“รางวัล” ของครูคณิตศาสตร์

Chinese

“你怎麼知道劉老師讓我做卷子了？”

Thai

“นายรู้ได้ยังไงว่าครูหลิวให้ฉันทำข้อสอบ”

Chinese

“嘿嘿，那肯定，我必須知道啊，怎麼樣，做的咋樣，有沒有得到數學老師的‘獎勵’？”

Thai

“ฮิๆ แน่นอนสิ เรื่องนี้ฉันต้องรู้อยู่แล้ว เป็นไงบ้าง ทำได้ไหม ได้ ‘รางวัล’ จากครูคณิตศาสตร์มาหรือเปล่า”

Chinese

“獎勵嘛，好像是得了。”

Thai

“รางวัลเหรอ เหมือนจะได้นะ”

Chinese

“嘿！嘿！我就知道，說吧，老禿給你獎勵了幾張卷子。”

Thai

“เฮอะ! เฮอะ! ฉันว่าแล้วเชียว บอกมาสิ เจ้าหัวล้านให้รางวัลข้อสอบนายมากี่ชุด”

Chinese

“幾張卷子？好像沒有吧，他沒給我卷子啊，還能獎勵卷子嗎？”

Thai

“กี่ชุดเหรอ เหมือนไม่มีนะ เขาไม่ได้ให้ข้อสอบฉันมานี่ มีให้รางวัลเป็นข้อสอบด้วยเหรอ”

Chinese

“王星河，你是不知道，你的好同桌，每次被數學老師抽到去辦公室做卷子，回來手裡都會多幾張卷子，這是咱們數學老師給他獨特的愛。”吳洛熙站起來，站在王星河身邊說道。

Thai

“หวังซิงเหอ นายไม่รู้หรอก เพื่อนร่วมโต๊ะแสนดีของนายน่ะ ทุกครั้งที่ถูกครูคณิตศาสตร์เรียกไปทำข้อสอบที่ห้องพักครู พอกลับมาในมือก็จะมีข้อสอบเพิ่มมาอีกหลายชุดเสมอ นี่คือความรักอันเป็นเอกลักษณ์ที่ครูคณิตศาสตร์มอบให้เขาเชียวนะ” อู๋ลั่วซียืนขึ้นแล้วเดินมาข้างหวังซิงเหอพลางเอ่ย

Chinese

少女獨有的體香，讓王星河有點不適應，往左邊移了移。

Thai

กลิ่นกายเฉพาะตัวของเด็กสาวทำให้หวังซิงเหอรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไร จึงขยับตัวไปทางซ้ายเล็กน้อย

Chinese

“呸！吳洛熙，你不說話沒人把你當啞巴，你又偷聽我和星河講話！”

Thai

“ถุย! อู๋ลั่วซี ถ้าเธอไม่พูดก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นใบ้หรอกนะ แอบฟังฉันคุยกับซิงเหออีกแล้ว!”

Chinese

“咦，王星河，數學老師給你的是什麼？”

Thai

“เอ๊ะ หวังซิงเหอ สิ่งที่ครูคณิตศาสตร์ให้นายคืออะไรน่ะ”

Chinese

吳洛熙把剛剛王星河放在課桌上的奧數題本拿了起來。

Thai

อู๋ลั่วซีหยิบสมุดโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิกที่หวังซิงเหอเพิ่งวางไว้บนโต๊ะเรียนขึ้นมา

Chinese

“我去，劉老師怎麼把這個給你了？”

Thai

“ให้ตายสิ ทำไมครูหลิวถึงให้อันนี้กับนายล่ะ”

Chinese

“什麼？拿來我看看！”榮旭一把奪過來。

Thai

“อะไร ไหนเอามาให้ฉันดูซิ!” หรงซวี่แย่งไปดูทันที

Chinese

“奧數題？！老禿給你這個幹什麼？！”

Thai

“โจทย์คณิตโอลิมปิกเนี่ยนะ! เจ้าหัวล้านให้นายมาทำไมกัน!”

Chinese

“就可能劉老師看我有天賦吧，所以給了我一本這個。”

Thai

“คงเป็นเพราะครูหลิวเห็นว่าฉันมีพรสวรรค์ละมั้ง ก็เลยให้เล่มนี้มา”

Chinese

“乖乖，你在他那做卷子，考了多少分？”

Thai

“แม่เจ้า นายทำข้อสอบที่ห้องเขา ได้กี่คะแนนเนี่ย”

Chinese

“好像是滿分吧，你們上次月考的卷子。”

Thai

“เหมือนจะได้คะแนนเต็มนะ ข้อสอบสอบประจำเดือนครั้งล่าสุดของพวกนาย”

Chinese

榮旭聽到滿分這兩個字，感覺天都塌了。一屁股坐在椅子上。

Thai

หรงซวี่ได้ยินคำว่าคะแนนเต็มก็รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ดังตุบ

Chinese

“滿，滿分？大哥，你說你這不到一個小時的時間，做了滿分？”

Thai

“คะ…คะแนนเต็มเหรอ พี่ชาย นายจะบอกว่าเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงนี้นายทำได้คะแนนเต็มเนี่ยนะ”

Chinese

“對啊，我覺得不難吧，怎麼了？”

Thai

“ใช่แล้ว ฉันว่ามันก็ไม่ยากนะ มีอะไรเหรอ”

Chinese

“天啊！老天爺啊！你為什麼要這麼對我，你為什麼要打擊我！扎心了，老鐵！”榮旭仰天長嘯道。

Thai

“สวรรค์! ให้ตายเถอะพระเจ้า! ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ ทำไมต้องทำร้ายจิตใจฉันด้วย! แทงใจดำชะมัดเพื่อนเอ๋ย!” หรงซวี่แหงนหน้าคร่ำครวญต่อฟ้า

Chinese

而吳洛熙聽到王星河滿分，震驚程度絲毫不亞於榮旭，因為上次月考她才考了135分。

Thai

ส่วนอู๋ลั่วซีเมื่อได้ยินว่าหวังซิงเหอได้คะแนนเต็ม ความตกตะลึงก็ไม่ได้น้อยไปกว่าหรงซวี่เลยแม้แต่น้อย เพราะการสอบประจำเดือนครั้งล่าสุดเธอสอบได้แค่ 135 คะแนนเท่านั้น

Chinese

“大神，請收下我的膝蓋。”

Thai

“ท่านเทพ โปรดรับการคารวะจากฉันด้วย”

Chinese

突然，榮旭想起來了什麼，眼睛瞪大看著王星河。

Thai

ทันใดนั้น หรงซวี่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองหวังซิงเหอ

Chinese

“你不會真要下次月考拿我們班第一名吧，大哥，不要吧，我不想做卷子。”

Thai

“นายคงไม่ได้จะสอบได้ที่หนึ่งของห้องเราในการสอบประจำเดือนครั้งหน้าจริงๆ หรอกนะ พี่ชาย อย่าเลยนะ ฉันไม่อยากทำข้อสอบ”

Chinese

“不會吧，我成績也沒那麼好。”王星河撓了撓頭。

Thai

“ไม่หรอกมั้ง ผลการเรียนฉันไม่ได้ดีขนาดนั้นสักหน่อย” หวังซิงเหอเกาศีรษะ

Chinese

“也是，數學一科成績好，也說明不了什麼，我放心了。”榮旭鬆了一口氣。

Thai

“ก็จริง วิชาคณิตศาสตร์วิชาเดียวได้คะแนนดีก็ไม่ได้บ่งบอกอะไรหรอก ฉันโล่งอกไปที” หรงซวี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

Chinese

“王星河，以後我有不會的數學題可以問你嗎？”

Thai

“หวังซิงเหอ วันหลังถ้าฉันมีโจทย์คณิตศาสตร์ข้อไหนทำไม่ได้ จะมาถามนายได้ไหม”

Chinese

“行啊，你不會的來問我就是了。”

Thai

“ได้สิ ข้อไหนที่เธอทำไม่ได้ก็มาถามฉันได้เลย”

Chinese

“嘿嘿，王星河，你真好。”

Thai

“ฮิๆ หวังซิงเหอ นายนี่ใจดีจัง”

Chinese

“我說，洛熙妹子，你不會是看上我家星河了吧。”

Thai

“ฉันว่านะ น้องสาวลั่วซี เธอคงไม่ได้แอบชอบซิงเหอบ้านฉันหรอกนะ”

Chinese

“滾滾滾，小旭子，你不會說話，請閉嘴。”

Thai

“ไสหัวไปเลย เสี่ยวซวี่จื่อ ถ้าพูดไม่เข้าท่าก็หุบปากไปซะ”

Chinese

而讓王星河唯一不習慣的是，這個學校有點太鬆弛了，因為一上午就四節課，最後一節還是自習課，等於說只上三節課。

Thai

ทว่าสิ่งเดียวที่ทำให้หวังซิงเหอยังไม่ค่อยชินก็คือ โรงเรียนนี้ดูจะผ่อนคลายเกินไปหน่อย เพราะช่วงเช้ามีเรียนแค่สี่คาบ คาบสุดท้ายยังเป็นคาบเรียนรู้ด้วยตนเองอีก เท่ากับว่ามีเรียนจริงๆ แค่สามคาบเท่านั้น

Chinese

而自習課的時候，沈篤知把王星河喊了出去。

Thai

และในตอนคาบเรียนรู้ด้วยตนเอง เสิ่นตู่จือก็เรียกหวังซิงเหอออกไป

Chinese

“星河，我現在帶你去學校後勤處，把校服領了，咱們學校的校服春季兩套，夏季兩套，一共四套，從下午開始，你就要穿著校服來上學了。”

Thai

“ซิงเหอ ตอนนี้ครูจะพานายไปรับชุดนักเรียนที่ฝ่ายพัสดุของโรงเรียน ชุดนักเรียนของโรงเรียนเรามีชุดฤดูใบไม้ผลิสองชุด ชุดฤดูร้อนสองชุด รวมเป็นสี่ชุด ตั้งแต่ช่วงบ่ายเป็นต้นไป นายต้องใส่ชุดนักเรียนมาเรียนแล้วนะ”

Chinese

“好的，沈老師。”

Thai

“ครับ ครูเสิ่น”

Chinese

“另外，書的話，我今天下午給你帶過來，我已經和教務處說了，他們在準備。”

Thai

“นอกจากนี้ ส่วนเรื่องหนังสือเรียน เดี๋ยวบ่ายนี้ครูจะเอามาให้นาย ครูแจ้งทางฝ่ายวิชาการไปแล้ว พวกเขากำลังเตรียมให้อยู่”

Chinese

王星河點了點頭。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า

Chinese

“我聽劉老師說，你做上次月考卷子做了滿分？”

Thai

“ครูได้ยินครูหลิวบอกว่า นายทำข้อสอบประจำเดือนครั้งล่าสุดได้คะแนนเต็มเหรอ”

Chinese

“僥倖，僥倖，滿分。”

Thai

“ฟลุกน่ะครับ โชคดีที่ได้คะแนนเต็ม”

Chinese

“很好，小夥子還知道謙虛，就是不能驕傲自滿知道嗎？目中無人的人遲早會吃大虧的。”

Thai

“ดีมาก เจ้าหนุ่มยังรู้จักถ่อมตัว แต่ห้ามทะนงตนจนเหลิงเด็ดขาดเข้าใจไหม คนที่สายตาไม่เห็นหัวใคร ไม่ช้าก็เร็วจะต้องเสียเปรียบครั้งใหญ่แน่”

Chinese

“我知道的，沈老師。”

Thai

“ผมเข้าใจแล้วครับ ครูเสิ่น”

Chinese

“很好，我很看好你，我跟咱們任課老師都打了招呼，你要是有啥不懂的問題，直接找他們就是。”

Thai

“ดีมาก ครูคาดหวังในตัวนายไว้สูงนะ ครูทักทายบอกกล่าวกับครูประจำวิชาทุกคนไว้แล้ว ถ้านายมีปัญหาหรือไม่เข้าใจตรงไหน ก็ไปหาพวกเขาได้โดยตรงเลย”

Chinese

“嗯嗯，沈老師，您費心了。”

Thai

“ครับ ครูเสิ่น ลำบากคุณครูแล้วครับ”

Chinese

王星河拿著校服回班剛坐下沒一會，就放學了。

Thai

หวังซิงเหอถือชุดนักเรียนกลับมาที่ห้องเรียน พอนั่งลงได้ไม่นาน ก็ถึงเวลาเลิกเรียน

Chinese

聽到放學鈴聲，榮旭大叫一聲：“蕪湖！終於放學了，要餓死了，走，星河，我帶你去學校食堂吃飯，吃完飯，咱們回宿舍休息一會。”

Thai

เมื่อได้ยินเสียงกริ่งเลิกเรียน หรงซวี่ก็ร้องตะโกนลั่น “วู้วฮู! ในที่สุดก็เลิกเรียนแล้ว หิวจะตายอยู่แล้ว ไปกันเถอะ ซิงเหอ ฉันจะพานายไปกินข้าวที่โรงอาหารของโรงเรียน กินเสร็จแล้วพวกเราค่อยกลับไปพักผ่อนที่หอพักกันสักหน่อย”

Chinese

等王星河來到學校食堂，完全被食堂的環境給震驚住了。

Thai

เมื่อหวังซิงเหอมาถึงโรงอาหารของโรงเรียน ก็ต้องตกตะลึงกับสภาพแวดล้อมของโรงอาหารเข้าอย่างจัง

Chinese

和這個食堂相比，他們原來學校的食堂更像是廁所。

Thai

หากเทียบกับโรงอาหารแห่งนี้ โรงอาหารที่โรงเรียนเดิมของเขาดูเหมือนห้องน้ำมากกว่าเสียอีก

Chinese

“星河，我知道一家意式料理不錯，我帶你去嘗嘗！”

Thai

“ซิงเหอ ฉันรู้จักร้านอาหารอิตาเลียนร้านหนึ่งรสชาติดีมาก ฉันจะพานายไปลองชิมดู!”

Chinese

這個食堂裡面，不僅有中餐，還有很多國家的特色美食。

Thai

ภายในโรงอาหารแห่งนี้ ไม่เพียงแต่มีอาหารจีนเท่านั้น แต่ยังมีอาหารเลิศรสที่เป็นเอกลักษณ์ของหลากหลายประเทศอีกด้วย

Chinese

“怎麼了？星河，怎麼看你眼神獃滯呢？看什麼呢？”

Thai

“เป็นอะไรไป ซิงเหอ ทำไมดูสายตาเหม่อลอยแบบนั้นล่ะ มองอะไรอยู่น่ะ”

Chinese

“沒事，我只能說萬惡的資本家。”

Thai

“ไม่มีอะไร ฉันแค่บอกได้คำเดียวว่า พวกนายทุนชั่วร้ายจริงๆ”

Chinese

“哎呀，我們平時學習那麼累，要是再吃不好，那活著還有什麼意義？”

Thai

“โธ่เอ๊ย ปกติพวกเราเรียนเหนื่อยกันขนาดนี้ ถ้ายังกินไม่อร่อยอีก แล้วชีวิตนี้จะมีความหมายอะไร”

Chinese

卡布里秋莎披薩、薩丁島意麵、金槍魚醬小牛肉還有兩個提拉米蘇飯後甜點。

Thai

พิซซ่าคาปริชิโอซา สปาเกตตีซาร์ดิเนีย เนื้อลูกวัวซอสทูน่า แล้วยังมีของหวานหลังอาหารเป็นทีรามิสุอีกสองที่

Chinese

一頓飯下來，花了榮旭小一千。

Thai

มื้อนี้มื้อเดียว หรงซวี่จ่ายไปเกือบพันหยวน

Chinese

但是榮旭絲毫不在乎，打大大咧咧地說道：“星河，快嘗嘗，我去年暑假去過一次義大利，這家店做的不比當地的差。”

Thai

แต่หรงซวี่กลับไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย พูดขึ้นอย่างสบายๆ ว่า “ซิงเหอ รีบชิมดูสิ ปิดเทอมหน้าร้อนปีที่แล้วฉันเคยไปอิตาลีมาครั้งหนึ่ง ร้านนี้ทำออกมาไม่ได้ด้อยไปกว่าต้นตำรับเลยนะ”

Chinese

“這也太貴了吧。”

Thai

“นี่มันแพงเกินไปแล้วนะ”

Chinese

要知道，一千塊錢，夠王星河在學校吃兩個月的飯了。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่า เงินหนึ่งพันหยวนนั้นเพียงพอให้หวังซิงเหอกินข้าวที่โรงเรียนได้ถึงสองเดือนเลยทีเดียว

Chinese

“貴？星河，一看你就沒見過世面，改天我帶你去見見世面，咱們這隻能叫做小奢，快吃吧，熱乎的好吃。”

Thai

“แพงเหรอ ซิงเหอ เห็นชัดเลยว่านายไม่เคยเปิดหูเปิดตา วันหลังฉันจะพานายไปเปิดหูเปิดตาเอง นี่น่ะเรียกว่าแค่หรูหราเบาๆ เท่านั้นแหละ รีบกินเถอะ ตอนร้อนๆ อร่อยนะ”

Chinese

王星河點了點頭，怪不得自己大姐說一個月十萬塊零花錢不多，要是這樣子吃，那還真不算多。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า มิน่าล่ะพี่สาวคนโตของเขาถึงบอกว่าเงินค่าขนมเดือนละหนึ่งแสนหยวนไม่ได้เยอะอะไร ถ้ากินแบบนี้ล่ะก็ มันก็ไม่ได้เยอะจริงๆ นั่นแหละ

Chinese

兩人吃飽后，王星河看到學校里的奶茶店，決定給榮旭買杯奶茶，報答一下，

Thai

หลังจากทั้งสองคนอิ่มแล้ว หวังซิงเหอเห็นร้านชานมในโรงเรียน จึงตัดสินใจว่าจะซื้อชานมให้หรงซวี่สักแก้วเพื่อเป็นการตอบแทน

Chinese

而聽到王星河竟然給他買奶茶，榮旭整個人瞬間跳了起來。

Thai

และเมื่อได้ยินว่าหวังซิงเหอจะซื้อชานมให้ หรงซวี่ก็กระโดดตัวลอยขึ้นมาทันที

Chinese

“我去，星河，你對我也太好了！愛你！”

Thai

“เชี่ย ซิงเหอ นายดีกับฉันเกินไปแล้ว! รักนายที่สุดเลย!”

Chinese

說著就準備頭往王星河身上蹭。

Thai

พูดจบก็เตรียมจะเอาหัวเข้ามาถูไถบนตัวของหวังซิงเหอ

Chinese

“別，大哥，剛吃飽。”

Thai

“อย่าเลย พี่ชาย เพิ่งกินอิ่มมานะ”

Chinese

“嘿嘿，不好意思，我有點太激動了。”

Thai

“ฮิๆ โทษที ฉันตื่นเต้นไปหน่อย”

Chinese

王星河來到奶茶店，要了兩杯奶茶店最貴的奶茶，兩杯花了王星河小一百。

Thai

หวังซิงเหอเดินมาที่ร้านชานม สั่งชานมที่แพงที่สุดในร้านมาสองแก้ว สองแก้วนี้ทำให้หวังซิงเหอจ่ายไปเกือบร้อยหยวน

Chinese

京都的物價就是不一樣。

Thai

ค่าครองชีพของจิงตูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ

Chinese

拿到奶茶后，榮旭還拍了張照片，發了朋友圈，顯擺了一下。

Thai

พอได้ชานมมาแล้ว หรงซวี่ก็ถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงโมเมนต์เพื่ออวดสักหน่อย

Chinese

“走吧，咱們回宿舍休息一會。”

Thai

“ไปกันเถอะ พวกเรากลับไปพักผ่อนที่หอพักสักหน่อย”

Chinese

“可是我還不知道我在哪個宿舍啊。”

Thai

“แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ห้องพักไหน”

Chinese

“跟我走就成，宿舍四人一間，我那屋剛好有個空位，你就睡那裡，床上什麼都有，都是學校統一的，一周換洗一次，很乾凈。”

Thai

“ตามฉันมาก็พอแล้ว หอพักห้องละสี่คน ห้องฉันมีที่ว่างอยู่พอดี นายนอนที่นั่นแหละ บนเตียงมีของครบทุกอย่าง โรงเรียนจัดเตรียมให้เหมือนกันหมด มีการเปลี่ยนซักสัปดาห์ละครั้ง สะอาดมาก”

Chinese

王星河的三觀不斷地被刷新的，果然認證了一句話，有錢能使鬼推磨。

Thai

โลกทัศน์ของหวังซิงเหอถูกเปิดมุมมองใหม่อย่างต่อเนื่อง และยืนยันคำกล่าวที่ว่า มีเงินจ้างผีโม่แป้งก็ยังได้ จริงๆ

Chinese

“咱們學校的學費是不是很貴啊。”

Thai

“ค่าเทอมโรงเรียนเราแพงมากใช่ไหม”

Chinese

“還行吧，一學期也就七八萬吧，不過，只要你學習好，學校各種獎學金加起來，足夠填補你的學費了。”

Thai

“ก็พอน่า เทอมละแค่เจ็ดแปดหมื่นหยวนเท่านั้นแหละ แต่ว่านะ ขอแค่นายเรียนเก่ง ทุนการศึกษาต่างๆ ของโรงเรียนรวมกันก็เพียงพอที่จะครอบคลุมค่าเทอมของนายแล้ว”

Chinese

“嘖嘖，真貴啊。”

Thai

“จึ๊ๆ แพงจริงๆ เลย”

Chinese

“你不知道咱們學校學費多少錢？”

Thai

“นายไม่รู้เหรอว่าค่าเทอมโรงเรียนเราเท่าไร”

Chinese

“不知道啊，我媽給我辦的轉學，我就來了。”

Thai

“ไม่รู้น่ะ แม่ฉันเป็นคนจัดการเรื่องย้ายโรงเรียนให้ ฉันก็เลยมา”