ความเข้าใจผิดยิ่งถลำลึก

Chinese

“夢夢，你倒是說句話啊，沒看手機嗎？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอพูดอะไรหน่อยสิ ไม่ได้ดูโทรศัพท์เหรอ”

Chinese

還是沉默。

Thai

ยังคงเงียบงัน

Chinese

生氣了，肯定是生氣了。

Thai

โกรธแล้ว ต้องโกรธแล้วแน่ ๆ

Chinese

王星河想了半天，最後想到了那次的烤鴨，那次烤鴨還挺不錯的。

Thai

หวังซิงเหอคิดอยู่นาน ในที่สุดก็นึกถึงเป็ดย่างคราวนั้นขึ้นมาได้ เป็ดย่างคราวนั้นรสชาติดีทีเดียว

Chinese

“那夢夢，我吃那個烤鴨可以嗎？”

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่ง ฉันกินเป็ดย่างนั่นได้ไหม”

Chinese

“哼~”

Thai

“ฮึ~”

Chinese

看到柳清夢回了一個哼字，王星河連忙改口道：“啊？夢夢，不可以嗎？那我再換一個吧，我只是隨口一說。”

Thai

เมื่อเห็นหลิวชิงเมิ่งตอบกลับมาด้วยคำว่าฮึ หวังซิงเหอก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที “เอ๊ะ? เมิ่งเมิ่ง ไม่ได้เหรอ งั้นฉันเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นก็ได้นะ ฉันแค่พูดไปเรื่อยเฉย ๆ”

Chinese

“沒有，就是烤鴨啦，明天中午，我買給你吃。”

Thai

“เปล่า เป็ดย่างนั่นแหละ พรุ่งนี้เที่ยงฉันจะซื้อไปให้กิน”

Chinese

“哦哦，好的夢夢。”

Thai

“อ้อ ๆ ได้เลยเมิ่งเมิ่ง”

Chinese

“寶寶，我告訴你哦，你要是不接受我對你的好，你就是不喜歡我了，不要我了，要換人了，知道嗎？”

Thai

“ที่รัก ฉันบอกนายไว้นะ ถ้านายไม่ยอมรับความหวังดีที่ฉันมีให้นาย ก็แปลว่านายไม่ชอบฉันแล้ว ไม่ต้องการฉันแล้ว กำลังจะเปลี่ยนคนใหม่แล้ว เข้าใจไหม”

Chinese

“可是夢夢，我覺得你這樣對我，我心裡有愧疚感。”

Thai

“แต่เมิ่งเมิ่ง ฉันรู้สึกว่าการที่เธอทำแบบนี้กับฉัน มันทำให้ฉันรู้สึกผิดในใจน่ะ”

Chinese

“什麼？愧疚感？好啊！你果然還是外面有人了，變心了（≥﹏≤）。”

Thai

“อะไรนะ รู้สึกผิดเหรอ ดีล่ะ! นายมีคนอื่นข้างนอกจริง ๆ ด้วย เปลี่ยนใจไปแล้วสินะ (≥﹏≤)”

Chinese

“不是，不是，夢夢，你聽我說，就是，我覺得，你處處想著我，我卻沒有那麼關心你，我以後一定會改的。”

Thai

“ไม่ใช่ ไม่ใช่นะ เมิ่งเมิ่ง เธอฟังฉันก่อน คือว่า…ฉันรู้สึกว่าเธอนึกถึงฉันตลอดเวลา แต่ฉันกลับไม่ได้ใส่ใจเธอขนาดนั้น ต่อไปฉันจะปรับปรุงตัวแน่นอน”

Chinese

“寶寶，你聽著，我對你的好，是因為我喜歡你，我願意，全天下只獨屬於寶寶一份，所以，不要有愧疚感，要有幸福感，知道嗎？”

Thai

“ที่รัก นายฟังนะ ความหวังดีที่ฉันให้มันเป็นเพราะฉันชอบนาย ฉันเต็มใจ และทั้งโลกนี้มีให้แค่นายคนเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้น อย่ารู้สึกผิด ให้รู้สึกมีความสุข เข้าใจไหม”

Chinese

“夢夢，我怎麼覺得你在PUA我？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเธอกำลัง พียูเอ ฉันอยู่เลยล่ะ”

Chinese

“哎呀，寶寶，我這是糾正你的思想，你怎麼能這麼說我呢？你這麼說，我會傷心的。”

Thai

“โธ่ ที่รัก ฉันกำลังปรับทัศนคติของนายต่างหาก นายพูดถึงฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน นายพูดแบบนี้ฉันจะเสียใจนะ”

Chinese

“好吧，那夢夢就是為我好嘍？”

Thai

“ก็ได้ งั้นเมิ่งเมิ่งก็ทำเพื่อฉันสินะ”

Chinese

“對呀，寶寶，你現在回家了嗎？”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ ที่รัก ตอนนี้นายกลับถึงบ้านหรือยัง”

Chinese

“還沒有，還在路上，因為一點事，耽誤了點時間。”

Thai

“ยังเลย ยังอยู่ระหว่างทาง พอดีมีเรื่องนิดหน่อยเลยเสียเวลาไปบ้าง”

Chinese

“寶寶！又有什麼事？我能知道嗎？”

Thai

“ที่รัก! มีเรื่องอะไรอีกเหรอ ฉันรู้ได้ไหม”

Chinese

“當然可以呀，還是那個同學的事情了。”

Thai

“ได้แน่นอนอยู่แล้ว ก็เรื่องของเพื่อนร่วมชั้นคนนั้นน่ะ”

Chinese

王星河想了一下，還是和柳清夢說了，畢竟柳清夢又不認識吳洛熙她們，說了也沒事。

Thai

หวังซิงเหอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจเล่าให้หลิวชิงเมิ่งฟัง ยังไงเสียหลิวชิงเมิ่งก็ไม่รู้จักพวกอู๋ลั่วซีอยู่แล้ว เล่าไปก็ไม่เป็นไร

Chinese

聽到了這個消息后，柳清夢也覺得很炸裂。

Thai

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ หลิวชิงเมิ่งก็รู้สึกช็อกมากเช่นกัน

Chinese

“我去！寶寶，那麼炸裂嗎？所謂清官難判家務事，這個渾水你可千萬別趟。”

Thai

“ให้ตายสิ! ที่รัก พีคขนาดนั้นเลยเหรอ ที่เขาว่ากันว่าขุนนางตงฉินยังตัดสินเรื่องในครอบครัวยาก เรื่องยุ่งยากนี้นายอย่าได้เอาตัวเข้าไปพัวพันเด็ดขาดนะ”

Chinese

王星河實際上也是這麼想的，當他知道的那一瞬間，都有些想放棄了，因為他本身就出在單親家庭，而且從小的成長又比較特殊，對於家庭方面的事情，非常的敏感。

Thai

ความจริงหวังซิงเหอก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน ในวินาทีที่เขารู้เรื่อง เขาก็มีความคิดอยากจะถอยออกมาอยู่บ้าง เพราะเดิมทีเขาเติบโตมาในครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว อีกทั้งการเติบโตมาตั้งแต่เด็กก็ค่อนข้างพิเศษ ทำให้เขาอ่อนไหวต่อเรื่องครอบครัวเป็นอย่างมาก

Chinese

“我知道啦，夢夢。”

Thai

“ฉันรู้แล้วล่ะ เมิ่งเมิ่ง”

Chinese

“嗯嗯，那快回家吧。”

Thai

“อืม ๆ งั้นรีบกลับบ้านเถอะ”

Chinese

“可是，夢夢。”

Thai

“แต่ว่า เมิ่งเมิ่ง”

Chinese

“我知道，你很在乎友誼，但是目前的情況，你不能管，知道嗎？寶寶。”

Thai

“ฉันรู้ว่านายให้ความสำคัญกับมิตรภาพมาก แต่ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ นายยุ่งไม่ได้ เข้าใจไหม ที่รัก”

Chinese

“如果你要是實在想要挽回這段友誼，可以向她坦白，你和你那個女同桌沒有關係。”

Thai

“ถ้านายอยากกอบกู้มิตรภาพนี้กลับมาจริง ๆ ก็บอกเธอไปตามตรงได้นะ ว่านายกับเพื่อนร่วมโต๊ะผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกัน”

Chinese

“啊？和她有關係？怎麼會？”

Thai

“เอ๊ะ? เกี่ยวกับเธอด้วยเหรอ จะเป็นไปได้ยังไง”

Chinese

“以我的猜測，應該是這樣的，所以要問她一下，但是別提這個關係。”

Thai

“จากการคาดเดาของฉัน น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ เพราะงั้นลองถามเธอดู แต่ว่าอย่าพูดถึงความสัมพันธ์นี้นะ”

Chinese

“嗯嗯，好的，夢夢，謝謝你。”

Thai

“อืม ๆ ได้เลย เมิ่งเมิ่ง ขอบคุณเธอนะ”

Chinese

“謝我幹什麼？寶寶，我突然發現，我怎麼在幫你分析你和別的女生關係嗎？”

Thai

“ขอบคุณฉันทำไม ที่รัก ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ ทำไมฉันถึงกำลังช่วยนายวิเคราะห์ความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นอยู่นะ”

Chinese

柳清夢拿著手機，突然坐了起來，自己剛剛在做什麼？

Thai

หลิวชิงเมิ่งถือโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นนั่งพรวดทันที เมื่อกี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

Chinese

“啊？夢夢，沒有，我就是，沒有別的意思。”

Thai

“เอ๊ะ? เมิ่งเมิ่ง เปล่านะ ฉันแค่…ไม่ได้คิดอะไรเป็นอื่นเลย”

Chinese

“好了，料想寶寶也不敢，寶寶要是敢的話，就要永遠失去我了╭(╯^╰)╮！”

Thai

“เอาเถอะ คิดว่าที่รักคงไม่กล้าหรอก ถ้าที่รักกล้าล่ะก็ จะต้องเสียฉันไปตลอดกาลแน่ ╭(╯^╰)╮!”

Chinese

“不會的，夢夢，我真沒有這樣想，真的只是把她當朋友。”

Thai

“ไม่หรอก เมิ่งเมิ่ง ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ แค่มองเธอเป็นเพื่อนจริง ๆ”

Chinese

“那你那個同桌呢？還偷偷和她去學校天台是吧！”

Thai

“แล้วเพื่อนร่วมโต๊ะของนายล่ะ ยังแอบไปดาดฟ้าโรงเรียนกับเธออีกใช่ไหม!”

Chinese

“沒有，寶寶，我就是問事情，什麼也沒說。”

Thai

“เปล่านะ ที่รัก ฉันแค่ไปถามธุระ ไม่ได้พูดอะไรเลย”

Chinese

“和她單獨在一起多久？”

Thai

“อยู่ตามลำพังกับเธอนานแค่ไหน”

Chinese

“啊？應該沒有十分鐘吧。”

Thai

“เอ๊ะ? น่าจะไม่ถึงสิบนาทีมั้ง”

Chinese

“十分鐘？那麼久？”

Thai

“สิบนาทีเหรอ นานขนาดนั้นเชียว?”

Chinese

“不不，夢夢，應該沒有五分鐘，我剛剛隨口一說。”

Thai

“ไม่ ๆ เมิ่งเมิ่ง น่าจะไม่ถึงห้านาทีหรอก เมื่อกี้ฉันแค่พูดไปเรื่อยเฉย ๆ”

Chinese

“好啊，五分鐘也太久了！”

Thai

“ดีจริงนะ ห้านาทีก็ถือว่านานเกินไปแล้ว!”

Chinese

“夢夢，總要把事情說完吧，我保證，說完后我就走了。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ก็ต้องคุยธุระให้จบก่อนนี่นา ฉันรับรองเลยว่าคุยเสร็จฉันก็ออกมาทันที”

Chinese

“行吧，不能有下次，你這樣可是很危險的，萬一壞女孩占你便宜怎麼辦？到時候你一個人那不是被佔便宜，叫天天不應，叫地地不靈的。”

Thai

“ก็ได้ ห้ามมีคราวหน้าอีกนะ นายทำแบบนี้มันอันตรายมากเลย ถ้าเกิดผู้หญิงไม่ดีเอาเปรียบนายขึ้นมาจะทำยังไง ถึงตอนนั้นนายอยู่คนเดียว ถ้าถูกเอาเปรียบขึ้นมา ร้องเรียกฟ้าฟ้าก็ไม่ตอบ ร้องเรียกดินดินก็ไม่ช่วยนะ”

Chinese

“夢夢，可我是男生啊。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง แต่ฉันเป็นผู้ชายนะ”

Chinese

“男生怎麼了？男生也要保護好自己的安全，現在社會上，色狼不分男女的。”

Thai

“ผู้ชายแล้วไง ผู้ชายก็ต้องปกป้องความปลอดภัยของตัวเองเหมือนกัน สมัยนี้ในสังคมพวกโรคจิตไม่แบ่งแยกเพศชายหญิงหรอกนะ”

Chinese

“好的，夢夢，我會保護好自己的。”

Thai

“เข้าใจแล้ว เมิ่งเมิ่ง ฉันจะปกป้องตัวเองเป็นอย่างดี”

Chinese

而在王星河和柳清夢聊天的時候，吳洛熙正拿著手機，站在河邊，手機上的屏幕還亮著。

Thai

และในระหว่างที่หวังซิงเหอกับหลิวชิงเมิ่งกำลังคุยกันอยู่นั้น อู๋ลั่วซีก็กำลังถือโทรศัพท์ยืนอยู่ริมแม่น้ำ หน้าจอบนโทรศัพท์ยังคงสว่างอยู่

Chinese

手機屏幕上，正是王星河和楚韻蝶在天台上的照片，下面還有一句話，妹妹，你怎麼把我拉黑了，只能換個號發給你了。

Thai

บนหน้าจอโทรศัพท์เป็นรูปถ่ายของหวังซิงเหอกับชูอวิ๋นเตี๋ยบนดาดฟ้าพอดิบพอดี ด้านล่างยังมีข้อความอีกหนึ่งประโยค ‘น้องสาว ทำไมเธอถึงบล็อกฉันล่ะ เลยต้องเปลี่ยนเบอร์ส่งมาให้เธอแทน’

Chinese

吳洛熙的眼睛里充滿了悲痛。

Thai

ในดวงตาของอู๋ลั่วซีเต็มไปด้วยความเจ็บปวดโศกเศร้า

Chinese

王星河鼓起勇氣，還是給吳洛熙發信息，發現自己被拉黑了。

Thai

หวังซิงเหอรวบรวมความกล้าส่งข้อความไปหาอู๋ลั่วซี แต่กลับพบว่าตัวเองถูกบล็อกไปแล้ว

Chinese

“啊？看來誤會還真挺深的。”

Thai

“เอ๊ะ? ดูท่าความเข้าใจผิดจะรุนแรงมากจริง ๆ”

Chinese

於是撥通了吳洛熙的電話，電話響了幾秒后，被吳洛熙掛了，等再打過去，發現又被拉黑了。

Thai

เขาจึงโทรศัพท์ไปหาอู๋ลั่วซี สายดังอยู่ไม่กี่วินาทีก็ถูกอู๋ลั่วซีกดตัดสาย พอโทรไปอีกครั้งก็พบว่าถูกบล็อกไปอีก

Chinese

“我去，在搞什麼。”

Thai

“ให้ตายสิ ทำอะไรของเธอเนี่ย”

Chinese

王星河沒辦法，換了個手機號，這次倒是響了很久，最後吳洛熙接了。

Thai

หวังซิงเหอไม่มีทางเลือก จึงเปลี่ยนเป็นอีกเบอร์ คราวนี้สายดังอยู่นานทีเดียว ในที่สุดอู๋ลั่วซีก็รับสาย

Chinese

“洛熙，你幹什麼？為什麼拉黑我？”

Thai

“ลั่วซี เธอทำอะไรน่ะ ทำไมต้องบล็อกฉันด้วย”

Chinese

“王星河，你為什麼要這樣對我？”吳洛熙的聲音明顯帶著哭腔。

Thai

“หวังซิงเหอ นายทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย” น้ำเสียงของอู๋ลั่วซีเจือเสียงสะอื้นอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

“你現在在哪裡？還沒回家嗎？”王星河聽到吳洛熙這邊的背景聲音很嘈雜。

Thai

“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ยังไม่กลับบ้านเหรอ” หวังซิงเหอได้ยินว่าเสียงรอบข้างฝั่งอู๋ลั่วซีจอแจมาก

Chinese

“我在哪，關你什麼事？我和你說清楚，我們之間，沒有任何關係了，朋友都做不成了，所以，不要再聯繫我了，好嗎？”

Thai

“ฉันจะอยู่ที่ไหนมันเกี่ยวอะไรกับนาย ฉันจะพูดกับนายให้ชัดเจน ระหว่างพวกเราไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันอีกแล้ว แม้แต่เพื่อนก็เป็นไม่ได้ เพราะงั้น อย่าติดต่อมาหาฉันอีกเลย ได้ไหม”

Chinese

“吳洛熙，你聽我說，我和楚韻蝶我們之間真的沒有什麼關係，我不知道你們為什麼對彼此那麼仇恨，但是她是故意這樣做的，你知道嗎？”

Thai

“อู๋ลั่วซี เธอฟังฉันนะ ระหว่างฉันกับชูอวิ๋นเตี๋ยพวกเราไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันจริง ๆ ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเธอถึงได้เคียดแค้นกันขนาดนั้น แต่เธอจงใจทำแบบนี้ เธอรู้ไหม”

Chinese

“是，是故意的，一切都是故意的，我只相信我看到的，沒事就這樣，別打給我。”

Thai

“ใช่ จงใจ ทุกอย่างจงใจทั้งนั้นแหละ ฉันเชื่อแค่สิ่งที่ฉันเห็น ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็แค่นี้นะ อย่าโทรมาหาฉันอีก”

Chinese

王星河還想說什麼，但是電話這邊已經掛斷了。

Thai

หวังซิงเหอยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ปลายสายก็ตัดไปแล้ว

Chinese

王星河嘆了口氣，只能等明天去學校再說了。

Thai

หวังซิงเหอถอนหายใจ ได้แต่รอไว้คุยกันพรุ่งนี้ที่โรงเรียน

Chinese

等蘇慕傾下班回來，立馬就問王星河這次月考成績。

Thai

พอซูมู่ชิงเลิกงานกลับมา ก็ถามผลสอบประจำเดือนรอบนี้ของหวังซิงเหอทันที

Chinese

“成績下來了吧。”

Thai

“คะแนนสอบออกแล้วใช่ไหม”

Chinese

“嗯，今天出了。”

Thai

“ครับ วันนี้ออกแล้วครับ”

Chinese

“考得怎麼樣？應該不錯吧。”

Thai

“สอบเป็นยังไงบ้าง น่าจะทำได้ดีใช่ไหม”

Chinese

“還行吧，天心區第一，730分，比上次考得少了五分。”

Thai

“ก็พอใช้ได้ครับ ที่หนึ่งของเขตเทียนซิน ได้ 730 คะแนน น้อยกว่าครั้งก่อนห้าคะแนนครับ”

Chinese

“天心區第一？”蘇慕傾脫下外套，掛在門口的衣架上，聲音都有些波動。

Thai

“ที่หนึ่งของเขตเทียนซินเหรอ” ซูมู่ชิงถอดเสื้อโค้ตตัวนอกออก แขวนไว้บนที่แขวนเสื้อผ้าตรงประตู น้ำเสียงมีความสั่นไหวเล็กน้อย

Chinese

“是啊。”

Thai

“ใช่ครับ”

Chinese

“可以啊，星河，考的還很好啦，這次可是天心區聯考，大考試了啊。”

Thai

“เก่งมากเลย ซิงเหอ สอบได้ดีมากจริง ๆ ครั้งนี้เป็นการสอบรวมของเขตเทียนซินเชียวนะ ถือเป็นการสอบใหญ่เลยล่ะ”

Chinese

“嗯嗯，但是我覺得我還有進步的空間。”

Thai

“ครับ แต่ผมคิดว่าผมยังพัฒนาขึ้นได้อีกครับ”

Chinese

“這樣的成績考到京都大學應該沒問題了，想拿京都高考狀元？”

Thai

“คะแนนขนาดนี้สอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูก็คงไม่มีปัญหาแล้ว อยากได้ตำแหน่งจ้วงหยวนเกาเข่าของจิงตูเหรอ”

Chinese

“嗯，是的，大姐，我想拿京都高考狀元，從小到大，所有的考試我都是第一名。”

Thai

“ครับ ใช่ครับพี่ใหญ่ ผมอยากได้ตำแหน่งจ้วงหยวนเกาเข่าของจิงตู ตั้งแต่เด็กจนโต ทุกการสอบผมได้ที่หนึ่งมาตลอดครับ”

Chinese

“這才是我蘇慕傾的弟弟。”

Thai

“นี่สิถึงจะสมกับเป็นน้องชายของฉัน ซูมู่ชิง”