“รังแก” คืน

Chinese

“大姐，你要幹什麼？”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่จะทำอะไรน่ะ”

Chinese

“幹什麼？”蘇慕傾冷笑了一聲。

Thai

“ทำอะไรน่ะเหรอ?” ซูมู่ชิงแค่นเสียงหัวเราะออกมาคำหนึ่ง

Chinese

“劉秘書，今天在場的家族給我統計出來，有一個算一個，今天之內給我列一個名單出來。”

Thai

“เลขาหลิว ไปรวบรวมรายชื่อตระกูลที่อยู่ในงานวันนี้มาให้ฉัน มีกี่ตระกูลก็นับมาให้หมด ภายในวันนี้ทำรายชื่อออกมาให้ฉันชุดหนึ่ง”

Chinese

霸氣！實在是太霸氣了！

Thai

ทรงอำนาจ! ช่างทรงอำนาจเหลือเกินจริง ๆ!

Chinese

榮旭在旁邊都豎起了大拇指，這樣的姐姐給我來一打！

Thai

หรงซวี่ที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับยกนิ้วโป้งให้ พี่สาวแบบนี้ขอให้ผมสักโหลเถอะ!

Chinese

“大姐，你這是？”

Thai

“พี่ใหญ่ นี่พี่จะ…”

Chinese

“當然是‘欺負’一下他們了。”

Thai

“ก็ต้อง ‘รังแก’ พวกเขาสักหน่อยน่ะสิ”

Chinese

“哎呀，蘇大姐，您實在太好了，有沒有興趣認我做個乾弟弟？疼一個也是疼，疼兩個也是疼，不是嗎？”

Thai

“ไอ้หยา พี่สาวซู พี่ช่างดีเหลือเกิน มีความสนใจจะรับผมเป็นน้องบุญธรรมสักคนไหมครับ? เอ็นดูคนเดียวก็เอ็นดู เอ็นดูสองคนก็เอ็นดูเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

“怎麼？你也想讓我疼你？”蘇慕傾玩味的看了一眼榮旭。

Thai

“ทำไม? นายก็อยากให้ฉันเอ็นดูด้วยเหรอ?” ซูมู่ชิงมองหรงซวี่ด้วยสายตานึกสนุก

Chinese

榮旭瞬間起了雞皮疙瘩，這個眼神還是算了，他受不起。

Thai

หรงซวี่ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที สายตาแบบนี้ขอบายดีกว่า เขารับไม่ไหวหรอก

Chinese

“那個，我剛剛開玩笑，開玩笑哈，蘇大姐，你別當真。”

Thai

“เอ่อ เมื่อกี้ผมล้อเล่นนะ ล้อเล่นน่ะครับ พี่สาวซูอย่าจริงจังไปเลย”

Chinese

“是不是還沒吃飯？想吃什麼？帶你們去吃飯。”

Thai

“ยังไม่ได้กินข้าวกันใช่ไหม? อยากกินอะไรล่ะ? เดี๋ยวพาพวกนายไปกินข้าว”

Chinese

蘇慕傾處理完了事情，聲音也有了點感情，這才讓王星河兩人緊繃的心情放鬆下來。

Thai

เมื่อซูมู่ชิงจัดการเรื่องเสร็จ น้ำเสียงก็แฝงความรู้สึกขึ้นมาบ้าง ทำให้ความรู้สึกตึงเครียดของหวังซิงเหอกับหรงซวี่ผ่อนคลายลงได้

Chinese

“是啊，大姐，我們還沒吃飯。”

Thai

“ใช่ครับพี่ใหญ่ พวกเรายังไม่ได้กินข้าวเลย”

Chinese

“那帶你們去吃飯，去京都大酒店。”

Thai

“งั้นพาพวกนายไปกินข้าว ไปโรงแรมแกรนด์จิงตู”

Chinese

“不用，蘇大姐，我們隨便吃點就行了，不用去那麼好的地方吧。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกครับพี่สาวซู พวกเรากินอะไรก็ได้ง่าย ๆ ก็พอ ไม่ต้องไปที่หรูขนาดนั้นหรอกครับ”

Chinese

“好久沒一起吃飯了，最近大姐忙，你不要怪我，星河。”

Thai

“ไม่ได้กินข้าวด้วยกันตั้งนานแล้ว ช่วงนี้พี่ยุ่งมาก นายอย่าโกรธพี่เลยนะ ซิงเหอ”

Chinese

好傢夥，感情自己是意外，王星河才是真愛，榮旭還以為是因為他在，所以才要去京都大酒店這麼豪華的地方，看來這是自作多情了。

Thai

ให้ตายสิ ที่แท้ตัวเองเป็นแค่ส่วนเกิน หวังซิงเหอต่างหากที่เป็นคนโปรดตัวจริง หรงซวี่นึกว่าเพราะมีเขาอยู่ด้วยถึงต้องไปสถานที่หรูหราอย่างโรงแรมแกรนด์จิงตูเสียอีก ดูท่าเขาจะคิดเข้าข้างตัวเองไปเองแล้ว

Chinese

“大姐，平時你都那麼忙了，因為一點小事你還來這裡......”

Thai

“พี่ใหญ่ ปกติพี่ก็ยุ่งมากอยู่แล้ว เพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้พี่ยังอุตส่าห์มาที่นี่อีก…”

Chinese

“這可不是小事，我蘇慕傾的弟弟怎麼能讓他們給欺負了！你就是太過低調了，導致什麼臭魚爛蝦都敢欺負你，星河，你只要記住，在外面，整個蘇家都是你的後盾，知道嗎？”

Thai

“นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะ น้องชายของฉันซูมู่ชิงจะปล่อยให้คนพวกนั้นมารังแกได้ยังไง! นายน่ะทำตัวเก็บเนื้อเก็บตัวเกินไป จนพวกปลาซิวปลาสร้อยกล้ามารังแกนาย ซิงเหอ นายจำไว้แค่อย่างเดียวก็พอ อยู่ข้างนอก ตระกูลซูทั้งตระกูลคือที่หนุนหลังให้นาย เข้าใจไหม?”

Chinese

“知道了，大姐，謝謝。”

Thai

“เข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่ ขอบคุณครับ”

Chinese

那個，我現在跳車還來得及嗎？榮旭看著車窗外不斷向後退的車流。

Thai

เอ่อ ตอนนี้ผมกระโดดลงจากรถยังทันไหมนะ? หรงซวี่มองดูการจราจรที่ไหลถอยหลังไปอย่างต่อเนื่องนอกหน้าต่างรถ

Chinese

來到京都大酒店，蘇慕傾把菜單給了王星河，王星河看著上面的價格，有點被嚇到了。

Thai

พอมาถึงโรงแรมแกรนด์จิงตู ซูมู่ชิงก็ส่งเมนูให้หวังซิงเหอ หวังซิงเหอมองดูราคาบนนั้นแล้วรู้สึกตกใจอยู่บ้าง

Chinese

一盤普通的炒青菜，都要二百多塊？

Thai

ผัดผักธรรมดาจานเดียว ยังตั้งสองร้อยกว่าหยวนเลยเหรอ?

Chinese

他們家的青菜是金子做的嗎？

Thai

ผักร้านพวกเขาทำมาจากทองคำหรือไง?

Chinese

“蘇大姐，我可以點一個嗎？”榮旭眼巴巴的看著蘇慕傾。

Thai

“พี่สาวซู ผมสั่งสักอย่างได้ไหมครับ?” หรงซวี่มองซูมู่ชิงตาละห้อย

Chinese

“你們一起點，不要給我省錢，知道嗎？”

Thai

“พวกนายสั่งด้วยกันเลย ไม่ต้องประหยัดเงินให้ฉัน เข้าใจไหม?”

Chinese

“蘇大姐，你簡直就是我親姐，星河，這道菜非常的好吃，我上次吃過後就一直記到現在。”

Thai

“พี่สาวซู พี่คือพี่สาวแท้ ๆ ของผมชัด ๆ ซิงเหอ เมนูนี้อร่อยมากเลยนะ ครั้งก่อนฉันกินแล้วยังจำรสชาติได้จนถึงตอนนี้เลย”

Chinese

兩人在那裡討論著點菜，蘇慕傾則是拿過來了秘書遞過來的文件處理工作。

Thai

ทั้งสองคนปรึกษากันเรื่องสั่งอาหารอยู่ตรงนั้น ส่วนซูมู่ชิงก็รับเอกสารที่เลขานำมายื่นให้เพื่อจัดการงานต่อ

Chinese

“蘇總，名單已經給您列好了，需要拿上來嗎？”

Thai

“ประธานซู รายชื่อจัดทำเรียบร้อยแล้ว ต้องการให้นำเข้ามาเลยไหม”

Chinese

“拿上來，我看看。”

Thai

“เอาเข้ามา ให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

秘書把名單拿過來給了蘇慕傾。

Thai

เลขานำรายชื่อมายื่นให้ซูมู่ชิง

Chinese

蘇慕傾看了一圈后，重點圈了幾個。

Thai

หลังจากซูมู่ชิงกวาดตามองรอบหนึ่ง ก็วงเน้นไปหลายตระกูล

Chinese

“去，把這幾家好好‘欺負一下’。”

Thai

“ไป จัดการ ‘รังแก’ พวกนี้ให้หนักสักหน่อย”

Chinese

“好的。”

Thai

“รับทราบ”

Chinese

名單上面，吳家是被圈的最大。

Thai

บนรายชื่อนั้น ตระกูลอู๋ถูกวงไว้ใหญ่ที่สุด

Chinese

“點完了嗎？”

Thai

“สั่งเสร็จหรือยัง?”

Chinese

“點完了大姐。”

Thai

“สั่งเสร็จแล้วครับพี่ใหญ่”

Chinese

“我看看你們點的什麼？”

Thai

“ฉันขอดูหน่อยว่าพวกนายสั่งอะไรไปบ้าง”

Chinese

王星河把點菜單遞了過去。

Thai

หวังซิงเหอยื่นใบรายการอาหารไปให้

Chinese

“你們兩個這麼會跟你姐我省錢？於是蘇慕傾又在菜單上畫了幾筆。”

Thai

“พวกนายสองคนรู้จักประหยัดเงินให้พี่สาวคนนี้ขนาดนี้เลยเหรอ” ว่าแล้วซูมู่ชิงก็ตวัดเขียนลงบนเมนูอีกสองสามอย่าง

Chinese

“好了，快點上菜吧。”

Thai

“เรียบร้อยแล้ว รีบยกอาหารมาเสิร์ฟเถอะ”

Chinese

“好的，蘇總，我們這就安排廚師給您烹飪。”

Thai

“ได้ครับประธานซู ทางเราจะรีบจัดให้พ่อครัวปรุงอาหารให้ท่านเดี๋ยวนี้”

Chinese

不一會，桌子上擺上了大龍蝦，帝王蟹，各種昂貴海鮮都上來了，把榮旭看著都兩眼放光。

Thai

เพียงครู่เดียว บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยกุ้งมังกรตัวโต ปูอลาสก้า และอาหารทะเลราคาแพงนานาชนิดถูกนำขึ้นมาเสิร์ฟ ทำเอาหรงซวี่มองจนตาเป็นประกาย

Chinese

“吃吧。”

Thai

“กินสิ”

Chinese

“蘇大姐，真是不好意思，讓您破費了。”

Thai

“พี่สาวซู เกรงใจจริง ๆ เลยครับ ทำให้พี่ต้องเปลืองเงินแล้ว”

Chinese

榮旭嘴上說著，手上可是一點都不含糊，已經開始夾起一塊龍蝦肉了。

Thai

ปากของหรงซวี่ก็พูดไป แต่มือกลับไม่รีรอเลยสักนิด คีบเนื้อกุ้งมังกรขึ้นมาชิ้นหนึ่งแล้ว

Chinese

“快吃吧，星河，最近在學校待著還習慣嗎？”

Thai

“รีบกินเถอะ ซิงเหอ ช่วงนี้อยู่ที่โรงเรียนปรับตัวได้ดีไหม?”

Chinese

“挺習慣的，大姐。”

Thai

“ปรับตัวได้ดีครับพี่ใหญ่”

Chinese

“嗯，你今天為什麼要去柳家參加生日宴會？你和柳家人也不是太熟吧。”

Thai

“อืม วันนี้นายไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดที่ตระกูลหลิวทำไม? นายกับคนตระกูลหลิวก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“那不是我平時周末會去柳家輔導柳清歡學習，一來二去，也熟悉了。”

Thai

“ก็เพราะปกติช่วงสุดสัปดาห์ผมจะไปติวหนังสือให้หลิวชิงฮวนที่ตระกูลหลิวนี่ครับ พอไปมาหาสู่กันบ่อยเข้าก็เลยคุ้นเคยกัน”

Chinese

“你是不是喜歡柳家大小姐？”

Thai

“นายชอบคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิวใช่ไหม?”

Chinese

“大姐，為什麼這麼問？”

Thai

“พี่ใหญ่ ทำไมถามแบบนั้นล่ะครับ?”

Chinese

“你說呢？李姨給你買的那塊表，是情侶款的，說讓你送給喜歡的女孩子，而你，送給了柳家大小姐。”

Thai

“นายคิดว่าไงล่ะ? นาฬิกาเรือนนั้นที่น้าหลี่ซื้อให้นาย มันเป็นแบบคู่รัก ที่บอกให้นายเอาไปมอบให้เด็กผู้หญิงที่ชอบ แต่นายกลับมอบมันให้คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิว”

Chinese

“大姐，我......”

Thai

“พี่ใหญ่ ผม…”

Chinese

“星河，你忘記我怎麼和你說的嗎？其他人都可以，唯獨她不行，上次你遇到危險，不都是因為她惹出來的？”

Thai

“ซิงเหอ นายลืมที่ฉันเคยบอกนายไปแล้วเหรอ? เป็นคนอื่นได้หมด แต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้ คราวก่อนที่นายตกอยู่ในอันตราย ก็ไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนก่อเรื่องขึ้นมาหรอกเหรอ?”

Chinese

“而且這次，你在柳家被欺負，柳家人不是和他們一起看不起你？”

Thai

“แล้วครั้งนี้ ที่นายถูกรังแกที่ตระกูลหลิว คนตระกูลหลิวก็ร่วมมือกับพวกนั้นดูถูกนายไม่ใช่หรือไง?”

Chinese

“沒有啊，大姐，柳清夢不是替我說話了嗎？”

Thai

“ไม่ใช่นะครับพี่ใหญ่ หลิวชิงเมิ่งก็พูดช่วยผมไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

“所以這次名單上我把柳家拉掉了，如果她沒有替你說話，那柳家也沒有存在的必要了。”

Thai

“เพราะงั้นในรายชื่อครั้งนี้ฉันถึงได้ตัดตระกูลหลิวออกไป ถ้าเธอไม่ได้พูดช่วยนาย ตระกูลหลิวก็ไม่มีความจำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไปแล้ว”

Chinese

“大姐，其實柳清夢還好吧，你看她還能主動幫我說話不是嗎？”

Thai

“พี่ใหญ่ จริง ๆ หลิวชิงเมิ่งก็ค่อนข้างดีนะ พี่ดูสิ เธอยังออกหน้าช่วยพูดให้ผมเลยไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

“如果我把這個事跟李姨說，她也不會同意的。”

Thai

“ถ้าฉันเอาเรื่องนี้ไปบอกน้าหลี่ น้าหลี่ก็คงไม่เห็นด้วยเหมือนกัน”

Chinese

王星河心裡嘆了一口氣，看來得到她大姐的祝福還是任重道遠啊。

Thai

หวังซิงเหอลอบถอนหายใจในใจ ดูท่าการจะได้รับคำอวยพรจากพี่ใหญ่ยังคงเป็นหนทางอีกยาวไกลสินะ

Chinese

“知道了，大姐。”

Thai

“เข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่”

Chinese

“以咱們蘇家的條件，什麼樣的女生找不到？你要是想找女朋友，我幫你。”

Thai

“ด้วยฐานะตระกูลซูของพวกเรา ผู้หญิงแบบไหนที่หาไม่ได้กัน? ถ้านายอยากมีแฟน ฉันช่วยนายหาให้”

Chinese

“不用，大姐，你找的那些確定不是商業聯姻？或者說是圖我們蘇家的錢？”

Thai

“ไม่ต้องหรอกครับพี่ใหญ่ คนที่พี่หาให้ แน่ใจนะว่าจะไม่ใช่การแต่งงานเพื่อธุรกิจ? หรือไม่ก็หวังเงินของตระกูลซูพวกเราน่ะ?”

Chinese

“那你自己看著來，但是不要在外面亂搞知道嗎？”

Thai

“งั้นนายก็ดูเอาเองแล้วกัน แต่ห้ามไปเหลวไหลข้างนอก เข้าใจไหม?”

Chinese

“知道了，大姐。”

Thai

“เข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่”

Chinese

“好，吃飯吧，吃完飯你想去哪？”

Thai

“เอาละ กินข้าวเถอะ กินข้าวเสร็จแล้วนายอยากไปไหน?”

Chinese

“大姐，吃完飯你就去忙你自己的事吧，我自己回學校就行。”

Thai

“พี่ใหญ่ กินข้าวเสร็จพี่ก็ไปจัดการธุระของพี่เถอะครับ ผมกลับโรงเรียนเองได้”

Chinese

“那我讓司機送你回去。”

Thai

“งั้นฉันให้คนขับรถไปส่งนายกลับ”

Chinese

“不用，大姐，我打車就行，你就回去吧。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกครับพี่ใหญ่ ผมนั่งแท็กซี่ไปเองได้ พี่กลับไปเถอะครับ”

Chinese

蘇慕傾下午還真有一個重要的會議，吃完飯後，蘇慕傾就走了，就剩下王星河和榮旭了。

Thai

ตอนบ่ายซูมู่ชิงมีประชุมสำคัญอยู่จริง ๆ พอกินข้าวเสร็จ ซูมู่ชิงก็ออกไป เหลือเพียงหวังซิงเหอกับหรงซวี่สองคน

Chinese

榮旭拍了拍他的肚子！

Thai

หรงซวี่ตบพุงของตัวเอง!

Chinese

“星河，接下來咱們回學校？”

Thai

“ซิงเหอ ต่อไปพวกเรากลับโรงเรียนกันเลยไหม?”

Chinese

“你先回學校吧，我的車還在柳家，我要去開車。”

Thai

“นายกลับโรงเรียนไปก่อนเถอะ รถของฉันยังอยู่ที่ตระกูลหลิว ฉันต้องไปเอารถ”

Chinese

“那我也去！”

Thai

“งั้นฉันไปด้วย!”

Chinese

“我的車只能坐兩個人。”

Thai

“รถของฉันนั่งได้แค่สองคน”

Chinese

“星河，你這話的意思是要拋下我了？”

Thai

“ซิงเหอ นายพูดแบบนี้หมายความว่าจะทิ้งฉันงั้นเหรอ?”

Chinese

“對，所以，你自己打車回學校吧。”

Thai

“ใช่ เพราะงั้นนายนั่งแท็กซี่กลับโรงเรียนไปคนเดียวเถอะ”

Chinese

榮旭嘴上說著王星河太狠心了，但是手上已經開始打車了。

Thai

ปากของหรงซวี่บ่นว่าหวังซิงเหอใจร้ายเกินไป แต่มือกลับเริ่มเรียกแท็กซี่แล้ว

Chinese

王星河打了輛車，來到了柳家，原本精心準備好的生日宴，現在變得十分狼狽。

Thai

หวังซิงเหอนั่งแท็กซี่คันหนึ่งมาถึงตระกูลหลิว งานเลี้ยงวันเกิดที่เดิมทีจัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถัน ตอนนี้กลับกลายสภาพเป็นเละเทะไม่เป็นท่า

Chinese

王星河回來的時候，一家人坐在院子里，冷冷清清的吃著飯，沒有人說話，只有白月櫻，在給柳清夢和柳清歡夾菜。

Thai

ตอนที่หวังซิงเหอกลับมา ทั้งครอบครัวกำลังนั่งกินข้าวกันอย่างเงียบเหงาอยู่ในลานบ้าน ไม่มีใครพูดจา มีเพียงไป๋เยว่อิงที่คอยคีบกับข้าวให้หลิวชิงเมิ่งและหลิวชิงฮวน

Chinese

柳清歡看起來則是很得意，柳清夢表現的很平靜。

Thai

ส่วนหลิวชิงฮวนดูท่าทางกระหยิ่มใจเป็นอย่างมาก ขณะที่หลิวชิงเมิ่งแสดงออกอย่างสงบนิ่ง

Chinese

柳峰在那裡喝著悶酒。

Thai

หลิวเฟิงนั่งดื่มเหล้าคลายกลุ้มอยู่ตรงนั้น

Chinese

“星河哥哥！你怎麼回來了！”眼尖的柳清歡立馬看到了門口的王星河，連忙放下筷子跑著來到了王星河的面前。

Thai

“พี่ซิงเหอ! ทำไมพี่ถึงกลับมาล่ะ!” หลิวชิงฮวนที่ตาไวเห็นหวังซิงเหออยู่ตรงประตูทันที จึงรีบวางตะเกียบแล้ววิ่งมาตรงหน้าของหวังซิงเหอ