ทุ่มเงินมหาศาล เพียงเพื่อคำเดียว

Chinese

“我還不知道，那我四姐什麼時候去？”

Thai

“ผมยังไม่รู้เลยครับ แล้วพี่สี่จะไปเมื่อไหร่เหรอครับ”

Chinese

“應該在籌備中，估計快了。”

Thai

“น่าจะกำลังเตรียมการอยู่ คิดว่าคงเร็วๆ นี้นั่นแหละ”

Chinese

“那我到時候去看我四姐的演唱會。”

Thai

“งั้นถึงตอนนั้นผมจะไปดูคอนเสิร์ตของพี่สี่นะครับ”

Chinese

“嗯，你四姐肯定會讓你去的，什麼時候回去？”

Thai

“อืม พี่สี่ของนายต้องให้นายไปแน่ แล้วจะกลับเมื่อไหร่ล่ะ”

Chinese

“後天吧。”

Thai

“มะรืนนี้ครับ”

Chinese

“好，我讓人給你訂機票，我剛剛給你轉了五十萬，回去之後別省錢。”

Thai

“ได้ พี่จะให้คนจองตั๋วเครื่องบินให้ เมื่อกี้พี่เพิ่งโอนเงินให้นายไปห้าแสน พอกลับไปแล้วก็อย่าประหยัดล่ะ”

Chinese

“啊？大姐，不用，這太多了，我用不完啊。”

Thai

“เอ๊ะ พี่ใหญ่ครับ ไม่ต้องหรอกครับ นี่มันเยอะเกินไปแล้ว ผมใช้ไม่หมดหรอกครับ”

Chinese

王星河拿出手機一看，果然，手機銀行到賬了五十萬。

Thai

หวังซิงเหอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มีเงินโอนเข้าบัญชีธนาคารในโทรศัพท์มือถือห้าแสนหยวน

Chinese

“你回去用錢的地方也多，福利院的孩子也那麼多，就當是給你們改善伙食了，要是錢不夠的話，給我說，再給你轉。”

Thai

“นายกลับไปก็มีที่ที่ต้องใช้เงินเยอะ เด็กๆ ที่สถานสงเคราะห์ก็มีตั้งมากขนาดนั้น คิดซะว่าเอาไปปรับปรุงอาหารการกินให้พวกนายเถอะ ถ้าเงินไม่พอก็บอกพี่ เดี๋ยวพี่โอนให้อีก”

Chinese

“大姐，真不用，你前幾個月給我的錢，我都還沒花多少呢。”

Thai

“พี่ใหญ่ครับ ไม่ต้องจริงๆ ครับ เงินที่พี่ใหญ่ให้ผมเมื่อหลายเดือนก่อน ผมยังแทบไม่ได้ใช้เลย”

Chinese

“轉了你就拿著，不為你，也想想福利院的孩子們。”

Thai

“โอนให้แล้วนายก็รับไว้เถอะ ถึงไม่คิดเพื่อตัวเอง ก็คิดถึงพวกเด็กๆ ที่สถานสงเคราะห์บ้าง”

Chinese

王星河想了想，還是答應了。

Thai

หวังซิงเหอคิดดูแล้ว ก็ยอมตกลงในที่สุด

Chinese

“那大姐我回去就說是你捐贈的。”

Thai

“งั้นพอกลับไป ผมจะบอกว่าพี่ใหญ่เป็นคนบริจาคนะครับ”

Chinese

兩天過後，王星河就準備回寧江了，而蘇慕傾親自去送王星河。

Thai

สองวันต่อมา หวังซิงเหอก็เตรียมตัวกลับหนิงเจียง โดยมีซูมู่ชิงไปส่งหวังซิงเหอด้วยตัวเอง

Chinese

王星河行李也已經收拾好了，蘇慕傾讓王星河多帶一點衣服，王星河的衣櫃里全是衣服。

Thai

สัมภาระของหวังซิงเหอก็เก็บเรียบร้อยแล้ว ซูมู่ชิงบอกให้หวังซิงเหอนำเสื้อผ้าติดตัวไปเยอะหน่อย ในตู้เสื้อผ้าของหวังซิงเหอจึงเต็มไปด้วยเสื้อผ้า

Chinese

平時王星河的衣服有幾件換洗的就好了，但是，看著光短袖都大幾十件，王星河又心疼，這麼多衣服根本穿不完。

Thai

ปกติแล้วเสื้อผ้าของหวังซิงเหอแค่มีไม่กี่ชุดไว้ผลัดเปลี่ยนซักก็พอแล้ว แต่เมื่อมองดูแค่เสื้อแขนสั้นก็ปาเข้าไปหลายสิบตัว หวังซิงเหอก็รู้สึกเสียดายเงินขึ้นมา เสื้อผ้าเยอะขนาดนี้ใส่ไม่หมดอย่างแน่นอน

Chinese

帶了一個很大的行李箱，去了機場，幾個小時后，王星河落地寧江。

Thai

เขาพกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มากใบหนึ่งไปยังสนามบิน และหลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง หวังซิงเหอก็แลนดิ้งถึงหนิงเจียง

Chinese

回到寧江后，王星河就有一種回家的感覺，這裡他生活了十八年，已經習慣這裡的一切。

Thai

เมื่อกลับมาถึงหนิงเจียง หวังซิงเหอก็มีความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน ที่นี่เขาใช้ชีวิตอยู่มาถึงสิบแปดปี และเคยชินกับทุกสิ่งทุกอย่างของที่นี่ไปแล้ว

Chinese

昨天晚上王星河已經和陳院長說了，陳院長聽到王星河要回來，開心的不得了。

Thai

เมื่อคืนวานหวังซิงเหอได้บอกกับผอ.เฉินแล้ว พอผอ.เฉินได้ยินว่าหวังซิงเหอจะกลับมา ก็ดีใจเป็นล้นพ้น

Chinese

王星河出了機場，準備打車回福利院，一個穿著西裝的中年男子在朝著機場出口焦急的看著，好像是在找人。

Thai

หวังซิงเหอเดินออกจากสนามบิน เตรียมตัวจะเรียกรถกลับสถานสงเคราะห์ ชายวัยกลางคนสวมสูทคนหนึ่งกำลังมองมาทางทางออกสนามบินอย่างร้อนใจ ราวกับกำลังตามหาใครบางคนอยู่

Chinese

當看到王星河出了機場后，男人趕緊走了過去。

Thai

เมื่อเห็นหวังซิงเหอเดินออกจากสนามบิน ชายคนนั้นก็รีบเดินตรงเข้ามาทันที

Chinese

“您好，請問您是王星河嗎？”

Thai

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณคือคุณหวังซิงเหอใช่ไหมครับ”

Chinese

“你是？”

Thai

“คุณคือ?”

Chinese

“哦，您好，王少，我是劉正茂，正茂集團的總裁，我是來送你回家的。”

Thai

“โอ้ สวัสดีครับคุณชายหวัง ผมหลิวเจิ้งเม่า ประธานของเจิ้งเม่ากรุ๊ปครับ ผมมารับไปส่งคุณชายกลับบ้านครับ”

Chinese

“送我回家？幹嘛送我回家？我不認識你啊。”

Thai

“ส่งผมกลับบ้านเหรอครับ ทำไมต้องส่งผมกลับบ้านด้วย ผมไม่รู้จักคุณนะครับ”

Chinese

“王少，您可能不認識我，但是我認識您啊，這是蘇總特意打電話拜託我把您送回家的。”

Thai

“คุณชายหวัง คุณอาจจะไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักคุณครับ นี่เป็นประธานซูที่โทรศัพท์มาไหว้วานให้ผมช่วยไปส่งคุณกลับบ้านเป็นพิเศษเลยนะครับ”

Chinese

“我大姐？不用了，劉總，我打車就行。”

Thai

“พี่ใหญ่ของผมเหรอครับ ไม่เป็นไรครับประธานหลิว ผมเรียกรถไปเองได้ครับ”

Chinese

“不不不，那哪行啊，王少，您就同意了吧，要不然我很難辦啊。”劉正茂愁眉苦臉的說道。

Thai

“ไม่ๆๆ แบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะครับคุณชายหวัง คุณชายยอมให้ผมไปส่งเถอะครับ ไม่อย่างนั้นผมคงลำบากแย่” หลิวเจิ้งเม่าพูดด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม

Chinese

“快，站在那裡幹什麼的？還不快點幫王少拿著行李箱？”

Thai

“เร็วเข้า ยืนบื้ออยู่ตรงนั้นทำไม ยังไม่รีบมาช่วยคุณชายหวังถือกระเป๋าเดินทางอีก”

Chinese

後邊的司機一聽，連忙上前，從王星河手裡接過行李箱。

Thai

คนขับรถด้านหลังพอได้ยินดังนั้น ก็รีบก้าวเข้ามาข้างหน้า รับกระเป๋าเดินทางไปจากมือของหวังซิงเหอทันที

Chinese

“王少，您這邊請，打的車坐起來多不舒服啊，坐我的，我的車坐起來舒服。”

Thai

“คุณชายหวัง เชิญทางนี้ครับ รถแท็กซี่นั่งไม่สบายเท่าไหร่หรอก นั่งรถของผมดีกว่า รถผมรับรองว่านั่งสบายแน่นอนครับ”

Chinese

王星河的行李箱都被拉走了，還能怎麼辦，只能跟著他走了。

Thai

กระเป๋าเดินทางของหวังซิงเหอถูกลากไปแล้ว จะทำอะไรได้อีก ก็ได้แต่เดินตามเขาไปเท่านั้น

Chinese

路上，劉正茂旁敲側擊的問了他和蘇慕傾的關係。

Thai

ระหว่างทาง หลิวเจิ้งเม่าได้เลียบๆ เคียงๆ ถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับซูมู่ชิง

Chinese

當得知蘇慕傾是她的親姐姐后，那表現的更熱切了。

Thai

เมื่อทราบว่าซูมู่ชิงเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเขา ท่าทีก็ยิ่งกระตือรือร้นมากขึ้นไปอีก

Chinese

等司機開著車，來到了藍天福利院，劉正茂指著這個地方。

Thai

เมื่อคนขับรถขับมาถึงสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าหลานเทียน หลิวเจิ้งเม่าก็ชี้ไปที่สถานที่แห่งนี้

Chinese

“王少，您就住在這裡？我那裡還有一套別墅，如果要是可以的話，您可以住我那裡，放心，沒有人打擾您，您可以放心住。”

Thai

“คุณชายหวัง คุณพักอยู่ที่นี่เหรอครับ ผมยังมีบ้านพักอีกหลังหนึ่ง ถ้าหากเป็นไปได้ คุณไปพักที่บ้านของผมได้นะครับ วางใจได้เลย ไม่มีใครมารบกวนคุณแน่นอน พักผ่อนได้อย่างสบายใจเลยครับ”

Chinese

“不用了，劉總，我就住這裡就行，這裡就是我的家。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกครับประธานหลิว ผมพักที่นี่ก็พอแล้ว ที่นี่คือบ้านของผมครับ”

Chinese

“王少，您是在福利院長大的啊。”

Thai

“คุณชายหวัง คุณเติบโตมาในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าหรอกหรือครับ”

Chinese

“對，怎麼了？”

Thai

“ใช่ครับ มีอะไรเหรอครับ”

Chinese

聽到這話，劉正茂心裡多了幾分猜測，心想，王少的運氣真好，被京都的蘇家給領養了。

Thai

พอได้ยินคำนี้ หลิวเจิ้งเม่าก็เกิดการคาดเดาขึ้นในใจหลายอย่าง คิดในใจว่าคุณชายหวังช่างโชคดีจริงๆ ที่ได้รับการอุปการะจากตระกูลซูแห่งจิงตู

Chinese

看到王星河要下車，劉正茂趕緊下來打開車門。

Thai

เมื่อเห็นหวังซิงเหอกำลังจะลงจากรถ หลิวเจิ้งเม่าก็รีบลงมาเปิดประตูรถให้

Chinese

而陳院長已經在門口等著王星河回來了。

Thai

ส่วนผอ.เฉินก็กำลังยืนรอหวังซิงเหอกลับมาอยู่ที่หน้าประตูแล้ว

Chinese

“院長，星河哥哥什麼時候回來啊！我好想星河哥哥。”

Thai

“ผอ. คะ พี่ซิงเหอจะกลับมาเมื่อไหร่เหรอคะ หนูคิดถึงพี่ซิงเหอจังเลย”

Chinese

“小舒，應該快了，我剛剛問你們星河哥哥了，他說在路上了。”

Thai

“เสี่ยวซู คงใกล้แล้วล่ะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งถามพี่ซิงเหอของพวกเธอไป เขาบอกว่าอยู่ระหว่างทางแล้ว”

Chinese

兩人正說著話，看到了王星河出現在了他們的視野中。

Thai

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ ก็เห็นหวังซิงเหอปรากฏตัวขึ้นในสายตา

Chinese

一群福利院的孩子立馬衝過來，把王星河團團圍著。

Thai

กลุ่มเด็กๆ ในสถานสงเคราะห์ต่างพากันวิ่งกรูเข้ามา ล้อมรอบหวังซิงเหอเอาไว้ทันที

Chinese

“星河哥哥，我好想你！”

Thai

“พี่ซิงเหอ หนูคิดถึงพี่จังเลย!”

Chinese

“我我我，我也好想你！”

Thai

“ผมด้วยๆ ผมก็คิดถึงพี่เหมือนกัน!”

Chinese

劉正茂跟著進來了，當看到福利院那麼破舊，王少就生活在這個地方？

Thai

หลิวเจิ้งเม่าเดินตามเข้ามา เมื่อเห็นว่าสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าทรุดโทรมขนาดนี้ คุณชายหวังเคยใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่แบบนี้หรือเนี่ย

Chinese

心裡下了一個決定。

Thai

ในใจจึงตัดสินใจเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

Chinese

“真謝謝您啊，劉總。”陳院長激動的握著劉正茂的手說道。

Thai

“ขอบคุณคุณมากจริงๆ นะครับประธานหลิว” ผอ.เฉินจับมือหลิวเจิ้งเม่าด้วยความตื่นเต้นตื้นตันใจแล้วเอ่ยขึ้น

Chinese

“這都是應該的，這些孩子都很可愛，這些錢不多，給孩子改善一下生活。”

Thai

“นี่เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้วครับ เด็กๆ เหล่านี้น่ารักมาก เงินจำนวนนี้ไม่ได้มากมายอะไร เอาไว้ปรับปรุงความเป็นอยู่ให้เด็กๆ เถอะครับ”

Chinese

王星河也是說道：“謝謝你，劉總。”

Thai

หวังซิงเหอก็พูดขึ้นเช่นกัน “ขอบคุณนะครับ ประธานหลิว”

Chinese

“哈哈哈，王少，您就不必感謝了，還希望您能夠在蘇總面前多美言幾句。”

Thai

“ฮ่าๆๆ คุณชายหวัง คุณไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ แค่หวังว่าคุณจะช่วยพูดชมผมต่อหน้าประธานซูสักสองสามประโยคก็พอแล้วครับ”

Chinese

“我會和大姐說的。”

Thai

“ผมจะบอกพี่ใหญ่ให้ครับ”

Chinese

“行，你們就不用送了，我還有事，先走了。”

Thai

“ได้ครับ ทุกท่านไม่ต้องไปส่งหรอกนะ ผมยังมีธุระ ขอตัวก่อนครับ”

Chinese

沒錯，剛剛劉正茂找到陳院長，直接捐了一百萬，而且是無條件捐贈，甚至不公布自己的姓名，說是要匿名捐贈。

Thai

ใช่แล้ว เมื่อครู่นี้หลิวเจิ้งเม่าเดินไปหาผอ.เฉิน และบริจาคเงินให้ทันทีหนึ่งล้านหยวน ทั้งยังเป็นการบริจาคแบบไม่มีเงื่อนไข ถึงขั้นไม่ยอมให้เปิดเผยชื่อของตัวเอง โดยบอกว่าต้องการบริจาคแบบไม่ระบุชื่อ

Chinese

陳院長聽后就開始不斷的感謝劉正茂，劉正茂這樣做就是想在王星河面前留下個好印象。

Thai

หลังจากผอ.เฉินได้ยินก็กล่าวขอบคุณหลิวเจิ้งเม่าไม่หยุด ที่หลิวเจิ้งเม่าทำเช่นนี้ก็เพียงเพื่อต้องการสร้างความประทับใจที่ดีต่อหน้าหวังซิงเหอเท่านั้น

Chinese

事實上，陳院長他們怎麼不知道？但是這種善舉，不管他的初衷是什麼，劉正茂確實是捐錢了，而且直接捐了一百萬。

Thai

ความจริงแล้ว มีหรือที่พวกผอ.เฉินจะไม่รู้ ทว่าการทำความดีเช่นนี้ ไม่ว่าเจตนาแรกเริ่มของเขาจะเป็นอะไร แต่หลิวเจิ้งเม่าก็บริจาคเงินจริงๆ และบริจาคไปถึงหนึ่งล้านหยวนในทันที

Chinese

“星河，你一回來就給我們福利院帶來了一百萬的捐款啊！”

Thai

“ซิงเหอ เธอกลับมาคราวนี้ก็นำเงินบริจาคหนึ่งล้านหยวนมาให้สถานสงเคราะห์ของพวกเราเลยนะเนี่ย!”

Chinese

“陳院長，我大姐還給了我五十萬，說是用來改善我們福利院條件，這個我也給你吧。”

Thai

“ผอ.เฉินครับ พี่ใหญ่ของผมยังให้เงินผมมาอีกห้าแสนหยวน บอกว่าเอาไว้ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของสถานสงเคราะห์พวกเรา เงินก้อนนี้ผมก็มอบให้คุณนะครับ”

Chinese

“不用，不用，這個錢你留著吧，肯定是你大姐給你的生活費吧，以後上了大學，用錢的地方多，這一百萬就夠了。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก ไม่ต้อง เงินก้อนนี้เธอเก็บไว้เถอะ ต้องเป็นค่าครองชีพที่พี่ใหญ่ของเธอให้มาแน่ๆ ในอนาคตพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วยังมีที่ต้องใช้เงินอีกเยอะ เงินหนึ่งล้านนี้ก็เพียงพอแล้ว”

Chinese

“陳院長，這真是大姐讓我給咱們福利院的的，你就收下吧。”

Thai

“ผอ.เฉินครับ นี่พี่ใหญ่ให้ผมเอามาให้สถานสงเคราะห์ของพวกเราจริงๆ นะครับ ผอ.รับไว้เถอะครับ”

Chinese

“那行吧，星河，你和孩子們先玩玩，他們可想你了，我去買點好吃的，今晚咱們福利院慶祝一下！”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ซิงเหอ เธอไปเล่นกับพวกเด็กๆ ก่อนเถอะ เด็กๆ คิดถึงเธอจะแย่ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อของอร่อยๆ มา เย็นนี้สถานสงเคราะห์พวกเรามาฉลองกันสักหน่อย!”

Chinese

這麼多年了，他們福利院還從來沒有這麼闊綽過，這麼多錢，現在天熱了，可以先安幾台空調，不用一直用電扇了。

Thai

ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ สถานสงเคราะห์ของพวกเขาไม่เคยมีเงินเหลือเฟือขนาดนี้มาก่อน มีเงินมากขนาดนี้ ตอนนี้อากาศร้อนแล้ว สามารถติดเครื่องปรับอากาศสักสองสามเครื่องก่อนได้ จะได้ไม่ต้องใช้แต่พัดลมตลอดเวลาอีกต่อไป

Chinese

在福利院的生活總是那麼充實快樂，王星河還要扮演這些孩子的補習老師，還要陪他們玩。

Thai

ชีวิตในสถานสงเคราะห์เต็มไปด้วยความสุขและมีชีวิตชีวาอยู่เสมอ หวังซิงเหอยังต้องรับบทเป็นครูสอนพิเศษให้เด็กๆ เหล่านี้ และยังต้องคอยเล่นเป็นเพื่อนพวกเขาอีกด้วย

Chinese

柳清夢也重新去旅遊了，這次還帶上了柳清歡，碰到美麗的風景就分享給王星河，王星河也會做點評。

Thai

หลิวชิงเมิ่งเองก็ออกเดินทางท่องเที่ยวอีกครั้ง ครั้งนี้ยังพาหลิวชิงฮวนไปด้วย พอเจอทิวทัศน์สวยๆ ก็จะแชร์ให้หวังซิงเหอดู ซึ่งหวังซิงเหอก็คอยแสดงความคิดเห็นอยู่เรื่อยๆ

Chinese

“寶寶，以後我們可以一起去旅遊嗎？我想和你一起出來玩！”

Thai

“ที่รัก ในอนาคตพวกเราไปเที่ยวด้วยกันได้ไหม ฉันอยากออกมาเที่ยวกับนายจัง!”

Chinese

“當然可以了，你想去哪都行。”

Thai

“ได้แน่นอนอยู่แล้ว เธออยากไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น”

Chinese

“行啊，那我決定地方，你做攻略，我掏錢，可以嗎？”

Thai

“ตกลง งั้นฉันเลือกสถานที่ นายวางแผนเที่ยว ฉันออกเงิน โอเคไหม”

Chinese

“我也可以掏錢的。”

Thai

“ฉันก็ออกเงินได้เหมือนกันนะ”

Chinese

“那不行，寶寶做攻略都夠累了，還要寶寶花錢，這太不人道了！我是個善解人意的女朋友！”

Thai

“ไม่ได้สิ ที่รักวางแผนเที่ยวก็เหนื่อยพอแล้ว ยังจะให้ที่รักออกเงินอีก แบบนี้มันไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว! ฉันเป็นแฟนสาวที่แสนจะเข้าใจคนอื่นนะ!”