ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก~

Chinese

“夢夢，你怎麼哭了？不是這樣的，真不是。”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอร้องไห้ทำไม? ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ไม่ใช่จริง ๆ”

Chinese

王星河不勸還好，一勸哭的更凶了。

Thai

หวังซิงเหอยิ่งไม่ปลอบยังพอทำเนา พอปลอบปุ๊บเธอกลับยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม

Chinese

小珍珠像是不要錢的一樣，順著臉蛋往下面掉。

Thai

หยาดน้ำตาดุจไข่มุกเม็ดน้อยร่วงเผาะลงมาตามพวงแก้มราวกับไม่เสียดาย

Chinese

“你別說了，我就知道，你肯定後悔了，你要是不想要我了，你就直說吧，我能接受。”柳清夢撅著嘴哭著說道，此時的柳清夢看起來楚楚可憐，把王星河看的心疼。

Thai

“นายไม่ต้องพูดแล้ว ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องเสียใจทีหลัง ถ้านายไม่อยากได้ฉันแล้ว นายก็พูดตรง ๆ เถอะ ฉันรับได้” หลิวชิงเมิ่งเบะปากพลางสะอื้นไห้ หลิวชิงเมิ่งในยามนี้ดูน่าสงสารจับใจจนหวังซิงเหอรู้สึกปวดใจเหลือเกิน

Chinese

“真不是啊，夢夢，你聽我給你解釋。”王星河想要坐起來，但是突然身體一陣痛，王星河又嘶了一聲。

Thai

“ไม่ใช่จริง ๆ นะ เมิ่งเมิ่ง เธอฟังฉันอธิบายก่อนสิ” หวังซิงเหออยากจะลุกขึ้นนั่ง แต่จู่ ๆ ร่างกายก็ปวดแปลบขึ้นมา หวังซิงเหอจึงส่งเสียงซี้ดออกมาอีกรอบ

Chinese

“你幹什麼，你不要坐起來嘛。”柳清夢用哭腔說著。

Thai

“นายทำอะไรน่ะ อย่าเพิ่งลุกขึ้นนั่งสิ” หลิวชิงเมิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอื้น

Chinese

“那夢夢，你先別哭好不好，你聽我說。”

Thai

“งั้นเมิ่งเมิ่ง เธออย่าเพิ่งร้องไห้ได้ไหม ฟังฉันพูดก่อน”

Chinese

“那你說吧，我聽著。”

Thai

“งั้นนายก็พูดมาสิ ฉันฟังอยู่”

Chinese

“床頭櫃那裡有紙，你拿一張先擦擦。”

Thai

“ตรงโต๊ะข้างเตียงมีทิชชู่อยู่ เธอหยิบมาเช็ดก่อนเถอะ”

Chinese

“哦。”柳清夢拿了一張紙，開始擦起了眼淚。

Thai

“อือ” หลิวชิงเมิ่งหยิบทิชชู่แผ่นหนึ่งมา แล้วเริ่มซับน้ำตา

Chinese

“我真沒有不想理你的，只是我手機被摔壞了啊，我也想回你消息，我大姐說明天再給我買一個。”

Thai

“ฉันไม่ได้ไม่อยากสนใจเธอจริง ๆ นะ แค่โทรศัพท์ฉันตกพังน่ะ ฉันก็อยากตอบข้อความเธอ พี่ใหญ่ฉันบอกว่าพรุ่งนี้จะซื้อเครื่องใหม่ให้”

Chinese

“那好吧，那你為什麼認出我了那麼久還瞞著我，要不是這次，你還不說！你是不是不想見我？”

Thai

“งั้นก็ได้ แล้วทำไมนายจำฉันได้ตั้งนานแล้วยังปิดบังฉันอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะครั้งนี้ นายก็คงไม่บอกใช่ไหม! นายไม่อยากเจอฉันใช่ไหม?”

Chinese

“真沒有，夢夢，那不是我覺得時機還不夠嘛，畢竟你對我印象那麼差，我怕直接說，你轉頭就走了。”

Thai

“ไม่มีทางจริง ๆ เมิ่งเมิ่ง ไม่ใช่ว่าฉันรู้สึกว่าจังหวะมันยังไม่เหมาะหรอกเหรอ อีกอย่างความประทับใจที่เธอมีต่อฉันมันแย่ขนาดนั้น ฉันกลัวว่าถ้าพูดออกไปตรง ๆ เธอจะหันหลังเดินหนีไปเลยน่ะสิ”

Chinese

“怎麼可能！那可是寶寶欸，我以為是別的男生啊，寶寶和其他男生又不一樣！”柳清夢情急之下，直接把心裡話給說出來了。

Thai

“จะเป็นไปได้ยังไง! นั่นมันที่รักเลยนะ ฉันนึกว่าเป็นผู้ชายคนอื่นนี่นา ที่รักไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นสักหน่อย!” หลิวชิงเมิ่งร้อนใจจนเผลอพูดความในใจออกมาตรง ๆ

Chinese

“夢夢，你剛剛喊我什麼？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?”

Chinese

“啊？我喊你什麼了？”柳清夢這才反應過來。

Thai

“เอ๊ะ? ฉันเรียกนายว่าอะไรเหรอ?” หลิวชิงเมิ่งเพิ่งจะรู้สึกตัว

Chinese

“我，我剛剛就是一著急把心裡話說出來的。”柳清夢著急的解釋道。

Thai

“ฉัน…ฉันก็แค่ร้อนใจจนเผลอพูดความในใจออกมาน่ะ” หลิวชิงเมิ่งรีบอธิบายอย่างร้อนรน

Chinese

“你喊的難道不對嗎？”

Thai

“ที่เธอเรียกมันไม่ถูกตรงไหนล่ะ?”

Chinese

“對嗎？”

Thai

“ถูกเหรอ?”

Chinese

“你說呢？你在手機上是怎麼喊的？”

Thai

“เธอว่าไงล่ะ? ในโทรศัพท์เธอเรียกฉันว่ายังไง?”

Chinese

“哎呀，不和你說了，你太討厭了！”柳清夢已經不哭了，露出了羞澀的神情。

Thai

“โธ่ ไม่คุยกับนายแล้ว นายนี่น่ารำคาญจริง ๆ!” หลิวชิงเมิ่งหยุดร้องไห้แล้ว และเผยสีหน้าเขินอายออกมา

Chinese

“好了，現在誤會解除了吧。”

Thai

“เอาละ ตอนนี้เข้าใจผิดเคลียร์แล้วใช่ไหม”

Chinese

“哼！那我們這算是面基成功了？”

Thai

“ฮึ! งั้นนี่ถือว่าพวกเรานัดเจอตัวจริงสำเร็จแล้วเหรอ?”

Chinese

“你覺得呢？”

Thai

“เธอคิดว่าไงล่ะ?”

Chinese

“我們也是夠奇葩的，人家網戀面基，選擇一個浪漫的地方，還有隆重的儀式，我們倒好，相認是在破舊的爛尾樓里，而且是那樣的環境，還冒著生命的危險。”

Thai

“พวกเรานี่ก็แปลกพิลึกจริง ๆ คนอื่นเขานัดเจอตัวจริงกันในความรักออนไลน์ มักจะเลือกสถานที่โรแมนติก แถมยังมีพิธีรีตองยิ่งใหญ่ แต่พวกเรากลับดีนัก มารู้ตัวจริงกันในตึกร้างผุพัง แถมยังอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น และต้องเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตอีก”

Chinese

“也許從某種意義上來說，這種場面更可以讓我們銘記住，不是嗎？可能是獨一份的存在了。”

Thai

“บางทีในแง่หนึ่ง บรรยากาศแบบนี้อาจทำให้พวกเราจดจำได้ฝังใจยิ่งกว่าไม่ใช่เหรอ? น่าจะเป็นหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเหมือนเลยล่ะ”

Chinese

“好像你說的也對，星河，醫生說你什麼時候能出院啊。”

Thai

“เหมือนที่นายพูดจะถูกนะ ซิงเหอ หมอบอกว่านายออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่เหรอ”

Chinese

“我不喜歡這個稱呼。”王星河皺著眉頭說道。

Thai

“ฉันไม่ชอบคำเรียกนี้เลย” หวังซิงเหอขมวดคิ้วพูด

Chinese

“啊！是不是太快了，我喊不太出來，是不是我有點放不開了？”柳清夢越說越小聲，看著自己的手指說道。

Thai

“อ๊ะ! เร็วไปหรือเปล่า ฉันยังเรียกไม่ค่อยออกเลย ฉันยังเกร็ง ๆ อยู่ใช่ไหม?” หลิวชิงเมิ่งยิ่งพูดยิ่งเสียงเบาลง ก้มมองนิ้วมือตัวเองพลางเอ่ย

Chinese

“跟你開玩笑的，醫生說我要靜養一個月呢，但是我感覺用不了那麼久，都是些皮外傷。”

Thai

“ล้อเล่นน่ะ หมอบอกว่าฉันต้องพักฟื้นเดือนหนึ่งแน่ะ แต่ฉันรู้สึกว่าคงไม่ต้องนานขนาดนั้นหรอก ล้วนเป็นแค่แผลภายนอกทั้งนั้น”

Chinese

“不行，醫生說那麼久就要那麼久知道嗎？要聽醫生的話。”柳清夢皺著眉頭認真的說道。

Thai

“ไม่ได้ หมอบอกว่านานแค่ไหนก็ต้องนานแค่นั้นเข้าใจไหม? ต้องเชื่อฟังหมอสิ” หลิวชิงเมิ่งขมวดคิ้วพูดอย่างจริงจัง

Chinese

“但是我們剛開學，就請那麼久的假不好吧。”

Thai

“แต่พวกเราเพิ่งเปิดเทอม ลาหยุดนานขนาดนั้นคงไม่ดีมั้ง”

Chinese

“有什麼不好的，星河，咱們現在上大學了，可以請假的，而且你這個是病假啊。”

Thai

“มีอะไรไม่ดีกัน ซิงเหอ ตอนนี้พวกเราอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว ลาหยุดได้นะ อีกอย่างของนายนี่เป็นลาป่วยด้วย”

Chinese

“那好吧，但是我怕學習落下太多，再去上課，聽不懂了。”

Thai

“งั้นก็ได้ แต่ฉันกลัวว่าจะเรียนตามไม่ทันมากเกินไป พอกลับไปเรียนจะฟังไม่รู้เรื่องน่ะสิ”

Chinese

“沒事的，我相信你，以你聰明的程度，完全沒問題，你就在醫院好好養傷吧。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันเชื่อใจนาย ด้วยความฉลาดระดับนาย ไม่มีปัญหาแน่นอน นายพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลให้ดีเถอะ”

Chinese

“那好吧。”雖然王星河嘴上答應了，但是他還是想恢復幾天就回去上課了，看到時候恢復情況了。

Thai

“งั้นก็ได้” แม้ปากหวังซิงเหอจะตอบตกลง แต่ในใจเขายังคงอยากพักฟื้นสักสองสามวันแล้วกลับไปเรียน ค่อยดูอาการฟื้นตัวตอนนั้นอีกที

Chinese

“星河，我不想回去睡覺了。”

Thai

“ซิงเหอ ฉันไม่อยากกลับไปนอนแล้ว”

Chinese

“啊？什麼意思？為什麼不想回去睡覺？”

Thai

“เอ๊ะ? หมายความว่าไง? ทำไมถึงไม่อยากกลับไปนอนล่ะ?”

Chinese

“我害怕。”

Thai

“ฉันกลัว”

Chinese

“害怕什麼？”

Thai

“กลัวอะไร?”

Chinese

“我會做噩夢，一閉眼就能想到那天發生的事情。”

Thai

“ฉันจะฝันร้าย พอหลับตาก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น”

Chinese

“那你睡這裡？”

Thai

“งั้นเธอนอนที่นี่เหรอ?”

Chinese

“我也是這麼想的。”

Thai

“ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

Chinese

“但是，天亮可能你就要走了，你為什麼不要我姐姐姐們說你是我女朋友啊。”

Thai

“แต่พอฟ้าสว่างเธออาจจะต้องไปนะ ทำไมเธอถึงไม่ให้ฉันบอกพวกพี่สาวว่าเธอเป็นแฟนฉันล่ะ”

Chinese

“不能說！千萬不要說！還是說了，姐姐們對我的印象肯定更差了，逼著你和我分手了，我們要細水長流，慢慢來知道嗎？”

Thai

“บอกไม่ได้! ห้ามบอกเด็ดขาดเลยนะ! ถ้าบอกไปตอนนี้ พวกพี่สาวต้องยิ่งมีความประทับใจที่ไม่ดีต่อฉันแน่ ๆ แล้วจะบีบให้นายเลิกกับฉัน พวกเราต้องค่อยเป็นค่อยไป ทำอะไรช้า ๆ รู้ไหม?”

Chinese

“我一定會讓姐姐們對我有所改觀的！”

Thai

“ฉันจะต้องทำให้พวกพี่สาวเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อฉันให้ได้เลย!”

Chinese

“但是我覺得，我四個姐姐就是因為她們還不知道你是我女朋友，所以才這樣啊，如果她們知道，肯定會對你改觀的！”

Thai

“แต่ฉันคิดว่า พี่สาวทั้งสี่คนของฉันก็เพราะยังไม่รู้ว่าเธอเป็นแฟนฉันถึงได้เป็นแบบนั้นน่ะสิ ถ้าพวกพี่เขารู้ ต้องเปลี่ยนมุมมองต่อเธอแน่นอน!”

Chinese

“不行，我要用行動來讓她們對我改觀，而不是用身份，你知道嗎？”

Thai

“ไม่ได้ ฉันจะใช้การกระทำเพื่อให้พวกพี่สาวเปลี่ยนมุมมองต่อฉัน ไม่ใช่ใช้สถานะ รู้ไหม?”

Chinese

柳清夢也有自己獨有的驕傲。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเองก็มีความทะนงตนในแบบเฉพาะตัวของเธอเช่นกัน

Chinese

“那好吧，夢夢，要不睡覺吧，你要好好休息啊。”

Thai

“งั้นก็ได้ เมิ่งเมิ่ง ถ้างั้นนอนเถอะ เธอต้องพักผ่อนให้ดีนะ”

Chinese

“好吧，星河，你還受著傷要養傷呢，那我就睡旁邊這張床可以嗎？”

Thai

“ก็ได้ ซิงเหอ นายยังบาดเจ็บอยู่ต้องพักรักษาตัว งั้นฉันนอนเตียงข้าง ๆ นี้ได้ไหม?”

Chinese

“可以啊，你睡吧，不過可能天亮你就要走了。”

Thai

“ได้สิ เธอนอนเถอะ แต่พอฟ้าสว่างเธออาจจะต้องไปแล้วนะ”

Chinese

“我知道的，星河。”

Thai

“ฉันรู้แล้วล่ะ ซิงเหอ”

Chinese

“嗯嗯，你家裡沒人來嗎？”

Thai

“อืม ที่บ้านเธอไม่มีใครมาเลยเหรอ?”

Chinese

“沒有，我一個人在，我父母出差了，家裡有保姆白天來照顧我，晚上我也讓她們走了，我不習慣睡覺的時候有外人在。”

Thai

“ไม่มี ฉันอยู่คนเดียว พ่อแม่ฉันไปทำงานต่างจังหวัด ที่บ้านมีแม่บ้านมาดูแลฉันตอนกลางวัน ตอนกลางคืนฉันก็ให้พวกเธอไปแล้ว ฉันไม่ชินกับการมีคนนอกอยู่ตอนนอนน่ะ”

Chinese

“嗯嗯，那夢夢，晚安。”

Thai

“อืม งั้นเมิ่งเมิ่ง ราตรีสวัสดิ์นะ”

Chinese

“晚安，寶寶。”柳清夢用細如蚊蠅的聲音說完后，就轉了過去。

Thai

“ราตรีสวัสดิ์นะ ที่รัก” หลิวชิงเมิ่งเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับยุงบิน ก่อนจะพลิกตัวหันหลังไป

Chinese

一夜好夢，王星河原本想要早點醒來喊柳清夢的，結果，王星河醒來的時候，發現柳清夢已經走了。

Thai

หลับฝันดีตลอดคืน เดิมทีหวังซิงเหอตั้งใจจะตื่นแต่เช้ามาปลุกหลิวชิงเมิ่ง แต่ผลปรากฏว่า พอหวังซิงเหอตื่นขึ้นมา ก็พบว่าหลิวชิงเมิ่งได้จากไปแล้ว

Chinese

“嘿嘿，星河弟弟，想我了沒有呀！”

Thai

“ฮิ ๆ น้องซิงเหอ คิดถึงฉันไหมเอ่ย!”

Chinese

過了一會，病房門被打開了，包裹著嚴絲合縫的女孩進來了，這一看就是蘇可兒。

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก หญิงสาวที่แต่งกายมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้าเดินเข้ามา มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นซูเข่อเอ๋อร์

Chinese

“四姐，你來了啊。”

Thai

“พี่สี่ พี่มาแล้วเหรอครับ”

Chinese

“那當然啦！四姐還給你帶來了禮物，大姐說你手機壞了，所以你四姐我一大早就給你搞來了一部新手機，看你四姐仗義吧！”

Thai

“แน่อยู่แล้วสิ! พี่สี่ยังเอาของขวัญมาให้นายด้วยนะ พี่ใหญ่บอกว่าโทรศัพท์นายพัง ดังนั้นพี่สี่คนนี้เลยหาโทรศัพท์เครื่องใหม่มาให้นายตั้งแต่เช้าตรู่ ดูสิว่าพี่สี่ของนายใจถึงพึ่งได้แค่ไหน!”

Chinese

又是一台水果手機，而且是前段時間出的最新款頂配的。

Thai

เป็นโทรศัพท์แบรนด์ผลไม้อีกแล้ว แถมยังเป็นรุ่นท็อปตัวล่าสุดที่เพิ่งเปิดตัวไปเมื่อช่วงก่อนนี้อีกด้วย

Chinese

“謝謝四姐。”

Thai

“ขอบคุณครับพี่สี่”

Chinese

“客氣~，怎麼樣？感覺好點了嗎？”

Thai

“เกรงใจไปได้~ เป็นไงบ้าง? รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

Chinese

“好點了，四姐，麻煩你扶我起來好嗎？”

Thai

“ดีขึ้นแล้วครับพี่สี่ รบกวนพี่ช่วยพยุงผมลุกขึ้นหน่อยได้ไหมครับ?”

Chinese

“可以啊，可以坐起來了啊 ”

Thai

“ได้สิ ลุกขึ้นนั่งได้แล้วเหรอเนี่ย”

Chinese

“應該可以了，我試試。”

Thai

“น่าจะได้แล้วครับ ผมขอลองดูหน่อย”

Chinese

經過一天的休養，王星河已經能坐起來了。

Thai

หลังจากพักฟื้นไปหนึ่งวัน หวังซิงเหอก็สามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้ว

Chinese

蘇可兒幫著王星河給手機換卡激活，終於又有手機了。

Thai

ซูเข่อเอ๋อร์ช่วยหวังซิงเหอเปลี่ยนซิมการ์ดและเปิดใช้งานโทรศัพท์ ในที่สุดเขาก็มีโทรศัพท์ใช้อีกครั้ง

Chinese

王星河打開聊天軟體，果然，消息99+。

Thai

หวังซิงเหอเปิดแอปพลิเคชันแชต เป็นไปตามคาด ข้อความ 99+

Chinese

而大部分都是柳清夢發來的。

Thai

และส่วนใหญ่ล้วนเป็นข้อความที่หลิวชิงเมิ่งส่งมา

Chinese

“星河弟弟，在幹嘛呢，和誰聊天呢。”

Thai

“น้องซิงเหอ ทำอะไรอยู่เหรอ คุยกับใครอยู่น่ะ”

Chinese

蘇可兒想要偷看，卻被王星河給蓋住了。

Thai

ซูเข่อเอ๋อร์อยากจะแอบดู แต่กลับถูกหวังซิงเหอปิดหน้าจอไว้เสียก่อน

Chinese

“沒有啊，就是一些同學朋友，關心我呢。”

Thai

“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่เพื่อนร่วมชั้นกับเพื่อน ๆ ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงน่ะครับ”

Chinese

“他們怎麼知道的？”

Thai

“พวกเขารู้ได้ยังไงกัน?”

Chinese

“我室友呢，他們問我去哪了。”

Thai

“รูมเมตผมน่ะครับ พวกเขาถามว่าผมหายไปไหน”

Chinese

“好吧，我給你說個事，星河弟弟。”

Thai

“ก็ได้ พี่มีเรื่องจะบอกนายหน่อย น้องซิงเหอ”

Chinese

“四姐，你說吧，我聽著呢。”王星河跟柳清夢聊著天說著。

Thai

“พี่สี่ พี่พูดมาได้เลยครับ ผมฟังอยู่” หวังซิงเหอเอ่ยพลางพิมพ์แชตคุยกับหลิวชิงเมิ่งไปด้วย