กู่หมิง

Chinese

别墅区，天一。

Thai

เขตวิลล่า เทียนหนึ่ง

Chinese

4人饱腹后，便回到此处。

Thai

หลังจากทั้งสี่คนอิ่มหนำแล้ว ก็กลับมายังที่แห่งนี้

Chinese

顾星尘这才知晓，原来吕汝等人也住天字号，分别是天八、九、十。

Thai

กู้ซิงเฉินถึงเพิ่งได้รู้ว่า ที่แท้พวกลวี่หรู่ก็พักอยู่ที่อาคารระดับเทียนเช่นกัน ได้แก่เทียนแปด เทียนเก้า และเทียนสิบ

Chinese

“星尘，真不加入武道社吗？”

Thai

“ซิงเฉิน ไม่เข้าชมรมศิลปะการต่อสู้จริงๆ เหรอ”

Chinese

“我和吕汝都是武道社的，一起嘛。”

Thai

“ฉันกับลวี่หรู่ก็อยู่ชมรมศิลปะการต่อสู้ทั้งคู่ มาอยู่ด้วยกันสิ”

Chinese

吕汝、云瑶极力劝说。

Thai

ลวี่หรู่กับอวิ๋นเหยาพยายามเกลี้ยกล่อมสุดกำลัง

Chinese

“武道社有什么好的。”

Thai

“ชมรมศิลปะการต่อสู้มีอะไรดีกัน”

Chinese

西门凡撇嘴，接着冲顾星尘贼笑道：“星尘，加入我所在的百花社吧，一起研究怎么把妹，社团里有一本百花册，记录着上百位美女的攻略要领。”

Thai

ซีเหมินฝานเบะปาก ก่อนจะส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กู้ซิงเฉิน “ซิงเฉิน มาเข้าชมรมร้อยบุปผาที่ฉันอยู่ดีกว่า มาศึกษาวิธีจีบสาวด้วยกัน ในชมรมมีสมุดร้อยบุปผาเล่มหนึ่ง บันทึกเคล็ดลับวิธีพิชิตใจสาวงามนับร้อยคนเอาไว้เลยนะ”

Chinese

“记得那个潘银花吧，我就是照着百花册对她的攻略，半天就将其拿下。”

Thai

“จำพานอิ๋นฮวาคนนั้นได้ไหม ฉันก็ทำตามวิธีพิชิตใจเธอในสมุดร้อยบุปผานั่นแหละ แค่ครึ่งวันก็จีบติดแล้ว”

Chinese

“非常得劲！”

Thai

“เด็ดดวงสุดๆ ไปเลย!”

Chinese

哦！！！

Thai

โอ้!

Chinese

顾星尘有些惊讶，按照学院的军旅作风，会允许有这种社团存在？

Thai

กู้ซิงเฉินประหลาดใจเล็กน้อย ตามรูปแบบวินัยทหารของสำนักศึกษา จะยอมให้มีชมรมพรรค์นี้อยู่ด้วยเหรอ

Chinese

“切！”

Thai

“เชอะ!”

Chinese

云瑶大脸嫌弃道：“一群下流坯子，这样的社团，迟早被学院封禁。”

Thai

อวิ๋นเหยาทำหน้าใหญ่ๆ ของเธอแสดงความรังเกียจออกมา “พวกต่ำช้าลามก ชมรมแบบนี้ อีกไม่ช้าก็ต้องถูกสำนักศึกษาสั่งยุบแน่”

Chinese

“想多了吧你。”

Thai

“เธอคิดมากไปแล้ว”

Chinese

西门凡双手抱胸，得意道：“我们百花社创始人还活着呢，有风营长在，谁敢封百花社？”

Thai

ซีเหมินฝานกอดอกพลางกล่าวอย่างภาคภูมิใจ “ผู้ก่อตั้งชมรมร้อยบุปผาของพวกเรายังมีชีวิตอยู่เลยนะ มีผู้การเฟิงอยู่ ใครจะกล้ายุบชมรมร้อยบุปผา”

Chinese

“风营长？！”

Thai

“ผู้การเฟิงเหรอ?!”

Chinese

顾星尘诧异：“风营长……是百花社的创始人？”

Thai

กู้ซิงเฉินแปลกใจ “ผู้การเฟิง…คือผู้ก่อตั้งชมรมร้อยบุปผาเหรอ”

Chinese

刚才就听几人讲述过，暗月营营长风流，一身修为滔天，如今也才40岁，却已跻身……大夏有数的大佬行列。

Thai

เมื่อครู่เพิ่งได้ยินพวกเขากล่าวถึง เฟิงหลิวผู้การค่ายจันทราทมิฬ มีระดับการบำเพ็ญเพียรสูงส่งเทียมฟ้า ปัจจุบันอายุเพิ่งจะ 40 ปี แต่กลับก้าวเข้าสู่ทำเนียบ…ผู้ยิ่งใหญ่ระดับแถวหน้าของต้าเซี่ยแล้ว

Chinese

“没错！”

Thai

“ถูกต้อง!”

Chinese

西门凡面露崇拜道：“20年前，风营长顶风……顶着压力创办了百花社，并将其一身本领流传下来，不知造福了多少迷茫男同胞。”

Thai

ซีเหมินฝานเผยสีหน้าเลื่อมใส “ยี่สิบปีก่อน ผู้การเฟิงฝ่ากระแส…แบกรับแรงกดดันก่อตั้งชมรมร้อยบุปผาขึ้นมา และได้ถ่ายทอดวิชาความสามารถทั้งหมดสืบต่อมา ไม่รู้ว่าสร้างคุณประโยชน์ให้แก่พี่น้องชายผู้หลงทางไปมากเท่าใดแล้ว”

Chinese

“风营长乃我辈之楷模，乃人类繁衍之光。”

Thai

“ผู้การเฟิงคือแบบอย่างของพวกเรา คือแสงสว่างแห่งการสืบพันธุ์ของมนุษยชาติ”

Chinese

“乃……”

Thai

“คือ…”

Chinese

“好啦！”

Thai

“พอได้แล้ว!”

Chinese

吕汝忍不住打断，没好气道：“少在那给风营长抹黑，人家是风流，你是下流兼猥琐。”

Thai

ลวี่หรู่ทนไม่ไหวจึงเอ่ยขัดขึ้น พลางกล่าวอย่างหงุดหงิด “หยุดเอาเรื่องแย่ๆ ไปป้ายสีผู้การเฟิงได้แล้ว เขาเรียกว่าเจ้าสำราญ ส่วนนายน่ะมันลามกแถมยังน่ารังเกียจ”

Chinese

说着，看向顾星尘：“真不考虑吗？武道社每月都会有社内比试，可以赚取丰厚荣誉值。”

Thai

พูดจบก็หันไปมองกู้ซิงเฉิน “จะไม่ลองคิดดูจริงๆ เหรอ ชมรมศิลปะการต่อสู้มีการประลองภายในชมรมทุกเดือน สามารถหาคะแนนเกียรติยศได้เป็นกอบเป็นกำเลยนะ”

Chinese

“不了吧。”

Thai

“คงไม่ดีกว่า”

Chinese

顾星尘摇摇头：“我不打算加入任何社团，嫌麻烦。”

Thai

กู้ซิงเฉินส่ายหน้า “ฉันไม่คิดจะเข้าชมรมไหนเลย ขี้เกียจวุ่นวาย”

Chinese

“那好吧。”

Thai

“งั้นก็ได้”

Chinese

吕汝没辙，劝说几次了。

Thai

ลวี่หรู่จนปัญญา ชักชวนไปหลายครั้งแล้ว

Chinese

再继续，会惹人不快！

Thai

หากตื๊อต่อไป จะพาลทำให้ไม่พอใจเอาได้!

Chinese

……

Thai

…

Chinese

南海，某座岛屿。

Thai

ทะเลใต้ เกาะแห่งหนึ่ง

Chinese

一个山洞内。

Thai

ภายในถ้ำแห่งหนึ่ง

Chinese

韩风和两名老者站立，在他们前方有着一个祭台，上面摆放着一尊铜像。

Thai

หานเฟิงกับชายชราสองคนกำลังยืนอยู่ ด้านหน้าของพวกเขามีแท่นบูชาตั้งอยู่แท่นหนึ่ง บนนั้นประดิษฐานรูปปั้นสำริดไว้หนึ่งรูป

Chinese

深渊神像！

Thai

เทวรูปอเวจี!

Chinese

铜像头生双角，面目狰狞，背部则有着一对展开的翅膀。

Thai

รูปปั้นสำริดมีเขาสองข้างงอกออกมาบนศีรษะ ใบหน้าดุร้ายน่าสะพรึงกลัว ด้านหลังมีปีกคู่หนึ่งสยายออก

Chinese

韩风侧头看向两名老者，淡淡道：“曲屠、窟荣，开始吧！”

Thai

หานเฟิงเอียงศีรษะมองชายชราทั้งสอง พลางกล่าวเรียบๆ “ชวีถู คูหรง เริ่มได้แล้ว!”

Chinese

其中一名老者，正是黑风冒险团团长曲屠，另一名则是邪教护法窟荣。

Thai

ชายชราคนหนึ่งในนั้น แท้จริงแล้วคือชวีถูหัวหน้าคณะผจญภัยเฮยเฟิง ส่วนอีกคนคือคูหรงผู้พิทักษ์ลัทธินอกรีต

Chinese

“是，神使。”

Thai

“ขอรับ เทวทูต”

Chinese

曲屠和窟荣恭敬道。

Thai

ชวีถูกับคูหรงตอบรับอย่างนอบน้อม

Chinese

接着，两人走向铜像，各自取出匕首，划破掌心，随即放置铜像头顶。

Thai

จากนั้น ทั้งสองก็เดินตรงไปยังรูปปั้นสำริด ต่างหยิบมีดสั้นออกมาคนละเล่ม กรีดฝ่ามือของตน แล้ววางทาบลงบนศีรษะของรูปปั้นสำริดทันที

Chinese

滴滴！

Thai

ติ๋ง ติ๋ง!

Chinese

鲜血滴在铜像上，随着鲜血不断渲染，铜像开始泛起黑芒。

Thai

โลหิตสดๆ หยดลงบนรูปปั้นสำริด และเมื่อโลหิตแผ่ซึมชโลมไปทั่ว รูปปั้นสำริดก็เริ่มทอแสงสีดำเรื่อเรือง

Chinese

嗡！

Thai

วึ่ง!

Chinese

铜像陡然嗡鸣，紧接着，大量黑烟从铜像内涌出，越来越多，很快便形成了一个巨大黑影，与铜像一模一样，头生双角，背生双翅。

Thai

รูปปั้นสำริดพลันส่งเสียงสั่นสะเทือนดังหึ่ง จากนั้นควันดำมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาจากภายในรูปปั้น ทวีความหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนก่อตัวเป็นเงาดำร่างยักษ์อย่างรวดเร็ว รูปร่างลักษณะเหมือนกับรูปปั้นสำริดทุกประการ มีเขาสองข้างบนศีรษะและมีปีกสองข้างที่ด้านหลัง

Chinese

“拜见深渊之神！”

Thai

“ขอคารวะเทพอเวจี!”

Chinese

曲屠和窟荣躬身道。

Thai

ชวีถูกับคูหรงค้อมกายกล่าว

Chinese

“嗯！”

Thai

“อืม!”

Chinese

黑烟声音低沉，随即看向韩风，笑道：“桑刹，自上次见到你还活着，我是久久不能平静呀。”

Thai

เงาควันดำส่งเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นก็หันไปมองหานเฟิงแล้วหัวเราะ “ซังช่า นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่เห็นว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าก็ไม่อาจสงบใจได้เป็นเวลานานเลยนะ”

Chinese

“提蒙大帝！”

Thai

“มหาจักรพรรดิทิเหมิง!”

Chinese

韩风面无表情，淡淡道：“桑刹已经死在上一纪元，如今的我……人类韩风。”

Thai

หานเฟิงไร้อารมณ์บนใบหน้า พลางกล่าวเรียบๆ “ซังช่าได้ตายไปแล้วในมหายุคก่อน ตัวข้าในยามนี้…คือมนุษย์หานเฟิง”

Chinese

“哈哈！”

Thai

“ฮ่าๆ!”

Chinese

提蒙大帝大笑道：“你我早在上一纪元便认识，何必如此，不过又说回来，如果当初你没被困，如今应该和我差不多吧。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงหัวเราะลั่น “ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาตั้งแต่ในมหายุคก่อน ไยต้องทำเช่นนี้ด้วยเล่า แต่ก็นะ หากตอนนั้นเจ้าไม่ถูกคุมขัง ยามนี้ก็น่าจะทัดเทียมกับข้าแล้วกระมัง”

Chinese

“可惜，可惜！”

Thai

“น่าเสียดาย ช่างน่าเสียดาย!”

Chinese

韩风沉默，可惜吗？

Thai

หานเฟิงนิ่งเงียบ น่าเสียดายงั้นหรือ

Chinese

很可惜！

Thai

น่าเสียดายยิ่งนัก!

Chinese

不为自己可惜，也不为被困这些年可惜，只为风魔族可惜。

Thai

มิได้เสียดายเพื่อตนเอง และมิได้เสียดายเวลาที่ถูกคุมขังมานานหลายปีเหล่านี้ แต่เสียดายเพื่อเผ่ามารวายุ

Chinese

想着，直视提蒙大帝，沉声道：“你父亲曾经答应过我，会让风魔族长存永盛，如今却跌出了百强族位，你不解释一下吗？”

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็จ้องตรงไปยังมหาจักรพรรดิทิเหมิง พลางเอ่ยเสียงขรึม “บิดาของเจ้าเคยรับปากข้าไว้ว่าจะทำให้เผ่ามารวายุดำรงอยู่สืบไปชั่วกาลนาน ทว่ายามนี้กลับร่วงหล่นจากตำแหน่งหนึ่งในร้อยเผ่าพันธุ์ชั้นนำ เจ้าจะไม่คิดอธิบายหน่อยหรือ”

Chinese

“桑刹！”

Thai

“ซังช่า!”

Chinese

提蒙大帝声音拔高，寒声道：“当初的条件是你掌控风魔族，你做到了吗？还有脸怪我父，当年甚至还给了你一滴永恒之血。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงขึ้นเสียงสูงพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “เงื่อนไขในตอนนั้นคือเจ้าต้องควบคุมเผ่ามารวายุให้ได้ เจ้าทำได้หรือยัง ยังมีหน้ามาโทษบิดาของข้าอีก ทั้งที่ในตอนนั้นถึงกับมอบโลหิตนิรันดร์ให้เจ้าหยดหนึ่งด้วยซ้ำ”

Chinese

“你还能活着，都是我父的恩赐。”

Thai

“การที่เจ้ายังมีชีวิตรอดอยู่ได้ ล้วนเป็นพระคุณอันล้นพ้นจากบิดาของข้า”

Chinese

韩风再度沉默。

Thai

หานเฟิงนิ่งเงียบไปอีกครา

Chinese

提蒙大帝见此，缓声道：“桑刹，如果这次任务完成，我保证，风魔族重新登临百强族，我以深渊主宰之名起誓。”

Thai

เมื่อมหาจักรพรรดิทิเหมิงเห็นเช่นนี้ จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “ซังช่า หากภารกิจในครั้งนี้สำเร็จ ข้ารับประกันว่าเผ่ามารวายุจะได้กลับคืนสู่ตำแหน่งร้อยเผ่าพันธุ์ชั้นนำอีกครั้ง ข้าขอสาบานในนามแห่งจ้าวแห่งอเวจี”

Chinese

他很生气，却不得不忍住。

Thai

เขาโกรธมาก ทว่าจำต้องสะกดกลั้นไว้

Chinese

如今，也只有桑刹能完成这个任务，其被困这么久，神魂必然强大无比。

Thai

ยามนี้ มีเพียงซังช่าเท่านั้นที่สามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้ การที่อีกฝ่ายถูกคุมขังมาอย่างยาวนาน ดวงวิญญาณย่อมต้องทรงพลังไร้เทียมทานเป็นแน่

Chinese

韩风闻言一顿，沉思片刻后，缓缓道：“好，但我要知道，这次任务到底是什么？那里又有着什么？”

Thai

หานเฟิงได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไป หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จึงกล่าวอย่างช้าๆ “ตกลง แต่ข้าต้องรู้ว่าภารกิจในครั้งนี้คืออะไรกันแน่ และที่แห่งนั้นมีสิ่งใดอยู่”

Chinese

“我父！”

Thai

“บิดาของข้า!”

Chinese

提蒙大帝低沉道：“我父便陨落于那里，你的任务就是取回我父之心，至于后续，我会再安排。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงกล่าวเสียงต่ำ “บิดาของข้าสิ้นชีพ ณ ที่แห่งนั้น ภารกิจของเจ้าคือการนำหัวใจของบิดาข้ากลับมา ส่วนเรื่องหลังจากนั้น ข้าจะจัดการอีกที”

Chinese

“陨落？！”

Thai

“สิ้นชีพงั้นหรือ?!”

Chinese

韩风面露惊骇，难以置信道：“圣主陨落？怎么可能？”

Thai

หานเฟิงเผยสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ ไม่อยากจะเชื่อ “ประมุขศักดิ์สิทธิ์สิ้นชีพเนี่ยนะ เป็นไปได้อย่างไร”

Chinese

“唉~！”

Thai

“เฮ้อ~!”

Chinese

提蒙大帝叹息道：“桑刹，上一纪元末，那场大战不是你能想象的，不只是我父陨落，还有两位圣主，也都被斩落于此星。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงถอนหายใจ “ซังช่า ในช่วงปลายมหายุคก่อน มหาศึกครั้งนั้นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะจินตนาการได้ มิใช่เพียงบิดาของข้าที่สิ้นชีพ ทว่ายังมีประมุขศักดิ์สิทธิ์อีกสองท่านที่ถูกสังหารร่วงหล่นลงบนดาวดวงนี้เช่นกัน”

Chinese

“要不然，这颗废星凭什么能灵气复苏？”

Thai

“มิฉะนั้นแล้ว ดาวทิ้งร้างดวงนี้จะเอาสิ่งใดมาทำให้พลังปราณฟื้นคืนได้เล่า”

Chinese

提蒙大帝继续道：“蓝星便是吸收了三位圣主之力，经过漫长岁月沉淀，这才有了复苏之始。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงกล่าวต่อไป “ดาวบลูสตาร์ก็คือการดูดซับพลังของประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามท่าน ผ่านการตกผลึกสั่งสมอันยาวนาน จึงได้เกิดการเริ่มต้นแห่งการฟื้นคืนขึ้นมา”

Chinese

韩风呆愕片刻，问道：“是谁？谁能将三位圣主斩杀于此？”

Thai

หานเฟิงอึ้งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยถาม “คือผู้ใด ใครกันที่สามารถสังหารประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามท่านลง ณ ที่แห่งนี้ได้”

Chinese

提蒙大帝气息顿时一变，周围黑烟开始翻滚，许久，咬牙道：“道院、第五子！”

Thai

กลิ่นอายของมหาจักรพรรดิทิเหมิงพลันแปรเปลี่ยนไปในทันใด ควันดำรอบด้านเริ่มม้วนตัวปั่นป่วน ผ่านไปครู่ใหญ่จึงกัดฟันกล่าว “สำนักเต๋า…บุตรลำดับที่ห้า!”

Chinese

轰！

Thai

ตูม!

Chinese

韩风闻言，脑海瞬间轰鸣，瞳孔极速扩张，颤声道：“道……道院第五子！”

Thai

หานเฟิงได้ยินเช่นนั้น ในหัวก็ส่งเสียงอื้ออึงขึ้นมาทันที ม่านตาขยายกว้างอย่างรวดเร็ว พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “บุตร…บุตรลำดับที่ห้าแห่งสำนักเต๋า!”

Chinese

脑海不禁浮出一个画面。

Thai

ในห้วงความคิดอดไม่ได้ที่จะปรากฏภาพหนึ่งขึ้นมา

Chinese

画面中，一个将刀扛在肩膀的俊郎男子，其身边，永远跟着一名侍女和一条赤龙。

Thai

ในภาพนั้น บุรุษรูปงามผู้หนึ่งกำลังแบกดาบไว้บนบ่า ข้างกายของเขามีสาวรับใช้คนหนึ่งกับมังกรแดงตัวหนึ่งติดตามอยู่ตลอดเวลา

Chinese

所过之处，百族退避！

Thai

ทุกแห่งหนที่ผ่านไป ร้อยเผ่าพันธุ์ต่างต้องหลีกทางให้!

Chinese

道院第五子！

Thai

บุตรลำดับที่ห้าแห่งสำนักเต๋า!

Chinese

暗灭修罗……古冥！

Thai

ชูราดับสูญ…กู่หมิง!

Chinese

韩风身子不由得颤抖，呼吸变得急促。

Thai

ร่างกายของหานเฟิงอดสั่นสะท้านไม่ได้ ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้น

Chinese

提蒙大帝见状，叹息道：“桑刹，我知道你在担心什么，无需如此，他能逆伐三位圣主，代价自然是身死道消。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจ “ซังช่า ข้ารู้ว่าเจ้ากังวลสิ่งใด ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้นหรอก การที่เขาสามารถโค่นสังหารประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามท่านได้ ย่อมต้องแลกมาด้วยการดับสูญทั้งกายและเต๋า”

Chinese

说着抬眼，透过洞口望向远处，喃喃道：“化身天地意识，不愧是你！”

Thai

กล่าวพลางเงยหน้าขึ้น มองลอดผ่านปากถ้ำออกไปในที่ไกลตา แล้วพึมพำ “ยอมสละตนหลอมรวมเป็นจิตสำนึกแห่งสวรรค์และปฐพี สมกับเป็นเจ้าจริงๆ!”

Chinese

闻言，韩风讶异道：“化身天地意识？怎么可能？他目的是什么？”

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หานเฟิงก็ประหลาดใจ “หลอมรวมเป็นจิตสำนึกแห่งสวรรค์และปฐพีงั้นหรือ เป็นไปได้อย่างไร จุดประสงค์ของเขาคืออะไรกันแน่”

Chinese

这般大能，即便身死道消，也能保一丝神魂遁入本源之河，谋求往生之机。

Thai

ผู้ยิ่งใหญ่ระดับนี้ แม้จะดับสูญทั้งกายและเต๋า ก็ยังสามารถรักษาวิเศษวิญญาณสักเสี้ยวหนึ่งให้หนีเข้าสู่แม่น้ำแห่งต้นกำเนิด เพื่อแสวงหาโอกาสไปเกิดใหม่ได้

Chinese

一旦化身天地意识。

Thai

ทว่าเมื่อหลอมรวมเป็นจิตสำนึกแห่งสวรรค์และปฐพีแล้ว

Chinese

等同于，彻底……

Thai

ก็เท่ากับว่า…แตกดับไปโดยสิ้นเชิง…

Chinese

“这些你别管。”

Thai

“เรื่องพวกนี้เจ้าไม่ต้องไปสนใจ”

Chinese

提蒙大帝沉默片刻，沉声道：“先说任务，你此次要前往的地方，按照蓝星说法叫禁地……南极禁地。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสียงเข้ม “พูดถึงเรื่องภารกิจก่อน สถานที่ที่เจ้าต้องไปในครั้งนี้ ตามที่ดาวบลูสตาร์เรียกขานกันคือเขตต้องห้าม…เขตต้องห้ามขั้วโลกใต้”

Chinese

“三位圣主和古冥皆陨落于此，如今，那里尽是四者残余能量，已然形成能量风暴。”

Thai

“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามท่านและกู่หมิงล้วนสิ้นชีพ ณ ที่แห่งนี้ ยามนี้ ที่นั่นจึงเต็มไปด้วยพลังงานตกค้างของพวกเขาทั้งสี่ จนกลายเป็นพายุพลังงานไปแล้ว”

Chinese

“触之必死！”

Thai

“หากแตะต้องต้องตายสถานเดียว!”

Chinese

提蒙大帝接着道：“我会给你一滴我的真血，到时，你便能感应到我父的残留能量，顺着这股能量前行，便可寻得我父遗体。”

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงกล่าวต่อ “ข้าจะมอบโลหิตแท้ของข้าให้เจ้าหยดหนึ่ง ถึงตอนนั้น เจ้าจะสามารถสัมผัสถึงพลังงานตกค้างของบิดาข้าได้ เดินตามพลังงานสายนี้ไป เจ้าก็จะพบร่างของบิดาข้า”

Chinese

“你神魂强大，只要不碰触另外三种能量，加上我之真血，保你无事。”

Thai

“ดวงวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่ง ขอเพียงไม่ไปสัมผัสพลังงานอีกสามสายที่เหลือ ผนวกกับโลหิตแท้ของข้า ก็รับรองได้ว่าเจ้าจะปลอดภัย”

Chinese

“不求你将遗体带回，将我父之心寻回便可。”

Thai

“ไม่ต้องถึงกับนำร่างกลับมา ขอเพียงแค่นำหัวใจของบิดาข้ากลับมาได้ก็พอ”

Chinese

接着手一挥，一滴暗色血滴出现，缓缓落在韩风面前。

Thai

จากนั้นก็สะบัดมือ หยดโลหิตสีคล้ำหยดหนึ่งพลันปรากฏขึ้น แล้วค่อยๆ ลอยมาตกลงตรงหน้าหานเฟิง

Chinese

韩风接过真血，沉默片刻，往地上一坐，神魂缓缓离体。

Thai

หานเฟิงรับโลหิตแท้มา นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งลงบนพื้น ดวงวิญญาณค่อยๆ ลอยแยกออกจากร่าง

Chinese

一个和韩风一模一样的魂体出现。

Thai

ร่างวิญญาณที่มีรูปลักษณ์เหมือนกับหานเฟิงทุกประการปรากฏขึ้น

Chinese

提蒙大帝蹙眉。

Thai

มหาจักรพรรดิทิเหมิงขมวดคิ้ว

Chinese

神魂都敢改变。

Thai

แม้แต่วิญญาณยังกล้าดัดแปลง

Chinese

疯子！

Thai

คนบ้าเอ๊ย!