ไปส่ง

Chinese

时间一晃，三天过去。

Thai

เวลาผ่านไปพริบตาเดียว สามวันก็ผ่านพ้นไป

Chinese

蓝星驻地。

Thai

ที่พักดาวบลูสตาร์

Chinese

在练武场的擂台上，顾星尘和方路正在对决着，彼此有来有回的不断攻伐，激烈非常。

Thai

บนลานประลองของสนามฝึกยุทธ์ กู้ซิงเฉินกับฟางลู่กำลังประลองฝีมือกันอยู่ ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกรับอย่างต่อเนื่อง ดุเดือดเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

而场边，柳梅等人围坐在一起，一边观战，一边闲聊着。

Thai

ส่วนข้างลานประลอง พวกหลิวเหมยนั่งล้อมวงอยู่ด้วยกัน พลางชมการต่อสู้ พลางพูดคุยสัพเพเหระไปด้วย

Chinese

林萧嗑着瓜子，赞叹道：“没想到，圣子的体术也是出神入化，哪怕压制在入微级，依旧占据着上风。”

Thai

หลินเซียวแทะเมล็ดแตงพลางเอ่ยชื่นชม “นึกไม่ถึงเลยว่าทักษะกายเนื้อของบุตรศักดิ์สิทธิ์จะเชี่ยวชาญเข้าขั้นเทพด้วยเหมือนกัน แม้จะกดพลังไว้ที่ระดับรู้แจ้ง ก็ยังคงเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่ดี”

Chinese

柳梅点头道：“不愧是特殊体质，刀法、身法和体术，全都是出神入化。”

Thai

หลิวเหมยพยักหน้า “สมกับเป็นกายาพิเศษ ทั้งเพลงดาบ ท่าร่าง และทักษะกายเนื้อ ล้วนเชี่ยวชาญเข้าขั้นเทพทั้งหมด”

Chinese

“如果放在以前，我是想都不敢想，竟有人能如此妖孽，简直是个变态。”

Thai

“หากเป็นเมื่อก่อน ฉันคงไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่าจะมีใครปีศาจได้ถึงเพียงนี้ ช่างผิดมนุษย์มนาจริงๆ”

Chinese

于梦鼓嘴道：“不然怎么是圣子呢，正因为圣子的优秀，才能获得神像的认可，成为我们雷族的圣子。”

Thai

อวี๋เมิ่งยู่ปากพูดว่า “ไม่อย่างนั้นจะเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไงล่ะ ก็เพราะความยอดเยี่ยมของบุตรศักดิ์สิทธิ์ ถึงได้รับการยอมรับจากเทวรูป และได้กลายมาเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าอสนีพวกเรา”

Chinese

“嗯，的确如此！”

Thai

“อืม จริงด้วย!”

Chinese

几人纷纷点头，很是认同。

Thai

หลายคนพากันพยักหน้า เห็นพ้องเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

沐兮嫣然一笑道：“你们也很优秀啊，柳梅和方哥哥如今都突破了四品，林萧和于梦也在向四品冲击，相信用不了多久，也都能突破四品了。”

Thai

มู่ซีแย้มยิ้มอย่างงดงามพลางกล่าวว่า “พวกเธอก็ยอดเยี่ยมมากเหมือนกันนะ ตอนนี้หลิวเหมยกับพี่ฟางต่างก็ทะลวงสู่ขั้นสี่แล้ว หลินเซียวกับอวี๋เมิ่งก็กำลังพยายามทะลวงสู่ขั้นสี่อยู่ เชื่อว่าอีกไม่นานก็คงทะลวงผ่านขั้นสี่ได้เช่นกัน”

Chinese

说着，看向旁边的萧颜，轻笑道：“萧颜，如果让你放开手脚，你能赢下圣子吗？”

Thai

พูดจบก็หันไปมองเซียวเหยียนที่อยู่ข้างๆ แล้วหัวเราะเบาๆ “เซียวเหยียน ถ้าปล่อยให้เธอลงมือเต็มที่ เธอจะเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ไหม”

Chinese

其他人闻言，都看向萧颜。

Thai

คนอื่นๆ ได้ยินดังนั้นก็พากันมองไปที่เซียวเหยียน

Chinese

三天前，几人举行完签订印记后，就直接搬来蓝星驻地住下，所以平时有事没事，就会互相比试。

Thai

เมื่อสามวันก่อน หลังจากทั้งสองฝ่ายทำพิธีผูกตราประทับเสร็จสิ้น พวกเขาก็ย้ายมาพักที่ที่พักดาวบลูสตาร์ทันที ดังนั้นยามว่างจึงมักจะประลองฝีมือกันอยู่เสมอ

Chinese

也自然都和萧颜比试过。

Thai

และแน่นอนว่าทุกคนล้วนเคยประลองกับเซียวเหยียนมาแล้ว

Chinese

但无一例外，全部都被萧颜给揍了。

Thai

ทว่าไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างถูกเซียวเหยียนทุบตีจนน่วม

Chinese

并且，输的方式还特别憋屈，因为萧颜根本就不用武学，上来就是用蛮力进攻。

Thai

อีกทั้งวิธีที่พ่ายแพ้ยังน่าอึดอัดใจเป็นพิเศษ เพราะเซียวเหยียนไม่ใช้วิทยายุทธ์เลยแม้แต่น้อย เปิดฉากมาก็ใช้เพียงพละกำลังดิบเข้าจู่โจม

Chinese

而在她那蛮不讲理的进攻下，几人完全没有招架之力，就连方路也一样，全都被揍了。

Thai

และภายใต้การโจมตีอันป่าเถื่อนไร้เหตุผลของเธอ แต่ละคนไม่มีเรี่ยวแรงจะต้านทานได้เลย แม้แต่ฟางลู่ก็ไม่เว้น ล้วนถูกอัดจนเละกันถ้วนหน้า

Chinese

甚至，顾星尘在和萧颜对决前，还百般说明不准用绝招，最后还不得不放开武学限制，才将萧颜给击败。

Thai

ถึงขนาดที่ว่า ก่อนที่กู้ซิงเฉินจะประลองกับเซียวเหยียน ยังกำชับสารพัดว่าห้ามใช้ท่าไม้ตายเด็ดขาด และสุดท้ายเขายังต้องปลดขีดจำกัดวิทยายุทธ์ ถึงจะเอาชนะเซียวเหยียนได้

Chinese

对此，几人感到非常好奇，能让圣子忌惮的绝招会是什么？

Thai

ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงรู้สึกสงสัยใคร่รู้อย่างยิ่งว่า ท่าไม้ตายที่ทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์หวาดระแวงนั้นคืออะไรกันแน่?

Chinese

如果使用了，能不能赢下圣子？

Thai

หากใช้ขึ้นมา จะสามารถเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่?

Chinese

萧颜则闻言后，摇了摇头道：“赢不了，你们别忘了，他可是有三门出神入化的武学，单单这一点，哪怕我用出全力，也依旧打不过他。”

Thai

เมื่อเซียวเหยียนได้ยินเช่นนั้นก็ส่ายหน้า “ชนะไม่ได้หรอก พวกเธออย่าลืมสิว่าเขามีวิทยายุทธ์ระดับเชี่ยวชาญเข้าขั้นเทพถึงสามวิชา ลำพังแค่ข้อนี้ ต่อให้ฉันทุ่มสุดกำลัง ก็ยังสู้เขาไม่ได้อยู่ดี”

Chinese

“况且，他还有三种意境呢，随便使用一种，那也不是我能抵抗的。”

Thai

“ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีเจตจำนงอีกสามชนิด ขอแค่ใช้ชนิดใดชนิดหนึ่งออกมา นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะต้านทานได้แล้ว”

Chinese

几人点头，觉得在理。

Thai

ทุกคนพยักหน้า เห็นว่ามีเหตุผล

Chinese

同时也震惊萧颜的实力，虽然看不出她的修为，但肉身给人的感觉，极其强悍。

Thai

ขณะเดียวกันก็ตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของเซียวเหยียน แม้จะมองระดับการบำเพ็ญเพียรของเธอไม่ออก แต่ความรู้สึกที่ร่างกายเนื้อของเธอมอบให้นั้นทรงพลังอย่างยิ่ง

Chinese

不然也不会单凭蛮力，就将他们给打败。

Thai

ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ด้วยพละกำลังดิบเพียงอย่างเดียว

Chinese

就在这时，擂台上的顾星尘和方璐突然停手，并各自翻出了传讯牌。

Thai

ในตอนนั้นเอง กู้ซิงเฉินกับฟางลู่บนลานประลองก็หยุดมือลงกะทันหัน และต่างหยิบป้ายสื่อสารของตนออกมา

Chinese

“怎么啦？”

Thai

“มีอะไรหรือเปล่า”

Chinese

几人见状一喜，林萧更是站起身，急促道：“风流前辈出关了吗？要去蓝星了吗？”

Thai

เมื่อทุกคนเห็นดังนั้นก็ดีใจ หลินเซียวถึงกับลุกขึ้นยืนแล้วถามอย่างร้อนรน “ผู้อาวุโสเฟิงหลิวออกจากด่านแล้วเหรอ จะไปดาวบลูสตาร์แล้วใช่ไหม”

Chinese

顾星尘查看传讯牌后，看向林萧等人，点头笑道：“出关了，方老要我们现在去圣地后山。”

Thai

หลังจากกู้ซิงเฉินตรวจดูป้ายสื่อสารแล้ว ก็หันไปมองพวกหลินเซียว พยักหน้ายิ้มๆ “ออกจากด่านแล้ว ผู้เฒ่าฟางให้พวกเราไปที่เขาด้านหลังแดนศักดิ์สิทธิ์เดี๋ยวนี้”

Chinese

此话一出，顿时一片欢呼。

Thai

สิ้นเสียงนี้ เสียงโห่ร้องยินดีก็ดังขึ้นทันที

Chinese

去蓝星咯！

Thai

จะได้ไปดาวบลูสตาร์แล้ว!

Chinese

几人早就按耐不住要去蓝星的心，奈何风流还在闭关感悟，现在一听到出关了，别提有多兴奋。

Thai

พวกเขาแทบจะอดรนทนไม่ไหวที่จะได้ไปดาวบลูสตาร์มานานแล้ว แต่ติดตรงที่เฟิงหลิวยังปิดด่านทำความเข้าใจอยู่ ตอนนี้พอได้ยินว่าออกจากด่านแล้ว จึงตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด

Chinese

“走啊走啊！”

Thai

“ไปกันเถอะ ไปกัน!”

Chinese

林萧迫不及待了，面带激动道：“我们直接去，行李什么的，我们早就准备好了。”

Thai

หลินเซียวทนรอไม่ไหวแล้ว เอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้น “พวกเราตรงไปกันเลย สัมภาระอะไรพวกนั้นพวกเราเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว”

Chinese

其他人也笑了，确实都准备好了。

Thai

คนอื่นๆ ก็หัวเราะออกมา ทุกคนเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วจริงๆ

Chinese

顾星尘跳下来擂台，抬起胳膊闻了闻，讪讪道：“要不你们等我一下？我想去冲个澡？”

Thai

กู้ซิงเฉินกระโดดลงมาจากลานประลอง ยกแขนขึ้นดม พลางเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “หรือไม่พวกนายรอฉันเดี๋ยวนึงได้ไหม ฉันอยากไปอาบน้ำสักหน่อย”

Chinese

方路刚从擂台上跃下，一听到此话，身形微微一晃，落地时差点没能站稳。

Thai

ฟางลู่เพิ่งกระโดดลงมาจากลานประลอง พอได้ยินคำนี้ ร่างกายก็ซวนเซเล็กน้อย ตอนเท้าแตะพื้นเกือบจะทรงตัวไม่อยู่

Chinese

其他人也是一震，又来！

Thai

คนอื่นๆ ก็สะดุ้งเช่นกัน เอาอีกแล้ว!

Chinese

萧颜更是眉头一皱，鄙夷道：“等你一下？等一个时辰？”

Thai

เซียวเหยียนยิ่งขมวดคิ้วแน่น เอ่ยอย่างดูแคลน “รอนายเดี๋ยวนึง? รอหนึ่งชั่วยามน่ะสิ?”

Chinese

这三天下来，每次出门都要等这家伙，最低都是一个时辰打底。

Thai

ตลอดสามวันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่จะออกไปข้างนอกล้วนต้องรอหมอนี่ทั้งนั้น อย่างน้อยที่สุดก็หนึ่งชั่วยามขึ้นไป

Chinese

顾星尘瞥了她一眼：“没看到我一身汗吗？我又不是没有时间观念，这次很快的。”

Thai

กู้ซิงเฉินเหลือบมองเธอ “ไม่เห็นเหรอว่าฉันเหงื่อท่วมตัว ฉันไม่ใช่คนไม่มีความสำนึกเรื่องเวลาเสียหน่อย ครั้งนี้เร็วแน่นอน”

Chinese

众人没辙，总不能不让吧！

Thai

ทุกคนจนปัญญา จะไม่ให้ไปก็คงไม่ได้!

Chinese

于是，半个时辰后。

Thai

ดังนั้น ครึ่งชั่วยามต่อมา

Chinese

顾星尘身穿暗月套装，手持七彩骚扇，不紧不慢的走出房门，当看到几人都在门外后，清神气爽的笑道：“怎么样，这次够快了吧？”

Thai

กู้ซิงเฉินสวมชุดเซ็ตจันทราทมิฬ ถือพัดเจ็ดสีฉูดฉาด เดินออกจากประตูห้องอย่างไม่รีบร้อน เมื่อเห็นว่าทุกคนรออยู่หน้าห้อง จึงยิ้มร่าอย่างสดชื่นแจ่มใส “เป็นไง ครั้งนี้เร็วพอไหม”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

几人嘴角一阵抽搐。

Thai

มุมปากของทุกคนกระตุกรัวๆ

Chinese

对比起一个时辰，半个时辰确实是快了，但这真的是快吗？

Thai

เมื่อเทียบกับหนึ่งชั่วยาม ครึ่งชั่วยามก็เร็วขึ้นจริงๆ นั่นแหละ แต่นี่เรียกว่าเร็วได้จริงเหรอ?

Chinese

萧颜直接送上一个白眼，轻哼道：“如果半个时辰对你来说是快的话，我只能说……你赢了。”

Thai

เซียวเหยียนกลอกตาใส่ทันที พลางส่งเสียงฮึดฮัด “ถ้านายคิดว่าครึ่งชั่วยามคือเร็วล่ะก็ ฉันก็คงพูดได้แค่ว่า…นายชนะแล้ว”

Chinese

切！

Thai

ชิ!

Chinese

顾星尘选择无视，扇着骚扇走了上去，瞥头道：“走吧，方老说在圣地后山等我们，别让他们等太久了。”

Thai

กู้ซิงเฉินเลือกที่จะเมินเฉย โบกพัดฉูดฉาดพลางเดินนำไป เอี้ยวคอพูดว่า “ไปกันเถอะ ผู้เฒ่าฟางบอกว่ารอพวกเราอยู่ที่เขาด้านหลังแดนศักดิ์สิทธิ์ อย่าให้พวกเขารอนานเลย”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

圣地后山。

Thai

เขาด้านหลังแดนศักดิ์สิทธิ์

Chinese

此时的后山，在距离神像500米的地方，被摆放着一个个蒲团，且每个蒲团上都盘坐着一人，看去足有数万之多，密密麻麻。

Thai

เขาด้านหลังในยามนี้ ณ บริเวณที่ห่างจากเทวรูป 500 เมตร มีเบาะรองนั่งวางเรียงรายอยู่เป็นแถว อีกทั้งบนเบาะแต่ละใบยังมีคนนั่งขัดสมาธิอยู่หนึ่งคน มองดูแล้วมีมากถึงหลายหมื่นคน อัดแน่นจนมืดฟ้ามัวดิน

Chinese

“怎么这么多人！”

Thai

“ทำไมคนเยอะขนาดนี้!”

Chinese

顾星尘到来后，不禁一怔。

Thai

เมื่อกู้ซิงเฉินมาถึง ก็อดชะงักงันไม่ได้

Chinese

柳梅笑道：“他们是来给你送行的，我太爷爷也来了。”

Thai

หลิวเหมยยิ้ม “พวกเขามาส่งนายน่ะ ท่านปู่ทวดของฉันก็มาด้วย”

Chinese

林萧跟着点头道：“我父亲和于梦家人也来了，雷族界几乎有头有脸的都来了。”

Thai

หลินเซียวพยักหน้าตาม “ท่านพ่อของฉันกับคนในตระกูลของอวี๋เมิ่งก็มา คนที่มีหน้ามีตาในแดนเผ่าอสนีแทบจะมากันหมดเลย”

Chinese

“圣子！！！”

Thai

“บุตรศักดิ์สิทธิ์!!!”

Chinese

有人发现了几人，一个少女在看到顾星尘后，顿时一声高分贝响起。

Thai

มีคนสังเกตเห็นพวกเขา เด็กสาวคนหนึ่งเมื่อมองเห็นกู้ซิงเฉิน เสียงกรีดร้องเดซิเบลสูงก็ดังลั่นขึ้นมาทันที

Chinese

而随着这一声叫喊传出，立刻引起所有人的注意，于是纷纷回头看去。

Thai

และเมื่อเสียงตะโกนนี้ดังออกไป ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที ทุกคนจึงพากันหันกลับมามอง

Chinese

下一刻。

Thai

ช่วงเวลาถัดมา

Chinese

哗啦一片，那些盘膝在蒲团上的人，统统急忙站起身来，朝着顾星尘恭敬一礼。

Thai

เสียงเคลื่อนไหวดังซ่า เหล่าผู้คนที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะต่างพากันรีบลุกขึ้นยืนอย่างพร้อมเพรียง แล้วประสานมือคารวะกู้ซิงเฉินด้วยความเคารพ

Chinese

“圣子！”

Thai

“บุตรศักดิ์สิทธิ์!”

Chinese

“圣子！”

Thai

“บุตรศักดิ์สิทธิ์!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

数万人之声，瞬间响彻整个后山顶峰，声势浩大，震耳发聩。

Thai

เสียงของผู้คนนับหมื่นดังกึกก้องไปทั่วทั้งยอดเขาด้านหลังในชั่วพริบตา ทรงพลังมหาศาล สั่นสะเทือนแก้วหูจนแทบหนวก

Chinese

呃！

Thai

เอื๊อก!

Chinese

看到这一幕，顾星尘着实被惊到了，他哪见过这种阵仗，这可是数万人啊。

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ กู้ซิงเฉินตกตะลึงอย่างแท้จริง เขาเคยเห็นขบวนอลังการแบบนี้ที่ไหนกัน นี่มันคนนับหมื่นเชียวนะ

Chinese

不过，真的好过瘾！

Thai

แต่ว่า สะใจชะมัด!

Chinese

他又飘飘然了。

Thai

เขาเริ่มตัวลอยอีกแล้ว

Chinese

不行，我要装起来。

Thai

ไม่ได้การ ฉันต้องวางมาดหน่อยแล้ว

Chinese

然后，就见他啪的打开七彩骚扇，笑着走向众人，边走边笑道：“诸位无需多礼，哈哈。”

Thai

จากนั้น ก็เห็นเขาสะบัดเปิดพัดเจ็ดสีฉูดฉาดดังพึ่บ เดินยิ้มแย้มมุ่งหน้าไปหาฝูงชน พลางเดินพลางหัวเราะร่า “ทุกท่านไม่ต้องมากพิธี ฮ่าๆ”

Chinese

顿时意气风发。

Thai

ท่าทางฮึกเหิมเปี่ยมบารมีขึ้นมาทันใด

Chinese

但下一刻，风流传音过来。

Thai

ทว่าในชั่วพริบตาต่อมา เสียงส่งกระแสจิตของเฟิงหลิวก็ดังเข้ามา

Chinese

“你别太嚣张！”

Thai

“เจ้าอย่าเหลิงให้มันมากนัก!”

Chinese

顾星尘：……

Thai

กู้ซิงเฉิน : …

Chinese

真扫兴！

Thai

เสียบรรยากาศชะมัด!

Chinese

接着抬头看向神像下方，方老、姜老和风流等人就站在那边，正含笑着看向他。

Thai

จากนั้นก็เงยหน้ามองไปยังใต้เทวรูป พวกผู้เฒ่าฟาง ผู้เฒ่าเจียง และเฟิงหลิวต่างยืนอยู่ตรงนั้น กำลังมองมาที่เขาพร้อมรอยยิ้ม

Chinese

“走吧，我们过去。”

Thai

“ไปกันเถอะ พวกเราไปตรงนั้นกัน”

Chinese

回头招呼柳梅几人后，抬步走向神像，期间还不忘对四周的众人，挥手招呼着。

Thai

หลังจากหันไปกวักมือเรียกพวกหลิวเหมยแล้ว เขาก็ก้าวเท้าเดินไปยังเทวรูป ระหว่างนั้นยังไม่ลืมโบกไม้โบกมือทักทายผู้คนรอบด้าน

Chinese

“诶！好好！”

Thai

“โอ้! ดีๆ!”

Chinese

“客气客气，坐坐坐。”

Thai

“เกรงใจไปแล้ว นั่งๆๆ”

Chinese

“小妹妹，哥哥这扇子是帅，不是骚……谁是家长，麻烦给她一个完整的童年。”

Thai

“น้องสาว พัดของพี่อันนี้เขาเรียกว่าเท่ ไม่ได้ฉูดฉาดสักหน่อย… ใครเป็นผู้ปกครอง ช่วยมอบวัยเด็กที่สมบูรณ์ให้น้องเขาทีนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

路过一个个神情激动的众人，顾星尘那叫一个神气，圣子的派头十足，嘚瑟的不行。

Thai

ยามเดินผ่านผู้คนมากมายที่กำลังตื่นเต้น กู้ซิงเฉินช่างดูภูมิฐานสง่างาม วางมาดบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้เต็มเปี่ยม อวดเบ่งจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

Chinese

在这期间，林萧几人也看到了自个家人，于是连忙为顾星尘介绍起来。

Thai

ในระหว่างนี้ พวกหลินเซียวก็มองเห็นครอบครัวของตนเอง จึงรีบแนะนำให้กู้ซิงเฉินรู้จัก

Chinese

“圣子，感谢您给犬子一个名额。”

Thai

“บุตรศักดิ์สิทธิ์ ขอบคุณท่านที่มอบโควตาให้บุตรชายของข้า”

Chinese

“镇国侯客气了，林萧是我的朋友，都是应该的。”

Thai

“ท่านเจิ้นกั๋วโหวเกรงใจไปแล้ว หลินเซียวเป็นเพื่อนของผม ล้วนเป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว”

Chinese

“于元帅快快请起，于梦就像是我的妹妹一样，名额是我自己的意愿，您无需如此。”

Thai

“จอมพลอวี๋รีบลุกขึ้นเถิด อวี๋เมิ่งก็เปรียบเสมือนน้องสาวของผม โควตานี้เป็นความต้องการของผมเอง ท่านไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก”

Chinese

“……”

Thai

“…”