อยู่กับปัจจุบัน

Chinese

苏氏大院。

Thai

จวนตระกูลซู

Chinese

苏元平躺在床上，原本只是左手被废的他，此刻却是四肢都缠着绷带，隐约间，甚至能看到绷带内还架着木条，将其四肢固定着。

Thai

ซูหยวนนอนแผ่อยู่บนเตียง เดิมทีเขาเพียงแค่แขนซ้ายที่ถูกทำลาย ทว่ายามนี้แขนขาทั้งสี่กลับถูกพันด้วยผ้าพันแผลไว้ทั้งหมด ลางๆ นั้นยังมองเห็นแผ่นไม้ที่ดามอยู่ใต้ผ้าพันแผลเพื่อตรึงแขนขาทั้งสี่ของเขาเอาไว้

Chinese

脸上也同样缠着绷带，只露出那双充满悲凉的眼睛。

Thai

บนใบหน้าก็ถูกพันด้วยผ้าพันแผลเช่นเดียวกัน เผยให้เห็นเพียงดวงตาทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าเวทนา

Chinese

“父亲，您不是去给我要说法吗？怎么一回家，就跟打狗一样揍我？”

Thai

“ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ไปทวงคำอธิบายให้ผมหรอกหรือ? ทำไมพอกลับถึงบ้าน ถึงได้ทุบตีผมราวกับตีหมาแบบนี้?”

Chinese

苏元真的很想哭。

Thai

ซูหยวนอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

Chinese

都说虎毒不食子，刚才若不是有母亲为他求情，他甚至都觉得，父亲真的要会将他活活打死。

Thai

โบราณว่าเสือดุร้ายยังไม่กินลูก หากเมื่อครู่ไม่มีท่านแม่คอยขอร้องแทนล่ะก็ เขาถึงขั้นคิดว่าท่านพ่อคงจะทุบตีเขาจนตายคามือจริงๆ เสียแล้ว

Chinese

“到底是哪里出了问题？”

Thai

“มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่?”

Chinese

在苏元悲鸣的同时，位于苏宅中心的大厅内，一身富态的苏江钱坐在主位上，此刻脸上还带着怒气。

Thai

ในขณะที่ซูหยวนกำลังคร่ำครวญ ภายในห้องโถงใจกลางคฤหาสน์ตระกูลซู ซูเจียงเฉียนผู้มีรูปร่างท้วมสมบูรณ์กำลังนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ใบหน้าในยามนี้ยังคงคุกรุ่นไปด้วยโทสะ

Chinese

正是苏元之父。

Thai

ซึ่งก็คือบิดาของซูหยวน

Chinese

“老爷，元儿再怎么也是你的儿子，你怎么狠心下如此重手。”

Thai

“ท่านพี่ ไม่ว่าอย่างไรหยวนเอ๋อร์ก็เป็นลูกของท่านนะ ทำไมท่านถึงใจร้ายลงมือหนักขนาดนี้”

Chinese

主位的下方，站着一名端庄贵气的中年女子，此刻正一边抹着泪，一边对苏江钱抱怨道。

Thai

เบื้องล่างตำแหน่งประธาน มีสตรีวัยกลางคนผู้มีสง่าราศีสูงส่งยืนอยู่ นางกำลังปาดน้ำตาพลางเอ่ยตัดพ้อต่อว่าซูเจียงเฉียน

Chinese

“我可怜的孩啊，是娘没有用，是娘保护不了你，呜呜~！”

Thai

“ลูกที่น่าสงสารของแม่ เป็นแม่ที่ไร้ประโยชน์ เป็นแม่ที่ปกป้องลูกไม่ได้ ฮือๆ…!”

Chinese

“好啦好啦！”

Thai

“พอแล้วๆ!”

Chinese

看到这一幕，苏江钱顿时头大，怒气也开始消散，轻声开口。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ ซูเจียงเฉียนก็พลันปวดหัวตึ้บ โทสะเริ่มจางหายไป ก่อนจะเอ่ยปากเสียงเบา

Chinese

“夫人，你是有所不知，那逆子今天差点就酿成大祸，好在他学艺不精，否则会成为整个雷族的罪人。”

Thai

“ฮูหยิน เจ้าไม่รู้อะไร เจ้าลูกทรพีคนนั้นวันนี้เกือบจะก่อเรื่องใหญ่จนพังพินาศแล้ว ดีที่ฝีมือมันยังไม่เอาไหน ไม่อย่างนั้นคงได้กลายเป็นคนบาปของเผ่าอสนีทั้งหมดแน่”

Chinese

“罪人？”

Thai

“คนบาป?”

Chinese

苏夫人一听，立马不乐意了。

Thai

ฮูหยินซูได้ยินเช่นนั้นก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที

Chinese

“一个蓝星来使而已，就算元儿把他打伤了又如何？再说了，现在是元儿被人打伤了，你不帮自己的儿子也就算了，你甚至还将他四肢都打断。”

Thai

“ก็แค่ทูตจากดาวบลูสตาร์คนหนึ่ง ต่อให้หยวนเอ๋อร์ทำร้ายมันบาดเจ็บแล้วจะเป็นไรไป? อีกอย่าง ตอนนี้เป็นหยวนเอ๋อร์ที่ถูกคนอื่นทำร้ายจนบาดเจ็บ ท่านไม่ช่วยลูกตัวเองก็ช่างเถอะ แต่นี่ยังหักแขนหักขามันทั้งสี่ข้างอีก”

Chinese

越说越来气，苏夫人面露果决，嗔道：“姓苏的，你今天要是不给我一个满意的交代，我……”

Thai

ยิ่งพูดยิ่งมีน้ำโห ฮูหยินซูเผยสีหน้าเด็ดขาด เอ็ดขึ้นว่า “คนแซ่ซู ถ้าวันนี้ท่านไม่ให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ข้าล่ะก็ ข้า…”

Chinese

“我立刻带元儿回沐家。”

Thai

“ข้าจะพาหยวนเอ๋อร์กลับตระกูลมู่เดี๋ยวนี้”

Chinese

“你！”

Thai

“เจ้า!”

Chinese

苏江钱瞬间拍案而起，但与苏夫人对眼几秒后，瞬间颓了。

Thai

ซูเจียงเฉียนตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นมาทันที ทว่าหลังจากสบตากับฮูหยินซูได้ไม่กี่วินาที เขาก็เหี่ยวเฉาลงในพริบตา

Chinese

在雷族界，像他这种身份的人物，哪个不是三妻四妾，儿女成群。

Thai

ในแดนเผ่าอสนี ผู้คนที่มีสถานะระดับเขา คนไหนบ้างที่ไม่มีสามภรรยาสี่อนุ บุตรหลานเต็มบ้าน

Chinese

但他不一样，他一生就娶了一个妻子，苏元也是他唯一的子嗣。

Thai

ทว่าเขาไม่เหมือนกัน ตลอดทั้งชีวิตเขาแต่งภรรยาเพียงคนเดียว ซูหยวนก็เป็นทายาทเพียงคนเดียวของเขา

Chinese

而之所以如此，无外乎他的这个妻子，乃是神雷王朝的过代公主。

Thai

และสาเหตุที่เป็นเช่นนี้ ก็เป็นเพราะภรรยาของเขาผู้นี้ คืออดีตองค์หญิงที่พ้นวาระของราชวงศ์เทพอสนี

Chinese

众所周知，当代女王一生未婚，自然也就没有子女存世。

Thai

เป็นที่รู้กันทั่วว่า องค์ราชินีองค์ปัจจุบันครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต ย่อมไม่มีบุตรธิดาสืบสายเลือด

Chinese

为此，王女经过综合考虑后，特意传下旨意，凡是皇族后裔者，在其年满十六周岁后，皇室会根据其的综合表现，对优秀者授予皇子和公主之名，并享有此等殊荣的所有权益。

Thai

ด้วยเหตุนี้ หลังจากองค์ราชินีทรงพิจารณาอย่างรอบด้านแล้ว จึงได้มีพระราชโองการเป็นพิเศษว่า บรรดาเชื้อพระวงศ์ทุกคนเมื่อมีอายุครบสิบหกปีบริบูรณ์ ทางราชสำนักจะประเมินจากผลงานโดยรวมเพื่อมอบตำแหน่งองค์ชายและองค์หญิงแก่ผู้ที่โดดเด่น ทั้งยังได้รับสิทธิประโยชน์ทั้งหมดอันสมเกียรตินี้

Chinese

但有个期限。

Thai

ทว่ามีกำหนดระยะเวลา

Chinese

受到册封的皇子和公主，在其即将年满三十岁的那一年，这项殊荣会慢慢被收回，开始传给下一位继任者。

Thai

องค์ชายและองค์หญิงที่ได้รับการแต่งตั้ง ในปีที่ใกล้จะอายุครบสามสิบปี เกียรติยศนี้จะค่อยๆ ถูกเรียกคืน และเริ่มส่งต่อให้แก่ผู้สืบทอดรุ่นถัดไป

Chinese

而苏江钱的妻子，便是被皇室册封过的公主，他也正是因为驸马这层身份，将当时还是小商会的苏家，一举发展成超级商会。

Thai

ส่วนภรรยาของซูเจียงเฉียนก็คือองค์หญิงที่เคยได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนัก และเขาก็อาศัยสถานะราชบุตรเขยนี้ พัฒนาตระกูลซูที่ในตอนนั้นยังเป็นเพียงหอการค้าเล็กๆ ให้กลายเป็นหอการค้าระดับแนวหน้าในคราวเดียว

Chinese

所以，他在面对自己这个妻子时，总是提不起气势，永远弱半分。

Thai

ดังนั้น เวลาที่เขาเผชิญหน้ากับภรรยาผู้นี้ จึงมักจะวางท่าไม่ค่อยออก และเป็นฝ่ายยอมอ่อนข้อให้อยู่เสมอ

Chinese

哪怕妻子在三十岁时，被收回了公主身份，但那种被压制的感觉，依然存在。

Thai

แม้ภรรยาจะถูกเรียกคืนฐานะองค์หญิงไปตอนอายุสามสิบปีแล้ว แต่ความรู้สึกที่ถูกกดข่มเอาไว้ก็ยังคงอยู่เช่นเดิม

Chinese

看着目露果决的妻子，苏江钱无奈的走下主位，来到妻子跟前，轻轻捧起她的手，轻声开口。

Thai

เมื่อมองดูภรรยาที่มีแววตาเด็ดเดี่ยว ซูเจียงเฉียนจึงจำต้องก้าวลงจากตำแหน่งประธานอย่างจนใจ เขาเดินมาตรงหน้าภรรยา ประคองมือของนางขึ้นมาอย่างแผ่วเบาแล้วเอ่ยเสียงค่อย

Chinese

“我的夫人啊，这件事你就别管了，至于什么原因，我现在真的不能说。”

Thai

“ฮูหยินของข้า เรื่องนี้เจ้าอย่าเข้ามายุ่งเลย ส่วนเหตุผลนั้น ตอนนี้ข้าพูดไม่ได้จริงๆ”

Chinese

“但我可以保证。”

Thai

“แต่ข้ารับรองได้”

Chinese

苏江钱举起手臂，正色道：“两天，两天后我会给你一个交代，相信到了那时候，夫人你就会明白，元儿到底都做了什么不可饶恕的事。”

Thai

ซูเจียงเฉียนยกแขนขึ้นแล้วกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “สองวัน อีกสองวันข้าจะให้คำอธิบายแก่เจ้า เชื่อว่าถึงเวลานั้น ฮูหยินก็จะเข้าใจเองว่าหยวนเอ๋อร์ได้ทำเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยอะไรลงไป”

Chinese

然而，苏夫人哪里听得进去，但她刚要说什么的时候，苏江钱再度开口。

Thai

ทว่าฮูหยินซูมีหรือจะยอมรับฟัง แต่ขณะที่นางกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ซูเจียงเฉียนก็ชิงพูดขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“夫人，我为什么从城主府回来后，前后差异那么大，你难道就没有一点怀疑？”

Thai

“ฮูหยิน ที่ข้ากลับมาจากจวนเจ้าเมืองแล้วท่าทีเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือขนาดนี้ เจ้าไม่มีความสงสัยเลยสักนิดหรือ?”

Chinese

“还有……”

Thai

“แล้วก็…”

Chinese

苏江钱继续道：“你发现没，我是特意将元儿拉至门口后，才动的手，你应该懂才对。”

Thai

ซูเจียงเฉียนกล่าวต่อ “เจ้าสังเกตไหมว่า ข้าจงใจลากหยวนเอ๋อร์ไปถึงหน้าประตูก่อนถึงค่อยลงมือ เจ้าก็น่าจะเข้าใจนี่”

Chinese

这下，原本还在闹情绪的苏夫人，瞬间冷静下来，抬头看着丈夫。

Thai

คราวนี้ ฮูหยินซูที่เดิมทียังแง่งอนอยู่ก็พลันสงบลงในทันที นางเงยหน้าขึ้นมองสามี

Chinese

“是因为城主？”

Thai

“เป็นเพราะท่านเจ้าเมืองหรือ?”

Chinese

苏江钱摇头道：“今天下午，我在城主府不仅见到了城主，还见到了族老。”

Thai

ซูเจียงเฉียนส่ายหน้า “บ่ายวันนี้ ข้าไปที่จวนเจ้าเมืองไม่เพียงแต่ได้พบเจ้าเมืองเท่านั้น แต่ยังได้พบผู้อาวุโสเผ่าด้วย”

Chinese

“啊！姜，姜族老也在？”

Thai

“หา! ผู้… ผู้อาวุโสเผ่าเจียงก็อยู่ด้วยหรือ?”

Chinese

苏夫人双目瞪圆，非常震惊。

Thai

ฮูหยินซูเบิกตากว้าง ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

族老，并非是指某个家族的长老，而是被整个雷族奉为长老之人，个个位高权重。

Thai

ผู้อาวุโสเผ่า มิได้หมายถึงผู้อาวุโสของตระกูลใดตระกูลหนึ่ง แต่เป็นบุคคลที่เผ่าอสนีทั้งหมดให้ความเคารพยกย่องเป็นผู้อาวุโส ซึ่งแต่ละคนล้วนมีตำแหน่งและอำนาจสูงส่ง

Chinese

除了闭死关的方老，雷族内如今也只剩下一位族老，便是镇守在圣战之地的姜老。

Thai

นอกจากผู้เฒ่าฟางที่ปิดด่านฝึกตนขั้นเด็ดขาดแล้ว ในเผ่าอสนียามนี้ก็เหลือผู้อาวุโสเผ่าเพียงท่านเดียว นั่นก็คือผู้เฒ่าเจียงที่คอยเฝ้าพิทักษ์แดนสงครามศักดิ์สิทธิ์

Chinese

“没错。”

Thai

“ถูกต้อง”

Chinese

苏江钱点头，接着道：“我知道你此刻在想什么，那个蓝星人叫顾星尘，非常非常不简单，虽然我现在不能说太多，但我相信你应该能猜到一些。”

Thai

ซูเจียงเฉียนพยักหน้าแล้วกล่าวต่อ “ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ คนจากดาวบลูสตาร์ผู้นั้นมีนามว่ากู้ซิงเฉิน ไม่ธรรมดาอย่างยิ่งยวด แม้ตอนนี้ข้าจะไม่สามารถพูดอะไรได้มากนัก แต่ข้าเชื่อว่าเจ้าน่าจะเดาได้บ้างแล้ว”

Chinese

苏夫人闻言，久久不语。

Thai

ฮูหยินซูได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

Chinese

丈夫的前后变化，她其实都有看在眼里，但当时只顾着心疼儿子，并没有想太多。

Thai

ความเปลี่ยนแปลงของสามีก่อนและหลังไปที่นั่น นางเองก็มองเห็นมาตลอด ทว่าในตอนนั้นมัวแต่เป็นห่วงและปวดใจเรื่องลูก จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

Chinese

如今看来，此事不简单！

Thai

ดูจากตอนนี้แล้ว เรื่องนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!

Chinese

苏夫人有了大概猜想。

Thai

ฮูหยินซูพอจะคาดเดาได้เลาๆ แล้ว

Chinese

苏江钱见状，暗暗松了口气，他真怕妻子忽然发飙，带着儿子回沐家。

Thai

เมื่อซูเจียงเฉียนเห็นเช่นนั้นก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขากลัวเหลือเกินว่าภรรยาจะบันดาลโทสะขึ้นมา แล้วพาลูกชายกลับตระกูลมู่

Chinese

“夫人，元儿那边你先去安抚一下，我下手确实重了点，但那也是为了他好，不然……”

Thai

“ฮูหยิน ทางฝั่งหยวนเอ๋อร์เจ้าไปปลอบประโลมเขาก่อนเถอะ ข้าลงมือหนักไปหน่อยจริงๆ แต่นั่นก็เพื่อตัวเขาเอง ไม่อย่างนั้น…”

Chinese

“老爷，我知道。”

Thai

“ท่านพี่ ข้าเข้าใจแล้ว”

Chinese

苏夫人忽然抬手，打断了苏江钱，柔声道：“我大概明白你的苦衷了，如果事情真的是那样，我觉得你做得很好。”

Thai

ฮูหยินซูพลันยกมือขึ้นขัดจังหวะซูเจียงเฉียน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ข้าพอจะเข้าใจความลำบากใจของท่านแล้ว หากเรื่องราวเป็นเช่นนั้นจริงๆ ข้าคิดว่าท่านทำได้ถูกต้องแล้ว”

Chinese

说着，温柔捧起丈夫的手。

Thai

กล่าวพลางประคองมือของสามีขึ้นมาอย่างอ่อนโยน

Chinese

“怪我不识大体，错怪了老爷。”

Thai

“เป็นเพราะข้าไม่รู้กาลเทศะเองที่เข้าใจท่านพี่ผิดไป”

Chinese

“对不起。”

Thai

“ข้าขอโทษนะ”

Chinese

看到妻子的理解，苏江钱顿时倍感交集。

Thai

เมื่อเห็นภรรยาเข้าใจ ซูเจียงเฉียนก็พลันรู้สึกตื้นตันระคนหลากหลายอารมณ์

Chinese

特殊体质啊！

Thai

กายาพิเศษเชียวนะ!

Chinese

今天他的儿子，竟然对雷族的希望动手，还好技不如人。

Thai

วันนี้ลูกชายของเขากลับกล้าลงมือต่อความหวังของเผ่าอสนี ยังดีที่ฝีมือด้อยกว่าเขา

Chinese

也是不幸中的万幸。

Thai

นับเป็นโชคดีท่ามกลางเคราะห์ร้าย

Chinese

要知道，如果顾星尘能得到雷神之印，那他将会成为雷族的救世主，成为整个雷族的共主。

Thai

พึงรู้ไว้ว่า หากกู้ซิงเฉินได้รับตราประทับแห่งเทพสายฟ้า เขาก็จะกลายเป็นผู้กอบกู้ของเผ่าอสนี และกลายเป็นประมุขร่วมของเผ่าอสนีทั้งหมด

Chinese

这也是必然的。

Thai

ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว

Chinese

到了那时，元儿的错误将会被无限放大，百害无一利。

Thai

เมื่อถึงเวลานั้น ความผิดของหยวนเอ๋อร์จะถูกขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด มีแต่ผลเสียไร้ซึ่งผลดี

Chinese

如此，他才会狠下决心，痛揍亲儿。

Thai

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงต้องตัดใจเด็ดขาด สั่งสอนทุบตีลูกชายแท้ๆ ของตนอย่างหนัก

Chinese

我儿子犯错，我揍了。

Thai

ลูกชายข้าทำผิด ข้าก็ตีแล้ว

Chinese

这样既表了态，也保了儿子。

Thai

เช่นนี้ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงจุดยืน แต่ยังเป็นการปกป้องลูกชายเอาไว้ด้วย

Chinese

……

Thai

…

Chinese

半夜的圣城，依旧是灯火通明，人们在聚朋会友，欢歌笑语传遍了整个圣城，尽显人间繁华。

Thai

เมืองศักดิ์สิทธิ์ในยามค่ำคืนยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงประทีป ผู้คนรวมกลุ่มพบปะมิตรสหาย เสียงร้องรำทำเพลงและเสียงหัวเราะดังแว่วไปทั่วทั้งเมืองศักดิ์สิทธิ์ เผยให้เห็นถึงความรุ่งเรืองเฟื่องฟูแห่งโลกมนุษย์

Chinese

灯火照明夜空，笑语映射人生。

Thai

แสงไฟส่องสว่างท้องฟ้ายามราตรี เสียงหัวเราะสะท้อนวิถีชีวิต

Chinese

在面对不可力抗之时，这是雷族人所要表达的态度。

Thai

ในการเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่อาจต้านทานได้ นี่คือท่าทีที่ชาวเผ่าอสนีต้องการจะแสดงออก

Chinese

人们其实也都很清楚，再过百年，雷族界将会不复存在。

Thai

ผู้คนต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่า อีกเพียงร้อยปี แดนเผ่าอสนีก็จะไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป

Chinese

可那又能如何？

Thai

แต่แล้วมันจะเป็นอย่างไรเล่า?

Chinese

无法改变又怎样？

Thai

เปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้วจะทำไม?

Chinese

我们仍然在努力的活着，快乐着。

Thai

พวกเรายังคงพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างมีความสุข

Chinese

不仅是现在，我们会一直认真的活着，直到毁灭来临的那天。

Thai

ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่พวกเราจะใช้ชีวิตอย่างจริงจังต่อไป จนกว่าวันที่การทำลายล้างจะมาถึง

Chinese

而此刻的顾星尘，正在柳梅三人的陪同下，走在这存满欢声笑语的夜市当中，看着把酒言欢的人们，他有被触动到。

Thai

และในยามนี้ กู้ซิงเฉินภายใต้การร่วมทางของพวกหลิวเหมยทั้งสามคน กำลังเดินอยู่ท่ามกลางตลาดกลางคืนที่เปี่ยมล้นไปด้วยเสียงหัวเราะและความรื่นเริง เมื่อมองดูผู้คนที่กำลังร่ำสุราสนทนากันอย่างสำราญ เขาก็รู้สึกสะเทือนใจขึ้นมา

Chinese

活在当下！

Thai

ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน!

Chinese

这是他最真实的感受。

Thai

นี่คือความรู้สึกที่แท้จริงที่สุดของเขา

Chinese

改不了，那就坦然接受。

Thai

เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ก็ยอมรับมันอย่างเปิดอก

Chinese

这不是躺平，而是一种态度。

Thai

นี่มิใช่การปล่อยตัวตามยถากรรม หากแต่เป็นทัศนคติอย่างหนึ่ง

Chinese

“顾兄，我们到了。”

Thai

“พี่กู้ พวกเรามาถึงแล้ว”

Chinese

当来到一家酒楼前，林萧停下脚步，侧头对着顾星尘道。

Thai

เมื่อมาถึงด้านหน้าเหลาสุราแห่งหนึ่ง หลินเซียวก็หยุดฝีเท้าลง หันศีรษะไปกล่าวกับกู้ซิงเฉิน

Chinese

“这就是圣城最好的酒楼，四海酒楼。”

Thai

“นี่คือเหลาสุราที่ดีที่สุดในเมืองศักดิ์สิทธิ์ เหลาสุราซื่อไห่”

Chinese

说罢，他一马当先，走入酒楼。

Thai

กล่าวจบ เขาก็ก้าวเข้าไปในเหลาสุราเป็นคนแรก

Chinese

顾星尘几人见状，相继跟上。

Thai

พวกกู้ซิงเฉินเห็นดังนั้นก็ทยอยก้าวตามไป

Chinese

至于几人为何会出现在这里，其实是实在聊得太投机了，林萧所带去的酒，几人很快就喝光了。

Thai

ส่วนสาเหตุที่คนทั้งหลายมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ ความจริงแล้วเป็นเพราะคุยกันถูกคอเป็นอย่างยิ่ง สุราที่หลินเซียวพกพาไปด้วยจึงถูกทุกคนดื่มจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว

Chinese

随后都觉得不尽兴，于是在林萧的提议下，干脆选择去四海酒楼，接着继续喝。

Thai

จากนั้นต่างก็รู้สึกว่ายังไม่หนำใจ ดังนั้นภายใต้ข้อเสนอของหลินเซียว จึงตัดสินใจตรงมายังเหลาสุราซื่อไห่เพื่อดื่มกันต่อให้เต็มที่