บทที่ 106

นี่มันโชคหมาๆ อะไรกัน?

這是什麼狗運?

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“我說你們兩個不用那麼誇張吧,這都是真的。”

ไทย

“ฉันว่าพวกนายสองคนไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นก็ได้ มันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดนั่นแหละ”

จีน

“我也要網戀!這是什麼狗運氣啊,竟然能把校花撩到手,還是在網上!”

ไทย

“ฉันก็อยากมีความรักออนไลน์บ้าง! นี่มันแต้มบุญอะไรกันเนี่ย ถึงขั้นจีบดาวมหา’ลัยมาเป็นแฟนได้ แถมยังจีบในเน็ตอีกต่างหาก!”

จีน

“事實證明這是可以的,夢夢,我給你介紹一下,我的這三位室友。”

ไทย

“ความจริงมันพิสูจน์แล้วว่าทำได้ เมิ่งเมิ่ง ฉันขอแนะนำรูมเมททั้งสามคนของฉันให้เธอรู้จักนะ”

จีน

柳清夢聽著王星河的介紹,對著他們一一點了頭。

ไทย

หลิวชิงเมิ่งฟังการแนะนำตัวของหวังซิงเหอ พลางพยักหน้าทักทายพวกเขาทีละคน

จีน

“柳大美女,你果然是挺高冷的,和我猜測的一樣。”

ไทย

“สาวสวยหลิว เธอดูเย็นชาจริง ๆ ด้วย เหมือนอย่างที่ฉันเดาไว้เลย”

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

“那啥,看看想吃什麼,星河,來,你看看想吃什麼,還有柳大美女,今晚我請客,想吃什麼隨便點。”陳志豪把菜單遞給了王星河。

ไทย

“เอาล่ะ ดูสิว่าอยากกินอะไร ซิงเหอ มา นายดูสิว่าอยากกินอะไร แล้วก็สาวสวยหลิวด้วย คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง อยากกินอะไรสั่งได้ตามสบายเลย” เฉินจื้อหาวส่งเมนูให้หวังซิงเหอ

จีน

“我都可以,夢夢,你看你想吃什麼?”

ไทย

“ฉันได้หมดแหละ เมิ่งเมิ่ง เธอดูสิว่าอยากกินอะไร”

จีน

“喲,還夢夢。”李棟在一旁酸道。

ไทย

“แหม มีเรียกเมิ่งเมิ่งด้วย” หลี่ต้งเอ่ยแซวด้วยความอิจฉาตาร้อนอยู่ข้าง ๆ

จีน

“行了,李棟,你就是吃不到葡萄說葡萄酸,你看我,都不羨慕!”張啟軒說道。

ไทย

“พอเถอะ หลี่ต้ง นายนี่มันพวกกินองุ่นไม่ได้แล้วบอกว่าองุ่นเปรี้ยวชัด ๆ ดูฉันสิ ไม่เห็นจะอิจฉาสักนิด!” จางฉี่เซวียนเอ่ยขึ้น

จีน

“還不羨慕,我看你才是羨慕的那個人吧,柳大美女,要不然加個好友唄,有什麼優秀資源,儘管給我們兩個單身狗介紹,我們兩個可都是極品金龜婿哦!”

ไทย

“ยังจะบอกว่าไม่อิจฉา ฉันว่านายนั่นแหละที่อิจฉาตัวจริง สาวสวยหลิว ไม่อย่างนั้นขอแอดเพื่อนหน่อยสิ มีเพื่อนสวย ๆ โปรไฟล์ดี ๆ ก็แนะนำให้หมาโสดสองตัวนี้บ้างนะ พวกเราสองคนน่ะเป็นสุดยอดว่าที่ลูกเขยทองคำเชียวนะ!”

จีน

“對對,柳大美女,你身邊肯定有很多優質對象,加個好友唄。”

ไทย

“ใช่ ๆ สาวสวยหลิว คนรอบตัวเธอต้องมีคนโปรไฟล์ดีเพียบแน่ ๆ ขอแอดเพื่อนหน่อยสิ”

จีน

“抱歉,我並沒有認識很多女生,所以幫不了你們。”柳清夢直接拒絕了。

ไทย

“ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่ได้รู้จักผู้หญิงเยอะขนาดนั้น ก็เลยคงช่วยพวกนายไม่ได้หรอก” หลิวชิงเมิ่งปฏิเสธตรง ๆ

จีน

兩人內心想道,我是在乎你身邊有沒有優質單身女嗎?

ไทย

ทั้งสองคนคิดในใจ ใครเขาสนใจกันล่ะว่ารอบตัวเธอจะมีสาวโสดโปรไฟล์ดีหรือเปล่า?

จีน

有我們也不配啊!

ไทย

ถึงมี พวกเราก็ไม่คู่ควรอยู่ดี!

จีน

這個是真不配,兩人是真的沒有任何多餘的想法,就是想要單純加個好友,出去也可以裝逼啊。

ไทย

เรื่องนี้ไม่คู่ควรจริง ๆ พวกเขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยจริง ๆ แค่อยากแอดเพื่อนไว้เฉย ๆ เอาไว้ไปอวดเบ่งข้างนอกได้ไงล่ะ

จีน

“柳美女,我們就是想加個好友,咱們這裡都沒有外人,加個好友認識一下嗎?”

ไทย

“คนสวยหลิว พวกเราแค่อยากแอดเพื่อนไว้เอง ที่นี่ก็ไม่มีคนนอก แอดเพื่อนทำความรู้จักกันหน่อยไม่ได้เหรอ”

จีน

柳清夢看向王星河。

ไทย

หลิวชิงเมิ่งหันไปมองหวังซิงเหอ

จีน

“可以啊,加一個吧,夢夢,都是朋友。”

ไทย

“ได้สิ แอดไว้เถอะ เมิ่งเมิ่ง ยังไงก็เพื่อนกันทั้งนั้น”

จีน

柳清夢這才拿出手機,讓張啟軒和李棟他們加上好友。

ไทย

หลิวชิงเมิ่งถึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ให้จางฉี่เซวียนกับหลี่ต้งแอดเพื่อน

จีน

但是他們一點都不高興,看到加好友都要徵詢王星河的同意,這也太羨慕人了,上輩子老王是拯救過世界嗎?

ไทย

แต่พวกเขากลับไม่ได้ดีใจเลยสักนิด พอเห็นว่าแค่จะแอดเพื่อนยังต้องขอความเห็นจากหวังซิงเหอก่อน มันช่างน่าอิจฉาเกินไปแล้ว ชาติที่แล้วเหล่าหวังเคยกอบกู้โลกมาหรือไงกัน?

จีน

怎麼會找到如此好的女朋友?

ไทย

ถึงได้หาแฟนที่ดีเลิศขนาดนี้ได้?

จีน

吃飯的途中,幾人也慢慢熟悉了很多,柳清夢說的話也比一開始來的時候多了,只要是柳清夢說話,那幾人聽的是非常的認真。

ไทย

ระหว่างทานอาหาร ทั้งหมดก็ค่อย ๆ สนิทสนมกันมากขึ้น หลิวชิงเมิ่งพูดคุยมากกว่าตอนที่เพิ่งมาถึงแรก ๆ และตราบใดที่หลิวชิงเมิ่งเอ่ยปาก คนพวกนั้นก็พากันตั้งอกตั้งใจฟังอย่างยิ่ง

จีน

一旁的黃語花都要把陳志豪的軟肋給掐爛了,但是沒用,柳清夢似乎有種魔力,只要站在這裡,就能被吸引到。

ไทย

หวงอวี่ฮวาที่อยู่ข้าง ๆ แทบจะหยิกเอวเฉินจื้อหาวจนเนื้อหลุด แต่ก็ไร้ประโยชน์ หลิวชิงเมิ่งดูเหมือนจะมีมนตร์สะกดบางอย่าง ขอเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนี้ ก็ดึงดูดสายตาทุกคนได้แล้ว

จีน

吃完飯後,陳志豪本來想要送柳清夢和王星河回去。

ไทย

หลังจากทานอาหารเสร็จ เดิมทีเฉินจื้อหาวอยากจะไปส่งหลิวชิงเมิ่งกับหวังซิงเหอกลับ

จีน

但是被黃語花給拉走了。

ไทย

แต่กลับถูกหวงอวี่ฮวาลากตัวไปเสียก่อน

จีน

“小花,咱們順路,送一下柳校花和星河唄。”

ไทย

“เสี่ยวฮวา ทางพวกเราผ่านพอดี ไปส่งดาวมหา’ลัยหลิวกับซิงเหอหน่อยสิ”

จีน

“不好意思啊,清夢,我和志豪還有點事。”

ไทย

“ขอโทษด้วยนะ ชิงเมิ่ง พอดีฉันกับจื้อหาวมีธุระต่ออีกนิดหน่อยน่ะ”

จีน

“啊?有什麼事啊。”

ไทย

“อ้าว? มีธุระอะไรเหรอ”

จีน

“跟我走就是了。”

ไทย

“ตามฉันมาก็พอแล้ว”

จีน

陳志豪被黃語花給拉走了,他還沒意識到問題的嚴重性。

ไทย

เฉินจื้อหาวถูกหวงอวี่ฮวาลากตัวไป โดยที่เขายังไม่รู้ตัวถึงความรุนแรงของปัญหาเลยแม้แต่น้อย

จีน

“嘖嘖嘖,這陳志豪要完蛋了!”

ไทย

“จิ๊ ๆๆ เฉินจื้อหาวคราวนี้จบเห่แน่!”

จีน

“你看看小花她臉上的表情,肯定完蛋了,要貴鍵盤嘍!”李棟和張啟軒兩人在一旁說著風涼話。

ไทย

“นายดูสีหน้าของเสี่ยวฮวาสิ ชะตาขาดแน่ เตรียมคุกเข่าบนคีย์บอร์ดได้เลย!” หลี่ต้งกับจางฉี่เซวียนพากันพูดจาซ้ำเติมอยู่ข้าง ๆ

จีน

“星河,一起走啊,咱們打車!”

ไทย

“ซิงเหอ ไปด้วยกันสิ พวกเราเรียกแท็กซี่กัน!”

จีน

“不了,我和夢夢一起,你們打車走吧。”

ไทย

“ไม่ล่ะ ฉันจะไปกับเมิ่งเมิ่ง พวกนายเรียกแท็กซี่กลับไปเถอะ”

จีน

“好啊,又是一個見色忘義的傢伙,又剩我們兩個單身狗了,得嘞,咱們走!”

ไทย

“ดีจริง เป็นพวกเห็นแฟนดีกว่าเพื่อนอีกคนแล้วสิ เหลือพวกเราสองคนเป็นหมาโสดอีกตามเคย เอาเถอะ พวกเราไปกัน!”

จีน

“你說小花會怎麼懲罰陳志豪?”上了車后,柳清夢問道。

ไทย

“นายคิดว่าเสี่ยวฮวาจะลงโทษเฉินจื้อหาวยังไงเหรอ” หลังจากขึ้นรถ หลิวชิงเมิ่งก็เอ่ยถาม

จีน

“為什麼會懲罰,我覺得陳志豪挺熱心腸的啊。”

ไทย

“ทำไมต้องลงโทษด้วยล่ะ ฉันว่าเฉินจื้อหาวก็แค่น้ำใจงามดีออก”

จีน

“你把這個解釋為熱心腸?”

ไทย

“นายตีความเรื่องนี้ว่ามีน้ำใจงั้นเหรอ”

จีน

“對啊,不是嗎?”

ไทย

“ใช่สิ ไม่ใช่เหรอ”

จีน

“星河,看來你的思想很危險啊,我要和小花取取經了。”

ไทย

“ซิงเหอ ดูท่าความคิดของนายจะอันตรายมากแล้วนะเนี่ย ฉันต้องไปขอเคล็ดลับจากเสี่ยวฮวาบ้างแล้วสิ”

จีน

“取經幹嘛?”

ไทย

“จะไปขอเคล็ดลับทำไมล่ะ”

จีน

“看如果男朋友犯錯了,女朋友要怎麼懲罰才好。”

ไทย

“ดูว่าถ้าแฟนทำผิด แฟนสาวควรจะลงโทษยังไงถึงจะดีไงล่ะ”

จีน

“不用了吧,夢夢,你可不要學壞啊。”

ไทย

“ไม่ต้องหรอกมั้ง เมิ่งเมิ่ง เธออย่าเรียนรู้อะไรแผลง ๆ เลยนะ”

จีน

“等你惹我生氣,我就懲罰死你!”

ไทย

“รอให้นายทำให้ฉันโมโหก่อนเถอะ ฉันจะลงโทษนายให้เข็ดเลย!”

จีน

王星河覺得回去以後就要給陳志豪說一聲,讓黃語花把柳清夢刪掉比較好,聊多了,柳清夢就變壞了。

ไทย

หวังซิงเหอรู้สึกว่า พอกลับไปแล้วคงต้องบอกเฉินจื้อหาวสักคำ ให้หวงอวี่ฮวาลบหลิวชิงเมิ่งทิ้งไปจะดีกว่า ขืนคุยกันมากเข้า หลิวชิงเมิ่งคงเสียคนแน่

จีน

轉眼間,就到了周末。

ไทย

พริบตาเดียว ก็ถึงวันสุดสัปดาห์

จีน

周五這一天,王星河就收到了柳清歡的消息,說明天來接他。

ไทย

ในวันศุกร์ หวังซิงเหอก็ได้รับข้อความจากหลิวชิงฮวน บอกว่าพรุ่งนี้จะมารับเขา

จีน

“不用了,清歡,我自己去就行了,你發個定位就成。”

ไทย

“ไม่ต้องหรอก ชิงฮวน ฉันไปเองได้ เธอส่งโลเคชันมาก็พอ”

จีน

“那不行,我帶我家司機去接你啊,就這麼說定了,這也是我媽媽要求的。”

ไทย

“แบบนั้นไม่ได้หรอก ฉันจะพาคนขับรถที่บ้านไปรับพี่นะ ตกลงตามนี้ นี่เป็นความต้องการของคุณแม่ฉันด้วย”

จีน

“這不合適吧。”

ไทย

“แบบนี้จะไม่เหมาะเอานะ”

จีน

“合適啊,怎麼不合適,你可是幫了我姐姐大忙,我們感激你還來不及呢,就這麼說定了。”

ไทย

“เหมาะสิ ทำไมจะไม่เหมาะล่ะ พี่ช่วยพี่สาวฉันไว้ตั้งเยอะ พวกเราขอบคุณพี่ยังไม่ทันเลย ตกลงตามนี้นะ”

จีน

第二天上午,柳清歡就給王星河發消息,說自己現在從家裡出發,讓王星河做好準備。

ไทย

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวชิงฮวนก็ส่งข้อความหาหวังซิงเหอ บอกว่าตอนนี้กำลังออกจากบ้าน ให้หวังซิงเหอเตรียมตัวให้พร้อม

จีน

而收到消息后的王星河,立馬給柳清夢說了一聲。

ไทย

และหลังจากได้รับข้อความ หวังซิงเหอก็บอกหลิวชิงเมิ่งทันที

จีน

“行啊,寶寶,你先去我家吧,我等會再去,現在我才剛起床呢。”

ไทย

“ได้สิ ที่รัก นายไปบ้านฉันก่อนเลย เดี๋ยวฉันค่อยตามไป ตอนนี้ฉันเพิ่งตื่นเอง”

จีน

王星河看了一眼時間,現在都九點了。

ไทย

หวังซิงเหอเหลือบมองเวลา ตอนนี้เก้าโมงแล้ว

จีน

“行,那你路上慢點。”

ไทย

“ได้ งั้นเธอเดินทางระวังด้วยนะ”

จีน

“嗯嗯,寶寶,千萬別露餡啊。”

ไทย

“อื้อ ๆ ที่รัก อย่าให้ความแตกเด็ดขาดเลยนะ”

จีน

“放心,不會的。”

ไทย

“วางใจเถอะ ไม่หรอก”

จีน

“嗯嗯,那寶寶你就去吧。”

ไทย

“อื้อ ๆ งั้นที่รักก็ไปเถอะ”

จีน

“小哥哥,我已經到你們學校門口了,你快出來吧!”

ไทย

“พี่ชาย ฉันมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยของพวกพี่แล้วนะ รีบออกมาเร็วเข้า!”

จีน

“好,我馬上。”

ไทย

“โอเค ฉันกำลังไปเดี๋ยวนี้”

จีน

王星河剛剛才和蘇芷蘭打完電話,自己二姐讓王星河去她那裡,下午帶王星河出去玩,被王星河拒絕了,說今天和朋友一起出去。

ไทย

หวังซิงเหอเพิ่งจะคุยโทรศัพท์กับซูจื่อหลานเสร็จ พี่สาวคนรองของเขาอยากให้หวังซิงเหอไปหาเธอ เพื่อที่ช่วงบ่ายจะได้พาหวังซิงเหอออกไปเที่ยว แต่ถูกหวังซิงเหอปฏิเสธไป โดยบอกว่าวันนี้จะออกไปข้างนอกกับเพื่อน

จีน

蘇芷蘭只能作罷,又去她的實驗室了,蘇芷蘭做的實驗從來沒有給王星河她們提到過,王星河到現在都不知道,自己二姐研究的方向是什麼。

ไทย

ซูจื่อหลานจึงจำต้องล้มเลิกไป แล้วกลับไปที่ห้องทดลองของเธอ การทดลองที่ซูจื่อหลานทำไม่เคยเอ่ยถึงกับพวกหวังซิงเหอเลย หวังซิงเหอจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่า ทิศทางการวิจัยของพี่สาวคนรองคืออะไรกันแน่

จีน

“小哥哥,這裡!”

ไทย

“พี่ชาย ทางนี้!”

จีน

一輛酒紅色的賓利停在學校門口,車門打開,從裡面出來了一個嬌小身材的女孩,正是柳清歡。

ไทย

รถเบนท์ลีย์สีแดงไวน์คันหนึ่งจอดอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย ประตูรถเปิดออก เด็กสาวรูปร่างบอบบางกะทัดรัดคนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านใน ซึ่งก็คือหลิวชิงฮวนนั่นเอง

จีน

看到王星河后,柳清歡顯得很興奮,連忙跑過去,來到王星河旁邊。

ไทย

หลังจากเห็นหวังซิงเหอ หลิวชิงฮวนก็ดูตื่นเต้นมาก รีบวิ่งเข้ามาหาข้างกายหวังซิงเหอ

จีน

“小哥哥,你叫什麼名字啊,我還不知道呢,咱們都見過那麼多次了呢。”

ไทย

“พี่ชาย พี่ชื่ออะไรเหรอ ฉันยังไม่รู้เลย ทั้งที่พวกเราเจอกันตั้งหลายครั้งแล้วแท้ ๆ”

จีน

“我叫王星河。”

ไทย

“ฉันชื่อหวังซิงเหอ”

จีน

“王星河,那我就叫你星河哥哥吧,星河哥哥快上車啦!”

ไทย

“หวังซิงเหอ งั้นฉันเรียกพี่ว่าพี่ซิงเหอแล้วกันนะ พี่ซิงเหอรีบขึ้นรถเร็วเข้า!”

จีน

王星河跟著柳清歡上車,在路上王星河問了柳清歡的成績,想要先打探一下。

ไทย

หวังซิงเหอตามหลิวชิงฮวนขึ้นรถ ระหว่างทางหวังซิงเหอก็ถามถึงผลการเรียนของหลิวชิงฮวนเพื่อหยั่งเชิงดูก่อน

จีน

“星河哥哥,你就別提了,我要完蛋了!你知道我開學摸底考試考了多少嗎?”

ไทย

“พี่ซิงเหอ อย่าพูดถึงมันเลย ฉันจะตายอยู่แล้ว! พี่รู้ไหมว่าตอนสอบวัดพื้นฐานช่วงเปิดเทอมฉันสอบได้เท่าไหร่”

จีน

“考了多少?”

ไทย

“สอบได้เท่าไหร่ล่ะ”

จีน

“考了三百多分,我是不是完了?”柳清歡哭喪著臉說道。

ไทย

“ได้สามร้อยกว่าคะแนน ฉันไม่จบเห่แล้วเหรอ” หลิวชิงฮวนพูดพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

จีน

“你現在還早,剛高一開學沒多久,還有三年呢,好好學,能補回來的。”

ไทย

“ตอนนี้ยังเร็วอยู่ เธอเพิ่งขึ้นม.สี่เปิดเทอมได้ไม่นาน ยังมีเวลาอีกตั้งสามปี ตั้งใจเรียนเข้า ก็ยังตามทันอยู่”

จีน

“別說了,早知道我就在國外不回來了,一心想要回來上學,結果現實好殘酷啊!”

ไทย

“อย่าพูดเลย รู้งี้ฉันอยู่ต่างประเทศไม่กลับมาดีกว่า ตอนนั้นมุ่งมั่นอยากกลับมาเรียนที่นี่ แต่ผลลัพธ์ความเป็นจริงมันช่างโหดร้ายเหลือเกิน!”

จีน

“小哥哥,你等會千萬不要和我媽提起我的成績啊,要不然我絕對完蛋了!我只告訴了你,跟我姐都沒說。”

ไทย

“พี่ชาย เดี๋ยวพี่อย่าเอ่ยถึงคะแนนของฉันกับแม่เด็ดขาดเลยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจบเห่แน่ ๆ! ฉันบอกพี่คนเดียว ขนาดพี่สาวฉันยังไม่ได้บอกเลย”

จีน

“行啊,我保證不跟你媽說的。”

ไทย

“ได้สิ ฉันรับรองว่าจะไม่บอกแม่เธอหรอก”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน