ของฝากจากการไปทำงาน

Chinese

“喜歡嗎？”

Thai

“ชอบไหม”

Chinese

王星河點了點頭，“大姐，我挺喜歡的。”

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า “พี่ใหญ่ ผมชอบมากครับ”

Chinese

“喜歡就好，我也是路過商場，剛好看到了這一雙鞋子，挺好看的，就帶了一雙給你。”

Thai

“ชอบก็ดีแล้ว ฉันก็แค่เดินผ่านห้าง แล้วบังเอิญเห็นรองเท้าคู่นี้ สวยดี ก็เลยซื้อมาฝากนายสักคู่”

Chinese

“可是大姐，你怎麼知道我穿幾號的鞋子？”

Thai

“แต่ว่าพี่ใหญ่ พี่รู้ได้ยังไงครับว่าผมใส่รองเท้าเบอร์อะไร”

Chinese

“無意間看到，就記下來了，我這人記性比較好，試試，看看合不合適。”

Thai

“เห็นโดยบังเอิญก็เลยจำไว้น่ะ ฉันเป็นคนความจำค่อนข้างดี ลองดูสิ ดูว่าพอดีไหม”

Chinese

實際上，蘇慕傾已經知道了王星河身上穿的衣服還有鞋子的尺碼，只是，以蘇慕傾的性格，肯定不會說出來。

Thai

ในความเป็นจริง ซูมู่ชิงรู้ขนาดเสื้อผ้าและรองเท้าที่หวังซิงเหอสวมใส่อยู่แล้ว เพียงแต่นิสัยอย่างซูมู่ชิงย่อมไม่มีทางพูดออกมาแน่นอน

Chinese

“哦，我試試。”

Thai

“ครับ ผมจะลองดู”

Chinese

王星河穿了一下后，發現剛好合腳。

Thai

หลังจากหวังซิงเหอลองสวมดูก็พบว่าพอดีเท้า

Chinese

“好，合適就行，飯做好了嗎？”

Thai

“ดีแล้ว พอดีก็โอเค กับข้าวทำเสร็จหรือยัง”

Chinese

蘇慕傾繞過王星河，來到客廳，坐在沙發上問道。

Thai

ซูมู่ชิงเดินอ้อมหวังซิงเหอมายังห้องนั่งเล่นแล้วนั่งลงบนโซฟาพลางเอ่ยถาม

Chinese

“做好了，大姐，可以來吃飯了，我把飯菜端出來。”

Thai

“เสร็จแล้วครับพี่ใหญ่ มาทานข้าวได้แล้วครับ เดี๋ยวผมยกกับข้าวออกมาให้”

Chinese

等王星河擺好碗筷，蘇慕傾也從沙發上起來，來到了餐桌旁。

Thai

เมื่อหวังซิงเหอจัดวางชามและตะเกียบเรียบร้อย ซูมู่ชิงก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินมาที่โต๊ะอาหาร

Chinese

“這兩天沒有出什麼事吧。”

Thai

“สองวันนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม”

Chinese

“沒有啊，大姐，能有什麼事，我還和雪瑩姐一起去聽了場數學講座，感覺還挺有意思的。”

Thai

“ไม่มีเลยครับพี่ใหญ่ จะมีเรื่องอะไรได้ ผมยังไปฟังบรรยายคณิตศาสตร์กับพี่เสวี่ยอิ๋งมาด้วย รู้สึกน่าสนใจดีครับ”

Chinese

“對數學感興趣？”

Thai

“สนใจคณิตศาสตร์เหรอ”

Chinese

“嗯嗯，是啊，大姐，我對數學挺感興趣的，我高考能不能報數學專業啊。”

Thai

“ครับพี่ใหญ่ ผมค่อนข้างสนใจคณิตศาสตร์ ตอนสอบเกาเข่าผมจะสมัครสาขาคณิตศาสตร์ได้ไหมครับ”

Chinese

蘇慕傾頓了一下，隨後眼神閃過一絲落寞。

Thai

ซูมู่ชิงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นแววตาก็ฉายประกายความอ้างว้างออกมาวูบหนึ่ง

Chinese

“依你，你想學什麼就學什麼。”

Thai

“ตามใจนาย นายอยากเรียนอะไรก็เรียนเถอะ”

Chinese

“嗯嗯，我也沒確定，就是對這方面挺感興趣的。”

Thai

“ครับ ผมเองก็ยังไม่ได้ตัดสินใจแน่นอน แค่ค่อนข้างสนใจด้านนี้เฉยๆ ครับ”

Chinese

聽到王星河這句話，蘇慕傾還是有些恍惚，想當初，她也是這樣和蘇正山說的。

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของหวังซิงเหอ ซูมู่ชิงก็ยังคงเหม่อลอยไปบ้าง นึกถึงตอนนั้น เธอก็เคยพูดกับซูเจิ้งซานแบบนี้เช่นกัน

Chinese

但是，蘇正山堅決不允許她學漢語言文學，說是如果她報漢語言文學，就把她踢出家門。

Thai

ทว่าซูเจิ้งซานกลับไม่อนุญาตให้เธอเรียนสาขาวิชาภาษาและวรรณคดีจีนอย่างเด็ดขาด โดยบอกว่าหากเธอสมัครสาขาวิชาภาษาและวรรณคดีจีนก็จะไล่เธอออกจากบ้าน

Chinese

最終，蘇慕傾還是妥協了，報了工商管理。

Thai

ท้ายที่สุด ซูมู่ชิงจึงยอมประนีประนอมและเลือกสมัครสาขาบริหารธุรกิจ

Chinese

按照蘇家這個情況，王星河學工商管理，畢業后直接進蘇氏來幫蘇慕傾是最好的。

Thai

ตามสถานการณ์ของตระกูลซูแล้ว การที่หวังซิงเหอเรียนบริหารธุรกิจแล้วจบมาเข้าทำงานที่ซูกรุ๊ปเพื่อช่วยซูมู่ชิงโดยตรงถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

Chinese

但是，看到王星河這個眼神，蘇慕傾到嘴邊的話還是吞回去了。

Thai

แต่เมื่อเห็นสายตาแบบนั้นของหวังซิงเหอ คำพูดที่มาถึงริมฝีปากของซูมู่ชิงก็ถูกกลืนกลับลงไป

Chinese

他們一家，犧牲她一個就可以了，其他幾個弟弟妹妹，就按照他們喜好來吧。

Thai

ครอบครัวของพวกเขา เสียสละแค่เธอคนเดียวก็พอแล้ว น้องๆ คนอื่นก็ให้เป็นไปตามความชอบของพวกเขาเถอะ

Chinese

“大姐，你出差這幾天辛苦了，多吃點。”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่ไปทำงานต่างเมืองหลายวันนี้เหนื่อยแย่เลย ทานเยอะๆ นะครับ”

Chinese

“嗯，你也多吃點，正是長身體的時候，平時學習壓力也挺大的。”

Thai

“อืม นายก็กินเยอะๆ เถอะ กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต แถมปกติเรียนก็เครียดมากอยู่แล้ว”

Chinese

王星河因為今天蘇慕傾回來，特地多做了兩個菜，做了四個菜一個湯。

Thai

หวังซิงเหอจงใจทำกับข้าวเพิ่มอีกสองอย่างเพราะวันนี้ซูมู่ชิงกลับมา โดยทำกับข้าวสี่อย่างและซุปอีกหนึ่งอย่าง

Chinese

蘇慕傾吃完飯後，感覺自己的疲憊感也消失了。

Thai

หลังจากซูมู่ชิงทานข้าวเสร็จ ก็รู้สึกว่าความเหนื่อยล้าของตัวเองจางหายไป

Chinese

“星河，我去開會去了。”

Thai

“ซิงเหอ ฉันไปประชุมก่อนนะ”

Chinese

“好。”

Thai

“ครับ”

Chinese

“你們上周不是區聯考了？成績還沒出來嗎？”

Thai

“สัปดาห์ที่แล้วพวกนายสอบรวมระดับเขตไม่ใช่เหรอ ผลสอบยังไม่ออกอีกเหรอ”

Chinese

“還沒有呢，估計明天就出來了吧。”

Thai

“ยังเลยครับ คาดว่าพรุ่งนี้คงออก”

Chinese

“有信心還考第一嗎？”

Thai

“มั่นใจว่าจะได้ที่หนึ่งอีกไหม”

Chinese

“看看吧，畢竟高手太多了，不清楚他們能考多少。”

Thai

“รอดูก่อนครับ เพราะคนเก่งๆ มีเยอะมาก ไม่รู้ว่าพวกเขาจะได้คะแนนเท่าไหร่กันบ้าง”

Chinese

“要有信心，知道嗎？我給你的零花錢花了多少了？”

Thai

“ต้องมั่นใจในตัวเองสิ รู้ไหม แล้วเงินค่าขนมที่ฉันให้นายไปใช้ไปเท่าไหร่แล้ว”

Chinese

“大姐，還沒有。”

Thai

“พี่ใหญ่ ยังไม่ได้ใช้เลยครับ”

Chinese

“還沒有？花了多少了？怎麼那麼慢？”

Thai

“ยังไม่ได้ใช้อีกเหรอ ใช้ไปเท่าไหร่แล้ว ทำไมถึงช้าขนาดนี้”

Chinese

“沒多少，平時我就吃個飯，也沒有什麼花銷啊。”

Thai

“ไม่เท่าไหร่ครับ ปกติผมก็แค่กินข้าว ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไรเลย”

Chinese

“想買什麼就買什麼知道嗎？在你進入蘇家的時候我就說了，在蘇家你要學會如何花錢，你要進入一些圈子，這些對你以後都有好處。”

Thai

“อยากซื้ออะไรก็ซื้อไปเถอะ เข้าใจไหม ตอนที่นายเข้ามาอยู่ในตระกูลซูฉันก็บอกไปแล้วว่า อยู่ในตระกูลซูนายต้องเรียนรู้วิธีใช้เงิน นายต้องเข้าสังคมในบางแวดวง เรื่องพวกนี้ล้วนมีประโยชน์ต่อตัวนายในอนาคต”

Chinese

“我知道了，大姐，我會嘗試花錢的。”王星河深吸一口氣。

Thai

“ผมเข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่ ผมจะลองหัดใช้เงินดูครับ” หวังซิงเหอสูดหายใจเข้าลึก

Chinese

“你也別壓力太大了，我給你說這些，不是給你壓力的。”

Thai

“นายก็อย่ากดดันตัวเองเกินไปล่ะ ที่ฉันพูดเรื่องพวกนี้กับนาย ไม่ได้จะกดดันนายหรอกนะ”

Chinese

“我知道，大姐，我知道你是為了我好。”

Thai

“ผมรู้ครับพี่ใหญ่ ผมรู้ว่าพี่หวังดีกับผม”

Chinese

“嗯，那我去開會了。”

Thai

“อืม งั้นฉันไปประชุมแล้วนะ”

Chinese

蘇慕傾站起來去了書房。

Thai

ซูมู่ชิงลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องหนังสือ

Chinese

第二天，就到了星期一了，說實話，王星河的內心也有些期待，期待自己能考多少。

Thai

วันต่อมาก็ถึงวันจันทร์ บอกตามตรง ในใจของหวังซิงเหอก็มีความคาดหวังอยู่บ้าง คาดหวังว่าตัวเองจะได้คะแนนเท่าไหร่

Chinese

到了學校之後，今天的同學似乎都很興奮，因為聯考的成績就要出來了。

Thai

หลังจากมาถึงโรงเรียน บรรดาเพื่อนร่วมชั้นในวันนี้ดูเหมือนจะตื่นเต้นกันมาก เพราะผลการสอบรวมกำลังจะประกาศแล้ว

Chinese

最有看點的就是三足鼎立，到底誰能問鼎了。

Thai

สิ่งที่น่าจับตามองที่สุดคือการขับเคี่ยวของสามมหาอำนาจ ว่าท้ายที่สุดแล้วใครจะสามารถคว้าชัยชนะสูงสุดไปครองได้

Chinese

當然，一些下賭的同學就更緊張了。

Thai

แน่นอนว่านักเรียนบางคนที่ลงเดิมพันไว้ยิ่งรู้สึกตึงเครียดขึ้นไปอีก

Chinese

榮旭今天來的特別早，一來就把王星河給他布置的任務拿了過來。

Thai

วันนี้หรงซวี่มาเช้าเป็นพิเศษ พอมาถึงก็นำงานที่หวังซิงเหอมอบหมายให้ส่งมาทันที

Chinese

“星河，快看，你給我額外布置的作業我寫完了。”

Thai

“ซิงเหอ รีบดูสิ การบ้านเสริมที่นายสั่งให้ฉันทำ ฉันเขียนเสร็จแล้วนะ”

Chinese

“今天來的挺早啊。”

Thai

“วันนี้มาเช้าจังเลยนะ”

Chinese

“嘿嘿，那不是激動嘛。”

Thai

“ฮิๆ ก็มันตื่นเต้นนี่นา”

Chinese

“激動？激動什麼？我記得某人考完那天還在愁眉苦臉，說自己考砸了呢。”

Thai

“ตื่นเต้น? ตื่นเต้นอะไรกัน ฉันจำได้ว่ามีใครบางคนทำหน้าอมทุกข์ในวันที่สอบเสร็จ บอกว่าตัวเองทำพังไม่เป็นท่าอยู่เลยนี่”

Chinese

“哎呀，那不是你已經說了，不以一時成功失敗就否定自己嘛，我也想通了，無論考多少，只要我努力了就行。”

Thai

“โธ่ ก็ไม่ใช่ว่านายเคยบอกแล้วเหรอว่า อย่าเพิ่งปฏิเสธตัวเองเพียงเพราะความสำเร็จหรือความล้มเหลวชั่วคราว ฉันก็คิดตกแล้ว ไม่ว่าจะสอบได้เท่าไหร่ ขอแค่ฉันพยายามเต็มที่แล้วก็พอ”

Chinese

“這個心態不錯嘛。”

Thai

“ทัศนคติแบบนี้ไม่เลวนี่”

Chinese

“哎呀，我激動不是因為這個，是因為今天就要揭曉你是不是年級第一了。”

Thai

“โธ่เอ๊ย ที่ฉันตื่นเต้นไม่ใช่เพราะเรื่องนี้หรอก แต่เป็นเพราะวันนี้จะรู้แล้วว่านายจะได้อันดับหนึ่งของระดับชั้นหรือเปล่าต่างหาก”

Chinese

“因為這個？”

Thai

“เพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ”

Chinese

“對啊，你忘了？我可是下注了一萬塊錢，我的一萬塊錢啊，你知道我這段時間怎麼過的嗎？”榮旭哭窮地說道。

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ นายลืมไปแล้วเหรอ ฉันลงเดิมพันไปตั้งหนึ่งหมื่นหยวนเชียวนะ เงินหนึ่งหมื่นหยวนของฉันเลยนะ นายรู้ไหมว่าช่วงเวลานี้ฉันใช้ชีวิตผ่านมายังไง” หรงซวี่แกล้งโอดครวญอย่างน่าสงสาร

Chinese

“讓你下注下那麼多，你就不怕我拿不到年級第一，到時候你的錢打水漂？”

Thai

“ใครใช้ให้นายลงเดิมพันไปเยอะขนาดนั้นกันล่ะ ไม่กลัวว่าฉันจะไม่ได้อันดับหนึ่งของระดับชั้น แล้วถึงตอนนั้นเงินของนายจะละลายหายไปกับน้ำหรือไง”

Chinese

“我相信你，星河，你在我的心裡，簡直就是神一般的存在，你絕對可以的！”榮旭伸出手臂，看著窗戶外的太陽說道。

Thai

“ฉันเชื่อในตัวนาย ซิงเหอ ในใจของฉันนายเป็นดั่งเทพเจ้าไปแล้ว นายทำได้แน่นอน!” หรงซวี่ยื่นแขนออกไปพลางมองดูดวงอาทิตย์นอกหน้าต่างแล้วเอ่ย

Chinese

“放心，如果你拿不到第一，你這個月剩下的這幾天開銷我全包了。”

Thai

“วางใจเถอะ ถ้านายไม่ได้ที่หนึ่ง ค่าใช้จ่ายช่วงวันที่เหลือของเดือนนี้ของนาย ฉันออกให้ทั้งหมดเอง”

Chinese

雖然王星河說出這句話的時候感覺到肉疼，但是，想到昨天蘇慕傾讓他學會花錢，王星河肉疼的念頭瞬間壓了下去。

Thai

แม้ว่าตอนที่หวังซิงเหอพูดประโยคนี้ออกไปจะรู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่ซูมู่ชิงบอกให้เขาหัดใช้เงินเมื่อวาน ความรู้สึกเสียดายเงินของหวังซิงเหอก็ถูกกดลงไปในพริบตา

Chinese

“我去！星河，你現在不僅是我的信仰了，更是我的衣食父母了，你配享太廟，先生大義！”

Thai

“ให้ตายสิ! ซิงเหอ ตอนนี้นายไม่เพียงเป็นความศรัทธาของฉัน แต่ยังเป็นผู้มีพระคุณที่คอยชุบเลี้ยงฉันอีกด้วย นายคู่ควรแก่การสักการะในศาลบรรพชนจริงๆ ท่านช่างเปี่ยมคุณธรรมยิ่งนัก!”

Chinese

“我還沒死呢，趕緊回你位置上，馬上上課了。”

Thai

“ฉันยังไม่ตายสักหน่อย รีบกลับไปที่นั่งของนายได้แล้ว จะเข้าเรียนแล้ว”

Chinese

“嘿嘿，我知道了。”

Thai

“ฮิๆ รู้แล้วน่า”

Chinese

而第一節就是語文課，沈篤志先是強調了一下，雖然這是一個大考試，但是考過就結束了，接下來還是要收心學習，離高考只剩下兩個月了。

Thai

และคาบแรกก็คือวิชาภาษาจีน เสิ่นตู่จื้อได้เน้นย้ำก่อนว่า แม้นี่จะเป็นการสอบครั้งใหญ่ แต่เมื่อสอบผ่านไปแล้วก็ถือว่าจบลง จากนี้ไปทุกคนยังคงต้องตั้งสมาธิกลับมาทบทวนบทเรียน เพราะเหลือเวลาอีกเพียงสองเดือนเท่านั้นก่อนจะถึงการสอบเกาเข่า

Chinese

然後就開始評講這次區聯考的卷子。

Thai

จากนั้นจึงเริ่มเฉลยและอธิบายข้อสอบการสอบรวมระดับเขตในครั้งนี้

Chinese

一節課沒有講完，剩下的只能下節課再講了。

Thai

ผ่านไปหนึ่งคาบก็ยังอธิบายไม่เสร็จ ส่วนที่เหลือจึงทำได้เพียงยกไปอธิบายต่อในคาบถัดไป

Chinese

兩節課過後，就到了公布成績的時間了，

Thai

หลังจากผ่านไปสองคาบ ก็ถึงเวลาประกาศผลคะแนน

Chinese

老師說下課的那一瞬間，幾乎所有高三年級的學生全都沖了出來，衝到了大廣場上。

Thai

ในชั่วพริบตาที่อาจารย์บอกเลิกคาบ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เกือบทั้งหมดต่างก็พากันวิ่งกรูออกไป วิ่งตรงไปยังลานกว้างใหญ่

Chinese

此時大廣場的大屏幕已經打開了，上面寫著一行字，2020級第二次區聯考排名。

Thai

ในเวลานี้หน้าจอขนาดใหญ่ที่ลานกว้างได้เปิดขึ้นแล้ว โดยมีข้อความแถวหนึ่งปรากฏอยู่ว่า ‘อันดับการสอบรวมระดับเขตครั้งที่สอง รุ่นปี 2020’

Chinese

“來了！來了！成績要出來了，好期待！”

Thai

“มาแล้ว! มาแล้ว! ผลคะแนนกำลังจะออกแล้ว ตื่นเต้นจัง!”

Chinese

“好緊張啊，到底誰才是第一名？”

Thai

“ตื่นเต้นชะมัด ใครกันแน่ที่จะได้อันดับที่หนึ่ง”

Chinese

“會不會出個黑馬？”

Thai

“จะมีม้ามืดโผล่มาไหมนะ”

Chinese

“我強烈建議直接從第一名開始出！”

Thai

“ฉันขอเสนอให้เปิดจากอันดับที่หนึ่งก่อนเลย!”

Chinese

這些學生已經不在乎自己的排名了，只在乎誰才是第一。

Thai

นักเรียนเหล่านี้ไม่สนใจอันดับของตัวเองแล้ว สนใจเพียงแค่ว่าใครกันแน่ที่ได้อันดับหนึ่ง

Chinese

“走吧，王星河同學，咱們也去看看？”

Thai

“ไปกันเถอะ หวังซิงเหอ พวกเราก็ไปดูกันไหม”

Chinese

教室內，只剩下王星河、吳洛熙和楚韻蝶。

Thai

ภายในห้องเรียนเหลือเพียงหวังซิงเหอ อู๋ลั่วซี และฉู่ยวิ่นเตี๋ย

Chinese

三人之間的氣氛竟然有些尷尬。

Thai

บรรยากาศระหว่างคนทั้งสามกลับชวนให้อึดอัดอยู่บ้างอย่างน่าประหลาด

Chinese

“走吧，去看看，洛熙，你不去看看嗎？”王星河問道。

Thai

“ไปสิ ไปดูกัน ลั่วซี เธอไม่ไปดูเหรอ” หวังซิงเหอเอ่ยถาม

Chinese

“晦氣。”吳洛熙站起來，快步離開了教室。

Thai

“ซวยชะมัด” อู๋ลั่วซีลุกขึ้นยืนแล้วสาวเท้าเดินออกจากห้องเรียนไปอย่างรวดเร็ว