พี่เขย

Chinese

柳清夢是吃軟不吃硬的人，被白月櫻這麼一說，柳清夢這才不情願的拿起衣服。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเป็นคนยอมให้อ่อนไม่ยอมให้แข็ง พอถูกไป๋เยว่อิงพูดจาหว่านล้อมเช่นนี้ หลิวชิงเมิ่งจึงหยิบชุดขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจนัก

Chinese

“這才是我的乖女兒，行了，你換衣服吧，我就在這坐著，如果需要我幫忙的，你喊我進去。”

Thai

“นี่สิถึงจะเป็นลูกสาวที่น่ารักของแม่ เอาล่ะ ลูกเปลี่ยนชุดเถอะ เดี๋ยวแม่นั่งรออยู่ตรงนี้ ถ้าต้องการให้แม่ช่วยก็เรียกแม่เข้าไปนะ”

Chinese

“不用，我自己來就行。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกค่ะ หนูเปลี่ยนเองได้”

Chinese

等柳清夢換好衣服從試衣間出來后，白月櫻看著女兒臉上露出驚喜的表情。

Thai

เมื่อหลิวชิงเมิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จและเดินออกมาจากห้องลองชุด ไป๋เยว่อิงก็มองดูลูกสาวด้วยสีหน้าประหลาดใจระคนชื่นชม

Chinese

“我的女兒長大了，這麼一穿，多好看，傾國傾城！”

Thai

“ลูกสาวแม่โตเป็นสาวแล้วจริง ๆ พอสวมชุดนี้แล้วช่างงดงามหยาดเยิ้ม ล่มบ้านล่มเมืองไปเลย!”

Chinese

“才沒有，醜死了。”

Thai

“ไม่จริงสักหน่อย น่าเกลียดจะตายค่ะ”

Chinese

“行了，女兒，別賭氣了，你在這等一下，等會清歡過來喊你，你們一起下來。”

Thai

“เอาล่ะลูก อย่าเพิ่งแง่งอนเลย หนูนั่งรออยู่ตรงนี้สักครู่ เดี๋ยวชิงฮวนมาเรียกแล้วค่อยลงไปด้วยกันนะ”

Chinese

而在柳家外，王星河已經開著他的奧迪R8來了。

Thai

ขณะเดียวกันที่ด้านนอกตระกูลหลิว หวังซิงเหอก็ขับรถออดี้ อาร์8 ของเขามาถึงแล้ว

Chinese

而給柳清夢準備的生日禮物，裡面剛好有一個高端的水晶手錶盒，再加上百達翡麗專屬logo的禮品袋，看起來簡單又大氣。

Thai

ส่วนของขวัญวันเกิดที่เตรียมไว้ให้หลิวชิงเมิ่ง ด้านในมีกล่องนาฬิกาคริสตัลสุดหรู และถุงของขวัญที่มีโลโก้เฉพาะของปาเต็ก ฟิลิปป์ ดูเรียบง่ายทว่าภูมิฐาน

Chinese

而在王星河的手上，戴著一個黑色鑽石百達翡麗表，送給柳清夢的那個剛好是白色的，名字就叫做永恆之時。

Thai

บนข้อมือของหวังซิงเหอสวมนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ประดับเพชรสีดำ ส่วนเรือนที่นำมามอบให้หลิวชิงเมิ่งเป็นสีขาวพอดี ซึ่งมีชื่อรุ่นว่า “ห้วงเวลานิรันดร์”

Chinese

戴上這塊手錶的情侶，一生一世永不分離。

Thai

คู่รักที่ได้สวมใส่นาฬิการุ่นนี้จะอยู่เคียงคู่กันชั่วชีวิตโดยไม่พรากจากกัน

Chinese

“呀！星河哥哥來了啊！你今天好帥！”王星河剛進到柳家，眼尖的柳清歡就看到王星河來了，立馬跑了出來。

Thai

“อ๊ะ! พี่ซิงเหอมาแล้วเหรอคะ! วันนี้พี่หล่อมากเลย!” ทันทีที่หวังซิงเหอก้าวเข้ามาในตระกูลหลิว หลิวชิงฮวนที่ตาไวก็มองเห็นว่าหวังซิงเหอมาถึงแล้ว จึงรีบวิ่งแจ้นออกมาทันที

Chinese

“今天來的人還挺多的。”

Thai

“วันนี้คนมาร่วมงานเยอะไม่เบาเลยนะ”

Chinese

王星河環顧了一下四周，果然有不少年輕的公子哥在那裡相互交談著。

Thai

หวังซิงเหอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็พบว่ามีพวกคุณชายหนุ่ม ๆ ยืนพูดคุยกันอยู่ไม่น้อยจริง ๆ

Chinese

王星河回憶起剛剛柳清夢說的那句話，自己這岳父大人還真是為了她女兒煞費苦心啊，安排了那麼多年輕公子哥。

Thai

หวังซิงเหอนึกถึงคำพูดที่หลิวชิงเมิ่งเพิ่งบอกไป ว่าที่พ่อตาของเขานี่ช่างทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อลูกสาวจริง ๆ ถึงได้เชิญคุณชายหนุ่ม ๆ มามากมายขนาดนี้

Chinese

“切！他們都是我老爸特意邀請過來的所謂的公子哥，都是一群酒囊飯桶之輩，不如星河哥哥一根毛！”

Thai

“ชิ! พวกเขาก็แค่พวกคุณชายจอมปลอมที่พ่อหนูจงใจเชิญมา มีแต่พวกไม่ได้ความทั้งนั้น เทียบกับพี่ซิงเหอไม่ได้แม้แต่เส้นผมเส้นเดียว!”

Chinese

“這麼想讓我當你姐夫啊。”

Thai

“อยากให้ฉันเป็นพี่เขยขนาดนั้นเลยเหรอ”

Chinese

“當然啦！我感覺你和我姐姐好配的，怎麼樣？星河哥哥，考慮一下？”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้วสิคะ! หนูรู้สึกว่าพี่กับพี่สาวหนูเหมาะสมกันมากเลย เป็นไงคะพี่ซิงเหอ ลองพิจารณาดูหน่อยไหม?”

Chinese

“好了，咱們快進去吧。”

Thai

“เอาล่ะ พวกเรารีบเข้าไปข้างในกันดีกว่า”

Chinese

“可以啊，小王，今天穿的挺帥氣的啊！”白月櫻看到王星河來了，連忙迎上來說道。

Thai

“ดูดีเชียวนะเสี่ยวหวัง วันนี้แต่งตัวหล่อเหลาไม่เบาเลยนี่!” ไป๋เยว่อิงเห็นหวังซิงเหอเดินเข้ามา ก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับพลางเอ่ยทักทาย

Chinese

“白阿姨，您今天也很漂亮。”

Thai

“คุณป้าไป๋ วันนี้คุณป้าก็สวยมากเหมือนกันครับ”

Chinese

“來來來，我給你介紹你叔叔，峰哥，你過來一下！”

Thai

“มา ๆๆ เดี๋ยวป้าจะแนะนำคุณลุงให้รู้จัก พี่เฟิง มานี่หน่อยสิคะ!”

Chinese

“幹什麼？喊我過來？”

Thai

“มีอะไรเหรอ? เรียกฉันมาทำไม?”

Chinese

“這個就是咱們清歡的補習老師，王星河，在他的教導下，咱們清歡的成績一直在進步呢。”

Thai

“นี่คือหวังซิงเหอ ครูสอนพิเศษของชิงฮวนเราไงคะ ภายใต้การสอนของเขา ผลการเรียนของชิงฮวนดีขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ”

Chinese

“您好，柳叔叔。”

Thai

“สวัสดีครับ คุณลุงหลิว”

Chinese

“小夥子，很厲害嘛，幹得好給你加工資啊！”柳峰拍了拍王星河的胳膊，鼓勵的說道。

Thai

“ไอ้หนุ่ม เก่งไม่เบานี่ ทำผลงานดี ๆ เดี๋ยวฉันขึ้นเงินเดือนให้นะ!” หลิวเฟิงตบแขนหวังซิงเหอพลางเอ่ยให้กำลังใจ

Chinese

“峰哥，你說什麼呢！”

Thai

“พี่เฟิง พูดอะไรแบบนั้นคะ!”

Chinese

“好了，我那邊還在忙，你們在這裡聊，好好聽你老師的話，知道嗎？歡歡。”

Thai

“เอาเถอะ ทางฝั่งนั้นฉันยังยุ่งอยู่ พวกเธอคุยกันไปนะ ตั้งใจฟังที่คุณครูสอนล่ะ เข้าใจไหม ฮวนฮวน”

Chinese

“爸爸，我知道的，我一定會好好聽星河哥哥的話的。”

Thai

“ค่ะพ่อ หนูเข้าใจแล้ว หนูจะเชื่อฟังพี่ซิงเหอเป็นอย่างดีแน่นอนค่ะ”

Chinese

“小王，你也別太在意，你叔叔他就是這樣的人，當老總當慣了，喜歡打官腔。”

Thai

“เสี่ยวหวัง เธออย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ คุณลุงเขาก็เป็นคนแบบนี้แหละ ติดนิสัยเป็นประธานบริษัทจนเคยชิน ชอบพูดจาติดสำนวนผู้บริหาร”

Chinese

“沒事的，白阿姨，那您先忙，我就不麻煩您了。”

Thai

“ไม่เป็นไรครับ คุณป้าไป๋ ถ้าอย่างนั้นคุณป้าไปทำธุระก่อนเถอะครับ ผมไม่รบกวนแล้ว”

Chinese

“行，到這裡就像到自己家一樣，別約束，那我就先去忙了。”

Thai

“จ้ะ มาที่นี่ก็ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้านตัวเองนะ ไม่ต้องเกรงใจ งั้นป้าขอตัวไปรับแขกก่อนล่ะ”

Chinese

“好的，白阿姨。”

Thai

“ครับ คุณป้าไป๋”

Chinese

“嘿嘿，星河哥哥，不如我現在帶你去找我姐姐吧。”

Thai

“ฮิ ๆ พี่ซิงเหอ ให้หนูพาพี่ไปหาพี่สาวตอนนี้เลยดีกว่าไหมคะ”

Chinese

“找你姐姐幹什麼？”

Thai

“ไปหาพี่สาวเธอทำไมเหรอ”

Chinese

“當然是給你們一點單獨相處的時間啦，不單獨相處怎麼培養感情？”

Thai

“ก็เปิดโอกาสให้พวกพี่ได้อยู่ตามลำพังกันน่ะสิคะ ถ้าไม่อยู่กันตามลำพังแล้วจะพัฒนาความสัมพันธ์กันได้ยังไงล่ะ?”

Chinese

“這樣不合適吧。”

Thai

“แบบนี้มันไม่ค่อยเหมาะมั้ง”

Chinese

“哎呀，什麼合適不合適的，星河哥哥，你是不是喜歡我姐姐了？那我必須要幫你一把！走！跟我來，我帶你去找我姐姐。”

Thai

“โธ่ จะเหมาะหรือไม่เหมาะอะไรกันล่ะคะ พี่ซิงเหอ พี่ชอบพี่สาวหนูแล้วใช่ไหมล่ะ? ถ้าอย่างนั้นหนูก็ต้องช่วยพี่สักแรงแล้ว! ไปค่ะ! ตามหนูมา หนูจะพาพี่ไปหาพี่สาวเอง”

Chinese

柳清歡拉著王星河的胳膊就來到了化妝間。

Thai

หลิวชิงฮวนดึงแขนหวังซิงเหอแล้วพามาถึงห้องแต่งตัว

Chinese

“我姐姐就在裡面，你快進去吧！”

Thai

“พี่สาวหนูอยู่ข้างใน พี่รีบเข้าไปสิคะ!”

Chinese

“清歡，你這......我也沒......”

Thai

“ชิงฮวน เธอทำแบบนี้…ฉันยังไม่ได้…”

Chinese

“沒什麼沒，都到這了，趕緊進去啊！”

Thai

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นแหละ มาถึงนี่แล้ว รีบเข้าไปสิคะ!”

Chinese

柳清歡推開門，把王星河推了進去，然後關上門。

Thai

หลิวชิงฮวนผลักประตูเปิดออก ดันหวังซิงเหอเข้าไปข้างใน แล้วจึงปิดประตู

Chinese

搞定！

Thai

เรียบร้อย!

Chinese

聽到門響了，柳清夢以為是柳清歡來了。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงประตู หลิวชิงเมิ่งก็นึกว่าหลิวชิงฮวนเข้ามา

Chinese

“清歡，是要下去了嗎？”

Thai

“ชิงฮวน ต้องลงไปแล้วเหรอ?”

Chinese

“那個，夢夢，是我。”

Thai

“เอ่อ เมิ่งเมิ่ง ฉันเอง”

Chinese

王星河有些不好意思的說道。

Thai

หวังซิงเหอเอ่ยขึ้นด้วยความเคอะเขินเล็กน้อย

Chinese

“寶寶？”柳清夢猛地轉過來抬頭，看到是王星河。

Thai

“ที่รัก?” หลิวชิงเมิ่งหันขวับกลับมาเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นหวังซิงเหอ

Chinese

“寶寶，你怎麼來了？你是來帶我走的？這裡是在二樓，我們跳下去有點太高了，不過下面是草坪，等會我們跳下去，你就帶我跑，怎麼樣？”

Thai

“ที่รัก นายมาได้ยังไง? นายจะมาพาฉันหนีไปเหรอ? ที่นี่อยู่ชั้นสอง พวกเรากระโดดลงไปอาจจะสูงไปหน่อย แต่ข้างล่างเป็นสนามหญ้า เดี๋ยวพอกระโดดลงไปแล้ว นายก็พาฉันวิ่งหนีไปเลย ดีไหม?”

Chinese

“夢夢，你這是在說什麼？”

Thai

“เมิ่งเมิ่ง เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย”

Chinese

“什麼在說什麼，來不及了，今天我爸就要介紹男人給我認識了，現在是逃跑的最好時機。”

Thai

“จะเรื่องอะไรอีกล่ะ ไม่ทันการแล้วนะ วันนี้พ่อฉันจะแนะนำผู้ชายให้ฉันรู้จัก ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่สุดที่จะหนีแล้ว”

Chinese

看著柳清夢著急的樣子，王星河有些反應遲鈍。

Thai

เมื่อเห็นท่าทางร้อนรนของหลิวชิงเมิ่ง หวังซิงเหอก็ตอบสนองช้าไปชั่วขณะ

Chinese

“那個，夢夢，你這是幹什麼的？柳叔叔好像也沒有非要你今天找個男朋友吧。”

Thai

“เอ่อ เมิ่งเมิ่ง เธอทำอะไรของเธอน่ะ คุณลุงหลิวก็ดูไม่ได้บังคับให้เธอต้องหาแฟนให้ได้ในวันนี้สักหน่อยนี่”

Chinese

“是嗎？”

Thai

“งั้นเหรอ?”

Chinese

“是啊，你是不是太激動了。”

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ เธอลนลานเกินไปหรือเปล่า”

Chinese

“嗚～，寶寶，我太緊張了，我以為我再也見不到你了，我都剛剛想好要和你私奔了。”

Thai

“ฮือ…ที่รัก ฉันกังวลมากเกินไป นึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว เมื่อกี้ฉันถึงขั้นคิดจะหนีตามนายไปแล้วนะเนี่ย”

Chinese

“這只是你的生日宴，又不是訂婚宴，私奔到哪裡？”

Thai

“นี่เป็นแค่งานเลี้ยงวันเกิดของเธอ ไม่ใช่งานหมั้นสักหน่อย จะหนีตามกันไปไหนล่ะ”

Chinese

“哎呀，羞死了！你不準再說了！”

Thai

“โธ่ อายจะตายอยู่แล้ว! ห้ามพูดถึงอีกนะ!”

Chinese

柳清夢把頭埋在頭髮里，她覺得剛剛那個樣子沒臉見人了。

Thai

หลิวชิงเมิ่งซุกหน้าลงกับกลุ่มผม เธอรู้สึกว่าท่าทางของตัวเองเมื่อครู่นี้ช่างน่าอายจนแทบไม่มีหน้าไปพบใครแล้ว

Chinese

“好了，那我就先出去了，其實你母親提前就給我說了，但是他們說不能告訴你，你給我發消息，我已經準備出發了，我給你特意準備的禮物，在樓下，等會你就能看到了。”

Thai

“เอาล่ะ งั้นฉันขอตัวออกไปก่อนนะ จริง ๆ แล้วคุณแม่ของเธอแอบบอกฉันล่วงหน้าไว้แล้ว แต่พวกท่านบอกว่าห้ามบอกเธอ ตอนที่เธอส่งข้อความหาฉัน ฉันก็กำลังเตรียมตัวออกเดินทางพอดี ของขวัญที่ฉันตั้งใจเตรียมไว้ให้เธออยู่ข้างล่าง เดี๋ยวเธอก็จะได้เห็นแล้ว”

Chinese

“哎呀，寶寶，你壞死了！我不想理你了！原來你早就知道了，害我這幾天一直因為過生日不能見你而不開心。”

Thai

“โธ่ ที่รัก นายนิสัยเสียที่สุดเลย! ฉันไม่อยากคุยกับนายแล้ว! ที่แท้นายก็รู้เรื่องตั้งนานแล้ว ปล่อยให้ฉันต้องอารมณ์ไม่ดีมาหลายวันเพราะคิดว่าวันเกิดจะไม่ได้เจอนายเนี่ยนะ”

Chinese

“好了，現在知道也不晚是嗎？我不能在這裡待太久，我先出去了。”

Thai

“เอาเถอะ ตอนนี้รู้แล้วก็ยังไม่สายเกินไปไม่ใช่เหรอ ฉันอยู่ที่นี่นานไม่ได้ ขอตัวออกไปก่อนนะ”

Chinese

“等一下！我這身衣服漂亮嗎？”

Thai

“เดี๋ยวก่อน! ชุดที่ฉันใส่อยู่นี้สวยไหม?”

Chinese

“漂亮，很漂亮！”

Thai

“สวย สวยมากเลย!”

Chinese

“什麼漂亮？”

Thai

“อะไรสวย?”

Chinese

“當然是人漂亮了，夢夢人漂亮，穿什麼都好看。”

Thai

“ก็คนสวยน่ะสิ เมิ่งเมิ่งเป็นคนสวย ใส่อะไรก็ดูดีทั้งนั้นแหละ”

Chinese

“切，就會騙人，快出去吧，等回去再找你算賬！”

Thai

“ชิ ปากหวานหลอกคนเก่งนักนะ รีบออกไปได้แล้ว ไว้กลับไปเมื่อไหร่ค่อยคิดบัญชีกับนาย!”

Chinese

王星河一打開門，柳清歡趕緊站直，撩著頭髮。

Thai

ทันทีที่หวังซิงเหอเปิดประตูออกมา หลิวชิงฮวนก็รีบยืนตัวตรงพลางเสยผม

Chinese

“姐夫，你和我姐怎麼樣了？”

Thai

“พี่เขย พี่กับพี่สาวหนูเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

Chinese

“姐夫？”

Thai

“พี่เขย?”

Chinese

“對啊，不應該叫你姐夫嗎？”

Thai

“ก็ใช่สิคะ ไม่ให้เรียกพี่เขยแล้วจะให้เรียกอะไรล่ะ?”

Chinese

“你這丫頭，看不到嗎？我被你姐轟出來了，還說你這個月零花錢沒有了。”

Thai

“ยัยเด็กคนนี้นี่ มองไม่เห็นหรือไง ฉันถูกพี่สาวเธอไล่ตะเพิดออกมา แถมยังบอกว่าเดือนนี้เธอจะไม่ได้เงินค่าขนมแล้วด้วย”

Chinese

“啊？姐夫，你可要幫我啊，我都是因為你，我才做出了那麼冒險的舉動，你可一定要幫我啊，沒了零花錢，我要怎麼活啊。”

Thai

“อ้าว? พี่เขย พี่ต้องช่วยหนูนะ หนูทำเรื่องเสี่ยงขนาดนี้ก็เพราะพี่เลยนะ พี่ต้องช่วยหนูให้ได้นะ ถ้าไม่มีเงินค่าขนมแล้วหนูจะอยู่ต่อไปยังไงล่ะคะ”

Chinese

“你再喊我姐夫，我給你姐說，你下個月零花錢也沒有了。”

Thai

“ถ้าเธอยังเรียกฉันว่าพี่เขยอีกล่ะก็ ฉันจะบอกพี่สาวเธอให้งดเงินค่าขนมเดือนหน้าของเธอไปด้วยเลย”

Chinese

“不要！星河哥哥，我不喊你了，你幫我求求情，都是我的錯，你跟我姐姐求求情好不好？”

Thai

“อย่านะคะ! พี่ซิงเหอ หนูไม่เรียกแล้วก็ได้ พี่ช่วยขอร้องให้หนูหน่อยเถอะ ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง พี่ช่วยพูดขอร้องกับพี่สาวให้หนูหน่อยได้ไหมคะ?”

Chinese

“你覺得，現在我這樣去給你求情，你到年底還會不會得到零花錢？”

Thai

“เธอคิดว่า สภาพฉันตอนนี้ถ้าไปช่วยขอร้องให้เธอ เธอจะยังได้เงินค่าขนมไปจนถึงสิ้นปีอยู่อีกไหมล่ะ?”

Chinese

“算了，還是我自己來吧。”柳清歡視死如歸的站在門口敲了敲門。

Thai

“ช่างเถอะ หนูจัดการเองดีกว่า” หลิวชิงฮวนยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าราวกับพร้อมจะพลีชีพ ก่อนจะเคาะประตูห้อง