บุตรแห่งโชคชะตา?

Chinese

几人一听，也都懵了。

Thai

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้นต่างก็พากันงุนงง

Chinese

没参加预选赛，就代表她没有名额，那她为什么会在这？

Thai

ไม่ได้เข้าร่วมรอบคัดเลือก ก็หมายความว่าเธอไม่มีโควตา แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

Chinese

几人很是疑惑。

Thai

ทุกคนต่างสงสัยเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

但很快，柳梅好似想到了什么，忽然抬头，震惊道：“会不会是……推荐名额？”

Thai

แต่ไม่นาน หลิวเหมยคล้ายนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวด้วยความตกใจ “หรือว่าจะเป็น…โควตาเสนอชื่อ?”

Chinese

“推荐名额？！”

Thai

“โควตาเสนอชื่อ?!”

Chinese

顾星尘听的不明所以。

Thai

กู้ซิงเฉินฟังแล้วไม่เข้าใจ

Chinese

内定名额他是知道，但这个推荐名额，他还真是头一回听说。

Thai

โควตาล็อกตัวนั้นเขารู้อยู่ แต่โควตาเสนอชื่อนี้ เขาเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกจริงๆ

Chinese

而此刻的林萧和于梦，两人经柳梅这么一说，立刻反应过来。

Thai

ส่วนหลินเซียวและอวี๋เมิ่งในเวลานี้ พอได้ยินหลิวเหมยพูดขึ้นมา ทั้งสองคนก็พลันได้สติทันที

Chinese

“对哦！我怎么就没想到。”

Thai

“จริงด้วยสิ! ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงกันนะ”

Chinese

林萧一拍大腿，他总算是明白过来，于是对着满脸疑惑的顾星尘，开始讲解。

Thai

หลินเซียวตบต้นขาฉาด ในที่สุดเขาก็เข้าใจ จึงเริ่มอธิบายให้กู้ซิงเฉินที่กำลังทำหน้างุนงงฟัง

Chinese

“顾兄应该也知道，天骄大比一共有100个名额，除去自动获得名额的天骄榜50强，还剩下50个，十一府和元都各选3个，也就是36个，还剩14个。”

Thai

“พี่กู้น่าจะรู้ การประลองยอดอัจฉริยะมีโควตาทั้งหมด 100 ที่ ไม่นับ 50 อันดับแรกของทำเนียบยอดอัจฉริยะที่ได้สิทธิ์อัตโนมัติแล้ว ก็ยังเหลืออีก 50 ที่ สิบเอ็ดมณฑลกับหยวนตูคัดเลือกแห่งละ 3 คน ก็คือ 36 คน ยังเหลืออีก 14 ที่”

Chinese

“再除去你那个内定名额，依然还有13个，而这些名额也一直都在大家族或大佬手中，专门作为推荐名额来使用。”

Thai

“หักโควตาล็อกตัวของนายออกไป ก็ยังเหลืออีก 13 ที่ และโควตาเหล่านี้ก็อยู่ในมือของตระกูลใหญ่หรือผู้มีอิทธิพลมาโดยตลอด เอาไว้ใช้เป็นโควตาเสนอชื่อโดยเฉพาะ”

Chinese

“如此看来，萧颜肯定是得到某位大佬的青睐，特此给了她一个推荐名额。”

Thai

“ดูท่าแล้ว เซียวเหยียนจะต้องได้รับความโปรดปรานจากผู้มีอิทธิพลสักคนอย่างแน่นอน ถึงได้มอบโควตาเสนอชื่อนี้ให้เธอเป็นกรณีพิเศษ”

Chinese

说完，林萧不由叹了口气，微微摇头，唏嘘道。

Thai

พูดจบ หลินเซียวก็อดถอนหายใจไม่ได้ พลางส่ายหน้าเบาๆ แล้วทอดถอนใจ

Chinese

“其实，她也是个苦命之人。”

Thai

“อันที่จริง เธอก็เป็นคนชะตากรรมอาภัพเหมือนกัน”

Chinese

“哦~此话怎讲？”

Thai

“โอ้~ ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ?”

Chinese

顾星尘好奇问道。

Thai

กู้ซิงเฉินถามด้วยความอยากรู้

Chinese

林萧没有回答，而是侧头看向于梦，后者微微一愣，马上又无奈笑了笑，缓缓开口。

Thai

หลินเซียวไม่ได้ตอบ แต่หันศีรษะไปมองอวี๋เมิ่ง ฝ่ายหลังชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างจนใจในทันทีแล้วค่อยๆ เอ่ยปาก

Chinese

“萧颜确实是个苦命之人，在萧家还没有彻底衰败之前，萧家与我家一直都是世交，所以我俩从小就认识。”

Thai

“เซียวเหยียนเป็นคนชะตากรรมอาภัพจริงๆ ก่อนที่ตระกูลเซียวจะตกต่ำลงอย่างสิ้นเชิง ตระกูลเซียวกับตระกูลฉันเป็นมิตรสหายกันมารุ่นต่อรุ่น ดังนั้นพวกเราสองคนจึงรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก”

Chinese

“但就在她12岁生辰那天，忽然天降雷火，直接将位于芜府的萧家祖宅，瞬间堙灭。”

Thai

“แต่วันเกิดตอนอายุ 12 ปีของเธอ จู่ๆ ก็มีอัสนีเพลิงสวรรค์ตกลงมา ทำลายล้างคฤหาสน์บรรพบุรุษตระกูลเซียวที่ตั้งอยู่ในมณฑลอู๋จนพินาศดับสูญในพริบตา”

Chinese

“至此，原本就人员凋零的萧家，如今就只剩她一人。”

Thai

“นับแต่นั้น ตระกูลเซียวที่เดิมทีคนก็น้อยอยู่แล้ว บัดนี้จึงเหลือเธอเพียงคนเดียว”

Chinese

“唉~！”

Thai

“เฮ้อ~!”

Chinese

说着，于梦倍感唏嘘，叹道：“自那以后，我就再也没见过她，直到三个月前的元都预选赛，我和她也终于时隔六年，再度相遇。”

Thai

พูดถึงตรงนี้ อวี๋เมิ่งก็ทอดถอนใจอย่างยิ่ง พลางเอ่ย “หลังจากนั้น ฉันก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย จนกระทั่งการแข่งรอบคัดเลือกที่หยวนตูเมื่อสามเดือนก่อน ฉันกับเธอถึงได้พบกันอีกครั้งหลังจากผ่านไปหกปี”

Chinese

“但早已物是人非，和以前的活泼形象相比，她变得沉默寡言，见到我也只是点了点头，并无沟通。”

Thai

“แต่ทุกสิ่งแปรเปลี่ยนไปหมดแล้ว เมื่อเทียบกับภาพลักษณ์สดใสร่าเริงในอดีต เธอเปลี่ยนเป็นคนเงียบขรึมพูดน้อย พอเจอฉันก็แค่พยักหน้าให้ ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย”

Chinese

好惨，好可怜！

Thai

น่าอนาถนัก ช่างน่าสงสารจริงๆ!

Chinese

听完于梦的讲述，顾星尘不禁为萧颜感到同情，确实挺可怜。

Thai

หลังจากฟังการบอกเล่าของอวี๋เมิ่ง กู้ซิงเฉินก็อดรู้สึกเห็นใจเซียวเหยียนไม่ได้ ช่างน่าสงสารจริงๆ

Chinese

而此刻的柳梅，眉头紧锁，若有所思。

Thai

ส่วนหลิวเหมยในตอนนี้ ขมวดคิ้วแน่น คล้ายกำลังครุ่นคิด

Chinese

“天降雷火，芜府萧家……”

Thai

“อัสนีเพลิงสวรรค์ ตระกูลเซียวแห่งมณฑลอู๋…”

Chinese

柳梅心里沉吟，感觉这几个字眼很熟悉，是在哪里听过呢？

Thai

หลิวเหมยรำพึงในใจ รู้สึกว่าคำเหล่านี้คุ้นเคยเหลือเกิน เคยได้ยินมาจากที่ไหนกันนะ?

Chinese

想着想着，她突然脑海灵光一现，瞬间拨云见日，身体也不禁猛然一震，惊声道。

Thai

คิดไปคิดมา จู่ๆ ในหัวก็มีความคิดแวบเข้ามา กระจ่างแจ้งในพริบตา ร่างกายอดสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้ พลางเอ่ยด้วยความตกใจ

Chinese

“萧家？！萧风族老的萧家？那个满门英烈的萧家？”

Thai

“ตระกูลเซียว?! ตระกูลเซียวของผู้อาวุโสเซียวเฟิง? ตระกูลเซียวที่ผู้กล้าพลีชีพยกตระกูลนั่นเหรอ?”

Chinese

柳梅美目瞪圆，神情激动。

Thai

หลิวเหมยเบิกตากลมโต สีหน้าตื่นเต้น

Chinese

“嗯，没错。”

Thai

“อืม ใช่แล้ว”

Chinese

林萧点点头，脸色庄重道：“正是那个，以一族之力独断通天河的萧家。”

Thai

หลินเซียวพยักหน้า สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง “ตระกูลเซียวที่ใช้กำลังของคนตระกูลเดียวสกัดกั้นแม่น้ำทงเทียนตระกูลนั้นนั่นแหละ”

Chinese

几人听言，久久不语。

Thai

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไปนาน

Chinese

顾星尘也同样如此，他在史记中也看到了这一段，当时还为此感到唏嘘。

Thai

กู้ซิงเฉินก็เป็นเช่นเดียวกัน เขาเคยเห็นช่วงประวัติศาสตร์นี้ในบันทึกพงศาวดาร ตอนนั้นยังรู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องนี้อยู่เลย

Chinese

根据史记记载，由于80年前的妖族入侵，加上雷族在前线的不断退败，人们开始为将来做准备，于是便组建了一支，完全由孩童所组成的希望之军，共计数百万之多，一同送往极北之地。

Thai

ตามที่บันทึกพงศาวดารระบุไว้ เนื่องจากการรุกรานของเผ่าอสูรเมื่อ 80 ปีก่อน ประกอบกับแนวหน้าของเผ่าอสนีล่าถอยอย่างต่อเนื่อง ผู้คนจึงเริ่มเตรียมการสำหรับอนาคต และได้จัดตั้งกองทัพแห่งความหวังที่ประกอบด้วยเด็กๆ ล้วนๆ มีจำนวนรวมกันกว่าหลายล้านคน เพื่อส่งไปยังดินแดนเหนือสุดพร้อมกัน

Chinese

为了保留火种。

Thai

เพื่อรักษาเชื้อไฟสืบทอดเอาไว้

Chinese

而萧家自告奋勇，接下这护送希望之军的重任，他们也不负众望，以一族之力将追杀而至的妖族，成功拖至在通天河之岸。

Thai

และตระกูลเซียวก็อาสาขันแข่ง รับภารกิจอันหนักอึ้งในการคุ้มกันกองทัพแห่งความหวังนี้ ซึ่งพวกเขาก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ใช้พลังของคนในตระกูลทั้งหมด สกัดกั้นเผ่าอสูรที่ไล่ล่าตามมาให้อยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทงเทียนได้สำเร็จ

Chinese

因此，也争取到了足够的时间，使那支希望之军，安全抵达极北之地。

Thai

ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถยื้อเวลาได้มากพอ ทำให้กองทัพแห่งความหวังนั้นเดินทางถึงดินแดนเหนือสุดได้อย่างปลอดภัย

Chinese

然而，使命虽完成，但萧家也因此全军覆没，只剩下那些，原本就留守在萧府的体弱多病者。

Thai

ทว่า แม้ภารกิจจะลุล่วง แต่ตระกูลเซียวก็ต้องสูญสิ้นทั้งกองทัพ หลงเหลือเพียงผู้ที่อ่อนแอเจ็บป่วยซึ่งเดิมทีอยู่เฝ้าจวนตระกูลเซียวเท่านั้น

Chinese

可歌！可泣！

Thai

น่าสรรเสริญ! ชวนสะเทือนใจ!

Chinese

对于萧家，顾星尘是打心底里敬佩，这种精神值得被歌颂。

Thai

สำหรับตระกูลเซียว กู้ซิงเฉินเลื่อมใสจากก้นบึ้งของหัวใจ จิตวิญญาณเช่นนี้คู่ควรแก่การยกย่องสรรเสริญ

Chinese

“不过，这个萧颜的背景……怎么感觉有点熟悉？”

Thai

“แต่ว่า ภูมิหลังของเซียวเหยียนคนนี้…ทำไมถึงรู้สึกคุ้นๆ อยู่บ้างนะ?”

Chinese

顾星尘在心里嘀咕着，怎么看都像是一个主角的设定。

Thai

กู้ซิงเฉินพึมพำในใจ มองยังไงก็เหมือนการเซ็ตติ้งของตัวเอกชัดๆ

Chinese

天降雷火，家道中落，只身一人，突然崛起，一鸣惊人。

Thai

อัสนีเพลิงสวรรค์ตกใส่ ตระกูลตกต่ำ ตัวคนเดียว ผงาดขึ้นมากะทันหัน สร้างชื่อระบือไกลในคราเดียว

Chinese

还有，萧颜萧颜……萧、炎！

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น เซียวเหยียน เซียวเหยียน…เซียว…เหยียน!

Chinese

轰隆——

Thai

ตูม——

Chinese

顾星尘脑瓜瞬间嗡嗡作响，头皮发麻，口干舌燥。

Thai

ในหัวของกู้ซิงเฉินพลันอื้ออึงไปหมด หนังหัวชา คอแห้งผาก

Chinese

不是吧不是吧！

Thai

ไม่จริงน่า ไม่ใช่หรอกมั้ง!

Chinese

难道她也是穿越者？

Thai

หรือว่าเธอก็เป็นผู้ข้ามมิติเหมือนกัน?

Chinese

还是那所谓的天选之人，天命之子？

Thai

หรือว่าจะเป็นพวกที่เรียกว่าผู้ถูกสวรรค์เลือก บุตรแห่งโชคชะตา?

Chinese

想到这，顾星尘急忙抬头，望向萧颜。

Thai

คิดถึงตรงนี้ กู้ซิงเฉินก็รีบเงยหน้าขึ้นมองไปยังเซียวเหยียน

Chinese

自从穿越以后，他就一直在告诫自己，不要和林苏萧这三个姓氏的人发生冲突，不然很容易被当成绊脚石。

Thai

นับตั้งแต่ข้ามมิติมา เขาก็คอยเตือนตัวเองอยู่ตลอดว่าอย่าไปมีเรื่องกับคนแซ่หลิน แซ่ซู แซ่เซียว สามแซ่นี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะถูกมองเป็นหินปูทางได้ง่ายๆ

Chinese

而萧颜在回到座位后，无视众人目光，直接闭目养神。

Thai

ส่วนเซียวเหยียนหลังจากกลับมาที่ที่นั่ง ก็ไม่สนใจสายตาของฝูงชน หลับตาพักผ่อนทันที

Chinese

寸发俏脸，喜怒不形于色，安静的端坐在那里，仿佛周围的一切都与她无关，气定神闲。

Thai

ใบหน้างดงามกับผมสั้นเกรียน สีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ นั่งตัวตรงอยู่อย่างเงียบสงบ ราวกับทุกสิ่งรอบตัวไม่เกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อย ท่าทางสงบนิ่งผ่อนคลาย

Chinese

“糟糕，越看越有那味了。”

Thai

“แย่ละ ยิ่งดูยิ่งได้กลิ่นอายแบบนั้นชัดๆ”

Chinese

顾星尘不禁开始寻思，要不要趁对方还没成长起来，先过去抱大腿？

Thai

กู้ซิงเฉินอดใคร่ครวญไม่ได้ว่า ควรจะฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายยังไม่เติบโตเต็มที่ รีบไปเกาะแข้งเกาะขาไว้ก่อนดีไหมนะ?

Chinese

“顾兄？顾兄？”

Thai

“พี่กู้? พี่กู้?”

Chinese

这时，一个声音忽然在耳边响起，将顾星尘思绪拉回现实，不禁扭头看去，是林萧。

Thai

ตอนนี้เอง เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นข้างหู ดึงสติของกู้ซิงเฉินกลับมาสู่ความเป็นจริง จึงอดหันไปมองไม่ได้ เป็นหลินเซียวนั่นเอง

Chinese

“顾兄你怎么啦？脸色怎么那么难看？是不舒服吗？”

Thai

“พี่กู้เป็นอะไรไป? ทำไมหน้าตาดูแย่ขนาดนั้นล่ะ? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”

Chinese

林萧疑惑道。

Thai

หลินเซียวถามด้วยความสงสัย

Chinese

柳梅和于梦也是一脸关心。

Thai

หลิวเหมยและอวี๋เมิ่งก็มีสีหน้าเป็นห่วงเช่นกัน

Chinese

“没，没事。”

Thai

“มะ ไม่มีอะไร”

Chinese

顾星尘尴尬摆了摆手，笑道：“只是感叹人生的无常，在为萧颜的遭遇感到同情，我没事，哈哈！”

Thai

กู้ซิงเฉินโบกมืออย่างเก้อเขิน พลางยิ้ม “แค่รู้สึกปลงกับความไม่แน่นอนของชีวิต รู้สึกเห็นใจชะตากรรมของเซียวเหยียนน่ะ ฉันไม่เป็นไร ฮ่าๆ!”

Chinese

“好吧！”

Thai

“ก็ได้!”

Chinese

林萧撇了撇嘴，不再纠结。

Thai

หลินเซียวเบะปาก ไม่ติดใจซักไซ้ต่อ

Chinese

而此刻，随着萧颜回到看台后，也过去将近10分钟，期间并没有挑战者继续上台。

Thai

และในตอนนี้ หลังจากที่เซียวเหยียนกลับมายังอัฒจันทร์ก็ผ่านไปเกือบ 10 นาทีแล้ว ระหว่างนั้นไม่มีผู้ท้าชิงขึ้นสู่เวทีอีกเลย

Chinese

这也意示着，下面将是天骄榜间的挑战了。

Thai

นี่ก็แสดงให้เห็นว่า ต่อไปจะเป็นการท้าประลองระหว่างผู้มีอันดับบนทำเนียบยอดอัจฉริยะแล้ว

Chinese

很快，一个高大魁梧的女生跃上擂台，顿时引来热烈欢呼。

Thai

ไม่นานนัก หญิงสาวรูปร่างสูงใหญ่กำยำคนหนึ่งก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีประลอง เรียกเสียงโห่ร้องยินดีอย่างคึกคักในทันที

Chinese

“是毛慧，位列天骄榜第十三。”

Thai

“เหมาฮุ่ยนี่ อันดับสิบสามบนทำเนียบยอดอัจฉริยะ”

Chinese

一上来位列就这么高，众人纷纷期待起来，而擂台上的毛慧高举右手，指向第一层看台的胡蝶，勾手道。

Thai

พอเปิดมาอันดับก็สูงขนาดนี้ ผู้คนต่างก็พากันตั้งตารอ ส่วนเหมาฮุ่ยบนเวทีประลองชูมือขวาขึ้น ชี้ไปยังหูเตี๋ยที่อัฒจันทร์ชั้นแรก พลางกวักมือเรียก

Chinese

“胡蝶，来吧。”

Thai

“หูเตี๋ย มาสิ”

Chinese

现场瞬间哗然，第十三挑战第五，看头十足。

Thai

บรรยากาศฮือฮาขึ้นมาทันที อันดับสิบสามท้าประลองอันดับห้า น่าดูชมยิ่งนัก

Chinese

胡蝶自然不会拒绝，直接跃下擂台，最后在沐瞳的指示下，开始了激烈交锋。

Thai

หูเตี๋ยย่อมไม่ปฏิเสธ กระโดดลงสู่เวทีประลองโดยตรง และเริ่มปะทะกันอย่างดุเดือดภายใต้สัญญาณของมู่ถง

Chinese

两人一刚一揉，攻防接连交替，精彩绝伦。

Thai

ทั้งสองคน คนหนึ่งแข็งกร้าวคนหนึ่งอ่อนหยุ่น รุกรับสลับกันต่อเนื่อง ยอดเยี่ยมตระการตาเป็นที่สุด

Chinese

最终，胡蝶还是略胜一筹，虽没有分出胜负，却也高下立判。

Thai

ในท้ายที่สุด หูเตี๋ยก็ยังเหนือกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง แม้จะไม่ได้ตัดสินผลแพ้ชนะอย่างเด็ดขาด แต่ก็เห็นความต่างชั้นได้อย่างชัดเจน

Chinese

毛慧也不失落，都知道天骄榜前十是一个坎，能和第五的胡蝶鏖战这么久，她已然知足。

Thai

เหมาฮุ่ยก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวัง ทุกคนต่างรู้ดีว่าสิบอันดับแรกของทำเนียบยอดอัจฉริยะคือกำแพงที่ข้ามได้ยาก การที่สามารถต่อสู้ขับเคี่ยวกับหูเตี๋ยอันดับห้าได้นานขนาดนี้ เธอก็พึงพอใจแล้ว

Chinese

随着两人重新回到看台，现场顿时没了动静，无人登台。

Thai

เมื่อทั้งสองคนกลับไปยังอัฒจันทร์อีกครั้ง ลานประลองก็พลันเงียบสงบ ไม่มีใครขึ้นเวทีอีก

Chinese

第五都上场了，位格一下子被拔高这么多，让排名靠后的都不好意思上场。

Thai

แม้กระทั่งอันดับห้ายังลงสนามไปแล้ว ระดับถูกยกระดับขึ้นสูงขนาดนั้นในทันที ทำให้คนที่อันดับรั้งท้ายไม่กล้าที่จะขึ้นไปประลอง

Chinese

“我来。”

Thai

“ฉันเอง”

Chinese

这时，林萧起身喊道，接着高高跃起，飘然的落在擂台之上。

Thai

ตอนนี้เอง หลินเซียวลุกขึ้นตะโกน จากนั้นก็กระโดดขึ้นสูง ร่อนลงบนเวทีประลองอย่างแผ่วเบา

Chinese

“是林萧！”

Thai

“หลินเซียวนี่!”

Chinese

看到擂台上的林萧，众人顿时兴致大起，这可是武侯之子，怎敢小视。

Thai

เมื่อเห็นหลินเซียวบนเวทีประลอง ทุกคนต่างก็สนใจขึ้นมาทันที นี่คือบุตรชายของอู่โหว ใครจะกล้าดูแคลนกันเล่า

Chinese

林萧扫视看台一圈，最终锁定到在第二层，嘴角微微一笑，冲着看台招了招手。

Thai

หลินเซียวปวาดสายตามองรอบอัฒจันทร์ ในที่สุดก็ล็อกเป้าไปยังชั้นที่สอง มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย พลางกวักมือเรียกไปยังอัฒจันทร์

Chinese

“吴迪，下来吧。”

Thai

“อู๋ตี๋ ลงมาสิ”

Chinese

而吴迪也早有预料，于是直接拍案而起，瞬间来到擂台上，与林萧对面而立。

Thai

ส่วนอู๋ตี๋ก็คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว จึงตบโต๊ะลุกขึ้นทันที พริบตาเดียวก็มาถึงบนเวทีประลอง ยืนประจันหน้ากับหลินเซียว

Chinese

顿时，欢呼再次沸腾。

Thai

ทันใดนั้น เสียงโห่ร้องยินดีก็เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

第九对战第四，天骄榜前十之间的较量，这才是该有的对决延续。

Thai

อันดับเก้าปะทะอันดับสี่ การประลองระหว่างสิบอันดับแรกของทำเนียบยอดอัจฉริยะ นี่สิถึงจะเป็นการประลองต่อเนื่องที่ควรจะเป็น