กลุ่มสี่นางฟ้า

Chinese

“沒想到你還會做飯。”

Thai

“คิดไม่ถึงเลยนะว่าเธอจะทำอาหารเป็นด้วย”

Chinese

“我也不會做什麼，只是會一點，肯定比不了劉媽她們做的，你別嫌棄就行。”

Thai

“ผมทำอะไรไม่ค่อยเป็นหรอกครับ พอเป็นแค่นิดหน่อย เทียบกับพวกป้าหลิวไม่ได้แน่นอน พี่อย่ารังเกียจก็พอแล้วครับ”

Chinese

王星河說著從廚房端出來了一碗麵條。

Thai

หวังซิงเหอพูดพลางยกชามบะหมี่ออกมาจากห้องครัว

Chinese

在麵條上面，還放著兩個荷包蛋。

Thai

ด้านบนบะหมี่ยังมีไข่ดาววางอยู่อีกสองฟอง

Chinese

“大姐，你先嘗嘗，可能不太好吃，但是現在那麼晚了，你先填一下肚子。”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่ลองชิมดูก่อนนะครับ อาจจะไม่อร่อยเท่าไหร่ แต่ดึกขนาดนี้แล้ว พี่กินรองท้องไปก่อนนะครับ”

Chinese

“有點燙，你小心點。”

Thai

“ร้อนนิดหน่อยนะครับ พี่ระวังด้วย”

Chinese

王星河給蘇慕傾放到了餐桌上，看著這一碗麵條，雖然不夠驚艷，可能是蘇慕傾見過的最樸素的麵條了，但是蘇慕傾聞到香味后，竟然覺得食味大增。

Thai

หวังซิงเหอวางชามลงบนโต๊ะอาหารให้ซูมู่ชิง เมื่อมองดูบะหมี่ชามนี้ แม้จะไม่ได้ดูหรูหราน่าทึ่ง และอาจเป็นบะหมี่ที่เรียบง่ายที่สุดเท่าที่ซูมู่ชิงเคยเห็นมา แต่พอกลิ่นหอมลอยเข้าจมูก เธอกลับรู้สึกเจริญอาหารขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

Chinese

而這一碗麵條，蘇慕傾竟然不知不覺吃完了，就連蘇慕傾都驚訝了，自己好久沒吃過這麼多東西了。

Thai

แล้วบะหมี่ชามนี้ ซูมู่ชิงกลับกินจนหมดเกลี้ยงโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ตัวเธอเองยังรู้สึกประหลาดใจ เพราะเธอไม่ได้กินเยอะขนาดนี้มานานมากแล้ว

Chinese

“大姐，是不是不太好吃啊。”看著蘇慕傾面無表情，王星河撓了撓後腦勺問道。

Thai

“พี่ใหญ่ ไม่อร่อยเหรอครับ” เมื่อเห็นซูมู่ชิงยังคงหน้านิ่งไร้อารมณ์ หวังซิงเหอจึงเกาท้ายทอยถามขึ้น

Chinese

“還行。”

Thai

“ก็ใช้ได้”

Chinese

“那大姐，你現在胃好點了嗎？”

Thai

“งั้นพี่ใหญ่ ตอนนี้กระเพาะของพี่ดีขึ้นบ้างไหมครับ”

Chinese

“好多了，行了，時間不早了，你也早點睡覺，馬上就要高考了，你成績怎麼樣？”

Thai

“ดีขึ้นมากแล้ว เอาเถอะ ดึกมากแล้ว เธอก็รีบไปนอนได้แล้ว ใกล้จะสอบเกาเข่อแล้ว ผลการเรียนของเธอเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“我成績還行吧，不算差。”

Thai

“ผลการเรียนของผมก็พอใช้ได้ครับ ไม่ถือว่าแย่”

Chinese

“嗯，你好好學，到時候讓你二姐把你安排到他們學校，我上樓了。”

Thai

“อืม ตั้งใจเรียนล่ะ ถึงเวลาค่อยให้พี่รองของเธอช่วยจัดการพาเข้าโรงเรียนของพวกเขา ฉันขึ้นข้างบนล่ะ”

Chinese

王星河看著眼前吃光的麵條，心想，自己還沒高考，就已經確定能進京都大學了嗎？這就是被姐姐們帶飛的感覺嗎？

Thai

หวังซิงเหอมองชามบะหมี่ที่ว่างเปล่าตรงหน้า พลางคิดในใจว่า ตัวเองยังไม่ทันได้สอบเกาเข่อ ก็ได้รับการการันตีว่าจะได้เข้ามหาวิทยาลัยจิงตูแล้วงั้นเหรอ นี่น่ะหรือความรู้สึกของการมีเหล่าพี่สาวคอยอุ้มชู?

Chinese

不過，王星河只會更加努力的學習，他可不希望靠關係進入京都大學，那樣他心裡會很難受的，上了十幾年的學，不就是為了最後的京都大學嗎？

Thai

ทว่า หวังซิงเหอมีแต่จะยิ่งตั้งใจเรียนให้หนักขึ้น เขาไม่อยากใช้เส้นสายเข้าไปในมหาวิทยาลัยจิงตู เพราะถ้าเป็นแบบนั้นในใจคงรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย อุตส่าห์เรียนหนังสือมาสิบกว่าปี ก็เพื่อเป้าหมายสุดท้ายอย่างมหาวิทยาลัยจิงตูไม่ใช่หรือไง

Chinese

王星河把這個碗刷乾淨放好，也回到了自己的卧室。

Thai

หวังซิงเหอล้างชามใบนี้จนสะอาดและเก็บเข้าที่ จากนั้นก็กลับไปยังห้องนอนของตัวเอง

Chinese

而蘇慕傾回到房間，看到自己手機中的一個群聊已經有幾十條未讀消息了。

Thai

ด้านซูมู่ชิงพอกลับมาถึงห้อง ก็เห็นว่ากลุ่มแชตกลุ่มหนึ่งในโทรศัพท์มือถือของเธอมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านหลายสิบข้อความแล้ว

Chinese

打開一看，是她們的四仙女群。

Thai

พอเปิดดูก็พบว่าเป็นกลุ่มสี่นางฟ้าของพวกเธอ

Chinese

“大姐，大姐，咱們小弟怎麼樣啊。”二姐蘇芷蘭問道。

Thai

“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ น้องเล็กของพวกเราเป็นยังไงบ้างคะ” พี่รองซูจื่อหลานถามขึ้น

Chinese

“大姐，咱們小弟帥不帥啊，有沒有照片？（期待）”四姐蘇可兒緊接著問道。

Thai

“พี่ใหญ่ น้องเล็กของพวกเราหล่อไหม มีรูปไหมคะ (รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ)” พี่สี่ซูเข่อเอ๋อร์รีบถามต่อทันที

Chinese

“大姐，咱們小弟叛不叛逆，要是叛逆丟給我，一個月我把他治的服服帖帖的。”三姐蘇宣羽人狠話不多，一上來就要給可憐的王星河上強度。

Thai

“พี่ใหญ่ น้องเล็กของพวกเราดื้อไหม ถ้าดื้อโยนมาให้ฉัน แค่เดือนเดียวฉันจะดัดนิสัยให้เชื่องเลย” พี่สามซูเสวียนอวี่ผู้เป็นสายโหดพูดน้อย เปิดฉากมาก็กะจะจัดหนักให้หวังซิงเหอผู้น่าสงสารเสียแล้ว

Chinese

而這三姐妹看到蘇慕傾遲遲沒回消息，就去聊其他的了。

Thai

และเมื่อสามสาวพี่น้องเห็นว่าซูมู่ชิงไม่ตอบข้อความเสียที ก็เลยหันไปคุยเรื่องอื่นกัน

Chinese

她們四仙女群的聊天時間，基本都是晚上十點以後了，白天都在忙著各自的事業，只有到了晚上才有空。

Thai

เวลาคุยในกลุ่มสี่นางฟ้าของพวกเธอมักจะเป็นหลังสี่ทุ่มไปแล้ว ตอนกลางวันต่างคนต่างยุ่งกับหน้าที่การงานของตัวเอง มีแค่ช่วงกลางคืนเท่านั้นถึงจะว่าง

Chinese

蘇慕傾把她們的聊天內容給看完了，隨後點開圖片，原圖發送。

Thai

ซูมู่ชิงอ่านเนื้อหาแชตของพวกเธอจนหมด จากนั้นก็กดเลือกรูปภาพแล้วส่งไฟล์ภาพต้นฉบับไป

Chinese

“這就是咱們的小弟，李姨的兒子。”

Thai

“นี่คือน้องเล็กของพวกเรา ลูกชายของน้าหลี่”

Chinese

照片正是剛剛王星河給蘇慕傾下麵條的時候，蘇慕傾拍的。

Thai

รูปภาพนั้นคือรูปที่ซูมู่ชิงแอบถ่ายไว้ตอนที่หวังซิงเหอกำลังต้มบะหมี่ให้เธอเมื่อครู่นี้

Chinese

“哇！大姐，看這背影，我為什麼覺得咱們的小弟好帥！是不是小奶狗！是不是！”蘇可兒率先問道。

Thai

“ว้าว! พี่ใหญ่ ดูแค่แผ่นหลัง ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าน้องเล็กของพวกเราหล่อจังเลย! เป็นหนุ่มน้อยน่ารักใช่ไหม! ใช่ไหม!” ซูเข่อเอ๋อร์ถามขึ้นเป็นคนแรก

Chinese

“大姐，這小弟是在做飯嗎？家裡沒飯嗎？”

Thai

“พี่ใหญ่ น้องเล็กกำลังทำกับข้าวอยู่เหรอคะ ที่บ้านไม่มีข้าวกินเหรอ”

Chinese

“看樣子，還算乖，應該不用來我這裡。”蘇宣羽評價道。

Thai

“ดูท่าทางแล้วก็นับว่าเชื่อฟังดี คงไม่ต้องส่งมาที่ฉันหรอก” ซูเสวียนอวี่ออกความเห็น

Chinese

“不是，我今天胃病犯了，小傢伙再給我下麵條吃。”

Thai

“ไม่ใช่ วันนี้โรคกระเพาะของฉันกำเริบ เจ้าตัวเล็กเลยต้มบะหมี่ให้ฉันกิน”

Chinese

“哇！小弟好會照顧人啊，小弟是不是很帥？是不是？”蘇可兒驚喜地喊道。

Thai

“ว้าว! น้องเล็กดูแลคนเก่งจัง น้องเล็กหล่อมากใช่ไหมคะ ใช่ไหม” ซูเข่อเอ๋อร์ส่งเสียงอุทานอย่างตื่นเต้นดีใจ

Chinese

“帥嗎？貌似挺帥的。”蘇慕傾嘴角上揚，打字回復道。

Thai

“หล่อไหมงั้นเหรอ ก็ดูหล่อดีนะ” มุมปากของซูมู่ชิงยกขึ้นเล็กน้อยขณะพิมพ์ข้อความตอบกลับ

Chinese

“可兒，你讓一個只會工作的人評價男人帥不帥，你不是有點太難為大姐了。”蘇芷蘭發道。

Thai

“เข่อเอ๋อร์ เธอให้คนที่รู้จักแต่งานมาประเมินว่าผู้ชายหล่อหรือไม่หล่อ นี่ไม่ได้กำลังทำให้พี่ใหญ่ลำบากใจเกินไปหน่อยเหรอ” ซูจื่อหลานส่งข้อความมา

Chinese

蘇慕傾看到後腦門上冒出無數黑線，帥不帥自己還是能分辨出來的好不好，我又不是喪失了審美能力，只不過對男人不感興趣罷了！

Thai

ซูมู่ชิงเห็นแล้วถึงกับมีเส้นดำผุดขึ้นเต็มหน้าผาก หล่อหรือไม่หล่อตัวเองยังแยกแยะได้อยู่นะยะ ฉันไม่ได้สูญเสียความสามารถในการมองความงามสักหน่อย แค่ไม่สนใจผู้ชายก็เท่านั้นเอง!

Chinese

不過該說不說，自己這個小弟確實還挺帥的。

Thai

แต่จะว่าไปแล้ว น้องชายคนนี้ของเธอก็หล่อไม่เบาจริงๆ นั่นแหละ

Chinese

“那大姐，小弟學習怎麼樣？”果然是京都大學副校長，上來就問學習。

Thai

“แล้วพี่ใหญ่ ผลการเรียนของน้องเล็กเป็นยังไงบ้างคะ” สมกับเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยจิงตูจริงๆ เปิดปากมาก็ถามเรื่องเรียนทันที

Chinese

“學習還行吧，聽李姨說，是班級裡面的第一名，考個好大學應該沒問題。”

Thai

“เรื่องเรียนก็พอได้อยู่นะ ได้ยินน้าหลี่บอกว่าเป็นที่หนึ่งในห้อง สอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ สักแห่งคงไม่มีปัญหา”

Chinese

“這不行，在他那裡班級的第一名，可能考不上京都大學，回頭你給小弟報兩個班，還有三個月高考，讓他衝刺一下。”

Thai

“แบบนี้ไม่ได้นะ ที่หนึ่งในห้องของทางฝั่งโน้น อาจจะสอบไม่ติดมหาวิทยาลัยจิงตูก็ได้ ไว้พี่ค่อยสมัครคอร์สติวให้น้องเล็กสักสองคอร์ส ยังเหลือเวลาอีกสามเดือนก่อนสอบเกาเข่อ ให้เขาได้เร่งเครื่องสปีดหน่อย”

Chinese

要是王星河聽到后，一定大呼不要，自己一模二模是全市的第一名，比第二名高了20多分，考京都大學沒問題的，不用上補習班了。

Thai

ถ้าหวังซิงเหอได้ยินเข้าล่ะก็ คงต้องร้องลั่นว่าไม่เอาแน่ๆ เพราะคะแนนการสอบจำลองครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองของเขาคือที่หนึ่งของทั้งเมือง แถมยังสูงกว่าอันดับสองตั้งยี่สิบกว่าคะแนน สอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูได้สบายๆ ไม่จำเป็นต้องไปเรียนพิเศษเลยสักนิด

Chinese

“行，這兩天你留意一下，地址發我，我帶他去。”

Thai

“ได้ สองวันนี้เธอช่วยดูๆ ไว้หน่อยแล้วกัน ส่งที่อยู่มาให้ฉัน เดี๋ยวฉันพาเขาไปเอง”

Chinese

“嘿嘿，大姐，你對咱小弟還挺上心的啊，被這一碗麵條征服了？”蘇可兒開著玩笑問道。

Thai

“ฮิฮิ พี่ใหญ่ใส่ใจน้องเล็กของพวกเราไม่เบาเลยน้า โดนบะหมี่ชามนั้นพิชิตใจแล้วเหรอคะ” ซูเข่อเอ๋อร์ถามแซวเล่น

Chinese

“李姨和咱爸走之前，可是把小傢伙交給我了，我肯定要負責，時候不早了，大家睡覺吧。”

Thai

“ก่อนไปน้าหลี่กับพ่อของพวกเราฝากเจ้าตัวเล็กไว้กับฉัน ฉันก็ต้องรับผิดชอบสิ ดึกมากแล้ว ทุกคนไปนอนได้แล้ว”

Chinese

“不要，大姐，你還沒回答我小弟是不是很帥！”

Thai

“ไม่เอา พี่ใหญ่ยังไม่ตอบฉันเลยนะว่าน้องเล็กหล่อมากใช่ไหม!”

Chinese

“想知道，自己回來看，睡覺了。”

Thai

“อยากรู้ก็กลับมาดูเอง ไปนอนแล้ว”

Chinese

任由蘇可兒在那裡發瘋賣萌，沒有用，咱們的大姐蘇慕傾根本不吃這套。

Thai

ปล่อยให้ซูเข่อเอ๋อร์คลั่งไคล้และทำตัวแบ๊วอยู่ตรงนั้นไปเถอะ ไม่มีประโยชน์หรอก ซูมู่ชิงพี่ใหญ่ของพวกเราไม่หลงกลมุกนี้อยู่แล้ว

Chinese

這一覺王星河睡得很舒服，可以說，睡在將近兩米的大床上，是王星河原來不敢奢望的，一覺醒來，不知道什麼時候，自己已經橫著睡了。

Thai

คืนนี้หวังซิงเหอนอนหลับสบายมาก พูดได้เลยว่าการได้นอนบนเตียงใหญ่ขนาดเกือบสองเมตรเป็นสิ่งที่หวังซิงเหอแต่ก่อนไม่กล้าแม้แต่จะวาดฝัน พอตื่นขึ้นมา ก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ตัวเองนอนขวางเตียงไปเสียแล้ว

Chinese

從床上起來，王星河看了一眼時間，剛好六點，該起來學習了。

Thai

เมื่อลุกขึ้นจากเตียง หวังซิงเหอเหลือบมองเวลา ก็เป็นเวลาหกโมงเช้าพอดี ได้เวลาลุกขึ้นมาอ่านหนังสือแล้ว

Chinese

但是，背書之前，還是要先給柳清夢發一個早，王星河也已經養成了習慣。

Thai

แต่ก่อนจะท่องหนังสือ ยังคงต้องส่งข้อความอรุณสวัสดิ์ไปหาหลิวชิงเมิ่งก่อน ซึ่งหวังซิงเหอก็ทำจนติดเป็นนิสัยไปแล้ว

Chinese

周圍的人都以為王星河是天才，但是他們不知道王星河有多努力，從小學開始，王星河就十年如一日，六點準時起床開始背書，早已經形成生物鐘了。

Thai

คนรอบข้างต่างคิดว่าหวังซิงเหอเป็นอัจฉริยะ ทว่าพวกเขากลับไม่รู้เลยว่าหวังซิงเหอขยันมากเพียงใด ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาเป็นต้นมา หวังซิงเหอก็ทำสม่ำเสมอไม่เคยเปลี่ยนตลอดสิบปี ตื่นนอนตรงเวลาหกโมงเช้าเพื่อเริ่มท่องหนังสือจนกลายเป็นนาฬิกาชีวิตไปตั้งนานแล้ว

Chinese

而高中的那些英語單詞，王星河早已經背的滾瓜爛熟，甚至無聊，王星河把這些單詞的詞性都背下來了。

Thai

ส่วนคำศัพท์ภาษาอังกฤษระดับมัธยมปลายพวกนั้น หวังซิงเหอก็ท่องจำจนขึ้นใจไปนานแล้ว ถึงขนาดที่ว่าตอนเบื่อๆ หวังซิงเหอยังท่องจำชนิดของคำพวกนี้ได้หมดเลยด้วยซ้ำ

Chinese

而至於語文的那些古詩文，王星河更是倒背如流，能從第一篇，不用提示背到最後一篇。

Thai

ส่วนบทกวีและวรรณคดีโบราณในวิชาภาษาจีน หวังซิงเหอยิ่งท่องได้คล่องปร๋อ สามารถท่องตั้งแต่บทแรกไปจนถึงบทสุดท้ายได้โดยไม่ต้องมีคนบอกบทเลยสักนิด

Chinese

雖然已經熟到骨子裡了，王星河還是晨讀了一個小時。

Thai

แม้จะจำได้ขึ้นใจจนเข้ากระดูกดำแล้ว หวังซิงเหอก็ยังคงอ่านหนังสือในตอนเช้าไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม

Chinese

七點，王星河從房間下樓，本想做點早飯，也給大姐做點早飯，沒想到，廚房裡，劉媽已經在忙活著做飯了。

Thai

เวลาเจ็ดโมงตรง หวังซิงเหอเดินลงมาจากห้องนอน เดิมทีคิดจะทำอาหารเช้าสักหน่อยและทำเผื่อพี่ใหญ่ด้วย ทว่านึกไม่ถึงว่าในครัว ป้าหลิวก็กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเสียแล้ว

Chinese

“小少爺，沒想到您起床起的那麼早，早飯還需要半個小時才能做好，您可以等一會。”

Thai

“นายน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะตื่นเช้าขนาดนี้ อาหารเช้ายังต้องใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะเสร็จ คุณนั่งรอสักครู่ก่อนนะคะ”

Chinese

“沒事，那我先出去走走。”

Thai

“ไม่เป็นไรครับ งั้นผมออกไปเดินเล่นก่อน”

Chinese

“好的，小少爺，半個小時后，您就可以回來吃飯了。”

Thai

“ได้ค่ะนายน้อย อีกครึ่งชั่วโมงคุณค่อยกลับมารับประทานอาหารนะคะ”

Chinese

王星河從別墅里出來，早上起來別墅周圍的空氣非常好，吸入肺部。讓王星河腦子感覺到十分的清醒。

Thai

หวังซิงเหอเดินออกมาจากวิลล่า อากาศรอบๆ วิลล่าในยามเช้าสดชื่นเป็นอย่างยิ่ง เมื่อสูดเข้าไปในปอด ก็ทำให้สมองของหวังซิงเหอรู้สึกปลอดโปร่งแจ่มใสเป็นอย่างมาก

Chinese

於是，在散步的路上，王星河就把數學公式在腦子中過了一遍。

Thai

ดังนั้น ในระหว่างทางที่เดินเล่น หวังซิงเหอจึงทบทวนสูตรคณิตศาสตร์ในหัวไปรอบหนึ่ง

Chinese

而半個小時，王星河也僅僅是圍著別墅轉了一圈，至於周圍的環境是咋樣的，王星河根本沒有時間去觀賞，只知道，蘇家莊園周圍，全是像這種的別墅莊園。

Thai

และตลอดครึ่งชั่วโมงนั้น หวังซิงเหอก็แค่เดินวนรอบวิลล่าไปหนึ่งรอบเท่านั้น ส่วนสภาพแวดล้อมรอบๆ เป็นอย่างไร หวังซิงเหอไม่มีเวลาไปชื่นชมเลยแม้แต่น้อย รู้เพียงแค่ว่ารอบๆ คฤหาสน์ตระกูลซู ล้วนเต็มไปด้วยคฤหาสน์วิลล่าแบบนี้ทั้งสิ้น