เมืองศักดิ์สิทธิ์

Chinese

时间流逝，在三人愉快的畅聊中，飞舟终于到达了此次的目的地。

Thai

เวลาล่วงเลยผ่านไป ท่ามกลางการพูดคุยอย่างเพลิดเพลินของทั้งสามคน ในที่สุดเรือเหาะก็มาถึงจุดหมายปลายทางในครั้งนี้

Chinese

圣城。

Thai

เมืองศักดิ์สิทธิ์

Chinese

飞舟缓缓越过了圣城高墙，朝着城内低速飞行。

Thai

เรือเหาะค่อยๆ ลอยข้ามกำแพงสูงของเมืองศักดิ์สิทธิ์ และบินชะลอความเร็วเข้าไปภายในตัวเมือง

Chinese

“到了，这就是圣城。”

Thai

“ถึงแล้ว นี่แหละคือเมืองศักดิ์สิทธิ์”

Chinese

飞舟甲板上，林萧对着身侧的顾星尘，微笑道：“顾兄，第一次见到圣城，感受如何？”

Thai

บนดาดฟ้าเรือเหาะ หลินเซียวยิ้มพลางเอ่ยกับกู้ซิงเฉินที่อยู่ข้างกายว่า “พี่กู้ ได้เห็นเมืองศักดิ์สิทธิ์เป็นครั้งแรก รู้สึกอย่างไรบ้าง?”

Chinese

“很震撼！”

Thai

“น่าตื่นตาตื่นใจมาก!”

Chinese

顾星尘竖起大拇指。

Thai

กู้ซิงเฉินยกนิ้วโป้งให้

Chinese

他此刻俯瞰着整个圣城，城内的一切被他尽收眼底，望着那一排排的古色建筑，还有那些身穿古装的人群与街道，这都无不让他有一种，再度穿越的错觉。

Thai

ในยามนี้เขาก้มมองเมืองศักดิ์สิทธิ์ทั้งเมือง ทุกสิ่งทุกอย่างในเมืองปรากฏสู่สายตาของเขา เมื่อมองดูสิ่งปลูกสร้างโบราณที่เรียงรายเป็นทิวแถว รวมถึงฝูงชนในชุดโบราณและท้องถนนเหล่านั้น ล้วนทำให้เขารู้สึกราวกับว่าตนเองได้ทะลุมิติมาอีกครั้งหนึ่ง

Chinese

就很不真实！

Thai

ช่างดูไม่สมจริงเอาเสียเลย!

Chinese

“顾兄你看。”

Thai

“พี่กู้ดูนั่นสิ”

Chinese

于梦忽然抬手，指向了更远处：“那里就是紫云山，圣地就在里面。”

Thai

จู่ๆ อวี๋เมิ่งก็ยกมือขึ้น ชี้ไปยังที่ที่ไกลออกไป “ตรงนั้นคือภูเขาจื่ออวิ๋น แดนศักดิ์สิทธิ์อยู่ข้างในนั้น”

Chinese

哦！

Thai

โอ้!

Chinese

顾星尘闻言，兴趣顿时一起，顺着于梦所指的方向看去。

Thai

เมื่อกู้ซิงเฉินได้ยินดังนั้น ความสนใจก็พลันผุดขึ้นมาทันที เขามองตามทิศทางที่อวี๋เมิ่งชี้ไป

Chinese

然而，当他抬眼望去时，却只见远处被漫天的紫云所笼罩，别说圣地他没见着，就连紫云山都没个影。

Thai

ทว่าเมื่อเขากวาดสายตามองไป กลับเห็นเพียงเมฆหมอกสีม่วงที่ปกคลุมอยู่เต็มท้องฟ้าในระยะไกล อย่าว่าแต่แดนศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นเลย แม้กระทั่งเงาของภูเขาจื่ออวิ๋นก็ยังไม่มีให้เห็น

Chinese

于梦轻笑一声，道：“是不是很好奇？那些紫云其实是幻象，是由圣地的护山大阵幻化而来。”

Thai

อวี๋เมิ่งหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “สงสัยใช่ไหมล่ะ? เมฆหมอกสีม่วงพวกนั้นความจริงแล้วเป็นภาพมายา ซึ่งแปรสภาพมาจากค่ายกลพิทักษ์เขาของแดนศักดิ์สิทธิ์”

Chinese

哦。顾星尘这才了然。

Thai

อ้อ กู้ซิงเฉินถึงเข้าใจ

Chinese

“放心吧。”

Thai

“วางใจเถอะ”

Chinese

林萧笑道：“后天就是天骄大比，到时候就可以进入圣地了。”

Thai

หลินเซียวยิ้มพลางกล่าวว่า “วันมะรืนก็เป็นการประลองยอดอัจฉริยะแล้ว ถึงเวลานั้นก็สามารถเข้าไปในแดนศักดิ์สิทธิ์ได้”

Chinese

说着，他抬头看向远方，轻叹道：“我和于梦虽然来过圣城几次，但都没有去过圣地，真是很让人向往呀！”

Thai

ขณะพูด เขาก็เงยหน้ามองไปยังแดนไกล แล้วถอนหายใจเบาๆ “แม้ฉันกับอวี๋เมิ่งจะเคยมาเมืองศักดิ์สิทธิ์อยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยเข้าไปในแดนศักดิ์สิทธิ์เลย ชวนให้โหยหาจริงๆ!”

Chinese

“对呀，一想到后天就要去圣地，我就止不住的兴奋。”

Thai

“ใช่แล้ว พอคิดว่าวันมะรืนจะได้ไปแดนศักดิ์สิทธิ์ ฉันก็อดตื่นเต้นไม่ได้เลย”

Chinese

于梦满怀期待道。

Thai

อวี๋เมิ่งกล่าวด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

Chinese

两人对圣地的向往，此刻被展现得淋漓尽致。

Thai

ความใฝ่ฝันที่ทั้งสองมีต่อแดนศักดิ์สิทธิ์ แสดงออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งในเวลานี้

Chinese

不仅是他们，所有来参加天骄大比的选手，也几乎都对后天的大比充满了期待。

Thai

ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น ผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่มาร่วมการประลองยอดอัจฉริยะ ต่างก็เต็มไปด้วยความคาดหวังต่อการประลองในวันมะรืนแทบทั้งสิ้น

Chinese

参加大比是一回事，对于他们来说，能够前往圣地参加大比，这已经算是一种荣耀了。

Thai

การเข้าร่วมการประลองก็เรื่องหนึ่ง สำหรับพวกเขาแล้ว การได้เดินทางไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อร่วมการประลอง นับเป็นเกียรติยศอย่างหนึ่งแล้ว

Chinese

在雷族界，圣地是雷族的传承之地，也是信仰之地。

Thai

ในแดนเผ่าอสนี แดนศักดิ์สิทธิ์คือสถานที่สืบทอดมรดกของเผ่าอสนี และยังเป็นดินแดนแห่งความศรัทธาอีกด้วย

Chinese

前往圣地，犹如朝圣。

Thai

การมุ่งหน้าสู่แดนศักดิ์สิทธิ์ ก็เปรียบเสมือนการไปแสวงบุญ

Chinese

在三人的谈话间，飞舟也在进入城内后不久，来到了一栋恢弘府邸的上空。

Thai

ระหว่างที่ทั้งสามกำลังพูดคุยกัน หลังจากเข้าสู่ตัวเมืองได้ไม่นาน เรือเหาะก็ลอยมาถึงเหนือน่านฟ้าของคฤหาสน์อันโอ่อ่าหลังหนึ่ง

Chinese

“小侯爷、余小姐、顾公子，我们已经到达城主府，现在正要准备降落。”

Thai

“ท่านโหวตัวน้อย คุณหนูอวี๋ คุณชายกู้ พวกเรามาถึงจวนเจ้าเมืองแล้ว ตอนนี้กำลังเตรียมการลงจอดขอรับ”

Chinese

一名将领上前，恭敬道。

Thai

นายพลคนหนึ่งก้าวขึ้นมาข้างหน้า แล้วเอ่ยอย่างนอบน้อม

Chinese

“知道了，去吧！”

Thai

“เข้าใจแล้ว ไปเถอะ!”

Chinese

林萧点了点头，摆手道。

Thai

หลินเซียวพยักหน้าแล้วโบกมือ

Chinese

他作为侯府之子，在面对这些将领的时候，也总是不自觉的这般姿态。

Thai

ในฐานะบุตรชายแห่งจวนโหว ยามที่เขาเผชิญหน้ากับเหล่านายพลเหล่านี้ จึงมักจะแสดงท่าทีเช่นนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัว

Chinese

这也不怪他，谁让他老爹是以武封侯的冠军侯，所以他从小就被当成侯府的继承人来培养，也就自然而然的养出了一些武侯威势。

Thai

นี่ก็โทษเขาไม่ได้ ใครใช้ให้บิดาของเขาคือกวานจวินโหวที่ได้รับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ด้วยวรยุทธ์เล่า เขาจึงได้รับการอบรมบ่มเพาะในฐานะผู้สืบทอดแห่งจวนโหวมาตั้งแต่เด็ก และสั่งสมบารมีของขุนศึกแห่งจวนโหวขึ้นมาโดยธรรมชาติ

Chinese

“是！”

Thai

“ขอรับ!”

Chinese

将领授意，接着抬手：“降！”

Thai

นายพลรับคำสั่ง จากนั้นก็ยกมือขึ้น “ร่อนลง!”

Chinese

紧接着，飞舟开始缓缓往下降，直接落在城主府的一处空地上。

Thai

ทันใดนั้น เรือเหาะก็เริ่มค่อยๆ ร่อนลงมา และลงจอดบนลานว่างแห่งหนึ่งในจวนเจ้าเมืองโดยตรง

Chinese

“快！架梯！”

Thai

“เร็วเข้า! ตั้งบันได!”

Chinese

而此刻，在府邸内也早已有人等候，当看到飞舟降落，一名老者连忙冲着一旁的将士喊道。

Thai

และในยามนี้ ภายในจวนก็มีคนมารออยู่นานแล้ว เมื่อเห็นเรือเหาะร่อนลงจอด ชายชราคนหนึ่งก็รีบตะโกนสั่งเหล่าทหารที่อยู่ข้างๆ ทันที

Chinese

将士们顿时纷纷行动，将准备好的高梯与飞舟进行对接，好让飞舟上的人下来。

Thai

เหล่าทหารพลันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว นำบันไดสูงที่เตรียมไว้มาเชื่อมต่อกับเรือเหาะ เพื่อให้คนบนเรือเหาะลงมาได้

Chinese

“我们下去。”

Thai

“พวกเราลงไปกันเถอะ”

Chinese

见高梯架好，林萧对着顾星尘招呼了一声，接着他一马当先，顺着高梯走下飞舟。

Thai

เมื่อเห็นว่าตั้งบันไดสูงเรียบร้อยแล้ว หลินเซียวก็ส่งเสียงเรียกกู้ซิงเฉิน จากนั้นเขาก็นำหน้าเดินลงจากเรือเหาะตามบันไดสูงไปเป็นคนแรก

Chinese

顾星尘点头，接着和于梦跟在林萧后头，一同走下飞舟。

Thai

กู้ซิงเฉินพยักหน้า จากนั้นก็ตามหลังหลินเซียวไปพร้อมกับอวี๋เมิ่ง เดินลงจากเรือเหาะด้วยกัน

Chinese

“圣地紫袍？！”

Thai

“ชุดคลุมสีม่วงแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์?!”

Chinese

在飞舟下方的众人，此刻也注意到了顾星尘的穿着，顿时纷纷露出惊讶之色。

Thai

ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเรือเหาะ ในยามนี้ก็สังเกตเห็นการแต่งกายของกู้ซิงเฉินเช่นกัน พลันพากันแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา

Chinese

“小侯爷、于小姐。”

Thai

“ท่านโหวตัวน้อย คุณหนูอวี๋”

Chinese

三人一下飞舟，那名老者立刻走上前，向着林萧和于梦微微行礼，显然是认得两人。

Thai

ทันทีที่ทั้งสามลงจากเรือเหาะ ชายชราผู้นั้นก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้าทันที และคำนับหลินเซียวกับอวี๋เมิ่งเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ารู้จักทั้งสองคน

Chinese

“见过普管家。”

Thai

“คารวะพ่อบ้านผู่”

Chinese

林萧和于梦恭敬还礼。

Thai

หลินเซียวและอวี๋เมิ่งคารวะตอบอย่างนอบน้อม

Chinese

普管家笑着点了点头，接着看向顾星尘，微笑道：“想必这位就是顾公子吧？”

Thai

พ่อบ้านผู่อมยิ้มพยักหน้า จากนั้นก็มองไปทางกู้ซิงเฉินแล้วยิ้มกล่าวว่า “ท่านนี้คงจะเป็นคุณชายกู้กระมัง?”

Chinese

他作为城主府管家，同时还是城主的多年挚友，他很清楚眼前这个蓝星少年的重要性。

Thai

ในฐานะพ่อบ้านแห่งจวนเจ้าเมือง อีกทั้งยังเป็นสหายสนิทหลายปีของเจ้าเมือง เขาย่อมรู้ดีถึงความสำคัญของเด็กหนุ่มจากดาวบลูสตาร์ผู้นี้

Chinese

特殊体质，雷族的希望。

Thai

กายาพิเศษ ความหวังของเผ่าอสนี

Chinese

也正是因为这个，他才会被城主安排来此接待，生怕别人会有所怠慢。

Thai

และด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงได้รับมอบหมายจากเจ้าเมืองให้มารับรองที่นี่ ด้วยเกรงว่าผู้อื่นจะดูแลอย่างเสียมารยาท

Chinese

“晚辈顾星尘，见过普管家。”

Thai

“ผู้น้อยกู้ซิงเฉิน คารวะพ่อบ้านผู่”

Chinese

顾星尘微微躬身道。

Thai

กู้ซิงเฉินโน้มตัวคารวะเล็กน้อย

Chinese

“嗯，好好！”

Thai

“อืม ดีๆ!”

Chinese

普管家笑道：“城主在主厅等候多时，三位随我来。”

Thai

พ่อบ้านผู่ยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองรออยู่ที่ห้องโถงใหญ่เป็นเวลานานแล้ว ทั้งสามท่านโปรดตามข้ามา”

Chinese

城主？！

Thai

ท่านเจ้าเมือง?!

Chinese

林萧和于梦闻言一惊。

Thai

หลินเซียวและอวี๋เมิ่งได้ยินดังนั้นก็ตกใจ

Chinese

“城主要见我们？”

Thai

“ท่านเจ้าเมืองต้องการพบพวกเราหรือ?”

Chinese

两人非常惊讶。

Thai

ทั้งสองประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

要知道，他们也来过几次圣城，还都是跟着家里长辈过来，可也没得到过城主的接见。

Thai

ต้องรู้ไว้ว่า พวกเขาก็เคยมาเมืองศักดิ์สิทธิ์อยู่สองสามครั้ง อีกทั้งยังติดตามผู้อาวุโสในตระกูลมา ทว่าก็ไม่เคยได้รับการเข้าพบจากท่านเจ้าเมืองเลย

Chinese

这次怎么就召见了？！

Thai

คราวนี้ไฉนถึงเรียกพบแล้วล่ะ?!

Chinese

“没错。”

Thai

“ถูกต้องแล้ว”

Chinese

普管家点头，再度看向顾星尘，面带微笑道：“城主知道顾公子要来，说是要当面见上一见，于是命老奴在此等候。”

Thai

พ่อบ้านผู่พยักหน้า แล้วมองไปยังกู้ซิงเฉินอีกครั้ง พร้อมแย้มยิ้มกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองทราบว่าคุณชายกู้จะมา จึงบอกว่าอยากจะพบหน้าสักครา ด้วยเหตุนี้จึงสั่งให้บ่าวเฒ่ามารออยู่ที่นี่”

Chinese

顾星尘闻言，也并不感到意外，其实不用想也知道，必定是女王或大长老给城主传讯了。

Thai

เมื่อกู้ซิงเฉินได้ยินก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอันใด ความจริงแล้วไม่ต้องคิดก็รู้ได้ว่า ต้องเป็นราชินีหรือมหาผู้อาวุโสส่งสารมาถึงเจ้าเมืองอย่างแน่นอน

Chinese

“就那劳烦普管家了。”

Thai

“เช่นนั้นคงต้องรบกวนพ่อบ้านผู่แล้ว”

Chinese

顾星尘微微拱手。

Thai

กู้ซิงเฉินประสานมือคารวะเล็กน้อย

Chinese

然而，此刻的林萧和于梦，两人被普管家的话给惊到了。

Thai

ทว่าในยามนี้ หลินเซียวและอวี๋เมิ่งกลับตกตะลึงกับคำพูดของพ่อบ้านผู่

Chinese

“城主……接见顾兄？”

Thai

“ท่านเจ้าเมือง…เรียกพบพี่กู้?”

Chinese

“所以，我们是顺带的？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็แค่ติดสอยห้อยตามมาด้วยงั้นเหรอ?”

Chinese

两人不禁沉思，不管是之前的女王和大长老，还是现在的城主，也都表现出了对顾兄的重视。

Thai

ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิด ไม่ว่าจะเป็นราชินีและมหาผู้อาวุโสก่อนหน้านี้ หรือท่านเจ้าเมืองในยามนี้ ต่างก็แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญต่อพี่กู้

Chinese

“这，这是为什么？”

Thai

“นี่ มันเพราะอะไรกัน?”

Chinese

两人很迷茫。

Thai

ทั้งสองสับสนเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

等等！

Thai

เดี๋ยวก่อน!

Chinese

两人忽然意识到了什么，他们想起了在飞舟上时，顾星尘曾对他们说过，此次的天骄大比冠军，那是手到擒来。

Thai

จู่ๆ ทั้งสองก็ตระหนักถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ พวกเขานึกถึงตอนที่อยู่บนเรือเหาะ กู้ซิงเฉินเคยกล่าวกับพวกเขาว่า ตำแหน่งผู้ชนะเลิศการประลองยอดอัจฉริยะในครั้งนี้ ย่อมคว้ามาได้อย่างง่ายดาย

Chinese

“难道……顾兄不是口嗨？”

Thai

“หรือว่า…พี่กู้ไม่ได้แค่พูดโม้?”

Chinese

“应该是这样了，不然也不可能得到这么多大佬的青睐。”

Thai

“คงจะเป็นเช่นนั้นแล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้รับความโปรดปรานจากผู้ยิ่งใหญ่มากมายถึงเพียงนี้”

Chinese

林萧和于梦在疯狂的猜想着。

Thai

หลินเซียวและอวี๋เมิ่งคาดเดากันไปต่างๆ นานาอย่างบ้าคลั่ง

Chinese

“走吧。”

Thai

“ไปกันเถอะ”

Chinese

这时，普管家再度向三人招呼，接着转身走在最前头，为三人领路。

Thai

ในเวลานี้ พ่อบ้านผู่ส่งเสียงเรียกทั้งสามคนอีกครั้ง จากนั้นก็หันหลังเดินนำหน้าคอยนำทางให้ทั้งสาม

Chinese

顾星尘点头，迈步跟上。

Thai

กู้ซิงเฉินพยักหน้า ก้าวเท้าตามไป

Chinese

林萧和于梦从震惊中回神，彼此对视了一眼，也相继跟了上去。

Thai

หลินเซียวและอวี๋เมิ่งได้สติจากความตกตะลึง ทั้งสองสบตากันแล้วตามหลังไปเช่นกัน

Chinese

“顾公子，觉得我们圣城如何？比起蓝星城市又如何？”

Thai

“คุณชายกู้ รู้สึกว่าเมืองศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราเป็นอย่างไรบ้าง? หากเทียบกับเมืองบนดาวบลูสตาร์แล้วเป็นอย่างไรหรือ?”

Chinese

“圣城非常好，比起蓝星……”

Thai

“เมืองศักดิ์สิทธิ์ยอดเยี่ยมมาก หากเทียบกับดาวบลูสตาร์…”

Chinese

普管家和顾星尘边走边聊。

Thai

พ่อบ้านผู่และกู้ซิงเฉินพูดคุยกันไปพลางเดินไปพลาง

Chinese

而后头，林萧和于梦则死死盯着顾星尘看，仿佛要将他看透一般。

Thai

ส่วนด้านหลัง หลินเซียวและอวี๋เมิ่งต่างจ้องมองกู้ซิงเฉินเขม็ง ราวกับจะมองทะลุตัวเขาให้ได้

Chinese

很快，在普管家的带领下，几人来到了位于城主府中央的大厅。

Thai

ไม่นานนัก ภายใต้การนำทางของพ่อบ้านผู่ ทั้งหมดก็มาถึงห้องโถงใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางจวนเจ้าเมือง

Chinese

“三位，里边请。”

Thai

“ทั้งสามท่าน เชิญด้านใน”

Chinese

普管家侧过身，抬手道。

Thai

พ่อบ้านผู่เอี้ยวตัวหลบไปด้านข้าง ยกมือขึ้นผายแล้วกล่าว

Chinese

“谢普管家。”

Thai

“ขอบคุณพ่อบ้านผู่”

Chinese

三人点头致谢，接着一同步入大厅。

Thai

ทั้งสามพยักหน้าขอบคุณ จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่พร้อมกัน

Chinese

大厅内空间非常宏大，但装修却是非常简洁，整体以浅灰色的材料来铺陈，在简洁的同时，也给人一种威严之感。

Thai

พื้นที่ภายในห้องโถงใหญ่นั้นกว้างขวางโอ่อ่าเป็นอย่างยิ่ง ทว่าการตกแต่งกลับเรียบง่ายมาก โดยรวมปูลาดด้วยวัสดุสีเทาอ่อน ซึ่งในความเรียบง่ายนั้น ก็ให้ความรู้สึกถึงความน่าเกรงขามไปพร้อมกัน

Chinese

这是柔与刚的结合，看似很矛盾，却又觉得很合理。

Thai

นี่คือการผสานระหว่างความอ่อนและความแข็ง แม้ดูขัดแย้ง แต่กลับรู้สึกว่าลงตัวเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

有别具一格的视觉感受。

Thai

ให้ความรู้สึกทางสายตาที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

Chinese

而当三人进入到大厅后，他们立刻就看到了一名灰袍老者，此刻正坐在大厅的主位上，并一脸微笑的看着他们。

Thai

และเมื่อทั้งสามคนเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ พวกเขาก็เห็นชายชราสวมชุดคลุมสีเทาผู้หนึ่งในทันที ซึ่งในยามนี้กำลังนั่งอยู่บนตำแหน่งประธานของห้องโถงใหญ่ และมองดูพวกเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า