เลี่ยงข้อครหา

Chinese

吳洛熙想要下意識的反駁，但是當她自己看的時候，還發現，兩個人真的是錯開了，根本不是親在一起的。

Thai

อู๋ลั่วซีอยากจะเถียงกลับไปตามสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อเธอเพ่งมองดูดี ๆ ด้วยตัวเอง ก็พบว่าทั้งสองคนอยู่เหลื่อมตำแหน่งกันจริง ๆ ไม่ได้จูบกันเลยสักนิด

Chinese

“不是，吳洛熙同學，你就是因為這個對我這個態度？我有女朋友好不好，我會楚韻蝶親吻嗎？”

Thai

“ไม่สิ เพื่อนอู๋ลั่วซี เธอทำท่าทีแบบนี้ใส่ฉันเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ? ฉันมีแฟนแล้วนะ เธอคิดว่าฉันจะไปจูบกับชูอวิ๋นเตี๋ยหรือไง”

Chinese

吳洛熙也冷靜下來了。

Thai

อู๋ลั่วซีเองก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว

Chinese

“還有，你們兩個為什麼這樣我不知道，但是她發你這樣的照片，不是故意為了氣你？”

Thai

“อีกอย่าง ฉันไม่รู้หรอกนะว่าทำไมพวกเธอสองคนถึงเป็นแบบนี้ แต่ที่เธอส่งรูปนี้มาให้เธอ มันไม่ใช่ว่าจงใจยั่วให้เธอโมโหหรอกเหรอ”

Chinese

“這麼說，你和她沒有什麼關係？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้น นายกับเธอก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเหรอ”

Chinese

“當然了，我不都告訴你了，我有女朋友，我對朋友是不會說謊的，你可是我的好朋友。”

Thai

“ก็แน่นอนสิ ฉันบอกเธอไปแล้วนี่ว่าฉันมีแฟนแล้ว ฉันไม่โกหกเพื่อนหรอกนะ เธอน่ะเป็นเพื่อนที่ดีของฉันเลย”

Chinese

“星河，對不起啊，我真的誤會你了，也怪我，看到照片后太著急，沒有仔細看。”

Thai

“ซิงเหอ ขอโทษนะ ฉันเข้าใจนายผิดจริง ๆ ต้องโทษฉันเองแหละ พอดูรูปแล้วก็ใจร้อนเกินไป ไม่ได้ดูให้ละเอียด”

Chinese

“我真的把你當做好朋友，洛熙。”

Thai

“ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ นะ ลั่วซี”

Chinese

“嗯嗯，我錯怪你了。”

Thai

“อื้ม ๆ ฉันโทษนายผิดไปเอง”

Chinese

“那你這次怎麼回事？看你退步那麼多？”

Thai

“แล้วครั้งนี้เธอเป็นอะไรไปล่ะ เห็นคะแนนตกไปเยอะขนาดนั้น”

Chinese

“就是沒睡好那幾天，腦子脹脹的。”

Thai

“ก็แค่ช่วงสองสามวันนั้นนอนไม่ค่อยหลับ สมองมันตื้อ ๆ น่ะ”

Chinese

“因為這件事？”

Thai

“เพราะเรื่องนี้เหรอ”

Chinese

“也不全是吧。”

Thai

“ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ”

Chinese

“你好好調整一下，沒什麼事我就走了。”

Thai

“เธอปรับสภาพจิตใจให้ดีเถอะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันกลับก่อนนะ”

Chinese

王星河見誤會解除，就有了離開的想法。

Thai

เมื่อเห็นว่าคลายความเข้าใจผิดแล้ว หวังซิงเหอจึงคิดจะขอตัวกลับ

Chinese

“星河，要不然，你留下來吃完飯再走吧，天色已經晚了。”

Thai

“ซิงเหอ ไม่อย่างนั้นนายอยู่กินข้าวก่อนค่อยกลับสิ ฟ้าก็เริ่มมืดแล้วด้วย”

Chinese

“不用了，我要走了，你好好養養身體。”

Thai

“ไม่เป็นไร ฉันต้องไปแล้วล่ะ เธอพักผ่อนดูแลตัวเองให้ดีเถอะ”

Chinese

“那好吧，那你路上慢點，要不我讓司機送你吧。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี เดินทางระวัง ๆ นะ หรือไม่ฉันให้คนขับรถไปส่งนายดีไหม”

Chinese

“不用了，我去打個車回家就行。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก ฉันไปเรียกรถแท็กซี่กลับบ้านเองก็พอ”

Chinese

“這裡很難打到車的，我還是讓司機送你吧。”

Thai

“แถวนี้เรียกรถยากมากนะ ให้คนขับรถไปส่งนายดีกว่า”

Chinese

王星河聽到后也沒拒絕，吳洛熙趕緊讓司機接著王星河，送王星河回家。

Thai

พอได้ยินแบบนั้นหวังซิงเหอก็ไม่ได้ปฏิเสธ อู๋ลั่วซีจึงรีบให้คนขับรถมารับหวังซิงเหอไปส่งที่บ้าน

Chinese

柳清夢也是一直很晚才回家，回家后柳清夢也有些鬱悶。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเองก็กลับถึงบ้านดึกมากเช่นกัน และพอกลับถึงบ้าน เธอก็รู้สึกหดหู่ใจอยู่บ้าง

Chinese

“怎麼了？夢夢。”

Thai

“เป็นอะไรไปเหรอ เมิ่งเมิ่ง”

Chinese

“寶寶，你說怎麼別的男人都是那樣。”

Thai

“ที่รัก ทำไมผู้ชายคนอื่นถึงเป็นแบบนั้นกันหมดนะ”

Chinese

“啊？哪樣呀。”

Thai

“หืม? แบบไหนเหรอ”

Chinese

“就是我閨蜜，她不也是網戀嘛，結果兩個人就因為見面這件事鬧掰了。”

Thai

“ก็เพื่อนสนิทของฉันไง เธอก็มีความรักทางอินเทอร์เน็ตเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แต่ผลสุดท้ายทั้งคู่ก็แตกหักกันเพราะเรื่องนัดเจอกันนี่แหละ”

Chinese

“容貌真的有那麼重要嗎？而且我閨蜜也是一個大美人，又沒騙那個男生。”

Thai

“หน้าตามันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? อีกอย่างเพื่อนสนิทฉันก็เป็นคนสวยมากคนหนึ่ง ไม่ได้หลอกผู้ชายคนนั้นสักหน่อย”

Chinese

王星河一聽，這情節怎麼那麼熟悉？自己下午不也遇到過？

Thai

หวังซิงเหอได้ยินแล้วก็รู้สึกว่า ทำไมเรื่องราวมันคุ้น ๆ ขนาดนี้? เมื่อตอนบ่ายเขาก็เพิ่งเจอมาไม่ใช่เหรอ

Chinese

不過，王星河也沒有多想，畢竟這樣極極小概率事件，不可能發生在他的身邊吧。

Thai

ทว่าหวังซิงเหอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเรื่องที่มีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก ๆ แบบนี้ คงไม่มีทางเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวของเขาหรอกมั้ง

Chinese

“夢夢，不是啊，我不是那樣的人。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ไม่หรอกนะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย”

Chinese

“我知道呀，還是寶寶好，所以我才說別的男生啦，不包括寶寶的哦。”

Thai

“ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ ที่รักดีที่สุด ฉันถึงได้บอกว่าผู้ชายคนอื่นไงล่ะ ไม่ได้รวมถึงที่รักสักหน่อยนะ”

Chinese

“那你閨蜜和那個男生怎麼樣了？”

Thai

“แล้วเพื่อนสนิทเธอกับผู้ชายคนนั้นเป็นยังไงต่อล่ะ”

Chinese

“還沒分手呢，不過在冷戰了。”

Thai

“ยังไม่เลิกกันหรอก แต่ทำสงครามเย็นกันอยู่”

Chinese

“那你勸她分手了嗎？”

Thai

“แล้วเธอเกลี้ยกล่อมให้เธอเลิกหรือเปล่า”

Chinese

“怎麼會？她感情的事情由她自己決定啦，我不會給任何參考意見的，就像我和寶寶一樣，沒有任何旁人能拆開我們的。”

Thai

“จะไปทำแบบนั้นได้ยังไง เรื่องความรักของเธอต้องให้เธอตัดสินใจเองสิ ฉันไม่ให้ความเห็นชี้นำอะไรทั้งนั้นแหละ เหมือนกับฉันและที่รักไง ไม่มีคนนอกคนไหนมาแยกพวกเราออกจากกันได้หรอก”

Chinese

“那如果你媽媽不同意呢？”

Thai

“แล้วถ้าแม่ของเธอไม่เห็นด้วยล่ะ”

Chinese

“不同意的話，我們就私奔，你養我，怎麼樣？”

Thai

“ถ้าไม่เห็นด้วย พวกเราก็หนีตามกันไปเลย นายเลี้ยงฉัน เป็นไงล่ะ”

Chinese

“如果你願意的話，我可以。”

Thai

“ถ้าเธอเต็มใจ ฉันก็ทำได้นะ”

Chinese

“哈哈哈，寶寶，你那麼認真幹什麼，你那麼優秀，我媽媽怎麼不願意呀。”

Thai

“ฮ่า ๆ ๆ ที่รัก นายจะจริงจังขนาดนั้นทำไมกัน นายยอดเยี่ยมขนาดนี้ แม่ของฉันจะไม่ยอมได้ยังไงล่ะ”

Chinese

兩人又聊了一會天，王星河也到家了，要做飯了。

Thai

ทั้งสองคนคุยกันต่ออีกสักพัก หวังซิงเหอก็ถึงบ้านแล้ว และต้องทำอาหาร

Chinese

第二天，吳洛熙很早就來了。

Thai

วันรุ่งขึ้น อู๋ลั่วซีมาถึงแต่เช้าตรู่

Chinese

“你來了？怎麼不在家多休息一天？”

Thai

“เธอมาแล้วเหรอ ทำไมไม่พักผ่อนอยู่ที่บ้านต่ออีกสักวันล่ะ”

Chinese

“星河，早啊！我感覺我已經好了，所以就來上學了。”

Thai

“ซิงเหอ อรุณสวัสดิ์! ฉันรู้สึกว่าตัวเองหายดีแล้ว ก็เลยมาโรงเรียนน่ะ”

Chinese

“沒事了？好那麼快？”

Thai

“ไม่เป็นไรแล้วเหรอ หายเร็วขนาดนี้เลย?”

Chinese

“對啊，這次考試我好幾道題都不會，你教教我唄，你好厲害，這次考了全區第一呢，那個傅恆現在都不敢出現在你面前了。”

Thai

“ใช่แล้ว การสอบครั้งนี้ฉันทำไม่ได้ตั้งหลายข้อ นายช่วยสอนฉันหน่อยสิ นายเก่งจังเลยนะ ครั้งนี้สอบได้ที่หนึ่งของทั้งเขตแน่ะ เจ้าฟู่เหิงนั่นตอนนี้ไม่กล้าโผล่หน้ามาเจอนายแล้วด้วยซ้ำ”

Chinese

“把卷子拿來，我給你講。”

Thai

“เอาข้อสอบมาสิ เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง”

Chinese

榮旭背著書包投籃的姿勢進入了教室。

Thai

หรงซวี่สะพายกระเป๋านักเรียนเดินทำท่าชู้ตบาสเข้ามาในห้องเรียน

Chinese

“我去！我沒看錯吧，這不是吳大學習委員？怎麼？和我們星河說話了？”榮旭像是發現了新大陸一樣，立馬沖了過來。

Thai

“เชี่ย! ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย นี่มันท่านกรรมการฝ่ายการเรียนอู๋คนเก่งไม่ใช่เหรอ? เป็นไงมาไง คุยกับซิงเหอของเราได้แล้วเหรอ” หรงซวี่ทำท่าเหมือนค้นพบทวีปใหม่ รีบพุ่งตัวเข้ามาทันที

Chinese

“榮旭！你不說話，沒人把你當啞巴！”

Thai

“หรงซวี่! ถ้านายไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่านายเป็นใบ้หรอกนะ!”

Chinese

“略略略，身體好了？”

Thai

“แบร่ ร่างกายหายดีแล้วเหรอ”

Chinese

“還知道關心我呢。”

Thai

“ยังรู้จักมาเป็นห่วงฉันด้วยเหรอ”

Chinese

“那當然了，怎麼說，咱們也是鬥了三年了，我可不希望最後兩個月你倒了。”

Thai

“ก็แหงสิ ยังไงพวกเราก็ฟาดฟันกันมาตั้งสามปีแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอมาชิงล้มพับไปในช่วงสองเดือนสุดท้ายหรอกนะ”

Chinese

“那就讓你費心了哈，我就是普通的感冒發燒。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นก็ลำบากนายต้องเป็นห่วงแล้วล่ะนะ ฉันก็แค่เป็นหวัดมีไข้ธรรมดา”

Chinese

“那真是太可，不，太不好了。”榮旭嘿嘿一笑，回到了自己座位，差點把自己真實想法說出來了。

Thai

“นั่นน่ะน่าเสีย… ไม่สิ ไม่ดีเอาซะเลย” หรงซวี่หัวเราะแหะ ๆ แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะตัวเอง เกือบจะหลุดพูดความคิดที่แท้จริงของตัวเองออกมาแล้ว

Chinese

等楚韻蝶來到班裡看到王星河正在給吳洛熙講題，表情有一瞬間的停滯，隨後立馬調整了過來。

Thai

ครั้นชูอวิ๋นเตี๋ยมาถึงห้องเรียนและเห็นว่าหวังซิงเหอกำลังอธิบายโจทย์ให้อู๋ลั่วซีฟังอยู่ สีหน้าของเธอก็ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติทันที

Chinese

“洛熙，你怎麼樣了？身體好了嗎？”

Thai

“ลั่วซี เธอเป็นยังไงบ้าง ร่างกายหายดีหรือยัง”

Chinese

“楚韻蝶同學，我好不好和你有什麼關係嗎？”

Thai

“เพื่อนชูอวิ๋นเตี๋ย ฉันจะสบายดีหรือไม่มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยเหรอ”

Chinese

楚韻蝶只能尬笑一下。

Thai

ชูอวิ๋นเตี๋ยทำได้เพียงยิ้มเจื่อน ๆ

Chinese

“我就是關心一下。”

Thai

“ฉันก็แค่แสดงความเป็นห่วงเท่านั้นเอง”

Chinese

“那就多謝楚韻蝶同學關心了，星河，這道題到這裡怎麼解了？”

Thai

“งั้นก็ขอบใจในความหวังดีของเพื่อนชูอวิ๋นเตี๋ยด้วยนะ ซิงเหอ ข้อนี้พอมาถึงตรงนี้แล้วต้องแก้ยังไงต่อเหรอ”

Chinese

看著王星河給吳洛熙講題，楚韻蝶在一旁覺得很扎眼。

Thai

เมื่อเห็นหวังซิงเหออธิบายโจทย์ให้อู๋ลั่วซีฟัง ชูอวิ๋นเตี๋ยที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนัก

Chinese

怎麼回事？

Thai

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

Chinese

這兩人關係怎麼緩解了？發生了什麼？

Thai

ความสัมพันธ์ของสองคนนี้คลี่คลายลงได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นกัน

Chinese

而楚韻蝶給王星河說話，王星河也是愛搭不理的。

Thai

และเมื่อชูอวิ๋นเตี๋ยพูดกับหวังซิงเหอ เขาก็ทำท่าทีเย็นชาไม่ค่อยอยากจะคุยด้วย

Chinese

楚韻蝶給王星河傳小紙條，王星河直接疊起來，放進垃圾袋。

Thai

พอชูอวิ๋นเตี๋ยส่งกระดาษโน้ตแผ่นเล็กให้หวังซิงเหอ เขาก็พับมันทันทีแล้วโยนใส่ถุงขยะ

Chinese

“喂，王星河，你搞什麼鬼？”

Thai

“นี่ หวังซิงเหอ นายเล่นบ้าอะไรเนี่ย”

Chinese

“楚韻蝶，你在搞什麼鬼？”

Thai

“ชูอวิ๋นเตี๋ย เธอต่างหากที่เล่นบ้าอะไรอยู่”

Chinese

“我幹什麼了？虧我還告訴你那麼機密的事情。”

Thai

“ฉันทำอะไรล่ะ อุตส่าห์บอกเรื่องที่เป็นความลับขนาดนั้นให้นายแท้ ๆ”

Chinese

“我倒是沒想到你竟然是這樣的人，沒什麼事，你還是別理我了。”

Thai

“ฉันเองก็ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ ถ้าไม่มีเรื่องอะไร เธอก็อย่ามายุ่งกับฉันอีกเลยดีกว่า”

Chinese

“你！”

Thai

“นาย!”

Chinese

過了幾天，王星河直接給沈篤知申請，說想要換一個座位，然後坐在了榮旭旁邊。

Thai

หลายวันต่อมา หวังซิงเหอได้ยื่นเรื่องต่อเสิ่นตู่จือโดยตรงว่าต้องการขอเปลี่ยนที่นั่ง จากนั้นก็ย้ายไปนั่งข้างหรงซวี่

Chinese

“星河，我的好兄弟，歡迎你回歸！”榮旭張開雙臂，但是被王星河直接無視。

Thai

“ซิงเหอ พี่น้องที่ดีของฉัน ยินดีต้อนรับการกลับมานะ!” หรงซวี่อ้าแขนทั้งสองข้างออก แต่กลับถูกหวังซิงเหอเมินใส่โดยสิ้นเชิง

Chinese

“得了，我來是監督你學習的。”

Thai

“พอเลย ฉันมาเพื่อจับตาดูการเรียนของนายต่างหาก”

Chinese

“星河，有你這樣的好哥們，我真是三生有幸，仗義！”

Thai

“ซิงเหอ มีสหายที่ดีอย่างนายเนี่ย ชาตินี้ฉันโชคดีจริง ๆ มีน้ำใจนักเลงมาก!”

Chinese

“你和你那個小女友怎麼樣了？”

Thai

“นายกับแฟนสาวตัวน้อยของนายเป็นยังไงบ้างแล้วล่ะ”

Chinese

“嘿嘿，當然是和好了，大丈夫能屈能伸，道個歉認個錯，把事情說開了，不就好了。”

Thai

“ฮิฮิ คืนดีกันแล้วสิ ลูกผู้ชายต้องยืดหยุ่นได้ ขอโทษยอมรับผิด พูดคุยเคลียร์กันให้ชัดเจนก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“可以啊，覺悟挺高啊。”

Thai

“เข้าท่าดีนี่ รู้คิดดีไม่เบานะ”

Chinese

“那肯定，我已經想好了，這五十天我要努力衝刺一下！”

Thai

“มันแน่อยู่แล้ว ฉันคิดไว้แล้วล่ะว่า ในช่วงห้าสิบวันนี้ฉันจะทุ่มสุดตัวเพื่อพุ่งชนเป้าหมาย!”

Chinese

“加油。”

Thai

“สู้ ๆ”

Chinese

而王星河也是收到了蘇芷蘭發來的消息，說秦雪瑩出了點事情，為了避嫌，就不再去給他補習了，有什麼問題，在手機上問就行了。

Thai

ขณะเดียวกัน หวังซิงเหอก็ได้รับข้อความจากซูจื่อหลานที่ส่งมาบอกว่า ฉินเสวี่ยอิ๋งมีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อย เพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา จึงจะไม่มาสอนพิเศษให้เขาอีก หากมีคำถามอะไรก็ให้ถามทางโทรศัพท์มือถือแทน

Chinese

“出事情？怎麼了？二姐。”

Thai

“เกิดเรื่องเหรอครับ? เกิดอะไรขึ้นเหรอครับพี่รอง”

Chinese

“我已經解決了，你安心學習就行了。”

Thai

“พี่จัดการเรียบร้อยแล้ว เธอตั้งใจเรียนไปเถอะ”

Chinese

眼看著自己二姐不說，王星河連忙去問秦雪瑩。

Thai

เมื่อเห็นว่าพี่สาวคนรองของตนไม่ยอมบอก หวังซิงเหอจึงรีบไปถามฉินเสวี่ยอิ๋ง

Chinese

“雪瑩姐，聽我二姐說，你在學校遇到了點事情嗎？”

Thai

“พี่เสวี่ยอิ๋ง ได้ยินพี่รองบอกว่า พี่เจอปัญหาอะไรที่มหาวิทยาลัยเหรอครับ”

Chinese

秦雪瑩過了一會後回復道：“沒事了，星河，都解決了，但是最近我不能去給你補習了，蘇校長給你說了吧。”

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉินเสวี่ยอิ๋งจึงตอบกลับมาว่า “ไม่มีอะไรแล้วล่ะซิงเหอ จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว แต่ช่วงนี้พี่คงไปสอนพิเศษให้นายไม่ได้ รองอธิการบดีซูบอกนายแล้วใช่ไหม”

Chinese

“我聽說了，到底發生什麼事了？雪瑩姐是你生病了嗎？”

Thai

“ผมได้ยินมาแล้วครับ สรุปว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ พี่เสวี่ยอิ๋งไม่สบายเหรอครับ”

Chinese

“不是啦，沒什麼事，你好好學習，快高考了，不會的題問我哦。”

Thai

“ไม่ใช่หรอกจ้า ไม่มีอะไรจริง ๆ นายตั้งใจเรียนเถอะ ใกล้จะสอบเกาเข่าแล้ว มีโจทย์ข้อไหนที่ไม่เข้าใจก็ถามพี่ได้นะ”