กล้าสารภาพรัก
大胆表白แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
叶小小不知道林梦溪那边发生了什么,但只管照做就完事了。
ไทย
เยี่ยเสี่ยวเสี่ยวไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหลินเมิ่งซี แต่แค่ทำตามคำสั่งก็พอแล้ว
จีน
“秦大师,我要吃零食!”
ไทย
“ปรมาจารย์ฉิน หนูอยากกินขนม!”
จีน
罗小玲此时在后座,忍不住的叫唤了一声。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงที่นั่งอยู่เบาะหลังอดไม่ได้ที่จะร้องขึ้นมา
จีน
平时这货要是敢在他车上吃东西,非得被她胖揍不可,但这一次,秦夜念在罗老的帮助之下,也就没有计较,而是打开驾驶座旁的一个格子,将里面的零食丢给了罗小玲。
ไทย
ปกติแล้วถ้าเจ้าหมอนี่กล้ากินของในรถของนาง นางต้องซ้อมมันจนเละเทะแน่ แต่ครั้งนี้ ฉินเย่คิดถึงการช่วยเหลือของท่านลู่ เลยไม่ได้ถือสาอะไร แค่เปิดช่องเก็บของข้างที่นั่งคนขับ แล้วโยนขนมข้างในให้หลัวเสี่ยวหลิง
จีน
罗小玲打开薯片,一边嚼一边通过后视镜盯着林梦溪。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงเปิดถุงมันฝรั่งทอด เคี้ยวไปพลางมองหลินเมิ่งซีผ่านกระจกมองหลังไปพลาง
จีน
林梦溪被她看的着实有些尴尬了之后,忍不住的问道:“那个,你看我干什么呀?”
ไทย
หลินเมิ่งซีรู้สึกอึดอัดจริงๆ ที่ถูกจ้องแบบนั้น เลยอดถามไม่ได้: “คือ… คุณมองฉันทำไมคะ?”
จีน
“我就想看看你长什么样,才能把秦大师迷得神魂颠倒!”
ไทย
“ก็แค่อยากดูว่าหน้าตาเธอเป็นยังไง ถึงทำให้ปรมาจารย์ฉินหลงใหลได้ขนาดนี้!”
จีน
罗小玲很不爽的说道。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
จีน
即便心里再怎么不爽,她也不得不承认,秦夜对待林梦溪的态度,比起对待他们的确实要强很多。
ไทย
ถึงจะไม่พอใจแค่ไหน แต่เธอก็ต้องยอมรับว่า ท่าทีที่ฉินเย่มีต่อหลินเมิ่งซีนั้นดีกว่าที่มีต่อพวกเธอจริงๆ
จีน
“呃……”
ไทย
“เอ่อ…”
จีน
林梦溪小脸顿时一红,忍不住撇了秦夜一眼。
ไทย
หลินเมิ่งซีหน้าแดงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองฉินเย่
จีน
秦夜此时也是满脸尴尬,用力的咳嗽了两声,狠狠的瞪了罗小玲一眼。
ไทย
ตอนนี้ฉินเย่ก็มีสีหน้าเขินอายไม่แพ้กัน ไอแรงๆ สองครั้ง แล้วถลึงตาใส่หลัวเสี่ยวหลิง
จีน
后者继续吃薯片,在吃光了以后,她又忍不住的看了一眼林梦溪的胸部。
ไทย
ฝ่ายหลังยังคงกินมันฝรั่งทอดต่อไป พอกินหมดก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหน้าอกของหลินเมิ่งซีอีกครั้ง
จีน
虽然林梦溪发育的不是很猛的那种,但也绝对是那种非常正常的行列。
ไทย
แม้ว่าหลินเมิ่งซีจะไม่ใช่ประเภทที่พัฒนาการดีมาก แต่ก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติทีเดียว
จีน
跟罗小玲这种明显发育不良的情况来比,要好的太多。
ไทย
เมื่อเทียบกับหลัวเสี่ยวหลิงที่เห็นได้ชัดว่าพัฒนาการไม่ค่อยดีแล้ว ดีกว่าเป็นอย่างมาก
จีน
而且因为很瘦的关系,明明胸围没有多大,但林梦溪就是看起来又凸又翘,说是S型的身材一点都不为过。
ไทย
และเพราะเธอผอมมาก ถึงขนาดหน้าอกจะไม่ใหญ่โต แต่หลินเมิ่งซีกลับดูนูนเด่นชัด จะบอกว่าหุ่นเอสก็ไม่เกินจริง
จีน
“为什么会发育这么好呢?!”
ไทย
“ทำไมพัฒนาการดีขนาดนี้เนี่ย?!”
จีน
罗小玲一脸酸味的靠在了副驾驶座上,然后那小手直接绕过靠背,一把抓在了林梦溪的胸上!
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน แล้วเอนกายพิงพนักพิงเบาะนั่งด้านหน้า มือเล็กๆ ของเธอลอดผ่านพนักพิง ตรงไปคว้าหน้าอกของหลินเมิ่งซี!
จีน
“嘶!”
ไทย
“ซ่า!”
จีน
一旁的秦夜猛地吸了一口气。
ไทย
ฉินเย่ที่อยู่ข้างๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ
จีน
这罗小玲在干什么呢?!
ไทย
นี่หลัวเสี่ยวหลิงทำอะไรของเธอเนี่ย?!
จีน
他接着一个急刹车,停稳了之后,照着罗小玲的脑瓜子就是一个脑瓜崩,让罗小玲捂着自己的头直呼好痛。
ไทย
เขาหักพวงมาลัยกะทันหัน จนรถจอดนิ่งสนิทแล้วก็ดีดหัวหลัวเสี่ยวหลิงปั้งหนึ่ง ทำให้หลัวเสี่ยวหลิงต้องเอามือกุมหัวแล้วร้องว่าเจ็บ
จีน
“那个,秦夜,你没必要这么打她,我不介意的……”
ไทย
“คือว่า… ฉินเย่ คุณไม่ต้องตีเธอขนาดนั้นก็ได้ ฉันไม่ถืออะไรหรอก…”
จีน
林梦溪赶紧替罗小玲说话。
ไทย
หลินเมิ่งซีรีบพูดแทนหลัวเสี่ยวหลิง
จีน
这可是她的救命债主啊,她怎么敢介意?
ไทย
นี่คือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอนะ เธอจะกล้าถือสาได้ยังไง?
จีน
而且,比起被霍云飞那种猥琐男触碰,现在只是被罗小玲摸一下根本没什么的。
ไทย
แล้วยิ่งเทียบกับตอนที่ถูกหั่วหยุนเฟยไอ้หน้าหื่นนั่นลวนลาม แค่ถูกหลัวเสี่ยวหลิงจับนิดหน่อยแบบนี้มันก็ไม่เท่าไหร่
จีน
“你就尽情的护着她吧,哼!”
ไทย
“เธอก็ตามใจมันต่อไปเถอะนะ ฮึ!”
จีน
罗小玲生气的哼了一声后,就把自己缩在了角落,生起了闷气来。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงส่งเสียงหึอย่างโมโห แล้วก็หุบตัวลงไปนั่งที่มุมหนึ่ง ทำหน้าเซื่องซึม
จีน
林梦溪担忧了看了一眼满脸委屈的罗小玲,连忙问道:“没事吧?”
ไทย
หลินเมิ่งซีมองหลัวเสี่ยวหลิงที่หน้าน้อยใจอย่างเป็นห่วง แล้วรีบถาม: “ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
จีน
“不用你关心!”
ไทย
“ไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก!”
จีน
罗小玲没好气的回了一句,然后又补充道:“不用为我爷爷借你那些钱跟我小心翼翼的,我不会说让他收回那些钱的话,你放心就是了!”
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงตอบกลับเสียงแข็ง แล้วเสริมอีกว่า: “ไม่ต้องมาคอยเกรงใจฉันเพราะคุณปู่ฉันให้เธอยืมเงินพวกนั้น ฉันจะไม่พูดให้เขาทวงเงินคืนหรอก ไว้ใจได้เลย!”
จีน
秦夜之所以没有彻底讨厌罗小玲,就是因为这点。
ไทย
สาเหตุที่ฉินเย่ไม่ได้เกลียดหลัวเสี่ยวหลิงจนหมดความอดทน ก็เพราะจุดนี้
จีน
她顽皮归顽皮,任性归任性,但心中终究是有善心的。
ไทย
ถึงเธอจะซนแค่ไหน ดื้อรั้นแค่ไหน แต่ในใจเธอก็ยังมีความดีงามอยู่
จีน
她不会因为自己一个不愉快,而去摧毁别人的人生,最多只会让别人无可奈何而已。
ไทย
เธอจะไม่ทำลายชีวิตของคนอื่นเพียงเพราะความไม่พอใจของตัวเอง อย่างมากก็แค่ทำให้คนอื่นจนปัญญาเท่านั้น
จีน
“呃……好吧。”
ไทย
“เอ่อ… ก็ได้”
จีน
林梦溪有些尴尬,也不知道该怎么回应。
ไทย
หลินเมิ่งซีรู้สึกอึดอัดใจ ไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรดี
จีน
接下来的一路就安静了许多,林梦溪因为罗小玲刚刚那些话,心里在不停的胡思乱想,一般秦夜不开口,她绝对不好意思说话。
ไทย
ตลอดทางที่เหลือก็เงียบลงมาก หลินเมิ่งซี因为คำพูดเมื่อครู่ของหลัวเสี่ยวหลิง ใจก็คิดฟุ้งซ่านไม่หยุด โดยปกติถ้าฉินเย่ไม่พูดก่อน เธอจะไม่กล้าพูดแน่นอน
จีน
而秦夜这边,虽然态度是无所谓的态度,可两个女生,一个尴尬,一个靠在窗边郁闷,他也不知道该起什么话题。
ไทย
ทางด้านฉินเย่ แม้ท่าทีจะดูไม่แคร์อะไร แต่ผู้หญิงสองคน คนหนึ่งอึดอัด อีกคนพิงหน้าต่างหงุดหงิด เขาก็ไม่รู้จะเริ่มหัวข้ออะไรดี
จีน
最后,在经过了近三个小时的路程,他们总算是回到了熟悉的临江市。
ไทย
ในที่สุด หลังจากเดินทางเกือบสามชั่วโมง พวกเขาก็กลับมาถึงหลินเจียงที่คุ้นเคย
จีน
秦夜将林梦溪送到了她常驻的别墅外后,便准备开车回去。
ไทย
ฉินเย่ส่งหลินเมิ่งซีถึงหน้าคฤหาสน์ที่เธอพักอยู่ประจำ จากนั้นก็เตรียมขับรถกลับ
จีน
临走之前,林梦溪靠在车窗旁,小嘴张了张,想要说什么,但最后又憋了回去。
ไทย
ก่อนจากกัน หลินเมิ่งซีพิงข้างกระจกรถ อ้าปากเล็กน้อย อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลั้นไว้
จีน
最终她只是微微一笑,说道:“秦大师,这次太谢谢你了,这份人情我以后肯定会报答的!”
ไทย
สุดท้ายเธอก็แค่ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า: “ปรมาจารย์ฉิน ครั้งนี้ขอบคุณมาก บุญคุณนี้ฉันจะตอบแทนแน่นอน!”
จีน
“别用身体报答就行。”
ไทย
“แค่อย่าตอบแทนด้วยร่างกายก็พอ”
จีน
罗小玲这个时候冷不防的来了一句。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงพูดขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
จีน
秦夜刚想和林梦溪客套,却被罗小玲这句话呛得都不知道该说什么了。
ไทย
ฉินเย่กำลังจะพูดเกรงใจกับหลินเมิ่งซี แต่กลับถูกคำพูดของหลัวเสี่ยวหลิงทำให้สะอึกจนไม่รู้จะพูดอะไร
จีน
两人都是尴尬了一下,最后林梦溪和秦夜互相点头后,林梦溪扭头返回了别墅。
ไทย
ทั้งคู่ต่างก็อึดอัดใจเล็กน้อย สุดท้ายหลินเมิ่งซีกับฉินเย่พยักหน้าให้กัน แล้วหลินเมิ่งซีก็หันหลังกลับเข้าคฤหาสน์
จีน
在她走后,罗小玲才趴在驾驶座上,郁闷的问道:“秦大师,你是不是喜欢她啊?”
ไทย
หลังจากเธอไปแล้ว หลัวเสี่ยวหลิงก็ทรุดตัวลงบนเบาะคนขับ ถามอย่างหงุดหงิด: “ปรมาจารย์ฉิน คุณชอบเธอใช่ไหม?”
จีน
“很有好感。”
ไทย
“รู้สึกดีมาก”
จีน
秦夜也不掩饰自己的情感,他对林梦溪确实算的上很有好感。
ไทย
ฉินเย่ไม่ปิดบังความรู้สึกของตัวเอง เขารู้สึกดีกับหลินเมิ่งซีจริงๆ
จีน
只不过好感是好感,真要说喜欢的话,其实还是差一点的。
ไทย
เพียงแต่ความรู้สึกดีก็คือความรู้สึกดี ถ้าจะพูดว่าชอบจริงๆ ก็ยังขาดอีกนิด
จีน
“哦。”
ไทย
“โอ้”
จีน
罗小玲先是哦了一声,接着又问道:“那你对我呢?什么感觉?”
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงร้องโอ้ก่อน แล้วถามต่อ: “แล้วฉันล่ะ? รู้สึกยังไง?”
จีน
“你想要什么感觉?”
ไทย
“เธออยากให้รู้สึกยังไง?”
จีน
秦夜无奈的问道。
ไทย
ฉินเย่ถามอย่างจนใจ
จีน
这小丫头在想啥呢?
ไทย
เด็กคนนี้คิดอะไรอยู่เนี่ย?
จีน
“有没有觉得我很迷人之类的?”
ไทย
“รู้สึกว่าฉันมีเสน่ห์อะไรแบบนั้นไหม?”
จีน
罗小玲问道。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงถาม
จีน
“迷人?”
ไทย
“มีเสน่ห์?”
จีน
秦夜噗嗤一下,差点笑出声来。
ไทย
ฉินเย่หัวเราะพรืด เกือบจะหัวเราะออกมา
จีน
罗小玲这小身板,再配上娃娃脸,迷人是不可能迷人的。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงตัวเล็กแบบนี้ ประกอบกับหน้าเด็ก มีเสน่ห์เป็นไปไม่ได้
จีน
罗小玲见秦夜这态度,气得立刻憋起了一个腮帮子。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงเห็นท่าทางของฉินเย่ ก็โกรธจนป่องแก้มทันที
จีน
接着,又像是想到什么,她的眼眶直接红了一圈,隐隐要哭的架势。
ไทย
จากนั้น เหมือนนึกอะไรได้ ดวงตาของเธอก็แดงรอบๆ ดูท่าจะร้องไห้
จีน
“你不迷人,但你很可爱。”
ไทย
“เธอไม่มีเสน่ห์ แต่เธอน่ารัก”
จีน
秦夜倒也不是安慰的说道:“如果可以的话,我觉得你当我妹妹是最合适不过的了。”
ไทย
ฉินเย่พูดแบบไม่ใช่ปลอบใจ: “ถ้าเป็นไปได้ ฉันว่าเธอเป็นน้องสาวของฉันก็เหมาะสมที่สุด”
จีน
秦夜现在对待罗小玲,还真有种对待妹妹的心态。
ไทย
ตอนนี้ฉินเย่ปฏิบัติต่อหลัวเสี่ยวหลิง เหมือนมีท่าทีแบบน้องสาวจริงๆ
จีน
“我不想只做妹妹,我想做你女朋友!”
ไทย
“ฉันไม่อยากเป็นแค่น้องสาว ฉันอยากเป็นแฟนคุณ!”
จีน
罗小玲这个时候突然表白。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงสารภาพรักในตอนนี้อย่างกะทันหัน
จีน
她本身也是一个害羞的女生,这种表白的难度对她非常之大。
ไทย
ตัวเธอเองก็เป็นผู้หญิงขี้อาย การสารภาพแบบนี้ลำบากมากสำหรับเธอ
จีน
可,秦夜似乎压根就不当一回事,只是回了一句:“别闹。”
ไทย
แต่ ฉินเย่ดูเหมือนไม่แคร์เลย ตอบแค่ว่า: “อย่าเล่น”
จีน
“呵!去死把你!你还真以为我会看上你是吧?!”
ไทย
“ฮึ! ตายซะเถอะ! คุณคิดว่าฉันจะชอบคุณจริงๆ เหรอ?!”
จีน
罗小玲冷哼一声,直接坐回了自己的位置,接着就不再说话了。
ไทย
หลัวเสี่ยวหลิงส่งเสียงเย็นชา แล้วนั่งกลับไปที่ของตัวเอง จากนั้นก็ไม่พูดอีก
จีน
这期间,罗小玲也是越想越委屈,眼泪时不时的会从她的眼眶中流出,但都会被她不留痕迹的擦掉。
ไทย
ในช่วงนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจ น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาเป็นระยะๆ แต่เธอก็เช็ดออกอย่างไร้ร่องรอย
จีน
就算是被甩,她也不能表现的多伤心!
ไทย
ถึงจะถูกปฏิเสธ เธอก็ต้องไม่แสดงว่าหนักใจมาก!
จีน
而且她又不是完全没机会,反正秦夜也没女朋友!
ไทย
แถมเธอก็ไม่มีทางหมดหวังเสียทีเดียว ยังไงฉินเย่ก็ไม่มีแฟนอยู่แล้ว!
จีน
再者,实在不行的话,那就生米煮成熟饭,到时候看秦夜怎么赖掉!
ไทย
อีกอย่าง ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ทำให้มันกลายเป็นเรื่องจริงที่แก้ไม่ได้ไปเลย แล้วดูสิว่าฉินเย่จะบิดพลิ้วยังไง!
จีน
不知不觉中,罗小玲的心态已经从一开始想要当秦夜女朋友,然后偷懒,转变成了现在一定要得到秦夜。
ไทย
โดยไม่รู้ตัว ทัศนคติของหลัวเสี่ยวหลิงได้เปลี่ยนจากตอนแรกที่อยากเป็นแฟนกับฉินเย่เพื่อจะได้ขี้เกียจ มาเป็นว่าต้องได้ฉินเย่ให้ได้ในตอนนี้
จีน
也正是这种转变,让她在车上看起来义无反顾的表白。
ไทย
และการเปลี่ยนแปลงนี้เองที่ทำให้เธอกล้าสารภาพรักอย่างไม่ลังเลบนรถ
จีน
她不能弱后别人,她不能接受秦夜被其他女生抢走的情况!
ไทย
เธอจะยอมให้ใครดีกว่าไม่ได้ เธอยอมรับไม่ได้ที่ฉินเย่จะถูกผู้หญิงคนอื่นแย่งไป!
จีน
“到了。”
ไทย
“ถึงแล้ว”
จีน
秦夜很快就把车开到了别墅外,但回过头却发现罗小玲已经累得睡了过去。
ไทย
ฉินเย่ขับรถไปถึงนอกคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว แต่เมื่อหันกลับมาก็พบว่าหลัวเสี่ยวหลิงเหนื่อยจนหลับไปแล้ว
จีน
没办法,秦夜只好叹了口气,抱起罗小玲,往别墅的方向走去。
ไทย
ไม่รู้จะทำยังไง ฉินเย่ทำได้แค่ถอนหายใจ แล้วอุ้มหลัวเสี่ยวหลิงเดินไปทางคฤหาสน์
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน