ความรักระหว่างเด็กหัวกะทิ

Chinese

“王星河，他！有女朋友，他手上，拿著是他女朋友給他買的甜品！”榮旭激動地一字一頓說道。

Thai

“หวังซิงเหอ เขา! มีแฟนแล้ว! ที่เขาถืออยู่ในมือ คือขนมหวานที่แฟนซื้อให้!” หรงซวี่พูดเน้นทีละคำอย่างตื่นเต้น

Chinese

“啥？星河，你有女朋友？在哪呢，你隱藏的夠深啊，我們還都不知道呢，快，讓我們看看你女朋友，是不是長得特別好看。”

Thai

“อะไรนะ? ซิงเหอ นายมีแฟนแล้วเหรอ? อยู่ไหนล่ะ นายซ่อนเก่งจริงๆ เลยนะ พวกเรายังไม่มีใครรู้สักคน เร็วเข้า ให้พวกเราดูแฟนหน่อยสิ ว่าหน้าตาสวยเป็นพิเศษหรือเปล่า”

Chinese

“你們不用那麼激動吧。”王星河撓了撓頭髮說道。

Thai

“พวกนายไม่ต้องตื่นเต้นกันขนาดนั้นก็ได้มั้ง” หวังซิงเหอเกาหัวพลางพูด

Chinese

“有！絕對有！星河，你是不知道，我家裡不讓我談戀愛，說談戀愛影響學習，那你學習那麼好，還談戀愛，我就能正大光明回家說，談戀愛不影響學習，這對我很重要！”榮旭眼巴巴地說道。

Thai

“มีสิ! ต้องตื่นเต้นสิ! ซิงเหอ นายไม่รู้หรอก ที่บ้านฉันไม่ยอมให้มีความรัก บอกว่ามีความรักแล้วจะกระทบการเรียน แต่นายเรียนเก่งขนาดนี้แล้วยังมีแฟนได้ ฉันก็จะได้กลับไปพูดที่บ้านได้อย่างผ่าเผยว่า มีความรักไม่กระทบการเรียน เรื่องนี้สำคัญกับฉันมากนะ!” หรงซวี่พูดพลางมองตาละห้อย

Chinese

“這也不影響學習吧。”

Thai

“มันก็ไม่ได้กระทบการเรียนจริงๆ นี่นะ”

Chinese

“對啊，我也說嘛，根本就不影響，也不知道我家裡人怎麼想的，非說影響學習。”

Thai

“ใช่ไหมล่ะ ฉันก็ว่าแบบนั้น ไม่มีผลกระทบเลยสักนิด ไม่รู้เหมือนกันว่าคนในบ้านคิดอะไรอยู่ ถึงได้ยืนกรานว่ากระทบการเรียน”

Chinese

“那我就沒辦法了，我也沒有她照片，我們是網戀，到了大學之後，再見面。”

Thai

“งั้นฉันก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ ฉันก็ไม่มีรูปของเธอเหมือนกัน พวกเราคบกันทางเน็ต กะว่าพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วค่อยเจอกัน”

Chinese

“什麼？網戀？照片都沒？更別說見過了？”

Thai

“อะไรนะ? คบกันทางเน็ต? รูปก็ไม่มีเหรอ? อย่าว่าแต่เคยเจอหน้ากันเลยเนี่ยนะ?”

Chinese

“對啊。”

Thai

“ใช่แล้ว”

Chinese

“那還好，那我心裡平衡了，她也是學生？你們老家的？”榮旭鬆了一口氣，坐在椅子上問道。

Thai

“งั้นค่อยยังชั่วหน่อย ค่อยรู้สึกบาลานซ์ขึ้นมาบ้าง เธอเป็นนักเรียนเหมือนกันเหรอ? คนบ้านเกิดนายใช่ไหม?” หรงซวี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้แล้วถาม

Chinese

“不是，她也是京都的，和咱們一樣，她學習也很好，特別好的那種。”

Thai

“ไม่ใช่ เธอเป็นคนจิงตูเหมือนกัน อยู่ที่นี่เหมือนพวกเราเลย เธอเรียนเก่งมาก เก่งแบบสุดๆ เลยล่ะ”

Chinese

“那和你比起來呢？”

Thai

“แล้วถ้าเทียบกับนายล่ะ?”

Chinese

“不分上下。”

Thai

“สูสีกัน”

Chinese

“得，男學霸和女學霸之間的戀愛，羨慕不來，羨慕不來啊！”

Thai

“พอเลย ความรักระหว่างหัวกะทิชายกับหัวกะทิหญิง อิจฉาไปก็ไม่ได้อะไร อิจฉาไม่ได้จริงๆ!”

Chinese

“好了，吃不吃，不吃的話，我就先放到冰箱里了。”

Thai

“เอาล่ะ จะกินไหม ถ้าไม่กินฉันจะได้เอาไปแช่ตู้เย็นก่อน”

Chinese

不得不說，首都精英學校條件是真好，每個宿舍還配有一個小冰箱。

Thai

ต้องยอมรับเลยว่าสภาพความเป็นอยู่ของโรงเรียนมัธยมชั้นนำแห่งเมืองหลวงดีจริงๆ ทุกห้องพักยังมีตู้เย็นเล็กๆ ให้อีกหนึ่งเครื่อง

Chinese

“不吃！狗糧我不吃！”

Thai

“ไม่กิน! อาหารหมาแบบนี้ฉันไม่กินหรอก!”

Chinese

“那行，你不吃，我就吃了。”

Thai

“งั้นก็ได้ ถ้านายไม่กิน ฉันกินนะ”

Chinese

王星河打開外賣袋，拿出來了一個小蛋糕，裡面各種各樣的甜品，應該都是柳清夢喜歡的。

Thai

หวังซิงเหอเปิดถุงเดลิเวอรี หยิบเค้กชิ้นเล็กออกมาหนึ่งชิ้น ขนมหวานหลากหลายชนิดข้างในนั้นน่าจะเป็นของที่หลิวชิงเมิ่งชอบทั้งหมด

Chinese

“真不吃？”王星河舉了舉蛋糕。

Thai

“ไม่กินจริงๆ เหรอ?” หวังซิงเหอยกเค้กขึ้นมา

Chinese

“罷了，罷了，看在你這麼讓的份上，我就勉強吃一個吧。”

Thai

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ เห็นแก่นายที่อุตส่าห์ชวน ฉันยอมฝืนใจกินสักชิ้นแล้วกัน”

Chinese

王星河讓三人一人拿了一個，裡面還有幾個，買太多了。

Thai

หวังซิงเหอให้ทั้งสามคนหยิบไปคนละชิ้น ข้างในยังเหลืออยู่อีกสองสามชิ้น ซื้อมาเยอะเกินไปจริงๆ

Chinese

“下午考數學，完蛋了。”榮旭吃完后，躺在床上，哭喪著語氣說道。

Thai

“ช่วงบ่ายสอบคณิตศาสตร์ ตายแน่ๆ” หลังจากหรงซวี่กินเสร็จ ก็นอนแผ่บนเตียงพลางพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้

Chinese

“對了！星河，你有把握做出後邊那個附加題沒有，那道題可是有十分的。”

Thai

“จริงสิ! ซิงเหอ นายมั่นใจว่าจะทำโจทย์ข้อพิเศษด้านหลังนั่นได้ไหม ข้อนั้นตั้งสิบคะแนนเลยนะ”

Chinese

“沒有把握，我也沒學幾天，能做出來也是運氣好，剛好出到了我會的題目。”

Thai

“ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร ฉันเพิ่งเรียนไปไม่กี่วันเอง ถ้าทำได้ก็คงเพราะโชคดี บังเอิญออกโจทย์ที่ฉันพอทำได้พอดี”

Chinese

“加油，爭取拿個年級第一，你是不知道，競賽班的那三十個人有多裝，看不起我們這些班。”

Thai

“สู้ๆ นะ พยายามคว้าที่หนึ่งของระดับชั้นมาให้ได้ นายไม่รู้หรอกว่าสามสิบคนในห้องโอลิมปิกขี้เก๊กแค่ไหน ดูถูกห้องอย่างพวกเราจะตาย”

Chinese

“還說，我們根本就不值一提啊，不是他們的對手，你拿個年級第一回來，給咱們班出口惡氣！”

Thai

“ยังบอกอีกว่าพวกเราน่ะเทียบไม่ติด ไม่ใช่คู่มือของพวกเขา นายไปคว้าที่หนึ่งของระดับชั้นกลับมา สั่งสอนให้ห้องเราหายแค้นหน่อย!”

Chinese

“我儘力。”

Thai

“ฉันจะพยายาม”

Chinese

“我都能想象到，那群人氣急敗壞的樣子了，嘿嘿。”

Thai

“ฉันนึกภาพพวกนั้นหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกเลยแฮะ ฮิๆ”

Chinese

下午考試，一到考場，王星河就看到吳洛熙已經來了。

Thai

การสอบช่วงบ่าย พอมาถึงห้องสอบ หวังซิงเหอก็เห็นว่าอู๋ลั่วซีมาถึงแล้ว

Chinese

“星河，下午考試加油！”

Thai

“ซิงเหอ การสอบช่วงบ่ายสู้ๆ นะ!”

Chinese

“你也加油。”

Thai

“เธอก็สู้ๆ เหมือนกัน”

Chinese

兩個小時的數學考試時間過去，王星河答題卡上也寫的滿滿的，實際上，王星河一個小時把前面的都寫完了，而附加題確實有難度。

Thai

เวลาสอบคณิตศาสตร์สองชั่วโมงผ่านไป กระดาษคำตอบของหวังซิงเหอก็ถูกเขียนจนเต็ม อันที่จริง หวังซิงเหอทำข้อสอบส่วนหน้าเสร็จทั้งหมดภายในเวลาหนึ่งชั่วโมง แต่โจทย์ข้อพิเศษนั้นยากสมคำร่ำลือจริงๆ

Chinese

王星河用了二十分鐘，最終才做出來，但是不知道是不是對的，王星河感到很不滿意，心想，回去以後，一定要多看看這些奧數題了。

Thai

หวังซิงเหอใช้เวลายี่สิบนาที ในที่สุดก็ทำออกมาได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถูกหรือเปล่า หวังซิงเหอรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไร คิดในใจว่าพอกลับไปแล้ว คงต้องดูโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิกพวกนี้ให้มากขึ้นเสียแล้ว

Chinese

“怎麼樣？做出來了嗎？”

Thai

“เป็นยังไงบ้าง? ทำได้ไหม?”

Chinese

“嗯，差不多，不知道對了沒有，反正我把能想到的都寫上了。”

Thai

“อืม ก็พอได้ ไม่รู้ว่าถูกไหม แต่ก็เขียนทุกอย่างที่นึกออกลงไปหมดแล้ว”

Chinese

“不愧是學霸，那咱們明天見嘍！”吳洛熙給王星河告別。

Thai

“สมกับเป็นหัวกะทิเลย งั้นพวกเราเจอกันพรุ่งนี้นะ!” อู๋ลั่วซีบอกลาหวังซิงเหอ

Chinese

王星河回到宿舍把甜品拿了回去，剛好回去和大姐一起吃了，放到明天就不好吃了，王星河心裡想道。

Thai

หวังซิงเหอกลับไปที่ห้องพักเพื่อนำขนมหวานกลับไปด้วย พอดีจะได้เอากลับไปกินกับพี่ใหญ่ ถ้าเก็บไว้ถึงพรุ่งนี้คงไม่อร่อยแล้ว หวังซิงเหอคิดในใจ

Chinese

回到家后，王星河沒有直接做飯，而是去學習了，拿出奧數題，王星河一做就是一個多小時，沉浸在難題之中，無法自拔。

Thai

พอกลับถึงบ้าน หวังซิงเหอไม่ได้ทำอาหารในทันที แต่กลับไปอ่านหนังสือ เขาหยิบโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิกขึ้นมาทำรวดเดียวชั่วโมงกว่า จมดิ่งอยู่กับโจทย์ยากจนถอนตัวไม่ขึ้น

Chinese

看了一眼時間，已經七點了，王星河把書合上，準備去做飯。

Thai

พอมองดูเวลา ก็หนึ่งทุ่มแล้ว หวังซิงเหอปิดหนังสือ เตรียมตัวไปทำอาหาร

Chinese

看了一眼冰箱，冰箱里有今天保姆買的新鮮食材，王星河拼了一下，決定炒兩個菜，再做一個湯。

Thai

เขาชำเลืองมองในตู้เย็น ในตู้เย็นมีวัตถุดิบสดใหม่ที่แม่บ้านซื้อมาในวันนี้ หวังซิงเหอจับคู่ดูแล้วก็ตัดสินใจผัดกับข้าวสองอย่างและทำซุปอีกหนึ่งอย่าง

Chinese

看番茄挺新鮮的，王星河就決定做一個番茄雞蛋，再做一個小炒肉，只會做這些家常菜，其他難得也不會。

Thai

เมื่อเห็นว่ามะเขือเทศค่อนข้างสด หวังซิงเหอจึงตัดสินใจทำผัดมะเขือเทศใส่ไข่ และผัดหมูอีกอย่างหนึ่ง เขาทำเป็นแค่อาหารตามบ้านทั่วไปพวกนี้ ส่วนเมนูยากๆ อย่างอื่นทำไม่เป็นเลย

Chinese

至於冰箱里的那些海鮮，王星河吃都沒吃過，有些都叫不出來名字，別說做著吃了。

Thai

ส่วนอาหารทะเลพวกนั้นในตู้เย็น หวังซิงเหอไม่เคยแม้แต่จะกิน บางอย่างยังเรียกชื่อไม่ถูกด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะให้เอามาทำกินเลย

Chinese

而如果王星河吃不完的話，明天保姆來就會把這些剩下的食材拿走，換新鮮的，王星河發現昨天剩在冰箱里的菜全都沒了。

Thai

และถ้าหากหวังซิงเหอกินไม่หมด พรุ่งนี้พอแม่บ้านมาก็จะเก็บวัตถุดิบที่เหลือเหล่านี้ไป แล้วเปลี่ยนเป็นของสดใหม่ หวังซิงเหอสังเกตเห็นว่าอาหารที่เหลืออยู่ในตู้เย็นเมื่อวานหายไปหมดเกลี้ยงแล้ว

Chinese

“大姐，我開始做飯了，你什麼時候回來？”王星河問了一下蘇慕傾。

Thai

“พี่ใหญ่ ผมเริ่มทำกับข้าวแล้ว พี่จะกลับมาตอนไหนเหรอ” หวังซิงเหอถามซูมู่ชิง

Chinese

蘇慕傾剛從公司出來。

Thai

ซูมู่ชิงเพิ่งจะเดินออกมาจากบริษัท

Chinese

“我下班了，你做飯吧。”

Thai

“ฉันเลิกงานแล้ว เธอทำกับข้าวเถอะ”

Chinese

“好的，大姐，我這就做飯。”

Thai

“ได้เลยพี่ใหญ่ ผมจะทำเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

“回星河那裡。”

Thai

“กลับไปที่บ้านของซิงเหอ”

Chinese

“可是，蘇總，咱們不是約好的要去看一下城西項目進展如何？”

Thai

“แต่ว่าประธานซู พวกเรานัดกันไว้ว่าจะไปดูความคืบหน้าโครงการทางฝั่งตะวันตกของเมืองไม่ใช่หรือ”

Chinese

“不去了，推了，明天上午我們再過去。”

Thai

“ไม่ไปแล้ว เลื่อนไปก่อน พรุ่งนี้เช้าพวกเราค่อยไป”

Chinese

“好的，蘇總，我這就打電話給負責人說。”

Thai

“ได้ ประธานซู เดี๋ยวฉันจะโทรแจ้งผู้รับผิดชอบทันที”

Chinese

等蘇慕傾到家，王星河剛好飯也做好了。

Thai

พอซูมู่ชิงมาถึงบ้าน หวังซิงเหอก็ทำกับข้าวเสร็จพอดี

Chinese

“大姐，你回來了，我剛做好飯，好巧！”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่กลับมาแล้ว ผมเพิ่งทำกับข้าวเสร็จพอดี ช่างประจวบเหมาะจริงๆ!”

Chinese

聞著廚房裡傳來的飯香味，蘇慕傾頓時感覺到了餓意。

Thai

เมื่อได้กลิ่นหอมของอาหารลอยมาจากในครัว ซูมู่ชิงก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที

Chinese

“嗯，吃飯吧。”

Thai

“อืม กินข้าวกันเถอะ”

Chinese

“大姐，你今天不用電話會議了啊。”

Thai

“พี่ใหญ่ วันนี้พี่ไม่ต้องประชุมทางโทรศัพท์เหรอ”

Chinese

“晚點，可以先吃飯。”

Thai

“ดึกหน่อยน่ะ กินข้าวก่อนได้”

Chinese

“好的，大姐，你坐一下，我這就去盛飯。”

Thai

“ได้เลยพี่ใหญ่ พี่นั่งก่อนนะ เดี๋ยวผมไปตักข้าวให้”

Chinese

看著王星河忙碌的背影，蘇慕傾滿意的點了點頭，對於這個后弟弟，蘇慕傾是越來越喜歡了，說起來，她們姐妹三個，還真缺個弟弟呢。

Thai

เมื่อมองแผ่นหลังที่กำลังง่วนอยู่ของหวังซิงเหอ ซูมู่ชิงก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ สำหรับน้องชายต่างสายเลือดคนนี้ ซูมู่ชิงยิ่งมองก็ยิ่งชอบ จะว่าไปแล้ว พี่น้องสามสาวอย่างพวกเธอก็ยังขาดน้องชายอยู่จริงๆ

Chinese

“大姐，吃吧，我不太會做飯，比較簡單。”

Thai

“พี่ใหญ่ กินสิ ผมทำกับข้าวไม่ค่อยเก่ง กับข้าวค่อนข้างเรียบง่าย”

Chinese

“挺好的，有菜有肉，還有一個湯，夠我們吃了。”

Thai

“ดีมากแล้ว มีทั้งผัก มีทั้งเนื้อ แถมยังมีซุปอีกอย่าง พอกินสำหรับพวกเราแล้ว”

Chinese

“嗯嗯。”

Thai

“อืมๆ”

Chinese

“對了，你今天是不是月考？”

Thai

“จริงสิ วันนี้เธอสอบประจำเดือนใช่ไหม?”

Chinese

“對啊，大姐，你還記得啊。”

Thai

“ใช่แล้วพี่ใหญ่ พี่ยังจำได้ด้วยเหรอเนี่ย”

Chinese

“考得怎麼樣？題型還適應嗎？”

Thai

“สอบเป็นยังไงบ้าง? ปรับตัวเข้ากับรูปแบบข้อสอบได้หรือยัง?”

Chinese

“挺適應的。”

Thai

“ปรับตัวได้ดีเลย”

Chinese

“回頭你把成績給我發一份，我給你二姐發過去，你二姐給你安排補習班。”

Thai

“เดี๋ยวเธอส่งคะแนนสอบมาให้ฉันสักชุดนะ ฉันจะส่งต่อให้พี่รองของเธอ ให้พี่รองจัดหาคอร์สเรียนพิเศษให้เธอ”

Chinese

“大姐，假如我要是考的很好呢？也要上補習班嗎？”

Thai

“พี่ใหญ่ ถ้าสมมุติว่าผมสอบได้คะแนนดีมาก ยังต้องไปเรียนพิเศษอีกเหรอ”

Chinese

“不然呢？你這次考得好，不代表每次都考得很好，所以更需要補習了，爭取拿個高考狀元回來，這也算是你二姐的一個遺憾，當時高考，她比第一名低了一分，最終拿了第二。”

Thai

“ไม่อย่างนั้นล่ะ? ครั้งนี้เธอสอบได้ดี ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสอบได้ดีทุกครั้ง เพราะงั้นเลยยิ่งต้องเรียนพิเศษ เพื่อพยายามคว้าตำแหน่งจ้วงหยวนในการสอบเกาเข่ากลับมาให้ได้ นี่ถือเป็นเรื่องที่พี่รองของเธอเสียดายอยู่เหมือนกัน ตอนสอบเกาเข่าคราวนั้น พี่เขาได้คะแนนน้อยกว่าอันดับหนึ่งไปแค่คะแนนเดียว จนได้อันดับสองไปในที่สุด”

Chinese

“原來二姐學習那麼好啊！”

Thai

“ที่แท้พี่รองก็เรียนเก่งขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!”

Chinese

“對啊，你二姐可是京都大學副校長啊，有史以來最年輕的副校長，你說她不優秀嗎？而且你二姐沒靠家裡面，全是她一人努力的。”

Thai

“ใช่สิ พี่รองของเธอเป็นถึงรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตูเชียวนะ เป็นรองอธิการบดีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ เธอคิดว่าเขาไม่เก่งหรือไง? แถมพี่รองของเธอยังไม่ได้พึ่งพาครอบครัวเลย ทั้งหมดล้วนมาจากความพยายามของตัวพี่เขาเองทั้งนั้น”

Chinese

“厲害，二姐實在是太厲害了！”王星河佩服了。

Thai

“สุดยอด พี่รองสุดยอดมากจริงๆ!” หวังซิงเหอเลื่อมใสเลย