พ่อ ฉันก็อยากไปด้วย

Chinese

王星河還以為怎麼了，扭頭一看，竟然看到柳清夢竟然睡著了，而且還流口水了。

Thai

หวังซิงเหอยังนึกว่าเกิดอะไรขึ้น พอหันไปมอง ถึงได้เห็นว่าหลิวชิงเมิ่งหลับไปแล้วจริง ๆ แถมยังนอนน้ำลายไหลอีกด้วย

Chinese

王星河悄悄的拿出手機，然後對著柳清夢，小心翼翼地拍了幾張照片，然後把手機收了，又繼續看電影，好像什麼事都沒發生一樣。

Thai

หวังซิงเหอแอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็เล็งไปที่หลิวชิงเมิ่ง ถ่ายรูปไว้อย่างระมัดระวังสองสามรูป ก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วดูหนังต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

“夢夢，看完了，散場了。”王星河輕輕推了推柳清夢。

Thai

“เมิ่งเมิ่ง หนังจบแล้ว คนเริ่มทยอยออกแล้ว” หวังซิงเหอสะกิดหลิวชิงเมิ่งเบา ๆ

Chinese

柳清夢睜開眼睛，感覺到自己嘴角濕濕的，下意識的抬起了頭。

Thai

หลิวชิงเมิ่งลืมตาขึ้น รู้สึกเปียกชื้นที่มุมปาก จึงเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ

Chinese

“結束了嗎？”

Thai

“จบแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯，我們該走了，人都散場的差不多了。”

Thai

“อืม พวกเราควรไปกันได้แล้ว คนทยอยออกกันเกือบหมดแล้ว”

Chinese

“等一下，你先轉過去！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน นายหันหลังไปก่อน!”

Chinese

“啊？幹什麼？”

Thai

“อ้าว ทำไมล่ะ”

Chinese

“讓你轉過去，要不然我就不理你了！”

Thai

“บอกให้หันไปไง ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่สนใจนายแล้วนะ!”

Chinese

“行行，我轉過去，轉過去了，要幹什麼啊。”

Thai

“ได้ ๆ ฉันหันแล้ว หันไปแล้ว จะทำอะไรน่ะ”

Chinese

“沒幹什麼，你不準回頭啊！”

Thai

“ไม่ได้ทำอะไร ห้ามหันกลับมานะ!”

Chinese

柳清夢感覺要羞死人了，趕緊從包包里拿出紙巾，給王星河擦肩膀上的口水。

Thai

หลิวชิงเมิ่งรู้สึกอายแทบแทรกแผ่นดินหนี รีบหยิบทิชชู่ออกจากกระเป๋ามาเช็ดคราบน้ำลายบนไหล่ของหวังซิงเหอ

Chinese

“好了，你剛剛感覺到什麼了？”柳清夢用威脅的目光看著王星河。

Thai

“เสร็จแล้ว เมื่อกี้นายรู้สึกอะไรไหม” หลิวชิงเมิ่งมองหวังซิงเหอด้วยสายตาข่มขู่

Chinese

“感覺到什麼了？”

Thai

“รู้สึกอะไรเหรอ”

Chinese

“對啊，你剛剛剛感覺到什麼了？我讓你轉過頭去，我幹什麼了？”

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ เมื่อกี้รู้สึกอะไรไหม ที่ฉันให้นายหันหลังไป ฉันทำอะไร”

Chinese

“不知道啊，我也不知道你幹什麼了，你剛剛在幹什麼啊，夢夢。”

Thai

“ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอทำอะไร เมื่อกี้เธอทำอะไรเหรอ เมิ่งเมิ่ง”

Chinese

“這還差不多，走吧，我們去吃飯吧。”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย ไปเถอะ พวกเราไปหาอะไรกินกัน”

Chinese

“走，吃什麼？”

Thai

“ไปสิ กินอะไรดี”

Chinese

“附近有條小吃街，咱們去吃小吃吧！”

Thai

“แถวนี้มีถนนสายของกินอยู่ พวกเราไปกินของอร่อยแถวนั้นกันเถอะ!”

Chinese

兩人來到小吃街，柳清夢挽著王星河的胳膊，兩人已經成為了這條街最靚的仔了，一對高顏值情侶足矣讓其他人羨慕。

Thai

ทั้งสองคนมาถึงถนนสายของกิน หลิวชิงเมิ่งควงแขนหวังซิงเหอ ทั้งคู่กลายเป็นจุดที่โดดเด่นที่สุดบนถนนสายนี้ไปแล้ว คู่รักหน้าตาดีคู่นี้ชวนให้คนอื่นต้องอิจฉาตาร้อน

Chinese

“對了，這周末我要去你家你知道嗎？”

Thai

“จริงสิ สุดสัปดาห์นี้ฉันจะไปบ้านเธอนะ รู้หรือยัง”

Chinese

“我不知道啊，這周末，去我家？去我家幹什麼？”

Thai

“ฉันไม่รู้เลยนะ สุดสัปดาห์นี้เหรอ ไปบ้านฉันเนี่ยนะ ไปทำไมกัน”

Chinese

柳清夢一臉的疑惑，這件事她怎麼不知道？

Thai

หลิวชิงเมิ่งทำหน้างงงวย เรื่องนี้ทำไมเธอถึงไม่รู้ล่ะ

Chinese

“你還不知道啊，清歡沒給你說嗎？她說你媽媽要請我吃飯，對我表達感謝的。”

Thai

“เธอยังไม่รู้อีกเหรอ ชิงฮวนไม่ได้บอกเธอเหรอ เธอบอกว่าแม่ของเธออยากเลี้ยงข้าวฉัน เพื่อแสดงความขอบคุณน่ะ”

Chinese

“沒說，這丫頭又在搞什麼。”

Thai

“ไม่ได้บอก ยัยเด็กคนนี้เล่นอะไรอีกแล้วเนี่ย”

Chinese

“清歡不是想撮合我們兩個嘛，說不定，讓我去你家，就是為了這件事。”

Thai

“ชิงฮวนอยากจับคู่พวกเราสองคนไม่ใช่เหรอ บางทีที่ให้ฉันไปบ้านเธอ ก็อาจจะเป็นเพราะเรื่องนี้ก็ได้”

Chinese

“這丫頭，整天就是愛多事，那你答應了嗎？”

Thai

“ยัยเด็กคนนี้นี่ วัน ๆ หาแต่เรื่อง แล้วนายตอบตกลงไปแล้วเหรอ”

Chinese

“本來不答應的，知道你就是夢夢之後，我才答應了。”

Thai

“ตอนแรกก็ไม่ตกลงหรอก พอรู้ว่าเธอคือเมิ่งเมิ่ง ฉันถึงได้ตกลง”

Chinese

“那你去吧，到時候我也裝作不知情，回家看看。”

Thai

“งั้นนายก็ไปเถอะ ถึงตอนนั้นฉันจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วกลับบ้านไปดูหน่อย”

Chinese

“行，你媽媽會不會很厲害？”

Thai

“ได้ แม่ของเธอจะดุมากไหม”

Chinese

“不會啊，不過她在外人面前會看起來很厲害，對我們姐妹倆很好的，尤其是我妹妹，都把這丫頭給寵壞了，無法無天。”

Thai

“ไม่หรอก แต่ต่อหน้าคนนอกท่านจะดูดุอยู่บ้าง แต่กับพวกเราสองพี่น้องท่านดีมาก โดยเฉพาะน้องสาวฉัน ถูกตามใจจนเสียนิสัย เอาแต่ใจจนไม่เกรงกลัวใครแล้ว”

Chinese

“對了！寶寶，商量一件事唄。”

Thai

“จริงสิ! ที่รัก ปรึกษาอะไรหน่อยสิ”

Chinese

“啥事？”

Thai

“เรื่องอะไรเหรอ”

Chinese

“就是，你能不能幫我妹妹補習？”

Thai

“ก็คือนายช่วยติวให้น้องสาวฉันหน่อยได้ไหม”

Chinese

“我？給你妹妹補習？”

Thai

“ฉันเนี่ยนะ ติวให้น้องสาวเธอ”

Chinese

“對啊，寶寶，你那麼厲害，就周末，去我家給我妹妹補習可以嗎？這樣，我們能見面的機會就更多了。”

Thai

“ใช่สิ ที่รัก นายเก่งขนาดนี้ แค่ช่วงสุดสัปดาห์ไปติวให้น้องสาวฉันที่บ้านได้ไหมล่ะ แบบนี้พวกเราจะได้มีโอกาสเจอกันบ่อยขึ้นไง”

Chinese

“那你呢？”

Thai

“แล้วเธอล่ะ”

Chinese

“我說話，清歡都不聽的，也許你說話會更有用一點。”

Thai

“เวลาฉันพูด ชิงฮวนไม่เคยฟังเลย บางทีคำพูดของนายอาจจะได้ผลมากกว่า”

Chinese

“你說的她都不聽，我說她會聽啊。”

Thai

“ขนาดเธอพูดเธอยังไม่ฟัง แล้วฉันพูดเธอจะฟังเหรอ”

Chinese

“你不了解這丫頭的性格，我覺得她真的聽你的，而且你還是今年我們京都高考狀元啊，有你這個大狀元教清歡，她成績一定能跟上來的。”

Thai

“นายไม่รู้นิสัยของยัยเด็กคนนี้หรอก ฉันรู้สึกว่ายัยนั่นต้องฟังนายแน่ ๆ อีกอย่างนายก็เป็นจ้วงหยวนเกาเข่าของจิงตูเราประจำปีนี้ด้วย มีสุดยอดจ้วงหยวนอย่างนายมาสอนชิงฮวน ผลการเรียนของยัยนั่นจะต้องตามทันแน่นอน”

Chinese

“你也知道，國外的教育讓她沒學到太多東西，一回國上高中，那肯定就會跟不上的，不過這丫頭很好的，就是不愛學。”

Thai

“นายก็รู้ว่าการศึกษาที่ต่างประเทศไม่ได้ทำให้น้องได้เรียนรู้อะไรมากนัก พอกลับมาเรียนมัธยมปลายในประเทศก็ต้องตามไม่ทันอย่างแน่นอน แต่ยัยเด็กคนนี้เป็นเด็กดีนะ แค่ไม่ชอบเรียนเท่านั้นเอง”

Chinese

“我考慮考慮吧。”

Thai

“ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน”

Chinese

“寶寶，替我管教一下她，她是我妹妹欸。”

Thai

“ที่รัก ช่วยฉันสั่งสอนยัยเด็กนั่นหน่อยสิ ยัยนั่นเป็นน้องสาวฉันนะ”

Chinese

“行吧，那這周末去你家的時候再說。”

Thai

“ก็ได้ งั้นสุดสัปดาห์นี้ตอนไปบ้านเธอค่อยว่ากันอีกที”

Chinese

“OK，有你這句話就行了，到時候我來給我媽說。”

Thai

“โอเค มีคำพูดนี้ของนายก็พอแล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะไปบอกแม่เอง”

Chinese

王星河把柳清夢送到小區門口，就要回學校了。

Thai

หวังซิงเหอส่งหลิวชิงเมิ่งถึงหน้าประตูหมู่บ้าน แล้วก็เตรียมตัวกลับมหาวิทยาลัย

Chinese

逛了一下午，讓王星河也很累，畢竟身上的傷還沒有好利索。

Thai

เดินเที่ยวมาตลอดทั้งบ่าย ทำให้หวังซิงเหอเหนื่อยอยู่เหมือนกัน เพราะบาดแผลตามร่างกายยังไม่หายดีสนิท

Chinese

柳清夢剛一到家，聽到門口動靜的夏詩詩，直接從房間里沖了出來。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเพิ่งมาถึงบ้าน เซี่ยซือซือที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวตรงประตูก็พุ่งพรวดออกมาจากห้องทันที

Chinese

“柳清夢！”

Thai

“หลิวชิงเมิ่ง!”

Chinese

“你，這是，幹什麼？”

Thai

“เธอ…ทำอะไรเนี่ย”

Chinese

“你老實交代，什麼時候和你那個小男友見面的？長得帥嗎？是正經人嗎？”

Thai

“สารภาพมาตามตรงเลยนะ ไปเจอกับแฟนเด็กคนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หล่อไหม เป็นคนดีน่าไว้ใจหรือเปล่า”

Chinese

“還不錯，是正經人。”

Thai

“ก็ไม่เลวนะ เป็นคนดีเลยล่ะ”

Chinese

“那他沒占你便宜吧。”夏詩詩圍著柳清夢轉圈。

Thai

“แล้วเขาไม่ได้เอาเปรียบเธอใช่ไหม” เซี่ยซือซือเดินวนรอบตัวหลิวชิงเมิ่ง

Chinese

“想什麼呢，都說了是正經人啦。”

Thai

“คิดอะไรอยู่เนี่ย ก็บอกแล้วไงว่าเป็นคนดีน่ะ”

Chinese

柳清夢把包扔到沙發上，直接躺在沙發上。

Thai

หลิวชิงเมิ่งโยนกระเป๋าลงบนโซฟา แล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาทันที

Chinese

“夢夢，你這個該死的戀愛腦，我怕你被騙了，改天帶我去見見，我給你把把關，不行就明天吧，把他約出來。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง ยัยคนคลั่งรักเอ๊ย ฉันกลัวว่าเธอจะโดนหลอกจริง ๆ วันหลังพาฉันไปเจอหน่อย ฉันจะช่วยสแกนให้ ถ้าไม่ได้ก็พรุ่งนี้เลย นัดเขาออกมา”

Chinese

“詩詩，我自有分寸了，不用了。”

Thai

“ซือซือ ฉันรู้ขอบเขตน่า ไม่ต้องหรอก”

Chinese

“看吧，看吧，這就是典型的戀愛腦，不行，你不讓我給你把把關，我不放心。”

Thai

“ดูสิ ดูเอาเถอะ นี่มันพวกคลั่งรักขนานแท้เลย ไม่ได้ ถ้าเธอไม่ให้ฉันช่วยสแกนให้ ฉันไม่วางใจหรอกนะ”

Chinese

“說我是戀愛腦，那你呢？”

Thai

“ว่าฉันคลั่งรัก แล้วเธอล่ะ”

Chinese

“我又不是！”

Thai

“ฉันไม่ได้เป็นสักหน่อย!”

Chinese

“我看你才是呢，和你那個小男友網上才聊多久，就直接見面了，還說我戀愛腦呢。”

Thai

“ฉันว่าเธอต่างหากที่ใช่ คุยกับแฟนเด็กในเน็ตได้ไม่เท่าไหร่ก็ไปเจอตัวจริงแล้ว ยังมีหน้ามาว่าฉันคลั่งรักอีก”

Chinese

“那咱們就別五十步笑百步了好嗎？”

Thai

“งั้นพวกเราก็อย่ามาว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเองเลยดีกว่า”

Chinese

“我才不是戀愛腦呢，明明你才是，不和你說了，我要去休息一會了，累了一天了。”

Thai

“ฉันไม่ได้คลั่งรักสักหน่อย เธอต่างหากที่เป็น ไม่คุยกับเธอแล้ว ฉันจะไปพักผ่อนสักหน่อย เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

Chinese

“別呀，夢夢，你還沒給我說呢，下午和你那個小男友都去哪了？幹什麼了？”

Thai

“อย่าเพิ่งสิ เมิ่งเมิ่ง เธอยังไม่ได้เล่าให้ฉันฟังเลยนะ ตอนบ่ายไปไหนกับแฟนเด็กของเธอมาบ้าง ไปทำอะไรกันมา”

Chinese

“你想知道啊。”

Thai

“อยากรู้เหรอ”

Chinese

“嗯嗯。”

Thai

“อื้อ ๆ”

Chinese

“想知道我偏不告訴你，你猜呀。”

Thai

“ยิ่งอยากรู้ฉันก็ยิ่งไม่บอก ให้เดาเอาเองสิ”

Chinese

“柳清夢！你太可惡了！你還認不認我這個閨蜜了？”

Thai

“หลิวชิงเมิ่ง! เธอใจร้ายเกินไปแล้วนะ! เธอยังเห็นฉันเป็นเพื่อนสนิทอยู่ไหมเนี่ย!”

Chinese

“可以不認嗎？”

Thai

“ไม่นับได้ไหมล่ะ”

Chinese

“柳清夢！我要被你氣死了！”

Thai

“หลิวชิงเมิ่ง! ฉันจะโมโหตายเพราะเธอแล้วนะ!”

Chinese

“別生氣哈，生氣胸會變小。”

Thai

“อย่าโมโหไปเลยนะ โกรธแล้วหน้าอกจะเล็กลงเอาน้า”

Chinese

夏詩詩下意識低頭看了一眼，看到柳清夢臉上似笑非笑的表情。

Thai

เซี่ยซือซือก้มมองลงไปตามสัญชาตญาณ และเห็นสีหน้ากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มของหลิวชิงเมิ่ง

Chinese

“柳清夢！我要跟你拼了！”

Thai

“หลิวชิงเมิ่ง! ฉันจะสู้ตายกับเธอ!”

Chinese

但是柳清夢已經走到自己的房間門口，一個閃身就關門，反鎖，任憑夏詩詩在外面大喊大叫。

Thai

ทว่าหลิวชิงเมิ่งเดินไปถึงหน้าประตูห้องตัวเองแล้ว หลบวูบเดียวก็ปิดประตูลงกลอน ปล่อยให้เซี่ยซือซือยืนโวยวายอยู่ข้างนอก

Chinese

“我去！這是誰回來了？”

Thai

“เฮ้ย! นี่ใครกลับมาเนี่ย”

Chinese

“老王，歡迎回來！”

Thai

“เหล่าหวัง ยินดีต้อนรับกลับ!”

Chinese

“趕緊讓我看看，哪裡受傷了？”李棟圍著王星河開始仔細觀察。

Thai

“รีบให้ฉันดูหน่อยสิ เจ็บตรงไหนบ้าง” หลี่ต้งเดินวนรอบตัวหวังซิงเหอแล้วเริ่มสำรวจอย่างละเอียด

Chinese

這讓王星河感覺到很怪異，雞皮疙瘩都出來了。

Thai

นั่นทำให้หวังซิงเหอรู้สึกแปลกพิลึก ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

Chinese

“我去，別用這種眼神看我好嗎？被你盯著看，雞皮疙瘩都起來了。”

Thai

“เฮ้ย อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นจะได้ไหม โดนนายจ้องแบบนี้ขนลุกไปหมดแล้ว”

Chinese

王星河趕緊回到自己位上。

Thai

หวังซิงเหอรีบกลับไปที่โต๊ะของตัวเองทันที

Chinese

“老王，看你這身上沒事啊，到底怎麼了？”

Thai

“เหล่าหวัง ดูแล้วนายก็ไม่เป็นอะไรนี่ สรุปแล้วเป็นอะไรกันแน่”

Chinese

“就是擦傷，在醫院待了一周都好了。”

Thai

“ก็แค่แผลถลอก อยู่โรงพยาบาลอาทิตย์หนึ่งก็หายดีแล้ว”

Chinese

“明天，我做東，星河，好好給你補補，想吃什麼？”陳志豪豪邁的說道。

Thai

“พรุ่งนี้ฉันเป็นเจ้ามือเอง ซิงเหอ จะบำรุงให้นายอย่างดี อยากกินอะไรล่ะ” เฉินจื้อหาวเอ่ยขึ้นอย่างใจป้ำ

Chinese

“我想吃鮑魚，海參可以嗎？孩子還小，孩子也需要補。”張啟軒搞怪的說道。

Thai

“ฉันอยากกินเป๋าฮื้อ ปลิงทะเลได้ไหม เด็กยังเล็ก เด็กก็ต้องการบำรุงเหมือนกันนะ” จางฉี่เซวียนพูดจายียวน

Chinese

“我是請星河的，可沒有說請你們，你們想去也可以，你們AA。”

Thai

“ฉันเลี้ยงซิงเหอ ไม่ได้บอกว่าจะเลี้ยงพวกนายสักหน่อย พวกนายอยากไปด้วยก็ได้ แต่จ่ายหารกันเองนะ”

Chinese

“不要吧，爸爸，我們也想去！”張啟軒大喊一聲。

Thai

“อย่านะพ่อ พวกเราก็อยากไปด้วย!” จางฉี่เซวียนตะโกนลั่น

Chinese

“有點覺悟，再來一聲。”

Thai

“สำนึกดีนี่ เรียกอีกทีสิ”

Chinese

“爸爸！”

Thai

“พ่อ!”

Chinese

“爸爸，帶上我，我也想吃！”

Thai

“พ่อ พาฉันไปด้วย ฉันก็อยากกินเหมือนกัน!”