ใครเป็นคนคิดค้นการฝึกทหาร?

Chinese

王星河低頭吃飯，突然想到了一個事情，貌似他之前還說誰要是當柳清夢的男朋友，誰就會很可憐。

Thai

หวังซิงเหอก้มหน้าก้มตากินข้าว จู่ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ดูเหมือนก่อนหน้านี้เขาจะเคยบอกว่า ใครก็ตามที่ได้เป็นแฟนของหลิวชิงเมิ่ง คนคนนั้นคงน่าสงสารน่าดู

Chinese

那這麼說，他是說到自己了？

Thai

ถ้าพูดแบบนั้น นี่เขากำลังว่าตัวเองอยู่เหรอ

Chinese

罵人罵到自己身上，王星河也是沒想到的。

Thai

ด่าคนอื่นแต่ดันเข้าตัวเอง หวังซิงเหอเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน

Chinese

“沒事，這也不能怪我，誰知道夢夢現實是這麼反差？”王星河自我安慰道。

Thai

“ไม่เป็นไร เรื่องนี้โทษฉันไม่ได้เหมือนกัน ใครจะไปรู้ล่ะว่าตัวจริงของเมิ่งเมิ่งจะต่างกันคนละขั้วขนาดนี้” หวังซิงเหอปลอบใจตัวเอง

Chinese

京都大學的午飯便宜又好吃，吃完了午飯，王星河幾人就回到了宿舍。

Thai

อาหารกลางวันของมหาวิทยาลัยจิงตูทั้งถูกทั้งอร่อย พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ หวังซิงเหอกับเพื่อนๆ ก็กลับไปที่หอพัก

Chinese

“星河，你今天來報到了嗎？”

Thai

“ซิงเหอ วันนี้นายมารายงานตัวหรือยัง”

Chinese

王星河點開一看，是一個很久沒聯繫的人，自從高考過後，她就消失了，今天開學，她又給王星河發消息了。

Thai

หวังซิงเหอกดเปิดดูก็พบว่าเป็นคนที่ไม่ได้ติดต่อกันมานาน ตั้งแต่หลังสอบเกาเข่าเธอก็หายตัวไป วันนี้เปิดเทอม เธอก็ส่งข้อความมาหาหวังซิงเหออีกครั้ง

Chinese

“雪瑩姐，對啊，我今天來報到了。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ใช่ครับ วันนี้ผมมารายงานตัวแล้ว”

Chinese

“有空請你吃飯啊，恭喜你，考上了你夢想的學校。”

Thai

“ว่างๆ จะเลี้ยงข้าวนายนะ ยินดีด้วยนะที่สอบติดมหาวิทยาลัยในฝัน”

Chinese

“謝謝雪瑩姐，你現在也在學校嗎？”

Thai

“ขอบคุณครับพี่เสวี่ยอิ๋ง ตอนนี้พี่ก็อยู่ที่มหาวิทยาลัยเหรอครับ”

Chinese

“對，我在老師這裡，最近在研究一個課題。”

Thai

“ใช่ ฉันอยู่กับอาจารย์ ช่วงนี้กำลังทำวิจัยหัวข้อหนึ่งอยู่น่ะ”

Chinese

“好，那我就不打擾雪瑩姐了。”

Thai

“ครับ งั้นผมไม่รบกวนพี่เสวี่ยอิ๋งแล้วครับ”

Chinese

“行，咱們有空再聊。”

Thai

“ได้ ไว้ว่างๆ ค่อยคุยกันใหม่นะ”

Chinese

兩人之間說話客客氣氣的，讓王星河覺得很不適應，幾個月前，到底發生了什麼，王星河覺得自己可以調查一下。

Thai

คำพูดคำจาที่เกรงอกเกรงใจระหว่างทั้งสองคนทำให้หวังซิงเหอรู้สึกไม่ชินเอามากๆ ไม่กี่เดือนก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ หวังซิงเหอรู้สึกว่าตนเองน่าจะลองสืบดูสักหน่อย

Chinese

王星河剛想躺下來，蘇芷蘭就給他發來了消息。

Thai

หวังซิงเหอเพิ่งจะคิดเอนตัวลงนอน ซูจื่อหลานก็ส่งข้อความมาหาเขา

Chinese

“星河，來我辦公室。”

Thai

“ซิงเหอ มาที่ห้องทำงานพี่หน่อย”

Chinese

“二姐，這樣不好吧，被別人看到了，影響不好。”

Thai

“พี่รอง แบบนี้จะไม่ค่อยดีมั้งครับ ถ้าคนอื่นเห็นเข้า มันจะดูไม่ดีเอา”

Chinese

“你是我弟弟，有什麼不好的？快點！來我辦公室。”

Thai

“นายเป็นน้องชายพี่ มีอะไรไม่ดีกัน เร็วเข้า! มาที่ห้องทำงานพี่”

Chinese

“好吧，那二姐，我這就來。”

Thai

“ก็ได้ครับพี่รอง ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

王星河起來，陳志豪三人立馬看著王星河。

Thai

หวังซิงเหอลุกขึ้น เฉินจื้อหาวกับเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนก็หันมามองหวังซิงเหอทันที

Chinese

“我出去一趟。”

Thai

“ฉันออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งนะ”

Chinese

“出去見妹妹？等我，我也去！”張啟軒從床上坐起來，準備下床。

Thai

“ออกไปหาสาวเหรอ รอฉันด้วย ฉันไปด้วย!” จางฉี่เซวียนลุกขึ้นนั่งบนเตียง เตรียมจะลงจากเตียง

Chinese

“我真的是有事，不是見妹妹。”

Thai

“ฉันมีธุระจริงๆ ไม่ได้ไปหาสาว”

Chinese

“不行，我們要監督你！”

Thai

“ไม่ได้ พวกเราต้องคอยจับตาดูนาย!”

Chinese

“行啊，那我去見校長，你們也跟著去。”

Thai

“ได้สิ งั้นฉันจะไปพบอธิการบดี พวกนายก็ตามมาสิ”

Chinese

“見校長？星河，你在開什麼玩笑，京都大學的校長啊，那平時都是神龍不見首尾的。”

Thai

“พบอธิการบดีเนี่ยนะ ซิงเหอ นายล้อเล่นอะไรกัน นั่นอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตูเชียวนะ ปกติเห็นหัวไม่เห็นหางจะตายไป”

Chinese

“我說真的，你們要去，跟我去。”

Thai

“ฉันพูดจริงๆ ถ้าพวกนายจะไป ก็ตามฉันมา”

Chinese

陳志豪說道：“還真有可能，畢竟星河和我們不一樣，校長見他也正常。”

Thai

เฉินจื้อหาวกล่าวว่า “ก็มีความเป็นไปได้จริงๆ นั่นแหละ ยังไงซิงเหอก็ไม่เหมือนพวกเรา อธิการบดีจะพบเขาก็ถือเป็นเรื่องปกติ”

Chinese

“你不去啊，老陳。”

Thai

“นายไม่ไปเหรอเหล่าเฉิน”

Chinese

“我不去啊，我相信星河。”

Thai

“ฉันไม่ไปหรอก ฉันเชื่อใจซิงเหอ”

Chinese

“那好吧，星河，你最好快點回來，要是夜不歸宿，我們給你小女友告狀！”

Thai

“งั้นก็ได้ ซิงเหอ นายรีบไปรีบกลับมาจะดีกว่า ถ้าคืนนี้ไม่กลับมานอนหอ พวกเราจะฟ้องแฟนตัวน้อยของนาย!”

Chinese

“對！我們要監督你！”

Thai

“ใช่! พวกเราต้องจับตาดูนาย!”

Chinese

王星河都不想揭穿他們，那是要監督他嗎？

Thai

หวังซิงเหอไม่อยากจะแฉพวกเขานักหรอก นั่นเรียกว่าจะจับตาดูเขาเหรอ

Chinese

從寢室出來，王星河便開始了問路，校園實在太大了，校長辦公室在哪，他還真不知道。

Thai

พอออกจากห้องพัก หวังซิงเหอก็เริ่มถามทาง พื้นที่มหาวิทยาลัยกว้างใหญ่เกินไป ห้องทำงานของอธิการบดีอยู่ที่ไหน เขาไม่รู้จริงๆ

Chinese

經過一番曲折之後，王星河終於站在了蘇芷蘭的辦公室門口。

Thai

หลังจากผ่านความยากลำบากวกวนมาได้ ในที่สุดหวังซิงเหอก็มายืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานของซูจื่อหลาน

Chinese

“噔！噔！噔！”

Thai

“ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!”

Chinese

“請進！”辦公室里傳出了蘇芷蘭的聲音。

Thai

“เข้ามาได้!” เสียงของซูจื่อหลานดังออกมาจากในห้องทำงาน

Chinese

“二姐，我要累死了！”一進來，王星河就癱坐在沙發上。

Thai

“พี่รอง ผมเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!” พอเข้ามาปุ๊บ หวังซิงเหอก็ทิ้งตัวลงนั่งแผ่บนโซฟาทันที

Chinese

“看把我們星河累的，怎麼那麼累啊。”蘇芷蘭看到王星河來了，連忙站起來，走到王星河的身邊。

Thai

“ดูสิ ซิงเหอของเราเหนื่อยขนาดนี้เชียว ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนั้นล่ะ” พอซูจื่อหลานเห็นหวังซิงเหอมา ก็รีบลุกขึ้นเดินมาข้างกายหวังซิงเหอ

Chinese

“二姐，你辦公室好難找，我問了好幾個同學才最終才找到的。”

Thai

“พี่รอง ห้องทำงานพี่หายากมากเลย ผมถามเพื่อนนักศึกษาไปตั้งหลายคนกว่าจะหาเจอ”

Chinese

“讓你不提前來認認我的辦公室，這下好了吧，看你走了多少彎路。”

Thai

“ใครใช้ให้นายไม่มาดูห้องทำงานพี่ล่วงหน้าล่ะ คราวนี้เป็นไงล่ะ ดูสิว่าต้องเดินอ้อมไปตั้งเท่าไหร่”

Chinese

“你也沒提前讓我來啊。

Thai

“พี่ก็ไม่ได้บอกให้ผมมาก่อนล่วงหน้านี่นา”

Chinese

蘇芷蘭聽到王星河這麼說，突然想到自己好像就是沒說過。

Thai

ซูจื่อหลานได้ยินหวังซิงเหอพูดแบบนั้นก็นึกขึ้นมาได้ว่า ดูเหมือนตนเองจะไม่ได้บอกไว้จริงๆ

Chinese

“好了，星河，今天讓你來是認認我的辦公室門，以後我的辦公室就是你的辦公室，沒事來我這玩。”

Thai

“เอาเถอะ ซิงเหอ วันนี้ที่ให้มาก็เพื่อให้รู้ว่าห้องทำงานพี่อยู่ตรงไหน ต่อไปห้องทำงานของพี่ก็คือห้องทำงานของนาย ว่างๆ ก็แวะมาเล่นที่นี่สิ”

Chinese

“好嘞，二姐。”

Thai

“ได้เลยครับพี่รอง”

Chinese

“你別光好，一定要來知道吧。”

Thai

“อย่าเอาแต่รับปากเฉยๆ ต้องมาด้วย เข้าใจไหม”

Chinese

“嗯嗯，好，我會來的。”

Thai

“อื้อ ได้ครับ ผมจะมานะ”

Chinese

“可兒在隔壁還經常來找我呢，今天晚上，叫上可兒，咱們一起去吃飯。”

Thai

“เข่อเอ๋อร์อยู่ข้างๆ ยังแวะมาหาพี่บ่อยๆ เลย เย็นนี้ชวนเข่อเอ๋อร์ไปด้วย พวกเราไปกินข้าวด้วยกันนะ”

Chinese

“行，二姐，那我現在先回去？”

Thai

“ได้ครับพี่รอง งั้นตอนนี้ผมกลับก่อนไหมครับ”

Chinese

“回去？去哪？回宿舍嗎？我這辦公室不舒服嗎？”

Thai

“กลับเหรอ จะไปไหน กลับหอพักเหรอ ห้องทำงานพี่มันไม่สบายตรงไหน”

Chinese

“挺舒服的啊。”

Thai

“ก็สบายดีนี่ครับ”

Chinese

“那你就待在這，陪陪你二姐怎麼了？你二姐整天忙，難得有這一會休閑的時光。”

Thai

“งั้นนายก็อยู่ที่นี่สิ อยู่เป็นเพื่อนพี่รองของนายหน่อยจะเป็นไรไป พี่สาวของนายยุ่งทั้งวัน นานๆ ทีจะมีเวลาพักผ่อนแบบนี้บ้าง”

Chinese

“行，我陪你二姐，你聽了我和四姐唱的歌嗎？”

Thai

“ได้ครับ ผมอยู่เป็นเพื่อนพี่รองเอง พี่ได้ฟังเพลงที่ผมกับพี่สี่ร้องหรือยังครับ”

Chinese

“聽了啊，還不錯，你和可兒唱的挺好的。”

Thai

“ฟังแล้วสิ ไม่เลวเลย นายกับเข่อเอ๋อร์ร้องได้เพราะมาก”

Chinese

“那肯定了，二姐，我可是練了很久的。”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้วครับพี่รอง ผมซ้อมมาตั้งนานเลยนะ”

Chinese

“對了，你這麼一說我想起來了，你三姐說要給你一個驚喜，但是不知道是什麼。”

Thai

“จริงสิ พอนายพูดแบบนี้พี่ก็นึกขึ้นได้ พี่สามของนายบอกว่าจะให้ของเซอร์ไพรส์นายด้วยนะ แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร”

Chinese

“我三姐？要給我驚喜？”

Thai

“พี่สามของผมเหรอครับ จะเซอร์ไพรส์ผมเหรอ”

Chinese

“對，具體什麼我也沒問，每次她和我聯繫都是幾句話都掛了，不愧是當兵的。”對於自己這個妹妹，蘇芷蘭也是有些頭疼。

Thai

“ใช่ รายละเอียดพี่ก็ไม่ได้ถาม ทุกครั้งที่เธอติดต่อพี่มา พูดไม่กี่คำก็วางสายไปแล้ว สมกับเป็นทหารจริงๆ” เมื่อพูดถึงน้องสาวคนนี้ ซูจื่อหลานเองก็รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง

Chinese

從小就比較獨立，但是做什麼事也不會和家裡商量。

Thai

เป็นคนรักอิสระมาตั้งแต่เด็ก แถมจะทำอะไรก็ไม่เคยปรึกษาคนในครอบครัวเลย

Chinese

“我給你說啊，你三姐脾氣可厲害啦！她說什麼就是什麼，知道嗎？別違抗她的話，在部隊習慣了，就是這樣。”

Thai

“พี่จะบอกให้นะ นิสัยพี่สามของนายน่ะดุเอาเรื่องเลยล่ะ! เธอพูดคำไหนก็คำนั้น เข้าใจไหม อย่าไปขัดคำสั่งเธอนะ ติดนิสัยมาจากในกองทัพก็เป็นแบบนี้แหละ”

Chinese

“嗯嗯，我知道了，二姐。”

Thai

“อื้อ ผมเข้าใจแล้วครับพี่รอง”

Chinese

“行，那你想休息，就躺在我沙發上休息吧，我要工作了。”

Thai

“เอาละ ถ้านายอยากพักผ่อนก็นอนพักบนโซฟาของพี่ไปนะ พี่จะทำงานแล้ว”

Chinese

“那要不我還是走吧。”

Thai

“งั้นผมกลับดีกว่ามั้งครับ”

Chinese

“不行！星河，你別忘了，現在外面可全是記者，都在到處找你呢，我不介意，把你的信息放出來。”

Thai

“ไม่ได้! ซิงเหอ นายอย่าลืมสิว่าตอนนี้ข้างนอกมีแต่นักข่าวเต็มไปหมด กำลังตามหานายกันให้วุ่น พี่ไม่รังเกียจที่จะปล่อยข้อมูลของนายออกไปหรอกนะ”

Chinese

“二姐，蘇校長，你也太狠了吧！”

Thai

“พี่รอง รองอธิการบดีซู พี่ใจร้ายเกินไปแล้วนะ!”

Chinese

“那你就在這裡乖乖睡覺。”

Thai

“งั้นนายก็นอนหลับอยู่ที่นี่ดีๆ”

Chinese

“我睡，我睡還不成嘛。”

Thai

“ผมนอนแล้ว ผมยอมนอนแล้วก็ได้ครับ”

Chinese

王星河躺在沙發上，很快就睡著了，等王星河眯了半小時醒來后，看到身上蓋著一個女士西裝外套。

Thai

หวังซิงเหอนอนลงบนโซฟา ไม่นานก็ผล็อยหลับไป เมื่องีบไปได้ครึ่งชั่วโมงแล้วตื่นขึ้นมา ก็เห็นเสื้อสูทสตรีตัวหนึ่งห่มอยู่บนตัวเขา

Chinese

蘇芷蘭卻不在辦公室了。

Thai

ทว่าซูจื่อหลานไม่ได้อยู่ในห้องทำงานแล้ว

Chinese

王星河坐起來把外套疊好后，辦公室門開了。

Thai

หลังจากหวังซิงเหอลุกขึ้นนั่งและพับเสื้อสูทเรียบร้อยแล้ว ประตูห้องทำงานก็เปิดออก

Chinese

“星河，你醒了，我剛剛去買的奶茶，冰的，快喝吧。”

Thai

“ซิงเหอ ตื่นแล้วเหรอ พี่เพิ่งไปซื้อชานมมาน่ะ แบบเย็นนะ รีบดื่มสิ”

Chinese

“二姐，你剛剛去買奶茶了啊。”

Thai

“พี่รอง เมื่อกี้พี่ไปซื้อชานมมาเหรอครับ”

Chinese

“不然呢？快喝吧。”

Thai

“ไม่อย่างนั้นล่ะ รีบดื่มเร็วเข้า”

Chinese

喝了奶茶，蘇芷蘭總算是放王星河走了。

Thai

พอดื่มชานมเสร็จ ในที่สุดซูจื่อหลานก็ยอมปล่อยให้หวังซิงเหอกลับ

Chinese

但是說晚上要和蘇可兒一起去吃飯，到時候接他一起。

Thai

แต่บอกไว้ว่าตอนเย็นจะไปกินข้าวกับซูเข่อเอ๋อร์ ถึงตอนนั้นจะมารับเขาไปด้วยกัน

Chinese

“知道了，蘇校長，那我先走了！”

Thai

“รับทราบครับ รองอธิการบดีซู งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ!”

Chinese

“沒人的時候叫我二姐，蘇校長叫著多見外啊。”

Thai

“เวลาไม่มีคนก็เรียกพี่ว่าพี่รองสิ เรียกรองอธิการบดีซูดูห่างเหินจะตายไป”

Chinese

“知道啦，蘇校長！”王星河故意說道。

Thai

“รับทราบครับ รองอธิการบดีซู!” หวังซิงเหอแกล้งพูด

Chinese

“這小子。”蘇芷蘭看到王星河走了，無奈的搖了搖頭。

Thai

“เจ้าเด็กคนนี้นี่” ซูจื่อหลานมองหวังซิงเหอเดินจากไปพลางส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

Chinese

自己的弟弟在自己的學校，這種感覺好像還不錯。

Thai

น้องชายของตัวเองอยู่ในมหาวิทยาลัยของตัวเอง ความรู้สึกแบบนี้ดูเหมือนจะไม่เลวเลย

Chinese

而緊接著就到了大一新生的軍訓了。

Thai

และหลังจากนั้นไม่นาน ก็ถึงเวลาฝึกทหารของนักศึกษาปีหนึ่ง

Chinese

軍訓對於所有大一新生來說就是噩夢，對於王星河來說也不例外。

Thai

การฝึกทหารสำหรับนักศึกษาปีหนึ่งทุกคนนั้นเปรียบเสมือนฝันร้าย และสำหรับหวังซิงเหอก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเช่นกัน

Chinese

由於平時缺少體育鍛煉，所以對軍訓王星河也是很抗拒。

Thai

เนื่องจากปกติขาดการออกกำลังกาย หวังซิงเหอจึงต่อต้านการฝึกทหารอยู่ไม่น้อย

Chinese

“明天就要軍訓了，我要死了！”

Thai

“พรุ่งนี้จะต้องฝึกทหารแล้ว ฉันต้องตายแน่ๆ!”

Chinese

“我想開假條，但是要三甲醫院證明，要命啊！”

Thai

“ฉันอยากขอใบลาป่วย แต่ต้องใช้ใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลระดับสามเอ เอาชีวิตกันชัดๆ!”

Chinese

宿舍內，一個個都在鬼哭狼嚎。

Thai

ภายในห้องพัก แต่ละคนต่างพากันโอดครวญราวกับผีร้องหมาหอน

Chinese

“星河，你怎麼那麼淡定？”

Thai

“ซิงเหอ ทำไมนายถึงดูใจเย็นขนาดนั้นล่ะ”

Chinese

“因為抱怨沒什麼用，還是要軍訓。”

Thai

“เพราะบ่นไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงก็ต้องฝึกทหารอยู่ดี”

Chinese

“唉，是誰發明的大學軍訓，太慘無人道、滅絕人性了！”

Thai

“เฮ้อ ใครเป็นคนคิดค้นการฝึกทหารในมหาวิทยาลัยกันนะ ช่างทารุณไร้ความปรานี ไร้ความเป็นมนุษย์สิ้นดี!”