ผู้เชี่ยวชาญด้านการง้อคน

Chinese

不能說，打死都不能說，王星河當即做出了決定。

Thai

บอกไม่ได้เด็ดขาด ให้ตายก็บอกไม่ได้ หวังซิงเหอตัดสินใจได้ในทันที

Chinese

“哎呀！臭星河，你怎麼不回我？你是不是默認了，快說！”

Thai

“โธ่เอ๋ย! เจ้าซิงเหอบ้า ทำไมไม่ตอบพี่ล่ะ? ยอมรับกลายๆ แล้วใช่ไหม รีบพูดมาเลยนะ!”

Chinese

“沒有啊，四姐，我剛剛只是沒看手機。”

Thai

“เปล่าครับพี่สี่ เมื่อกี้ผมแค่ไม่ได้ดูโทรศัพท์”

Chinese

“好吧，你就騙四姐吧，以你四姐過來人的經驗來看，你肯定是早戀了！”

Thai

“เอาเถอะ หลอกพี่สี่เข้าไป จากประสบการณ์ของคนที่ผ่านมาก่อนอย่างพี่สี่นะ เธอแอบมีความรักในวัยเรียนแน่นอน!”

Chinese

“咱們家可是很開明的，早戀也沒事的。”

Thai

“บ้านเราเปิดกว้างมากนะ มีความรักในวัยเรียนก็ไม่เป็นไรหรอก”

Chinese

“嗯嗯，有的話我肯定給四姐說的，看來四姐的感情史很豐富啊。”

Thai

“ครับๆ ถ้ามีผมบอกพี่สี่แน่นอน ดูท่าประสบการณ์ความรักของพี่สี่จะโชกโชนน่าดูเลยนะครับ”

Chinese

蘇可兒老臉一紅，她哪裡談過戀愛，上學時候倒是想談啊，但是家裡管的太嚴了，追求者太多，沒有讓蘇可兒遇到喜歡的男生。

Thai

ซูเข่อเอ๋อร์หน้าแดงวาบ เธอเคยมีความรักเสียที่ไหน ตอนเรียนก็อยากมีอยู่หรอก แต่ที่บ้านคุมเข้มเกินไป คนมาจีบก็เยอะแยะ แต่ไม่มีใครที่ซูเข่อเอ๋อร์ชอบเลยสักคน

Chinese

“那肯定了，以你四姐的美貌，那男生不是追著你四姐跑？我當初一個月換一個男朋友，什麼樣 的男生我沒談過？”

Thai

“มันแน่อยู่แล้ว ด้วยความสวยของพี่สี่ ผู้ชายไม่วิ่งตามกันเป็นพรวนหรือไง สมัยก่อนพี่เปลี่ยนแฟนเดือนละคน ผู้ชายแบบไหนบ้างที่พี่ยังไม่เคยคบ?”

Chinese

“那等大姐回來，我問問大姐，看是不是這樣。”

Thai

“งั้นรอพี่ใหญ่กลับมา ผมจะลองถามพี่ใหญ่ดูนะครับว่าจริงหรือเปล่า”

Chinese

這下，蘇可兒說大話說過頭了，這要是被蘇慕傾知道，那不要打電話罵死她啊。

Thai

คราวนี้ซูเข่อเอ๋อร์คุยโวเกินจริงไปหน่อย ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูซูมู่ชิง ไม่โทรมาด่าเธอตายเลยเหรอ

Chinese

在王星河面前說大話，樹立早戀價值觀。

Thai

คุยโม้ต่อหน้าหวังซิงเหอ แถมยังปลูกฝังค่านิยมเรื่องความรักในวัยเรียนอีก

Chinese

“那個啥，星河弟弟，你是不是餓了，想吃什麼，我請你吃吧。”

Thai

“เอ่อคือ น้องซิงเหอ เธอหิวหรือยัง อยากกินอะไรไหม พี่เลี้ยงเอง”

Chinese

“四姐，我不餓啊，餓的話，自己會做飯的。”

Thai

“พี่สี่ ผมไม่หิวครับ ถ้าหิวเดี๋ยวผมทำกับข้าวเองได้”

Chinese

“那你想不想要玩具啊，我知道一個可好玩的遙控賽車，買給你玩吧。”

Thai

“งั้นเธออยากได้ของเล่นไหม พี่รู้ว่ามีรถแข่งบังคับวิทยุรุ่นหนึ่งเจ๋งมากเลยนะ ซื้อให้เธอเล่นดีไหม”

Chinese

“四姐，我不是小孩子了，早就不玩那個了。”

Thai

“พี่สี่ ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ เลิกเล่นของแบบนั้นตั้งนานแล้วครับ”

Chinese

“那我給你買一個ipad，你學慣用。”

Thai

“งั้นพี่ซื้อไอแพดให้เธอเอาไว้ใช้เรียนดีไหม”

Chinese

“四姐，我不習慣用那個，我用紙質的就行了。”

Thai

“พี่สี่ ผมไม่ชินกับการใช้แบบนั้นหรอกครับ ใช้กระดาษแบบเดิมก็พอแล้ว”

Chinese

“哎呀！星河弟弟，你壞死啦，不理你了！”蘇可兒看王星河油鹽不進，氣急敗壞的說道。

Thai

“โธ่เอ๋ย! น้องซิงเหอ ร้ายกาจที่สุดเลย ไม่คุยด้วยแล้ว!” ซูเข่อเอ๋อร์เห็นว่าหวังซิงเหอไม่ยอมอ่อนข้อให้เลยแม้แต่น้อย จึงพูดขึ้นอย่างกระฟัดกระเฟียด

Chinese

王星河看著蘇可兒這樣，感覺自己四姐還挺有意思的，和四姐在一起感覺不錯。

Thai

หวังซิงเหอมองซูเข่อเอ๋อร์แบบนั้นก็รู้สึกว่าพี่สี่ของเขาน่าสนใจดีเหมือนกัน อยู่กับพี่สี่แล้วรู้สึกดีไม่น้อย

Chinese

“好了，四姐，我剛剛是故意那麼說的，我知道你肯定沒談過幾次戀愛，但是這樣騙人是不對的。”

Thai

“เอาล่ะครับพี่สี่ เมื่อกี้ผมแกล้งพูดไปอย่างนั้นเอง ผมรู้ว่าพี่แทบไม่เคยมีความรักมาก่อนแน่ๆ แต่หลอกคนอื่นแบบนี้ไม่ดีนะครับ”

Chinese

“你知道就好，我可是你四姐，你怎麼和你四姐說話的？你還教育起我來了，給我道歉！”

Thai

“รู้ก็ดีแล้ว พี่เป็นพี่สี่ของเธอนะ เธอพูดกับพี่สี่แบบนี้ได้ยังไง? นี่ยังสอนพี่อีก ขอโทษพี่เดี๋ยวนี้เลย!”

Chinese

“啊？四姐，我怎麼又要給你道歉啊，不應該是你給我道歉嗎？”

Thai

“เอ๋? พี่สี่ ทำไมผมต้องขอโทษพี่อีกแล้วล่ะครับ ไม่ใช่ว่าพี่ควรเป็นฝ่ายขอโทษผมเหรอ?”

Chinese

“你剛剛不尊老愛幼，沒有禮貌，你還不跟我道歉？”

Thai

“เมื่อกี้เธอไม่เคารพผู้ใหญ่ ไม่เอ็นดูเด็ก ไม่มีมารยาท เธอยังจะไม่ขอโทษพี่อีกเหรอ?”

Chinese

“尊老愛幼？四姐，你就比我大兩歲啊。”

Thai

“เคารพผู้ใหญ่อะไรกันครับพี่สี่ พี่แก่กว่าผมแค่สองปีเองนะ”

Chinese

“那我不管，快道歉，不道歉，我就不理你啦，哼！”

Thai

“พี่ไม่สน รีบขอโทษมาเลย ถ้าไม่ขอโทษ พี่จะไม่คุยกับเธอแล้วนะ ฮึ่ม!”

Chinese

“好好好，我道歉，我道歉還不行嗎？親愛的四姐，我知道錯了。”

Thai

“ครับๆ ผมขอโทษ ผมขอโทษก็ได้ พี่สี่ที่รัก ผมรู้ตัวว่าผิดแล้วครับ”

Chinese

“這還差不多，好了，你四姐我要去忙著掙錢了，有空再聊哦。”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย เอาล่ะ พี่สี่ของเธอต้องไปยุ่งกับการหาเงินแล้ว ไว้ว่างๆ ค่อยคุยกันใหม่นะ”

Chinese

“好的，四姐，那四姐再見，注意休息，別太累了。”

Thai

“ครับพี่สี่ งั้นไว้เจอกันครับ พักผ่อนบ้างนะ อย่าหักโหมเกินไปล่ะครับ”

Chinese

看到王星河對自己的關心，蘇可兒心裡暖洋洋的。

Thai

เมื่อเห็นความห่วงใยที่หวังซิงเหอมีให้ หัวใจของซูเข่อเอ๋อร์ก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

Chinese

“星河弟弟，我越來越喜歡你了。”

Thai

“น้องซิงเหอ พี่ชักจะชอบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ”

Chinese

“啊？”

Thai

“เอ๊ะ?”

Chinese

“嘿嘿，沒什麼，我去忙嘍。”

Thai

“ฮิฮิ ไม่มีอะไรหรอก พี่ไปทำงานแล้วนะ”

Chinese

王星河起來準備去做飯，就看到蘇慕傾給自己發消息，說要出差兩天，這兩天讓他自己在家，注意安全。

Thai

หวังซิงเหอลุกขึ้นเตรียมจะไปทำกับข้าว ก็เห็นข้อความที่ซูมู่ชิงส่งมา บอกว่าจะไปดูงานต่างเมืองสองวัน สองวันนี้ให้เขาอยู่บ้านคนเดียวและระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยด้วย

Chinese

“好的，大姐，你也注意安全，別太累了。”

Thai

“รับทราบครับพี่ใหญ่ พี่ก็ระวังตัวด้วยนะครับ อย่าหักโหมเกินไปล่ะ”

Chinese

“這小傢伙。”蘇慕情傾看到王星河發的話后，嘴上嘀咕道。

Thai

“เจ้าเด็กคนนี้นี่นะ” ซูมู่ชิงพึมพำกับตัวเองหลังจากเห็นข้อความที่หวังซิงเหอส่งมา

Chinese

“蘇總，您剛剛說什麼？”前排的秘書沒聽清，轉過來問道。

Thai

“ประธานซู เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะคะ” เลขาที่นั่งอยู่เบาะหน้าได้ยินไม่ชัด จึงหันกลับมาถาม

Chinese

“沒什麼，直接去機場吧。”

Thai

“ไม่มีอะไร ไปสนามบินตรงเลยเถอะ”

Chinese

“好的，蘇總。”

Thai

“รับทราบค่ะ ประธานซู”

Chinese

因為只剩下王星河一個人，王星河也不太餓，就決定晚點吃飯。

Thai

เนื่องจากเหลือหวังซิงเหออยู่เพียงคนเดียว และเขาก็ยังไม่ค่อยหิวเท่าไร จึงตัดสินใจว่าจะกินข้าวให้ช้าลงหน่อย

Chinese

看了會書後，王星河剛做好飯，準備坐下來吃飯，門口敲門聲響起。

Thai

หลังจากอ่านหนังสือไปได้สักพัก หวังซิงเหอเพิ่งทำอาหารเสร็จและกำลังจะนั่งลงกินข้าว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นที่หน้าห้อง

Chinese

王星河立馬警覺了起來，這個時間段，自己的大姐出去了，會是誰？

Thai

หวังซิงเหอตื่นตัวขึ้นมาทันที เวลานี้พี่ใหญ่ของเขาก็ออกไปแล้ว จะเป็นใครกัน?

Chinese

王星河試著從門上的貓眼去看。

Thai

หวังซิงเหอลองมองผ่านตาแมวที่ประตู

Chinese

當看到來的人後，王星河趕緊打開了入戶門。

Thai

เมื่อเห็นว่าใครมา หวังซิงเหอก็รีบเปิดประตูห้องทันที

Chinese

“雪瑩姐，你怎麼來了？”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ทำไมพี่ถึงมาล่ะครับ”

Chinese

四月的京都天氣還是有些涼爽的，特別是晚上。

Thai

อากาศในเดือนเมษายนของจิงตูยังคงค่อนข้างเย็นสบาย โดยเฉพาะในเวลากลางคืน

Chinese

秦雪瑩穿著一個白色大衣，裡面穿了一條黑色的裙子。

Thai

ฉินเสวี่ยอิ๋งสวมเสื้อโค้ตตัวใหญ่สีขาว ด้านในสวมกระโปรงสีดำ

Chinese

“對呀，你大姐不是出差了嘛，所以我就來了，時間有些緊，所以沒有提前給你說，沒有打擾你嗎？”

Thai

“ก็พี่ใหญ่ของเธอไปดูงานต่างเมืองไม่ใช่เหรอ พี่ก็เลยมา เวลาค่อนข้างกระชั้นชิดก็เลยไม่ได้บอกเธอล่วงหน้า ไม่ได้รบกวนเธอใช่ไหม?”

Chinese

“沒有，雪瑩姐，先進來說吧。”

Thai

“ไม่เลยครับพี่เสวี่ยอิ๋ง เข้ามาคุยข้างในก่อนสิครับ”

Chinese

王星河讓秦雪瑩進了家，秦雪瑩手上還提著一個包。

Thai

หวังซิงเหอเชิญฉินเสวี่ยอิ๋งเข้ามาในบ้าน ในมือของฉินเสวี่ยอิ๋งยังถือกระเป๋ามาด้วยใบหนึ่ง

Chinese

“哇，好香呀，星河，你在吃飯嗎？”

Thai

“ว้าว หอมจังเลย ซิงเหอ เธอกำลังกินข้าวอยู่เหรอ?”

Chinese

“對啊，雪瑩姐，你吃飯了沒，剛好，我才做好，一起來吃點？”

Thai

“ใช่ครับพี่เสวี่ยอิ๋ง พี่ทานข้าวมาหรือยัง พอดีผมเพิ่งทำเสร็จ มาทานด้วยกันไหมครับ?”

Chinese

“我吃過了，星河，你去吃吧。”

Thai

“พี่ทานมาแล้วล่ะ ซิงเหอ เธอไปทานเถอะ”

Chinese

“那一起來吃點唄，少吃點，剛好我蒸的飯也多了一碗。”

Thai

“งั้นมาทานด้วยกันสักหน่อยสิครับ ทานแค่นิดหน่อยก็ได้ พอดีผมหุงข้าวเผื่อไว้ถ้วยหนึ่งพอดี”

Chinese

秦雪瑩心動了，跟著王星河來到了餐廳。

Thai

ฉินเสวี่ยอิ๋งเริ่มใจอ่อน จึงเดินตามหวังซิงเหอมาที่ห้องอาหาร

Chinese

“雪瑩姐，你怎麼知道我大姐出差了？”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง พี่รู้ได้ยังไงครับว่าพี่ใหญ่ไปดูงานต่างเมือง?”

Chinese

“是蘇校長告訴我的啊，蘇校長說她忙走不開，於是就拜託我來照顧你。”

Thai

“รองอธิการบดีซูบอกพี่น่ะสิ รองอธิการบดีซูบอกว่าเธอติดธุระปลีกตัวมาไม่ได้ ก็เลยไหว้วานให้พี่มาดูแลเธอ”

Chinese

“不用那麼麻煩，我又不是小孩子，一個人可以的。”

Thai

“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้ครับ ผมไม่ใช่เด็กแล้ว อยู่คนเดียวได้สบายมาก”

Chinese

“那不還是蘇校長和你大姐關心你嘛。”

Thai

“นั่นก็เพราะรองอธิการบดีซูกับพี่ใหญ่ของเธอเป็นห่วงเธอน่ะสิ”

Chinese

“嗯嗯，雪瑩姐，快吃吧，吃了暖暖身子。”

Thai

“ครับๆ พี่เสวี่ยอิ๋ง รีบทานเถอะครับ ทานแล้วจะได้อุ่นร่างกาย”

Chinese

吃完飯後，秦雪瑩主動提出要刷碗。

Thai

หลังจากทานข้าวเสร็จ ฉินเสวี่ยอิ๋งก็เสนอตัวช่วยล้างจาน

Chinese

王星河有些不好意思。

Thai

หวังซิงเหอรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง

Chinese

“雪瑩姐，你坐吧，我去刷碗就好了。”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง นั่งพักเถอะครับ เดี๋ยวผมไปล้างเอง”

Chinese

“那不行，我都白嫖飯了，總不能什麼都不讓我干吧，那我心裡過意不去的。”

Thai

“ไม่ได้หรอก พี่มากินข้าวฟรีแล้ว จะไม่ให้ช่วยทำอะไรเลยได้ยังไง ไม่อย่างนั้นพี่คงรู้สึกผิดแย่”

Chinese

沒辦法，在秦雪瑩的一再堅持下，王星河只能讓秦雪瑩去刷碗了。

Thai

ช่วยไม่ได้ เมื่อฉินเสวี่ยอิ๋งยืนกรานซ้ำๆ หวังซิงเหอจึงได้แต่ยอมให้ฉินเสวี่ยอิ๋งไปล้างจาน

Chinese

等一切都忙完之後，王星河讓秦雪瑩在客廳裡面坐著，他去給秦雪瑩收拾房間。

Thai

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หวังซิงเหอก็บอกให้ฉินเสวี่ยอิ๋งนั่งพักอยู่ในห้องนั่งเล่น ส่วนตัวเขาไปจัดห้องให้ฉินเสวี่ยอิ๋ง

Chinese

還有一間客卧，但是需要鋪床。

Thai

ยังมีห้องนอนแขกอยู่อีกห้อง แต่จำเป็นต้องปูที่นอนก่อน

Chinese

“星河，不用麻煩了，我睡沙發就好了，湊合一下，沒事的。”

Thai

“ซิงเหอ ไม่ต้องลำบากหรอก พี่นอนโซฟาก็ได้ นอนชั่วคราวแค่นี้ไม่มีปัญหาหรอก”

Chinese

“那怎麼行，雪瑩姐，鋪個床而已，用不了多久的。”

Thai

“ได้ยังไงกันครับพี่เสวี่ยอิ๋ง แค่ปูเตียงเอง ไม่นานหรอกครับ”

Chinese

王星河去了客卧，給秦雪瑩鋪床。

Thai

หวังซิงเหอเดินไปยังห้องนอนแขกเพื่อปูเตียงให้ฉินเสวี่ยอิ๋ง

Chinese

鋪好床后，王星河便問了一些秦雪瑩問題，秦雪瑩給王星河講解的特別細緻。

Thai

หลังจากปูเตียงเสร็จ หวังซิงเหอก็ถามโจทย์ปัญหาบางข้อกับฉินเสวี่ยอิ๋ง ซึ่งฉินเสวี่ยอิ๋งก็อธิบายให้หวังซิงเหอฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วนเป็นพิเศษ

Chinese

看著時間不早了，兩人就各回各的房間。

Thai

เมื่อเห็นว่าดึกมากแล้ว ทั้งสองคนจึงแยกย้ายกลับเข้าห้องของตัวเอง

Chinese

“你二姐去了沒有？”蘇慕傾此時剛下飛機，就發來了信息問道。

Thai

“พี่รองของเธอไปหรือยัง” ซูมู่ชิงที่เพิ่งลงจากเครื่องบินส่งข้อความมาถาม

Chinese

“大姐，你到了嗎？我二姐太忙了，沒來，是雪瑩姐來的。”

Thai

“พี่ใหญ่ ถึงแล้วเหรอครับ พี่รองยุ่งมากก็เลยไม่ได้มา เป็นพี่เสวี่ยอิ๋งที่มาแทนครับ”

Chinese

“好。”

Thai

“อืม”

Chinese

“大姐，注意休息，今晚別熬夜了。”

Thai

“พี่ใหญ่ พักผ่อนด้วยนะครับ คืนนี้อย่านอนดึกนะ”

Chinese

“我知道了，你也早點休息。”

Thai

“พี่รู้แล้ว เธอก็รีบพักผ่อนเถอะ”

Chinese

“寶寶～，寶寶～，呼叫寶寶。”柳清夢開始了消息轟炸。

Thai

“ที่รัก~ ที่รัก~ เรียกหาที่รักค่ะ” หลิวชิงเมิ่งเริ่มส่งข้อความรัวกระหน่ำ

Chinese

“夢夢，怎麼了？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง มีอะไรเหรอ?”

Chinese

“嘿嘿，沒事啦，就是想寶寶了，寶寶，你在幹什麼呀。”

Thai

“ฮิฮิ ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดถึงที่รักน่ะ ที่รักทำอะไรอยู่เหรอคะ”

Chinese

“這兩天寶寶考試，我都沒和寶寶聊太多。（委屈巴巴）”

Thai

“สองวันนี้ที่รักสอบ ฉันไม่ได้คุยกับที่รักเท่าไรเลย (ทำหน้าน้อยใจ)”

Chinese

王星河哄了好一會，才把柳清夢給哄好。

Thai

หวังซิงเหอตามง้ออยู่พักใหญ่ ถึงจะปลอบหลิวชิงเมิ่งให้อารมณ์ดีขึ้นได้

Chinese

“夢夢，有件事我不知道該不該和你說。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่รู้ว่าควรบอกเธอดีไหม”

Chinese

“說啊，寶寶，你不和我說，想要和誰說╭(╯^╰)╮”

Thai

“พูดสิคะที่รัก ถ้าที่รักไม่บอกฉันแล้วจะไปบอกใคร ╭(╯^╰)╮”