หลิวเฟิง

Chinese

“那夢夢快去吧。”

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่งรีบไปเถอะ”

Chinese

“切～”

Thai

“เชอะ~”

Chinese

“大小姐，您今天生日，生日快樂。”

Thai

“คุณหนูใหญ่ วันนี้วันเกิดคุณหนู สุขสันต์วันเกิดครับ”

Chinese

“李叔，你也知道今天是我的生日啊，你怎麼知道的？”

Thai

“ลุงหลี่ ลุงก็รู้ด้วยเหรอว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน ลุงรู้ได้ยังไงเหรอคะ?”

Chinese

李叔突然神經一緊，忘記了夫人說的要瞞著柳清夢柳家正在給她準備生日宴會的這個消息。

Thai

ลุงหลี่พลันสะดุ้งเกร็งขึ้นมา เขาลืมไปเลยว่าคุณนายสั่งไว้ให้ปิดบังเรื่องที่ตระกูลหลิวกำลังเตรียมงานเลี้ยงวันเกิดให้หลิวชิงเมิ่ง

Chinese

這夫人要給大小姐一個驚喜，我可不能搞砸，怎麼辦？

Thai

คุณนายอยากจะเซอร์ไพรส์คุณหนูใหญ่แท้ๆ ฉันจะทำพังไม่ได้เด็ดขาด จะทำยังไงดีล่ะ?

Chinese

暗自心急的李叔突然想到了一個說法。

Thai

ลุงหลี่ที่แอบร้อนรนในใจจู่ๆ ก็นึกข้ออ้างขึ้นมาได้

Chinese

“李叔？李叔？你怎麼不說話，咋知道我今天生日的？”

Thai

“ลุงหลี่? ลุงหลี่? ทำไมลุงไม่พูดล่ะ รู้ได้ยังไงว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน?”

Chinese

“啊，大小姐，我跟在老爺身邊那麼多年了，當然知道今天是您的生日啊，大小姐您生日每年的生日蛋糕都有分給我們這些下人，您忘了嗎？”

Thai

“อ้อ คุณหนูใหญ่ ผมติดตามข้างกายนายท่านมาตั้งหลายปี ย่อมต้องรู้อยู่แล้วสิครับว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณหนู วันเกิดของคุณหนูใหญ่ทุกปีก็มีเค้กวันเกิดแบ่งให้พวกคนรับใช้อย่างพวกเรา คุณหนูลืมไปแล้วหรือครับ?”

Chinese

柳清夢點了點頭，好像也是。

Thai

หลิวชิงเมิ่งพยักหน้า ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

Chinese

“那李叔您就費心了，還記得我的生日。”

Thai

“งั้นก็ขอบคุณลุงหลี่ที่ใส่ใจนะคะ ที่ยังจำวันเกิดฉันได้”

Chinese

李叔鬆了一口氣，逃過了一劫。

Thai

ลุงหลี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก รอดตัวไปได้หวุดหวิด

Chinese

等李叔帶著柳清夢回家，剛到家門口，柳清夢就發現不對勁了，今天他們家怎麼大門敞開？

Thai

พอลุงหลี่พาหลิวชิงเมิ่งกลับมาถึงบ้าน เพิ่งจะถึงหน้าประตูบ้าน หลิวชิงเมิ่งก็พบความผิดปกติ วันนี้ทำไมประตูใหญ่บ้านพวกเธอถึงเปิดอ้าไว้แบบนี้?

Chinese

而且家裡的傭人都在忙前忙后的打掃院子的衛生？

Thai

แถมคนรับใช้ในบ้านต่างก็กำลังวุ่นวายกับการทำความสะอาดลานบ้านกันยกใหญ่?

Chinese

“李叔，這是？”

Thai

“ลุงหลี่ นี่มันคือ?”

Chinese

“啊我，那啥，我也不方便透露，你等會問夫人和老爺吧。”

Thai

“เอ่อ ผม… คือเรื่องนั้นผมไม่สะดวกจะบอก เดี๋ยวคุณหนูค่อยถามคุณนายกับนายท่านแล้วกันครับ”

Chinese

柳清歡看到自己的姐姐回來了，立馬跑出來迎接。

Thai

หลิวชิงฮวนเห็นพี่สาวของตัวเองกลับมาแล้ว ก็รีบวิ่งออกมารับทันที

Chinese

“姐姐，你回來了！生日快樂！”

Thai

“พี่ กลับมาแล้วเหรอ! สุขสันต์วันเกิดนะ!”

Chinese

“清歡，這是怎麼回事？”

Thai

“ชิงฮวน นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

Chinese

“姐，都是咱爸媽，非要瞞著你給你辦生日宴會，和我沒任何關係啊。”

Thai

“พี่ พ่อกับแม่ทั้งนั้นเลย ยืนกรานจะปิดบังพี่เพื่อจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้พี่ ไม่เกี่ยวกับฉันสักนิดเลยนะ”

Chinese

柳清歡連忙擺著手撇清關係。

Thai

หลิวชิงฮวนรีบโบกมือปฏิเสธความเกี่ยวข้องเป็นพัลวัน

Chinese

“是嗎？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

“應該也是有那麼一點點關係，但是最終不還是要爸媽拍板決定你說是吧，哈哈，姐姐。”

Thai

“มันก็น่าจะเกี่ยวอยู่นิดหน่อยแหละ แต่สุดท้ายก็ต้องให้พ่อกับแม่เป็นคนเคาะตัดสินใจอยู่ดี พี่ว่าจริงไหมล่ะ ฮ่าๆ พี่สาว”

Chinese

“柳！清！歡！”

Thai

“หลิว! ชิง! ฮวน!”

Chinese

“姐，我知道錯了，原諒我吧，咱爸媽還在別墅里等你呢，化妝師馬上就到了，咱先進屋，進屋。”

Thai

“พี่ ฉันรู้ว่าผิดไปแล้ว ยกโทษให้ฉันเถอะนะ พ่อกับแม่ยังรอพี่อยู่ในวิลล่าเลย ช่างแต่งหน้าก็ใกล้จะมาถึงแล้ว พวกเราเข้าบ้านกันก่อน เข้าบ้านกันเถอะ”

Chinese

柳清夢走進了別墅后，客廳已經被鋪上了紅地毯。

Thai

หลังจากหลิวชิงเมิ่งเดินเข้าไปในวิลล่า ห้องนั่งเล่นก็ถูกปูด้วยพรมแดงเรียบร้อยแล้ว

Chinese

白月櫻看到柳清夢回來了，連忙起身。

Thai

ไป๋เยว่อิงเห็นหลิวชิงเมิ่งกลับมาแล้ว ก็รีบลุกขึ้นยืน

Chinese

“夢夢，你回來了？喜歡嗎？我們給你準備的這個驚喜？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง กลับมาแล้วเหรอลูก? ชอบไหม? เซอร์ไพรส์ที่พวกเราเตรียมไว้ให้ลูกน่ะ?”

Chinese

“媽，你知道的，我不喜歡這麼熱鬧。”

Thai

“แม่ แม่ก็รู้นี่คะว่าหนูไม่ชอบความครึกครื้นแบบนี้”

Chinese

“哎呀，媽知道，但是這次，也是你爸的意思，說是你成年了，從小到大都沒辦過生日宴，這次要辦一個。”

Thai

“โธ่ แม่รู้ แต่ครั้งนี้เป็นความตั้งใจของพ่อลูกด้วย เขาบอกว่าลูกบรรลุนิติภาวะแล้ว ตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยจัดงานเลี้ยงวันเกิดเลย ครั้งนี้เลยอยากจะจัดสักครั้ง”

Chinese

“哼！我柳峰的女兒是見不得人嗎？”

Thai

“ฮึ่ม! ลูกสาวของฉัน หลิวเฟิง เปิดเผยต่อหน้าผู้คนไม่ได้หรือยังไง?”

Chinese

聽到中氣十足的聲音，柳清夢看向樓梯處，是自己的父親從樓上下來了。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงอันเปี่ยมพลัง หลิวชิงเมิ่งก็มองไปยังบันได เป็นพ่อของเธอที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน

Chinese

“爸。”

Thai

“พ่อ”

Chinese

“清夢，這次生日會是我決定的，別怪你的母親。”

Thai

“ชิงเมิ่ง งานวันเกิดครั้งนี้พ่อเป็นคนตัดสินใจเอง อย่าไปโทษแม่ของลูกเลย”

Chinese

“可是爸，我就想咱們一家人在一起給我過生日就好了，你的那些朋友我都不認識。”

Thai

“แต่พ่อคะ หนูแค่อยากให้ครอบครัวเราอยู่ด้วยกันเพื่อฉลองวันเกิดให้หนูก็พอแล้ว เพื่อนๆ พวกนั้นของพ่อหนูไม่รู้จักสักคน”

Chinese

“女兒，你現在已經成年了，需要認識一些爸爸生意場上的朋友了，以後你可是要繼承我們柳氏集團，早點認識，沒什麼不好的。”

Thai

“ลูก ตอนนี้ลูกบรรลุนิติภาวะแล้ว จำเป็นต้องรู้จักเพื่อนในแวดวงธุรกิจของพ่อบ้าง ในอนาคตลูกจะต้องสืบทอดเครือหลิวซื่อของเรา ทำความรู้จักไว้แต่เนิ่นๆ ไม่มีอะไรเสียหายหรอก”

Chinese

“而且，現在你已經成年了，今天可能會來一些你同齡人，說不定有合適的，可以進一步發展。”

Thai

“อีกอย่าง ตอนนี้ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว วันนี้อาจจะมีคนรุ่นเดียวกับลูกมาร่วมงานด้วย ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนที่เหมาะสม สามารถพัฒนาความสัมพันธ์ต่อไปได้”

Chinese

“爸，你是想讓我和別的家族聯姻？”柳清夢面無表情的看著柳峰。

Thai

“พ่อ พ่อคิดจะให้หนูแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลอื่นเหรอคะ?” หลิวชิงเมิ่งมองหลิวเฟิงอย่างไร้อารมณ์

Chinese

白月櫻也是急忙看向柳峰。

Thai

ไป๋เยว่อิงก็รีบหันไปมองหลิวเฟิงเช่นกัน

Chinese

“峰哥，夢夢還小，現在想這些是不是太早了？”

Thai

“พี่เฟิง เมิ่งเมิ่งยังเด็กอยู่นะ คิดเรื่องพวกนี้ตอนนี้มันจะเร็วเกินไปหรือเปล่า?”

Chinese

“女大當婚，男大當嫁，沒什麼早不早的，有合適的，可以先訂下來。”

Thai

“หญิงโตควรออกเรือน ชายโตควรมีคู่ ไม่มีอะไรเร็วไม่เร็วหรอก ถ้ามีคนที่เหมาะสม ก็หมั้นหมายไว้ก่อนได้”

Chinese

“爸，我不要。”

Thai

“พ่อ หนูไม่เอาค่ะ”

Chinese

聽到柳清夢的回答，柳峰瞬間臉色陰沉。

Thai

เมื่อได้ยินคำตอบของหลิวชิงเมิ่ง สีหน้าของหลิวเฟิงก็พลันบึ้งตึงมืดมนลงทันที

Chinese

“你說什麼！你是我柳峰的女兒，由不得你！”

Thai

“พูดอะไรออกมา! ลูกเป็นลูกสาวของฉัน หลิวเฟิง เรื่องนี้ไม่มีสิทธิ์ให้ลูกปฏิเสธ!”

Chinese

“好了，好了，今天是夢夢生日，你們父女倆就別吵架了，歡歡，快帶著你姐姐去化妝。”

Thai

“เอาล่ะๆ วันนี้เป็นวันเกิดของเมิ่งเมิ่งนะ สองพ่อลูกอย่าทะเลาะกันเลย ฮวนฮวน รีบพาพี่สาวของลูกไปแต่งหน้าเร็วเข้า”

Chinese

白月櫻給柳清歡使了一個眼色，柳清歡秒懂。

Thai

ไป๋เยว่อิงส่งสายตาให้หลิวชิงฮวน หลิวชิงฮวนก็เข้าใจในทันที

Chinese

“姐，我帶你去化妝，我跟你說啊，今天給你準備了好多漂亮的禮服，姐姐穿上一定會很好看！”

Thai

“พี่ ฉันพาพี่ไปแต่งหน้านะ ฉันจะบอกพี่ให้นะ วันนี้เตรียมชุดราตรีสวยๆ ไว้ให้พี่เพียบเลย พี่ใส่แล้วต้องสวยมากแน่ๆ!”

Chinese

“走了，姐姐。”看著柳清夢不為所動，柳清歡拉了拉柳清夢，還給柳清夢使了一下眼色。

Thai

“ไปเถอะ พี่สาว” เมื่อเห็นว่าหลิวชิงเมิ่งยังคงนิ่งเฉย หลิวชิงฮวนจึงดึงแขนหลิวชิงเมิ่งเบาๆ พลางส่งสายตาให้หลิวชิงเมิ่งอีกด้วย

Chinese

柳清夢這才和柳清歡一起去了化妝間。

Thai

หลิวชิงเมิ่งถึงได้ยอมตามหลิวชิงฮวนไปยังห้องแต่งหน้า

Chinese

來到化妝間，柳清夢坐到鏡子前，面無表情的看著鏡子里的自己。

Thai

เมื่อมาถึงห้องแต่งหน้า หลิวชิงเมิ่งนั่งลงหน้ากระจก มองดูตัวเองในกระจกอย่างไร้อารมณ์

Chinese

“姐，你別生氣了，咱爸就是那樣的人，今天可是你的生日，你要開心一點。”

Thai

“พี่ พี่อย่าโกรธไปเลย พ่อเราก็เป็นคนแบบนั้นแหละ วันนี้เป็นวันเกิดพี่นะ พี่ต้องมีความสุขหน่อยสิ”

Chinese

“你覺得我會開心嗎？這麼多年了，他還是那麼古板。”

Thai

“เธอคิดว่าฉันจะมีความสุขลงเหรอ? ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว เขาก็ยังหัวโบราณเหมือนเดิม”

Chinese

“好了，姐姐，如今也沒有辦法不是嗎？只能走一步看一步，先讓化妝師給你化妝吧。”

Thai

“เอาเถอะน่าพี่สาว ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วไม่ใช่เหรอ? คงได้แต่ดูสถานการณ์ไปทีละก้าว ให้ช่างแต่งหน้าช่วยแต่งหน้าให้พี่ก่อนเถอะ”

Chinese

看著柳清夢沒有出聲拒絕，柳清歡趕緊招呼著在後邊等著的化妝師過來給柳清夢化妝。

Thai

เมื่อเห็นว่าหลิวชิงเมิ่งไม่ได้เอ่ยปากปฏิเสธ หลิวชิงฮวนจึงรีบกวักมือเรียกช่างแต่งหน้าที่รออยู่ด้านหลังให้เข้ามาแต่งหน้าให้หลิวชิงเมิ่ง

Chinese

柳清夢拿出手機給王星河發消息。

Thai

หลิวชิงเมิ่งหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาหวังซิงเหอ

Chinese

“你快來我家。”

Thai

“นายรีบมาที่บ้านฉันเร็ว”

Chinese

而王星河已經換上了西裝準備出發了，昨天特意去商場買的一套西裝，花了王星河二萬多，心疼死王星河了。

Thai

ส่วนหวังซิงเหอก็เปลี่ยนเป็นชุดสูทเตรียมพร้อมจะออกเดินทางแล้ว ชุดสูทที่เขาตั้งใจไปซื้อที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อวานนี้ทำให้หวังซิงเหอต้องจ่ายไปกว่าสองหมื่นหยวน ทำเอาหวังซิงเหอปวดใจแทบตาย

Chinese

“啊？夢夢，怎麼了？發生什麼事了？”

Thai

“อ้าว? เมิ่งเมิ่ง มีอะไรเหรอ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

Chinese

“我爸媽在家裡準備給我辦生日宴會，很多人都會來，我爸還會介紹青年才俊給我認識，你要是再不來，你的女朋友就是別人的啦，哼！”

Thai

“พ่อแม่ฉันเตรียมจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้ฉันที่บ้าน คนจะมากันเยอะแยะเลย พ่อฉันยังจะแนะนำหนุ่มเพียบพร้อมอนาคตไกลให้ฉันรู้จักอีก ถ้านายยังไม่รีบมา แฟนของนายจะต้องกลายเป็นของคนอื่นแล้วนะ ฮึ่ม!”

Chinese

“來來來，我馬上來。”

Thai

“ไปแล้วๆ ฉันกำลังจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย”

Chinese

王星河趕緊上車，出發，前往柳家。

Thai

หวังซิงเหอรีบขึ้นรถ ออกเดินทาง มุ่งหน้าไปยังตระกูลหลิว

Chinese

而柳清夢到換禮服的這個環節，又出了問題。

Thai

ทว่าพอถึงขั้นตอนที่หลิวชิงเมิ่งต้องเปลี่ยนชุดราตรี ก็เกิดปัญหาขึ้นอีก

Chinese

拿來的十套禮服，柳清夢不是嫌棄太短了，就是嫌棄太露了，或者是太長了，顏色不好看，總之，沒有一個看上的。

Thai

ชุดราตรีสิบชุดที่เอามาให้เลือก หลิวชิงเมิ่งไม่บ่นว่าสั้นเกินไป ก็บ่นว่าโป๊เกินไป ไม่ก็ยาวเกินไป หรือสีไม่สวย สรุปคือไม่มีชุดไหนถูกใจเธอเลยสักชุด

Chinese

“大小姐，您看這一套我覺得還可以啊，大小姐您穿上試試？”

Thai

“คุณหนูใหญ่คะ คุณหนูลองดูชุดนี้ ฉันว่าก็ดูดีนะคะ คุณหนูใหญ่ลองสวมดูหน่อยไหมคะ?”

Chinese

“我說過了，它很醜，我不想再說第二遍，我就穿這個出去。”

Thai

“ฉันบอกไปแล้วว่ามันน่าเกลียด ฉันไม่อยากพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง ฉันจะใส่ชุดนี้ออกไป”

Chinese

柳清夢此時穿的可是睡衣，要是穿這個出去，那他們柳家的臉都要被丟盡了。

Thai

ตอนนี้สิ่งที่หลิวชิงเมิ่งสวมอยู่คือชุดนอน หากสวมชุดนี้ออกไป ตระกูลหลิวของพวกเขาคงต้องขายหน้าจนหมดสิ้นเป็นแน่

Chinese

“大小姐，求您換上吧，您這樣出去，老爺會打死我們的。”

Thai

“คุณหนูใหญ่ ได้โปรดเปลี่ยนชุดเถอะนะคะ ถ้าคุณหนูออกไปแบบนี้นายท่านคงตีพวกเราตายแน่ๆ ค่ะ”

Chinese

“姐，你就選一套唄，我覺得這個白色的禮服不錯。”

Thai

“พี่ พี่ก็เลือกสักชุดเถอะ ฉันว่าชุดราตรีสีขาวชุดนี้ใช้ได้เลยนะ”

Chinese

“夢夢，還沒化好妝嗎？”白月櫻走進來一看，看到柳清夢還穿著睡衣，保姆跪在地上，就知道發生什麼事了。

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ยังแต่งหน้าไม่เสร็จอีกเหรอลูก?” ไป๋เยว่อิงเดินเข้ามาดู พอเห็นหลิวชิงเมิ่งยังคงสวมชุดนอนอยู่ และแม่บ้านคุกเข่าอยู่กับพื้น ก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

Chinese

“你們都先出去吧。”

Thai

“พวกเธอออกไปกันก่อนเถอะ”

Chinese

“是，夫人。”

Thai

“ค่ะ คุณนาย”

Chinese

“夢夢，現在就剩咱們兩個人了，你快選一套，媽幫你穿上好不好？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ตอนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้ว ลูกรีบเลือกสักชุดสิ เดี๋ยวแม่ช่วยสวมให้ ดีไหมลูก?”

Chinese

“媽，我說了，我不想下去，下面的賓客我都不認識，而且還要被那些臭男人給騷擾。”

Thai

“แม่คะ หนูบอกแล้วไงว่าหนูไม่อยากลงไป แขกข้างล่างหนูก็ไม่รู้จักสักคน แถมยังต้องโดนพวกผู้ชายน่ารังเกียจพวกนั้นมารังควานอีก”

Chinese

“女兒，聽話，無論你今天有多討厭這個宴會，也要堅持把這個宴會辦完，你知道你爹最愛面子，咱們柳家好久沒辦這種宴會了，聽話，好不好？”

Thai

“ลูก เชื่อฟังแม่นะ ไม่ว่าวันนี้ลูกจะเกลียดงานเลี้ยงนี้แค่ไหน ก็ต้องอดทนอยู่จนจบงานเลี้ยงให้ได้ ลูกก็รู้ว่าพ่อลูกรักหน้าตามากที่สุด ตระกูลหลิวของเราไม่ได้จัดงานเลี้ยงแบบนี้มานานแล้ว เชื่อฟังแม่นะ ดีไหม?”

Chinese

“媽，我......”

Thai

“แม่คะ หนู…”

Chinese

“好了，快去換衣服吧，這套黑色禮服不錯，我覺得挺適合你的，換這個好不好？”

Thai

“เอาล่ะ รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ชุดราตรีสีดำชุดนี้ไม่เลวเลย แม่คิดว่าเหมาะกับลูกมาก เปลี่ยนชุดนี้ดีไหม?”