ผิดปกติเต็มสิบให้สิบสอง!

Chinese

“臭弟弟，我要說正事呢！你要是再這樣，我就不理你啦！”

Thai

“น้องชายตัวแสบ พี่จะพูดเรื่องจริงจังนะ! ถ้านายยังเป็นแบบนี้อีก พี่จะไม่สนใจนายแล้วนะ!”

Chinese

王星河放下手機。

Thai

หวังซิงเหอวางโทรศัพท์มือถือลง

Chinese

“四姐，你說吧，我認真聽著呢。”

Thai

“พี่สี่ พี่พูดมาเถอะครับ ผมตั้งใจฟังอยู่”

Chinese

“哼！就是我們學校一百年校慶，昨天學校領導找我，想讓我唱首歌。”

Thai

“ฮึ! ก็งานฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีของมหาวิทยาลัยเราน่ะสิ เมื่อวานผู้บริหารมหาวิทยาลัยมาหาพี่ อยากให้พี่ร้องเพลงสักเพลง”

Chinese

“那挺好的啊，四姐，這是好事啊，以你的實力，唱首歌沒任何問題。”

Thai

“ก็ดีนี่ครับพี่สี่ นี่เป็นเรื่องดีนะ ด้วยความสามารถของพี่ ร้องเพลงสักเพลงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

Chinese

“哎呀，這個我知道啦，但是學校的意思是想要我唱新歌。”

Thai

“โธ่ เรื่องนั้นพี่รู้อยู่แล้วล่ะ แต่ทางมหาวิทยาลัยอยากให้พี่ร้องเพลงใหม่น่ะสิ”

Chinese

“唱新歌？”

Thai

“ร้องเพลงใหม่เหรอครับ?”

Chinese

“對，就是我和你合唱的那首，說唱那首到時候流量肯定會爆炸，畢竟，你一直被我藏起來，所以學校就想博一下眼球唄。”

Thai

“ใช่ เพลงที่พี่ร้องคู่กับนายนั่นแหละ เพลงแร็ปเพลงนั้นถ้าถึงเวลาปล่อยไป ยอดวิวต้องถล่มทลายแน่นอน อีกอย่าง นายถูกพี่ซ่อนไว้มาตลอด ทางมหาวิทยาลัยก็เลยอยากจะดึงดูดความสนใจสักหน่อยไง”

Chinese

“那你答應了啊，四姐。”

Thai

“แล้วพี่ตกลงไปแล้วเหรอครับพี่สี่”

Chinese

“星河弟弟，我的好弟弟，你幫幫姐姐好不好？”

Thai

“น้องซิงเหอ น้องชายคนดีของพี่ นายช่วยพี่หน่อยได้ไหม?”

Chinese

“說吧，是不是學校又答應你什麼了？”

Thai

“พูดมาเถอะครับ มหาวิทยาลัยรับปากอะไรพี่ไว้อีกใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

“嘿嘿，還是我的好弟弟懂我，只要這次我參加了，我就不用期末考試了，而且是以後都不用了，甚至是全優欸，好弟弟，我親愛的好弟弟，看在你四姐我那麼疼你的份上，答應我唄。”

Thai

“ฮิๆ น้องชายคนดีของพี่เข้าใจพี่ที่สุดเลย แค่ครั้งนี้พี่เข้าร่วม พี่ก็ไม่ต้องสอบปลายภาคแล้ว แถมหลังจากนี้ก็ไม่ต้องสอบอีกเลยด้วยซ้ำ ได้เกรดเอล้วนเลยนะ น้องชายคนดี น้องชายที่รักของพี่ เห็นแก่ที่พี่สี่รักและเอ็นดูนายขนาดนี้ ตอบตกลงพี่เถอะนะ”

Chinese

“但是，四姐，我不想出名啊。”

Thai

“แต่ว่าพี่สี่ ผมไม่อยากดังนี่ครับ”

Chinese

“你就幫幫四姐唄，好不好，好弟弟。”

Thai

“นายก็ช่วยพี่สี่หน่อยสิ นะ น้องชายคนดี”

Chinese

“四姐，我考慮考慮吧。”王星河看著蘇可兒的樣子，已經心軟了。

Thai

“พี่สี่ ผมขอคิดดูก่อนแล้วกันครับ” หวังซิงเหอมองท่าทางของซูเข่อเอ๋อร์แล้วก็ใจอ่อนลง

Chinese

“嘿嘿，不愧是我最乖的弟弟！那咱們就說好啦！”

Thai

“ฮิๆ สมกับเป็นน้องชายที่เชื่อฟังที่สุดของพี่! ถ้างั้นพวกเราตกลงกันตามนี้นะ!”

Chinese

“別呀，四姐，我還沒答應呢，我要考慮一下。”

Thai

“อย่าเพิ่งสิครับพี่สี่ ผมยังไม่ได้ตกลงเลย ผมขอคิดดูก่อน”

Chinese

“好吧~，那你要快點哦，我還要回復學校呢。”

Thai

“ก็ได้~ ถ้างั้นนายต้องรีบหน่อยนะ พี่ต้องตอบทางมหาวิทยาลัยอีก”

Chinese

而王星河的傷勢恢復的確實快，每頓的營養餐再加上那些昂貴的藥物治療，四五天，王星河身上已經結疤了。

Thai

ส่วนอาการบาดเจ็บของหวังซิงเหอก็ฟื้นตัวได้เร็วมากจริง ๆ ด้วยอาหารบำรุงทุกมื้อรวมกับยาและการรักษาที่มีราคาสูงลิ่วเหล่านั้น เพียงสี่ห้าวัน บาดแผลบนตัวของหวังซิงเหอก็เริ่มตกสะเก็ดแล้ว

Chinese

王星河就要求著要出院。

Thai

หวังซิงเหอจึงร้องขอที่จะออกจากโรงพยาบาล

Chinese

“大姐，我想出院。”

Thai

“พี่ใหญ่ ผมอยากออกจากโรงพยาบาลครับ”

Chinese

“不行，醫生說，你還要再住一個星期。”

Thai

“ไม่ได้ หมอบอกว่านายต้องอยู่ต่ออีกหนึ่งสัปดาห์”

Chinese

“大姐，我都知道，醫院就是專門坑錢的，就是為了讓我多住幾天，然後就多收錢。”

Thai

“พี่ใหญ่ ผมรู้หมดแหละ โรงพยาบาลก็แค่จะหลอกเอาเงินทั้งนั้น อยากให้ผมอยู่ต่ออีกสองสามวันเพื่อจะได้เก็บเงินเพิ่ม”

Chinese

“你看我現在，好好的，我不喜歡醫院，讓我回去吧。”

Thai

“พี่ดูผมตอนนี้สิ สบายดีแล้ว ผมไม่ชอบโรงพยาบาล ให้ผมกลับเถอะนะครับ”

Chinese

“那你等一下，我去找你的主治醫生。”

Thai

“ถ้างั้นนายรอเดี๋ยวนะ พี่จะไปหาหมอเจ้าของไข้ของนาย”

Chinese

果然，蘇慕傾找到主治醫生以後，隨便問了幾個問題后，主治醫生就開始支支吾吾答不上來。

Thai

เป็นไปตามคาด หลังจากซูมู่ชิงไปหาหมอเจ้าของไข้แล้วถามคำถามไปเพียงไม่กี่ข้อ หมอเจ้าของไข้ก็เริ่มอึกอักตอบไม่ถูก

Chinese

蘇慕傾果斷給王星河辦了出院手續。

Thai

ซูมู่ชิงจึงทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลให้หวังซิงเหออย่างเด็ดขาดทันที

Chinese

“大姐威武！”

Thai

“พี่ใหญ่สุดยอด!”

Chinese

“我們直接回家，你靜養。”

Thai

“พวกเราตรงกลับบ้านเลย นายต้องพักผ่อนเงียบ ๆ”

Chinese

“大姐，我想回學校。”

Thai

“พี่ใหญ่ ผมอยากกลับไปมหาวิทยาลัยครับ”

Chinese

“不行，你二姐已經給你請了一個月假了，你就安心呆在家就行。”

Thai

“ไม่ได้ พี่รองของนายลาหยุดให้หนึ่งเดือนแล้ว นายแค่อยู่บ้านพักผ่อนให้สบายใจก็พอ”

Chinese

“可我是班長啊，而且我還要學習，我要去學校。”

Thai

“แต่ผมเป็นหัวหน้าห้องนะครับ แถมผมยังต้องเรียนหนังสือด้วย ผมอยากไปมหาวิทยาลัย”

Chinese

“星河，聽話好嗎？我是你大姐，你要聽我的。”

Thai

“ซิงเหอ เชื่อฟังหน่อยสิ พี่เป็นพี่ใหญ่นะ นายต้องฟังพี่”

Chinese

“但我真的好了的，現在就剩一些結的疤了。”

Thai

“แต่ผมหายดีแล้วจริง ๆ นะครับ ตอนนี้เหลือแค่รอยสะเก็ดแผลนิดหน่อยเอง”

Chinese

“那下周一吧，我把你送到學校。”

Thai

“ถ้างั้นวันจันทร์หน้าแล้วกัน พี่จะไปส่งนายที่มหาวิทยาลัย”

Chinese

“好，大姐，那咱們說好了。”

Thai

“ตกลงครับพี่ใหญ่ สัญญากันแล้วนะ”

Chinese

至於柳清夢，前兩天就出院了，期間又偷偷跑去看了幾次王星河，兩人的感情也在快速的升溫。

Thai

ส่วนหลิวชิงเมิ่งนั้นออกจากโรงพยาบาลไปตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว ระหว่างนั้นก็แอบแวะมาหาหวังซิงเหออยู่หลายครั้ง ความรู้สึกของทั้งสองคนก็หวานชื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว

Chinese

從一開始都不敢對視，到現在都干相互看著對方說話了。

Thai

จากที่ตอนแรกไม่กล้าแม้แต่จะสบตา จนถึงตอนนี้กล้าที่จะมองตากันตรง ๆ เวลาพูดคุยแล้ว

Chinese

“夢夢，大姐同意我下周一回學校了。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง พี่ใหญ่ยอมให้ฉันกลับไปมหาวิทยาลัยวันจันทร์หน้าแล้วนะ”

Chinese

“真噠！太好啦！”

Thai

“จริงเหรอ! ดีจังเลย!”

Chinese

“那麼開心嗎？”

Thai

“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?”

Chinese

“當然了，寶寶，我都幾天沒見你了。”

Thai

“แน่นอนสิ ที่รัก ฉันไม่ได้เจอนายตั้งหลายวันแล้วนะ”

Chinese

“哪有幾天，不是才兩天嗎？”

Thai

“หลายวันอะไรกัน เพิ่งจะสองวันเองไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“兩天不是天嗎？好啊！看來寶寶沒有想我！”

Thai

“สองวันไม่ใช่วันหรือไง! ได้เลย! ดูท่าที่รักจะไม่คิดถึงฉันเลยสินะ!”

Chinese

“沒有，夢夢。”

Thai

“เปล่านะ เมิ่งเมิ่ง”

Chinese

柳清夢直接發了不是十幾個才兩天嗎？？

Thai

หลิวชิงเมิ่งส่งข้อความ “เพิ่งจะสองวันเองเหรอ??” รัว ๆ มานับสิบข้อความทันที

Chinese

王星河心想，不就是才兩天嗎？

Thai

หวังซิงเหอคิดในใจ ก็แค่สองวันเองไม่ใช่เหรอ?

Chinese

夢夢這是在幹什麼？

Thai

เมิ่งเมิ่งกำลังทำอะไรเนี่ย?

Chinese

“夢夢，你發那麼多幹什麼？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอส่งมาเยอะแยะขนาดนี้ทำไมเนี่ย?”

Chinese

“笨蛋！我不要理你了！”

Thai

“คนบ้า! ฉันไม่คุยกับนายแล้ว!”

Chinese

啊？怎麼夢夢又生氣了？

Thai

อ้าว? ทำไมเมิ่งเมิ่งถึงโกรธอีกแล้วล่ะ?

Chinese

至於一開始約好的飯局，王星河自然是推掉了，不過柳清歡自然也知道這件事。

Thai

ส่วนการนัดกินข้าวที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกนั้น แน่นอนว่าหวังซิงเหอได้บอกปฏิเสธไปแล้ว ทว่าหลิวชิงฮวนเองก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน

Chinese

“小哥哥，你受苦了，你家在哪裡啊，我去看望你，替我姐姐給你道歉，你別記恨我姐姐，可以嗎？”

Thai

“พี่ชาย พี่ต้องลำบากแล้ว บ้านพี่อยู่ที่ไหนเหรอคะ ฉันจะไปเยี่ยม และขอโทษพี่แทนพี่สาวของฉันด้วย พี่อย่าผูกใจเจ็บพี่สาวฉันเลยนะคะ ได้ไหม?”

Chinese

柳清夢也說過，不要暴露他們的身份，要不然，以柳清歡的那張嘴，柳清夢在她家就別想清凈了，估計七大姑八大姨全都知道了。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเคยบอกไว้เหมือนกันว่าอย่าเปิดเผยตัวตนของพวกเขา ไม่อย่างนั้นด้วยปากของหลิวชิงฮวน หลิวชิงเมิ่งคงอย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขในบ้านอีกเลย ญาติโกโหติกาคงได้รู้กันหมดแน่

Chinese

“我沒有記恨你姐姐啊。”

Thai

“ผมไม่ได้ผูกใจเจ็บพี่สาวของเธอเลยนะ”

Chinese

“小哥哥，我姐姐真的知道錯了，我剛剛還教育她了！她連給你道歉都沒有！太可惡了！”

Thai

“พี่ชาย พี่สาวฉันรู้ตัวว่าผิดจริง ๆ นะคะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะสั่งสอนเธอไปเอง! เธอยังไม่แม้แต่จะขอโทษพี่เลย! น่าโมโหจริง ๆ!”

Chinese

借柳清歡十個膽子，她也不敢教育柳清夢啊。

Thai

ต่อให้เอาความกล้ามาให้หลิวชิงฮวนอีกสิบเท่า เธอก็ไม่กล้าสั่งสอนหลิวชิงเมิ่งหรอก

Chinese

柳清歡心想，都是為了你們兩個，我豁出去了，等會敲幾下木魚，加點功德。

Thai

หลิวชิงฮวนคิดในใจ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อพวกเธอสองคนนะ ฉันยอมทุ่มสุดตัวแล้ว เดี๋ยวค่อยไปเคาะปลาไม้เพิ่มแต้มบุญหน่อยแล้วกัน

Chinese

“真不用啊，我真沒怪你姐姐的。”

Thai

“ไม่ต้องจริง ๆ ครับ ผมไม่ได้โทษพี่สาวเธอเลยจริง ๆ”

Chinese

“小哥哥，你就別說氣話了，我媽媽也很感謝你的，你就告訴我你家在哪吧。”

Thai

“พี่ชาย พี่อย่าพูดเพราะประชดเลยค่ะ แม่ของฉันเองก็อยากขอบคุณพี่มากเหมือนกัน พี่บอกฉันมาเถอะค่ะว่าบ้านพี่อยู่ที่ไหน”

Chinese

“真不用了，咱們說好的那個飯局我可能去不了了。”

Thai

“ไม่ต้องจริง ๆ ครับ มื้ออาหารที่เรานัดกันไว้ผมคงไปไม่ได้แล้วล่ะ”

Chinese

“小哥哥，我能理解的，我媽媽說約到下周可以嗎？你下周可以好嗎？”

Thai

“พี่ชาย ฉันเข้าใจได้ค่ะ คุณแม่บอกว่าเลื่อนเป็นสัปดาห์หน้าได้ไหมคะ สัปดาห์หน้าพี่จะหายดีหรือยังคะ?”

Chinese

“應該沒問題，那就下周吧。”

Thai

“น่าจะไม่มีปัญหา งั้นเป็นสัปดาห์หน้าแล้วกันครับ”

Chinese

“好，那我這就跟我媽媽說，讓她好好準備，感謝你一下！”

Thai

“ได้ค่ะ ถ้างั้นฉันจะไปบอกแม่เดี๋ยวนี้เลย ให้ท่านเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อขอบคุณพี่นะคะ!”

Chinese

兩天的周末很快過去，周一一大早，王星河就讓司機送他去學校了。

Thai

วันหยุดสุดสัปดาห์สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เช้าตรู่วันจันทร์ หวังซิงเหอก็ให้คนขับรถไปส่งเขาที่มหาวิทยาลัย

Chinese

已經離開學校快一周了，王星河已經迫不及待的回來學習了。

Thai

จากมหาวิทยาลัยไปเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว หวังซิงเหอแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้กลับมาเรียนหนังสือ

Chinese

“寶寶，你是不是回學校了？”

Thai

“ที่รัก นายกลับมามหาวิทยาลัยแล้วใช่ไหม?”

Chinese

“對啊，夢夢，你也到學校了嗎？”

Thai

“ใช่แล้ว เมิ่งเมิ่ง เธอถึงมหาวิทยาลัยแล้วเหมือนกันเหรอ?”

Chinese

“嗯嗯，我去找你吧，你在哪個教室。”

Thai

“อื้อ ฉันไปหานายนะ นายอยู่ห้องเรียนไหน”

Chinese

“不用了吧，夢夢，你不也要上課嗎？”

Thai

“ไม่ต้องหรอกมั้ง เมิ่งเมิ่ง เธอเองก็ต้องเข้าเรียนไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“我的課不重要，我現在就要見你！”

Thai

“วิชาของฉันไม่สำคัญหรอก ตอนนี้ฉันอยากเจอนายแล้ว!”

Chinese

“乖乖上課，下課我去找你。”

Thai

“ตั้งใจเรียนไปก่อน เลิกเรียนแล้วฉันจะไปหาเธอ”

Chinese

“寶寶要來找我？”

Thai

“ที่รักจะมาหาฉันเหรอ?”

Chinese

“對，所以你現在好好上課。”

Thai

“ใช่ เพราะงั้นตอนนี้เธอตั้งใจเรียนไปนะ”

Chinese

“好哦！寶寶要來接我放學嘍！嘻嘻，太好了，那我就等著寶寶嘍。”

Thai

“โอเคเลย! ที่รักจะมารับฉันตอนเลิกเรียนแล้ว! คิกๆ ดีจัง ถ้างั้นฉันจะรอที่รักนะ”

Chinese

而柳清夢此時走在校園裡，要不是人多，恐怕都跳起來歡呼了。

Thai

ส่วนหลิวชิงเมิ่งในเวลานี้กำลังเดินอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย หากไม่ใช่เพราะคนเยอะ เกรงว่าเธอคงกระโดดร้องไชโยโห่ร้องไปแล้ว

Chinese

嘿嘿，太好了！

Thai

ฮิๆ ดีจังเลย!

Chinese

有那麼一瞬間，柳清夢嘴角要翹起，但是連忙收回，但是雙手握拳，看起來在壓抑著興奮。

Thai

มีอยู่ชั่วขณะหนึ่งที่มุมปากของหลิวชิงเมิ่งกำลังจะยกยิ้มขึ้น ทว่าก็รีบหุบลงทันควัน แต่สองมือยังคงกำแน่น ดูเหมือนกำลังสะกดกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้

Chinese

就連旁邊的夏詩詩都感覺到不對了，“夢夢，你怎麼了？”

Thai

กระทั่งเซี่ยซือซือที่อยู่ข้าง ๆ ยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ “เมิ่งเมิ่ง แกเป็นอะไรน่ะ?”

Chinese

“啊？什麼怎麼了？”

Thai

“เอ๊ะ? เป็นอะไรเหรอ?”

Chinese

“我怎麼感覺你那麼激動，是發生什麼大事了嗎？”

Thai

“ทำไมฉันรู้สึกว่าแกดูตื่นเต้นขนาดนั้น มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นเหรอ?”

Chinese

“沒有啦，能有什麼大事，對了，今天放學后別等我了。”

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก จะมีเรื่องใหญ่อะไรได้ล่ะ อ้อ จริงสิ วันนี้หลังเลิกเรียนไม่ต้องรอฉันนะ”

Chinese

“啊？夢夢，你要幹什麼？”

Thai

“อ้าว? เมิ่งเมิ่ง แกจะไปทำอะไรน่ะ?”

Chinese

“呃呃，不幹什麼，就是有點事情。”柳清夢清了清嗓子說道。

Thai

“เอ่อ… ไม่ได้ทำอะไรหรอก แค่มีธุระนิดหน่อย” หลิวชิงเมิ่งกระแอมไอเคลียร์ลำคอแล้วเอ่ยตอบ

Chinese

有鬼！

Thai

มีพิรุธ!

Chinese

絕對有鬼！

Thai

มีพิรุธชัวร์!

Chinese

十分有十二分的不對勁！

Thai

ผิดปกติเต็มสิบให้สิบสองเลย!

Chinese

“什麼事情，快說！坦白從寬，抗拒從嚴，老實交代，寬大處理！”

Thai

“ธุระอะไร รีบพูดมาเลยนะ! สารภาพผ่อนหนักเป็นเบา ขัดขืนโดนหนัก พูดความจริงมาซะดี ๆ จะได้ลดโทษให้!”

Chinese

“哎呀，沒什麼事啦，就這樣，我去教室了，馬上要遲到了。”

Thai

“โธ่ ไม่มีอะไรจริง ๆ หรอก ไปละนะ ฉันจะไปห้องเรียนแล้ว เดี๋ยวจะสายเอา”

Chinese

看著柳清夢走的那麼快，明顯是心虛了，這也激起了夏詩詩的好奇心。

Thai

เมื่อเห็นหลิวชิงเมิ่งเดินก้าวยาวอย่างรวดเร็วขนาดนั้น เห็นได้ชัดว่ามีพิรุธในใจ ซึ่งนั่นก็ยิ่งจุดประกายความอยากรู้อยากเห็นของเซี่ยซือซือขึ้นมา

Chinese

“我倒要看看，到底是什麼事！”

Thai

“ฉันจะรอดูสิว่า มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่!”