ขอโอกาสให้ฉันสักครั้งได้ไหม

Chinese

“你還真是搞笑啊，為了套近乎還真是不擇手段。”柳清夢冷喝一聲說道。

Thai

“เธอนี่ตลกจังนะ เพื่อจะตีสนิทถึงกับทำได้ทุกวิถีทางเลยจริงๆ” หลิวชิงเมิ่งแค่นเสียงเย็นชาพูดขึ้น

Chinese

沈瀾若終於把目光轉向了柳清夢，“你是星河學弟的女朋友吧，你為什麼對我敵意那麼大？我只是想約星河學弟一個專訪。”

Thai

ในที่สุดเสิ่นหลานรั่วก็หันสายตาไปมองหลิวชิงเมิ่ง “เธอคงจะเป็นแฟนของรุ่นน้องซิงเหอสินะ ทำไมถึงได้ตั้งแง่รังเกียจฉันขนาดนั้นล่ะ ฉันก็แค่อยากจะขอนัดสัมภาษณ์พิเศษกับรุ่นน้องซิงเหอสักครั้งเอง”

Chinese

“是嗎？你想約我男朋友專訪也可以，你看他會不會同意？”

Thai

“งั้นเหรอ อยากนัดสัมภาษณ์พิเศษแฟนฉันก็ย่อมได้ เธอดูเอาแล้วกันว่าเขาจะยอมตกลงไหม”

Chinese

沈瀾若重新看向王星河。

Thai

เสิ่นหลานรั่วหันกลับมามองหวังซิงเหออีกครั้ง

Chinese

“對不起啊，我暫時沒有這個打算。”

Thai

“ขอโทษด้วยนะครับ ตอนนี้ผมยังไม่มีความคิดเรื่องนี้”

Chinese

“星河學弟，我知道你可能本人比較低調，今年暑假的時候你就一直沒有露面，但是現在既然公布了，那就給我一次機會，讓我對你進行一次專訪，可以嗎？”

Thai

“รุ่นน้องซิงเหอ พี่รู้ว่าปกติเธออาจจะชอบทำตัวเงียบๆ ตอนปิดเทอมหน้าร้อนปีนี้เธอก็ไม่ยอมปรากฏตัวเลย แต่ในเมื่อตอนนี้เปิดเผยแล้ว ก็ให้โอกาสพี่สักครั้ง ให้พี่ได้สัมภาษณ์พิเศษเธอสักรอบได้ไหม”

Chinese

“就是一些很普通的問題，不會涉及到隱私的。”

Thai

“ก็แค่คำถามธรรมดาๆ ทั่วไป ไม่แตะต้องเรื่องความเป็นส่วนตัวหรอก”

Chinese

“抱歉，我暫時沒有這個想法，我們還在吃飯。”

Thai

“ขอโทษด้วยครับ ตอนนี้ผมยังไม่มีความคิดจะทำ และพวกเรากำลังกินข้าวกันอยู่”

Chinese

“行，那星河學弟你先吃飯吧，要不然我們加個聯繫方式吧。”

Thai

“ได้ งั้นรุ่นน้องซิงเหอกินข้าวก่อนเถอะ หรือไม่อย่างนั้นเรามาแลกช่องทางติดต่อกันไว้หน่อยดีไหม”

Chinese

“對不起啊，我男朋友不加女生聯繫方式。”柳清夢直接出口回絕了。

Thai

“ขอโทษด้วยนะ แฟนฉันไม่แอดช่องทางติดต่อของพวกผู้หญิง” หลิวชิงเมิ่งเอ่ยปฏิเสธออกไปตรงๆ

Chinese

“這位美女，你對自己是不是也太沒信心了，還是說，你對星河學弟沒有信心。”

Thai

“คนสวย เธอไม่มั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่า หรือจะบอกว่า เธอไม่มั่นใจในตัวรุ่นน้องซิงเหอกันแน่”

Chinese

“你少在這裡挑撥離間，這裡不歡迎你，我們要吃飯了，謝謝。”

Thai

“เธอหยุดยุแยงตะแคงรั่วตรงนี้ได้แล้ว ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอ พวกเราจะกินข้าวแล้ว ขอบคุณ”

Chinese

“我們肯定還會見面的。”

Thai

“พวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่”

Chinese

沈瀾若意味深長的看了一眼王星河，跟著同伴走了。

Thai

เสิ่นหลานรั่วส่งสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งให้หวังซิงเหอแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตามเพื่อนของเธอไป

Chinese

“寶寶，你看看她！好討厭！你可不能答應她去那個專訪，這個女人一看就是壞女人，她就是對你動了歪心思！”

Thai

“เป่าเปา ดูเธอสิ! น่ารำคาญชะมัด! นายห้ามตอบตกลงไปให้สัมภาษณ์พิเศษกับเธอนะ ผู้หญิงคนนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี หล่อนคิดไม่ซื่อกับนายชัดๆ!”

Chinese

“嗯嗯，夢夢，我不會去的，不過，就是和我說兩句話，你怎麼知道她動了歪心思？”

Thai

“อื้มๆ เมิ่งเมิ่ง ฉันไม่ไปหรอก แต่แค่คุยกับฉันสองสามประโยค เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาคิดไม่ซื่อล่ะ”

Chinese

“肯定啊！處心積慮的接近寶寶，肯定目的不單純啊！”

Thai

“แน่อยู่แล้วสิ! วางแผนพยายามเข้าใกล้เป่าเปาขนาดนี้ จุดประสงค์ไม่บริสุทธิ์ใจแน่นอน!”

Chinese

“嗯嗯，反正我是不會答應她的，夢夢你就放心吧。”

Thai

“อื้มๆ ยังไงฉันก็ไม่ตอบตกลงเธอหรอก เมิ่งเมิ่งสบายใจได้เลย”

Chinese

經過沈瀾若這麼一鬧，柳清夢也沒吃下去的心思。

Thai

หลังจากที่เสิ่นหลานรั่วเข้ามาก่อกวนเช่นนี้ หลิวชิงเมิ่งก็ไม่มีกะจิตกะใจจะกินต่อแล้ว

Chinese

“還有那麼多啊，怎麼辦？打包可以嗎？”

Thai

“ยังเหลืออีกตั้งเยอะ ทำยังไงดีล่ะ ห่อกลับได้ไหม”

Chinese

“可以啊，夢夢，你才吃這麼一點就吃飽了？”

Thai

“ได้สิ เมิ่งเมิ่ง เธอกินแค่นิดเดียวก็อิ่มแล้วเหรอ”

Chinese

“你知道的，女生的胃可都是很小的，飯量不大的。”

Thai

“นายก็รู้ กระเพาะของผู้หญิงเล็กนิดเดียวเอง กินได้ไม่เยอะหรอก”

Chinese

“那你要帶走嗎？”

Thai

“งั้นเธอจะเอากลับไปด้วยไหม”

Chinese

“嗯嗯，可以嗎？說不定回去又餓了。”

Thai

“อื้มๆ ได้ไหมล่ะ ไม่แน่ว่าพอกลับไปแล้วอาจจะหิวขึ้นมาอีก”

Chinese

“餓那麼快呀，可以啊，你帶走吧，我回宿舍也是便宜他們幾個。”

Thai

“หิวเร็วขนาดนั้นเชียว ได้สิ เธอเอากลับไปเถอะ ถ้าฉันเอาเข้าหอพักไปก็มีแต่จะเข้าทางพวกนั้นเสียเปล่าๆ”

Chinese

把柳清夢送回去后，王星河還沒走到學校門口就被消息轟炸了。

Thai

หลังจากส่งหลิวชิงเมิ่งกลับไปแล้ว หวังซิงเหอยังเดินไม่ถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยก็ถูกข้อความกระหน่ำส่งเข้ามาไม่หยุด

Chinese

“老王，回來了沒有，江湖救急！”

Thai

“เหล่าหวัง กลับมาหรือยัง ขอความช่วยเหลือด่วน!”

Chinese

“對啊，老王，十萬火急，速回消息！”

Thai

“ใช่แล้วเหล่าหวัง ด่วนจี๋เลย ตอบข้อความด่วน!”

Chinese

王星河手機不停的響，拿出手機一看，嚇了一跳。

Thai

โทรศัพท์ของหวังซิงเหอดังขึ้นไม่หยุด พอหยิบออกมาดูก็ตกใจไม่น้อย

Chinese

這三個人真能發啊，一會就是幾十條轟炸。

Thai

เจ้าสามคนนี้ส่งเก่งกันจริงๆ แป๊บเดียวก็กระหน่ำมาหลายสิบข้อความแล้ว

Chinese

“幾人活爹，你們這又是幹啥呢。”

Thai

“ท่านพ่อทั้งหลาย พวกนายจะทำอะไรกันอีกล่ะเนี่ย”

Chinese

“老王啊，我們等你等著好苦啊！救命啊！”

Thai

“เหล่าหวัง พวกเรารอนายจนจะขาดใจตายอยู่แล้ว! ช่วยด้วย!”

Chinese

“怎麼？宿舍被炸了？”

Thai

“ทำไม หอพักโดนบึ้มแล้วเหรอ”

Chinese

“不是。”

Thai

“ไม่ใช่”

Chinese

“那是怎麼了？”

Thai

“แล้วมันเป็นอะไรล่ะ”

Chinese

“爸爸，我們餓了。”

Thai

“คุณพ่อ พวกเราหิวแล้ว”

Chinese

張啟軒：表情（可憐）

Thai

จางฉี่เซวียน: อิโมจิ (น่าสงสาร)

Chinese

李棟：表情（大哭）

Thai

หลี่ต้ง: อิโมจิ (ร้องไห้โฮ)

Chinese

陳志豪：表情（要飯）

Thai

เฉินจื้อหาว: อิโมจิ (ขอข้าวกิน)

Chinese

“我真服了，你們就是餓了？搞得跟人命關天一樣。”

Thai

“ฉันยอมใจเลยจริงๆ แค่หิวเนี่ยนะ ทำยังกับเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย”

Chinese

“老王，這不就是人命關天嗎？天大地大，吃飯最大啊！”

Thai

“เหล่าหวัง นี่มันก็เรื่องคอขาดบาดตายไม่ใช่เหรอ ฟ้าดินกว้างใหญ่ เรื่องกินเรื่องใหญ่ที่สุดนะ!”

Chinese

“你們幾個最好去死一死。”王星河都無語了，這幾個傢伙搞半天，就是餓了。

Thai

“พวกนายไปตายซะให้หมดเถอะ” หวังซิงเหอพูดไม่ออกเลยทีเดียว เจ้าพวกนี้เอะอะโวยวายตั้งนาน ที่แท้ก็แค่หิว

Chinese

“嘿嘿，給我帶份炒飯，加腸！”

Thai

“ฮิๆ ซื้อข้าวผัดให้กล่องหนึ่งนะ ใส่ไส้กรอกด้วย!”

Chinese

“我也要！”

Thai

“ฉันก็เอาด้วย!”

Chinese

“我要炒粉，爸爸！”

Thai

“ฉันอยากกินผัดหมี่ คุณพ่อ!”

Chinese

“你們等著吧，不要打擾我，否則回去給你們帶西北風。”

Thai

“พวกนายรอไปเถอะ อย่ามารบกวนฉัน ไม่อย่างนั้นขากลับฉันจะหิ้วลมตะวันตกเฉียงเหนือไปให้พวกนายกิน”

Chinese

“爸爸，從現在開始，我再說一句話我就是狗，汪汪！”

Thai

“คุณพ่อ ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ถ้าฉันพูดอีกแม้แต่คำเดียวฉันยอมเป็นหมาเลย โฮ่งๆ!”

Chinese

“加一，汪汪！”

Thai

“บวกหนึ่ง โฮ่งๆ!”

Chinese

“me too 汪汪！”

Thai

“ฉันก็เหมือนกัน โฮ่งๆ!”

Chinese

王星河來到校門口，有流動攤販在校門口賣小吃。

Thai

หวังซิงเหอเดินมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัย ตรงนั้นมีหาบเร่แผงลอยกำลังขายของกินเล่นอยู่

Chinese

王星河找了一家老兵炒飯，這家生意最好的，排了很長一隊。

Thai

หวังซิงเหอมองหาร้านข้าวผัดทหารผ่านศึก ร้านนี้ขายดีที่สุดและมีคนต่อแถวยาวเหยียด

Chinese

王星河剛好今天心情不錯，就勉為其難的給他們帶一份這個最火的老兵炒飯吧。

Thai

วันนี้หวังซิงเหออารมณ์ดีพอดี จึงยอมฝืนใจซื้อข้าวผัดทหารผ่านศึกสุดฮิตร้านนี้ไปฝากพวกนั้นสักหน่อย

Chinese

排了十幾分鐘隊，才到王星河。

Thai

ยืนต่อแถวอยู่สิบกว่านาที ถึงจะได้คิวของหวังซิงเหอ

Chinese

炒飯的老闆穿著迷彩服短袖，看起來好真像是老兵。

Thai

เจ้าของร้านข้าวผัดสวมเสื้อแขนสั้นลายพราง ดูไปแล้วเหมือนทหารผ่านศึกจริงๆ

Chinese

王星河還好奇的問了一下，炒飯的老闆也是很大方的承認了，說自己原來在部隊當炊事兵，炒出來的飯，可以說是這一片最好吃的，同學們都很照顧他的生意。

Thai

หวังซิงเหอเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจ้าของร้านข้าวผัดก็ยอมรับอย่างเปิดเผยว่าตนเคยเป็นทหารฝ่ายสูทกรรมในกองทัพมาก่อน ข้าวที่เขาผัดออกมาจึงเรียกได้ว่าอร่อยที่สุดในย่านนี้ เหล่านักศึกษาต่างก็ช่วยอุดหนุนกิจการของเขาเป็นอย่างดี

Chinese

拿好了打包的三份飯，王星河便準備回宿舍。

Thai

หลังจากรับข้าวทั้งสามกล่องที่ห่อเรียบร้อยแล้ว หวังซิงเหอก็เตรียมตัวเดินกลับหอพัก

Chinese

到了宿舍門口，王星河剛準備進去，就注意到在宿舍旁邊，蹲著一個女生。

Thai

เมื่อมาถึงหน้าประตูหอพัก หวังซิงเหอกำลังจะเดินเข้าไป ก็สังเกตเห็นว่าข้างๆ หอพักมีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งยองๆ อยู่

Chinese

女生看到王星河后，立馬跑了過來。

Thai

พอเด็กสาวเห็นหวังซิงเหอ เธอก็รีบวิ่งตรงเข้ามาทันที

Chinese

“洛熙？你怎麼在這？”

Thai

“ลั่วซี? เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ”

Chinese

“星河，你幹什麼去了？那麼晚才回來啊。”吳洛熙說這話的時候，還看著王星河手上提的飯。

Thai

“ซิงเหอ นายไปไหนมาเหรอ ดึกขนาดนี้ถึงเพิ่งกลับมา” ตอนที่อู๋ลั่วซีพูดประโยคนี้ สายตายังคงมองไปยังข้าวกล่องที่หวังซิงเหอถืออยู่ในมือ

Chinese

“哦，怎麼了？你找我有什麼事嗎？這麼晚了，還在這等著。”

Thai

“อ๋อ มีอะไรเหรอ เธอมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่า ดึกป่านนี้แล้วยังมารออยู่อีก”

Chinese

“星河，我有一句話想對你說。”吳洛熙的語氣突然變得特別的認真。

Thai

“ซิงเหอ ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะบอกนาย” น้ำเสียงของอู๋ลั่วซีพลันเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาเป็นพิเศษ

Chinese

“你說吧。”

Thai

“เธอพูดมาสิ”

Chinese

“我今晚唱歌的樣子美嗎？”

Thai

“คืนนี้ตอนฉันร้องเพลง สวยไหม”

Chinese

“很美，是不是收穫了一群小迷弟，小迷妹？”

Thai

“สวยมาก ได้แฟนคลับหนุ่มๆ สาวๆ เพียบเลยใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“如果說，這首歌，我是專門唱給你聽的呢？”

Thai

“แล้วถ้าจะบอกว่า เพลงนี้ ฉันตั้งใจร้องให้นายฟังคนเดียวล่ะ”

Chinese

“唱給我聽的？”

Thai

“ร้องให้ฉันฟังงั้นเหรอ”

Chinese

“你知道這首歌的名字叫小情歌嗎？”

Thai

“นายรู้ไหมว่าเพลงนี้มีชื่อว่าเพลงรักบทเล็ก”

Chinese

王星河點了點頭。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า

Chinese

“所以，王星河，我喜歡你，喜歡你很久了，能不能給我一次機會？”吳洛熙終於鼓足勇氣說了出來。

Thai

“เพราะฉะนั้น หวังซิงเหอ ฉันชอบนาย ชอบนายมานานแล้ว ช่วยให้โอกาสฉันสักครั้งได้ไหม” ในที่สุดอู๋ลั่วซีก็รวบรวมความกล้าพูดมันออกมา

Chinese

吳洛熙也感覺到，到了大學后，兩人見面的機會基本上沒有了，而這次可能是最好的時機，她必須要把握住這次機會，所以這才鼓起勇氣，來到了王星河的宿舍樓下。

Thai

อู๋ลั่วซีเองก็รู้สึกได้ว่าหลังจากเข้ามหาวิทยาลัย โอกาสที่ทั้งสองคนจะได้เจอกันแทบจะไม่มีเลย และครั้งนี้อาจเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด เธอจำเป็นต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงรวบรวมความกล้ามาดักรออยู่ที่ใต้หอพักของหวังซิงเหอ

Chinese

當和宿舍阿姨打聽到王星河還沒回來的時候，她就蹲在這裡等著，期間不知道動搖了多少次，但是，最終她還是留下來了，等到了王星河。

Thai

เมื่อสอบถามกับคุณป้าผู้ดูแลหอพักจนรู้ว่าหวังซิงเหอยังไม่กลับมา เธอก็นั่งยองๆ รออยู่ตรงนี้ ระหว่างนั้นไม่รู้ว่าจิตใจหวั่นไหวไปแล้วกี่ครั้ง แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงปักหลักรออยู่ จนกระทั่งได้เจอหวังซิงเหอ

Chinese

說出這句話之後，吳洛熙死死地盯著王星河，想要看王星河臉上的表情變化，因為緊張，緊握的拳頭，都在微微顫抖。

Thai

หลังจากพูดประโยคนี้ออกไป อู๋ลั่วซีก็จ้องมองหวังซิงเหอเขม็ง อยากจะดูการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเขา ความประหม่าทำให้กำปั้นที่กำแน่นของเธอสั่นระริกเล็กน้อย

Chinese

甚至睫毛都在顫抖。

Thai

แม้แต่ขนตาก็ยังสั่นไหว

Chinese

“洛熙，對不起。”

Thai

“ลั่วซี ขอโทษนะ”

Chinese

當聽到這三個字時，吳洛熙臉上的淚水唰一下就流下來了。

Thai

เมื่อได้ยินคำสามคำนี้ น้ำตาบนใบหน้าของอู๋ลั่วซีก็ร่วงเผาะลงมาทันที

Chinese

吳洛熙強顏歡笑著，臉上雖然有笑容，但是眼淚順著臉頰往下流。

Thai

อู๋ลั่วซีฝืนยิ้ม แม้บนใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่น้ำตากลับไหลรินอาบสองแก้ม

Chinese

“沒關係，你就當我發癲了，你是要給室友送飯吧，你快上去吧，炒飯涼了就不好吃了。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก นายคิดเสียว่าฉันเป็นบ้าไปเองก็แล้วกัน นายจะเอาข้าวไปส่งให้เพื่อนร่วมห้องใช่ไหม รีบขึ้นไปเถอะ ข้าวผัดเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะ”

Chinese

“我已經見過我的女朋友了。”

Thai

“ฉันไปเจอแฟนของฉันมาแล้วล่ะ”

Chinese

“怎麼樣？是不是很好？”

Thai

“เป็นยังไงบ้าง ดีมากเลยใช่ไหม”

Chinese

“嗯，很好，叫柳清夢，你知道她嗎？”

Thai

“อืม ดีมากเลยล่ะ เธอชื่อหลิวชิงเมิ่ง เธอรู้จักไหม”

Chinese

吳洛熙笑著搖了搖頭。

Thai

อู๋ลั่วซียิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

“是經管系的。”

Thai

“อยู่ภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการจัดการน่ะ”

Chinese

“恭喜你啊，星河，那我就走嘍。”

Thai

“ยินดีด้วยนะซิงเหอ งั้นฉันไปล่ะนะ”

Chinese

“行，要不我送你回去吧，你這個狀態看起來有點差。”

Thai

“ได้ ให้ฉันเดินไปส่งเธอดีกว่าไหม สภาพเธอดูน่าเป็นห่วงอยู่นะ”

Chinese

吳洛熙不斷地搖著頭，身體也往後退。

Thai

อู๋ลั่วซีส่ายหน้าไม่หยุด ร่างกายก็ค่อยๆ ถอยร่นไปข้างหลัง

Chinese

“好了！祝你幸福，我走了。”

Thai

“พอเถอะ! ขอให้นายมีความสุขนะ ฉันไปล่ะ”