอยากคบกับฉันจริงๆ ฉันยังไม่ตกลงเลย เด็กกะโปโลเอ๊ย” ฉินเสวี่ยอิ๋งพูดพลางหัวเราะ

Chinese

“雪瑩姐，我哪裡小了？我已經十八歲了，而且過完十八歲生日了，你應該也才22吧，就比我大四歲而已。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ผมเด็กตรงไหนกันครับ ผมอายุสิบแปดแล้วนะ แถมผ่านวันเกิดอายุสิบแปดมาแล้วด้วย พี่ก็น่าจะเพิ่งยี่สิบสองเองมั้ง โตกว่าผมแค่สี่ปีเอง”

Chinese

“大四歲不是大嗎？好了，就是假的，我實在是沒辦法了，也許這個方法不錯，可以讓方君與對我死心。”

Thai

“โตกว่าสี่ปีไม่ใช่โตกว่าหรือไง เอาเถอะ ก็แค่แกล้งทำ ฉันหมดหนทางแล้วจริงๆ บางทีวิธีนี้อาจจะดีก็ได้ ทำให้ฟางจวินอวี่ตัดใจจากฉันได้สักที”

Chinese

方君與回到位置上，一臉的陰沉。

Thai

ฟางจวินอวี่เดินกลับมาที่นั่งด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

Chinese

“怎麼了？方學長，你臉色看起來不太好。”

Thai

“เป็นอะไรไปคะรุ่นพี่ฟาง สีหน้ารุ่นพี่ดูไม่ค่อยดีเลย”

Chinese

“君與？怎麼了？”幾個人都在關心方君與，他們是一起來的。

Thai

“จวินอวี่ เป็นอะไรไปเหรอ” หลายคนเอ่ยถามด้วยความห่วงใย พวกเขามาด้วยกัน

Chinese

“我剛剛看到秦雪瑩了，秦雪瑩和一個男的一起來的。”

Thai

“เมื่อกี้ฉันเห็นฉินเสวี่ยอิ๋งแล้ว ฉินเสวี่ยอิ๋งมากับผู้ชายคนหนึ่ง”

Chinese

其中一個頗有姿色的女生，立馬開口道：“方學長，真沒想到，雪瑩學姐是這樣的人！”

Thai

หญิงสาวหน้าตาค่อนข้างสะสวยคนหนึ่งรีบเอ่ยปากขึ้นทันที “รุ่นพี่ฟาง ไม่นึกเลยนะคะว่ารุ่นพี่เสวี่ยอิ๋งจะเป็นคนแบบนี้!”

Chinese

“君與，那你怎麼辦？”

Thai

“จวินอวี่ แล้วนายจะเอายังไงต่อ”

Chinese

“方學長，要我說，天涯何處無芳草，何必單戀一枝花，而且你現在也看清雪瑩學姐的為人了......”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง ถ้าให้ฉันพูดนะ ดอกไม้ในโลกนี้ไม่ได้มีแค่ดอกเดียวสักหน่อย ทำไมต้องไปปักใจรักอยู่คนเดียวด้วยล่ะคะ อีกอย่างตอนนี้รุ่นพี่ก็เห็นธาตุแท้ของรุ่นพี่เสวี่ยอิ๋งแล้ว…”

Chinese

“閉嘴！”方君與惡狠狠地瞪了這個女生一眼，這個女生立馬閉嘴。

Thai

“หุบปาก!” ฟางจวินอวี่ถลึงตาใส่หญิงสาวคนนั้นอย่างดุดัน เธอจึงรีบหุบปากทันที

Chinese

隨後，方君與站了起來，直接離開了這裡。

Thai

จากนั้น ฟางจวินอวี่ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

Chinese

“小芳，你別在君與面前說雪瑩啊，咱們都知道，君與多喜歡雪瑩的。”

Thai

“เสี่ยวฟาง เธออย่าพูดถึงเสวี่ยอิ๋งต่อหน้าจวินอวี่แบบนั้นสิ พวกเราก็รู้กันอยู่ว่าจวินอวี่ชอบเสวี่ยอิ๋งมากแค่ไหน”

Chinese

“可是，可是雪瑩師姐都這樣了，為什麼方學長還是喜歡她啊，她有什麼好的？”小芳因為被方君與訓斥，眼裡都噙著淚花了。

Thai

“แต่ว่า แต่ว่ารุ่นพี่เสวี่ยอิ๋งทำตัวแบบนี้แล้ว ทำไมรุ่นพี่ฟางถึงยังชอบเธออยู่อีกนะ เธอมีอะไรดีกันแน่” เสี่ยวฟางมีน้ำตาคลอเบ้าเพราะถูกฟางจวินอวี่ดุ

Chinese

“唉。”旁邊一起來的同伴嘆了聲氣。

Thai

“เฮ้อ” เพื่อนที่มาด้วยกันข้างๆ ถอนหายใจ

Chinese

雖然小芳確實挺漂亮的，也算是一個美女，還非常的喜歡方君與。

Thai

แม้ว่าเสี่ยวฟางจะหน้าตาสะสวยจริง นับว่าเป็นสาวงามคนหนึ่ง แถมยังชอบฟางจวินอวี่มาก

Chinese

但是奈何落花有意，流水無情，方君與對小芳一直沒表現出這方面的意思。

Thai

แต่ทว่าสายน้ำไร้ใจไม่อาจรับไมตรีจากบุปผา ฟางจวินอวี่ไม่เคยแสดงท่าทีสนใจเสี่ยวฟางในเชิงชู้สาวเลย

Chinese

方君與又來到了秦雪瑩的旁邊。

Thai

ฟางจวินอวี่เดินกลับมาข้างๆ ฉินเสวี่ยอิ๋งอีกครั้ง

Chinese

“方學長，還有什麼事嗎？”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง มีธุระอะไรอีกเหรอคะ”

Chinese

方君與並沒有理會秦雪瑩，而是看向了旁邊的王星河。

Thai

ฟางจวินอวี่ไม่ได้สนใจฉินเสวี่ยอิ๋ง แต่หันไปมองหวังซิงเหอที่อยู่ข้างๆ แทน

Chinese

“你是秦雪瑩的男朋友？”

Thai

“นายเป็นแฟนของฉินเสวี่ยอิ๋งเหรอ”

Chinese

王星河並沒有說話，讓他說是，王星河良心上過不去，所以乾脆就不說話了。

Thai

หวังซิงเหอไม่ได้พูดอะไร จะให้เขาตอบว่าใช่ เขาก็ตงิดใจละอายแก่ใจ จึงเลือกที่จะไม่พูดอะไรเลย

Chinese

看到王星河不說話，方君與更加的惱羞成怒。

Thai

เมื่อเห็นหวังซิงเหอไม่พูดจา ฟางจวินอวี่ก็ยิ่งโกรธจนหน้ามืดตามัว

Chinese

“小子，我讓你說話，說話！你聽不到嗎？”方君與低聲呵斥著。

Thai

“ไอ้หนุ่ม ฉันสั่งให้นายพูด พูดสิ! ไม่ได้ยินหรือไง” ฟางจวินอวี่ตวาดเสียงต่ำ

Chinese

“方學長，你幹什麼？我都說了，他是我男朋友。”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง รุ่นพี่จะทำอะไรคะ ฉันก็บอกแล้วไงว่าเขาเป็นแฟนฉัน”

Chinese

“假的，一定是假的！我怎麼不知道，不是認識這樣的小白臉？”

Thai

“โกหก ต้องโกหกแน่ๆ! ทำไมฉันถึงไม่รู้ว่าเธอรู้จักไอ้หน้าขาวแบบนี้ด้วย”

Chinese

王星河聽方君與說他是小白臉，徹底忍不了了。

Thai

หวังซิงเหอได้ยินฟางจวินอวี่ด่าว่าเขาเป็นไอ้หน้าขาว ก็หมดความอดทนทันที

Chinese

他可以不爭不搶，但不意味著，就能被別人隨意侮辱。

Thai

เขาอาจจะไม่คิดแก่งแย่งชิงดีกับใคร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้คนอื่นมาดูถูกเหยียดหยามได้ตามอำเภอใจ

Chinese

“我們什麼時候認識的，關你什麼事？你對雪瑩姐來說很重要嗎？”

Thai

“พวกเราจะรู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ มันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยครับ คุณสำคัญอะไรกับพี่เสวี่ยอิ๋งนักหนาเหรอครับ”

Chinese

“還是說，你只是雪瑩姐的一個追求者？現在你惱羞成怒了是嗎？”

Thai

“หรือว่าคุณเป็นแค่คนที่ตามจีบพี่เสวี่ยอิ๋ง แล้วตอนนี้ก็เลยพาลโกรธจนคุมตัวเองไม่อยู่ใช่ไหมครับ”

Chinese

“你！”方君與握緊拳頭，但是最終還是理智的放下了。

Thai

“หน็อย!” ฟางจวินอวี่กำหมัดแน่น แต่สุดท้ายก็ยังดึงสติแล้วปล่อยมือลง

Chinese

“好好好，這個位置多少錢，我買了！”方君與扭頭看向秦雪瑩另一邊的位置。

Thai

“ดี ดีมาก ที่นั่งตรงนี้เท่าไหร่ ฉันซื้อ!” ฟางจวินอวี่หันไปมองที่นั่งอีกฝั่งของฉินเสวี่ยอิ๋ง

Chinese

此時這個人正在安安靜靜的看戲，聽到這個男的要買他位置，冷笑一聲。

Thai

ตอนนั้นคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นกำลังดูเรื่องสนุกอย่างเงียบๆ พอได้ยินผู้ชายคนนี้จะซื้อที่นั่งของตัวเองก็หัวเราะเยาะในลำคอ

Chinese

“憑什麼？這是我的位置。”

Thai

“ทำไมต้องขาย นี่มันที่นั่งของผม”

Chinese

方君與懶得和他爭口舌，直接從錢包裡面把錢全部按出來。

Thai

ฟางจวินอวี่ขี้เกียจต่อปากต่อคำด้วย จึงหยิบเงินทั้งหมดในกระเป๋าสตางค์ออกมาตรงๆ

Chinese

一沓錢，大概有個四五千。

Thai

เงินปึกหนึ่ง น่าจะราวๆ สี่ห้าพัน

Chinese

“這些都是你的了，夠不夠？不夠的話，打開收款碼，我再給你轉。”

Thai

“ทั้งหมดนี่เป็นของนาย พอไหม ถ้าไม่พอก็เปิดคิวอาร์โค้ดรับเงินมา ฉันจะโอนให้อีก”

Chinese

這個男的看到這些錢，也是有些意動，畢竟他也是個學生，這些錢夠他兩個月生活費了。

Thai

ชายคนนั้นเห็นเงินจำนวนนี้ก็เริ่มหวั่นไหว เพราะยังไงเขาก็เป็นแค่นักศึกษา เงินก้อนนี้มากพอเป็นค่าครองชีพของเขาได้ถึงสองเดือน

Chinese

“打開你的收款碼。”

Thai

“เปิดคิวอาร์โค้ดรับเงินของนายซะ”

Chinese

方君與拿著手機，又掃了一萬過去。

Thai

ฟางจวินอวี่ถือโทรศัพท์มือถือแล้วสแกนโอนไปให้อีกหนึ่งหมื่น

Chinese

“現在夠了嗎？”

Thai

“คราวนี้พอหรือยัง”

Chinese

“夠了，夠了。”這個男的唰的一下站了起來，比起錢來說，聽講座算什麼？

Thai

“พอแล้วครับ พอแล้ว” ชายคนนั้นลุกพรวดขึ้นทันที เมื่อเทียบกับเงินแล้ว การฟังบรรยายจะไปสำคัญอะไร

Chinese

方君與順利坐在了秦雪瑩的旁邊。

Thai

ฟางจวินอวี่จึงได้นั่งข้างๆ ฉินเสวี่ยอิ๋งอย่างราบรื่น

Chinese

“方君與！你真的很討厭！”秦雪瑩的眼裡透露著厭惡，同時身子往王星河這邊靠了靠，和方君與拉開了距離。

Thai

“ฟางจวินอวี่! นายนี่มันน่ารำคาญจริงๆ!” แววตาของฉินเสวี่ยอิ๋งฉายแววรังเกียจ ขณะเดียวกันก็ขยับตัวเข้าไปใกล้หวังซิงเหอเพื่อเว้นระยะห่างจากฟางจวินอวี่

Chinese

“雪瑩，我真的很喜歡你，這個男的能給你什麼？我能給你花不完的錢，我能給你享不完的富貴，只要你和我在一起！”方君與根本就沒把王星河放在眼裡。

Thai

“เสวี่ยอิ๋ง ฉันชอบเธอจริงๆ นะ ผู้ชายคนนี้จะให้อะไรเธอได้ ฉันให้เงินที่เธอใช้ไม่มีวันหมดได้ ให้ความร่ำรวยสุขสบายที่เธอเสวยสุขไม่รู้จบได้ ขอแค่เธอคบกับฉัน!” ฟางจวินอวี่ไม่ได้เห็นหวังซิงเหออยู่ในสายตาเลยสักนิด

Chinese

在方君與的心裡，王星河就是一個小白臉罷了，長得帥又怎麼樣？

Thai

ในใจของฟางจวินอวี่ หวังซิงเหอก็แค่ไอ้หน้าขาวคนหนึ่ง หน้าตาหล่อแล้วมันจะทำไม

Chinese

“你怎麼知道他不能給我？方君與，你要是再多說一句，我現在立刻馬上走！”

Thai

“นายรู้ได้ยังไงว่าเขาให้ฉันไม่ได้ ฟางจวินอวี่ ถ้านายพูดอีกแม้แต่คำเดียว ฉันจะลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลย!”

Chinese

方君與聽到秦雪瑩要走，連忙閉嘴了，要是走了，那他這錢不就白花了？

Thai

พอฟางจวินอวี่ได้ยินว่าฉินเสวี่ยอิ๋งจะไป ก็รีบหุบปากทันที ถ้าเธอเดินหนีไป เงินที่เขาจ่ายไปก็สูญเปล่าน่ะสิ

Chinese

而聽講座的過程中，方君與後悔坐在這了。

Thai

ทว่าระหว่างที่ฟังบรรยาย ฟางจวินอวี่ก็เริ่มนึกเสียใจที่มานั่งตรงนี้

Chinese

在方君與眼裡，秦雪瑩一直在和王星河兩人打情罵俏，兩人不停地在說話，而他連一句嘴都插不上。

Thai

ในสายตาของฟางจวินอวี่ ฉินเสวี่ยอิ๋งกับหวังซิงเหอเอาแต่หยอกล้อกระหนุงกระหนิงกัน ทั้งสองคนพูดคุยกันไม่หยุด ส่วนเขาไม่ได้แม้แต่จะแทรกขึ้นมาสักประโยค

Chinese

在講座結束的那一刻，方君與再也忍不住了。

Thai

ทันทีที่การบรรยายสิ้นสุดลง ฟางจวินอวี่ก็ทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว

Chinese

“小子，你給我出來一下！”

Thai

“ไอ้หนุ่ม ออกมาคุยกับฉันข้างนอกหน่อยซิ!”

Chinese

“方學長，你發什麼神經！星河，我們走！”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง จะประสาทหรือไง! ซิงเหอ พวกเราไปกันเถอะ!”

Chinese

“秦雪瑩，你就是個綠茶！口口聲聲說不想談戀愛，結果呢？找了個比你小那麼多的小白臉，我呸！”

Thai

“ฉินเสวี่ยอิ๋ง เธอมันก็แค่นังชาเขียว! ปากก็บอกว่าไม่อยากมีความรัก แล้วผลลัพธ์ล่ะ กลับไปหาไอ้หน้าขาวที่เด็กกว่าตัวเองตั้งเยอะ ถุย!”

Chinese

方君與的聲音很快就吸引了很多人圍觀。

Thai

เสียงของฟางจวินอวี่ดึงดูดให้ผู้คนมากมายหันมามุงดูอย่างรวดเร็ว

Chinese

而秦雪瑩和方君與也都算是京都大學的風雲人物。

Thai

อีกทั้งฉินเสวี่ยอิ๋งกับฟางจวินอวี่ต่างก็ถือเป็นคนดังของมหาวิทยาลัยจิงตู

Chinese

圍觀的人開始小聲討論起來。

Thai

บรรดาคนที่มามุงดูเริ่มกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กัน

Chinese

“方學長，我怎麼樣是我的事情，關你什麼事？”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง ฉันจะเป็นยังไงมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับรุ่นพี่ด้วยคะ”

Chinese

“是啊，關我什麼事，禍害我眼瞎唄！”

Thai

“ใช่สิ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ ก็แค่เคราะห์ร้ายที่ฉันตาบอดไปเอง!”

Chinese

“方學長是吧，你貌似有些管的太寬了吧，雪瑩姐她怎麼樣是她的事情，雪瑩姐，我們走！”

Thai

“รุ่นพี่ฟางใช่ไหมครับ ดูเหมือนคุณจะยุ่งไม่เข้าเรื่องไปหน่อยนะครับ พี่เสวี่ยอิ๋งจะเป็นยังไงก็เรื่องของเธอ พี่เสวี่ยอิ๋ง พวกเราไปกันเถอะครับ!”

Chinese

王星河拉了一下秦雪瑩的胳膊。

Thai

หวังซิงเหอดึงแขนของฉินเสวี่ยอิ๋งเบาๆ

Chinese

秦雪瑩跟著王星河穿過圍成圈的人走了。

Thai

ฉินเสวี่ยอิ๋งเดินตามหวังซิงเหอฝ่าวงล้อมของผู้คนออกไป

Chinese

出來后，秦雪瑩眼眶都紅了。

Thai

พอออกมาข้างนอก ขอบตาของฉินเสวี่ยอิ๋งก็แดงก่ำ

Chinese

“雪瑩姐，你沒事吧。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ไม่เป็นไรนะครับ”

Chinese

秦雪瑩抽了抽鼻子。

Thai

ฉินเสวี่ยอิ๋งสูดจมูก

Chinese

“沒事啊，今天謝謝你，星河。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ขอบใจนายมากนะซิงเหอ”

Chinese

“這個人怎麼這樣，那麼死皮不要臉。”

Thai

“คนคนนี้ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ หน้าด้านไร้ยางอายจริงๆ”

Chinese

“不過這樣也好，這下是真翻臉了，以後就可以井水不犯河水了，走吧，我請你吃東西，想吃什麼？”

Thai

“แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน คราวนี้ได้แตกหักกันจริงๆ เสียที ต่อไปจะได้ต่างคนต่างอยู่ ไปเถอะ ฉันเลี้ยงของอร่อยนายเอง อยากกินอะไรล่ะ”

Chinese

“雪瑩姐，要不我們還是回去吧。”王星河看了一眼秦雪瑩，看她的狀態實在是太差了。

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ผมว่าพวกเรากลับกันดีกว่าครับ” หวังซิงเหอมองฉินเสวี่ยอิ๋งแวบหนึ่ง เห็นสภาพจิตใจของเธอดูแย่มากจริงๆ