ครอบครัวพวกนายเปิดโปรกันเหรอ?

Chinese

“讓保安攔著，不要讓他們進來。”

Thai

“ให้รปภ. ขวางไว้ อย่าให้พวกเขาเข้ามา”

Chinese

王星河有些頭疼的說道。

Thai

หวังซิงเหอกล่าวอย่างปวดหัวเล็กน้อย

Chinese

“好的，小少爺。”

Thai

“ได้ครับ นายน้อย”

Chinese

“星河，我去門口看看啊，我有點好奇是什麼樣的景象。”

Thai

“ซิงเหอ ฉันไปดูที่หน้าประตูหน่อยนะ ชักสงสัยแล้วสิว่าภาพมันจะเป็นยังไง”

Chinese

榮旭跑去門口一看，不看不知道，一看嚇一跳。

Thai

หรงซวี่วิ่งไปดูที่หน้าประตู ไม่ดูก็แล้วไป แต่พอดูแล้วถึงกับตกใจจนสะดุ้ง

Chinese

足足門口站了幾十個人，這些招生辦的老師竟然在門口互噴起來了，榮旭大概聽了一下，好像是在互相貶低對方的學校？

Thai

ตรงหน้าประตูมีคนยืนอยู่นับหลายสิบคน อาจารย์จากฝ่ายรับสมัครนักศึกษาเหล่านี้ถึงกับกำลังพ่นคำด่าใส่กันอยู่หน้าประตู หรงซวี่ลองเงี่ยหูฟังคร่าวๆ ดูเหมือนกำลังบลัฟมหาวิทยาลัยของอีกฝ่ายกันอยู่หรือเปล่า?

Chinese

那吵的是一個不可開交，像是菜市場吵架的大爺大媽一樣。

Thai

บรรยากาศทะเลาะกันดุเดือดจนแยกไม่ออก ราวกับลุงป้าน้าอาที่กำลังทะเลาะกันในตลาดสด

Chinese

而那些招生辦的老師看到了榮旭在門口看戲，以為這個年輕的小子就是王星河。

Thai

ส่วนพวกอาจารย์ฝ่ายรับสมัครนักศึกษาเหล่านั้นพอมองเห็นหรงซวี่ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ที่หน้าประตู ก็นึกว่าไอ้หนุ่มคนนี้คือหวังซิงเหอ

Chinese

那一個個眼睛都紅了，想要衝進來。

Thai

แต่ละคนตาแดงก่ำ อยากจะพุ่งทะลวงเข้ามาข้างใน

Chinese

幾十個保安趕緊集體出動攔住他們。

Thai

รปภ. หลายสิบนายจึงรีบระดมพลกันเข้ามาขวางพวกเขาไว้

Chinese

榮旭趕緊跑路，自己雖然不是王星河，但是被這樣圍著，自己就算是有八張嘴也解釋不清楚啊。

Thai

หรงซวี่รีบโกยอ้าว แม้ตัวเองจะไม่ใช่หวังซิงเหอ แต่ถ้าโดนรุมล้อมแบบนี้ ต่อให้มีแปดปากก็คงอธิบายไม่รู้เรื่อง

Chinese

蘇可兒也不知道從哪知道了這個消息，從樓上跑了下來。

Thai

ซูเข่อเอ๋อร์ก็ไม่รู้ว่าไปได้ยินข่าวนี้มาจากไหน ถึงได้วิ่งลงมาจากชั้นบน

Chinese

“星河弟弟，你真給我長臉啊！現在咱們門口已經被堵了！”

Thai

“น้องซิงเหอ นายทำให้พี่หน้าบานจริงๆ เลย! ตอนนี้หน้าประตูบ้านเราถูกปิดล้อมไปหมดแล้ว!”

Chinese

“我知道，四姐，你說我現在怎麼辦？頭都要大了！”

Thai

“ผมรู้แล้ว พี่สี่ พี่ว่าตอนนี้ผมควรทำยังไงดี? หัวจะปวดอยู่แล้วเนี่ย!”

Chinese

“星河弟弟，這不是好事嗎？光宗耀祖啊！頭大什麼？也不知道你是不是考了京都第一，要不然我有個狀元弟弟，說出去也給你姐長臉！”

Thai

“น้องซิงเหอ นี่ไม่ใช่เรื่องดีหรอกเหรอ? เชิดหน้าชูตาวงศ์ตระกูลออกจะตาย! จะปวดหัวทำไมกัน? ไม่รู้ว่านายสอบได้ที่หนึ่งของจิงตูหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นถ้าพี่มีน้องชายเป็นจอหงวน พูดออกไปก็ยิ่งทำให้พี่หน้าบานเข้าไปใหญ่!”

Chinese

而此時，從門口跑回來的榮旭彷彿看到了鬼一樣。

Thai

และในเวลานี้ หรงซวี่ที่เพิ่งวิ่งหน้าตื่นกลับมาจากหน้าประตูก็มีสีหน้าราวกับเห็นผี

Chinese

不是，哥們，你也沒說，蘇可兒在你家啊！難不成，蘇可兒也是你姐姐？

Thai

เดี๋ยวสิพวก นายไม่ได้บอกนี่หว่าว่าซูเข่อเอ๋อร์อยู่ที่บ้านนายด้วย! อย่าบอกนะว่าซูเข่อเอ๋อร์ก็เป็นพี่สาวของนายเหมือนกัน?

Chinese

“你，你，你是蘇，蘇可兒？”榮旭瞪大眼睛，一臉的不可思議，說話都結結巴巴的。

Thai

“คุณ…คุณ…คุณคือซู…ซูเข่อเอ๋อร์?” หรงซวี่เบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ พูดจาตะกุกตะกักไปหมด

Chinese

“你好吖，你是星河的好朋友吧，歡迎你來我家做客哦！我是星河的四姐，你也可以喊我可兒姐哦！”

Thai

“สวัสดีจ้า นายเป็นเพื่อนสนิทของซิงเหอสินะ ยินดีต้อนรับที่มาเที่ยวบ้านเรานะ! ฉันเป็นพี่สาวคนที่สี่ของซิงเหอ นายจะเรียกว่าพี่เข่อเอ๋อร์ก็ได้นะ!”

Chinese

蘇可兒看到榮旭后，也是主動的打起了招呼。

Thai

เมื่อซูเข่อเอ๋อร์เห็นหรงซวี่ก็เอ่ยทักทายขึ้นมาอย่างเป็นกันเอง

Chinese

榮旭看了一眼蘇可兒，連忙把王星河拉走。

Thai

หรงซวี่เหลือบมองซูเข่อเอ๋อร์แวบหนึ่ง ก่อนจะรีบลากหวังซิงเหอออกไปด้านข้าง

Chinese

“不是，星河，蘇！可！兒！是你四姐？也就是說，你是蘇可兒的弟弟？”

Thai

“เดี๋ยวสิ ซิงเหอ ซู! เข่อ! เอ๋อร์! คือพี่สี่ของนายเนี่ยนะ? หรือพูดอีกอย่างคือนายคือน้องชายของซูเข่อเอ๋อร์เหรอ?”

Chinese

“對啊，怎麼了？”

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ มีอะไรเหรอ?”

Chinese

“我去！這個世界怎麼了？是我瘋了？還是你瘋了？蘇可兒竟然是你四姐？！”榮旭還是有些接受不了。

Thai

“เชี่ยเอ๊ย! โลกนี้มันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย? ฉันบ้าไปแล้ว หรือนายบ้าไปแล้วกันแน่? ซูเข่อเอ๋อร์เนี่ยนะเป็นพี่สี่ของนาย?!” หรงซวี่ยังคงทำใจยอมรับไม่ได้อยู่บ้าง

Chinese

“是的，這是真的，接受現實吧。”

Thai

“ใช่แล้ว นี่เรื่องจริง ยอมรับความจริงเถอะ”

Chinese

“星河，我可是蘇可兒的頭號狂熱粉絲，我能要一個簽名嗎？”

Thai

“ซิงเหอ ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงอันดับหนึ่งของซูเข่อเอ๋อร์เลยนะ ฉันขอลายเซ็นหน่อยได้ไหม?”

Chinese

“可以啊，只要四姐同意。”

Thai

“ได้สิ ขอแค่พี่สี่ตกลง”

Chinese

“嘿嘿，可兒姐，我美麗的可兒姐，我能不能有一個小小的請求？”

Thai

“ฮิๆ พี่เข่อเอ๋อร์ พี่เข่อเอ๋อร์คนสวยของผม ผมขอรบกวนอะไรเล็กๆ น้อยๆ สักเรื่องได้ไหมครับ?”

Chinese

“可以啊，星河弟弟，你這個同學嘴真甜，說吧，你想要什麼請求。”

Thai

“ได้สิ น้องซิงเหอ เพื่อนของนายนี่ปากหวานจริงๆ เลย ว่ามาสิ อยากขออะไรล่ะ”

Chinese

“就是，我能不能要一個你的簽名，我喜歡你很久了，從你出道開始，我就在聽你的歌！”

Thai

“คือว่า ผมขอลายเซ็นพี่สักใบได้ไหมครับ ผมชอบพี่มานานมากแล้ว ตั้งแต่พี่เดบิวต์ผมก็ฟังเพลงของพี่มาตลอดเลย!”

Chinese

“這簡單啊，我還以為什麼呢，你等著，我去換身衣服，咱們合個照，我再給你簽個名！”

Thai

“เรื่องแค่นี้เอง นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก นายนั่งรอแป๊บนะ ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อน แล้วพวกเรามาถ่ายรูปคู่กัน จากนั้นฉันจะเซ็นชื่อให้นาย!”

Chinese

“天啊！可兒姐，你真是天使，真的是太好啦！”

Thai

“พระเจ้าช่วย! พี่เข่อเอ๋อร์ พี่คือนางฟ้าชัดๆ สุดยอดไปเลยครับ!”

Chinese

合完照，簽完名之後，榮旭這才滿意，不斷看著合照。

Thai

หลังจากถ่ายรูปคู่และเซ็นชื่อเสร็จแล้ว หรงซวี่ถึงได้พึงพอใจและก้มมองรูปคู่อย่างไม่ละสายตา

Chinese

心裡也慢慢接受了這個事實，這真是打心底里羨慕王星河了。

Thai

ในใจค่อยๆ ยอมรับความจริงข้อนี้ได้ และอิจฉาหวังซิงเหอจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ

Chinese

“可兒姐，你平時在家會給星河唱歌嗎？”

Thai

“พี่เข่อเอ๋อร์ ปกติอยู่บ้านพี่เคยร้องเพลงให้ซิงเหอฟังบ้างไหมครับ?”

Chinese

“不會啊，對哦，星河弟弟，你為什麼不讓我唱歌給你聽啊！”蘇可兒也意識到了這個問題，立馬問道。

Thai

“ไม่นะ…เออจริงด้วย น้องซิงเหอ ทำไมนายถึงไม่เคยให้พี่ร้องเพลงให้ฟังเลยล่ะ!” ซูเข่อเอ๋อร์เพิ่งจะตระหนักถึงเรื่องนี้ จึงรีบเอ่ยถามขึ้นมาทันที

Chinese

“啊？四姐，我不是聽了嘛，咱們在福利院的時候，還有你開演唱會的時候。”

Thai

“อ้าว? พี่สี่ ผมก็ฟังแล้วนี่ครับ ตอนที่เราอยู่ที่สถานสงเคราะห์ แล้วก็ตอนที่พี่จัดคอนเสิร์ตไง”

Chinese

“是哈，但是那不一樣，不是我單獨唱給你的！”

Thai

“ก็จริงอยู่ แต่แบบนั้นมันไม่เหมือนกันนี่นา นั่นไม่ได้แปลว่าฉันร้องให้นายฟังคนเดียวสักหน่อย!”

Chinese

“對！可兒姐，你說的太多了！擇日不如撞日，你給星河唱歌，我在旁邊蹭一蹭，也能聽到。”

Thai

“ใช่แล้ว! พี่เข่อเอ๋อร์ พี่พูดถูกที่สุดเลย! วันไหนก็ไม่สู้วันนี้ พี่ร้องเพลงให้ซิงเหอฟัง ผมจะได้พลอยเกาะใบบุญนั่งฟังอยู่ข้างๆ ด้วย”

Chinese

王星河怎麼能不理解榮旭心裡的小九九？

Thai

มีหรือที่หวังซิงเหอจะไม่เข้าใจแผนการเล็กๆ ในใจของหรงซวี่?

Chinese

“可以啊！我去房間里拿音響出來，剛好閑著沒事，我給你們唱歌聽哦！”

Thai

“ได้สิ! เดี๋ยวฉันไปเอาลำโพงในห้องออกมาก่อน กำลังว่างๆ อยู่พอดี ฉันจะร้องเพลงให้พวกเธอฟังนะ!”

Chinese

蘇可兒立馬跑回了房間里。

Thai

ซูเข่อเอ๋อร์รีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องทันที

Chinese

於是，在蘇家莊園，蘇可兒開了一個小型的演唱會，富伯聽到歌聲后，也讓家裡的保姆一起，當上了氛圍組。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ภายในคฤหาสน์ตระกูลซู ซูเข่อเอ๋อร์จึงได้เปิดมินิคอนเสิร์ตขึ้นมา ลุงฟู่เมื่อได้ยินเสียงเพลง จึงชักชวนเหล่าแม่บ้านในคฤหาสน์มาร่วมเป็นทีมสร้างบรรยากาศด้วย

Chinese

而在這裡玩著正嗨的時候，外面招生辦的老師頂著大太陽還是不願意離去。

Thai

ในขณะที่ข้างในกำลังสนุกสนานกันอย่างเมามัน อาจารย์จากฝ่ายรับสมัครนักศึกษาด้านนอกกลับยอมทนสู้แดดจ้าโดยไม่ยอมจากไปไหน

Chinese

不知道他們從哪裡知道了蘇慕傾的電話，直接給蘇慕傾打去了電話。

Thai

ไม่รู้ว่าพวกเขาไปรู้เบอร์โทรศัพท์ของซูมู่ชิงมาจากไหน ถึงได้โทรตรงไปหาซูมู่ชิงทันที

Chinese

蘇慕傾還在開會，突然接到了電話，蘇慕傾掛了之後，電話越來越多。

Thai

ซูมู่ชิงกำลังประชุมอยู่ จู่ๆ ก็มีสายโทรเข้ามา พอซูมู่ชิงกดตัดสาย สายเรียกเข้าก็ยิ่งประดังประเดเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

蘇慕傾不得把會議暫停看看有什麼事。

Thai

ซูมู่ชิงจึงจำต้องสั่งพักการประชุมชั่วคราวเพื่อดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

Chinese

兩分鐘后，蘇慕傾回來，繼續開會，不同於王星河，蘇慕傾是直接把手機關機了。

Thai

สองนาทีต่อมา ซูมู่ชิงก็กลับมาประชุมต่อ แต่สิ่งที่ต่างจากหวังซิงเหอคือ ซูมู่ชิงเลือกที่จะปิดเครื่องโทรศัพท์ไปโดยตรง

Chinese

蘇芷蘭也是開著車回到了蘇家莊園，一回去就看到蘇可兒在唱歌，底下全是氛圍組。

Thai

ซูจื่อหลานก็ขับรถกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลซูเช่นกัน พอกลับมาถึงก็เห็นซูเข่อเอ๋อร์กำลังร้องเพลงอยู่ โดยมีผู้ชมด้านล่างคอยช่วยสร้างบรรยากาศกันยกใหญ่

Chinese

看到蘇蘭蘭回來后，蘇可兒也是停下來了。

Thai

เมื่อเห็นซูหลานหลานกลับมา ซูเข่อเอ๋อร์ก็หยุดร้องเพลงลง

Chinese

“二姐，你回來啦！我好想你！”

Thai

“พี่รอง พี่กลับมาแล้ว! ฉันคิดถึงพี่จังเลย!”

Chinese

“星河，門口的招生辦的老師我已經讓他們都回去了。”

Thai

“ซิงเหอ อาจารย์จากฝ่ายรับสมัครนักศึกษาที่หน้าประตู พี่บอกให้พวกเขากลับไปหมดแล้วนะ”

Chinese

“多謝二姐，我到底考了多少啊，這也太瘋狂了吧！”

Thai

“ขอบคุณครับพี่รอง สรุปแล้วผมสอบได้กี่คะแนนกันแน่ครับเนี่ย มันจะบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!”

Chinese

“具體我也不知道，但是能讓招生辦老師那麼瘋狂來堵門，京都前三應該跑不了。”

Thai

“รายละเอียดที่แน่นอนพี่ยังไม่รู้หรอก แต่การที่ทำให้อาจารย์ฝ่ายรับสมัครนักศึกษาคลั่งจนมาดักรอหน้าประตูขนาดนี้ ท็อปสามของจิงตูนี่ไม่น่าจะหลุดไปไหนแน่”

Chinese

“我去！牛啊，星河！”榮旭在一旁大聲喊道。

Thai

“เชี่ยเอ๊ย! โคตรเจ๋งเลย ซิงเหอ!” หรงซวี่ตะโกนลั่นอยู่ข้างๆ

Chinese

“榮旭，這是我二姐，京都大學副校長。”王星河也趕緊介紹道。

Thai

“หรงซวี่ นี่พี่รองของฉัน รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตู” หวังซิงเหอรีบแนะนำ

Chinese

“京都大學？副校長？不是，星河，這麼年輕的京都大學副校長？你沒開玩笑吧！”榮旭直接從椅子上跳了起來。

Thai

“มหาวิทยาลัยจิงตู? รองอธิการบดี? เดี๋ยวสิ ซิงเหอ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตูที่ยังสาวขนาดนี้เนี่ยนะ? นายไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม!” หรงซวี่กระโดดตัวลอยขึ้นจากเก้าอี้ทันที

Chinese

“你可以上網查啊，這些網上都有。”王星河說道。

Thai

“นายค้นหาในเน็ตดูสิ เรื่องพวกนี้บนเน็ตมีหมดแหละ” หวังซิงเหอกล่าว

Chinese

“不是，我不是不信，我只是覺得，你們一家人全都是bug吧，開了外掛？為什麼都那麼優秀？”

Thai

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อนะ แต่ฉันแค่รู้สึกว่าบ้านนายทั้งบ้านเป็นบั๊กกันหมดเลยเหรอวะ เปิดโปรโกงกันมารึไง? ทำไมถึงได้เก่งกาจกันขนาดนี้ทุกคนเลย?”

Chinese

榮旭跑到蘇芷蘭旁邊，搓搓手問道：“蘇二姐，我是星河的同學，榮旭，我想報你們京都大學的體育系，您知道今年分數線多少嗎？”

Thai

หรงซวี่วิ่งเข้าไปข้างๆ ซูจื่อหลานแล้วถูมือไปมาพลางเอ่ยถาม “พี่รองซูครับ ผมชื่อหรงซวี่ เป็นเพื่อนร่วมชั้นของซิงเหอ ผมอยากสมัครเข้าคณะพลศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงตู ไม่ทราบว่าพี่พอจะรู้เกณฑ์คะแนนขั้นต่ำของปีนี้ไหมครับ?”

Chinese

“榮同學，招生這一塊是另外一個副校長在管，我可以幫你問一下，問一下今年體育系的招生主任。”

Thai

“น้องหรงซวี่ เรื่องรับสมัครนักศึกษามีรองอธิการบดีอีกคนเป็นคนดูแลอยู่ แต่เดี๋ยวฉันช่วยถามให้นะ จะลองถามหัวหน้าฝ่ายรับสมัครของคณะพลศึกษาปีนี้ให้”

Chinese

“好的，蘇二姐，太感謝你了！”

Thai

“ได้ครับพี่รองซู ขอบคุณมากจริงๆ ครับ!”

Chinese

蘇芷蘭去一旁打電話，榮旭的電話也響了。

Thai

ขณะที่ซูจื่อหลานเดินเลี่ยงไปโทรศัพท์อีกทางหนึ่ง โทรศัพท์ของหรงซวี่ก็ดังขึ้นเช่นกัน

Chinese

對方一開口就是先恭喜榮旭，然後問有沒有興趣報他們京都學的體育系。

Thai

ปลายสายเริ่มบทสนทนาด้วยการแสดงความยินดีกับหรงซวี่ก่อน จากนั้นก็ถามว่าสนใจจะสมัครเข้าคณะพลศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงตูของพวกเขาหรือไม่

Chinese

榮旭還以為是詐騙電話，沒說太多，說分數下來了再決定。

Thai

หรงซวี่ยังนึกว่าเป็นแก๊งคอลเซ็นเตอร์หลอกลวง จึงไม่ได้พูดอะไรมาก ตอบไปแค่ว่ารอคะแนนประกาศออกมาก่อนค่อยตัดสินใจ

Chinese

而幾分鐘后，蘇芷蘭也是一臉疑惑的走了回來。

Thai

และในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ซูจื่อหลานก็เดินกลับมาด้วยสีหน้างุนงงสงสัย

Chinese

“你叫榮旭是吧。”

Thai

“เธอชื่อหรงซวี่ใช่ไหม”

Chinese

“是啊，蘇二姐，怎麼了？”

Thai

“ใช่ครับพี่รองซู มีอะไรเหรอครับ?”

Chinese

“我剛剛問了體育系招生主任，他說他剛剛給榮旭打電話，對方說分數下來了再考慮啊。”

Thai

“เมื่อกี้ฉันถามหัวหน้าฝ่ายรับสมัครของคณะพลศึกษามา เขาบอกว่าเพิ่งจะโทรหาหรงซวี่ไป แต่อีกฝ่ายบอกว่ารอคะแนนออกมาก่อนค่อยพิจารณา”

Chinese

“什，什麼意思？”榮旭的腦子已經轉不過來了。

Thai

“มะ…หมายความว่ายังไงครับ?” สมองของหรงซวี่เริ่มประมวลผลไม่ทันแล้ว

Chinese

“就是說，你的分數完全夠上我們學校的體育系了，甚至，成績在全京都，非常靠前。”

Thai

“ก็หมายความว่า คะแนนของเธอผ่านเกณฑ์เข้าคณะพลศึกษาของมหาวิทยาลัยเราได้อย่างสบายๆ หรือกระทั่งว่า ผลคะแนนอยู่ในระดับหัวแถวของทั้งจิงตูเลยล่ะ”