หลี่ต้าจิน

Chinese

“小兮！”

Thai

“เสี่ยวซี!”

Chinese

方路等人听到动静后，也纷纷跑了过来，当看到面色苍白的沐兮后，方路内心一颤。

Thai

เมื่อพวกฟางลู่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็พากันวิ่งเข้ามา พอมองเห็นมู่ซีที่ใบหน้าซีดเผือด หัวใจของฟางลู่พลันกระตุกวูบ

Chinese

“方哥哥！”

Thai

“พี่ฟาง!”

Chinese

见到方路，沐兮瞬间扑了过去，并在他怀里抽泣起来。

Thai

เมื่อเห็นฟางลู่ มู่ซีก็โผเข้าไปหาทันทีและเริ่มสะอื้นไห้อยู่ในอ้อมอกของเขา

Chinese

方路抱着沐兮，心都碎了，目光狠狠的瞪向那男子。

Thai

ฟางลู่กอดมู่ซีไว้ หัวใจแทบแหลกสลาย สายตาจ้องเขม็งไปยังชายคนนั้นอย่างดุดัน

Chinese

此刻的场景，他不用想都能猜出，一定是因为这个杂毛。

Thai

สถานการณ์ในยามนี้ เขาไม่ต้องคิดก็เดาได้ว่าต้องเป็นเพราะไอ้เศษสวะนี่แน่ๆ

Chinese

男子见状一震，小退了两步。

Thai

ชายคนนั้นเห็นดังนั้นก็สะดุ้งตกใจ ถอยหลังไปสองก้าว

Chinese

那两名西装男纷纷上前，将他护在身后，属于五品武师的气息，从两人身上迸发开来。

Thai

ชายชุดสูทสองคนนั้นรีบก้าวขึ้นมา ปกป้องเขาไว้ด้านหลัง กลิ่นอายพลังระดับจอมยุทธ์ขั้นห้าปะทุออกมาจากร่างของคนทั้งสอง

Chinese

方路则完全不怵，他早就怒火中烧，直接取出利剑。

Thai

ส่วนฟางลู่ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย เพลิงโทสะของเขาลุกโชนขึ้นมาตั้งนานแล้ว จึงชักกระบี่คมกริบออกมาทันที

Chinese

敢动我的女人，找死！

Thai

กล้าแตะต้องผู้หญิงของฉัน รนหาที่ตาย!

Chinese

就在这时，远处传来一声暴喝。

Thai

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงตะคอกดังกึกก้องก็แว่วมาจากระยะไกล

Chinese

“谁在闹事，都给我围起来。”

Thai

“ใครก่อเรื่อง ล้อมพวกมันไว้ให้หมด!”

Chinese

紧接着，就见一群武装军士跑来，迅速将几人围了起来。

Thai

จากนั้นก็เห็นทหารติดอาวุธกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามา ล้อมคนทั้งหลายเอาไว้อย่างรวดเร็ว

Chinese

一名两米的军装壮汉，更是直接走到几人中间，面带怒意道：“这里是昆仑据点，不知道禁止打斗吗？”

Thai

ชายร่างกำยำในชุดทหารสูงสองเมตรคนหนึ่งถึงกับเดินเข้ามาตรงกลางระหว่างทั้งสองฝ่าย สีหน้าฉายแววโกรธเกรี้ยวพลางกล่าวว่า “ที่นี่คือฐานที่มั่นคุนหลุน ไม่รู้หรือไงว่าห้ามต่อสู้?”

Chinese

“是谁先动的手，给我站出来。”

Thai

“ใครเป็นคนลงมือก่อน ก้าวออกมา!”

Chinese

“亦什长。”

Thai

“นายสิบอี้”

Chinese

两名西装男中的一人上前，指着捂裆男子，微笑道：“这位是我们李氏集团的继承人，李天。”

Thai

หนึ่งในชายชุดสูทสองคนก้าวขึ้นมา ชี้ไปยังชายที่กำลังกุมเป้ากางเกง พลางยิ้มแล้วกล่าวว่า “ท่านนี้คือทายาทของกลุ่มบริษัทตระกูลหลี่ของเรา หลี่เทียน”

Chinese

军装壮汉看着西装男，蹙眉道：“我问是谁先动的手，不是听你扯家谱的。”

Thai

ชายร่างกำยำในชุดทหารมองชายชุดสูท ขมวดคิ้วกล่าวว่า “ฉันถามว่าใครลงมือก่อน ไม่ได้จะมาฟังแกพล่ามเรื่องวงศ์ตระกูล”

Chinese

“是她！”

Thai

“นังนั่น!”

Chinese

捂裆男子李天，指向萧颜，怒声道：“是她动的手，是她打的我。”

Thai

หลี่เทียนชายผู้กุมเป้ากางเกงชี้ไปทางเซียวเหยียน ตวาดอย่างเดือดดาล “นังนั่นเป็นคนลงมือ มันเป็นคนทำร้ายฉัน!”

Chinese

壮汉闻言看向萧颜，冷漠道：“可是？”

Thai

ชายร่างกำยำได้ยินดังนั้นก็มองไปยังเซียวเหยียน กล่าวเสียงเย็นชาว่า “จริงหรือ?”

Chinese

萧颜直视壮汉，六品气息，但她依旧面不改色，肃眉道：“是我，他该打。”

Thai

เซียวเหยียนมองสบตากับชายร่างกำยำ แม้อีกฝ่ายจะมีกลิ่นอายพลังระดับหก แต่เธอยังคงสีหน้าไม่เปลี่ยน คิ้วขมวดมุ่นกล่าวว่า “ฉันเอง เขาสมควรโดน”

Chinese

壮汉眼睛一眯：“你可知道，在据点私自打斗，会面临什么处罚？”

Thai

ชายร่างกำยำหรี่ตาลง “เธอรู้หรือไม่ว่า การลักลอบต่อสู้ในฐานที่มั่นจะต้องเผชิญกับการลงโทษอย่างไร?”

Chinese

“不知道！”

Thai

“ไม่รู้!”

Chinese

萧颜倒是很干脆，一脸认真道。

Thai

เซียวเหยียนตอบอย่างตรงไปตรงมา สีหน้าจริงจังยิ่ง

Chinese

嗯？

Thai

หือ?

Chinese

壮汉听言一怔，有些错愕的看着萧颜，这么刚？

Thai

ชายร่างกำยำได้ยินก็ชะงักไป มองเซียวเหยียนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แข็งกร้าวขนาดนี้เชียว?

Chinese

“这位大人。”

Thai

“ท่านผู้นี้”

Chinese

沐兮忽然上前，对着壮汉别腰一礼后，眼中带泪的开始述说事情经过。

Thai

มู่ซีก้าวขึ้นมาข้างหน้ากะทันหัน โน้มเอวย่อกายคารวะชายร่างกำยำ ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งน้ำตาคลอเบ้า

Chinese

片刻后。

Thai

ครู่ต่อมา

Chinese

众人这才知晓，原来是李天见到沐兮的长相后，便上前搭讪，结果在被拒后，依旧不依不饶，最后更是直接上手起来。

Thai

ทุกคนถึงได้กระจ่าง ที่แท้เป็นเพราะหลี่เทียนเห็นหน้าตาของมู่ซีจึงเข้ามาเกี้ยวพาราสี ทว่าหลังจากถูกปฏิเสธก็ยังคงตื๊อไม่เลิก และในที่สุดถึงขั้นจะลงไม้ลงมือ

Chinese

而沐兮是一个空有修为，却没有实力的琴师，当时就被吓坏了。

Thai

ส่วนมู่ซีเป็นนักพิณที่มีเพียงระดับการบำเพ็ญแต่ไร้ซึ่งพลังการต่อสู้ ตอนนั้นจึงตกใจกลัวจนขวัญเสีย

Chinese

紧接着就是萧颜出现，直接给了李天一记断子绝孙踢。

Thai

จากนั้นเซียวเหยียนก็ปรากฏตัวขึ้น แล้วประเคนลูกเตะดับสูญทายาทใส่หลี่เทียนไปเต็มๆ

Chinese

于是，便有了开头那一幕。

Thai

ด้วยเหตุนี้ จึงเกิดเป็นฉากเหตุการณ์ในตอนแรกขึ้นมา

Chinese

壮汉听完看向李天，冷声道：“她说的可是事实？”

Thai

ชายร่างกำยำฟังจบก็หันไปมองหลี่เทียน กล่าวเสียงเย็นว่า “ที่เธอพูดเป็นความจริงหรือไม่?”

Chinese

李天一怔，偷偷瞥了一眼上方，当看到有监控后，脸色顿时难看。

Thai

หลี่เทียนชะงักไป แอบเหลือบมองขึ้นไปด้านบน เมื่อเห็นว่ามีกล้องวงจรปิด สีหน้าก็พลันย่ำแย่ลงทันที

Chinese

壮汉见状眉头一蹙，挥手喝道：“带走！”

Thai

ชายร่างกำยำเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว โบกมือตวาดสั่ง “คุมตัวไป!”

Chinese

“亦什长。”

Thai

“นายสิบอี้”

Chinese

一名西装男上前，并在壮汉耳边低语：“我家少爷是李氏老祖最疼爱的曾孙，还请亦什长通融通融。”

Thai

ชายชุดสูทคนหนึ่งก้าวขึ้นมา กระซิบข้างหูชายร่างกำยำว่า “นายน้อยของพวกเราเป็นเหลนชายที่เหล่าจู่ตระกูลหลี่รักและเอ็นดูที่สุด ขอให้นายสิบอี้ช่วยอะลุ้มอล่วยด้วยเถิด”

Chinese

说着，手里翻出几颗灵丹，接着就要往壮汉怀里塞。

Thai

พลางพลิกมือหยิบโอสถวิญญาณออกมาหลายเม็ด แล้วเตรียมจะยัดใส่อกเสื้อของชายร่างกำยำ

Chinese

壮汉微微一怔。

Thai

ชายร่างกำยำชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

下一刻，啪的一把扣住西装男的脖子，怒道：“卧槽你大爷，你当老子是谁？敢贿赂我？”

Thai

วินาทีต่อมา เพียะ คว้าหมับเข้าที่คอของชายชุดสูท ตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “บัดซบเอ๊ย แกคิดว่าข้าเป็นใครวะ? กล้าติดสินบนข้าเรอะ?”

Chinese

“全部带走。”

Thai

“คุมตัวไปให้หมด!”

Chinese

说着，就这么提着西装男，大步往外走。

Thai

พูดจบก็หิ้วคอชายชุดสูทเดินจ้ำอ้าวออกไปเช่นนั้น

Chinese

军士们领命，准备扣押李天和另一名西装男，以及萧颜等人。

Thai

เหล่าทหารรับคำสั่ง เตรียมจะควบคุมตัวหลี่เทียนกับชายชุดสูทอีกคน รวมถึงพวกเซียวเหยียนไปด้วย

Chinese

“凭什么抓我们？我们又没错。”

Thai

“มีสิทธิ์อะไรมาจับพวกเรา? พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย”

Chinese

萧颜直接挣脱军士，看向壮汉道：“刚刚你也听到了，明明是那人渣挑事，关我们什么事？”

Thai

เซียวเหยียนสะบัดหลุดจากทหารทันที หันไปมองชายร่างกำยำแล้วกล่าวว่า “เมื่อกี้คุณก็ได้ยินแล้ว ชัดเจนว่าเป็นไอ้เศษสวะนั่นหาเรื่องก่อน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเรา?”

Chinese

壮汉脚步一顿，回头看向萧颜，这丫头这么刚的吗？

Thai

ชายร่างกำยำชะงักฝีเท้า หันกลับมามองเซียวเหยียน ยัยเด็กนี่แข็งกร้าวขนาดนี้เลยเรอะ?

Chinese

不过，好像是这个道理。

Thai

แต่ทว่า มันก็มีเหตุผลตามนั้นจริงๆ

Chinese

想了想后，朝两名女军士点了点头，接着大步离去。

Thai

หลังจากคิดดูแล้ว เขาก็พยักหน้าให้ทหารหญิงสองนาย จากนั้นก็ก้าวเท้าเดินจากไป

Chinese

两名女军士领命，然后向其他军士示意，将李天和西装男带走。

Thai

ทหารหญิงสองนายรับคำสั่ง แล้วส่งสัญญาณให้ทหารนายอื่นคุมตัวหลี่เทียนและชายชุดสูทออกไป

Chinese

李天在被带走时，恶狠狠的瞪了萧颜一眼。

Thai

ขณะที่หลี่เทียนถูกคุมตัวออกไป เขาถลึงตาจ้องเซียวเหยียนอย่างดุร้าย

Chinese

萧颜则直接无视。

Thai

ส่วนเซียวเหยียนกลับเมินเฉยโดยสิ้นเชิง

Chinese

但方路可就不是了，目光死死盯着被带离的李天，眼中杀意翻涌。

Thai

ทว่าฟางลู่กลับไม่ใช่เช่นนั้น สายตาของเขาจ้องเขม็งไปยังหลี่เทียนที่ถูกพาตัวออกไป เจตนาฆ่าเอ่อล้นในแววตา

Chinese

接下来，那两名留下的女军士掏出了本子，开始询问沐兮几人，以及一旁的路人，边问边做着笔录。

Thai

ต่อจากนั้น ทหารหญิงสองนายที่อยู่ต่อก็หยิบสมุดบันทึกออกมา เริ่มสอบถามพวกมู่ซีรวมถึงคนเดินถนนที่อยู่ข้างๆ พลางถามพลางทำบันทึกคำให้การ

Chinese

很快，两名女军士在问完后，直接离开。

Thai

ไม่นานนัก หลังจากทหารหญิงสองนายสอบถามเสร็จสิ้นก็จากไปทันที

Chinese

“小兮。”

Thai

“เสี่ยวซี”

Chinese

方路牵住沐兮的手，安抚道：“没事了，我们回去吧。”

Thai

ฟางลู่กุมมือมู่ซีไว้ ปลอบประโลมว่า “ไม่เป็นไรแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”

Chinese

几人也上前安抚。

Thai

คนอื่นๆ ก็พากันเข้ามาปลอบใจ

Chinese

顾星尘则摸着下巴，盘算着什么。

Thai

ด้านกู้ซิงเฉินกลับลูบคาง พลางใคร่ครวญคิดคำนวณบางอย่าง

Chinese

……

Thai

…

Chinese

据点警务处，一间候审用的房间内，李天脸色阴郁的坐在椅子上。

Thai

ณ สำนักงานกิจการรักษาความสงบประจำฐานที่มั่น ภายในห้องขังรอไต่สวน หลี่เทียนนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าทะมึน

Chinese

他此刻脑海里，全都是沐兮的容颜，美女他见过不少，但绝对没有像沐兮那般，能让他心痒难耐，极度渴望要得到。

Thai

ในหัวของเขา ณ ตอนนี้ เต็มไปด้วยใบหน้าของมู่ซี หญิงงามที่เขาเคยพบเจอมามีไม่น้อย แต่ไม่มีคนไหนเหมือนมู่ซีเลยสักคน ที่ทำให้เขาใจสั่นกระวนกระวายจนแทบทนไม่ไหว และปรารถนาอยากจะครอบครองอย่างยิ่งยวด

Chinese

真正的尤物。

Thai

ยอดพธูตัวจริง

Chinese

“不行，我一定要得到她，太美了，简直就是仙女下凡。”

Thai

“ไม่ได้ ฉันจะต้องได้ตัวเธอมาให้ได้ งดงามเหลือเกิน ราวกับนางฟ้าลงมาจุติจริงๆ”

Chinese

咔！

Thai

แกร๊ก!

Chinese

这时，房门突然被推开，一名西装的年轻男子走了进来，身后还跟着一名老者。

Thai

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องพลันถูกผลักเปิดออก ชายหนุ่มในชุดสูทคนหนึ่งก้าวเดินเข้ามา ด้านหลังยังมีชายชราคนหนึ่งติดตามมาด้วย

Chinese

如果顾星尘在此，必定会惊讶，这名年轻男子正是他的死党。

Thai

หากกู้ซิงเฉินอยู่ที่นี่ ย่อมต้องประหลาดใจเป็นแน่ เพราะชายหนุ่มคนนี้ก็คือเพื่อนสนิทของเขา

Chinese

李大金！

Thai

หลี่ต้าจิน!

Chinese

“李天，保释金我已经交了，录完口供，你就可以回去了。”

Thai

“หลี่เทียน เงินประกันตัวฉันจ่ายให้แล้ว บันทึกคำให้การเสร็จนายก็กลับไปได้แล้ว”

Chinese

李大金进入房间后，直接在李天对面坐下，微笑道。

Thai

หลังจากหลี่ต้าจินเข้ามาในห้อง ก็นั่งลงตรงข้ามหลี่เทียนทันที พลางยิ้มกล่าว

Chinese

李天则眯眼看着他，冷声道：“李大金，我让你坐了吗？你是不是没认清你的身份？”

Thai

ส่วนหลี่เทียนหรี่ตามองเขา กล่าวเสียงเย็นว่า “หลี่ต้าจิน ฉันให้นายนั่งแล้วเหรอ? นายยังไม่รู้สถานะตัวเองอีกหรือไง?”

Chinese

李大金眼神微动，随即笑着站起身来，缓缓道：“没事的话，我就先回去了，明天还要进域门和黎司令商谈。”

Thai

แววตาของหลี่ต้าจินไหววูบเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มพลางลุกขึ้นยืน กล่าวอย่างช้าๆ ว่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนล่ะ พรุ่งนี้ยังต้องเข้าประตูดินแดนไปเจรจาหารือกับผู้บัญชาการหลี”

Chinese

李天闻言一怒，猛的抓起桌上的烟灰缸，唰的扔向李大金。

Thai

หลี่เทียนได้ยินดังนั้นก็บันดาลโทสะ คว้าที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะอย่างแรง แล้วปาใส่หลี่ต้าจินเสียงดังฟึ่บ

Chinese

哐的一声！

Thai

เคร้ง!

Chinese

烟灰缸直接砸在李大金脸上，顿时鲜血直流。

Thai

ที่เขี่ยบุหรี่กระแทกเข้าที่ใบหน้าของหลี่ต้าจินอย่างจัง เลือดสดๆ พลันไหลอาบลงมาทันที

Chinese

“大金少爷。”

Thai

“นายน้อยต้าจิน”

Chinese

那老者急忙上前，掏出手帕为其擦拭。

Thai

ชายชราคนนั้นรีบก้าวเข้ามา ดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาช่วยเช็ดให้เขา

Chinese

李大金任由老者擦拭，眼神平静的看着李天。

Thai

หลี่ต้าจินปล่อยให้ชายชราเช็ดให้ สายตามองหลี่เทียนด้วยความสงบราบเรียบ

Chinese

如果是放在以前，他会毫不犹豫的冲上去，可自从跟着大伯前往李氏本家后，他便学会了忍耐。

Thai

หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงพุ่งเข้าไปอย่างไม่ลังเล แต่ตั้งแต่ที่ติดตามลุงใหญ่ไปยังตระกูลหลักของตระกูลหลี่ เขาก็ได้เรียนรู้การอดทนอดกลั้น

Chinese

想要立足李氏，就要学会隐忍！

Thai

หากคิดจะตั้งหลักยืนหยัดในตระกูลหลี่ ก็ต้องเรียนรู้ที่จะสะกดกลั้น!

Chinese

李天见状冷笑道：“李大金，别以为你得到老祖看重，你就可以在我面前嚣张。”

Thai

หลี่เทียนเห็นดังนั้นก็แค่นยิ้มเยาะ “หลี่ต้าจิน อย่าคิดว่านายได้รับความสำคัญจากเหล่าจู่แล้วจะมาผยองต่อหน้าฉันได้”

Chinese

“我告诉你，旁系永远都是旁系，哪怕你最后谈成了又如何？依旧改变不了……你是我李氏的狗。”

Thai

“ฉันจะบอกนายให้ สายแยกก็คือสายแยกอยู่วันยังค่ำ ต่อให้นายเจรจาสำเร็จแล้วจะทำไม? มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้หรอก… ว่านายมันก็แค่หมาของตระกูลหลี่เรา”

Chinese

李天轻蔑一笑。

Thai

หลี่เทียนยิ้มเยาะอย่างเหยียดหยาม

Chinese

“如果你识趣点，就主动放弃此次商谈使的身份，由我来主持商谈，以后你在李氏还有点出路。”

Thai

“ถ้านายรู้ความสักหน่อย ก็จงสละสถานะทูตเจรจาในครั้งนี้ไปซะ ให้ฉันเป็นคนดำเนินการเจรจา วันหน้าในตระกูลหลี่นายถึงจะพอมีทางไปบ้าง”

Chinese

“否则，待我彻底掌权后，就是你被扫地出门之时，就算不为你自己着想，也得为你大伯的前途所着想吧？”

Thai

“ไม่อย่างนั้น พอฉันกุมอำนาจเบ็ดเสร็จเมื่อไหร่ วันนั้นก็คือวันที่นายจะถูกกวาดไล่ออกจากตระกูล ถึงนายจะไม่คิดถึงตัวเอง แต่นายก็ต้องคิดถึงอนาคตของลุงใหญ่นายบ้างสิ?”

Chinese

李大金闻言，眼睛闪过一丝寒芒，但很快就掩饰了过去。

Thai

หลี่ต้าจินได้ยินดังนั้น ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา แต่ก็ถูกซ่อนไว้ได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

“李天少爷。”

Thai

“นายน้อยหลี่เทียน”

Chinese

老者上前道：“大金少爷是受老祖之命前来，您这是在为难他。”

Thai

ชายชราก้าวขึ้นมากล่าวว่า “นายน้อยต้าจินมาตามคำสั่งของเหล่าจู่ ท่านทำเช่นนี้เป็นการบีบคั้นเขานะขอรับ”

Chinese

李天蹙眉看向老者，冷声道：“崔管家，这不是你该管的事。”

Thai

หลี่เทียนขมวดคิ้วมองชายชรา กล่าวเสียงเย็นว่า “พ่อบ้านชุย นี่ไม่ใช่เรื่องที่นายควรก้าวก่าย”

Chinese

“可是……”

Thai

“แต่ว่า…”

Chinese

崔管家还要说什么，却被李大金伸手拦住。

Thai

พ่อบ้านชุยยังคิดจะพูดอะไรต่อ ทว่ากลับถูกหลี่ต้าจินยื่นมือออกไปห้ามไว้

Chinese

下一刻，

Thai

วินาทีถัดมา

Chinese

就见李大金从口袋里掏出一个录音笔，面无表情的看着李天，淡淡开口。

Thai

ก็เห็นหลี่ต้าจินล้วงปากกาอัดเสียงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มองหลี่เทียนอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะเอ่ยปากเรียบๆ

Chinese

“李天，如果我将你刚刚说的话，放给老祖听……你觉得会怎样？”

Thai

“หลี่เทียน ถ้าฉันเอาสิ่งที่นายเพิ่งพูดไปเมื่อกี้ไปเปิดให้เหล่าจู่ฟัง… นายคิดว่าจะเป็นยังไง?”