ห้องสมุดเหมาะกับการนอนนะเนี่ย

Chinese

“已經六點了。”

Thai

“หกโมงแล้ว”

Chinese

“已經六點了啊。”

Thai

“หกโมงแล้วเหรอเนี่ย”

Chinese

柳清夢伸了個懶腰，看著窗外，發現天都有些黑了。

Thai

หลิวชิงเมิ่งบิดขี้เกียจ พลางมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วพบว่าท้องฟ้าเริ่มมืดลงบ้างแล้ว

Chinese

如今已經十月份了，所以白天只會一天比一天短。

Thai

ตอนนี้เข้าเดือนตุลาคมแล้ว เวลากลางวันจึงมีแต่จะสั้นลงเรื่อยๆ ทุกวัน

Chinese

“夢夢，你怎麼睡著了啊。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ทำไมเธอถึงหลับไปได้ล่ะ”

Chinese

聽到王星河的發問，柳清夢原本還沒伸完的懶腰，直接定在了原地。

Thai

เมื่อได้ยินคำถามของหวังซิงเหอ การบิดขี้เกียจที่ยังไม่ทันเสร็จของหลิวชิงเมิ่งก็ชะงักค้างอยู่ตรงนั้นทันที

Chinese

“那個，不可以嗎？”柳清夢有些心虛的問道。

Thai

“เอ่อ ไม่ได้เหรอ” หลิวชิงเมิ่งถามอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

Chinese

“可，可以嗎？”

Thai

“ด… ได้เหรอ”

Chinese

“當然可以啦！寶寶，你想啊，圖書館那麼安靜，還要看書，那不是很容易犯困嗎？”

Thai

“ต้องได้สิ! ที่รัก นายลองคิดดูสิ ในห้องสมุดเงียบขนาดนั้น แถมยังต้องอ่านหนังสือ มันก็ง่วงง่ายไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“而且我下午還上了一節課，很累的好不好！”

Thai

“อีกอย่างตอนบ่ายฉันยังเรียนไปคาบหนึ่งด้วยนะ เหนื่อยมากเลยรู้ไหม!”

Chinese

“是嗎？”

Thai

“งั้นเหรอ”

Chinese

“是的，是不是要吃飯了？”

Thai

“ใช่แล้ว นี่ถึงเวลากินข้าวแล้วใช่ไหม”

Chinese

“睡睡了就吃飯是吧，吃了睡，睡了吃。”

Thai

“ตื่นปุ๊บก็กินข้าวเลยสินะ กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน”

Chinese

“好啊！寶寶，我生氣了！你敢說我是豬！”

Thai

“หนอย! ที่รัก ฉันโกรธแล้วนะ! นายกล้าว่าฉันเป็นหมูเหรอ!”

Chinese

“我可沒有啊，我啥時候說了？”

Thai

“ฉันไม่ได้ว่าสักหน่อย ฉันพูดตอนไหนกัน”

Chinese

“那你說我吃了睡，睡了吃，那不是只有豬才這樣嗎？”

Thai

“ก็นายบอกว่าฉันกินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน นั่นมันมีแต่หมูเท่านั้นไม่ใช่เหรอที่เป็นแบบนั้นน่ะ!”

Chinese

“但是，我沒這樣想啊。”

Thai

“แต่ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะ”

Chinese

“哼！那我不管，你就是說我是豬了。”

Thai

“ฮึ! งั้นฉันไม่สน นายก็คือว่าฉันเป็นหมูไปแล้ว”

Chinese

“那夢夢，我請你吃飯？”王星河嘗試的問道。

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่ง ฉันเลี้ยงข้าวเธอแล้วกันนะ” หวังซิงเหอลองหยั่งเชิงถาม

Chinese

“這還差不多，那走吧。”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย งั้นไปกันเถอะ”

Chinese

兩人把書放回原位，柳清夢特意記了一下位置，看下次來能不能找到，自己還沒看完呢。

Thai

ทั้งสองคนนำหนังสือไปเก็บไว้ที่เดิม หลิวชิงเมิ่งตั้งใจจำตำแหน่งไว้เป็นพิเศษเพื่อดูว่าคราวหน้ามาจะหาเจอไหม เพราะเธอยังอ่านไม่จบเลย

Chinese

可惜柳清夢讓意想不到的是，以後來都找不到了，因為這本書太過於火爆，一直被京都大學的學生借走去看。

Thai

แต่น่าเสียดายที่สิ่งที่หลิวชิงเมิ่งคาดไม่ถึงก็คือ หลังจากนี้ไม่ว่าจะมาอีกกี่ครั้งก็หาไม่เจออีกแล้ว เพราะหนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมมากเกินไป และถูกนักศึกษามหาวิทยาลัยจิงตูยืมไปอ่านอยู่ตลอด

Chinese

第二天下午，王星河就要去參加榮旭的籃球賽。

Thai

บ่ายวันต่อมา หวังซิงเหอก็ต้องไปดูการแข่งขันบาสเกตบอลของหรงซวี่

Chinese

剛收拾完的王星河剛準備出門，就看到李棟他們也準備出門。

Thai

หวังซิงเหอที่เพิ่งเก็บของเสร็จและกำลังจะก้าวขาออกจากห้อง ก็เห็นพวกหลี่ต้งเตรียมจะออกไปข้างนอกเช่นกัน

Chinese

“老王，又要去圖書館？”

Thai

“เหล่าหวัง จะไปห้องสมุดอีกแล้วเหรอ”

Chinese

“沒有，是別的事情。”

Thai

“เปล่า มีธุระอื่นน่ะ”

Chinese

“我偷偷告訴你，今天咱們學校有籃球賽，是籃球隊的隊內選拔，咱們京都大學的籃球隊可是非常厲害的，連著拿了好幾年大學生籃球聯賽冠軍了。”

Thai

“ฉันแอบบอกนายให้นะ วันนี้ที่มหาวิทยาลัยเรามีการแข่งบาสเกตบอล เป็นการคัดเลือกตัวภายในทีมบาสฯ ทีมบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัยจิงตูพวกเรานี่เก่งสุดยอดเลยนะ คว้าแชมป์การแข่งขันบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยติดต่อกันมาตั้งหลายปีแล้ว”

Chinese

“所以，你們要去看籃球賽？”

Thai

“สรุปคือ พวกนายจะไปดูแข่งบาสฯ เหรอ”

Chinese

“對啊，很精彩的，原來我在電視上看，沒想到今天竟然能現場看，還是免費，當然要去了，白嫖的就是香。”

Thai

“ใช่แล้ว น่าตื่นเต้นมากเลยนะ เมื่อก่อนฉันดูแต่ในทีวี นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ดูสดติดขอบสนาม แถมยังฟรีอีกต่างหาก แน่นอนว่าต้องไปสิ ของฟรียังไงก็เยี่ยมที่สุด”

Chinese

王星河倒是沒想到，這榮旭打籃球那麼厲害，竟然剛入學就能參加籃球隊的隊內選拔。

Thai

หวังซิงเหอนึกไม่ถึงเลยว่าหรงซวี่คนนี้จะเล่นบาสเกตบอลเก่งขนาดนี้ ถึงขั้นเพิ่งเข้าเรียนก็สามารถเข้าร่วมการคัดเลือกตัวภายในทีมบาสเกตบอลได้แล้ว

Chinese

“那走吧，剛好一起。”

Thai

“งั้นไปกันเถอะ พอดีไปด้วยกันเลย”

Chinese

“啊？星河，你也要去看？”

Thai

“อ้าว? ซิงเหอ นายก็จะไปดูด้วยเหรอ”

Chinese

“對，我就是要去籃球館。”

Thai

“ใช่ ฉันกำลังจะไปโรงยิมบาสฯ พอดี”

Chinese

“那你不和柳大校花一起去嗎？又讓我們吃狗糧是不是！我們拒絕！”

Thai

“แล้วนายไม่ไปกับดาวมหา'ลัยหลิวเหรอ จะให้พวกเรากินอาหารหมาอีกแล้วใช่ไหม! พวกเราขอปฏิเสธ!”

Chinese

單身狗的李棟和張啟軒感覺受到了一萬點暴擊。

Thai

หลี่ต้งกับจางฉี่เซวียนที่เป็นพวกคนโสดรู้สึกเหมือนโดนดาเมจโจมตีเข้าอย่างจังหนึ่งหมื่นแต้ม

Chinese

“不是，我沒和她說，我和你們去就行。”

Thai

“เปล่า ฉันไม่ได้บอกเธอ ฉันไปกับพวกนายนี่แหละ”

Chinese

“這還差不多，那咱們出發！”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย งั้นพวกเราออกเดินทางกันเลย!”

Chinese

此時，夏詩詩正在哀求著柳清夢。

Thai

ขณะเดียวกันนั้น เซี่ยซือซือกำลังอ้อนวอนหลิวชิงเมิ่งอยู่

Chinese

“夢夢，陪我去好不好？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ”

Chinese

“不去。”

Thai

“ไม่ไป”

Chinese

“去吧，去吧，我一個人去太孤單了，你陪我去嘛。”

Thai

“ไปเถอะน่า ไปเถอะ ฉันไปคนเดียวมันเหงานี่นา เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”

Chinese

“不去。”

Thai

“ไม่ไป”

Chinese

“你要是去的話，今晚我請你吃大餐！”

Thai

“ถ้าเธอไป คืนนี้ฉันเลี้ยงมื้อใหญ่เลย!”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม?”

Chinese

“對，只要你去，想吃什麼都行！”

Thai

“ใช่ ขอแค่เธอไป อยากกินอะไรก็ได้หมดเลย!”

Chinese

“知識讓我陪你去？”

Thai

“แค่ให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอเหรอ”

Chinese

“對，就是陪我去看場籃球賽就行了。”

Thai

“ใช่ แค่ไปดูแข่งบาสเกตบอลเป็นเพื่อนฉันรอบเดียวก็พอแล้ว”

Chinese

“行，那走吧。”

Thai

“ก็ได้ งั้นไปกันเถอะ”

Chinese

“夢夢你太好了！快換衣服，我也去換衣服。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอดีที่สุดเลย! รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็ว ฉันก็จะไปเปลี่ยนชุดเหมือนกัน”

Chinese

柳清夢隨便找了件衣服穿上，一個白色短袖再加一個淺色牛仔褲。

Thai

หลิวชิงเมิ่งหยิบเสื้อผ้ามาสวมแบบเรียบง่าย เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวกับกางเกงยีนส์สีอ่อนตัวหนึ่ง

Chinese

“喲，穿那麼好看啊。”

Thai

“โอ้โห แต่งตัวดูดีขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

夏詩詩從房間出來，穿了一個淡黃色碎花長裙。

Thai

เซี่ยซือซือเดินออกมาจากห้อง เธอสวมกระโปรงยาวลายดอกไม้สีเหลืองอ่อน

Chinese

這是甜美戀愛校園風啊。

Thai

นี่มันสไตล์สาวหวานแนวรักในรั้วมหาวิทยาลัยชัดๆ

Chinese

“嘿嘿，不能給我男朋友丟面子啦，我們快走吧。”

Thai

“ฮิๆ จะทำให้แฟนฉันขายหน้าไม่ได้หรอกนะ พวกเรารีบไปกันเถอะ”

Chinese

“行，今天不搶你風頭了，咱們走吧。”柳清夢微微一笑。

Thai

“ได้จ้ะ วันนี้ฉันจะไม่แย่งซีนเธอแล้วกัน ไปกันเถอะ” หลิวชิงเมิ่งยิ้มบางๆ

Chinese

“本大小姐也是很好看的好不好！”

Thai

“คุณหนูอย่างฉันก็ดูดีมากเหมือนกันเถอะย่ะ!”

Chinese

“是是是，詩詩今天很漂亮！”

Thai

“จ้าๆๆ วันนี้ซือซือสวยมาก!”

Chinese

“多說幾句，把本姑娘誇開心了，本姑娘才請你吃大餐。”

Thai

“พูดชมอีกสองสามคำสิ ชมให้แม่คนนี้อารมณ์ดีก่อน แม่คนนี้ถึงจะเลี้ยงมื้อใหญ่เธอ”

Chinese

“是嗎？”

Thai

“งั้นเหรอ”

Chinese

“欸欸欸，開玩笑，夢夢，開玩笑呢。”柳清夢已經扭頭要回去了。

Thai

“เฮ้ยๆๆ ล้อเล่นน่า เมิ่งเมิ่ง ล้อเล่นเฉยๆ” หลิวชิงเมิ่งหันหลังจะเดินกลับเข้าห้องไปแล้ว

Chinese

“下不為例。”

Thai

“อย่าให้มีครั้งต่อไปนะ”

Chinese

“是是是，我親愛的夢夢大小姐，我們現在是否可以走了？”

Thai

“รับทราบแล้วจ้า คุณหนูเมิ่งเมิ่งที่รักของฉัน ตอนนี้พวกเราไปกันได้หรือยังจ๊ะ”

Chinese

“啟程！”

Thai

“ออกเดินทางได้!”

Chinese

“得咧！”

Thai

“จัดไป!”

Chinese

“我去！好多人啊，那麼火爆！”張啟軒像個好奇寶寶一樣，打量著四周。

Thai

“เชี่ย! คนเยอะชะมัด คึกคักขนาดนี้เลย!” จางฉี่เซวียนมองสำรวจไปรอบๆ ราวกับเด็กขี้สงสัย

Chinese

“幸好咱們來的早一點，要不然還沒位置坐呢。”

Thai

“โชคดีที่พวกเรามาเร็วหน่อย ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่นั่งแน่”

Chinese

“聽說今年咱們籃球隊來了一個新星，好像挺厲害的，今天主要看他能不能選拔進籃球隊吧，其他人估計都是陪跑的。”

Thai

“ได้ยินว่าปีนี้ทีมบาสฯ ของพวกเรามีดาวรุ่งดวงใหม่เข้ามาคนหนึ่ง ดูเหมือนจะเก่งน่าดู วันนี้หลักๆ คงดูว่าเขาจะผ่านการคัดเลือกเข้าทีมบาสฯ ได้ไหม ส่วนคนอื่นก็น่าจะเป็นแค่ตัวประกอบ”

Chinese

“你說的那個新星叫什麼名字？”王星河問道。

Thai

“ดาวรุ่งที่นายพูดถึงชื่ออะไรเหรอ” หวังซิงเหอถาม

Chinese

“看，就是那個。”

Thai

“ดูสิ คนนั้นไง”

Chinese

只見場館的熒幕上在循環播放的今天參賽隊員，而榮旭赫然在列。

Thai

บนจอมอนิเตอร์ในสนามกำลังฉายวนภาพผู้เล่นที่เข้าร่วมการคัดเลือกในวันนี้ และมีชื่อของหรงซวี่ปรากฏอยู่อย่างโดดเด่น

Chinese

“你是說榮旭？！”

Thai

“นายหมายถึงหรงซวี่เนี่ยนะ?!”

Chinese

“對啊，榮旭，你也知道他啊！我關注他好久了，在高中的時候，他出去打比賽，我就知道他了。”

Thai

“ใช่แล้ว หรงซวี่ นายก็รู้จักเขาด้วยเหรอ! ฉันติดตามเขามาตั้งนานแล้ว ตอนม.ปลาย เขาออกไปแข่งข้างนอก ฉันก็รู้จักเขาแล้ว”

Chinese

“原來這傢伙那麼有名啊。”

Thai

“ที่แท้หมอนี่ก็ดังขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“老王，你在念叨什麼？”

Thai

“เหล่าหวัง นายพึมพำอะไรอยู่น่ะ”

Chinese

“榮旭我高中同學，是我好哥們。”

Thai

“หรงซวี่เป็นเพื่อนสมัยม.ปลายของฉัน เป็นเพื่อนซี้ฉันเอง”

Chinese

“真的假的！老王，榮旭是你好哥們啊！”

Thai

“จริงดิ! เหล่าหวัง หรงซวี่เป็นเพื่อนซี้ของนายเนี่ยนะ!”

Chinese

“對，怎麼了？”

Thai

“ใช่ ทำไมเหรอ”

Chinese

“吹牛吧，我才不信呢。”

Thai

“ขี้โม้ล่ะสิ ฉันไม่เชื่อหรอก”

Chinese

“我什麼時候吹過？我已經夠低調了好吧。”

Thai

“ฉันเคยโม้ที่ไหนกัน ฉันก็ทำตัวเก็บเนื้อเก็บตัวพอแล้วนะ”

Chinese

王星河要是想高調，直接把她千億的總裁大姐，京都大學副校長的二姐，旅長的三姐，大明星的四姐說出來就行了。

Thai

ถ้าหวังซิงเหออยากจะอวดเบ่งขึ้นมา แค่บอกว่าพี่สาวคนโตเป็นประธานบริษัทมูลค่าแสนล้าน พี่สาวคนรองเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตู พี่สาวคนที่สามเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อย และพี่สาวคนที่สี่เป็นดาราดังระดับซูเปอร์สตาร์ก็จบแล้ว

Chinese

“行行行，那你要是沒吹牛，讓榮旭來給我合個照。”

Thai

“เออๆๆ งั้นถ้านายไม่ได้ขี้โม้ ก็ให้หรงซวี่มาถ่ายรูปคู่กับฉันสิ”

Chinese

“行啊，我給他發消息，讓他來。”

Thai

“ได้สิ เดี๋ยวฉันส่งข้อความบอกให้เขามา”

Chinese

王星河拿出手機，就給榮旭發去了消息。

Thai

หวังซิงเหอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วส่งข้อความหาหรงซวี่

Chinese

“星河，你來了啊，你在哪？我去接你！”

Thai

“ซิงเหอ นายมาแล้วเหรอ อยู่ตรงไหนน่ะ เดี๋ยวฉันไปรับ!”

Chinese

“不用了，我和我室友一起來的，你現在在哪？”

Thai

“ไม่ต้องหรอก ฉันมากับรูมเมท นายอยู่ตรงไหนแล้วล่ะ”

Chinese

“我在休息室換衣服呢，等我出來啊。”

Thai

“ฉันกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องพักนักกีฬา รอฉันออกไปนะ”

Chinese

“OK，我室友是你的粉絲，我說認識你，他們還不信。”

Thai

“โอเค รูมเมทฉันเป็นแฟนคลับนาย ฉันบอกว่ารู้จักนาย พวกเขายังไม่เชื่อเลย”

Chinese

“看吧，哥們是有粉絲的，等著，馬上出來。”

Thai

“เห็นไหมล่ะ เพื่อนอย่างฉันก็มีแฟนคลับนะเว้ย รอแป๊บ เดี๋ยวรีบออกไป”

Chinese

“說完了？”

Thai

“คุยเสร็จแล้วเหรอ”

Chinese

“對啊，他馬上出來。”

Thai

“ใช่ เขากำลังจะออกมาแล้ว”

Chinese

“老王，你不會真認識老李的偶像吧。”

Thai

“เหล่าหวัง นายคงไม่ได้รู้จักไอดอลของเหล่าหลี่จริงๆ ใช่ไหม”

Chinese

“等會你們就知道了。”

Thai

“เดี๋ยวพวกนายก็รู้เองแหละ”

Chinese

沒過幾分鐘，榮旭幾人就出來了，一出來，現場的人就開始歡呼。

Thai

ผ่านไปไม่กี่นาที พวกหรงซวี่ก็เดินออกมา ทันทีที่ปรากฏตัว ผู้คนในสนามก็เริ่มส่งเสียงโห่ร้องยินดี

Chinese

“我去，榮旭出來了！”李棟激動的說道。

Thai

“เชี่ย หรงซวี่ออกมาแล้ว!” หลี่ต้งพูดอย่างตื่นเต้น

Chinese

而他們一出來就開始熱身了。

Thai

และเมื่อพวกเขาออกมาก็เริ่มวอร์มอัปทันที

Chinese

王星河能聽到現場有不少叫榮旭名字的。

Thai

หวังซิงเหอได้ยินเสียงตะโกนเรียกชื่อหรงซวี่ดังขึ้นหลายเสียงในสนาม

Chinese

榮旭還朝著他們揮手示意。

Thai

หรงซวี่ยังโบกมือทักทายไปทางพวกเขาด้วย

Chinese

而榮旭之所以揮手示意，就在環顧四周，找王星河。

Thai

แต่สาเหตุที่หรงซวี่โบกมือนั้น เป็นเพราะเขากำลังกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อมองหาหวังซิงเหอต่างหาก

Chinese

人群之中的王星河還是那麼鶴立雞群。

Thai

หวังซิงเหอที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนยังคงโดดเด่นสะดุดตาเหนือผู้อื่นเช่นเคย

Chinese

“旭哥，今天是你的表演賽啊，那麼多人來給你加油。”

Thai

“พี่ซวี่ วันนี้เป็นแมตช์โชว์ฟอร์มของพี่ชัดๆ เลย คนมาเชียร์พี่เยอะขนาดนี้”

Chinese

“你們先在這熱著身，我有點事情。”

Thai

“พวกนายวอร์มกันไปก่อนนะ ฉันมีธุระนิดหน่อย”

Chinese

榮旭朝著王星河坐的方向走去。

Thai

หรงซวี่เดินตรงไปยังทิศทางที่หวังซิงเหอนั่งอยู่

Chinese

所過之處，周圍好多女生都發起了花痴的尖叫聲。

Thai

ทุกที่ที่เขาเดินผ่าน สาวๆ โดยรอบต่างพากันกรี๊ดกร๊าดด้วยความคลั่งไคล้