บทที่ 62

ฉันจะบีบคอแกให้ตายด้วยมือตัวเอง!

我要亲手掐死你!

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

沈洛雪回家的时候,心情很不错。

ไทย

ตอนที่เสิ่นลั่วเสวี่ยกลับถึงบ้าน อารมณ์ของเธอก็ดีมาก

จีน

虽然今天很惨,但是突破先天指日可待。

ไทย

แม้ว่าวันนี้จะสะบักสะบอมมาก แต่การทะลวงสู่เซียนเทียนก็อยู่แค่เอื้อมแล้ว

จีน

而且赵星河这个护道人,还是她亲自选的。

ไทย

อีกทั้งผู้พิทักษ์วิถีอย่างจ้าวซิงเหอนี้ เธอก็เป็นคนเลือกด้วยตัวเอง

จีน

所以她很满意。

ไทย

ดังนั้นเธอจึงพอใจมาก

จีน

总算有一件事情并没有依靠家族的力量。

ไทย

ในที่สุดก็มีเรื่องหนึ่งที่ไม่ได้พึ่งพาพลังของตระกูล

จีน

大家族子弟想要逃离家族的帮助,已经形成了一个执念。

ไทย

ลูกหลานตระกูลใหญ่ที่อยากหลุดพ้นจากความช่วยเหลือของตระกูล ได้กลายเป็นความยึดติดไปแล้ว

จีน

并不是只有沈洛雪是这样的。

ไทย

ไม่ใช่แค่เสิ่นลั่วเสวี่ยที่เป็นแบบนี้

จีน

很多家族嫡系弟子都有这样的执念。

ไทย

ศิษย์สายตรงของตระกูลจำนวนมากต่างก็มีความยึดติดเช่นนี้

จีน

因为不论他们取得了多么大的成就,人家都会说一句,要不是家族的栽培,他们啥也不是。

ไทย

เพราะไม่ว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่เพียงใด คนอื่นก็จะพูดกันว่า หากไม่ใช่เพราะการบ่มเพาะของตระกูล พวกเขาก็ไม่ได้มีค่าอะไรเลย

จีน

虽然说这种话的,大多数都是吃不到葡萄说葡萄酸的。

ไทย

แม้คนที่พูดจาแบบนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกกินองุ่นไม่ได้แล้วบอกว่าองุ่นเปรี้ยวก็ตาม

จีน

可是时间一长,在意的人也在不断的增加。

ไทย

แต่นานวันเข้า คนที่เก็บมาใส่ใจก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จีน

沈洛雪当然也有自己的骄傲。

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยย่อมมีความทะนงตนของตัวเองเช่นกัน

จีน

胞兄给的压力已经够大了。

ไทย

แรงกดดันที่พี่ชายร่วมสายเลือดมอบให้นั้นมากพออยู่แล้ว

จีน

如果再来一句,她完全是因为家族的帮助,才有今天,她更崩溃。

ไทย

หากยังมีคำพูดที่ว่า เธอมีวันนี้ได้ก็เพราะความช่วยเหลือของตระกูลล้วนๆ เธอก็คงยิ่งรู้สึกพังทลาย

จีน

现在,她最起码可以说一句,我没有太多的依靠家族。

ไทย

ตอนนี้ อย่างน้อยที่สุดเธอก็สามารถพูดได้คำหนึ่งว่า ฉันไม่ได้พึ่งพาตระกูลมากมายอะไร

จีน

沈慕庭看到女儿这么高兴,他心情也很好。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงเห็นลูกสาวมีความสุขขนาดนี้ อารมณ์ของเขาก็ดีมากเช่นกัน

จีน

但是很快,他就发现,情况有些不对劲。

ไทย

แต่ไม่นาน เขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

จีน

虽然沈洛雪心情很好,脸上的笑容也很灿烂。

ไทย

แม้ว่าเสิ่นลั่วเสวี่ยจะอารมณ์ดีมาก และรอยยิ้มบนใบหน้าก็สดใสมาก

จีน

可是沈洛雪走的时候,不自觉的,会牵动痛处,所以自然的就会做出规避的动作。

ไทย

ทว่ายามที่เสิ่นลั่วเสวี่ยเดิน มันจะไปกระทบจุดที่เจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว จึงแสดงท่าทางหลีกเลี่ยงออกมาตามสัญชาตญาณ

จีน

作为一个资深的武者,沈慕庭一眼就看得出来,女儿这是受伤了。

ไทย

ในฐานะนักยุทธ์รุ่นเก๋า เสิ่นมู่ถิงมองปราดเดียวก็ดูออกว่า ลูกสาวได้รับบาดเจ็บ

จีน

顿时,心里一惊,女儿奴心理陡然发作。

ไทย

ทันใดนั้น ในใจก็ตื่นตระหนก อาการทาสลูกสาวกำเริบขึ้นมาทันที

จีน

他赶紧来到沈洛雪的面前,道:“洛雪,你受伤了?”

ไทย

เขารีบเดินมาตรงหน้าเสิ่นลั่วเสวี่ยแล้วเอ่ยว่า “ลั่วเสวี่ย ลูกบาดเจ็บเหรอ?”

จีน

沈洛雪道:“没有啊,我好得很!”

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยกล่าวว่า “เปล่านี่ หนูสบายดีมาก!”

จีน

沈慕庭道:“不可能,我看得出来,你肯定受伤了。”

ไทย

เสิ่นมู่ถิงกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ พ่อมองออก ลูกต้องบาดเจ็บแน่ๆ”

จีน

沈洛雪只得道:“爸,也不是受伤,只是可能在对战的过程中,有些淤青。等会我让小青帮我擦点药膏就好了。”

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยทำได้เพียงกล่าวว่า “พ่อ ไม่ได้บาดเจ็บสักหน่อย แค่อาจจะมีรอยฟกช้ำระหว่างการประลองบ้าง เดี๋ยวหนูให้เสี่ยวชิงช่วยทายาให้ก็หายแล้ว”

จีน

沈慕庭道:“真的?”

ไทย

เสิ่นมู่ถิงกล่าวว่า “จริงเหรอ?”

จีน

沈洛雪道:“真的,如果受伤,肯定不会瞒着你的。”

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยกล่าวว่า “จริงสิ ถ้าบาดเจ็บ หนูไม่ปิดบังพ่อหรอก”

จีน

沈慕庭叹了口气,女儿不愿意多说,他也没有办法。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงถอนหายใจ ในเมื่อลูกสาวไม่อยากพูดมากความ เขาก็ไม่มีหนทาง

จีน

好在,他没有从沈洛雪的身上闻到血腥的气味。

ไทย

ยังดีที่เขาไม่ได้กลิ่นคาวเลือดจากตัวของเสิ่นลั่วเสวี่ย

จีน

看来确实是没有外伤。

ไทย

ดูท่าคงไม่มีบาดแผลภายนอกจริงๆ

จีน

体内气息平稳,也不像是受了内伤的样子。

ไทย

ลมปราณภายในร่างกายสงบนิ่ง ก็ดูไม่เหมือนได้รับบาดเจ็บภายใน

จีน

便道:“好,那就回去上药吧,让小青给你好好的擦擦,用最好的药。”

ไทย

จึงกล่าวว่า “ได้ งั้นก็กลับไปทายาเถอะ ให้เสี่ยวชิงช่วยทาให้ดีๆ ใช้ยาที่ดีที่สุดนะ”

จีน

沈洛雪去擦药了。

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยไปทายาแล้ว

จีน

沈慕庭回到客厅,刚坐下,电话就响了。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงกลับมาที่ห้องรับแขก เพิ่งจะนั่งลง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

จีน

他拿起来一看,赶紧接通,对面立即传来一个威严的声音,“老二,洛雪呢?打她电话怎么没接?”

ไทย

เขาหยิบขึ้นมาดู รีบกดรับสาย ทันใดนั้นทางฝั่งตรงข้ามก็มีเสียงอันทรงอำนาจดังมา “เจ้าสอง ลั่วเสวี่ยล่ะ? โทรหาทำไมไม่รับสาย?”

จีน

沈慕庭一脸无奈的道:“爸,你能不能别叫我老二了,我都四十多岁的人了,还是一城之主,让人听到,我威信扫地。”

ไทย

เสิ่นมู่ถิงกล่าวด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยากว่า “พ่อ พ่อเลิกเรียกผมว่าเจ้าสองได้ไหม ผมอายุสี่สิบกว่าแล้วนะ แถมยังเป็นเจ้าเมืองอีก หากคนอื่นได้ยินเข้า บารมีผมคงป่นปี้หมด”

จีน

“我就这么叫,你就算是六十了也是我儿子,一个小小的三级城主,真以为我稀罕!洛雪怎么没接我电话,你必须给我一个完美的解释。”

ไทย

“ฉันจะเรียกแบบนี้ ถึงนายจะอายุหกสิบก็ยังเป็นลูกฉัน เจ้าเมืองระดับสามเล็กๆ คิดว่าฉันจะสนใจหรือไง! ลั่วเสวี่ยทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน นายต้องให้คำอธิบายที่กระจ่างชัดกับฉันมาเดี๋ยวนี้”

จีน

沈慕庭满头黑线,这老头子,动不动就是完美的解释。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงเหงื่อตก ตาเฒ่าคนนี้ เอะอะก็ขอคำอธิบายที่กระจ่างชัด

จีน

她是我的女儿,我凭什么要给你解释?

ไทย

เธอเป็นลูกสาวผม ทำไมผมต้องอธิบายให้พ่อฟังด้วย?

จีน

心里很不忿,嘴里却是道:“老爷子,洛雪应该是在上药,所以才没有接到您的电话,要不然您等会再给她打?”

ไทย

ในใจไม่พอใจอย่างยิ่ง แต่ปากกลับกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่า ลั่วเสวี่ยน่าจะกำลังทายาอยู่ ถึงไม่ได้รับสายของท่าน ไม่อย่างนั้นท่านค่อยโทรหาเธอใหม่อีกสักครู่ดีไหม?”

จีน

“上药?她怎么了?受伤了?沈慕庭,你当初是怎么跟我保证的?我说不让你去那荒芜之地,你偏要去。”

ไทย

“ทายา? เธอเป็นอะไร? ได้รับบาดเจ็บเหรอ? เสิ่นมู่ถิง ตอนนั้นนายรับรองกับฉันไว้อย่างไร? ฉันบอกไม่ให้นายไปแดนรกร้างนั่น นายก็รั้นจะไป”

จีน

“我让洛雪留在龙城,你偏要带着她去。”

ไทย

“ฉันให้ลั่วเสวี่ยอยู่ที่เมืองหลงเฉิง นายก็รั้นจะพาเธอไปด้วย”

จีน

“你当初跟我保证,绝对不会让她受委屈,不会让她受伤。”

ไทย

“ตอนนั้นนายรับรองกับฉันว่าจะไม่ยอมให้เธอต้องลำบากใจ จะไม่ให้เธอต้องบาดเจ็บเด็ดขาด”

จีน

“沈慕庭,要是洛雪少了一根寒毛,我就亲手掐死你!”

ไทย

“เสิ่นมู่ถิง ถ้าลั่วเสวี่ยผมร่วงไปแม้แต่เส้นเดียว ฉันจะบีบคอนายให้ตายด้วยมือตัวเอง!”

จีน

沈慕庭:“……”

ไทย

เสิ่นมู่ถิง “…”

จีน

这一刻,他都有点嫉妒了。

ไทย

ในเวลานี้ เขารู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดๆ แล้ว

จีน

凭什么?

ไทย

ทำไมกัน?

จีน

他才是亲生儿子,凭什么在老爷子的心里,亲儿子跟亲孙女相差这么多?

ไทย

เขาต่างหากที่เป็นลูกชายแท้ๆ ทำไมในใจของท่านผู้เฒ่า ลูกชายแท้ๆ กับหลานสาวแท้ๆ ถึงได้ต่างกันลิบลับขนาดนี้?

จีน

还有,这里好歹是三级城池,住着上百万人,怎么就荒芜之地了?

ไทย

อีกอย่าง ที่นี่อย่างน้อยก็เป็นเมืองระดับสาม มีประชากรอาศัยอยู่เป็นล้านคน จะกลายเป็นแดนรกร้างไปได้อย่างไร?

จีน

“你哑巴了,你给我说话!”电话那头的老爷子见沈慕庭不回话,更生气了,恨不得立即安排飞行器,直接飞到寒山城来。

ไทย

“นายเป็นใบ้ไปแล้วหรือไง พูดกับฉันสิ!” ท่านผู้เฒ่าที่ปลายสายเห็นเสิ่นมู่ถิงไม่ตอบ ยิ่งโมโหขึ้นไปอีก แทบอยากจะจัดเตรียมอากาศยานบินตรงมายังเมืองหานซานในทันที

จีน

沈慕庭回过神来,赶紧解释了起来。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงได้สติ รีบอธิบายทันที

จีน

原本,他以为解释之后,老爷子肯定不会再骂他了。

ไทย

เดิมที เขาคิดว่าหลังจากอธิบายแล้ว ท่านผู้เฒ่าคงไม่ด่าเขาอีก

จีน

毕竟,这也是为了洛雪好。

ไทย

อย่างไรเสีย นี่ก็เพื่อผลดีของลั่วเสวี่ย

จีน

没料到,话刚说完,老爷子那边的埋怨又来了。

ไทย

ไม่นึกว่าเพิ่งพูดจบ คำบ่นว่าจากฝั่งท่านผู้เฒ่าก็มาอีกระลอก

จีน

“老二啊老二,你真的是太让我失望了,你居然让洛雪去城外历练,我们沈家什么时候需要这样磨练后辈了?”

ไทย

“เจ้าสองเอ๋ยเจ้าสอง นายทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ นายถึงกับปล่อยให้ลั่วเสวี่ยออกไปฝึกฝนประสบการณ์นอกเมือง ตระกูลเสิ่นของเราจำเป็นต้องเคี่ยวกรำคนรุ่นหลังแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

จีน

“洛雪要突破,你直接给她一颗破境丹不就好了吗?”

ไทย

“ลั่วเสวี่ยอยากจะทะลวงระดับ นายให้โอสถทะลวงด่านเธอสักเม็ดก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?”

จีน

“她要是在城外受伤了怎么办?”

ไทย

“ถ้าเธอได้รับบาดเจ็บนอกเมืองจะทำอย่างไร?”

จีน

“她要是被逆种组织盯上了怎么办?”

ไทย

“ถ้าเธอถูกองค์กรคนทรยศเพ่งเล็งจะทำอย่างไร?”

จีน

沈慕庭更无语了。

ไทย

เสิ่นมู่ถิงยิ่งพูดไม่ออกเข้าไปใหญ่

จีน

如果沈家不是还有那么多各自努力的小辈,他都差点相信了。

ไทย

หากไม่ใช่เพราะตระกูลเสิ่นยังมีคนรุ่นหลังที่ต่างขยันขันแข็งด้วยตนเองอยู่อีกมากมาย เขาคงเกือบจะหลงเชื่อไปแล้ว

จีน

不说别人,就他那两个儿子,可都是靠自己的努力,才能够有今天的成就。

ไทย

ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น แค่ลูกชายสองคนของเขา ต่างก็ต้องพึ่งพาความพยายามของตัวเอง ถึงจะมีความสำเร็จในทุกวันนี้ได้

จีน

可是到了孙女这里,就不一样了呢?

ไทย

แต่พอมาถึงหลานสาว ทำไมถึงไม่เหมือนกันล่ะ?

จีน

“爸,您放心,我都已经安排好了,绝对不会让她受伤的。对了,今天是因为去了武者之家跟她同学对练,身上有些淤青。”

ไทย

“พ่อ ท่านวางใจเถอะ ผมจัดการไว้หมดแล้ว จะไม่ยอมให้เธอได้รับบาดเจ็บเด็ดขาด อีกอย่าง วันนี้เป็นเพราะไปซ้อมประลองกับเพื่อนร่วมชั้นที่บ้านนักยุทธ์ บนตัวก็เลยมีรอยฟกช้ำนิดหน่อย”

จีน

“你也知道,与人对战,这些都是难免的。”

ไทย

“พ่อก็รู้ว่าการประลองกับคนอื่น เรื่องพวกนี้ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้”

จีน

老爷子道:“哼,你说的最好是真的,要是等会我从洛雪那里得到了不一样的答案,你就惨了,我一定亲手掐死你!”

ไทย

ท่านผู้เฒ่ากล่าวว่า “ฮึ สิ่งที่นายพูดควรจะเป็นเรื่องจริงเชียวนะ ถ้าเดี๋ยวฉันได้คำตอบที่ไม่เหมือนกันจากลั่วเสวี่ยละก็ นายแย่แน่ ฉันจะบีบคอนายให้ตายคามือแน่!”

จีน

沈慕庭道:“行行行,我说的肯定是真的,对了,我派人保护她这件事情,千万不能让她知道。”

ไทย

เสิ่นมู่ถิงกล่าวว่า “ได้ๆๆ เรื่องที่ผมพูดเป็นความจริงแน่นอน อีกอย่าง เรื่องที่ผมส่งคนไปคุ้มกันเธอน่ะ ห้ามให้เธอรู้เด็ดขาดนะ”

จีน

老爷子道:“行了行了,我知道了,你以为我跟你一样不靠谱吗?”

ไทย

ท่านผู้เฒ่ากล่าวว่า “พอแล้วๆ ฉันรู้แล้ว นายคิดว่าฉันพึ่งพาไม่ได้เหมือนนายหรือไง?”

จีน

然后半个小时后,老爷子终于跟沈洛雪通了电话。

ไทย

จากนั้นครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดท่านผู้เฒ่าก็ได้คุยโทรศัพท์กับเสิ่นลั่วเสวี่ย

จีน

老爷子第一句话就是,“洛雪啊,我听你爸说你去城外狩猎了,还与人对战受伤了。乖乖啊,要不然你就不要呆在那个鸟不拉屎的地方,回龙城来。”

ไทย

ประโยคแรกของท่านผู้เฒ่าก็คือ “ลั่วเสวี่ยเอ๋ย ปู่ได้ยินพ่อของหลานบอกว่าหลานออกไปล่าสัตว์นอกเมือง แถมยังประลองกับคนอื่นจนบาดเจ็บ หลานรัก ไม่อย่างนั้นหลานก็อย่าไปอยู่สถานที่กันดารนกไม่ขี้พรรค์นั้นเลย กลับมาเมืองหลงเฉิงเถอะ”

จีน

“你爸也是,派人保护你居然还让你受伤了,简直是废物!这样的人就应该切成碎片,扔到荒野去喂猪猡。”

ไทย

“พ่อของหลานก็เหมือนกัน ส่งคนไปคุ้มกันหลานแท้ๆ ยังปล่อยให้หลานบาดเจ็บได้ ช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี! คนพรรค์นี้ควรถูกสับเป็นชิ้นๆ แล้วโยนไปเลี้ยงหมูในถิ่นทุรกันดารเสียให้หมด”

จีน

沈洛雪道:“什么?爷爷,你说我爸还派人保护我?”

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยกล่าวว่า “อะไรนะคุณปู่? ปู่บอกว่าพ่อส่งคนมาคุ้มกันหนูด้วยเหรอ?”

จีน

老爷子道:“呃,我说过了吗?这些都不重要,重要的是你什么时候回龙城。”

ไทย

ท่านผู้เฒ่ากล่าวว่า “เอ่อ ปู่พูดไปแล้วเหรอ? เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือเมื่อไหร่หลานจะกลับเมืองหลงเฉิง”

จีน

沈洛雪也不跟老爷子计较,到时候直接跟老爸算账好了。

ไทย

เสิ่นลั่วเสวี่ยไม่คิดเล็กคิดน้อยกับคุณปู่ ถึงเวลาค่อยไปคิดบัญชีกับพ่อโดยตรงก็แล้วกัน

จีน

前厅,沈慕庭莫名的打了个冷颤,低喃着道:“怎么回事?难道变天了?”

ไทย

ที่ห้องโถงด้านหน้า เสิ่นมู่ถิงสะท้านเยือกขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ พึมพำกับตัวเองว่า “เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าสภาพอากาศจะเปลี่ยน?”

จีน

丝毫没有意识到,他已经被他那个不靠谱的爹给出卖了。

ไทย

โดยไม่ได้ตระหนักเลยแม้แต่น้อยว่า ตนเองได้ถูกพ่อที่ไม่น่าไว้ใจคนนั้นหักหลังไปเรียบร้อยแล้ว

จีน

另一边,兽神会寒山城分部。

ไทย

อีกด้านหนึ่ง สาขาเมืองหานซานของสมาคมเทพอสูร

จีน

分部长把这边分部的情况伪装了一番,然后报了上去。

ไทย

หัวหน้าสาขาตกแต่งสถานการณ์ของสาขาทางนี้เล็กน้อย แล้วรายงานขึ้นไป

จีน

这次损失太大,他扛不住,如果不上报,他就死定了。

ไทย

ความสูญเสียครั้งนี้ใหญ่หลวงเกินไป เขาแบกรับไม่ไหว หากไม่รายงานขึ้นไป เขาก็ต้องตายสถานเดียว

จีน

只是一天都过去了,上级那边还是没有任何的回复。

ไทย

เพียงแต่เวลาผ่านไปหนึ่งวันเต็มแล้ว ทางเบื้องบนก็ยังไม่มีการตอบกลับใดๆ

จีน

他有点担心自己的下场了。

ไทย

เขาเริ่มกังวลถึงจุดจบของตัวเองบ้างแล้ว

จีน

现在整个寒山分部,就已经剩下他一个光杆司令了。

ไทย

ตอนนี้ทั่วทั้งสาขาหานซาน เหลือเพียงเขาที่เป็นแม่ทัพไร้ไพร่พลเพียงลำพังแล้ว

จีน

哦,还有黑衣刺客,幸亏先把他的小命留下来了。

ไทย

อ้อ ยังมีมือสังหารชุดดำอยู่ โชคดีที่ไว้ชีวิตมันไว้ก่อน

จีน

到时候上级来人,还可以上去顶一顶,多少可以分摊一点责任。

ไทย

ถึงเวลาเบื้องบนส่งคนมา ยังพอเอาออกไปรับหน้าแทนได้ ช่วยแบ่งเบาความรับผิดชอบไปได้บ้าง

จีน

这个时候,上级的回复终于来了。

ไทย

ในเวลานี้ การตอบกลับจากเบื้องบนก็มาถึงในที่สุด

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน