บทที่ 54

ครูเข้าใจทุกอย่าง!

老師都懂!

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“有什麼要求儘管向我提,我都會幫你解決。”

ไทย

“มีอะไรอยากขอก็บอกพี่มาได้เลยนะ พี่จะช่วยจัดการให้หมด”

จีน

“大姐,不用了,我自己就能解決,飯已經做好了,大姐快來吃飯吧。”

ไทย

“พี่ใหญ่ ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการเองได้ ข้าวทำเสร็จแล้ว พี่ใหญ่รีบมากินข้าวเถอะครับ”

จีน

“好。”

ไทย

“ได้”

จีน

蘇慕傾看著王星河興緻不高,以為是壓力太大。

ไทย

ซูมู่ชิงเห็นหวังซิงเหอดูไม่ค่อยกระตือรือร้น นึกว่าเขากดดันมากเกินไป

จีน

“你也別太有壓力,考不到也沒事。”

ไทย

“เธอก็อย่ากดดันตัวเองเกินไปล่ะ สอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไร”

จีน

“不是的,大姐,我覺得壓力才是動力,還有兩個月我要好好努力了。”

ไทย

“ไม่ใช่แบบนั้นครับพี่ใหญ่ ผมคิดว่าแรงกดดันคือแรงผลักดันต่างหาก อีกสองเดือนผมต้องพยายามให้เต็มที่แล้วครับ”

จีน

“好。”

ไทย

“ดีแล้ว”

จีน

吃完飯後,蘇慕傾把王星河的成績告訴了蘇芷蘭,蘇芷蘭知道后,也是很開心。

ไทย

หลังจากกินข้าวเสร็จ ซูมู่ชิงก็บอกผลคะแนนสอบของหวังซิงเหอให้ซูจื่อหลานรู้ เมื่อซูจื่อหลานรู้เรื่องก็ดีใจมากเช่นกัน

จีน

“讓星河抓把勁,拿下今年京都高考狀元。”

ไทย

“ให้ซิงเหอฮึดสู้อีกหน่อย คว้าตำแหน่งจ้วงหยวนเกาเข่าของจิงตูปีนี้มาให้ได้นะ”

จีน

“星河自己說了,他要努力爭取,別給他太大壓力了。”

ไทย

“ซิงเหอพูดเองว่าเขาจะพยายามคว้ามาให้ได้ อย่าไปกดดันเขามากเกินไปเลย”

จีน

“怎麼?大姐,你原來可不是這麼要求我們的,你偏心!”

ไทย

“อะไรกัน พี่ใหญ่ เมื่อก่อนพี่ไม่ได้เรียกร้องกับพวกเราแบบนี้นี่นา พี่ลำเอียง!”

จีน

“芷蘭,因為星河真的很努力,他從小的境遇,和我們不同,他在那樣的條件下,殺出重圍,成為那麼優秀的人,你怎麼還忍心苛責他呢?”

ไทย

“จื่อหลาน เพราะซิงเหอพยายามมากจริง ๆ สภาพความเป็นอยู่ตั้งแต่เด็กของเขาไม่เหมือนกับพวกเรา เขาฝ่าฟันอุปสรรคมาได้ภายใต้สภาพแวดล้อมแบบนั้น จนกลายมาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ เธอจะยังทำใจเข้มงวดกับเขาลงคอได้ยังไง”

จีน

“嘖嘖嘖,大姐,你真的變了。”

ไทย

“จึ๊ๆๆ พี่ใหญ่ พี่เปลี่ยนไปจริง ๆ ด้วย”

จีน

“沒有,你只要和星河待上一段時間,你就知道他有多優秀了。”

ไทย

“ไม่ได้เปลี่ยนหรอก ขอแค่เธอได้อยู่กับซิงเหอสักพัก เธอก็จะรู้เองว่าเขายอดเยี่ยมขนาดไหน”

จีน

“那看來,大姐很滿意這個弟弟了?”

ไทย

“ถ้างั้นดูท่า พี่ใหญ่คงพอใจกับน้องชายคนนี้มากสินะ?”

จีน

“嗯,很滿意,給我生活增加了很多樂趣,所以,誰動星河,我第一個不同意。”

ไทย

“อืม พอใจมาก เพิ่มสีสันให้ชีวิตฉันตั้งเยอะ เพราะงั้น ใครกล้าแตะต้องซิงเหอ ฉันคนแรกนี่แหละที่ไม่ยอม”

จีน

“大姐,要是我們呢?”

ไทย

“พี่ใหญ่ แล้วถ้าเป็นพวกเราล่ะ?”

จีน

“你們一樣。”

ไทย

“พวกเธอก็เหมือนกัน”

จีน

“喲喲喲,還真是護犢子,這還是李姨的孩子,你都這樣了。”

ไทย

“แหมๆๆ หวงน้องออกนอกหน้าจริง ๆ นี่ขนาดยังเป็นแค่ลูกของน้าหลี่ พี่ยังเป็นถึงขนาดนี้เลย”

จีน

“芷蘭,咱們也算是重組了一個家庭,星河就是我們的親弟弟,不要有這種想法。”

ไทย

“จื่อหลาน พวกเราถือว่ารวมเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ซิงเหอก็คือน้องชายแท้ ๆ ของพวกเรา อย่ามีความคิดแบบนี้อีก”

จีน

“行行行,我知道啦,我剛剛錯了,我該打,那大姐,我去忙了。”

ไทย

“ได้ๆๆ รู้แล้ว ฉันผิดไปแล้ว สมควรโดนตี งั้นพี่ใหญ่ ฉันไปทำงานก่อนนะ”

จีน

“去吧。”

ไทย

“ไปเถอะ”

จีน

王星河第二天來到學校,看了一眼吳洛熙的座位,吳洛熙還沒來。

ไทย

วันต่อมาหวังซิงเหอมาถึงโรงเรียน เขามองไปยังที่นั่งของอู๋ลั่วซี อู๋ลั่วซียังไม่มา

จีน

一上午,吳洛熙都沒來。

ไทย

ตลอดทั้งช่วงเช้า อู๋ลั่วซีก็ไม่ได้มา

จีน

沈篤知說吳洛熙請假了。

ไทย

เสิ่นตู่จือบอกว่าอู๋ลั่วซีขอลาหยุด

จีน

“大家一定要調整好心態,馬上就高考了,到這個時間,就是你上了十幾年學最後的衝刺階段了,千萬不能在這個時間垮啊。”沈篤知意有所指的說道。

ไทย

“ทุกคนต้องปรับสภาพจิตใจให้ดี อีกเดี๋ยวก็จะสอบเกาเข่าแล้ว ถึงเวลานี้ มันคือช่วงสปรินต์สุดท้ายของการเรียนมาสิบกว่าปีของพวกเธอแล้วนะ จะมาถอดใจยอมแพ้ช่วงนี้ไม่ได้เด็ดขาด” เสิ่นตู่จือพูดอย่างมีความนัย

จีน

王星河更覺得內心愧疚了,覺得自己一定要做點什麼。

ไทย

หวังซิงเหอยิ่งรู้สึกผิดในใจ คิดว่าตัวเองต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

จีน

下課,王星河跟著沈篤知去了辦公室。

ไทย

พอเลิกเรียน หวังซิงเหอก็ตามเสิ่นตู่จือไปที่ห้องพักครู

จีน

“怎麼了?星河,有什麼事嗎?有什麼事儘管和老師說,我都能幫你解決。”沈篤知面向王星河露出了慈祥的笑容,聲音非常的柔和。

ไทย

“เป็นอะไรไปเหรอ ซิงเหอ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า มีเรื่องอะไรก็บอกครูได้เต็มที่เลยนะ ครูช่วยเธอจัดการได้หมด” เสิ่นตู่จือหันมาทางหวังซิงเหอแล้วส่งยิ้มอย่างเมตตา น้ำเสียงนุ่มนวลเป็นอย่างยิ่ง

จีน

害怕大聲說話,把王星河嚇到。

ไทย

กลัวว่าถ้าพูดเสียงดังจะทำให้หวังซิงเหอตกใจ

จีน

“沈老師,我還真有個忙想要你幫我一下。”

ไทย

“ครูเสิ่นครับ ผมมีเรื่องอยากให้ครูช่วยสักหน่อยจริง ๆ ครับ”

จีน

“說,星河,有困難找老師是對的,老師幫你解決。”

ไทย

“ว่ามาเลย ซิงเหอ มีปัญหาก็ต้องมาหาครูน่ะถูกแล้ว ครูช่วยแก้ปัญหาให้เธอเอง”

จีน

沈篤知推了推眼鏡,提起勁來,準備大幹一場。

ไทย

เสิ่นตู่จือขยับแว่นตาขึ้น ฮึดสู้เตรียมลงมือจัดการเต็มที่

จีน

“沈老師,你不用這樣,我就是想要問你一下,你知道吳洛熙同學家在哪住嗎?”

ไทย

“ครูเสิ่นครับ ครูไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ครับ ผมแค่อยากจะถามครูสักหน่อยว่า ครูรู้ไหมครับว่าบ้านของเพื่อนอู๋ลั่วซีอยู่ที่ไหน”

จีน

“啊?因為這個?你想要去找洛熙?”沈篤知好奇地問道,但是那語氣就是,難道你們兩個有情況?

ไทย

“อ้าว เรื่องนี้เองเหรอ เธออยากจะไปหาลั่วซีงั้นเหรอ” เสิ่นตู่จือถามด้วยความสงสัย แต่น้ำเสียงนั้นราวกับกำลังถามว่า หรือว่าพวกเธอสองคนจะมีอะไรในกอไผ่กัน?

จีน

“沈老師,我和吳洛熙同學是哦鞥有,就是她最近狀態不對,我想要去看看。”

ไทย

“ครูเสิ่นครับ ผมกับเพื่อนอู๋ลั่วซีเป็นเพื่อนกันครับ พอดีช่วงนี้สภาพจิตใจของเธอดูไม่ค่อยดี ผมก็เลยอยากจะไปดูหน่อยครับ”

จีน

“星河,老師都是從你們這個年紀過來的,我都懂,你們在學校盡量剋制一點,影響不好,知道嗎?”

ไทย

“ซิงเหอ ครูก็เคยผ่านช่วงวัยแบบพวกเธอมา ครูเข้าใจหมดนั่นแหละ พวกเธออยู่ที่โรงเรียนก็พยายามสำรวมหน่อยแล้วกัน ส่งผลกระทบไม่ดี เข้าใจไหม”

จีน

王星河看著沈篤知苦口婆心的說話,感覺有些奇怪。

ไทย

หวังซิงเหอมองเสิ่นตู่จือที่พูดตักเตือนด้วยความหวังดี ก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง

จีน

早戀?不是學校禁止的?

ไทย

มีความรักในวัยเรียน? โรงเรียนไม่ได้สั่งห้ามไว้หรอกเหรอ

จีน

如果發現早戀要嚴肅處理嗎?

ไทย

ถ้าจับได้ว่ามีความรักในวัยเรียน ต้องถูกจัดการอย่างจริงจังไม่ใช่เหรอ

จีน

怎麼沈老師還在給自己想辦法,甚至還不反對自己?

ไทย

ทำไมครูเสิ่นถึงยังช่วยเขาคิดหาทาง แถมยังไม่คัดค้านเขาอีก

จีน

“啊,是這樣的,星河,你的成績不用多說了,那絕對是夠頂!洛熙這孩子,三年來,是我看著她成長的,你們在一起,老師是不反對的。”

ไทย

“อ้อ มันเป็นอย่างนี้ ซิงเหอ ผลการเรียนของเธอน่ะไม่ต้องพูดถึงเลย อยู่ในระดับท็อปแน่นอน! ส่วนเด็กอย่างลั่วซี ตลอดสามปีมานี้ครูก็เฝ้าดูเธอเติบโตมาตลอด ถ้าพวกเธอจะคบกัน ครูก็ไม่คัดค้านหรอกนะ”

จีน

“但是,最近洛熙的狀態不對,這次考試退步的有點多,你要好好幫幫她啊。”

ไทย

“แต่ว่า ช่วงนี้สภาพของลั่วซีดูไม่ค่อยดี ผลสอบรอบนี้ตกลงไปค่อนข้างเยอะ เธอต้องช่วยเธอให้ดี ๆ ล่ะ”

จีน

“沈老師,你誤會了,我和洛熙真的只是朋友。”

ไทย

“ครูเสิ่นครับ ครูเข้าใจผิดแล้วครับ ผมกับลั่วซีเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ ครับ”

จีน

“欸,老師還不了解嗎?都是從你們這個年紀來的,這個是洛熙家的地址,你要想去,放學去看看吧,她今天不舒服,請假了。”

ไทย

“เอาน่า มีอะไรที่ครูจะไม่เข้าใจกัน ครูก็เคยผ่านวัยแบบพวกเธอมาเหมือนกัน นี่เป็นที่อยู่บ้านของลั่วซี ถ้าเธออยากจะไป พอเลิกเรียนก็ลองไปดูแล้วกัน วันนี้เธอไม่สบายก็เลยขอลาหยุดน่ะ”

จีน

“謝謝,沈老師。”

ไทย

“ขอบคุณครับ ครูเสิ่น”

จีน

王星河鞠了個躬,拿著手上的紙條走了,王星河知道自己解釋不清了,越解釋越亂。

ไทย

หวังซิงเหอก้มโค้งคำนับ ถือเศษกระดาษในมือแล้วเดินออกไป หวังซิงเหอรู้ดีว่าตัวเองคงอธิบายไม่เคลียร์แล้ว ยิ่งอธิบายก็ยิ่งวุ่นวาย

จีน

“真好,如果這兩人在一起,說不定到時候我還能去當個證婚人。”沈篤知幻想著兩人結婚,心情也跟著好起來了。

ไทย

“ดีจริง ๆ ถ้าสองคนนี้ได้คบกัน ไม่แน่ว่าถึงตอนนั้นฉันอาจจะได้ไปเป็นสักขีพยานงานแต่งด้วยซ้ำ” เสิ่นตู่จือจินตนาการถึงตอนที่ทั้งสองคนแต่งงานกัน อารมณ์ก็พลอยดีขึ้นมาด้วย

จีน

“你幹什麼去了?星河同學。”楚韻蝶看到王星河臉色不對,立馬問道。

ไทย

“นายไปทำอะไรมาเหรอ เพื่อนนักเรียนซิงเหอ” ชูอวิ๋นเตี๋ยเห็นสีหน้าของหวังซิงเหอดูไม่ค่อยดีจึงถามขึ้นทันที

จีน

“去了一趟辦公室。”

ไทย

“ไปห้องพักครูมา”

จีน

“去幹什麼了?”

ไทย

“ไปทำอะไรมาล่ะ”

จีน

“這貌似和你沒關係吧。”

ไทย

“เรื่องนี้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกับเธอนะ”

จีน

“人家就是關心你一下嘛,發燒了?臉怎麼那麼紅?”

ไทย

“คนเขาแค่เป็นห่วงนายหน่อยเดียวเอง เป็นไข้เหรอ ทำไมหน้าถึงแดงขนาดนั้นล่ะ”

จีน

“沒有。”

ไทย

“เปล่า”

จีน

“星河,有空嗎?跟我出來一下。”榮旭走過來說道。

ไทย

“ซิงเหอ ว่างไหม ออกไปกับฉันหน่อยสิ” หรงซวี่เดินเข้ามาพูด

จีน

王星河立馬站起來跟著榮旭出去了,感謝榮旭替自己解圍。

ไทย

หวังซิงเหอลุกขึ้นยืนตามหรงซวี่ออกไปทันที รู้สึกขอบคุณที่หรงซวี่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้เขา

จีน

“星河,我和她吵架了。”榮旭垂頭喪氣的說道。

ไทย

“ซิงเหอ ฉันทะเลาะกับเธอแล้ว” หรงซวี่พูดอย่างคอตก

จีน

“啊?吵架了?和你女朋友?”

ไทย

“หือ ทะเลาะกันเหรอ กับแฟนนายน่ะนะ?”

จีน

“對,怎麼辦?”榮旭愁眉苦臉的問道。

ไทย

“ใช่ ทำยังไงดีล่ะ” หรงซวี่ถามด้วยสีหน้าอมทุกข์

จีน

“發生什麼了?怎麼吵架了?”

ไทย

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงทะเลาะกันล่ะ”

จีน

於是榮旭就坐下來,把事情經過講了一遍。

ไทย

หรงซวี่จึงนั่งลงแล้วเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังรอบหนึ่ง

จีน

“星河,你說我真的錯了嗎?”

ไทย

“ซิงเหอ นายว่าฉันผิดจริง ๆ เหรอ”

จีน

“如果從愛情觀來說,你沒錯,但是你們兩個人的事情,我也說不準。”

ไทย

“ถ้ามองจากมุมมองความรัก นายก็ไม่ได้ผิดหรอก แต่เรื่องของพวกนายสองคน ฉันเองก็พูดได้ไม่เต็มปากเหมือนกัน”

จีน

“我不就是想看看她長什麼樣嘛。我們談了那麼久,結果她還不同意。”

ไทย

“ฉันก็แค่อยากเห็นว่าหน้าตาเธอเป็นยังไงไม่ใช่เหรอ คบกันมาตั้งนานขนาดนี้ แต่เธอก็ยังไม่ยอมตกลงอยู่ดี”

จีน

“榮旭,你是不是不信任她了?兩個人在一起,要相互信任,信任最重要,知道嗎?”

ไทย

“หรงซวี่ นายเริ่มไม่ไว้ใจเธอแล้วใช่ไหม คนสองคนจะคบกันต้องเชื่อใจกัน ความไว้ใจสำคัญที่สุด เข้าใจไหม”

จีน

“她其實也沒錯,她不是也想要讓你變得更好,所以才說,如果你能考上京都大學,她才和你見面。”

ไทย

“จริง ๆ เธอก็ไม่ได้ผิดหรอก เธอแค่อยากให้นายกลายเป็นคนที่ดีขึ้นไม่ใช่เหรอ ถึงได้บอกว่าถ้านายสอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูได้ เธอถึงจะยอมเจอหน้านาย”

จีน

“但是,我覺得兩個人在一起,不應該以這個為籌碼吧,這樣愛情就不是純潔美好的。”

ไทย

“แต่ฉันคิดว่า คนสองคนคบกันไม่ควรเอาเรื่องนี้มาเป็นเงื่อนไขต่อรองนี่นา แบบนี้ความรักมันก็ไม่บริสุทธิ์งดงามแล้วสิ”

จีน

“所以,你們兩個的戀愛觀有了分歧,但是我始終堅信一句話,真正的談戀愛,一定是兩個人一起努力,一起進步,能夠為了對方能成為更好的人。”

ไทย

“เพราะงั้น มุมมองความรักของพวกนายสองคนถึงมีความเห็นไม่ตรงกัน แต่ฉันยังคงเชื่อมั่นในประโยคหนึ่งเสมอ ความรักที่แท้จริง จะต้องเป็นการที่คนสองคนพยายามไปด้วยกัน ก้าวหน้าไปด้วยกัน และสามารถเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่ออีกฝ่ายได้”

จีน

王星河說完這句話就離開了,留下榮旭一個人在這裡思考。

ไทย

หวังซิงเหอพูดประโยคนี้จบก็เดินจากไป ทิ้งให้หรงซวี่นั่งคิดทบทวนอยู่ตรงนั้นคนเดียว

จีน

放學后,王星河拿著沈篤知給他的紙條,打車準備去吳洛熙家。

ไทย

หลังเลิกเรียน หวังซิงเหอถือเศษกระดาษที่เสิ่นตู่จือให้เขามา แล้วเรียกรถแท็กซี่เตรียมจะไปบ้านของอู๋ลั่วซี

จีน

“小帥哥,這個時段,這個學校,打車去這個地方的很少啊。”司機師傅也是喜歡說話,直接問道。

ไทย

“พ่อหนุ่มรูปหล่อ ช่วงเวลานี้ โรงเรียนนี้ นั่งรถไปที่ตรงนี้น้อยมากเลยนะ” โชเฟอร์เป็นคนชอบคุย จึงเอ่ยถามขึ้นมาตรง ๆ

จีน

一般來說,住在這個地方,放學的都是司機專門接回家的。

ไทย

โดยทั่วไปแล้ว คนที่พักอาศัยอยู่ที่นี่ ตอนเลิกเรียนล้วนมีคนขับรถมารับกลับบ้านโดยเฉพาะทั้งนั้น

จีน

“我是去找一個朋友,我朋友住在這裡。”

ไทย

“ผมจะไปหาเพื่อนน่ะครับ เพื่อนผมพักอยู่ที่นี่”

จีน

“真好啊,那你坐穩了,準備出發!”

ไทย

“ดีจังเลยนะ ถ้างั้นนั่งให้มั่นล่ะ เตรียมตัวออกเดินทาง!”

จีน

司機的車技很好,本來二十分鐘的路程,司機十五分鐘就到了。

ไทย

ฝีมือการขับรถของคนขับดีมาก เดิมทีใช้เวลาเดินทางยี่สิบนาที คนขับใช้เวลาแค่สิบห้านาทีก็ถึงแล้ว

จีน

王星河付完了車錢,站在了吳洛熙家所在的別墅區大門口。

ไทย

หวังซิงเหอจ่ายค่ารถเสร็จ ก็มายืนอยู่หน้าประตูใหญ่ของหมู่บ้านวิลล่าที่บ้านของอู๋ลั่วซีตั้งอยู่

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน