ต่อรอง

Chinese

“那你先在這玩一會，我有個文件要處理。”

Thai

“งั้นนายเล่นอยู่ที่นี่ไปก่อนนะ พี่มีเอกสารต้องจัดการหน่อย”

Chinese

“二姐，你也想讓我接受專訪嗎？”

Thai

“พี่รอง พี่ก็อยากให้ผมรับการสัมภาษณ์พิเศษเหมือนกันเหรอครับ”

Chinese

王星河的突然發問，蘇芷蘭頓了一下后說道：“是，不僅是我，其實大姐也想，我也問過大姐的意見了。”

Thai

เมื่อหวังซิงเหอถามขึ้นมากะทันหัน ซูจื่อหลานก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ใช่ ไม่ใช่แค่พี่หรอก จริงๆ แล้วพี่ใหญ่ก็อยากให้รับ พี่ถามความเห็นพี่ใหญ่มาแล้วด้วย”

Chinese

“好吧，那我好好考慮一下。”

Thai

“ก็ได้ครับ งั้นผมจะลองคิดดูให้ดี”

Chinese

“知道為什麼嘛？”

Thai

“รู้ไหมว่าเพราะอะไร”

Chinese

“為什麼？”

Thai

“เพราะอะไรครับ”

Chinese

“因為你大姐說了，現在你正是討媳婦的時候，你若盛開，清風自來，她們都不認識你，怎麼吸引到優秀的女孩？”

Thai

“เพราะพี่ใหญ่นายบอกว่า ตอนนี้นายเป็นวัยที่ต้องหาภรรยาแล้ว หากเจ้าผลิบาน สายลมเย็นย่อมพัดมา ถ้าพวกเธอไม่รู้จักนายเลย จะไปดึงดูดใจผู้หญิงเก่งๆ ได้ยังไงล่ะ”

Chinese

“二姐，你們，這麼做，是為了給我要媳婦兒？”王星河的語氣里透露著不可思議的語氣。

Thai

“พี่รอง ที่พวกพี่ทำแบบนี้…ก็เพื่อหาภรรยาให้ผมเนี่ยนะ” น้ำเสียงของหวังซิงเหอเจือไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

“對，這不僅是我的想法，也是你大姐的想法。”

Thai

“ใช่ นี่ไม่ใช่แค่ความคิดของพี่ แต่เป็นความคิดของพี่ใหญ่นายด้วย”

Chinese

“但是我還小啊。”

Thai

“แต่ผมยังเด็กอยู่นะครับ”

Chinese

“星河，我們家四個女孩，一個男孩，你說，現在正是著急的時候？原本你大姐我們都說好要招上門女婿，但是現在，有了你，我們蘇家那麼大的家業，全靠你了。”

Thai

“ซิงเหอ บ้านเรามีผู้หญิงสี่คน ผู้ชายคนเดียว นายว่าตอนนี้มันน่าร้อนใจไหมล่ะ เดิมทีพี่กับพี่ใหญ่ตกลงกันไว้ว่าจะรับลูกเขยแต่งเข้าบ้าน แต่ตอนนี้มีนายแล้ว กิจการครอบครัวใหญ่โตขนาดนี้ของตระกูลซูเรา ก็ต้องพึ่งนายทั้งหมดแล้วนะ”

Chinese

“二姐，我......我不能繼承蘇家的家業。”

Thai

“พี่รอง ผม…ผมรับสืบทอดกิจการของตระกูลซูไม่ได้หรอกครับ”

Chinese

“好了，我知道你的擔心的地方，傻孩子，別人都是巴不得繼承家業，你倒好，還不想要，到時候多生幾個不就好了？我們給你定的指標，最少要五個孩子。”

Thai

“เอาเถอะ พี่รู้ว่านายกังวลเรื่องอะไร เด็กโง่ คนอื่นเขาแทบจะแย่งกันสืบทอดกิจการตระกูล แต่นายกลับดีนัก ยังไม่อยากได้อีก ถึงเวลาค่อยมีลูกหลายๆ คนก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ เป้าหมายที่พวกพี่กำหนดให้นาย อย่างน้อยต้องมีลูกห้าคนนะ”

Chinese

“要五個孩子？”

Thai

“มีลูกห้าคนเนี่ยนะครับ”

Chinese

“對，而且最起碼要有三個男孩，兩個女孩，讓一個男孩兒姓蘇，繼承咱們家家產。”

Thai

“ใช่ แล้วอย่างน้อยที่สุดต้องมีลูกชายสามคน ลูกสาวสองคน ให้ลูกชายคนหนึ่งใช้นามสกุลซู เพื่อสืบทอดทรัพย์สินของบ้านเรา”

Chinese

“那要是，沒有三個男孩兒呢？”

Thai

“แล้วถ้า…ไม่มีลูกชายสามคนล่ะครับ”

Chinese

“那更好了，那就一直生下去啊，咱們蘇家最不缺的就是錢了。”

Thai

“นั่นยิ่งดีเลย ก็มีต่อไปเรื่อยๆ สิ ตระกูลซูของเราไม่เคยขาดแคลนเรื่องเงินอยู่แล้ว”

Chinese

“加油哦！星河，努努力，早點把媳婦兒帶回家，但是可不能亂搞，咱們蘇家也是京都有頭有臉的豪門大戶，知道嗎？”

Thai

“สู้ๆ นะ! ซิงเหอ พยายามเข้าล่ะ รีบพาภรรยากลับบ้านให้เร็วหน่อย แต่ห้ามมั่วเด็ดขาดนะ ตระกูลซูของเราก็เป็นตระกูลใหญ่ที่มีหน้ามีตาในจิงตู เข้าใจไหม”

Chinese

“二姐，你讓我緩緩？”這搞得跟生產隊的驢一樣，最少三個男孩兩個女孩，不達標就一直生下去？

Thai

“พี่รอง พี่ให้ผมทำใจก่อนได้ไหมครับ” นี่มันทำเหมือนเขาเป็นลาในกองการผลิตชัดๆ อย่างน้อยลูกชายสามคนลูกสาวสองคน ถ้าไม่ถึงเป้าก็ต้องมีลูกต่อไปเรื่อยๆ เนี่ยนะ

Chinese

“行，那我就去處理文件了。”蘇芷蘭看著王星河這個表情，憋著笑說道。

Thai

“ได้ งั้นพี่ไปจัดการเอกสารแล้วนะ” ซูจื่อหลานมองสีหน้าของหวังซิงเหอพลางกลั้นหัวเราะแล้วพูดขึ้น

Chinese

王星河躺在沙發上，一臉生無可戀的表情。

Thai

หวังซิงเหอนอนแผ่อยู่บนโซฟา สีหน้าบ่งบอกว่าหมดสิ้นอาลัยตายอยากในชีวิต

Chinese

王星河手機叮咚響了一聲。

Thai

เสียงมือถือของหวังซิงเหอดังติ๊งต่องขึ้นมาหนึ่งที

Chinese

“星河學弟，怎麼樣？今天我沒露餡吧。”

Thai

“รุ่นน้องซิงเหอ เป็นไงบ้าง วันนี้ฉันไม่ได้ทำความแตกใช่ไหม”

Chinese

王星河感受了一下現在還在發燙的耳朵。

Thai

หวังซิงเหอลูบใบหูที่ตอนนี้ยังคงร้อนผ่าวของตัวเอง

Chinese

“你大爺！”王星河沒忍住罵了一句，自己差點被你害慘了！

Thai

“ไอ้บ้าเอ๊ย!” หวังซิงเหออดสบถออกมาไม่ได้ ฉันเกือบโดนเธอเล่นงานจนซวยแล้วไหมล่ะ!

Chinese

“星河學弟，你怎麼罵我？這樣是不對的。”

Thai

“รุ่นน้องซิงเหอ ทำไมนายถึงด่าฉันล่ะ ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ”

Chinese

“你為什麼說我們是在酒吧認識的？為什麼要說謊？”

Thai

“ทำไมรุ่นพี่ถึงบอกว่าพวกเราเจอกันที่บาร์ล่ะ ทำไมต้องโกหกด้วย”

Chinese

“那今晚酒吧去不去？我們去酒吧重新認識一下？”

Thai

“งั้นคืนนี้ไปบาร์ไหมล่ะ พวกเราไปทำความรู้จักกันใหม่ที่บาร์ดีไหม”

Chinese

“沈學姐，我是有女朋友的，而且，我不去那個地方。”

Thai

“รุ่นพี่เสิ่น ผมมีแฟนแล้วครับ อีกอย่างผมไม่ไปที่แบบนั้นหรอก”

Chinese

“星河學弟，這都二十一世紀了，還那麼守男德？”

Thai

“รุ่นน้องซิงเหอ นี่มันศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดแล้วนะ ยังจะรักนวลสงวนตัวขนาดนี้อีกเหรอ”

Chinese

“說吧，有事說事。”

Thai

“พูดมาเถอะครับ มีธุระอะไรก็ว่ามา”

Chinese

“如果你不想讓我跟蘇校長說你女朋友是柳學妹的話，那你就要答應我三個條件。”

Thai

“ถ้านายไม่อยากให้ฉันไปบอกรองอธิการบดีซูว่าแฟนนายคือรุ่นน้องหลิวละก็ นายต้องรับปากเงื่อนไขของฉันสามข้อ”

Chinese

“三個？沈學姐，你別坐地起價啊！”

Thai

“สามข้อ? รุ่นพี่เสิ่น อย่ามาโก่งราคาแบบนี้นะครับ!”

Chinese

“三個而已啦，男子漢大丈夫，別那麼小氣嘍。”

Thai

“แค่สามข้อเอง เป็นลูกผู้ชายตัวจริง อย่าขี้เหนียวไปหน่อยเลยน่า”

Chinese

“不行！”

Thai

“ไม่ได้ครับ!”

Chinese

“那你說幾個？”

Thai

“งั้นนายว่ากี่ข้อล่ะ”

Chinese

“我可以接受你的專訪。”

Thai

“ผมยอมรับการสัมภาษณ์พิเศษของรุ่นพี่ก็ได้”

Chinese

“不行，這個現在只是基礎條件，我要加籌碼。”

Thai

“ไม่ได้ ตอนนี้เรื่องนั้นเป็นแค่เงื่อนไขพื้นฐานแล้ว ฉันจะเพิ่มข้อแลกเปลี่ยน”

Chinese

“就這一個，愛要不要。”

Thai

“มีแค่ข้อนี้ข้อเดียว จะเอาก็เอา ไม่เอาก็ตามใจ”

Chinese

“行啊，那我現在就跟蘇校長打電話了。”

Thai

“ได้สิ งั้นตอนนี้ฉันจะโทรหารองอธิการบดีซูเลยแล้วกัน”

Chinese

王星河的臉色要多難看有多難看，最後只能屈服於沈瀾若的淫威之下。

Thai

สีหน้าของหวังซิงเหอย่ำแย่จนไม่รู้จะย่ำแย่อย่างไร สุดท้ายก็ได้แต่ยอมจำนนต่ออิทธิพลมืดของเสิ่นหลานรั่ว

Chinese

“好，那我在答應你一個條件，但是這個條件不能太離譜，換言之，我能做到的，不能違反法律。”

Thai

“ก็ได้ครับ งั้นผมรับปากเงื่อนไขของรุ่นพี่อีกหนึ่งข้อ แต่เงื่อนไขนี้ต้องไม่ไร้สาระเกินไป หรือพูดอีกอย่างคือต้องเป็นสิ่งที่ผมทำได้ และต้องไม่ผิดกฎหมาย”

Chinese

“那成交！放心吧，王學弟，我是不會讓你做違反法律的事情的。”

Thai

“งั้นตกลง! วางใจเถอะรุ่นน้องหวัง ฉันไม่ให้นายทำเรื่องที่ผิดกฎหมายหรอกน่า”

Chinese

“那你說吧，什麼事？”

Thai

“งั้นรุ่นพี่พูดมาเถอะ เรื่องอะไรครับ”

Chinese

“現在我還沒想好，等我想好了再說吧。”

Thai

“ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก ไว้คิดออกแล้วค่อยว่ากันเถอะ”

Chinese

王星河這才意識到他中圈套了。

Thai

หวังซิงเหอถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองติดกับดักเข้าให้แล้ว

Chinese

“那王學弟什麼時候有空，我對你進行專訪？”

Thai

“แล้วรุ่นน้องหวังจะว่างตอนไหน ฉันจะได้สัมภาษณ์พิเศษนาย”

Chinese

王星河心想，那肯定是越晚越好，最好拖到你忘了。

Thai

หวังซิงเหอคิดในใจว่า ยิ่งช้าได้เท่าไหร่ก็ยิ่งดี ยิ่งลากยาวไปจนเธอจำไม่ได้ยิ่งประเสริฐ

Chinese

“這段時間有點忙，過段時間。”

Thai

“ช่วงนี้ยุ่งๆ หน่อย ไว้อีกสักพักแล้วกันครับ”

Chinese

“那王學弟可真忙啊，那行，過段時間嘍，但是也別太長，我隨時都有時間哦。”

Thai

“ถ้างั้นรุ่นน้องหวังก็ยุ่งจริงๆ นั่นแหละ ได้สิ ไว้อีกสักพักก็ได้ แต่อย่านานเกินไปล่ะ ฉันว่างตลอดเวลาเลยนะ”

Chinese

看到自己的小心思被揭露，王星河回復道：“不會拖太久的。”

Thai

เมื่อเห็นว่าความคิดตื้นๆ ของตนถูกเปิดโปง หวังซิงเหอก็ตอบกลับไปว่า “ไม่ลากยาวขนาดนั้นหรอกครับ”

Chinese

吃完了飯後，王星河回到了宿舍，下午沒課，他準備去圖書館。

Thai

หลังจากกินข้าวเสร็จ หวังซิงเหอก็กลับมาที่ห้องพัก ช่วงบ่ายไม่มีเรียน เขาจึงเตรียมตัวจะไปหอสมุด

Chinese

一路上，又是被幾個小姐姐攔著要聯繫方式，但是王星河都拒絕了，現在他的身份知道的人還不算多。

Thai

ตลอดทาง เขาถูกหญิงสาวรุ่นพี่หลายคนดักขอช่องทางติดต่ออีกตามเคย แต่หวังซิงเหอก็ปฏิเสธไปทั้งหมด ตอนนี้คนที่รู้ฐานะของเขายังถือว่ามีไม่มากนัก

Chinese

但要是等那個專訪做完，王星河都不敢想象自己會惹到多少麻煩。

Thai

แต่ถ้าเกิดบทสัมภาษณ์พิเศษนั้นทำเสร็จเมื่อไหร่ หวังซิงเหอก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองจะต้องเจอกับปัญหาความยุ่งยากมากขนาดไหน

Chinese

“老王，這是有了女朋友之後開始不著家了啊，一天恨不得十幾個小時都在外面，宿舍成你睡覺的地方了。”

Thai

“เหล่าหวัง พอมีแฟนแล้วก็เริ่มไม่ติดห้องเลยนะ วันหนึ่งแทบอยากจะอยู่ข้างนอกสักสิบกว่าชั่วโมง ห้องพักกลายเป็นแค่ที่นอนของนายไปแล้ว”

Chinese

“吃不到葡萄說葡萄酸。”王星河一針見血的說，讓李棟瞬間語塞。

Thai

“กินองุ่นไม่ได้ก็บอกว่าองุ่นเปรี้ยว” หวังซิงเหอตอกกลับตรงจุด จนทำให้หลี่ต้งถึงกับพูดไม่ออกไปในทันที

Chinese

“是啊，某些人就是吃不到葡萄說葡萄酸！”陳志豪繼續補刀。

Thai

“ใช่แล้ว บางคนน่ะกินองุ่นไม่ได้ก็บอกว่าองุ่นเปรี้ยว!” เฉินจื้อหาวช่วยซ้ำเติมต่อ

Chinese

“你！你們！欺負人！”

Thai

“นาย! พวกนายนี่! รังแกกันชัดๆ!”

Chinese

“是又如何？我下午也不在，和我對象逛街去。”

Thai

“แล้วจะทำไมล่ะ ช่วงบ่ายฉันก็ไม่อยู่ จะไปเดินเล่นซื้อของกับแฟนเหมือนกัน”

Chinese

“星河，明天我有籃球賽，來看唄。”榮旭突然給王星河發來了消息。

Thai

“ซิงเหอ พรุ่งนี้ฉันมีแข่งบาสเกตบอล มาดูหน่อยสิ” หรงซวี่ส่งข้อความหาหวังซิงเหอกะทันหัน

Chinese

自從上了大學后，兩人的聯繫好像變少了，如今突然邀請他來看籃球賽，王星河哪有不去的道理。

Thai

ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย การติดต่อของทั้งสองคนก็ดูเหมือนจะน้อยลง ตอนนี้จู่ๆ อีกฝ่ายก็ชวนเขาไปดูแข่งบาสเกตบอล หวังซิงเหอมีหรือจะไม่ไป

Chinese

“可以啊，明天幾點？”

Thai

“ได้สิ พรุ่งนี้กี่โมง”

Chinese

“下午三點，校籃球館。”

Thai

“บ่ายสามโมง ที่โรงยิมบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย”

Chinese

“行，明天一定到。”

Thai

“ได้ พรุ่งนี้ไปแน่นอน”

Chinese

“嘿嘿，看哥們給你在籃球場上大殺四方！”

Thai

“ฮิฮิ คอยดูเพื่อนคนนี้โชว์ฝีมือถล่มคู่แข่งในสนามบาสเกตบอลได้เลย!”

Chinese

下午，王星河到了圖書館，找了個位置，把東西放好后，就去借書了，王星河感覺最近功課落下很多，要補一補。

Thai

ช่วงบ่าย หวังซิงเหอมาถึงหอสมุด หาที่นั่ง วางข้าวของเรียบร้อยแล้วก็ไปยืมหนังสือ หวังซิงเหอรู้สึกว่าช่วงนี้การเรียนตกหล่นไปมาก จึงต้องชดเชยทบทวนเสียหน่อย

Chinese

“寶寶，你下午有啥打算啊。”

Thai

“ที่รัก บ่ายนี้นายมีแผนจะทำอะไรเหรอ”

Chinese

“我下午沒課，來圖書館學習啊。”

Thai

“ช่วงบ่ายฉันไม่มีเรียน มาอ่านหนังสือที่หอสมุดน่ะ”

Chinese

“啊～，寶寶在圖書館啊。”

Thai

“อ๊า~ ที่รักอยู่ที่หอสมุดเหรอ”

Chinese

“對，怎麼了？”

Thai

“ใช่ มีอะไรเหรอ”

Chinese

“那我下午有一節課，下課後來找你吧。”

Thai

“งั้นบ่ายนี้ฉันมีเรียนคาบหนึ่ง เลิกเรียนแล้วจะไปหานายนะ”

Chinese

“要來找我啊，可以啊。”

Thai

“จะมาหาฉันเหรอ ได้สิ”

Chinese

“那你幫我佔個位置，別讓你旁邊坐別的小姐姐了。”

Thai

“งั้นนายช่วยจองที่นั่งให้ฉันหน่อยนะ อย่าให้สาวคนอื่นมานั่งข้างๆ นายล่ะ”

Chinese

“OK，夢夢，我幫你佔個位置，下課後你就來。”

Thai

“โอเค เมิ่งเมิ่ง ฉันจะจองที่นั่งไว้ให้ เลิกเรียนแล้วเธอก็มานะ”

Chinese

王星河把自己的書包放在了自己旁邊的座椅上，平時周末圖書館都是人滿為患的，但是上課的時候，圖書館的人還是不算多的。

Thai

หวังซิงเหอวางกระเป๋าหนังสือของตนไว้บนเก้าอี้ข้างๆ ปกติช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์หอสมุดจะมีคนแน่นขนัด แต่ในช่วงเวลาเรียน คนในหอสมุดก็ยังถือว่าไม่มากนัก

Chinese

王星河就開始自己沉浸在知識的海洋，很快，王星河就聞到一股香風飄過，自己的胳膊被戳了兩下。

Thai

หวังซิงเหอเริ่มดื่มด่ำไปในห้วงมหาสมุทรแห่งความรู้ ไม่นานนัก หวังซิงเหอก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นลอยผ่านเข้ามา และแขนของเขาก็ถูกสะกิดเบาๆ สองที

Chinese

王星河抬頭一看，一個穿著jk制服，打扮精緻的女孩俯身看著他。

Thai

หวังซิงเหอเงยหน้าขึ้นมอง หญิงสาวคนหนึ่งที่สวมชุดยูนิฟอร์ม เจเค แต่งตัวประณีตงดงามกำลังโน้มตัวมองเขาอยู่

Chinese

王星河看了看周圍，然後疑惑的小聲問道：“有什麼事嗎？”

Thai

หวังซิงเหอมองดูรอบๆ จากนั้นจึงเอ่ยถามเสียงเบาด้วยความสงสัยว่า “มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”

Chinese

女孩臉上透露著嬌羞，指了指王星河旁邊的位置。

Thai

ใบหน้าของหญิงสาวเผยความเอียงอายออกมา เธอชี้ไปที่ที่นั่งข้างๆ หวังซิงเหอ

Chinese

“抱歉，我這裡有人了。”

Thai

“ขอโทษด้วยนะครับ ตรงนี้มีคนแล้วครับ”