บทที่ 56

เลี่ยงข้อครหา

避嫌

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

吳洛熙想要下意識的反駁,但是當她自己看的時候,還發現,兩個人真的是錯開了,根本不是親在一起的。

ไทย

อู๋ลั่วซีอยากจะเถียงกลับไปตามสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อเธอเพ่งมองดูดี ๆ ด้วยตัวเอง ก็พบว่าทั้งสองคนอยู่เหลื่อมตำแหน่งกันจริง ๆ ไม่ได้จูบกันเลยสักนิด

จีน

“不是,吳洛熙同學,你就是因為這個對我這個態度?我有女朋友好不好,我會楚韻蝶親吻嗎?”

ไทย

“ไม่สิ เพื่อนอู๋ลั่วซี เธอทำท่าทีแบบนี้ใส่ฉันเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ? ฉันมีแฟนแล้วนะ เธอคิดว่าฉันจะไปจูบกับชูอวิ๋นเตี๋ยหรือไง”

จีน

吳洛熙也冷靜下來了。

ไทย

อู๋ลั่วซีเองก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว

จีน

“還有,你們兩個為什麼這樣我不知道,但是她發你這樣的照片,不是故意為了氣你?”

ไทย

“อีกอย่าง ฉันไม่รู้หรอกนะว่าทำไมพวกเธอสองคนถึงเป็นแบบนี้ แต่ที่เธอส่งรูปนี้มาให้เธอ มันไม่ใช่ว่าจงใจยั่วให้เธอโมโหหรอกเหรอ”

จีน

“這麼說,你和她沒有什麼關係?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้น นายกับเธอก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเหรอ”

จีน

“當然了,我不都告訴你了,我有女朋友,我對朋友是不會說謊的,你可是我的好朋友。”

ไทย

“ก็แน่นอนสิ ฉันบอกเธอไปแล้วนี่ว่าฉันมีแฟนแล้ว ฉันไม่โกหกเพื่อนหรอกนะ เธอน่ะเป็นเพื่อนที่ดีของฉันเลย”

จีน

“星河,對不起啊,我真的誤會你了,也怪我,看到照片后太著急,沒有仔細看。”

ไทย

“ซิงเหอ ขอโทษนะ ฉันเข้าใจนายผิดจริง ๆ ต้องโทษฉันเองแหละ พอดูรูปแล้วก็ใจร้อนเกินไป ไม่ได้ดูให้ละเอียด”

จีน

“我真的把你當做好朋友,洛熙。”

ไทย

“ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ นะ ลั่วซี”

จีน

“嗯嗯,我錯怪你了。”

ไทย

“อื้ม ๆ ฉันโทษนายผิดไปเอง”

จีน

“那你這次怎麼回事?看你退步那麼多?”

ไทย

“แล้วครั้งนี้เธอเป็นอะไรไปล่ะ เห็นคะแนนตกไปเยอะขนาดนั้น”

จีน

“就是沒睡好那幾天,腦子脹脹的。”

ไทย

“ก็แค่ช่วงสองสามวันนั้นนอนไม่ค่อยหลับ สมองมันตื้อ ๆ น่ะ”

จีน

“因為這件事?”

ไทย

“เพราะเรื่องนี้เหรอ”

จีน

“也不全是吧。”

ไทย

“ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ”

จีน

“你好好調整一下,沒什麼事我就走了。”

ไทย

“เธอปรับสภาพจิตใจให้ดีเถอะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันกลับก่อนนะ”

จีน

王星河見誤會解除,就有了離開的想法。

ไทย

เมื่อเห็นว่าคลายความเข้าใจผิดแล้ว หวังซิงเหอจึงคิดจะขอตัวกลับ

จีน

“星河,要不然,你留下來吃完飯再走吧,天色已經晚了。”

ไทย

“ซิงเหอ ไม่อย่างนั้นนายอยู่กินข้าวก่อนค่อยกลับสิ ฟ้าก็เริ่มมืดแล้วด้วย”

จีน

“不用了,我要走了,你好好養養身體。”

ไทย

“ไม่เป็นไร ฉันต้องไปแล้วล่ะ เธอพักผ่อนดูแลตัวเองให้ดีเถอะ”

จีน

“那好吧,那你路上慢點,要不我讓司機送你吧。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี เดินทางระวัง ๆ นะ หรือไม่ฉันให้คนขับรถไปส่งนายดีไหม”

จีน

“不用了,我去打個車回家就行。”

ไทย

“ไม่ต้องหรอก ฉันไปเรียกรถแท็กซี่กลับบ้านเองก็พอ”

จีน

“這裡很難打到車的,我還是讓司機送你吧。”

ไทย

“แถวนี้เรียกรถยากมากนะ ให้คนขับรถไปส่งนายดีกว่า”

จีน

王星河聽到后也沒拒絕,吳洛熙趕緊讓司機接著王星河,送王星河回家。

ไทย

พอได้ยินแบบนั้นหวังซิงเหอก็ไม่ได้ปฏิเสธ อู๋ลั่วซีจึงรีบให้คนขับรถมารับหวังซิงเหอไปส่งที่บ้าน

จีน

柳清夢也是一直很晚才回家,回家后柳清夢也有些鬱悶。

ไทย

หลิวชิงเมิ่งเองก็กลับถึงบ้านดึกมากเช่นกัน และพอกลับถึงบ้าน เธอก็รู้สึกหดหู่ใจอยู่บ้าง

จีน

“怎麼了?夢夢。”

ไทย

“เป็นอะไรไปเหรอ เมิ่งเมิ่ง”

จีน

“寶寶,你說怎麼別的男人都是那樣。”

ไทย

“ที่รัก ทำไมผู้ชายคนอื่นถึงเป็นแบบนั้นกันหมดนะ”

จีน

“啊?哪樣呀。”

ไทย

“หืม? แบบไหนเหรอ”

จีน

“就是我閨蜜,她不也是網戀嘛,結果兩個人就因為見面這件事鬧掰了。”

ไทย

“ก็เพื่อนสนิทของฉันไง เธอก็มีความรักทางอินเทอร์เน็ตเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แต่ผลสุดท้ายทั้งคู่ก็แตกหักกันเพราะเรื่องนัดเจอกันนี่แหละ”

จีน

“容貌真的有那麼重要嗎?而且我閨蜜也是一個大美人,又沒騙那個男生。”

ไทย

“หน้าตามันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? อีกอย่างเพื่อนสนิทฉันก็เป็นคนสวยมากคนหนึ่ง ไม่ได้หลอกผู้ชายคนนั้นสักหน่อย”

จีน

王星河一聽,這情節怎麼那麼熟悉?自己下午不也遇到過?

ไทย

หวังซิงเหอได้ยินแล้วก็รู้สึกว่า ทำไมเรื่องราวมันคุ้น ๆ ขนาดนี้? เมื่อตอนบ่ายเขาก็เพิ่งเจอมาไม่ใช่เหรอ

จีน

不過,王星河也沒有多想,畢竟這樣極極小概率事件,不可能發生在他的身邊吧。

ไทย

ทว่าหวังซิงเหอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเรื่องที่มีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก ๆ แบบนี้ คงไม่มีทางเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวของเขาหรอกมั้ง

จีน

“夢夢,不是啊,我不是那樣的人。”

ไทย

“เมิ่งเมิ่ง ไม่หรอกนะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย”

จีน

“我知道呀,還是寶寶好,所以我才說別的男生啦,不包括寶寶的哦。”

ไทย

“ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ ที่รักดีที่สุด ฉันถึงได้บอกว่าผู้ชายคนอื่นไงล่ะ ไม่ได้รวมถึงที่รักสักหน่อยนะ”

จีน

“那你閨蜜和那個男生怎麼樣了?”

ไทย

“แล้วเพื่อนสนิทเธอกับผู้ชายคนนั้นเป็นยังไงต่อล่ะ”

จีน

“還沒分手呢,不過在冷戰了。”

ไทย

“ยังไม่เลิกกันหรอก แต่ทำสงครามเย็นกันอยู่”

จีน

“那你勸她分手了嗎?”

ไทย

“แล้วเธอเกลี้ยกล่อมให้เธอเลิกหรือเปล่า”

จีน

“怎麼會?她感情的事情由她自己決定啦,我不會給任何參考意見的,就像我和寶寶一樣,沒有任何旁人能拆開我們的。”

ไทย

“จะไปทำแบบนั้นได้ยังไง เรื่องความรักของเธอต้องให้เธอตัดสินใจเองสิ ฉันไม่ให้ความเห็นชี้นำอะไรทั้งนั้นแหละ เหมือนกับฉันและที่รักไง ไม่มีคนนอกคนไหนมาแยกพวกเราออกจากกันได้หรอก”

จีน

“那如果你媽媽不同意呢?”

ไทย

“แล้วถ้าแม่ของเธอไม่เห็นด้วยล่ะ”

จีน

“不同意的話,我們就私奔,你養我,怎麼樣?”

ไทย

“ถ้าไม่เห็นด้วย พวกเราก็หนีตามกันไปเลย นายเลี้ยงฉัน เป็นไงล่ะ”

จีน

“如果你願意的話,我可以。”

ไทย

“ถ้าเธอเต็มใจ ฉันก็ทำได้นะ”

จีน

“哈哈哈,寶寶,你那麼認真幹什麼,你那麼優秀,我媽媽怎麼不願意呀。”

ไทย

“ฮ่า ๆ ๆ ที่รัก นายจะจริงจังขนาดนั้นทำไมกัน นายยอดเยี่ยมขนาดนี้ แม่ของฉันจะไม่ยอมได้ยังไงล่ะ”

จีน

兩人又聊了一會天,王星河也到家了,要做飯了。

ไทย

ทั้งสองคนคุยกันต่ออีกสักพัก หวังซิงเหอก็ถึงบ้านแล้ว และต้องทำอาหาร

จีน

第二天,吳洛熙很早就來了。

ไทย

วันรุ่งขึ้น อู๋ลั่วซีมาถึงแต่เช้าตรู่

จีน

“你來了?怎麼不在家多休息一天?”

ไทย

“เธอมาแล้วเหรอ ทำไมไม่พักผ่อนอยู่ที่บ้านต่ออีกสักวันล่ะ”

จีน

“星河,早啊!我感覺我已經好了,所以就來上學了。”

ไทย

“ซิงเหอ อรุณสวัสดิ์! ฉันรู้สึกว่าตัวเองหายดีแล้ว ก็เลยมาโรงเรียนน่ะ”

จีน

“沒事了?好那麼快?”

ไทย

“ไม่เป็นไรแล้วเหรอ หายเร็วขนาดนี้เลย?”

จีน

“對啊,這次考試我好幾道題都不會,你教教我唄,你好厲害,這次考了全區第一呢,那個傅恆現在都不敢出現在你面前了。”

ไทย

“ใช่แล้ว การสอบครั้งนี้ฉันทำไม่ได้ตั้งหลายข้อ นายช่วยสอนฉันหน่อยสิ นายเก่งจังเลยนะ ครั้งนี้สอบได้ที่หนึ่งของทั้งเขตแน่ะ เจ้าฟู่เหิงนั่นตอนนี้ไม่กล้าโผล่หน้ามาเจอนายแล้วด้วยซ้ำ”

จีน

“把卷子拿來,我給你講。”

ไทย

“เอาข้อสอบมาสิ เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง”

จีน

榮旭背著書包投籃的姿勢進入了教室。

ไทย

หรงซวี่สะพายกระเป๋านักเรียนเดินทำท่าชู้ตบาสเข้ามาในห้องเรียน

จีน

“我去!我沒看錯吧,這不是吳大學習委員?怎麼?和我們星河說話了?”榮旭像是發現了新大陸一樣,立馬沖了過來。

ไทย

“เชี่ย! ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย นี่มันท่านกรรมการฝ่ายการเรียนอู๋คนเก่งไม่ใช่เหรอ? เป็นไงมาไง คุยกับซิงเหอของเราได้แล้วเหรอ” หรงซวี่ทำท่าเหมือนค้นพบทวีปใหม่ รีบพุ่งตัวเข้ามาทันที

จีน

“榮旭!你不說話,沒人把你當啞巴!”

ไทย

“หรงซวี่! ถ้านายไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่านายเป็นใบ้หรอกนะ!”

จีน

“略略略,身體好了?”

ไทย

“แบร่ ร่างกายหายดีแล้วเหรอ”

จีน

“還知道關心我呢。”

ไทย

“ยังรู้จักมาเป็นห่วงฉันด้วยเหรอ”

จีน

“那當然了,怎麼說,咱們也是鬥了三年了,我可不希望最後兩個月你倒了。”

ไทย

“ก็แหงสิ ยังไงพวกเราก็ฟาดฟันกันมาตั้งสามปีแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอมาชิงล้มพับไปในช่วงสองเดือนสุดท้ายหรอกนะ”

จีน

“那就讓你費心了哈,我就是普通的感冒發燒。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นก็ลำบากนายต้องเป็นห่วงแล้วล่ะนะ ฉันก็แค่เป็นหวัดมีไข้ธรรมดา”

จีน

“那真是太可,不,太不好了。”榮旭嘿嘿一笑,回到了自己座位,差點把自己真實想法說出來了。

ไทย

“นั่นน่ะน่าเสีย… ไม่สิ ไม่ดีเอาซะเลย” หรงซวี่หัวเราะแหะ ๆ แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะตัวเอง เกือบจะหลุดพูดความคิดที่แท้จริงของตัวเองออกมาแล้ว

จีน

等楚韻蝶來到班裡看到王星河正在給吳洛熙講題,表情有一瞬間的停滯,隨後立馬調整了過來。

ไทย

ครั้นชูอวิ๋นเตี๋ยมาถึงห้องเรียนและเห็นว่าหวังซิงเหอกำลังอธิบายโจทย์ให้อู๋ลั่วซีฟังอยู่ สีหน้าของเธอก็ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติทันที

จีน

“洛熙,你怎麼樣了?身體好了嗎?”

ไทย

“ลั่วซี เธอเป็นยังไงบ้าง ร่างกายหายดีหรือยัง”

จีน

“楚韻蝶同學,我好不好和你有什麼關係嗎?”

ไทย

“เพื่อนชูอวิ๋นเตี๋ย ฉันจะสบายดีหรือไม่มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยเหรอ”

จีน

楚韻蝶只能尬笑一下。

ไทย

ชูอวิ๋นเตี๋ยทำได้เพียงยิ้มเจื่อน ๆ

จีน

“我就是關心一下。”

ไทย

“ฉันก็แค่แสดงความเป็นห่วงเท่านั้นเอง”

จีน

“那就多謝楚韻蝶同學關心了,星河,這道題到這裡怎麼解了?”

ไทย

“งั้นก็ขอบใจในความหวังดีของเพื่อนชูอวิ๋นเตี๋ยด้วยนะ ซิงเหอ ข้อนี้พอมาถึงตรงนี้แล้วต้องแก้ยังไงต่อเหรอ”

จีน

看著王星河給吳洛熙講題,楚韻蝶在一旁覺得很扎眼。

ไทย

เมื่อเห็นหวังซิงเหออธิบายโจทย์ให้อู๋ลั่วซีฟัง ชูอวิ๋นเตี๋ยที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนัก

จีน

怎麼回事?

ไทย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

จีน

這兩人關係怎麼緩解了?發生了什麼?

ไทย

ความสัมพันธ์ของสองคนนี้คลี่คลายลงได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นกัน

จีน

而楚韻蝶給王星河說話,王星河也是愛搭不理的。

ไทย

และเมื่อชูอวิ๋นเตี๋ยพูดกับหวังซิงเหอ เขาก็ทำท่าทีเย็นชาไม่ค่อยอยากจะคุยด้วย

จีน

楚韻蝶給王星河傳小紙條,王星河直接疊起來,放進垃圾袋。

ไทย

พอชูอวิ๋นเตี๋ยส่งกระดาษโน้ตแผ่นเล็กให้หวังซิงเหอ เขาก็พับมันทันทีแล้วโยนใส่ถุงขยะ

จีน

“喂,王星河,你搞什麼鬼?”

ไทย

“นี่ หวังซิงเหอ นายเล่นบ้าอะไรเนี่ย”

จีน

“楚韻蝶,你在搞什麼鬼?”

ไทย

“ชูอวิ๋นเตี๋ย เธอต่างหากที่เล่นบ้าอะไรอยู่”

จีน

“我幹什麼了?虧我還告訴你那麼機密的事情。”

ไทย

“ฉันทำอะไรล่ะ อุตส่าห์บอกเรื่องที่เป็นความลับขนาดนั้นให้นายแท้ ๆ”

จีน

“我倒是沒想到你竟然是這樣的人,沒什麼事,你還是別理我了。”

ไทย

“ฉันเองก็ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ ถ้าไม่มีเรื่องอะไร เธอก็อย่ามายุ่งกับฉันอีกเลยดีกว่า”

จีน

“你!”

ไทย

“นาย!”

จีน

過了幾天,王星河直接給沈篤知申請,說想要換一個座位,然後坐在了榮旭旁邊。

ไทย

หลายวันต่อมา หวังซิงเหอได้ยื่นเรื่องต่อเสิ่นตู่จือโดยตรงว่าต้องการขอเปลี่ยนที่นั่ง จากนั้นก็ย้ายไปนั่งข้างหรงซวี่

จีน

“星河,我的好兄弟,歡迎你回歸!”榮旭張開雙臂,但是被王星河直接無視。

ไทย

“ซิงเหอ พี่น้องที่ดีของฉัน ยินดีต้อนรับการกลับมานะ!” หรงซวี่อ้าแขนทั้งสองข้างออก แต่กลับถูกหวังซิงเหอเมินใส่โดยสิ้นเชิง

จีน

“得了,我來是監督你學習的。”

ไทย

“พอเลย ฉันมาเพื่อจับตาดูการเรียนของนายต่างหาก”

จีน

“星河,有你這樣的好哥們,我真是三生有幸,仗義!”

ไทย

“ซิงเหอ มีสหายที่ดีอย่างนายเนี่ย ชาตินี้ฉันโชคดีจริง ๆ มีน้ำใจนักเลงมาก!”

จีน

“你和你那個小女友怎麼樣了?”

ไทย

“นายกับแฟนสาวตัวน้อยของนายเป็นยังไงบ้างแล้วล่ะ”

จีน

“嘿嘿,當然是和好了,大丈夫能屈能伸,道個歉認個錯,把事情說開了,不就好了。”

ไทย

“ฮิฮิ คืนดีกันแล้วสิ ลูกผู้ชายต้องยืดหยุ่นได้ ขอโทษยอมรับผิด พูดคุยเคลียร์กันให้ชัดเจนก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”

จีน

“可以啊,覺悟挺高啊。”

ไทย

“เข้าท่าดีนี่ รู้คิดดีไม่เบานะ”

จีน

“那肯定,我已經想好了,這五十天我要努力衝刺一下!”

ไทย

“มันแน่อยู่แล้ว ฉันคิดไว้แล้วล่ะว่า ในช่วงห้าสิบวันนี้ฉันจะทุ่มสุดตัวเพื่อพุ่งชนเป้าหมาย!”

จีน

“加油。”

ไทย

“สู้ ๆ”

จีน

而王星河也是收到了蘇芷蘭發來的消息,說秦雪瑩出了點事情,為了避嫌,就不再去給他補習了,有什麼問題,在手機上問就行了。

ไทย

ขณะเดียวกัน หวังซิงเหอก็ได้รับข้อความจากซูจื่อหลานที่ส่งมาบอกว่า ฉินเสวี่ยอิ๋งมีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อย เพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา จึงจะไม่มาสอนพิเศษให้เขาอีก หากมีคำถามอะไรก็ให้ถามทางโทรศัพท์มือถือแทน

จีน

“出事情?怎麼了?二姐。”

ไทย

“เกิดเรื่องเหรอครับ? เกิดอะไรขึ้นเหรอครับพี่รอง”

จีน

“我已經解決了,你安心學習就行了。”

ไทย

“พี่จัดการเรียบร้อยแล้ว เธอตั้งใจเรียนไปเถอะ”

จีน

眼看著自己二姐不說,王星河連忙去問秦雪瑩。

ไทย

เมื่อเห็นว่าพี่สาวคนรองของตนไม่ยอมบอก หวังซิงเหอจึงรีบไปถามฉินเสวี่ยอิ๋ง

จีน

“雪瑩姐,聽我二姐說,你在學校遇到了點事情嗎?”

ไทย

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ได้ยินพี่รองบอกว่า พี่เจอปัญหาอะไรที่มหาวิทยาลัยเหรอครับ”

จีน

秦雪瑩過了一會後回復道:“沒事了,星河,都解決了,但是最近我不能去給你補習了,蘇校長給你說了吧。”

ไทย

ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉินเสวี่ยอิ๋งจึงตอบกลับมาว่า “ไม่มีอะไรแล้วล่ะซิงเหอ จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว แต่ช่วงนี้พี่คงไปสอนพิเศษให้นายไม่ได้ รองอธิการบดีซูบอกนายแล้วใช่ไหม”

จีน

“我聽說了,到底發生什麼事了?雪瑩姐是你生病了嗎?”

ไทย

“ผมได้ยินมาแล้วครับ สรุปว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ พี่เสวี่ยอิ๋งไม่สบายเหรอครับ”

จีน

“不是啦,沒什麼事,你好好學習,快高考了,不會的題問我哦。”

ไทย

“ไม่ใช่หรอกจ้า ไม่มีอะไรจริง ๆ นายตั้งใจเรียนเถอะ ใกล้จะสอบเกาเข่าแล้ว มีโจทย์ข้อไหนที่ไม่เข้าใจก็ถามพี่ได้นะ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน