จุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิต
人生新起點แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“沒有啊,星河,我也是剛剛才到。”
ไทย
“เปล่าจ้ะ ซิงเหอ แม่ก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน”
จีน
“這些飯都有些涼了。”
ไทย
“กับข้าวพวกนี้เย็นหมดแล้วนะครับ”
จีน
“啊!兒子,不好意思啊,怎麼涼了,那我們出去吃吧,這些就不吃了。”李蓮的臉上寫滿了愧疚,心想自己怎麼那麼粗心,帶個飯菜這件事都做不好。
ไทย
“อ๊ะ! ลูกจ๋า ขอโทษนะลูก ทำไมถึงเย็นได้ล่ะเนี่ย งั้นพวกเราออกไปกินข้างนอกกันเถอะ พวกนี้ไม่ต้องกินแล้ว” ใบหน้าของหลี่เหลียนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ในใจคิดว่าทำไมตัวเองถึงได้สะเพร่าขนาดนี้ แค่เรื่องเอาข้าวมาส่งยังทำได้ไม่ดีเลย
จีน
“媽,其實我早就醒了,你可以直接進來的。”
ไทย
“แม่ครับ จริงๆ ผมตื่นตั้งนานแล้ว แม่เดินเข้ามาได้เลยนะครับ”
จีน
“都是媽不對,我帶你在路上吃點吧,現在還來得及。”
ไทย
“แม่ผิดเองจ้ะ เดี๋ยวแม่พาลูกไปหาอะไรกินระหว่างทางนะ ตอนนี้ยังทันอยู่”
จีน
“這些不就可以了嗎?不用去外面吃。”
ไทย
“กินพวกนี้ก็ได้นี่ครับ ไม่ต้องออกไปกินข้างนอกหรอก”
จีน
“可是這些都冷了。”
ไทย
“แต่มันเย็นหมดแล้วนะลูก”
จีน
“冷了也可以吃啊,冷了吃的會更快,這些都很好吃啊。”
ไทย
“เย็นแล้วก็กินได้ครับ เย็นๆ แบบนี้ยิ่งกินได้เร็วขึ้นด้วย กับข้าวพวกนี้อร่อยมากเลยนะครับ”
จีน
王星河說著便開始大快朵頤地吃了起來。
ไทย
หวังซิงเหอพูดพลางเริ่มลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อย
จีน
李蓮看著王星河吃的那麼快,也只能作罷。
ไทย
เมื่อหลี่เหลียนเห็นหวังซิงเหอกินอย่างรวดเร็วเช่นนั้น ก็จำต้องปล่อยเลยตามเลย
จีน
王星河吃完后,剛準備出門,就聽到了敲門聲。
ไทย
หลังจากหวังซิงเหอกินเสร็จ พอเตรียมจะออกจากห้อง ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
จีน
“星河,該走啦!”
ไทย
“ซิงเหอ ได้เวลาไปแล้ว!”
จีน
“來了!”
ไทย
“มาแล้ว!”
จีน
王星河打開門,看到了榮旭已經站在了門口,穿著一身紅色的衣服。
ไทย
หวังซิงเหอเปิดประตูออกไป ก็เห็นหรงซวี่ยืนอยู่ที่หน้าประตูแล้ว โดยสวมเสื้อผ้าสีแดงทั้งชุด
จีน
“我去,你這是?”
ไทย
“เฮ้ย นายแต่งตัวอะไรของนายเนี่ย?”
จีน
“星河,你這就不懂了吧,我這是鴻運當頭,保證我蒙的全對,考的全會!”
ไทย
“ซิงเหอ นายไม่รู้อะไรซะแล้ว นี่เขาเรียกว่าโชคดีสีแดงนำโชค รับรองว่าข้อที่เดาก็ถูกหมด ข้อที่สอบก็ทำได้หมด!”
จีน
而榮旭的母親也穿了一件旗袍。
ไทย
ส่วนแม่ของหรงซวี่ก็สวมชุดกี่เพ้าตัวหนึ่งเช่นกัน
จีน
“李總,早啊!”
ไทย
“ท่านประธานหลี่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ!”
จีน
“郭總你這是穿了一件旗袍啊。”
ไทย
“ท่านประธานกัว คุณใส่ชุดกี่เพ้ามาด้วยหรือคะนี่”
จีน
“對啊,寓意著旗開得勝。”
ไทย
“ใช่ค่ะ มีความหมายมงคลว่าจะคว้าชัยชนะตั้งแต่เริ่มต้นน่ะค่ะ”
จีน
“星河,你說我要不要也去換一身旗袍,我真是什麼都不知道。”
ไทย
“ซิงเหอ ลูกว่าแม่ควรไปเปลี่ยนเป็นชุดกี่เพ้าบ้างไหม แม่ไม่รู้อะไรพวกนี้เลยจริงๆ”
จีน
看著榮旭的母親做了那麼多,李蓮越發的慚愧了。
ไทย
เมื่อเห็นว่าแม่ของหรงซวี่เตรียมตัวมามากมายขนาดนี้ หลี่เหลียนก็ยิ่งรู้สึกละอายใจมากขึ้น
จีน
“走了,李阿姨,我們要去考試啦!”榮旭喊著。
ไทย
“ไปกันเถอะครับ คุณน้าหลี่ พวกเราต้องไปสอบแล้ว!” หรงซวี่ร้องบอก
จีน
“來了!”李蓮連忙跟上了。
ไทย
“มาแล้วจ้ะ!” หลี่เหลียนรีบตามไปทันที
จีน
酒店離考試的學校只有三百米,所以幾人走路就行了。
ไทย
โรงแรมอยู่ห่างจากโรงเรียนที่ใช้เป็นสนามสอบเพียงสามร้อยเมตร ทั้งหมดจึงเดินไปก็พอ
จีน
酒店外面的那條大路上,已經開始堵車了。
ไทย
บนถนนสายหลักนอกโรงแรม การจราจรเริ่มติดขัดแล้ว
จีน
“好多人啊!星河,激不激動?”
ไทย
“คนเยอะชะมัด! ซิงเหอ ตื่นเต้นไหม?”
จีน
王星河點了點頭,“有點。”
ไทย
หวังซิงเหอพยักหน้า “นิดหน่อย”
จีน
“我去,我沒聽錯吧,星河,你竟然緊張了!”榮旭誇張的喊道。
ไทย
“เฮ้ย ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม ซิงเหอ นายถึงกับตื่นเต้นเนี่ยนะ!” หรงซวี่ร้องตะโกนอย่างเกินจริง
จีน
“不,我是有點激動,畢竟,這可是高考,但是,緊張不至於。”
ไทย
“เปล่า ฉันแค่รู้สึกตื่นเต้นเฉยๆ ยังไงนี่ก็เป็นการสอบเกาเข่า แต่ถึงขั้นประหม่าคงไม่ขนาดนั้น”
จีน
“你這小子,你就不能和星河學學,穩重一點,都18歲的人了,還這樣。”郭美娟說道。
ไทย
“เจ้าเด็กคนนี้ แกหัดเรียนรู้จากซิงเหอบ้างไม่ได้หรือไง สุขุมหน่อยสิ อายุสิบแปดแล้วยังเป็นแบบนี้อีก” กัวเหม่ยเจวียนกล่าว
จีน
“哎呀,媽,那我和星河性格不一樣啦。”
ไทย
“โธ่ แม่ครับ นิสัยผมกับซิงเหอไม่เหมือนกันนี่นา”
จีน
“你這小子,我說什麼你都反駁。”
ไทย
“เจ้าเด็กคนนี้ ฉันพูดอะไรแกก็เถียงตลอด”
จีน
“嘿嘿。”
ไทย
“แหะๆ”
จีน
等到了校門口大概一百米的距離,就能看到很多志願者,在校門口發免費的礦泉水,學校附近的工地也都停工了,計程車都是免費的,還有交警為你保駕護航。
ไทย
เมื่อไปถึงระยะห่างจากประตูโรงเรียนประมาณหนึ่งร้อยเมตร ก็มองเห็นอาสาสมัครจำนวนมากกำลังแจกน้ำแร่ฟรีที่หน้าประตูโรงเรียน สถานที่ก่อสร้างใกล้โรงเรียนต่างก็หยุดงานกันหมด แท็กซี่ก็ให้บริการฟรี ทั้งยังมีตำรวจจราจรคอยคุ้มกันและอำนวยความสะดวกให้อีกด้วย
จีน
只要你參加了這場人生的盛會,你就能感受到全世界都在為你的前途而讓路,所有人都在為你的未來而努力。
ไทย
ขอเพียงได้เข้าร่วมงานครั้งสำคัญในชีวิตครั้งนี้ ก็จะสัมผัสได้ว่าโลกทั้งใบกำลังหลีกทางให้กับอนาคต และทุกคนต่างกำลังทุ่มเทเพื่ออนาคตข้างหน้า
จีน
榮旭不停地好奇著看著四周。
ไทย
หรงซวี่มองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่หยุด
จีน
“星河,加油,我在外面等著你。”李蓮說道。
ไทย
“ซิงเหอ สู้ๆ นะลูก แม่จะรออยู่ข้างนอก” หลี่เหลียนกล่าว
จีน
“好,媽,那我進去了。”
ไทย
“ครับแม่ งั้นผมเข้าไปแล้วนะครับ”
จีน
“行,去吧。”
ไทย
“จ้ะ ไปเถอะลูก”
จีน
榮旭也和郭美娟告了別後,進了學校。
ไทย
หรงซวี่เองก็บอกลากัวเหม่ยเจวียนแล้วเดินเข้าโรงเรียนไปเช่นกัน
จีน
“唉,真是一眨眼就長大了。”郭美娟看著榮旭的背影,感慨了一聲。
ไทย
“เฮ้อ พริบตาเดียวก็โตขนาดนี้แล้ว” กัวเหม่ยเจวียนมองแผ่นหลังของหรงซวี่พลางทอดถอนใจ
จีน
“是啊,你要走嗎?郭總。”
ไทย
“นั่นสิคะ คุณจะกลับเลยไหมคะ ท่านประธานกัว”
จีน
“要不一起等?”
ไทย
“รอด้วยกันไหมล่ะคะ”
จีน
“可以啊。”
ไทย
“ได้สิคะ”
จีน
“我知道附近有一家喝茶的地方,咱們去喝茶?反正現在還早。”
ไทย
“ฉันรู้ว่าแถวนี้มีร้านน้ำชาอยู่ร้านหนึ่ง พวกเราไปดื่มชากันไหมคะ ยังไงตอนนี้ก็ยังเช้าอยู่”
จีน
“行,走吧。”
ไทย
“ได้ค่ะ ไปกันเถอะ”
จีน
高考兩天的時間一晃而過,當最後一門英語考試的收卷聲響起,意味著這一屆的高考結束了,這一屆所有的高考生開始步入一個嶄新的階段。
ไทย
สองวันของการสอบเกาเข่าผ่านไปในพริบตา เมื่อเสียงเก็บกระดาษคำตอบของวิชาภาษาอังกฤษซึ่งเป็นวิชาสุดท้ายดังขึ้น นั่นหมายความว่าการสอบเกาเข่ารุ่นนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว ผู้เข้าสอบเกาเข่ารุ่นนี้ทุกคนต่างเริ่มก้าวเข้าสู่ช่วงชีวิตบทใหม่อันสดใส
จีน
“蕪湖!我自由了!我自由了!”榮旭大叫著從學校裡面沖了出去。
ไทย
“วู้ฮู! ฉันเป็นอิสระแล้ว! ฉันเป็นอิสระแล้ว!” หรงซวี่ตะโกนลั่นพลางวิ่งพรวดพราดออกมาจากในโรงเรียน
จีน
而李蓮手中也拿著一束花,等著王星河,在李蓮旁邊,站著兩個高挑的美女。
ไทย
ทางด้านหลี่เหลียนก็ถือช่อดอกไม้ช่อหนึ่งพลางยืนรอหวังซิงเหออยู่ และข้างกายของหลี่เหลียนก็มีสาวสวยร่างสูงโปร่งสองคนยืนอยู่ด้วย
จีน
一個是蘇慕傾,還有一個,正是王星河的二姐,蘇芷蘭。
ไทย
คนหนึ่งคือซูมู่ชิง ส่วนอีกคนก็คือพี่สาวคนรองของหวังซิงเหอ ซูจื่อหลาน
จีน
蘇芷蘭戴著一個金絲眼鏡,白嫩的肌膚,精緻的五官,長發隨意的束在背後,站在那裡和蘇慕傾的風格雖有所不同,但無一例外,全都是美女。
ไทย
ซูจื่อหลานสวมแว่นตากรอบทอง ผิวพรรณขาวเนียน เครื่องหน้าประณีตงดงาม ผมยาวรวบไว้ด้านหลังอย่างสบายๆ ยืนอยู่ตรงนั้น แม้จะมีสไตล์ที่แตกต่างจากซูมู่ชิง แต่ล้วนเป็นหญิงงามอย่างไม่มีข้อยกเว้นทั้งคู่
จีน
無論是家長還是學生,都注意到了她們三人。
ไทย
ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครองหรือนักเรียน ต่างก็สังเกตเห็นพวกเธอทั้งสามคน
จีน
本來就很擁擠的考場外,三人卻沒人敢靠近,原因無他,三人站在這裡無論是美貌還是氣場都太強大了。
ไทย
ภายนอกสนามสอบที่เดิมทีก็แออัดอยู่แล้ว กลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้พวกเธอทั้งสามคนเลย ด้วยเหตุผลง่ายๆ เพียงเพราะพวกเธอทั้งสามที่ยืนอยู่ตรงนี้ ไม่ว่าจะความงดงามหรือออร่าต่างก็ทรงพลังเกินไป
จีน
終於,李蓮看到了王星河出來了。
ไทย
ในที่สุด หลี่เหลียนก็เห็นหวังซิงเหอเดินออกมา
จีน
而王星河也一眼看到了李蓮,當然,還有旁邊的蘇芷蘭。
ไทย
ส่วนหวังซิงเหอก็มองเห็นหลี่เหลียนได้ในทันที และแน่นอนว่ารวมถึงซูจื่อหลานที่อยู่ด้านข้างด้วย
จีน
“星河,在這裡,恭喜你,完成了人生中一個重要的階段!”李蓮說著把鮮花遞給了王星河。
ไทย
“ซิงเหอ ทางนี้จ้ะ ยินดีด้วยนะลูก ลูกผ่านช่วงเวลาสำคัญช่วงหนึ่งของชีวิตมาได้แล้ว!” หลี่เหลียนกล่าวพลางยื่นช่อดอกไม้สดให้หวังซิงเหอ
จีน
“謝謝,媽。”
ไทย
“ขอบคุณครับแม่”
จีน
“星河,恭喜你,今天晚上你想吃什麼,我帶你去吃。”蘇慕傾問道。
ไทย
“ซิงเหอ ยินดีด้วยนะ เย็นนี้เธออยากกินอะไร เดี๋ยวพี่พาไปกิน” ซูมู่ชิงเอ่ยถาม
จีน
“大姐,我不挑食的。”
ไทย
“พี่ใหญ่ ผมกินอะไรก็ได้ครับ”
จีน
“還有我,星河,你應該能猜出我是誰吧。”蘇芷蘭推了推金絲眼鏡問道。
ไทย
“ยังมีพี่อีกคนนะ ซิงเหอ เธอคงเดาได้ใช่ไหมว่าพี่เป็นใคร” ซูจื่อหลานขยับแว่นตากรอบทองพลางเอ่ยถาม
จีน
“是二姐吧。”
ไทย
“พี่รองใช่ไหมครับ”
จีน
“聰明,考得怎麼樣?”
ไทย
“ฉลาดมาก สอบเป็นยังไงบ้าง”
จีน
“還行,二姐。”
ไทย
“ก็พอได้ครับพี่รอง”
จีน
“行,讓你大姐請我們吃飯,我就是個賺死工資的,你大姐可是大富婆,我們好好宰一頓。”
ไทย
“ดี งั้นให้พี่ใหญ่ของเธอเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวพวกเรา พี่ก็แค่คนกินเงินเดือนประจำ แต่พี่ใหญ่ของเธอน่ะเป็นเศรษฐีนีตัวจริง พวกเราต้องขูดรีดสักมื้อใหญ่แล้ว”
จีน
“李阿姨,您看您想吃什麼,我們一起去吧。”
ไทย
“คุณน้าหลี่คะ คุณน้าอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ พวกเราไปด้วยกันเถอะค่ะ”
จีน
“把你爸也喊上,咱們幾個一起去吃,你來安排。”
ไทย
“ชวนพ่อของพวกเธอมาด้วยสิจ้ะ พวกเราไปกินด้วยกันหมดนี่แหละ ให้หนูเป็นคนจัดการนะ”
จีน
“好的,李阿姨。”
ไทย
“ได้ค่ะ คุณน้าหลี่”
จีน
“走,星河,跟二姐說說,這次考試有沒有遇到什麼有意思的題。”
ไทย
“ไปเถอะ ซิงเหอ เล่าให้พี่รองฟังหน่อยสิว่า ข้อสอบรอบนี้มีข้อไหนน่าสนใจบ้างไหม”
จีน
“芷蘭,星河剛考完,就不要討論學習了,該放鬆一下了。”
ไทย
“จื่อหลาน ซิงเหอเพิ่งสอบเสร็จ อย่าเพิ่งคุยเรื่องเรียนเลย ให้เขาได้ผ่อนคลายบ้างเถอะ”
จีน
“那好吧,那星河,咱們改天再聊。”
ไทย
“ก็ได้ งั้นซิงเหอ พวกเราค่อยคุยกันวันหลังนะ”
จีน
“嗯嗯,好的,二姐。”
ไทย
“ครับ ได้ครับพี่รอง”
จีน
而此時,王星河也拿到了他的手機。
ไทย
และในตอนนั้นเอง หวังซิงเหอก็ได้รับโทรศัพท์มือถือของเขากลับคืนมา
จีน
因為考試,手機給了李蓮保管。
ไทย
เพราะต้องสอบ เขาจึงฝากโทรศัพท์ไว้ให้หลี่เหลียนเป็นคนเก็บ
จีน
“寶寶”
ไทย
“ที่รัก”
จีน
“寶寶”
ไทย
“ที่รัก”
จีน
“寶寶”
ไทย
“ที่รัก”
จีน
......
ไทย
…
จีน
“我剛拿到手機,夢夢。”
ไทย
“ฉันเพิ่งได้โทรศัพท์น่ะ เมิ่งเมิ่ง”
จีน
“哼!寶寶,你出來的太慢啦!你看我發給你了多少消息!”
ไทย
“ฮึ! ที่รัก เธอออกมาช้าเกินไปแล้วนะ! ดูสิว่าฉันส่งข้อความหาเธอไปตั้งเท่าไหร่แล้ว!”
จีน
“夢夢,今天我二姐也來了,所以就耽誤了一點時間,剛剛在說話。”
ไทย
“เมิ่งเมิ่ง วันนี้พี่รองของฉันก็มาด้วย ก็เลยเสียเวลาไปนิดหน่อย เมื่อกี้กำลังคุยกันอยู่น่ะ”
จีน
“那好吧,看在我今天開心的份上,我就原諒你啦!”
ไทย
“งั้นก็ได้ เห็นแก่ที่วันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันจะยกโทษให้เธอก็แล้วกัน!”
จีน
“寶寶,你看,好看嗎?”柳清夢拍了一張照片過來。
ไทย
“ที่รัก เธอดูสิ สวยไหม” หลิวชิงเมิ่งถ่ายรูปส่งมาให้
จีน
這是一束花,而不知道是不是柳清夢故意為之,把自己的手也拍了進去。
ไทย
มันคือภาพช่อดอกไม้ช่อหนึ่ง และไม่รู้ว่าเป็นเพราะหลิวชิงเมิ่งตั้งใจหรือไม่ ถึงได้ถ่ายติดมือของตัวเองเข้ามาด้วย
จีน
“好看,是誰送給你的?”
ไทย
“สวย ใครให้เธอมาเหรอ”
จีน
“是一個特別帥的男生(壞笑)。”
ไทย
“ผู้ชายคนหนึ่งที่หล่อมากๆ น่ะสิ (ยิ้มเจ้าเล่ห์)”
จีน
“是夢夢你媽媽給你買的吧。”
ไทย
“แม่ของเมิ่งเมิ่งซื้อให้เธอล่ะสิ”
จีน
“錯!不對哦!寶寶。”
ไทย
“ผิดจ้า! ไม่ใช่หรอกนะ ที่รัก”
จีน
“那是誰?不會真是男生吧。”
ไทย
“แล้วเป็นใครกัน คงไม่ใช่ผู้ชายจริงๆ หรอกนะ”
จีน
“嘿嘿,是我妹妹啦,我妹妹前天從米國回來啦!開學要上高中了,所以要回來上啦!今天妹妹來接我,還送了花!”
ไทย
“ฮิๆ น้องสาวฉันเอง น้องสาวฉันเพิ่งกลับมาจากอเมริกาเมื่อวานซืนนี้เอง! พอเปิดเทอมก็จะต้องเข้าเรียนม.ปลายแล้ว ก็เลยต้องกลับมาเรียนที่นี่! วันนี้น้องสาวมารับฉัน แถมยังให้ดอกไม้ด้วย!”
จีน
“你妹妹?夢夢,你還有個妹妹啊。”
ไทย
“น้องสาวเธอเหรอ เมิ่งเมิ่ง เธอยังมีน้องสาวอีกคนด้วยเหรอ”
จีน
“當然啦,是不是沒聽我提到過,不好意思啊,寶寶,一直沒找到機會給你說。”
ไทย
“แน่สิ ไม่เคยได้ยินฉันพูดถึงใช่ไหมล่ะ ขอโทษทีนะ ที่รัก ยังไม่สบโอกาสได้เล่าให้ฟังเลย”
จีน
“沒事啊,夢夢,你看,我也有束花。”
ไทย
“ไม่เป็นไรหรอก เมิ่งเมิ่ง เธอดูสิ ฉันก็มีช่อดอกไม้เหมือนกัน”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน