เขาเป็นแฟนเธอเหรอ?

Chinese

“就是你還記得我給你說的那個女生吧，就是請我喝奶茶的那個。”

Thai

“คือว่าเธอยังจำผู้หญิงที่ฉันเคยเล่าให้ฟังได้ไหม คนที่เลี้ยงชานมฉันน่ะ”

Chinese

“當然記得了？怎麼了寶寶。”

Thai

“จำได้สิคะ ทำไมเหรอที่รัก”

Chinese

“她最近幾天都好奇怪，就好像一夜之間變了一個人一樣。”

Thai

“สองสามวันมานี้เธอแปลกไปมาก เหมือนกลายเป็นคนละคนไปชั่วข้ามคืนเลย”

Chinese

“寶寶！你幹嘛那麼在乎她，這樣是不對的。”

Thai

“ที่รัก! ทำไมที่รักต้องไปใส่ใจเธอขนาดนั้นด้วย แบบนี้ไม่ถูกนะ”

Chinese

“夢夢，你先聽我說，我這人從小到大都沒有幾個同齡人朋友，所以我把她當做一個朋友，僅此而已。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอฟังฉันก่อนนะ ตั้งแต่เด็กจนโตฉันแทบไม่มีเพื่อนรุ่นเดียวกันเลย ฉันเลยมองเธอเป็นเพื่อนคนหนึ่ง แค่นั้นจริงๆ”

Chinese

“好吧，那寶寶對她沒有別的想法吧。”

Thai

“ก็ได้ค่ะ งั้นที่รักไม่ได้คิดอะไรกับเธอใช่ไหม”

Chinese

“夢夢，你相信我嗎？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอเชื่อใจฉันไหม”

Chinese

“我相信寶寶，那寶寶說是什麼事吧。”

Thai

“ฉันเชื่อที่รักค่ะ งั้นที่รักเล่ามาสิว่ามีเรื่องอะไร”

Chinese

“就是一夜之間對我的態度一百八十度大轉彎，現在根本不理我了，我在想是不是有什麼誤會。”

Thai

“ก็คือท่าทีของเธอที่มีต่อฉันเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือชั่วข้ามคืน ตอนนี้ไม่สนใจฉันเลย ฉันเลยคิดว่ามีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า”

Chinese

“那估計是有誤會了吧，沒事的，寶寶，你還有我呢，就算全世界的人都不理你了，我也會站在你這一旁的。”

Thai

“งั้นคงมีเรื่องเข้าใจผิดแหละ ไม่เป็นไรนะที่รัก ที่รักยังมีฉันอยู่ ต่อให้คนทั้งโลกจะไม่สนใจที่รัก ฉันก็จะยืนอยู่ข้างๆ ที่รักเอง”

Chinese

“夢夢，你真是太好了，我很感動。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอดีจริงๆ ฉันซึ้งใจมากเลย”

Chinese

“好啦，寶寶，不要太難過了，要允許任何人隨時離開，允許事情未能如願發生，畢竟我們只是自己，不是別人，不知道他們是怎麼想的。”

Thai

“เอาล่ะ ที่รัก อย่าคิดมากไปเลยนะ เราต้องยอมรับให้ได้ว่าใครก็อาจจากไปได้ทุกเมื่อ และยอมรับว่าเรื่องราวอาจไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง เพราะยังไงเราก็คือตัวเรา ไม่ใช่คนอื่น เราไม่รู้หรอกว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่”

Chinese

“嗯嗯，夢夢，我明白了。”

Thai

“อื้อ เมิ่งเมิ่ง ฉันเข้าใจแล้ว”

Chinese

“好嘍，寶寶，你明白就好，咱們是不是該睡覺啦。”

Thai

“ดีแล้วค่ะที่รัก ที่รักเข้าใจก็ดีแล้ว พวกเราควรเข้านอนกันได้หรือยังนะ”

Chinese

“嗯嗯，夢夢，晚安。”

Thai

“อื้อ เมิ่งเมิ่ง ฝันดีนะ”

Chinese

“寶寶，晚安，愛你。”

Thai

“ที่รัก ฝันดีนะคะ รักนะ”

Chinese

“夢夢，別離開我好嗎？我不能沒有你。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง อย่าทิ้งฉันไปนะ ฉันขาดเธอไม่ได้จริงๆ”

Chinese

“寶寶，你就是太應激了，放心吧，我不會的。”

Thai

“ที่รัก ที่รักแค่ระแวงมากไปน่ะ วางใจเถอะ ฉันไม่มีวันทิ้งที่รักหรอก”

Chinese

王星河也不想這樣，但是從小成長的環境讓他對人際關係格外的敏感，正因為孤獨，所以才在乎。

Thai

หวังซิงเหอเองก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ แต่สภาพแวดล้อมที่เติบโตมาตั้งแต่เด็กทำให้เขาอ่อนไหวต่อความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลเป็นพิเศษ และเพราะความโดดเดี่ยวนี่เอง เขาจึงยิ่งใส่ใจ

Chinese

第二天，當秦雪瑩打著哈欠起床，看到王星河已經擺好了早餐，在餐桌上。

Thai

วันต่อมา ตอนที่ฉินเสวี่ยอิ๋งหาวหวอดๆ ตื่นขึ้นมา ก็เห็นว่าหวังซิงเหอจัดเตรียมอาหารเช้าไว้บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว

Chinese

“哇！星河，你醒那麼早啊，還把早餐都做好了，天啊！”

Thai

“ว้าว! ซิงเหอ นายตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอ แถมยังทำอาหารเช้าเสร็จแล้วด้วย พระเจ้า!”

Chinese

“雪瑩姐，你醒了，我給你準備了一次性牙刷和毛巾，你去洗漱完，就可以吃飯了。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง พี่ตื่นแล้วเหรอครับ ผมเตรียมแปรงสีฟันแบบใช้แล้วทิ้งกับผ้าขนหนูไว้ให้พี่แล้ว พี่ไปล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็มากินข้าวได้เลยครับ”

Chinese

“好！”

Thai

“โอเค!”

Chinese

秦雪瑩洗漱完一蹦一跳的來到了餐廳。

Thai

ฉินเสวี่ยอิ๋งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็กระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริงมาที่ห้องอาหาร

Chinese

“星河，我怎麼感覺咱們兩個在一起，都是你在照顧我啊。”

Thai

“ซิงเหอ ทำไมฉันรู้สึกว่าพอเราสองคนอยู่ด้วยกัน กลายเป็นนายที่ดูแลฉันตลอดเลยล่ะ”

Chinese

“雪瑩姐，你對我也很照顧啊。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋งก็ดูแลผมดีเหมือนกันนี่ครับ”

Chinese

“欸，可惜我不會做飯，要不然，我非要給你露一手。”

Thai

“เฮ้อ เสียดายที่ฉันทำอาหารไม่เป็น ไม่อย่างนั้นนะ ฉันต้องโชว์ฝีมือให้นายดูสักหน่อยแล้ว”

Chinese

“好了，雪瑩姐，快吃飯吧。”

Thai

“เอาเถอะครับพี่เสวี่ยอิ๋ง รีบทานข้าวเถอะครับ”

Chinese

“你是什麼時候起床的？我還想著今天早點起，去買早餐呢。”

Thai

“นายตื่นกี่โมงเนี่ย ฉันยังคิดอยู่เลยว่าวันนี้จะตื่นเช้าหน่อยไปซื้ออาหารเช้ามาให้”

Chinese

“我起的比較早，一般六點就起床了，然後要背書。”

Thai

“ผมตื่นค่อนข้างเช้าครับ ปกติหกโมงเช้าก็ตื่นแล้ว จากนั้นก็ต้องท่องหนังสือ”

Chinese

“我去，論學霸是怎樣煉成的，那些說學霸不努力全靠天賦的，都應該統統拉出去埋了！”

Thai

“ให้ตายสิ นี่สินะเคล็ดลับการเป็นเด็กเทพ พวกที่บอกว่าเด็กเทพไม่พยายามแล้วพึ่งพาแต่พรสวรรค์น่ะ ควรโดนลากออกไปฝังให้หมดจริงๆ!”

Chinese

“啊？”

Thai

“ครับ?”

Chinese

“嘿嘿，開玩笑啦，但是我沒想到你竟然連周末都不休息一下，只能說，變態！”

Thai

“ฮิฮิ ล้อเล่นน่ะ แต่ฉันไม่นึกเลยว่าขนาดวันหยุดสุดสัปดาห์นายจะยังไม่พักเลยสักนิด พูดได้คำเดียวว่า สัตว์ประหลาดชัดๆ!”

Chinese

“雪瑩姐，我都習慣了，一直都是這樣。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ผมชินแล้วครับ มันเป็นแบบนี้มาตลอดอยู่แล้ว”

Chinese

快速的吃完飯，王星河就要上課了，上課的時候，秦雪瑩就變得嚴肅起來，正經了很多。

Thai

พอกินข้าวเสร็จอย่างรวดเร็ว หวังซิงเหอก็ต้องเริ่มเรียนหนังสือ ในระหว่างสอน ฉินเสวี่ยอิ๋งก็เปลี่ยนเป็นจริงจังและเข้มงวดขึ้นมาทันที

Chinese

一上午的時間過去了，下午就要去聽講座了。

Thai

เวลาช่วงเช้าผ่านพ้นไป ตอนบ่ายก็ต้องไปฟังบรรยายแล้ว

Chinese

“走啦，星河，我們要去聽講座了，咱們坐地鐵去還是打車？”

Thai

“ไปกันเถอะ ซิงเหอ พวกเราต้องไปฟังบรรยายแล้ว เราจะนั่งรถไฟใต้ดินไปหรือจะเรียกแท็กซี่ดี”

Chinese

“坐地鐵吧，我還沒坐過地鐵。”

Thai

“นั่งรถไฟใต้ดินดีกว่าครับ ผมยังไม่เคยนั่งรถไฟใต้ดินเลย”

Chinese

“什麼？星河你還沒坐過地鐵？”

Thai

“อะไรนะ ซิงเหอ นายยังไม่เคยนั่งรถไฟใต้ดินเหรอ”

Chinese

“對，我原來在的那個城市根本沒有地鐵，來到京都這一個月，也沒坐地鐵出去過，只在網上看到過。”

Thai

“ครับ เมืองเดิมที่ผมเคยอยู่ไม่มีรถไฟใต้ดินเลย พอย้ายมาจิงตูได้เดือนหนึ่งก็ยังไม่เคยนั่งรถไฟใต้ดินออกไปไหน เคยเห็นแต่ในอินเทอร์เน็ตครับ”

Chinese

“天啊！原來你才來京都一個月？那你原來在哪上學的？”秦雪瑩好奇的問道。

Thai

“พระเจ้า! ที่แท้นายเพิ่งมาจิงตูได้แค่เดือนเดียวเองเหรอ แล้วเดิมทีนายเรียนอยู่ที่ไหนล่ะ” ฉินเสวี่ยอิ๋งถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

Chinese

經過王星河的解釋，秦雪瑩也明白了。

Thai

หลังจากหวังซิงเหออธิบาย ฉินเสวี่ยอิ๋งก็เข้าใจ

Chinese

“怪不得，怪不得你竟然還沒接觸奧數，像京都的那些頂尖學生，在高中的時候，早就開始接觸奧數，參加各種比賽了。”

Thai

“มิน่าล่ะ มิน่าล่ะนายถึงยังไม่เคยแตะคณิตศาสตร์โอลิมปิกเลย อย่างพวกหัวกะทิในจิงตู ตอนอยู่มัธยมปลายก็เริ่มแตะคณิตศาสตร์โอลิมปิกแล้วไปแข่งรายการต่างๆ กันตั้งนานแล้ว”

Chinese

“嗯嗯，所以我二姐才會給我找補習老師呢，要不是，我成績好，早就給我報很多補習班了，不止一個奧數了。”

Thai

“ครับ พี่รองของผมถึงได้หาครูสอนพิเศษให้ ถือว่ายังดีที่ผลการเรียนของผมดี ไม่อย่างนั้นคงถูกจับลงเรียนพิเศษตั้งหลายวิชาแล้ว ไม่ใช่แค่คณิตศาสตร์โอลิมปิกวิชาเดียวหรอกครับ”

Chinese

“這就是優秀的家庭吧，家庭里都是優秀的人，你也沒辦法不優秀，所幸，你也足夠爭氣，你家裡人對你還挺好的吧。”

Thai

“นี่คงเป็นครอบครัวยอดเยี่ยมสินะ ในบ้านมีแต่คนเก่งๆ นายก็เลยต้องเก่งตามไปด้วย แต่โชคดีที่นายเองก็เอาถ่านมากพอ ที่บ้านปฏิบัติต่อนายค่อนข้างดีเลยใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“嗯嗯，挺好的，他們對我都特別好。”

Thai

“ครับ ดีมากเลย ทุกคนปฏิบัติต่อผมดีมากๆ ครับ”

Chinese

“星河，如果是你遇到什麼事，解決不了，也可以給我說，知道嗎？”

Thai

“ซิงเหอ ถ้านายเจอเรื่องอะไรแล้วแก้ปัญหาไม่ได้ ก็บอกฉันได้นะ รู้ไหม”

Chinese

秦雪瑩了解了王星河的身世之後，也是對王星河升起了憐憫之心。

Thai

หลังจากฉินเสวี่ยอิ๋งเข้าใจภูมิหลังชีวิตของหวังซิงเหอ เธอก็รู้สึกสงสารและเอ็นดูหวังซิงเหอขึ้นมา

Chinese

“現在已經好起來了，不是嗎？”

Thai

“ตอนนี้ทุกอย่างก็ดีขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

Chinese

“對對對，好日子還在後邊呢，真沒想到，你的童年竟然是這樣度過的，我以為......”

Thai

“ใช่ๆๆ วันคืนที่ดีๆ ยังรออยู่ข้างหน้า นึกไม่ถึงจริงๆ เลยว่าวัยเด็กของนายจะต้องผ่านเรื่องแบบนี้มา ฉันนึกว่า…”

Chinese

“你以為我和你不一樣是吧，含著金鑰匙出生的，從小都被人寵愛著。”

Thai

“พี่คิดว่าผมไม่เหมือนพี่สินะครับ เกิดมาคาบช้อนเงินช้อนทอง มีคนคอยประคบประหงมมาตั้งแต่เด็ก”

Chinese

“嗯嗯，看來是我錯了，走，我帶你去坐地鐵，這裡離演講的會場還有些遠，坐地鐵要一個小時呢。”

Thai

“อื้อ ดูเหมือนฉันจะคิดผิดไปเอง ไปเถอะ เดี๋ยวฉันพานายไปนั่งรถไฟใต้ดิน จากตรงนี้ไปถึงสถานที่จัดงานบรรยายค่อนข้างไกล นั่งรถไฟใต้ดินตั้งหนึ่งชั่วโมงแน่ะ”

Chinese

路過超市，秦雪瑩又去超市買了兩瓶水。

Thai

ระหว่างทางผ่านซูเปอร์มาร์เก็ต ฉินเสวี่ยอิ๋งก็แวะเข้าไปซื้อน้ำมาสองขวด

Chinese

“小姑娘，你和你男朋友好般配，你看，郎才女貌的。” 超市的大媽也是喜歡說話，笑盈盈的說道。

Thai

“แม่หนู หนูกับแฟนดูเหมาะสมกันจังเลย ดูสิ กิ่งทองใบหยกแท้ๆ” คุณป้าในซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นคนช่างพูดอยู่แล้ว เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“不是，大娘，我們不是男女朋友。”秦雪瑩連忙紅著臉解釋道。

Thai

“ไม่ใช่ค่ะคุณป้า พวกเราไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ” ฉินเสวี่ยอิ๋งรีบหน้าแดงพลางอธิบาย

Chinese

“那小夥子可要抓緊了，這麼漂亮的姑娘可是難找哦。”

Thai

“งั้นพ่อหนุ่มต้องรีบทำคะแนนแล้วนะ แม่หนูสวยขนาดนี้หาไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ”

Chinese

這下兩人是徹底解釋不清了，趕緊逃離了超市。

Thai

คราวนี้ทั้งสองคนหมดปัญญาจะอธิบายให้กระจ่าง จึงรีบหนีออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตทันที

Chinese

之後，秦雪瑩面對王星河竟然感覺到一絲尷尬。

Thai

หลังจากนั้น ฉินเสวี่ยอิ๋งกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาเล็กน้อยเวลาอยู่ต่อหน้าหวังซิงเหอ

Chinese

“那個大娘沒有別的意思，就是愛說話了一點。”秦雪瑩低著頭解釋道。

Thai

“คุณป้าคนนั้นไม่ได้มีเจตนาอะไรหรอก แค่เป็นคนช่างพูดไปหน่อยน่ะ” ฉินเสวี่ยอิ๋งก้มหน้าอธิบาย

Chinese

“我知道，我沒往心裡去，地鐵原來是這樣的啊。”

Thai

“ผมรู้ครับ ผมไม่ได้เก็บมาใส่ใจหรอก รถไฟใต้ดินเป็นแบบนี้นี่เองสินะครับ”

Chinese

王星河跟著秦雪瑩此時在地鐵之中，王星河好奇的看來看去。

Thai

ตอนนี้หวังซิงเหอเดินตามฉินเสวี่ยอิ๋งเข้ามาในสถานีรถไฟใต้ดิน เขามองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

Chinese

“對啊，進了地鐵后，你要先看線路圖買票，然後哪裡是進站，走，跟我來。”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ พอเข้ามาในสถานีรถไฟใต้ดิน นายต้องดูแผนที่เส้นทางเพื่อซื้อตั๋วก่อน แล้วตรงนั้นก็เป็นทางเข้าสถานี ป่ะ ตามฉันมา”

Chinese

兩人很快就把剛剛那個小插曲給忘掉了，到了會場外面，會場不大，但是門口的人卻很多。

Thai

ทั้งสองคนลืมเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ เมื่อครู่ไปอย่างรวดเร็ว พอมาถึงด้านนอกสถานที่จัดงาน ตัวหอประชุมไม่ใหญ่นัก แต่ตรงทางเข้ากลับมีผู้คนเนืองแน่น

Chinese

“那麼多人啊。”

Thai

“คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ”

Chinese

“那肯定了，這可是我們數學系的院長演講，肯定會吸引很多人來啊，這兩張票，我也是要了好久才要到的。”

Thai

“แน่อยู่แล้ว นี่เป็นการบรรยายของคณบดีภาควิชาคณิตศาสตร์ของพวกเราเชียวนะ ย่อมดึงดูดผู้คนมาฟังเยอะอยู่แล้ว ตั๋วสองใบนี้ ฉันก็ต้องไปขออยู่นานมากกว่าจะได้มา”

Chinese

“走吧，咱們進去吧。”

Thai

“ไปเถอะ พวกเราเข้าไปข้างในกัน”

Chinese

兩人經過了檢票口進入了會場中，找到了位置后坐了下來。

Thai

ทั้งสองคนผ่านจุดตรวจตั๋วเข้าไปในหอประชุม และนั่งลงหลังจากหาที่นั่งเจอ

Chinese

“雪瑩，好巧，你也在啊。”突然傳來了一個熟悉的聲音，秦雪瑩抬頭一看，原來是自己同系的學長。

Thai

“เสวี่ยอิ๋ง บังเอิญจัง เธออยู่ด้วยเหรอเนี่ย” จู่ๆ เสียงคุ้นเคยเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ฉินเสวี่ยอิ๋งเงยหน้าขึ้นมอง ปรากฏว่าเป็นรุ่นพี่ร่วมภาควิชาของเธอนั่นเอง

Chinese

“方學長，好巧，你也來聽講座啊。”

Thai

“รุ่นพี่ฟาง บังเอิญจังค่ะ รุ่นพี่ก็มาฟังบรรยายเหมือนกันเหรอคะ”

Chinese

方君與眼睛掃了一眼王星河。

Thai

ฟางจวินอวี่กวาดสายตามองหวังซิงเหอแวบหนึ่ง

Chinese

“這位是，你男朋友？”

Thai

“คนนี้คือ… แฟนเธอเหรอ”

Chinese

這次，秦雪瑩沒有澄清，而是笑著問道：“方學長一人來的啊。”

Thai

ครั้งนี้ฉินเสวี่ยอิ๋งไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลับยิ้มพลางถามว่า “รุ่นพี่ฟางมาคนเดียวเหรอคะ”

Chinese

“跟我朋友，他們在那邊，我先過去了。”

Thai

“มากับเพื่อนน่ะ พวกเขาอยู่ตรงโน้น ฉันขอตัวไปก่อนนะ”

Chinese

臨走之前，方君與又看了王星河一眼。

Thai

ก่อนจะเดินจากไป ฟางจวินอวี่ก็หันมามองหวังซิงเหออีกครั้ง

Chinese

“雪瑩姐，他是？”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง เขาคือใครเหรอครับ”