ตกลงใครกันแน่ที่กินอาหารหมา?

Chinese

王星河現在就想立馬下車，可惜上了賊船。

Thai

ตอนนี้หวังซิงเหออยากจะลงจากรถทันทีเลย ทว่าน่าเสียดายที่ดันขึ้นเรือโจรมาเสียแล้ว

Chinese

“這裡，詩詩！”看到白詩詩后，榮旭打開窗戶，沖著白詩詩揮手。

Thai

“ตรงนี้ ซือซือ!” เมื่อเห็นไป๋ซือซือ หรงซวี่ก็เปิดกระจกหน้าต่างแล้วโบกมือให้ไป๋ซือซือ

Chinese

今天白詩詩穿了一個白色的襯衫，下面是一個粉色的半身長裙，看起來清純乖巧。

Thai

วันนี้ไป๋ซือซือสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ท่อนล่างเป็นกระโปรงยาวครึ่งตัวสีชมพู ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาและเรียบร้อยน่ารัก

Chinese

白詩詩看到榮旭后，臉上的神色看起來還是有些緊張。

Thai

หลังจากไป๋ซือซือเห็นหรงซวี่ สีหน้าของเธอก็ยังดูประหม่าอยู่บ้าง

Chinese

“詩詩，這個是我朋友，我這個朋友來頭可大了！”

Thai

“ซือซือ นี่เพื่อนฉัน เพื่อนฉันคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ!”

Chinese

別看夏詩詩平時挺活潑的，但和榮旭在一起，還是有些羞澀的。

Thai

อย่าดูว่าปกติเซี่ยซือซือค่อนข้างร่าเริงมีชีวิตชีวา แต่พออยู่กับหรงซวี่ เธอก็ยังคงมีความเขินอายอยู่บ้าง

Chinese

“你好，我叫夏詩詩”

Thai

“สวัสดี ฉันชื่อเซี่ยซือซือ”

Chinese

“你好，我叫......”

Thai

“สวัสดี ฉันชื่อ…”

Chinese

“欸欸欸，你先別說自己名字，要保持點神秘感，詩詩，你猜我這個同學叫什麼名字？”榮旭問道。

Thai

“เฮ้ๆๆ นายอย่าเพิ่งบอกชื่อตัวเองสิ ต้องรักษาความรู้สึกลึกลับไว้หน่อย ซือซือ เธอลองทายดูสิว่าเพื่อนร่วมชั้นคนนี้ของฉันชื่ออะไร?” หรงซวี่ถาม

Chinese

“是誰啊，我不知道。”

Thai

“ใครเหรอ ฉันไม่รู้หรอก”

Chinese

夏詩詩坐到了後排，王星河在前邊坐著。

Thai

เซี่ยซือซือนั่งลงที่เบาะหลัง ส่วนหวังซิงเหอนั่งอยู่ข้างหน้า

Chinese

“還是個帥哥啊。”夏詩詩看清楚正臉后說道。

Thai

“เป็นหนุ่มหล่อด้วยนี่นา” เซี่ยซือซือพูดขึ้นหลังจากมองเห็นใบหน้าตรงๆ ได้ชัดเจน

Chinese

“夏詩詩！那你的意思是我不帥嘍？”

Thai

“เซี่ยซือซือ! ถ้างั้นความหมายของเธอก็คือฉันไม่หล่อล่ะสิ?”

Chinese

“是啊，也就湊合吧。”

Thai

“ใช่แล้ว ก็พอดูได้ล่ะนะ”

Chinese

“哼！哼！”一句湊合讓榮旭氣得幾分鐘都沒說話，看來氣的夠嗆。

Thai

“ฮึ! ฮึ!” คำว่าพอดูได้ทำเอาหรงซวี่โมโหจนไม่พูดไม่จาไปหลายนาที ดูท่าจะโกรธไม่เบาเลยทีเดียว

Chinese

王星河為了緩解尷尬，主動說道：“詩詩你好，我叫王星河。”

Thai

หวังซิงเหอพูดเปิดบทสนทนาเพื่อคลายความกระอักกระอ่วน “สวัสดีซือซือ ฉันชื่อหวังซิงเหอ”

Chinese

“王星河？怎麼那麼熟悉？”

Thai

“หวังซิงเหอ? ทำไมคุ้นจัง?”

Chinese

“天啊！你是那個！”

Thai

“คุณพระ! นายคือคนนั้น!”

Chinese

“對，剛剛榮旭讓你猜，你也沒猜，我就乾脆自己介紹了。”

Thai

“ใช่แล้ว เมื่อกี้หรงซวี่ให้เธอทาย เธอก็ไม่ได้ทาย ฉันก็เลยแนะนำตัวเองซะเลย”

Chinese

“我去！你竟然是王星河！高考歷史最高分！好厲害！沒想到你長那麼帥啊！”

Thai

“ให้ตายสิ! นายคือหวังซิงเหอจริงๆ ด้วย! คนที่ได้คะแนนสอบเกาเขาสูงสุดในประวัติศาสตร์! เก่งสุดยอดไปเลย! นึกไม่ถึงเลยนะว่านายจะหล่อขนาดนี้!”

Chinese

“還好，我覺得榮旭更帥一點。”

Thai

“ไม่ขนาดนั้นหรอก ฉันคิดว่าหรงซวี่หล่อกว่าหน่อยนะ”

Chinese

王星河謙虛的說道。

Thai

หวังซิงเหอกล่าวอย่างถ่อมตัว

Chinese

只見榮旭在那裡哼哼著。

Thai

เห็นเพียงหรงซวี่ส่งเสียงฮึดฮัดอยู่ตรงนั้น

Chinese

“是，但是他沒你帥，有女朋友嗎？給你介紹個姐妹認識？”

Thai

“ใช่ แต่เขาไม่หล่อเท่านาย มีแฟนหรือยังล่ะ? ให้ฉันแนะนำเพื่อนสาวให้รู้จักไหม?”

Chinese

榮旭聽到后哼的更厲害了，不是哥們，說好的讓你過來吃狗糧的，怎麼感覺吃狗糧的是我啊！

Thai

พอหรงซวี่ได้ยินก็ยิ่งส่งเสียงฮึดฮัดหนักขึ้น ไม่ใช่แล้วเพื่อน ตกลงกันว่าจะให้นายมากินอาหารหมาแท้ๆ ทำไมรู้สึกเหมือนคนที่ต้องกินอาหารหมาคือฉันกันล่ะเนี่ย!

Chinese

“不用了，詩詩，我已經有女朋友了。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกซือซือ ฉันมีแฟนแล้ว”

Chinese

“啊！那真是太可惜了，我身邊可是有很多好姐妹的！”

Thai

“อ๊ะ! งั้นก็น่าเสียดายแย่เลย รอบตัวฉันมีเพื่อนสาวดีๆ ตั้งเยอะแยะ!”

Chinese

夏詩詩剛剛都想把柳清夢介紹給王星河了，夏詩詩聽到柳清夢說還要半個月才能見面后，就感覺柳清夢那個對象不靠譜。

Thai

เมื่อกี้เซี่ยซือซือเกือบจะแนะนำหลิวชิงเมิ่งให้หวังซิงเหอแล้ว หลังจากเซี่ยซือซือได้ยินหลิวชิงเมิ่งบอกว่าต้องรออีกครึ่งเดือนถึงจะได้เจอกัน เธอก็รู้สึกว่าแฟนของหลิวชิงเมิ่งคนนั้นดูไม่น่าไว้ใจ

Chinese

一而再再而三的推遲見面，那有什麼見不得人的？

Thai

เลื่อนการเจอกันครั้งแล้วครั้งเล่า มีอะไรให้ต้องหลบๆ ซ่อนๆ กัน?

Chinese

肯定有問題，所以夏詩詩就有了這個打算，最近在物色優秀的男生，準備介紹給柳清夢。

Thai

ต้องมีปัญหาแน่ๆ ดังนั้นเซี่ยซือซือจึงมีแผนการนี้ ช่วงนี้กำลังมองหาผู้ชายดีๆ สักคนเพื่อเตรียมจะแนะนำให้หลิวชิงเมิ่ง

Chinese

自己這閨蜜太戀愛腦了！

Thai

เพื่อนสนิทของเธอนี่สมองมีแต่เรื่องความรักเกินไปแล้ว!

Chinese

看這王星河各方面條件還都不錯！

Thai

ดูหวังซิงเหอคนนี้คุณสมบัติด้านต่างๆ ก็ไม่เลวเลย!

Chinese

“嗯，今晚上一定要觀察一下王星河了。”夏詩詩心裡做了個決定。

Thai

“อืม คืนนี้ต้องสังเกตดูหวังซิงเหอให้ดีเสียแล้ว” เซี่ยซือซือตัดสินใจในใจ

Chinese

“星河，你平時是住校嗎？”

Thai

“ซิงเหอ ปกตินายพักอยู่ในมหาวิทยาลัยเหรอ?”

Chinese

“對，我住校。”

Thai

“ใช่ ฉันพักอยู่ในมหาวิทยาลัย”

Chinese

“真好，今天你們軍訓的教官還好吧。”

Thai

“ดีจัง วันนี้ครูฝึกการฝึกทหารของพวกนายโอเคไหม”

Chinese

“不太好，挺嚴厲的。”

Thai

“ไม่ค่อยดีเท่าไร เข้มงวดมากเลย”

Chinese

“我們的教官可好了，可能是因為我們是女孩子的緣故吧。”

Thai

“ครูฝึกของพวกเราดีมากเลย อาจเป็นเพราะพวกเราเป็นผู้หญิงล่ะมั้ง”

Chinese

夏詩詩一路上都在和王星河說話，榮旭都感覺自己現在泛著綠光。

Thai

ตลอดทางเซี่ยซือซือคุยกับหวังซิงเหอไม่หยุด หรงซวี่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเปล่งแสงสีเขียวอยู่เลย

Chinese

十分鐘到路程，榮旭覺得特別的漫長。

Thai

การเดินทางสิบนาที หรงซวี่กลับรู้สึกว่ามันช่างยาวนานเหลือเกิน

Chinese

“星河，你先去找吳洛熙他們，我和詩詩去停車。”

Thai

“ซิงเหอ นายไปหาพวกอู๋ลั่วซีก่อนเถอะ ฉันกับซือซือจะไปจอดรถ”

Chinese

“行，你們去吧，我先去找他們。”

Thai

“ได้ พวกนายไปเถอะ ฉันจะไปหาพวกเขาก่อน”

Chinese

等王星河走後，榮旭就忍不住開口道：“夏詩詩，你什麼意思？”

Thai

หลังจากหวังซิงเหอเดินจากไป หรงซวี่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากว่า “เซี่ยซือซือ เธอหมายความว่ายังไง?”

Chinese

“什麼我什麼意思？你那麼凶幹什麼？”

Thai

“ฉันหมายความว่ายังไงอะไรกัน? นายจะดุขนาดนั้นทำไม?”

Chinese

“星河是你男朋友還是我是？你一路上都沒有關係到我！”

Thai

“ซิงเหอเป็นแฟนเธอหรือฉันเป็นกันแน่? ตลอดทางเธอไม่ได้สนใจฉันเลยสักนิด!”

Chinese

看著榮旭一臉吃醋的樣子，夏詩詩噗嗤一下笑了。

Thai

เมื่อมองดูท่าทางหึงหวงของหรงซวี่ เซี่ยซือซือก็หลุดขำพรืดออกมา

Chinese

“吃醋了？”

Thai

“หึงเหรอ?”

Chinese

“沒有！”

Thai

“เปล่า!”

Chinese

“哎呀，好了，是我不好，行了吧，沒有顧及到你的感受，我是想多了解一下星河，我有個閨蜜，挺漂亮的，我想把星河介紹給她！”

Thai

“โธ่ เอาน่า ฉันผิดเอง พอใจไหมล่ะ ที่ไม่ได้คำนึงถึงความรู้สึกของนาย ฉันแค่อยากทำความรู้จักซิงเหอให้มากขึ้นน่ะ ฉันมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง สวยมากเลยนะ ฉันอยากจะแนะนำซิงเหอให้เธอ!”

Chinese

“夏詩詩，星河都有女朋友了，你還介紹？”

Thai

“เซี่ยซือซือ ซิงเหอมีแฟนแล้ว เธอยังจะแนะนำอีกเหรอ?”

Chinese

“哎呀，那不是萬一可以呢？”

Thai

“โธ่ ก็เผื่อว่ามันเป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“詩詩，我勸你別亂搞啊，你這是破壞人家感情。”

Thai

“ซือซือ ฉันเตือนเธอว่าอย่าทำอะไรแผลงๆ นะ นี่เธอกำลังทำลายความสัมพันธ์ของคนอื่นนะ”

Chinese

“好吧，那我不介紹了，不介紹了。”

Thai

“ก็ได้ งั้นฉันไม่แนะนำแล้ว ไม่แนะนำแล้ว”

Chinese

“那走吧。”

Thai

“งั้นก็ไปกันเถอะ”

Chinese

榮旭下車后，夏詩詩也趕緊下車。

Thai

หลังจากหรงซวี่ลงจากรถ เซี่ยซือซือก็รีบลงจากรถตาม

Chinese

看著榮旭自顧自走自己的。

Thai

เมื่อเห็นหรงซวี่เดินดุ่มๆ ไปคนเดียว

Chinese

夏詩詩趕緊一路小跑來到了榮旭旁邊。

Thai

เซี่ยซือซือจึงรีบวิ่งเหยาะๆ ไปอยู่ข้างกายหรงซวี่

Chinese

“還生氣呢！”

Thai

“ยังโกรธอยู่อีกเหรอ!”

Chinese

榮旭把頭扭一邊。

Thai

หรงซวี่หันหน้าหนีไปอีกทาง

Chinese

“好啦！別生氣了，旭旭，我知道錯啦！”

Thai

“เอาน่า! อย่าโกรธเลยนะ ซวี่ซวี่ ฉันรู้ตัวว่าผิดแล้ว!”

Chinese

“沒用！”

Thai

“ไม่ได้ผลหรอก!”

Chinese

“那現在呢？”榮旭突然感覺手掌一熱，夏詩詩的手臂穿過榮旭的胳膊，牽了榮旭的手。

Thai

“แล้วตอนนี้ล่ะ?” หรงซวี่พลันรู้สึกอุ่นวาบที่ฝ่ามือ แขนของเซี่ยซือซือสอดผ่านแขนของหรงซวี่แล้วจับมือของเขาเอาไว้

Chinese

“詩詩，你！”

Thai

“ซือซือ เธอ!”

Chinese

“怎麼？嫌我手熱啊，那不牽了？”

Thai

“ทำไม รังเกียจว่ามือฉันร้อนเหรอ งั้นไม่จับแล้วนะ?”

Chinese

榮旭聽到后連忙抓緊。

Thai

พอหรงซวี่ได้ยินก็รีบกุมแน่นทันที

Chinese

“牽都牽了，還有不牽的道理？”

Thai

“จับไปแล้ว จะมีเหตุผลให้ปล่อยได้ยังไง?”

Chinese

“那你看著一臉不樂意。”夏詩詩低著頭 看著鞋子小聲說道。

Thai

“ก็นายดูทำหน้าไม่สบอารมณ์นี่นา” เซี่ยซือซือก้มหน้ามองรองเท้าพลางเอ่ยเสียงเบา

Chinese

“是嗎？那現在呢？”

Thai

“งั้นเหรอ? แล้วตอนนี้ล่ะ?”

Chinese

榮旭突然停了，把夏詩詩轉了過來，對著自己。

Thai

หรงซวี่หยุดเดินกะทันหัน แล้วหมุนตัวเซี่ยซือซือให้หันมาประจันหน้ากับตนเอง

Chinese

“哎呀。”

Thai

“ว้าย”

Chinese

看著夏詩詩，榮旭直接把她抱住。

Thai

เมื่อมองดูเซี่ยซือซือ หรงซวี่ก็ดึงเธอเข้ามากอดไว้โดยตรง

Chinese

“羞死人了，你幹什麼！”

Thai

“น่าอายจะตาย นายทำอะไรเนี่ย!”

Chinese

“怎麼？現在覺得害羞了？”

Thai

“ทำไม? ตอนนี้รู้สึกอายแล้วเหรอ?”

Chinese

“快走啦，他們都在等著呢！”

Thai

“รีบไปได้แล้ว พวกเขากำลังรอกันอยู่นะ!”

Chinese

此時，王星河已經坐在了這個充滿詭異氣氛的房間里。

Thai

ขณะนี้ หวังซิงเหอนั่งอยู่ในห้องที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศพิลึกกึกกือนี้เรียบร้อยแล้ว

Chinese

房間中，除了楚韻蝶和吳洛熙還有白正洋。

Thai

ภายในห้อง นอกจากชูอวิ๋นเตี๋ยและอู๋ลั่วซีแล้ว ยังมีไป๋เจิ้งหยางอยู่อีกคน

Chinese

白正洋高考的時候超常發揮，竟然考上了京都大學，雖然是壓線進的，但也是非常好了。

Thai

ตอนสอบเกาเขาไป๋เจิ้งหยางทำผลงานได้เกินคาด ถึงกับสอบติดมหาวิทยาลัยจิงตู แม้ว่าจะติดด้วยคะแนนเฉียดฉิวเส้นตัดเกณฑ์ก็ตาม แต่นี่ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

Chinese

人生就是這樣，你可以輸無數次，但是最關鍵的那一次你只要贏了，就成功了！

Thai

ชีวิตคนเราก็เป็นแบบนี้ คุณจะแพ้กี่ร้อยกี่พันครั้งก็ได้ แต่ขอเพียงครั้งที่สำคัญที่สุดครั้งนั้นคุณชนะ คุณก็ประสบความสำเร็จแล้ว!

Chinese

白正洋看到王星河后，像是看到了救世主。

Thai

หลังจากไป๋เจิ้งหยางเห็นหวังซิงเหอ ก็ราวกับเห็นพระผู้ช่วยให้รอด

Chinese

“星河，你總算來了，榮旭呢？他不是今天要帶他女朋友來？”

Thai

“ซิงเหอ นายมาถึงเสียที หรงซวี่ล่ะ? วันนี้เขาไม่ได้จะพาแฟนมาด้วยเหรอ?”

Chinese

“在停車了，馬上就到了。”

Thai

“กำลังจอดรถอยู่ ประเดี๋ยวก็มาถึงแล้ว”

Chinese

“星河，好久不見哦！坐我旁邊吧。”楚韻蝶看到王星河后，甜甜的笑著說道。

Thai

“ซิงเหอ ไม่เจอกันนานเลยนะ! มานั่งข้างฉันสิ” ชูอวิ๋นเตี๋ยมองเห็นหวังซิงเหอแล้วก็ยิ้มหวานพลางเอ่ยขึ้น

Chinese

“星河，這裡！”吳洛熙也是喊道，兩女又對上了。

Thai

“ซิงเหอ ทางนี้!” อู๋ลั่วซีก็ร้องเรียกเช่นกัน สองสาวประจันหน้ากันอีกแล้ว

Chinese

“我坐這就行了。”王星河直接坐在了白正洋的旁邊。

Thai

“ฉันนั่งตรงนี้ก็พอแล้ว” หวังซิงเหอนั่งลงข้างๆ ไป๋เจิ้งหยางทันที

Chinese

“怎麼樣？今天軍訓還行吧。”

Thai

“เป็นยังไงบ้าง? วันนี้การฝึกทหารพอไหวไหม”

Chinese

“挺好的，不累。”

Thai

“ก็ดีนะ ไม่เหนื่อย”

Chinese

“星河，高考不錯嘛，拿下全市第一了哦，最終還是沒超過你。”楚韻蝶無奈的語氣說道。

Thai

“ซิงเหอ เกาเขาทำได้ไม่เลวเลยนะ คว้าอันดับหนึ่งของทั้งเมืองมาได้เชียว สุดท้ายฉันก็ยังเอาชนะนายไม่ได้อยู่ดี” ชูอวิ๋นเตี๋ยพูดด้วยน้ำเสียงจนใจ

Chinese

“你也很厲害了。”

Thai

“เธอก็เก่งมากแล้ว”

Chinese

“唉，跟你比，還差了十幾分呢。”

Thai

“เฮ้อ พอเทียบกับนายแล้ว ยังห่างตั้งสิบกว่าคะแนนแน่ะ”

Chinese

隨著王星河的到來，白正洋鬆了一大口氣。

Thai

เมื่อหวังซิงเหอมาถึง ไป๋เจิ้งหยางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกยกใหญ่

Chinese

而到了飯店門口，夏詩詩主動把榮旭的手給甩開。

Thai

ครั้นมาถึงหน้าประตูร้านอาหาร เซี่ยซือซือก็สะบัดมือของหรงซวี่ออกเอง

Chinese

“幹什麼？”

Thai

“ทำอะไรน่ะ?”

Chinese

“到了啊！”

Thai

“ถึงแล้วไง!”

Chinese

“到了怎麼了？牽著手為什麼鬆開啊。”

Thai

“ถึงแล้วมันทำไมล่ะ? จับมือกันอยู่ทำไมต้องปล่อยด้วย”

Chinese

“哎呀！不為什麼！就是到了，不牽了！”

Thai

“โอ๊ย! ไม่มีทำไมทั้งนั้นแหละ! ก็แค่ถึงแล้ว ไม่จับแล้ว!”

Chinese

“不管，我就要牽著！”榮旭拉著夏詩詩的手，就往包間里走。

Thai

“ไม่สน ฉันจะจับ!” หรงซวี่จูงมือเซี่ยซือซือแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังห้องส่วนตัว

Chinese

“哎呀，你怎麼那麼幼稚！”

Thai

“โธ่ ทำไมนายถึงได้ทำตัวเป็นเด็กขนาดนี้เนี่ย!”

Chinese

“只對你幼稚哦！”

Thai

“ทำตัวเป็นเด็กแค่กับเธอเท่านั้นแหละ!”

Chinese

“嘔！我要被你油吐了！”

Thai

“แหวะ! ฉันจะเลี่ยนจนอ้วกกับนายอยู่แล้วเนี่ย!”

Chinese

“怕我朋友看到尷尬？沒事！他們羨慕還來不及呢！”

Thai

“กลัวเพื่อนฉันเห็นแล้วจะกระอักกระอ่วนเหรอ? ไม่เป็นไร! พวกเขาอิจฉาแทบไม่ทันด้วยซ้ำ!”

Chinese

“喲！喲！喲！榮旭，可以啊，今天穿著一表人才，還領著女朋友來了！”

Thai

“โย่ว! โย่ว! โย่ว! หรงซวี่ ใช้ได้นี่ วันนี้แต่งตัวดูสง่าผ่าเผยเชียว แถมยังควงแฟนสาวมาด้วยอีกต่างหาก!”