มาถึงโรงเรียนใหม่

Chinese

“你平時還要上課，這些事情會讓你分心的，做飯你可以自己來，但是買菜，生活上的事情，我給你請個保姆。”

Thai

“ปกติเธอยังต้องไปเรียน เรื่องพวกนี้จะทำให้เธอเสียสมาธิเอาได้ เรื่องทำอาหารเธอจะทำเองก็ได้ แต่เรื่องซื้อกับข้าวกับเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ ฉันจะจ้างแม่บ้านให้เธอ”

Chinese

看著蘇慕傾不容置疑的神情，王星河只好同意了。

Thai

เมื่อเห็นสีหน้าอันเด็ดขาดไม่อาจปฏิเสธได้ของซูมู่ชิง หวังซิงเหอจึงได้แต่ยอมตกลง

Chinese

“走吧，送你去上學。”

Thai

“ไปกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอที่โรงเรียน”

Chinese

王星河看著沙發上已經給他準備好的路易威登的背包，背著跟在蘇慕傾的屁股後邊就走了。

Thai

หวังซิงเหอมองกระเป๋าเป้หลุยส์วิตตองที่เตรียมไว้ให้เขาบนโซฟา ก่อนจะสะพายแล้วเดินตามหลังซูมู่ชิงออกไป

Chinese

而王星河當然不知道這個包是路易威登的，也不知道光這個包都需要六位數。

Thai

แน่นอนว่าหวังซิงเหอไม่รู้ว่ากระเป๋าใบนี้คือหลุยส์วิตตอง และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแค่กระเป๋าใบนี้ใบเดียวก็มีราคาถึงหกหลักแล้ว

Chinese

要不然王星河能把它抱在懷裡，根本不捨得背著它，磨破一點心都要滴血。

Thai

ไม่อย่างนั้นหวังซิงเหอคงกอดมันไว้แนบอก ไม่กล้าสะพายมันเด็ดขาด หากถลอกไปแม้แต่นิดเดียวคงปวดใจจนเลือดซิบ

Chinese

“你到學校有任何問題都要和我聯繫知道嗎？你加一下我好友。”

Thai

“ถ้าไปถึงโรงเรียนแล้วมีปัญหาอะไรต้องติดต่อฉันทันที เข้าใจไหม เพิ่มเพื่อนฉันไว้สิ”

Chinese

蘇慕傾把自己的手機拿出來，點開二維碼，王星河掃了一下。

Thai

ซูมู่ชิงหยิบโทรศัพท์มือถือของตนออกมา เปิดคิวอาร์โค้ด แล้วหวังซิงเหอก็สแกน

Chinese

“OK，小李，把我今天早上要開會的文件拿過來，我看一下。”

Thai

“โอเค เสี่ยวหลี่ เอาเอกสารประชุมเช้านี้ของฉันมา ฉันจะดูสักหน่อย”

Chinese

坐在前排副駕駛的李秘書，趕緊把準備好的資料給拿出來。

Thai

เลขาหลี่ที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับด้านหน้ารีบนำเอกสารที่เตรียมไว้ส่งให้ทันที

Chinese

王星河坐在寬敞著車裡，看著外面繁華的京都，心裡有點不敢相信，有一天的自己能坐上頂級豪車，看著外面為了生活，為了夢想，努力拚搏的人。

Thai

หวังซิงเหอนั่งอยู่ในรถอันกว้างขวาง มองดูจิงตูอันเจริญรุ่งเรืองด้านนอก ในใจแทบไม่อยากจะเชื่อว่าวันหนึ่งตนจะได้นั่งรถหรูระดับท็อป มองดูผู้คนที่กำลังดิ้นรนต่อสู้อย่างหนักเพื่อชีวิตและเพื่อความฝันอยู่ภายนอก

Chinese

什麼時候，自己和他們已經成為了兩個世界的人？

Thai

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขากับคนเหล่านั้นกลายเป็นคนละโลกไปแล้ว?

Chinese

蘇慕傾用了大概二十分鐘的時間把開會的資料看完，隨後合上，又遞給了秘書。

Thai

ซูมู่ชิงใช้เวลาราวยี่สิบนาทีอ่านเอกสารการประชุมจนจบ จากนั้นจึงปิดลงแล้วส่งคืนให้เลขา

Chinese

“還有多久到？”

Thai

“อีกนานแค่ไหนถึงจะถึง”

Chinese

“回大小姐，大概還有十分鐘。”

Thai

“เรียนคุณหนูใหญ่ อีกประมาณสิบนาทีครับ”

Chinese

“嗯，小傢伙，李阿姨給你安排的中學，是京城最好的中學之一，裡面的教學資源是全華夏最好的，你到了那裡可要好好學習，知道嗎？”

Thai

“อืม เจ้าตัวเล็ก โรงเรียนมัธยมที่คุณน้าหลี่จัดหาให้เธอเป็นหนึ่งในโรงเรียนที่ดีที่สุดของเมืองหลวง ทรัพยากรการเรียนการสอนข้างในนั้นดีที่สุดในหัวเซี่ย เธอไปถึงที่นั่นแล้วต้องตั้งใจเรียนนะ เข้าใจไหม”

Chinese

“我知道了，大姐，我會好好學習的。”

Thai

“ผมเข้าใจแล้วครับพี่สาวคนโต ผมจะตั้งใจเรียนครับ”

Chinese

“嗯，你二姐說這兩天會給你找個補習班，你哪科成績不好？”

Thai

“อืม พี่รองของเธอบอกว่าช่วงสองวันนี้จะหาที่เรียนพิเศษให้เธอ เธอมีวิชาไหนที่ผลการเรียนไม่ค่อยดีบ้างล่ะ”

Chinese

“啊？補習班？我不用啊，大姐，我成績還算可以，不用上補習班了。”

Thai

“เอ๋? เรียนพิเศษเหรอครับ ผมไม่ต้องหรอกครับพี่สาวคนโต คะแนนของผมพอใช้ได้อยู่ ไม่ต้องไปเรียนพิเศษหรอกครับ”

Chinese

“我知道你在你們那可能成績不錯，但這是在京都，你的成績放在京都可能就不太亮眼了，所以補習班還是要上的。”

Thai

“ฉันรู้ว่าตอนอยู่ที่นั่นผลการเรียนของเธออาจจะดี แต่ที่นี่คือจิงตู ผลการเรียนของเธอพอมาอยู่ที่จิงตูอาจจะไม่โดดเด่นเท่าไหร่ ดังนั้นยังไงก็ต้องไปเรียนพิเศษอยู่ดี”

Chinese

聽著蘇慕傾給自己分析，王星河也感覺到了危機感：“好吧，大姐，隨便什麼吧，我都行。”

Thai

เมื่อฟังการวิเคราะห์ของซูมู่ชิง หวังซิงเหอก็เริ่มรู้สึกถึงวิกฤตขึ้นมาบ้าง “ก็ได้ครับพี่สาวคนโต แล้วแต่วิชาไหนก็ได้ครับ ผมได้หมด”

Chinese

“行，我這兩天會讓你二姐幫你找好補習班的。”

Thai

“ตกลง สองวันนี้ฉันจะให้พี่รองของเธอช่วยหาที่เรียนพิเศษให้”

Chinese

首都精英中學，王星河即將在這個中學度過高考前的三個月。

Thai

โรงเรียนมัธยมหัวกะทิแห่งเมืองหลวง หวังซิงเหอกำลังจะใช้เวลาสามเดือนก่อนสอบเกาเข่าที่โรงเรียนมัธยมแห่งนี้

Chinese

看著氣派的校門，以及西方哥特建築式的教學樓，很難想象，這是一個中學。

Thai

เมื่อมองดูประตูโรงเรียนอันโอ่อ่าภูมิฐาน รวมถึงอาคารเรียนสไตล์กอทิกแบบตะวันตก แทบไม่อยากเชื่อเลยว่านี่คือโรงเรียนมัธยม

Chinese

蘇慕傾的秘書下車和門衛交流了一番后，司機開著車就進了校園。

Thai

หลังจากเลขาของซูมู่ชิงลงจากรถไปพูดคุยกับรปภ. หน้าประตูครู่หนึ่ง คนขับรถก็ขับรถเข้าไปในรั้วโรงเรียน

Chinese

在校園寬敞的道路上，女生穿著都是小西服加裙子，再配上黑色或者白色的半截襪，而男生則是藍色西裝，下身穿著褐色的褲子。

Thai

บนถนนอันกว้างขวางภายในโรงเรียน นักเรียนหญิงต่างสวมเสื้อสูทตัวสั้นกับกระโปรง แมตช์กับถุงเท้าครึ่งแข้งสีดำหรือสีขาว ส่วนนักเรียนชายสวมสูทสีน้ำเงินและกางเกงขายาวสีน้ำตาล

Chinese

來到校長辦公室，看到蘇慕傾帶著王星河來了，校長很是尊敬，站起來和蘇慕傾握了一下手。

Thai

เมื่อมาถึงห้องทำงานของครูใหญ่ พอเห็นซูมู่ชิงพาหวังซิงเหอมา ครูใหญ่ก็ให้ความเคารพเป็นอย่างยิ่ง ลุกขึ้นมาจับมือกับซูมู่ชิง

Chinese

“蘇總，早上好！”

Thai

“ท่านประธานซู อรุณสวัสดิ์ครับ!”

Chinese

“王校長客氣了，這是我弟弟，王星河。”

Thai

“ครูใหญ่วังเกรงใจไปแล้วค่ะ นี่คือน้องชายของฉัน หวังซิงเหอ”

Chinese

“你就是王同學吧，歡迎你加入我們首都精英中學，李總都已經安排好了，等會你的班主任就會過來。”

Thai

“เธอคงเป็นนักเรียนหวังสินะ ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนมัธยมหัวกะทิแห่งเมืองหลวงของเรา ท่านประธานหลี่จัดการไว้เรียบร้อยหมดแล้ว อีกเดี๋ยวครูประจำชั้นของเธอจะมา”

Chinese

“謝謝王校長。”王星河面對著王校長不卑不亢地說道。

Thai

“ขอบคุณครับครูใหญ่วัง” หวังซิงเหอกล่าวตอบครูใหญ่วังอย่างไม่ถ่อมตนและไม่เย่อหยิ่ง

Chinese

“這不就來了，沈老師，快進來，這就是你們班的新學生。”

Thai

“นั่นไงมาพอดี ครูเสิ่น รีบเข้ามาสิ นี่คือนักเรียนใหม่ของห้องคุณ”

Chinese

王星河扭頭一看，是一個戴著厚厚方框眼鏡的中年男人。

Thai

หวังซิงเหอหันไปมอง เป็นชายวัยกลางคนที่สวมแว่นตากรอบเหลี่ยมหนาเตอะ

Chinese

“王同學，馬上就要上第一節課了，跟我走吧，我帶你去認識一下班裡的同學。”

Thai

“นักเรียนหวัง ใกล้จะถึงคาบแรกแล้ว ตามครูมาเถอะ ครูจะพาเธอไปทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้น”

Chinese

好傢夥，一上來就有班主任的那種威壓感，相比起來，還是校長更有親和力。

Thai

ให้ตายสิ แค่เปิดตัวมาก็แผ่แรงกดดันแบบครูประจำชั้นออกมาเต็มเปี่ยม เมื่อเทียบกันแล้ว ครูใหญ่ยังดูเป็นกันเองมากกว่าเสียอีก

Chinese

“蘇總，您見諒啊，沈老師絕對是一個好老師，只不過為人有些死板。”王校長樂呵呵的說道。

Thai

“ท่านประธานซู อย่าถือสาเลยนะครับ ครูเสิ่นเป็นครูที่ดีอย่างแน่นอน เพียงแต่วิสัยค่อนข้างจะเถรตรงไปบ้าง” ครูใหญ่วังกล่าวอย่างอารมณ์ดี

Chinese

“理解，小傢伙，沒事我們就先走了，有事電話聯繫。”

Thai

“เข้าใจค่ะ เจ้าตัวเล็ก ไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะ มีอะไรก็โทรหาได้”

Chinese

“好的，大姐。”

Thai

“ครับพี่สาวคนโต”

Chinese

讓王星河很意外的是，這裡的中學竟然不會收手機，手機在這個學校不是違禁品。

Thai

สิ่งที่ทำให้หวังซิงเหอประหลาดใจมากก็คือ โรงเรียนมัธยมที่นี่ไม่ยึดโทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์มือถือไม่ใช่สิ่งของต้องห้ามในโรงเรียนแห่งนี้

Chinese

沈篤知帶著王星河從辦公樓出來，沈篤知扶了一下眼鏡，開口說道：“我看過你的成績了，可以說很不錯，但是這裡是京都，人才濟濟，不是你們那個小地方能比的。”

Thai

เสิ่นตู่จือพาหวังซิงเหอเดินออกมาจากอาคารสำนักงาน เสิ่นตู่จือดันแว่นตาขึ้นพลางเอ่ยว่า “ครูดูผลการเรียนของเธอแล้ว พูดได้ว่าดีมาก แต่ที่นี่คือจิงตู มีผู้มีความสามารถอยู่เกลื่อนกลาด ไม่ใช่ที่ที่เมืองเล็กๆ ของเธอจะเทียบได้”

Chinese

“所以，還需要好好學習，爭取在這三個月時間，成績能更上一層樓，考上京都大學。”

Thai

“ดังนั้น เธอยังต้องตั้งใจเรียนให้ดี พยายามยกระดับผลการเรียนให้สูงขึ้นไปอีกขั้นในเวลาสามเดือนนี้ เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูให้ได้”

Chinese

“我知道的，沈老師，我會努力的。”

Thai

“ผมเข้าใจแล้วครับครูเสิ่น ผมจะพยายามครับ”

Chinese

“嗯，還有半個月就要月考了，希望你不要讓我失望，我們班可是圓夢班，僅次於競賽班，如果考不好，可不要怪我不留情面。”

Thai

“อืม อีกครึ่งเดือนก็จะสอบประจำเดือนแล้ว หวังว่าเธอจะไม่ทำให้ครูผิดหวัง ห้องของเราเป็นห้องสานฝัน เป็นรองแค่ห้องแข่งขันเท่านั้น ถ้าสอบได้คะแนนไม่ดีก็อย่าหาว่าครูไม่ไว้หน้าล่ะ”

Chinese

“嗯嗯，沈老師，我會努力的！”王星河暗自給自己鼓勁，有競爭對手，才更有學習的動力，在寧江，每次考試都是第一名，高第二名幾十分，讓王星河感覺到很沒意思。

Thai

“ครับครูเสิ่น ผมจะพยายามครับ!” หวังซิงเหอแอบให้กำลังใจตัวเองในใจ การมีคู่แข่งยิ่งทำให้มีแรงผลักดันในการเรียนมากขึ้น ตอนอยู่ที่หนิงเจียง การสอบทุกครั้งเขาได้อันดับหนึ่งตลอด และคะแนนสูงกว่าอันดับสองตั้งหลายสิบคะแนน จนทำให้หวังซิงเหอรู้สึกว่ามันน่าเบื่อมาก

Chinese

而李蓮之所以沒有把王星河安排在競賽班，就是因為競賽班都是尖子中的尖子，平時參加各種競賽，她不想讓王星河壓力那麼大，所以，就安排在了第二好的圓夢班。

Thai

ส่วนเหตุผลที่หลี่เหลียนไม่ได้จัดให้หวังซิงเหออยู่ห้องแข่งขัน ก็เพราะห้องแข่งขันมีแต่หัวกะทิในหมู่หัวกะทิ และปกติจะต้องเข้าร่วมการแข่งขันต่างๆ เธอไม่อยากให้หวังซิงเหอกดดันมากเกินไป จึงจัดให้อยู่ห้องสานฝันที่ดีรองลงมา

Chinese

王星河跟著沈篤知的屁股後面，來到了高三年級的圓夢班，看著圓夢班的班牌，沈篤知帶著王星河走了進去。

Thai

หวังซิงเหอเดินตามหลังเสิ่นตู่จือมาจนถึงห้องสานฝันของชั้นมัธยมหก เมื่อมองดูป้ายห้องสานฝัน เสิ่นตู่จือก็พาหวังซิงเหอเดินเข้าไปด้านใน

Chinese

而王星河一走進來，就立馬引起了班裡同學的注意。

Thai

และทันทีที่หวังซิงเหอเดินเข้ามา ก็ดึงดูดความสนใจของเพื่อนร่วมชั้นในห้องทันที

Chinese

“各位，我向大家介紹一個新同學，星河，做個自我介紹吧。”

Thai

“ทุกคน ครูขอแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก ซิงเหอ แนะนำตัวหน่อยสิ”

Chinese

王星河站在講台上，頓了頓開口說道：“我叫王星河，初次見面，希望以後多多關照。”

Thai

หวังซิงเหอยืนอยู่บนโพเดียมหน้าชั้น หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ฉันชื่อหวังซิงเหอ ยินดีที่ได้พบกัน หวังว่าต่อไปนี้จะช่วยชี้แนะด้วยนะ”

Chinese

簡短的話語，讓班上有的女同學捂著嘴，跟旁邊的同學說著什麼。

Thai

คำพูดสั้นๆ กระชับนั้นทำให้นักเรียนหญิงบางคนในห้องถึงกับยกมือปิดปากกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับเพื่อนข้างๆ

Chinese

“星河的學習成績也很好，還有幾天就要月考了，要是讓人家新來的拿到了班級第一，那你們一人加五套卷子！”

Thai

“ผลการเรียนของซิงเหอก็ดีมากเหมือนกัน อีกไม่กี่วันก็จะสอบประจำเดือนแล้ว ถ้าปล่อยให้นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาคว้าอันดับหนึ่งของห้องไปได้ล่ะก็ พวกเธอต้องทำชุดข้อสอบเพิ่มคนละห้าชุด!”

Chinese

“啊！沈老班，不要吧！”

Thai

“อ๊าก! ครูเสิ่น อย่าเลยนะครับ!”

Chinese

“沈大人求放過！”

Thai

“ท่านเสิ่น ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”

Chinese

班上的同學立馬哀怨起來，但是沈篤知說出去的話，就沒有商量的餘地。

Thai

เพื่อนร่วมห้องพากันโอดครวญขึ้นมาทันควัน แต่คำพูดที่เสิ่นตู่จือลั่นออกไปแล้วย่อมไม่มีการต่อรองใดๆ ทั้งสิ้น

Chinese

“星河，那裡有個空位，你就坐那裡吧。”

Thai

“ซิงเหอ ตรงนั้นมีที่ว่างอยู่ เธอไปนั่งตรงนั้นเถอะ”

Chinese

沈篤知手指指了一下第三排靠過道的位置，那裡剛好有個位置，此時這個位置旁邊的一個男同學，正在給他招手。

Thai

เสิ่นตู่จือชี้นิ้วไปยังที่นั่งแถวที่สามติดทางเดิน ซึ่งตรงนั้นมีที่ว่างอยู่พอดี และในเวลานี้ นักเรียนชายข้างๆ ที่นั่งนั้นกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่

Chinese

“好的，謝謝沈老師。”

Thai

“ครับ ขอบคุณครับครูเสิ่น”

Chinese

王星河背著包來到了位置上，把書包放進書桌里。

Thai

หวังซิงเหอสะพายกระเป๋าเดินไปที่โต๊ะ แล้วเก็บกระเป๋านักเรียนไว้ในลิ้นชักโต๊ะ

Chinese

“嘿，星河，我叫榮旭，他們都叫我小旭子，你來自哪裡啊，聽你的口音，不像是京都本地的。”

Thai

“เฮ้ ซิงเหอ ฉันชื่อหรงซวี่ ใครๆ ก็เรียกฉันว่าเสี่ยวซวี่จื่อ นายมาจากไหนเหรอ ฟังสำเนียงของนายดูไม่เหมือนคนท้องถิ่นจิงตูเลย”

Chinese

榮旭熱情的和王星河打著招呼。

Thai

หรงซวี่เอ่ยทักทายหวังซิงเหออย่างกระตือรือร้น

Chinese

“我確實不是京都的，我從寧江來的。”

Thai

“ฉันไม่ใช่คนจิงตูจริงๆ นั่นแหละ ฉันมาจากหนิงเจียง”

Chinese

“寧江？那不是在江浙省嗎？江南水鄉啊！那裡好玩嗎？”

Thai

“หนิงเจียงเหรอ? นั่นมันอยู่ในมณฑลเจียงเจ้อไม่ใช่เหรอ? ดินแดนแห่งสายน้ำเจียงหนานเลยนี่! ที่นั่นสนุกไหม?”