ซูมู่ชิงมาส่งเสื้อผ้า

Chinese

“我幫你可以，但還需要你自己努力。”

Thai

“ฉันช่วยนายได้ แต่นายเองก็ต้องพยายามด้วยนะ”

Chinese

“這我知道，學習靠個人嘛！”

Thai

“เรื่องนี้ฉันรู้น่า เรื่องเรียนมันขึ้นอยู่กับตัวเองอยู่แล้ว!”

Chinese

隨著上課鈴響起，老師來到了班裡，而下午第一節課是沈篤知的，而沈篤知是語文老師，上課前的十分鐘，沈篤知先讓學生自己背一些作文素材。

Thai

เมื่อเสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น คุณครูก็เดินเข้ามาในห้องเรียน โดยคาบแรกของช่วงบ่ายเป็นวิชาของเสิ่นตู่จือ ซึ่งเสิ่นตู่จือเป็นครูสอนวิชาภาษาจีน ในช่วงสิบนาทีก่อนเริ่มเรียน เสิ่นตู่จือให้นักเรียนท่องจำวัตถุดิบสำหรับเขียนเรียงความด้วยตัวเองก่อน

Chinese

而因為王星河沒有，所以沈篤知就把他手上列印的素材給了王星河。

Thai

และเนื่องจากหวังซิงเหอยังไม่มี เสิ่นตู่จือจึงนำเอกสารวัตถุดิบที่พิมพ์ไว้ในมือส่งให้หวังซิงเหอ

Chinese

王星河看到這些素材，都是他背過的，於是又複習了一遍。

Thai

เมื่อหวังซิงเหอเห็นวัตถุดิบเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยท่องจำมาแล้วทั้งสิ้น เขาจึงทบทวนอีกหนึ่งรอบ

Chinese

等下午放學，讓王星河驚訝的是，這學校竟然沒有晚自習。

Thai

ครั้นถึงเวลาเลิกเรียนตอนบ่าย สิ่งที่ทำให้หวังซิงเหอประหลาดใจก็คือ โรงเรียนนี้กลับไม่มีคาบเรียนเสริมรอบค่ำเลยด้วยซ้ำ

Chinese

“星河，咱們都學了一天了，要是再有晚自習咱們也學不進去啊，不如回家，說不定有興趣還能自己學一會呢。”

Thai

“ซิงเหอ พวกเราเรียนกันมาทั้งวันแล้ว ขืนยังมีคาบเรียนรอบค่ำอีกพวกเราก็คงเรียนไม่เข้าหัวแล้วล่ะ สู้กลับบ้านดีกว่า ไม่แน่ว่าถ้ามีอารมณ์อยากอ่านขึ้นมา ยังพอได้อ่านหนังสือเองสักหน่อย”

Chinese

“那你回家會學習嗎？”

Thai

“แล้วพอนายกลับบ้าน นายจะอ่านหนังสือเหรอ”

Chinese

“不太會吧，我走了，星河，明天吧，明天我帶你去見見我幾個好哥們，也是咱們學校的，咱們聚一下，走了。”榮旭拍了拍王星河的肩膀，隨後便開溜了。

Thai

“คงไม่อะ ฉันไปละนะซิงเหอ เอาเป็นพรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะพานายไปเจอเพื่อนซี้ของฉันสักสองสามคน อยู่โรงเรียนเราเหมือนกันนี่แหละ ไว้ไปสังสรรค์กันหน่อย ไปแล้วนะ” หรงซวี่ตบไหล่หวังซิงเหอเบาๆ จากนั้นก็ชิ่งหนีไปทันที

Chinese

王星河看了一下蘇慕傾給自己發的地址，便按著導航，發現就在學校附近，離首都精英學校只有三百米的距離，王星河也沒想到那麼近，在這麼一所學校周邊買一套房子，想必價格也不會便宜。

Thai

หวังซิงเหอดูที่อยู่ที่ซูมู่ชิงส่งมาให้ตน จากนั้นก็เดินตามระบบนำทาง แล้วพบว่ามันอยู่ใกล้โรงเรียนมาก ห่างจากโรงเรียนมัธยมชั้นนำแห่งเมืองหลวงเพียงสามร้อยเมตรเท่านั้น หวังซิงเหอเองก็คิดไม่ถึงว่าจะใกล้ขนาดนี้ การซื้อห้องชุดสักห้องในละแวกโรงเรียนแบบนี้ ราคาก็คงไม่ถูกอย่างแน่นอน

Chinese

等王星河按密碼打開入戶門，是一個三室一廳，看著非常的乾淨整潔，應該是有人來打掃過的，

Thai

เมื่อหวังซิงเหอกดรหัสผ่านเปิดประตูห้องเข้าไป ด้านในเป็นห้องแบบสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น ดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก น่าจะมีคนเข้ามาทำความสะอาดไว้แล้ว

Chinese

王星河看到了鞋柜上放的紙條，上面寫著：“少爺，冰箱裡面已經為您準備好了食材，如果有什麼需要可以電話聯繫我，這是我的聯繫方式。”

Thai

หวังซิงเหอเห็นกระดาษโน้ตวางอยู่บนตู้รองเท้า ด้านบนเขียนไว้ว่า “นายน้อยคะ ในตู้เย็นได้เตรียมวัตถุดิบไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้ว หากต้องการอะไรเพิ่มเติมสามารถโทรศัพท์ติดต่อดิฉันได้ นี่คือเบอร์ติดต่อของดิฉันค่ะ”

Chinese

王星河打開鞋櫃，裡面放著好幾雙拖鞋，換了拖鞋后，王星河來到廚房旁的冰箱，打開冰箱一看，裡面的品種還真豐富，各種蔬菜肉類，還有牛奶飲料，給王星河塞滿了一冰箱。

Thai

หวังซิงเหอเปิดตู้รองเท้า ด้านในมีรองเท้าแตะใส่ในบ้านวางอยู่หลายคู่ หลังจากเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะแล้ว หวังซิงเหอก็เดินไปที่ตู้เย็นข้างห้องครัว เมื่อเปิดตู้เย็นดูก็พบว่ามีของหลากหลายชนิดจริงๆ ทั้งผักและเนื้อสัตว์นานาชนิด รวมถึงนมและเครื่องดื่ม อัดแน่นอยู่เต็มตู้เย็นเพื่อหวังซิงเหอโดยเฉพาะ

Chinese

王星河從冰箱里選了幾樣菜，然後進了廚房，用了半個小時的時間，炒了兩個菜，看到米飯也蒸好了，王星河就簡單吃了晚飯。

Thai

หวังซิงเหอเลือกวัตถุดิบออกมาสองสามอย่างจากตู้เย็น จากนั้นก็เดินเข้าครัว ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงทำกับข้าวผัดมาสองจาน เมื่อเห็นว่าข้าวหุงสุกแล้ว หวังซิงเหอก็กินมื้อเย็นแบบเรียบง่าย

Chinese

吃完晚飯後，王星河看著三間卧室，隨便進了一個卧室，反正就他一個人，睡哪都行，不過，王星河還是選擇了三個卧室里最小的那個，他覺得小的卧室更溫馨一點。

Thai

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ หวังซิงเหอมองดูห้องนอนทั้งสามห้อง แล้วสุ่มเดินเข้าไปห้องหนึ่ง อย่างไรเสียก็มีแค่เขาคนเดียว จะนอนที่ไหนก็ได้ ทว่า หวังซิงเหอก็ยังเลือกห้องที่เล็กที่สุดในบรรดาสามห้องนอน เพราะเขารู้สึกว่าห้องนอนเล็กๆ ดูอบอุ่นกว่า

Chinese

王星河把手機掏出來，發現有他姐姐給他發的消息：“小傢伙，我晚上會過去一趟，給你送衣服。”

Thai

หวังซิงเหอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา พบว่ามีข้อความที่พี่สาวส่งมาให้ “เจ้าตัวเล็ก คืนนี้พี่จะแวะไปหาสักหน่อย เอาเสื้อผ้าไปให้นะ”

Chinese

“大姐，不用了，我這裡有新發的校服，平時在學校穿校服就行。”

Thai

“พี่ใหญ่ ไม่เป็นไรครับ ผมมีชุดนักเรียนที่เพิ่งแจกมาใหม่อยู่แล้ว ปกติอยู่ที่โรงเรียนใส่ชุดนักเรียนก็พอแล้วครับ”

Chinese

“我有時間，等晚點我會去。”

Thai

“พี่มีเวลา เดี๋ยวค่ำๆ พี่จะไป”

Chinese

看到蘇慕傾如此霸氣的口吻，王星河也只能含淚接受，他已經發現了，自己的大姐雖然看起來很霸道，但實際上，還是很關心他的。

Thai

เมื่อเห็นน้ำเสียงเด็ดขาดเช่นนี้ของซูมู่ชิง หวังซิงเหอก็ทำได้เพียงยอมรับทั้งน้ำตา เขาค้นพบแล้วว่า แม้พี่สาวคนโตของตนจะดูเผด็จการ ทว่าความจริงแล้ว เธอกลับเป็นห่วงเป็นใยเขามากทีเดียว

Chinese

王星河對這個突如其來的大姐還挺喜歡的，就是不知道其他三個姐姐怎麼樣了。

Thai

หวังซิงเหอค่อนข้างถูกชะตากับพี่สาวคนโตที่จู่ๆ ก็โผล่เข้ามาคนนี้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าพี่สาวอีกสามคนจะเป็นอย่างไรบ้าง

Chinese

“寶寶，你到家了嗎？”

Thai

“ที่รัก ถึงบ้านหรือยังคะ”

Chinese

突然，柳清夢給他發來了消息。

Thai

ทันใดนั้น หลิวชิงเมิ่งก็ส่งข้อความมาหาเขา

Chinese

“到家了，夢夢，怎麼京都的學校沒有晚自習啊。”

Thai

“ถึงบ้านแล้ว เมิ่งเมิ่ง ทำไมโรงเรียนที่จิงตูถึงไม่มีคาบเรียนเสริมรอบค่ำล่ะ”

Chinese

“對啊，就是沒有呢，學校把這些時間留給我們自己，讓我們自學呢，但是，我媽媽給我報的補習班，所以我等會要去補習班學習呢（嘆氣）。”

Thai

“ใช่แล้ว ไม่มีจริงๆ นั่นแหละ โรงเรียนปล่อยเวลาช่วงนี้ให้พวกเราจัดการเอง ให้พวกเราศึกษาด้วยตัวเองน่ะ แต่ว่า แม่ฉันสมัครคอร์สเรียนพิเศษให้ เดี๋ยวฉันเลยต้องไปเรียนที่สถาบันกวดวิชาน่ะสิ (ถอนหายใจ)”

Chinese

“啊，怪不得你平時和我放學時間差不多呢，原來你是在補習班上的晚自習啊。”

Thai

“อ๊ะ มิน่าล่ะปกติเวลาเลิกเรียนของเธอถึงพอๆ กับฉัน ที่แท้เธอก็ไปเรียนเสริมรอบค่ำที่สถาบันกวดวิชานี่เอง”

Chinese

“對啊，寶寶，那你今晚沒有晚自習要幹什麼啊。”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ ที่รัก แล้วคืนนี้นายไม่มีคาบเรียนรอบค่ำ จะทำอะไรเหรอ”

Chinese

“當然是學習呀，我等會先背會書，然後做幾張卷子，今天數學老師給我了一本奧數題，我感覺挺有意思的，準備研究一下。”

Thai

“ก็ต้องอ่านหนังสืออยู่แล้วสิ เดี๋ยวฉันจะท่องหนังสือก่อนสักพัก แล้วค่อยทำข้อสอบสักสองสามชุด วันนี้ครูสอนคณิตศาสตร์ให้โจทย์คณิตโอลิมปิกมาเล่มหนึ่ง ฉันรู้สึกว่าน่าสนใจดี กะว่าจะลองศึกษาดูหน่อย”

Chinese

“天啊！寶寶，你竟然覺得奧數有意思，你是什麼變態啊！我現在一聽到要學習奧數，我就頭疼好吧。”

Thai

“ให้ตายสิ! ที่รัก นายถึงกับคิดว่าคณิตโอลิมปิกน่าสนใจเนี่ยนะ นายเป็นพวกประหลาดแบบไหนกันเนี่ย! ตอนนี้ฉันแค่ได้ยินว่าต้องเรียนคณิตโอลิมปิกก็ปวดหัวจะแย่แล้วนะ”

Chinese

“那夢夢你就別學了唄，反正高考也不需要考這些啊。”

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่งก็อย่าไปเรียนเลยสิ ยังไงการสอบเกาเข่าก็ไม่ต้องใช้ข้อสอบพวกนี้อยู่แล้วนี่นา”

Chinese

“不行啊，我們平時學習考試會有，你們數學老師應該也說了吧，這些京都的好學校老師不知道怎麼想的，考試出題會出奧數題，我要是不會做，成績一低，媽媽又要說我了。”

Thai

“ไม่ได้หรอก การสอบตามปกติของพวกเรามีออกข้อสอบแบบนี้นะ ครูสอนคณิตศาสตร์ของพวกนายน่าจะพูดเหมือนกันใช่ไหมล่ะ ไม่รู้ว่าพวกครูในโรงเรียนชั้นนำของจิงตูคิดอะไรกันอยู่ ตอนออกข้อสอบดันมีโจทย์คณิตโอลิมปิกด้วย ถ้าฉันทำไม่ได้จนคะแนนตก แม่ก็ต้องบ่นฉันอีกแน่”

Chinese

“那夢夢你加油吧，等我學會了，你要是不會可以問我哦。”

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่งก็สู้ๆ นะ ไว้ถ้าฉันเข้าใจแล้ว ข้อไหนเธอทำไม่ได้ก็ถามฉันได้นะ”

Chinese

“嘿嘿，好哦，那寶寶你加油吧，我去上晚自習了。”

Thai

“ฮิฮิ ได้เลย งั้นที่รักก็สู้ๆ นะ ฉันไปเรียนรอบค่ำก่อนล่ะ”

Chinese

“好，拜拜。”

Thai

“อื้ม บ๊ายบาย”

Chinese

“大小姐，夫人說你要去上晚自習了。”

Thai

“คุณหนูใหญ่คะ คุณนายบอกว่าถึงเวลาที่คุณหนูต้องไปเรียนรอบค่ำแล้วค่ะ”

Chinese

柳清夢收起了手機，臉上的表情隨之也消失，變得冷淡。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเก็บโทรศัพท์มือถือ สีหน้าบนใบหน้าพลันเลือนหายไป เปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที

Chinese

“好。”

Thai

“เข้าใจแล้ว”

Chinese

王星河就照著剛剛他自己的計劃，先是進行了一個小時的晚讀，然後做了兩套卷子，隨後便拿出了他感興趣的數學奧數，

Thai

หวังซิงเหอทำตามแผนการที่เขาวางไว้เมื่อครู่ โดยเริ่มจากอ่านทบทวนช่วงค่ำเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ทำชุดข้อสอบไปสองชุด แล้วจึงหยิบโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิกที่เขาสนใจออกมา

Chinese

這一學，就是忘了時間，等王星河再拿起手機看時間，已經是兩個小時后了。

Thai

การเรียนครั้งนี้ทำให้เขาลืมเวลาไปเสียสนิท กว่าหวังซิงเหอจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาอีกครั้ง ก็ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว

Chinese

看到已經差不多快九點了，蘇慕傾還沒來，王星河給蘇慕傾發了一個消息。

Thai

เมื่อเห็นว่าเกือบจะสามทุ่มแล้ว ซูมู่ชิงยังไม่มา หวังซิงเหอจึงส่งข้อความไปหาซูมู่ชิง

Chinese

“大姐，要是你太忙，今天沒時間，可以不用來了，明天讓保姆給我送過來一樣的。”

Thai

“พี่ใหญ่ ถ้าพี่ยุ่งมากจนวันนี้ไม่มีเวลา ไม่ต้องมาก็ได้นะครับ พรุ่งนี้ค่อยให้แม่บ้านเอามาส่งให้ผมก็เหมือนกันครับ”

Chinese

過了兩分鐘，王星河的手機響了一下。

Thai

ผ่านไปสองนาที โทรศัพท์ของหวังซิงเหอก็ดังขึ้นหนึ่งครั้ง

Chinese

“馬上到，在路上。”

Thai

“ใกล้ถึงแล้ว อยู่ระหว่างทาง”

Chinese

又過了十分鐘，有敲門聲，王星河就放下手中的筆，去開門。

Thai

ผ่านไปอีกสิบนาที ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หวังซิงเหอจึงวางปากกาในมือแล้วเดินไปเปิดประตู

Chinese

打開門一看，蘇慕傾還用肩膀和頭夾著手機打著電話，手上拉著一個行李箱，另一隻手拿著一個包，王星河趕緊接過來。

Thai

เมื่อเปิดประตูออกดูก็เห็นซูมู่ชิงยังคงใช้ไหล่กับศีรษะหนีบโทรศัพท์คุยสายอยู่ มือข้างหนึ่งลากกระเป๋าเดินทาง อีกมือถือกระเป๋าสะพายใบหนึ่ง หวังซิงเหอจึงรีบเข้าไปช่วยรับมา

Chinese

蘇慕傾順勢走進來，在鞋櫃里找了一雙拖鞋換上，然後坐在了沙發上。

Thai

ซูมู่ชิงก้าวเข้ามาในห้องตามจังหวะ หยิบรองเท้าแตะจากตู้รองเท้ามาเปลี่ยน จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา

Chinese

王星河準備把行李拖到自己房間，蘇慕傾站起來，眼神示意了一下那個手提包。

Thai

หวังซิงเหอเตรียมจะลากกระเป๋าเดินทางไปที่ห้องของตน ซูมู่ชิงก็ลุกขึ้นยืนแล้วส่งสายตาเป็นสัญญาณไปยังกระเป๋าถือใบนั้น

Chinese

王星河遞給了蘇慕傾。

Thai

หวังซิงเหอยื่นมันให้ซูมู่ชิง

Chinese

“這是我的衣服。”

Thai

“นี่เป็นเสื้อผ้าของพี่”

Chinese

王星河趕緊點了點頭。

Thai

หวังซิงเหอรีบพยักหน้ารับ

Chinese

“沒什麼，剛剛在和我弟說話。”王星河聽到蘇慕傾在電話里里說道。

Thai

“ไม่มีอะไร เมื่อกี้คุยกับน้องชายอยู่น่ะ” หวังซิงเหอได้ยินซูมู่ชิงพูดในสายโทรศัพท์

Chinese

等王星河正把帶來的衣服給收到柜子里，便聽到腳步聲。

Thai

ขณะที่หวังซิงเหอกำลังเก็บเสื้อผ้าที่นำมาเข้าตู้ เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น

Chinese

王星河抬頭一看，是蘇慕傾走了過來。

Thai

หวังซิงเหอเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นซูมู่ชิงเดินเข้ามา

Chinese

“大姐，你吃飯了沒有。”

Thai

“พี่ใหญ่ ทานข้าวหรือยังครับ”

Chinese

“還沒有，晚飯吃了一點。”

Thai

“ยังเลย มื้อเย็นกินไปแค่นิดหน่อย”

Chinese

“大姐，我今天晚上米飯蒸多了，沒吃完，我給你炒飯吃吧。”

Thai

“พี่ใหญ่ คืนนี้ผมหุงข้าวไว้เยอะไปหน่อย กินไม่หมด เดี๋ยวผมทำข้าวผัดให้พี่กินนะครับ”

Chinese

“如果你有空的話，可以。”

Thai

“ถ้าเธอสะดวก ก็ได้”

Chinese

“行，那大姐我先給你去炒飯，衣服等會在收拾。”

Thai

“ได้ครับ งั้นพี่ใหญ่ ผมไปทำข้าวผัดให้พี่ก่อน เสื้อผ้าค่อยเก็บทีหลังครับ”

Chinese

而在王星河炒飯的時候，蘇慕傾又去打電話了，看來晚上，蘇慕傾真的很忙。

Thai

ในตอนที่หวังซิงเหอกำลังทำข้าวผัดอยู่นั้น ซูมู่ชิงก็เดินไปคุยโทรศัพท์อีกรอบ ดูท่าคืนนี้ซูมู่ชิงจะยุ่งมากจริงๆ

Chinese

王星河炒完飯，看到蘇慕傾還在打電話，就把飯放在鍋里蓋著保溫。

Thai

เมื่อหวังซิงเหอผัดข้าวเสร็จ เห็นซูมู่ชิงยังคงคุยโทรศัพท์อยู่ จึงทิ้งข้าวผัดไว้ในกระทะแล้วปิดฝาเพื่อรักษาความร้อนไว้

Chinese

等蘇慕傾打完電話，王星河說道：“大姐，飯炒好了，在鍋里，你去盛出來，就可以吃了。”

Thai

พอซูมู่ชิงคุยโทรศัพท์เสร็จ หวังซิงเหอก็เอ่ยขึ้นว่า “พี่ใหญ่ ข้าวผัดเสร็จแล้วครับ อยู่ในกระทะ พี่ไปตักออกมาก็กินได้เลยครับ”

Chinese

喊完后，王星河還有點不放心，於是又出來，來到了廚房。

Thai

หลังจากบอกเสร็จ หวังซิงเหอก็ยังรู้สึกไม่ค่อยวางใจ จึงเดินออกมาที่ห้องครัวอีกครั้ง