ใครเป็นคนคิดค้นการฝึกทหาร?
誰發明的軍訓?แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
王星河低頭吃飯,突然想到了一個事情,貌似他之前還說誰要是當柳清夢的男朋友,誰就會很可憐。
ไทย
หวังซิงเหอก้มหน้าก้มตากินข้าว จู่ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ดูเหมือนก่อนหน้านี้เขาจะเคยบอกว่า ใครก็ตามที่ได้เป็นแฟนของหลิวชิงเมิ่ง คนคนนั้นคงน่าสงสารน่าดู
จีน
那這麼說,他是說到自己了?
ไทย
ถ้าพูดแบบนั้น นี่เขากำลังว่าตัวเองอยู่เหรอ
จีน
罵人罵到自己身上,王星河也是沒想到的。
ไทย
ด่าคนอื่นแต่ดันเข้าตัวเอง หวังซิงเหอเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน
จีน
“沒事,這也不能怪我,誰知道夢夢現實是這麼反差?”王星河自我安慰道。
ไทย
“ไม่เป็นไร เรื่องนี้โทษฉันไม่ได้เหมือนกัน ใครจะไปรู้ล่ะว่าตัวจริงของเมิ่งเมิ่งจะต่างกันคนละขั้วขนาดนี้” หวังซิงเหอปลอบใจตัวเอง
จีน
京都大學的午飯便宜又好吃,吃完了午飯,王星河幾人就回到了宿舍。
ไทย
อาหารกลางวันของมหาวิทยาลัยจิงตูทั้งถูกทั้งอร่อย พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ หวังซิงเหอกับเพื่อนๆ ก็กลับไปที่หอพัก
จีน
“星河,你今天來報到了嗎?”
ไทย
“ซิงเหอ วันนี้นายมารายงานตัวหรือยัง”
จีน
王星河點開一看,是一個很久沒聯繫的人,自從高考過後,她就消失了,今天開學,她又給王星河發消息了。
ไทย
หวังซิงเหอกดเปิดดูก็พบว่าเป็นคนที่ไม่ได้ติดต่อกันมานาน ตั้งแต่หลังสอบเกาเข่าเธอก็หายตัวไป วันนี้เปิดเทอม เธอก็ส่งข้อความมาหาหวังซิงเหออีกครั้ง
จีน
“雪瑩姐,對啊,我今天來報到了。”
ไทย
“พี่เสวี่ยอิ๋ง ใช่ครับ วันนี้ผมมารายงานตัวแล้ว”
จีน
“有空請你吃飯啊,恭喜你,考上了你夢想的學校。”
ไทย
“ว่างๆ จะเลี้ยงข้าวนายนะ ยินดีด้วยนะที่สอบติดมหาวิทยาลัยในฝัน”
จีน
“謝謝雪瑩姐,你現在也在學校嗎?”
ไทย
“ขอบคุณครับพี่เสวี่ยอิ๋ง ตอนนี้พี่ก็อยู่ที่มหาวิทยาลัยเหรอครับ”
จีน
“對,我在老師這裡,最近在研究一個課題。”
ไทย
“ใช่ ฉันอยู่กับอาจารย์ ช่วงนี้กำลังทำวิจัยหัวข้อหนึ่งอยู่น่ะ”
จีน
“好,那我就不打擾雪瑩姐了。”
ไทย
“ครับ งั้นผมไม่รบกวนพี่เสวี่ยอิ๋งแล้วครับ”
จีน
“行,咱們有空再聊。”
ไทย
“ได้ ไว้ว่างๆ ค่อยคุยกันใหม่นะ”
จีน
兩人之間說話客客氣氣的,讓王星河覺得很不適應,幾個月前,到底發生了什麼,王星河覺得自己可以調查一下。
ไทย
คำพูดคำจาที่เกรงอกเกรงใจระหว่างทั้งสองคนทำให้หวังซิงเหอรู้สึกไม่ชินเอามากๆ ไม่กี่เดือนก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ หวังซิงเหอรู้สึกว่าตนเองน่าจะลองสืบดูสักหน่อย
จีน
王星河剛想躺下來,蘇芷蘭就給他發來了消息。
ไทย
หวังซิงเหอเพิ่งจะคิดเอนตัวลงนอน ซูจื่อหลานก็ส่งข้อความมาหาเขา
จีน
“星河,來我辦公室。”
ไทย
“ซิงเหอ มาที่ห้องทำงานพี่หน่อย”
จีน
“二姐,這樣不好吧,被別人看到了,影響不好。”
ไทย
“พี่รอง แบบนี้จะไม่ค่อยดีมั้งครับ ถ้าคนอื่นเห็นเข้า มันจะดูไม่ดีเอา”
จีน
“你是我弟弟,有什麼不好的?快點!來我辦公室。”
ไทย
“นายเป็นน้องชายพี่ มีอะไรไม่ดีกัน เร็วเข้า! มาที่ห้องทำงานพี่”
จีน
“好吧,那二姐,我這就來。”
ไทย
“ก็ได้ครับพี่รอง ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
จีน
王星河起來,陳志豪三人立馬看著王星河。
ไทย
หวังซิงเหอลุกขึ้น เฉินจื้อหาวกับเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนก็หันมามองหวังซิงเหอทันที
จีน
“我出去一趟。”
ไทย
“ฉันออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งนะ”
จีน
“出去見妹妹?等我,我也去!”張啟軒從床上坐起來,準備下床。
ไทย
“ออกไปหาสาวเหรอ รอฉันด้วย ฉันไปด้วย!” จางฉี่เซวียนลุกขึ้นนั่งบนเตียง เตรียมจะลงจากเตียง
จีน
“我真的是有事,不是見妹妹。”
ไทย
“ฉันมีธุระจริงๆ ไม่ได้ไปหาสาว”
จีน
“不行,我們要監督你!”
ไทย
“ไม่ได้ พวกเราต้องคอยจับตาดูนาย!”
จีน
“行啊,那我去見校長,你們也跟著去。”
ไทย
“ได้สิ งั้นฉันจะไปพบอธิการบดี พวกนายก็ตามมาสิ”
จีน
“見校長?星河,你在開什麼玩笑,京都大學的校長啊,那平時都是神龍不見首尾的。”
ไทย
“พบอธิการบดีเนี่ยนะ ซิงเหอ นายล้อเล่นอะไรกัน นั่นอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตูเชียวนะ ปกติเห็นหัวไม่เห็นหางจะตายไป”
จีน
“我說真的,你們要去,跟我去。”
ไทย
“ฉันพูดจริงๆ ถ้าพวกนายจะไป ก็ตามฉันมา”
จีน
陳志豪說道:“還真有可能,畢竟星河和我們不一樣,校長見他也正常。”
ไทย
เฉินจื้อหาวกล่าวว่า “ก็มีความเป็นไปได้จริงๆ นั่นแหละ ยังไงซิงเหอก็ไม่เหมือนพวกเรา อธิการบดีจะพบเขาก็ถือเป็นเรื่องปกติ”
จีน
“你不去啊,老陳。”
ไทย
“นายไม่ไปเหรอเหล่าเฉิน”
จีน
“我不去啊,我相信星河。”
ไทย
“ฉันไม่ไปหรอก ฉันเชื่อใจซิงเหอ”
จีน
“那好吧,星河,你最好快點回來,要是夜不歸宿,我們給你小女友告狀!”
ไทย
“งั้นก็ได้ ซิงเหอ นายรีบไปรีบกลับมาจะดีกว่า ถ้าคืนนี้ไม่กลับมานอนหอ พวกเราจะฟ้องแฟนตัวน้อยของนาย!”
จีน
“對!我們要監督你!”
ไทย
“ใช่! พวกเราต้องจับตาดูนาย!”
จีน
王星河都不想揭穿他們,那是要監督他嗎?
ไทย
หวังซิงเหอไม่อยากจะแฉพวกเขานักหรอก นั่นเรียกว่าจะจับตาดูเขาเหรอ
จีน
從寢室出來,王星河便開始了問路,校園實在太大了,校長辦公室在哪,他還真不知道。
ไทย
พอออกจากห้องพัก หวังซิงเหอก็เริ่มถามทาง พื้นที่มหาวิทยาลัยกว้างใหญ่เกินไป ห้องทำงานของอธิการบดีอยู่ที่ไหน เขาไม่รู้จริงๆ
จีน
經過一番曲折之後,王星河終於站在了蘇芷蘭的辦公室門口。
ไทย
หลังจากผ่านความยากลำบากวกวนมาได้ ในที่สุดหวังซิงเหอก็มายืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานของซูจื่อหลาน
จีน
“噔!噔!噔!”
ไทย
“ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!”
จีน
“請進!”辦公室里傳出了蘇芷蘭的聲音。
ไทย
“เข้ามาได้!” เสียงของซูจื่อหลานดังออกมาจากในห้องทำงาน
จีน
“二姐,我要累死了!”一進來,王星河就癱坐在沙發上。
ไทย
“พี่รอง ผมเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!” พอเข้ามาปุ๊บ หวังซิงเหอก็ทิ้งตัวลงนั่งแผ่บนโซฟาทันที
จีน
“看把我們星河累的,怎麼那麼累啊。”蘇芷蘭看到王星河來了,連忙站起來,走到王星河的身邊。
ไทย
“ดูสิ ซิงเหอของเราเหนื่อยขนาดนี้เชียว ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนั้นล่ะ” พอซูจื่อหลานเห็นหวังซิงเหอมา ก็รีบลุกขึ้นเดินมาข้างกายหวังซิงเหอ
จีน
“二姐,你辦公室好難找,我問了好幾個同學才最終才找到的。”
ไทย
“พี่รอง ห้องทำงานพี่หายากมากเลย ผมถามเพื่อนนักศึกษาไปตั้งหลายคนกว่าจะหาเจอ”
จีน
“讓你不提前來認認我的辦公室,這下好了吧,看你走了多少彎路。”
ไทย
“ใครใช้ให้นายไม่มาดูห้องทำงานพี่ล่วงหน้าล่ะ คราวนี้เป็นไงล่ะ ดูสิว่าต้องเดินอ้อมไปตั้งเท่าไหร่”
จีน
“你也沒提前讓我來啊。
ไทย
“พี่ก็ไม่ได้บอกให้ผมมาก่อนล่วงหน้านี่นา”
จีน
蘇芷蘭聽到王星河這麼說,突然想到自己好像就是沒說過。
ไทย
ซูจื่อหลานได้ยินหวังซิงเหอพูดแบบนั้นก็นึกขึ้นมาได้ว่า ดูเหมือนตนเองจะไม่ได้บอกไว้จริงๆ
จีน
“好了,星河,今天讓你來是認認我的辦公室門,以後我的辦公室就是你的辦公室,沒事來我這玩。”
ไทย
“เอาเถอะ ซิงเหอ วันนี้ที่ให้มาก็เพื่อให้รู้ว่าห้องทำงานพี่อยู่ตรงไหน ต่อไปห้องทำงานของพี่ก็คือห้องทำงานของนาย ว่างๆ ก็แวะมาเล่นที่นี่สิ”
จีน
“好嘞,二姐。”
ไทย
“ได้เลยครับพี่รอง”
จีน
“你別光好,一定要來知道吧。”
ไทย
“อย่าเอาแต่รับปากเฉยๆ ต้องมาด้วย เข้าใจไหม”
จีน
“嗯嗯,好,我會來的。”
ไทย
“อื้อ ได้ครับ ผมจะมานะ”
จีน
“可兒在隔壁還經常來找我呢,今天晚上,叫上可兒,咱們一起去吃飯。”
ไทย
“เข่อเอ๋อร์อยู่ข้างๆ ยังแวะมาหาพี่บ่อยๆ เลย เย็นนี้ชวนเข่อเอ๋อร์ไปด้วย พวกเราไปกินข้าวด้วยกันนะ”
จีน
“行,二姐,那我現在先回去?”
ไทย
“ได้ครับพี่รอง งั้นตอนนี้ผมกลับก่อนไหมครับ”
จีน
“回去?去哪?回宿舍嗎?我這辦公室不舒服嗎?”
ไทย
“กลับเหรอ จะไปไหน กลับหอพักเหรอ ห้องทำงานพี่มันไม่สบายตรงไหน”
จีน
“挺舒服的啊。”
ไทย
“ก็สบายดีนี่ครับ”
จีน
“那你就待在這,陪陪你二姐怎麼了?你二姐整天忙,難得有這一會休閑的時光。”
ไทย
“งั้นนายก็อยู่ที่นี่สิ อยู่เป็นเพื่อนพี่รองของนายหน่อยจะเป็นไรไป พี่สาวของนายยุ่งทั้งวัน นานๆ ทีจะมีเวลาพักผ่อนแบบนี้บ้าง”
จีน
“行,我陪你二姐,你聽了我和四姐唱的歌嗎?”
ไทย
“ได้ครับ ผมอยู่เป็นเพื่อนพี่รองเอง พี่ได้ฟังเพลงที่ผมกับพี่สี่ร้องหรือยังครับ”
จีน
“聽了啊,還不錯,你和可兒唱的挺好的。”
ไทย
“ฟังแล้วสิ ไม่เลวเลย นายกับเข่อเอ๋อร์ร้องได้เพราะมาก”
จีน
“那肯定了,二姐,我可是練了很久的。”
ไทย
“แน่นอนอยู่แล้วครับพี่รอง ผมซ้อมมาตั้งนานเลยนะ”
จีน
“對了,你這麼一說我想起來了,你三姐說要給你一個驚喜,但是不知道是什麼。”
ไทย
“จริงสิ พอนายพูดแบบนี้พี่ก็นึกขึ้นได้ พี่สามของนายบอกว่าจะให้ของเซอร์ไพรส์นายด้วยนะ แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร”
จีน
“我三姐?要給我驚喜?”
ไทย
“พี่สามของผมเหรอครับ จะเซอร์ไพรส์ผมเหรอ”
จีน
“對,具體什麼我也沒問,每次她和我聯繫都是幾句話都掛了,不愧是當兵的。”對於自己這個妹妹,蘇芷蘭也是有些頭疼。
ไทย
“ใช่ รายละเอียดพี่ก็ไม่ได้ถาม ทุกครั้งที่เธอติดต่อพี่มา พูดไม่กี่คำก็วางสายไปแล้ว สมกับเป็นทหารจริงๆ” เมื่อพูดถึงน้องสาวคนนี้ ซูจื่อหลานเองก็รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง
จีน
從小就比較獨立,但是做什麼事也不會和家裡商量。
ไทย
เป็นคนรักอิสระมาตั้งแต่เด็ก แถมจะทำอะไรก็ไม่เคยปรึกษาคนในครอบครัวเลย
จีน
“我給你說啊,你三姐脾氣可厲害啦!她說什麼就是什麼,知道嗎?別違抗她的話,在部隊習慣了,就是這樣。”
ไทย
“พี่จะบอกให้นะ นิสัยพี่สามของนายน่ะดุเอาเรื่องเลยล่ะ! เธอพูดคำไหนก็คำนั้น เข้าใจไหม อย่าไปขัดคำสั่งเธอนะ ติดนิสัยมาจากในกองทัพก็เป็นแบบนี้แหละ”
จีน
“嗯嗯,我知道了,二姐。”
ไทย
“อื้อ ผมเข้าใจแล้วครับพี่รอง”
จีน
“行,那你想休息,就躺在我沙發上休息吧,我要工作了。”
ไทย
“เอาละ ถ้านายอยากพักผ่อนก็นอนพักบนโซฟาของพี่ไปนะ พี่จะทำงานแล้ว”
จีน
“那要不我還是走吧。”
ไทย
“งั้นผมกลับดีกว่ามั้งครับ”
จีน
“不行!星河,你別忘了,現在外面可全是記者,都在到處找你呢,我不介意,把你的信息放出來。”
ไทย
“ไม่ได้! ซิงเหอ นายอย่าลืมสิว่าตอนนี้ข้างนอกมีแต่นักข่าวเต็มไปหมด กำลังตามหานายกันให้วุ่น พี่ไม่รังเกียจที่จะปล่อยข้อมูลของนายออกไปหรอกนะ”
จีน
“二姐,蘇校長,你也太狠了吧!”
ไทย
“พี่รอง รองอธิการบดีซู พี่ใจร้ายเกินไปแล้วนะ!”
จีน
“那你就在這裡乖乖睡覺。”
ไทย
“งั้นนายก็นอนหลับอยู่ที่นี่ดีๆ”
จีน
“我睡,我睡還不成嘛。”
ไทย
“ผมนอนแล้ว ผมยอมนอนแล้วก็ได้ครับ”
จีน
王星河躺在沙發上,很快就睡著了,等王星河眯了半小時醒來后,看到身上蓋著一個女士西裝外套。
ไทย
หวังซิงเหอนอนลงบนโซฟา ไม่นานก็ผล็อยหลับไป เมื่องีบไปได้ครึ่งชั่วโมงแล้วตื่นขึ้นมา ก็เห็นเสื้อสูทสตรีตัวหนึ่งห่มอยู่บนตัวเขา
จีน
蘇芷蘭卻不在辦公室了。
ไทย
ทว่าซูจื่อหลานไม่ได้อยู่ในห้องทำงานแล้ว
จีน
王星河坐起來把外套疊好后,辦公室門開了。
ไทย
หลังจากหวังซิงเหอลุกขึ้นนั่งและพับเสื้อสูทเรียบร้อยแล้ว ประตูห้องทำงานก็เปิดออก
จีน
“星河,你醒了,我剛剛去買的奶茶,冰的,快喝吧。”
ไทย
“ซิงเหอ ตื่นแล้วเหรอ พี่เพิ่งไปซื้อชานมมาน่ะ แบบเย็นนะ รีบดื่มสิ”
จีน
“二姐,你剛剛去買奶茶了啊。”
ไทย
“พี่รอง เมื่อกี้พี่ไปซื้อชานมมาเหรอครับ”
จีน
“不然呢?快喝吧。”
ไทย
“ไม่อย่างนั้นล่ะ รีบดื่มเร็วเข้า”
จีน
喝了奶茶,蘇芷蘭總算是放王星河走了。
ไทย
พอดื่มชานมเสร็จ ในที่สุดซูจื่อหลานก็ยอมปล่อยให้หวังซิงเหอกลับ
จีน
但是說晚上要和蘇可兒一起去吃飯,到時候接他一起。
ไทย
แต่บอกไว้ว่าตอนเย็นจะไปกินข้าวกับซูเข่อเอ๋อร์ ถึงตอนนั้นจะมารับเขาไปด้วยกัน
จีน
“知道了,蘇校長,那我先走了!”
ไทย
“รับทราบครับ รองอธิการบดีซู งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ!”
จีน
“沒人的時候叫我二姐,蘇校長叫著多見外啊。”
ไทย
“เวลาไม่มีคนก็เรียกพี่ว่าพี่รองสิ เรียกรองอธิการบดีซูดูห่างเหินจะตายไป”
จีน
“知道啦,蘇校長!”王星河故意說道。
ไทย
“รับทราบครับ รองอธิการบดีซู!” หวังซิงเหอแกล้งพูด
จีน
“這小子。”蘇芷蘭看到王星河走了,無奈的搖了搖頭。
ไทย
“เจ้าเด็กคนนี้นี่” ซูจื่อหลานมองหวังซิงเหอเดินจากไปพลางส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ
จีน
自己的弟弟在自己的學校,這種感覺好像還不錯。
ไทย
น้องชายของตัวเองอยู่ในมหาวิทยาลัยของตัวเอง ความรู้สึกแบบนี้ดูเหมือนจะไม่เลวเลย
จีน
而緊接著就到了大一新生的軍訓了。
ไทย
และหลังจากนั้นไม่นาน ก็ถึงเวลาฝึกทหารของนักศึกษาปีหนึ่ง
จีน
軍訓對於所有大一新生來說就是噩夢,對於王星河來說也不例外。
ไทย
การฝึกทหารสำหรับนักศึกษาปีหนึ่งทุกคนนั้นเปรียบเสมือนฝันร้าย และสำหรับหวังซิงเหอก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเช่นกัน
จีน
由於平時缺少體育鍛煉,所以對軍訓王星河也是很抗拒。
ไทย
เนื่องจากปกติขาดการออกกำลังกาย หวังซิงเหอจึงต่อต้านการฝึกทหารอยู่ไม่น้อย
จีน
“明天就要軍訓了,我要死了!”
ไทย
“พรุ่งนี้จะต้องฝึกทหารแล้ว ฉันต้องตายแน่ๆ!”
จีน
“我想開假條,但是要三甲醫院證明,要命啊!”
ไทย
“ฉันอยากขอใบลาป่วย แต่ต้องใช้ใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลระดับสามเอ เอาชีวิตกันชัดๆ!”
จีน
宿舍內,一個個都在鬼哭狼嚎。
ไทย
ภายในห้องพัก แต่ละคนต่างพากันโอดครวญราวกับผีร้องหมาหอน
จีน
“星河,你怎麼那麼淡定?”
ไทย
“ซิงเหอ ทำไมนายถึงดูใจเย็นขนาดนั้นล่ะ”
จีน
“因為抱怨沒什麼用,還是要軍訓。”
ไทย
“เพราะบ่นไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงก็ต้องฝึกทหารอยู่ดี”
จีน
“唉,是誰發明的大學軍訓,太慘無人道、滅絕人性了!”
ไทย
“เฮ้อ ใครเป็นคนคิดค้นการฝึกทหารในมหาวิทยาลัยกันนะ ช่างทารุณไร้ความปรานี ไร้ความเป็นมนุษย์สิ้นดี!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน