เสียงผู้ชายคือข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียว

Chinese

“陳志豪，你什麼意思！”

Thai

“เฉินจื้อหาว นายหมายความว่ายังไง!”

Chinese

“就是！我們外在條件怎麼了？我們長的風流倜儻，翩翩君子，只是比星河差上一點點，但總比你強吧！”

Thai

“นั่นสิ! รูปร่างหน้าตาพวกเรามันทำไมกัน? พวกเราออกจะหล่อเหลาสง่างาม ดูดีมีเสน่ห์ แค่ด้อยกว่าซิงเหอไปนิดเดียวเท่านั้นแหละ แต่ยังไงก็เหนือกว่านายแน่!”

Chinese

“就是，就是，李棟，你說的沒錯，我也這樣覺得，他就是嫉妒我們兩個。”張啟軒說道。

Thai

“ใช่ๆ หลี่ต้ง นายพูดไม่ผิดเลย ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน หมอนี่ก็แค่อิจฉาพวกเราสองคน” จางฉี่เซวียนพูด

Chinese

陳志豪真是無語了對他們兩個，這是差一點？這是比自己強？

Thai

เฉินจื้อหาวพูดไม่ออกกับพวกเขาทั้งสองคนจริงๆ นี่เรียกว่าด้อยกว่านิดหน่อยเหรอ? นี่เรียกว่าดูดีกว่าตัวเองเหรอ?

Chinese

“你們好，我叫王星河。”王星河撓了撓頭，介紹了一下自己。

Thai

“สวัสดีทุกคน ฉันชื่อหวังซิงเหอ” หวังซิงเหอเกาหัวพลางแนะนำตัวเอง

Chinese

“你好啊，星河，我叫李棟，這個小個叫張啟軒。”李棟介紹道。

Thai

“สวัสดีนะ ซิงเหอ ฉันชื่อหลี่ต้ง ส่วนเจ้าตัวเตี้ยนี่ชื่อจางฉี่เซวียน” หลี่ต้งแนะนำ

Chinese

“什麼叫小個？說話多難聽，我也是長在華夏男人平均身高以上的好不好！”

Thai

“ใครตัวเตี้ยกันหา? พูดจาไม่เข้าหูเลย ฉันก็สูงกว่าส่วนสูงเฉลี่ยของผู้ชายหัวเซี่ยนะจะบอกให้!”

Chinese

“是，你比平均身高，高了1厘米可以了吧。”

Thai

“ใช่ สูงกว่าส่วนสูงเฉลี่ยตั้ง 1 เซนติเมตร พอใจหรือยังล่ะ”

Chinese

“李棟，我要和你拼了！你對我進行了人格侮辱！”

Thai

“หลี่ต้ง ฉันจะสู้ตายกับนาย! นายกำลังเหยียดหยามศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของฉัน!”

Chinese

“星河，你也別太介意，這兩人就是這樣，他們兩個還是高中同學，平時應該就是這樣相處的。”

Thai

“ซิงเหอ นายอย่าไปถือสาเลย สองคนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ พวกเขาเป็นเพื่อนมัธยมปลายกัน ปกติคงอยู่ด้วยกันแบบนี้”

Chinese

王星河點了點頭，有些意外，這兩人還挺有緣分的，竟然高中是同學，上了大學還都分到了紫荊公寓。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง สองคนนี้มีวาสนาต่อกันจริงๆ ตอนมัธยมปลายก็เป็นเพื่อนร่วมชั้น พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังถูกจัดให้อยู่ที่อพาร์ตเมนต์จื่อจิงเหมือนกันอีก

Chinese

王星河還是能猜到的，能夠住進紫荊公寓的都不是一般人，肯定有過人之處。

Thai

หวังซิงเหอยังพอเดาได้ว่า คนที่สามารถเข้ามาพักในอพาร์ตเมนต์จื่อจิงได้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ย่อมต้องมีความสามารถโดดเด่นเหนือคนอื่นเป็นแน่

Chinese

王星河繼續去收拾他的床鋪，李棟和張啟軒兩人打著打著，打累了就坐了下來。

Thai

หวังซิงเหอหันไปจัดที่นอนของเขาต่อ หลี่ต้งกับจางฉี่เซวียนทะเลาะตบตีกันไปเรื่อยๆ พอเหนื่อยแล้วก็นั่งลง

Chinese

“星河，你那麼帥，有女朋友嗎？”

Thai

“ซิงเหอ นายหล่อขนาดนี้ มีแฟนหรือยัง?”

Chinese

王星河點了點頭。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้า

Chinese

“有了。”

Thai

“มีแล้ว”

Chinese

“我去！你有女朋友了？不是哥們，你還真有啊。”張啟軒羨慕嫉妒的說道。

Thai

“ให้ตายสิ! นายมีแฟนแล้วเหรอ? เดี๋ยวสิเพื่อน นายมีแล้วจริงๆ ดิ” จางฉี่เซวียนพูดด้วยความอิจฉาริษยา

Chinese

“好啊！有女朋友好啊！張啟軒，我真懷疑你是怎麼考上這學校的，簡直笨的跟頭豬一樣，有女朋友那不就是說，那不是大量優質資源就放出來了？”

Thai

“ดีแล้ว! มีแฟนแล้วน่ะดีแล้ว! จางฉี่เซวียน ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่านายสอบติดมหาวิทยาลัยนี้มาได้ยังไง โง่เหมือนหมูไม่มีผิด การที่เขามีแฟนแล้วก็หมายความว่า ทรัพยากรชั้นดีจำนวนมหาศาลก็ถูกปล่อยออกมาให้พวกเราน่ะสิ?”

Chinese

“李棟，我看你更笨！你沒聽過一句話嗎？有對象的男人更好追，因為你的競爭對手只有一個，萬一那些女生都這樣想呢？”

Thai

“หลี่ต้ง ฉันว่านายนั่นแหละที่โง่กว่า! นายไม่เคยได้ยินคำพูดนี้เหรอ? ผู้ชายที่มีแฟนแล้วจีบง่ายกว่า เพราะคู่แข่งของนายมีแค่คนเดียว ถ้าเกิดพวกผู้หญิงคิดแบบนี้กันหมดจะว่าไง?”

Chinese

看著兩人鬥嘴，王星河也只是笑了笑，這倆人貌似就是這樣。

Thai

เมื่อมองดูทั้งสองคนเถียงกัน หวังซิงเหอก็ทำได้เพียงยิ้มออกมา ดูเหมือนสองคนนี้จะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

Chinese

到了吃飯時間，四人一起去學校食堂吃飯，準備看看京都大學的飯怎麼樣。

Thai

เมื่อถึงเวลาอาหาร ทั้งสี่คนก็พากันไปกินข้าวที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย เตรียมไปดูว่าอาหารของมหาวิทยาลัยจิงตูเป็นอย่างไรบ้าง

Chinese

而王星河剛剛在宿舍告訴了三人，讓他們先不要喊他的名字，他不想出名。

Thai

ขณะที่หวังซิงเหอเพิ่งจะบอกทั้งสามคนในหอพักไปว่า อย่าเพิ่งเรียกชื่อของเขา เพราะเขาไม่อยากเป็นจุดสนใจ

Chinese

“放心吧，星河，我們保證不透露你的名字！”

Thai

“วางใจเถอะ ซิงเหอ พวกเรารับรองว่าจะไม่เปิดเผยชื่อนายเด็ดขาด!”

Chinese

“你現在不還說了嗎？”

Thai

“เมื่อกี้ก็เพิ่งเรียกไปไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“對對，那我們就喊你老王，可以了吧！”

Thai

“จริงด้วยๆ งั้นพวกเราเรียกนายว่าเหล่าหวังแล้วกัน ตกลงไหม!”

Chinese

“老王聽起來怎麼怪怪的？”

Thai

“เหล่าหวังฟังดูแปลกๆ ไหมนะ?”

Chinese

“哎呀，哪裡怪了，我們都是這樣喊的，是不是老張？”

Thai

“โธ่ แปลกตรงไหน พวกเราก็เรียกกันแบบนี้ทั้งนั้น จริงไหมเหล่าจาง?”

Chinese

“是啊，老李，還有老陳，走，一起去吃飯吧！”

Thai

“ใช่แล้ว เหล่าหลี่ แล้วก็เหล่าเฉิน ไปเถอะ ไปกินข้าวด้วยกัน!”

Chinese

王星河四人走在校園裡，李棟和張啟軒兩人的眼睛瞄來瞄去的，路上好多超短裙，大長腿的妹妹，兩人眼睛都沒離開過。

Thai

พวกของหวังซิงเหอทั้งสี่คนเดินอยู่ในมหาวิทยาลัย สายตาของหลี่ต้งและจางฉี่เซวียนกวาดมองไปทั่ว ตลอดทางมีสาวๆ นุ่งกระโปรงสั้นอวดเรียวขายาวอยู่เต็มไปหมด สายตาของทั้งสองแทบไม่ละไปไหนเลย

Chinese

陳志豪覺得丟人，就跟在王星河旁邊。

Thai

เฉินจื้อหาวรู้สึกขายหน้า จึงเดินตามอยู่ข้างๆ หวังซิงเหอ

Chinese

“老王，你女朋友也是咱們學校的嗎？”

Thai

“เหล่าหวัง แฟนนายก็อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับพวกเราด้วยเหรอ?”

Chinese

“對，也是。”

Thai

“ใช่ อยู่ที่นี่เหมือนกัน”

Chinese

“真好啊，那你女朋友肯定超級漂亮！”

Thai

“ดีจังเลยนะ แบบนี้แฟนนายต้องสวยมากๆ แน่เลย!”

Chinese

“也沒有，我還沒見過，是網戀。”

Thai

“ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก ฉันยังไม่เคยเจอตัวจริงเลย คบกันทางเน็ตน่ะ”

Chinese

“網戀啊，網戀能考進一個學校也是緣分。”

Thai

“รักออนไลน์เหรอเนี่ย รักออนไลน์แล้วยังสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันได้นี่ พรหมลิขิตชัดๆ”

Chinese

“是啊，最近應該就能見面了。”

Thai

“ใช่แล้ว ช่วงนี้ก็น่าจะได้เจอกันแล้วล่ะ”

Chinese

“加油，有什麼需要幫忙的，儘管提，咱們都是一個宿舍的。”

Thai

“สู้ๆ นะ มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลย ยังไงพวกเราก็อยู่ห้องเดียวกัน”

Chinese

“行，你是京都人？”

Thai

“ได้เลย นายเป็นคนจิงตูเหรอ?”

Chinese

“那肯定，爺們兒可是地道的京都人嘞！”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันน่ะคนจิงตูขนานแท้เลยนะ!”

Chinese

“聽你口音不像京都人啊。”

Thai

“ฟังจากสำเนียงนายแล้ว ไม่เหมือนคนจิงตูเลยนะ”

Chinese

“我不是，但是我現在家也在京都。”

Thai

“ฉันไม่ใช่หรอก แต่ตอนนี้บ้านฉันก็อยู่ที่จิงตูเหมือนกัน”

Chinese

“行，有空帶你去我家玩，也帶上那兩個。”

Thai

“ได้เลย ไว้ว่างๆ จะพานายไปเที่ยวบ้านฉัน พาสองคนนั้นไปด้วย”

Chinese

看著那兩個已經看著走不動道，陳志豪連忙走過去，一人給了一拳。

Thai

เมื่อเห็นสองคนนั้นมองสาวจนเดินต่อไปไม่ไหว เฉินจื้อหาวก็รีบเดินเข้าไปชกพวกเขาทีละหมัด

Chinese

“你們兩個，真丟我們808的人！”

Thai

“พวกนายสองคน ทำห้อง 808 ขายหน้าหมดแล้ว!”

Chinese

“走走走，李棟，都怪你，拉著我幹什麼？”

Thai

“ไปๆๆ หลี่ต้ง ทั้งหมดเป็นเพราะนาย มารั้งฉันไว้ทำไมเนี่ย?”

Chinese

“張啟軒你別血口噴人，我可沒有！明明是你拉著我！”

Thai

“จางฉี่เซวียน นายอย่ามาใส่ร้ายป้ายสีนะ ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย! นายต่างหากที่รั้งฉันไว้!”

Chinese

兩人又是斗著嘴來到食堂。

Thai

ทั้งสองคนเถียงกันไปพลางจนเดินมาถึงโรงอาหาร

Chinese

而一進食堂，食堂里放著歌正是他和自己四姐一塊唱的歌。

Thai

และทันทีที่ก้าวเข้าไปในโรงอาหาร เพลงที่เปิดอยู่ในโรงอาหารก็คือเพลงที่เขาร้องคู่กับพี่สาวคนที่สี่ของเขานั่นเอง

Chinese

“是我女神，蘇可兒的新歌啊！這大學食堂還挺前衛的！”

Thai

“เพลงใหม่ของซูเข่อเอ๋อร์ เทพธิดาของฉันนี่นา! โรงอาหารมหาวิทยาลัยนี้ทันสมัยไม่เบาเลยแฮะ!”

Chinese

“真好聽啊，唯一不足的就是這個男聲了。”陳志豪也是點評道。

Thai

“เพราะจริงๆ ข้อเสียอย่างเดียวก็คือเสียงผู้ชายนี่แหละ” เฉินจื้อหาวออกความเห็น

Chinese

“你覺得這個男聲哪裡不足？”王星河連忙問道。

Thai

“นายคิดว่าเสียงผู้ชายตรงนี้มีข้อเสียตรงไหนเหรอ?” หวังซิงเหอรีบถามทันที

Chinese

“不足的就是男聲啊。”陳志豪說道。

Thai

“ข้อเสียก็คือการที่มีเสียงผู้ชายน่ะสิ” เฉินจื้อหาวกล่าว

Chinese

“啊？什麼意思？”

Thai

“เอ๊ะ? หมายความว่ายังไง?”

Chinese

“星河，他說的意思是，他不想聽到有男人的聲音，和蘇可兒有任何關係的男人，知道嗎？”李棟說道。

Thai

“ซิงเหอ ความหมายที่เขาจะสื่อก็คือ เขาไม่อยากได้ยินเสียงผู้ชาย ไม่อยากให้มีผู้ชายคนไหนมาข้องเกี่ยวกับซูเข่อเอ๋อร์ต่างหาก เข้าใจไหม?” หลี่ต้งพูด

Chinese

王星河似懂非懂的點了點頭。

Thai

หวังซิงเหอพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

Chinese

“哎呀，走啦，嘗嘗食堂的飯看看好不好吃。”

Thai

“เอาน่า ไปกันเถอะ ลองชิมอาหารโรงอาหารดูสิว่าจะอร่อยไหม”

Chinese

而柳清夢這邊，報了到后就離開了學校，她申請了走讀，和白詩詩一起在校外住。

Thai

ทางด้านหลิวชิงเมิ่ง หลังจากรายงานตัวเสร็จก็ออกจากมหาวิทยาลัย เธอทำเรื่องขอนอกหอพักและไปอาศัยอยู่นอกรั้วมหาวิทยาลัยร่วมกับไป๋ซือซือ

Chinese

兩家人一起買了一套學區房，有錢就是豪橫。

Thai

ทั้งสองครอบครัวร่วมกันซื้อคอนโดมิเนียมใกล้สถานศึกษาไว้ห้องหนึ่ง คนรวยนี่มันช่างใช้เงินได้ตามใจจริงเชียว

Chinese

“姐，我有時間能來你的新家嗎？”柳清歡問道。

Thai

“พี่ หนูว่างๆ มาเที่ยวบ้านใหม่พี่ได้ไหม?” หลิวชิงฮวนถาม

Chinese

“不可以。”柳清夢收拾著東西說道。

Thai

“ไม่ได้” หลิวชิงเมิ่งเก็บข้าวของพลางตอบ

Chinese

“姐，為什麼不可以啊。”

Thai

“พี่ ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ”

Chinese

“沒有為什麼，你現在還是要以學習為主，忘了你早上說的話了？”

Thai

“ไม่มีทำไมทั้งนั้น ตอนนี้เธอต้องเน้นเรื่องเรียนเป็นหลัก ลืมสิ่งที่พูดเมื่อเช้าไปแล้วเหรอ?”

Chinese

“好吧，姐，我就是學完習來。”

Thai

“ก็ได้ พี่ หนูแค่อ่านหนังสือเสร็จแล้วค่อยมาไง”

Chinese

“那也不行，我還不了解你？”

Thai

“แบบนั้นก็ไม่ได้ ฉันจะไม่รู้จักเธอหรือไง?”

Chinese

“好吧，詩詩姐，你回來啦！我姐她欺負我！”柳清歡看到白詩詩后，連忙抱怨道。

Thai

“ก็ได้ พี่ซือซือ พี่กลับมาแล้ว! พี่หนูแกล้งหนูอะ!” หลิวชิงฮวนเมื่อเห็นไป๋ซือซือก็รีบฟ้องทันที

Chinese

“清歡，你乖哈，聽你姐姐的話。”

Thai

“ชิงฮวน เป็นเด็กดีนะ เชื่อฟังพี่สาวเธอสิ”

Chinese

“啊！詩詩姐，你怎麼也這樣？你原來可是一直幫我的！”

Thai

“อ๊ะ! พี่ซือซือ ทำไมพี่ก็เป็นไปกับเขาด้วยล่ะ? เมื่อก่อนพี่คอยช่วยหนูตลอดเลยนี่!”

Chinese

“你男朋友和你一起去報道的？”柳清夢問道。

Thai

“แฟนเธอไปรายงานตัวกับเธอด้วยหรือเปล่า?” หลิวชิงเมิ่งถาม

Chinese

“沒有，我自己一個人去的，他還沒有來學校，他下午才來學校，估計現在在睡懶覺，太懶了！”

Thai

“เปล่า ฉันไปคนเดียว เขายังไม่มามหาวิทยาลัยเลย ช่วงบ่ายถึงจะมา ตอนนี้น่าจะกำลังนอนขี้เซาอยู่ ขี้เกียจจริงๆ!”

Chinese

暑假的時候，白詩詩已經見過榮旭了，兩人是在一個咖啡廳見面的，見完面之後，兩人就順理成章的在一起了，只不過，兩人現在見面后還是會有些尷尬，一暑假就只約了三次。

Thai

ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ไป๋ซือซือได้พบกับหรงซวี่แล้ว ทั้งสองคนนัดเจอกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง หลังจากพบกัน ทั้งคู่ก็คบหากันอย่างเป็นธรรมชาติ เพียงแต่ตอนนี้เวลาเจอกันก็ยังมีความกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ตลอดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนจึงนัดเจอกันแค่สามครั้งเท่านั้น

Chinese

別看兩人性格都挺開朗的，但是在一起，出去逛個街，像是陌生人一樣，全程無交流。

Thai

แม้ว่าทั้งคู่จะมีนิสัยร่าเริงแจ่มใสทั้งคู่ แต่พอมาอยู่ด้วยกัน ออกไปเดินเล่นข้างนอก กลับดูเหมือนคนแปลกหน้า ไม่มีการพูดคุยกันตลอดทาง

Chinese

“趕緊去收拾你的房間吧，看你東西那麼多！”

Thai

“รีบไปจัดห้องของเธอเถอะ ดูสิ ของเยอะขนาดนั้น!”

Chinese

“知道了，夢夢，我現在就去，清歡，點個外賣，中午我們就不出去吃啦！”白詩詩喊道。

Thai

“รู้แล้วจ้า เมิ่งเมิ่ง ตอนนี้จะไปเดี๋ยวนี้แหละ ชิงฮวน สั่งเดลิเวอรีให้หน่อย มื้อเที่ยงนี้พวกเราไม่ออกไปกินข้างนอกแล้วนะ!” ไป๋ซือซือตะโกนบอก

Chinese

“詩詩姐，你剛剛不幫我，現在還想讓我點外賣？”

Thai

“พี่ซือซือ เมื่อกี้พี่ยังไม่ช่วยหนูเลย ตอนนี้ยังจะให้หนูสั่งเดลิเวอรีให้อีกเหรอ?”

Chinese

“我給你報銷啦，這頓我請，請你吃飯！”

Thai

“เดี๋ยวพี่ออกเงินให้น่า มื้อนี้พี่เลี้ยง เลี้ยงข้าวนะ!”

Chinese

“那我能點我喜歡吃的嗎？”

Thai

“งั้นหนูสั่งของที่หนูชอบกินได้ไหม?”

Chinese

“可以，你想吃什麼就點什麼！”

Thai

“ได้สิ อยากกินอะไรก็สั่งได้เลย!”

Chinese

“歐耶！詩詩姐萬歲！”

Thai

“เย่! พี่ซือซือจงเจริญ!”

Chinese

“哈嘍，小哥哥，你在幹什麼呀。”柳清歡點完了外賣后，給王星河發了一條消息。

Thai

“ฮัลโหล พี่ชายรูปหล่อ พี่กำลังทำอะไรอยู่เหรอ” หลิวชิงฮวนหลังจากสั่งอาหารเสร็จแล้ว ก็ส่งข้อความไปหาหวังซิงเหอ

Chinese

“在吃飯。”

Thai

“กำลังกินข้าว”

Chinese

“小哥哥，你吃的什麼呀。”

Thai

“พี่ชายรูปหล่อ พี่กินอะไรอยู่เหรอ”