ผลสอบรายเดือน

Chinese

“沒事，就當是我吃你烤鴨的報酬了，這樣我吃的也心安理得一點嘍。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก ถือว่าตอบแทนที่ฉันได้กินเป็ดย่างของนายไง แบบนี้ฉันจะได้กินอย่างสบายใจขึ้นหน่อย”

Chinese

話是這麼說的，但是王星河總覺得這樣吃著有些怪異了。

Thai

แม้จะพูดอย่างนั้น แต่หวังซิงเหอกลับรู้สึกว่าการกินแบบนี้มันดูแปลกๆ อยู่ดี

Chinese

但是怪異在哪裡，他又說不上來。

Thai

แต่แปลกตรงไหน เขาก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

Chinese

“傅恆，傅恆，不好了！我看到，我看到......”

Thai

“ฟู่เหิง ฟู่เหิง แย่แล้ว! ฉันเห็น ฉันเห็น…”

Chinese

“你看到什麼了？緩緩再說，不用著急，沒看到我正在吃飯嗎？”

Thai

“นายเห็นอะไร? ค่อยๆ พูด ไม่ต้องรีบ ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังกินข้าวอยู่?”

Chinese

此時的傅恆在學校的單人包間中，左手拿叉右手拿刀，正在吃牛排。

Thai

เวลานี้ฟู่เหิงอยู่ในห้องส่วนตัวเดี่ยวของโรงเรียน มือซ้ายถือส้อม มือขวาถือมีด กำลังกินสเต๊กเนื้ออยู่

Chinese

“我看到，看到，吳洛熙在班裡吃飯，還和一個男生走的很近，兩人頭對頭，在那裡吃飯。”

Thai

“ฉันเห็น เห็นอู๋ลั่วซีกินข้าวอยู่ในห้องเรียน แล้วยังสนิทสนมกับผู้ชายคนหนึ่งมาก ทั้งสองคนนั่งเอาหัวชนกันกินข้าวอยู่ที่นั่น”

Chinese

“是不是王星河？”

Thai

“ใช่หวังซิงเหอไหม?”

Chinese

“傅恆，你也知道王星河？”

Thai

“ฟู่เหิง นายก็รู้จักหวังซิงเหอด้วยเหรอ?”

Chinese

“我幹嘛不知道！他在幹什麼我一清二楚，還沒到收拾他的時候！”傅恆提起王星河就有些咬牙切齒。

Thai

“ทำไมฉันจะไม่รู้! เขาทำอะไรอยู่ฉันรู้กระจ่างแจ้ง แค่ยังไม่ถึงเวลาจัดการเขาเท่านั้น!” ฟู่เหิงพอพูดถึงหวังซิงเหอก็กัดฟันกรอด

Chinese

吳洛熙是他看上的，任何染指吳洛熙的，他都不會放過。

Thai

อู๋ลั่วซีคือคนที่เขาหมายตาไว้ ใครก็ตามที่กล้ามายุ่งกับอู๋ลั่วซี เขาไม่มีทางปล่อยไปแน่

Chinese

而王星河，在他眼裡就是一個從小城市來的人罷了，至於背景，傅恆可沒有那麼多時間去調查一個該死的人。

Thai

ส่วนหวังซิงเหอ ในสายตาเขาเป็นแค่คนที่มาจากเมืองเล็กๆ เท่านั้น สำหรับเรื่องเบื้องหลัง ฟู่เหิงไม่ได้มีเวลาว่างมากพอจะไปสืบเรื่องของคนที่สมควรตายหรอก

Chinese

“我說傅恆，就王星河這樣的裝逼犯，還不趕緊治他？整天打著學霸的名頭，在圓夢班招搖撞騙，也就是圓夢班那些人會相信罷了，他們怕不是沒見過真正的學霸。”

Thai

“ฉันว่านะฟู่เหิง คนชอบเก๊กอย่างหวังซิงเหอแบบนี้ ยังไม่รีบสั่งสอนเขาอีกเหรอ? วันๆ เอาแต่อ้างชื่อเด็กเทพ หลอกลวงไปทั่วในห้องสานฝัน ก็มีแต่พวกคนในห้องสานฝันนั่นแหละที่เชื่อ พวกนั้นคงไม่เคยเห็นเด็กเทพตัวจริงละสิไม่ว่า”

Chinese

“坐井觀天罷了，他們能有什麼眼界。”

Thai

“กบในกะลาเท่านั้นแหละ พวกเขาจะมีวิสัยทัศน์อะไรได้”

Chinese

“那傅恆，這次你月考用了百分百實力嗎？”

Thai

“แล้วฟู่เหิง สอบรายเดือนรอบนี้นายใช้ฝีมือเต็มร้อยหรือเปล่า?”

Chinese

“你覺得呢？這種考試，需要我用全部實力嗎？隨便考考就是了，當然，你也知道，我說的隨便考考是什麼意思。”

Thai

“นายคิดว่าไงล่ะ? การสอบพรรค์นี้ ต้องให้ฉันใช้ความสามารถทั้งหมดเลยเหรอ? ก็แค่สอบไปส่งๆ เท่านั้นแหละ แน่นอน นายก็รู้ว่าที่ฉันบอกว่าสอบไปส่งๆ หมายความว่ายังไง”

Chinese

“嘿嘿，看來傅恆你這次又要拿年級前三了。”

Thai

“ฮิๆ ดูท่าฟู่เหิงนายคงจะได้ท็อปสามของระดับชั้นอีกแล้วสินะ”

Chinese

“就看那幾個有沒有認真了，我們的使命是為學校贏得名譽，這些小考試沒必要，這不是咱們來班說的？”

Thai

“ก็ต้องดูว่าไม่กี่คนนั้นจริงจังหรือเปล่า พันธกิจของเราคือการสร้างชื่อเสียงให้โรงเรียน การสอบเล็กๆ พวกนี้ไม่จำเป็นหรอก นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราพูดกันในห้องเหรอ?”

Chinese

“對，嘿嘿，所以我就填了填選擇題，隨便做了做。”

Thai

“ใช่ ฮิๆ ฉันก็เลยแค่กาข้อสอบปรนัย ทำไปส่งๆ”

Chinese

“梓逸，你還是那麼喜歡亂寫。”

Thai

“จื่ออี้ นายยังคงชอบเขียนมั่วเหมือนเดิมเลยนะ”

Chinese

“沒辦法，考試太無聊了，那傅恆，我先走了，消息我給你傳到了。”

Thai

“ช่วยไม่ได้นี่นา การสอบมันน่าเบื่อเกินไป งั้นฟู่เหิง ฉันไปก่อนนะ ข่าวฉันแจ้งนายแล้ว”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“寶寶，烤鴨好吃嗎？（期待）”

Thai

“ที่รัก เป็ดย่างอร่อยไหม? (คาดหวัง)”

Chinese

“好吃啊，很好吃，我很喜歡吃。”

Thai

“อร่อยสิ อร่อยมาก ฉันชอบกินมากเลย”

Chinese

“那寶寶，我有點渴了，中午吃的飯太閑了（糾結）”

Thai

“งั้นที่รัก ฉันคอแห้งนิดหน่อย ข้าวเที่ยงที่กินไปเค็มเกินไป (สับสน)”

Chinese

“啊，那趕緊去買瓶水吧，一直渴著怎麼行？”

Thai

“อ้าว งั้นรีบไปซื้อน้ำสักขวดสิ ปล่อยให้คอแห้งอยู่แบบนั้นได้ยังไง?”

Chinese

“寶寶，你好笨啊~（嫌棄）”

Thai

“ที่รัก นายนี่บื้อจังเลยน้า~ (เอือมระอา)”

Chinese

“啊？我怎麼又笨了？”

Thai

“เอ๋? ฉันบื้ออีกแล้วเหรอ?”

Chinese

“寶寶，你的情商好低哦，我說我渴了，你不應該給我買水喝嗎？”

Thai

“ที่รัก EQ นายต่ำจังเลยนะ ฉันบอกว่าฉันหิวน้ำ นายไม่ควรซื้อน้ำให้ฉันดื่มเหรอ?”

Chinese

“可是，我怎麼給你買呢？”

Thai

“แต่ว่า ฉันจะซื้อให้เธอได้ยังไงล่ะ?”

Chinese

“我想喝奶茶啦。”

Thai

“ฉันอยากดื่มชานมแล้วล่ะ”

Chinese

“哦哦，夢夢，你早說啊，我這就給你點！”

Thai

“อ๋อๆ เมิ่งเมิ่ง เธอน่าจะบอกเร็วกว่านี้ ฉันจะสั่งให้เธอเดี๋ยวนี้เลย!”

Chinese

“點一杯就可以了哦，不要點兩杯。”

Thai

“สั่งแค่แก้วเดียวพอนะ อย่าสั่งสองแก้วล่ะ”

Chinese

“我知道了，夢夢，你都說了好幾次了，我以後都點一杯。”

Thai

“รู้แล้ว เมิ่งเมิ่ง เธอพูดตั้งหลายรอบแล้ว ต่อไปฉันจะสั่งแก้วเดียวตลอด”

Chinese

“嗯嗯，我閨蜜她不喜歡喝奶茶的，你只給我點就可以啦。”

Thai

“อื้อๆ เพื่อนสนิทฉันเธอไม่ชอบดื่มชานม นายสั่งให้ฉันคนเดียวก็พอแล้ว”

Chinese

此時，在柳清夢旁邊的夏詩詩突然打了個噴嚏。

Thai

เวลานี้ เซี่ยซือซือที่อยู่ข้างๆ หลิวชิงเมิ่งก็จามออกมาอย่างกะทันหัน

Chinese

“剛剛是不是有人念叨我？”

Thai

“เมื่อกี้มีใครบ่นถึงฉันหรือเปล่าเนี่ย?”

Chinese

“念叨你？誰念叨你？”

Thai

“บ่นถึงเธอ? ใครจะไปบ่นถึงเธอ?”

Chinese

“不知道啊，要不然我怎麼打噴嚏，是不是你？夢夢！”

Thai

“ไม่รู้สิ ไม่อย่างนั้นฉันจะจามได้ยังไง ใช่เธอไหม? เมิ่งเมิ่ง!”

Chinese

“無聊，我念叨你幹什麼？”

Thai

“ไร้สาระ ฉันจะบ่นถึงเธอทำไม?”

Chinese

“我哪知道，肯定是你！老實交代，是不是！”

Thai

“ฉันจะไปรู้เหรอ ต้องเป็นเธอแน่ๆ! สารภาพมาตามตรงเลยนะ ใช่ไหม!”

Chinese

“不是。”

Thai

“ไม่ใช่”

Chinese

“明明就是好吧！”

Thai

“เห็นๆ กันอยู่ว่าใช่ชัดๆ!”

Chinese

第二天，就到了周五，而每到周五榮旭非常的開心，一大早來，就在王星河旁邊跳來跳去的。

Thai

วันต่อมา ก็ถึงวันศุกร์ และพอถึงวันศุกร์ทีไรหรงซวี่ก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ พอมาถึงแต่เช้าตรู่ ก็กระโดดโลดเต้นอยู่ข้างๆ หวังซิงเหอ

Chinese

“榮旭，你作業寫完了嗎？”

Thai

“หรงซวี่ นายทำการบ้านเสร็จหรือยัง?”

Chinese

“作業？什麼作業？肯定寫啦！昨天晚上我可是寫到很晚的！”

Thai

“การบ้าน? การบ้านอะไร? ทำเสร็จสิ! เมื่อคืนฉันทำจนดึกเลยนะ!”

Chinese

“呵呵，你要是寫作業，母豬都上樹了，絕對沒寫。”吳洛熙在一旁挖苦道。

Thai

“เหอะ ถ้านายทำการบ้าน แม่หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้วล่ะ ไม่ได้ทำชัวร์” อู๋ลั่วซีเหน็บแนมอยู่ข้างๆ

Chinese

“你！吳洛熙，你污衊我！”

Thai

“เธอ! อู๋ลั่วซี เธอใส่ร้ายฉัน!”

Chinese

“我可沒有，你把你數學作業拿出來，剛好要交了。”

Thai

“ฉันเปล่าสักหน่อย นายเอาการบ้านคณิตศาสตร์ออกมาสิ พอดีจะส่งแล้วเนี่ย”

Chinese

“數，數學作業，什麼數學作業？還有數學作業？”

Thai

“กะ การบ้านคณิต การบ้านคณิตอะไร? ยังมีการบ้านคณิตอีกเหรอ?”

Chinese

“當然有啦！老師昨天布置了！”

Thai

“ก็มีน่ะสิ! เมื่อวานครูสั่งไว้แล้ว!”

Chinese

“我不知道啊，數學什麼作業？”榮旭懵了。

Thai

“ฉันไม่รู้เลย การบ้านคณิตอะไรเหรอ?” หรงซวี่มึนงงไปหมด

Chinese

“榮旭，你忘了，你有那二十張卷子，所以數學老師說先不讓你寫其他作業。”

Thai

“หรงซวี่ นายลืมไปแล้วเหรอ นายมีชุดข้อสอบยี่สิบชุดนั้น ครูสอนคณิตก็เลยบอกว่ายังไม่ต้องให้นายทำการบ้านอื่น”

Chinese

“對啊！吳洛熙，你是不是故意的！我不用寫數學作業，我是寫卷子的。”

Thai

“ใช่แล้วนี่! อู๋ลั่วซี เธอจงใจใช่ไหม! ฉันไม่ต้องทำการบ้านคณิต ฉันต้องทำชุดข้อสอบต่างหาก”

Chinese

“那你今天要交20張卷子了，寫了幾張了？”

Thai

“งั้นวันนี้นายต้องส่งข้อสอบ 20 ชุดแล้ว ทำเสร็จไปกี่ชุดแล้วล่ะ?”

Chinese

“要你管！我寫完了！”

Thai

“อย่ายุ่งน่า! ฉันทำเสร็จแล้ว!”

Chinese

“寫完了，你掏什麼卷子啊，別掏啊！”

Thai

“ทำเสร็จแล้ว นายจะล้วงหาข้อสอบทำไมล่ะ อย่าล้วงสิ!”

Chinese

而到了第二節下課，就要出這個月的月考成績了，月考成績每個老師是和學生同時知道的。

Thai

พอหมดคาบที่สอง ผลคะแนนสอบรายเดือนของเดือนนี้ก็จะประกาศแล้ว ซึ่งคะแนนสอบรายเดือนนั้น ครูทุกคนจะทราบพร้อมกับนักเรียน

Chinese

而這個時間也是被稱為精英學校的揭榜時間。

Thai

และช่วงเวลานี้ก็ถูกเรียกว่าเป็นเวลาประกาศผลสอบของโรงเรียนหัวกะทิ

Chinese

第一時間想要知道成績的同學，都會去大廣場上等著，那裡有個電子大屏幕，能把高三整個年級的排名給放出來。

Thai

นักเรียนที่อยากรู้ผลคะแนนในทันที ต่างก็จะไปรอที่ลานกว้างใหญ่ ตรงนั้นมีจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ที่สามารถแสดงอันดับของชั้น ม.6 ทั้งระดับชั้นได้

Chinese

而前三名則是在最上面，依次是狀元、榜眼、探花。

Thai

ส่วนสามอันดับแรกจะอยู่บนสุด เรียงตามลำดับคือ จ้วงหยวน ป่างเหยี่ยน และทั่นฮวา

Chinese

而這三個也是最後公布的。

Thai

และสามอันดับนี้ก็เป็นส่วนที่ประกาศเป็นลำดับสุดท้าย

Chinese

第二節一下課，榮旭就跑出去了，要到一個有利位置，去看成績排名。

Thai

ทันทีที่หมดคาบที่สอง หรงซวี่ก็วิ่งพรวดพราดออกไป เพื่อแย่งชิงทำเลเหมาะๆ ไปดูอันดับคะแนน

Chinese

“走啊，星河，不去看看排名嗎？”

Thai

“ไปสิ ซิงเหอ ไม่ไปดูอันดับหน่อยเหรอ?”

Chinese

“這些都是去看成績排名的？”

Thai

“พวกนี้ไปดูอันดับคะแนนกันหมดเลยเหรอ?”

Chinese

“對，咱們也去吧，都在大廣場上那個大屏幕上，緊張嗎？”

Thai

“ใช่ พวกเราก็ไปด้วยกันเถอะ อยู่บนจอยักษ์ตรงลานกว้างใหญ่โน่น ตื่นเต้นไหม?”

Chinese

“還行吧，那咱們去吧。”

Thai

“ก็พอไหวนะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ”

Chinese

“快走！走的慢就要站在最後面了。”

Thai

“รีบไปเร็ว! เดินช้าจะได้ยืนอยู่หลังสุดเอานะ”

Chinese

王星河出了班級，看到走廊上都是朝著廣場飛奔的學生。

Thai

หวังซิงเหอเดินออกจากห้องเรียน เห็นทางเดินเต็มไปด้วยนักเรียนที่กำลังวิ่งกรูไปยังลานกว้าง

Chinese

“看來我們還是出來晚了。”

Thai

“ดูท่าพวกเรายังออกมาช้าไปอยู่ดี”

Chinese

“那我們去辦公室問問沈老師不就可以了？”

Thai

“งั้นพวกเราไปถามครูเสิ่นที่ห้องพักครูก็ได้ไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“他們老師知道成績比我們還晚呢，等他們知道，成績都公布好長時間了。”

Thai

“พวกครูรู้คะแนนช้ากว่าพวกเราอีก รอจนพวกเขารู้ คะแนนก็ประกาศไปตั้งนานแล้ว”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

“我們學校用的是人工智慧，全部都是電腦自動算成績，然後用人工智慧排名，最後直接公布出來的，所以他們老師也不知道的。”

Thai

“โรงเรียนเราใช้ปัญญาประดิษฐ์ ทั้งหมดเป็นคอมพิวเตอร์คำนวณคะแนนอัตโนมัติ จากนั้นใช้ปัญญาประดิษฐ์จัดอันดับ แล้วประกาศออกมาโดยตรงเลย ดังนั้นพวกครูก็เลยไม่รู้เหมือนกัน”

Chinese

“那麼先進？”

Thai

“ล้ำสมัยขนาดนั้นเลยเหรอ?”

Chinese

“對啊。”

Thai

“ใช่แล้ว”

Chinese

兩人一邊說著一邊來到了大廣場。

Thai

ทั้งสองคนคุยกันพลางเดินมาถึงลานกว้างใหญ่

Chinese

兩人只能站在最後邊。

Thai

ทั้งคู่ทำได้เพียงยืนอยู่ด้านหลังสุด

Chinese

“這不是圓夢班的人嗎？也來看成績了？”

Thai

“นี่ไม่ใช่คนจากห้องสานฝันหรอกเหรอ? มาดูคะแนนกับเขาด้วยเหรอเนี่ย?”

Chinese

剛一到這，前面幾個人就直接說道。

Thai

เพิ่งจะมาถึงตรงนี้ คนข้างหน้าสองสามคนก็พูดขึ้นมาทันที

Chinese

“周梓逸，你們在陰陽誰呢！”

Thai

“โจวจื่ออี้ พวกนายพูดจาแซะใครกัน!”

Chinese

“呀，沒看到竟然是洛熙同學啊，什麼時候你和別的男生走那麼近了？不是一直都是生人勿擾嗎？”

Thai

“อ้าว นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นลั่วซี ไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะเนี่ย? ปกติไม่ใช่ห้ามคนแปลกหน้าเข้าใกล้มาตลอดหรอกเหรอ?”

Chinese

“生人勿擾那是對你們，我對我們班的人可都是很少呢，走，星河，這裡太晦氣了，咱們去別的地方。”

Thai

“ห้ามคนแปลกหน้านั่นมันสำหรับพวกนาย ฉันกับคนในห้องฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย ไปเถอะ ซิงเหอ แถวนี้อัปมงคลชะมัด พวกเราไปที่อื่นกันดีกว่า”

Chinese

“走，咱們幾個就跟著，看看他們能去哪，我倒要看看這個小子能考多少分。”

Thai

“ไป พวกเราตามไปดูซิว่าพวกเขาจะไปไหนได้ ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าไอ้เด็กนี่จะได้สักกี่คะแนน”

Chinese

“你們要幹什麼，這裡可是學校！”

Thai

“พวกนายจะทำอะไร ที่นี่โรงเรียนนะ!”

Chinese

“我們知道這是學校啊，我們又沒幹什麼。”幾個人都不懷好意的笑著看著王星河和吳洛熙。

Thai

“พวกเรารู้ว่านี่คือโรงเรียน แล้วพวกเราทำอะไรล่ะ” หลายคนยิ้มอย่างมุ่งร้ายพลางมองไปยังหวังซิงเหอและอู๋ลั่วซี