เรียนด้วยกัน

Chinese

“这一段我最喜欢。”

Thai

ฉันชอบท่อนนี้ที่สุด

Chinese

姜川不慌不忙地背诵道：“苏子曰：‘客亦知夫水与月乎’？逝者如斯，而未尝往也……”

Thai

เจียงชวนท่องอย่างไม่รีบร้อน: "ซูจื่อกล่าวว่า 'ท่านก็รู้ถึงน้ำและดวงจันทร์หรือไม่?' สิ่งที่ผ่านไปเฉกเช่นนี้ หากแต่ไม่เคยหวนกลับ…"

Chinese

“且夫天地之间，物各有主……”

Thai

"ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างฟ้าดิน สรรพสิ่งล้วนมีเจ้าของ…"

Chinese

“惟江上之清风，与山间之明月……”

Thai

"มีเพียงสายลมเหนือแม่น้ำ กับดวงจันทร์ท่ามกลางขุนเขา…"

Chinese

最后两段，姜川几乎是一口气背完了，中间没有任何停顿，俞汐汐坐在旁边，目光放空，唇瓣微启，表情软软愣愣的，老半天都没回过神来。

Thai

สองท่อนสุดท้าย เจียงชวนแทบจะท่องรวดเดียวจบ ไม่มีการหยุดระหว่างนั้น ยวี่ซีซีที่นั่งอยู่ข้างๆ สายตาเหม่อลอย ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย สีหน้าซื่อๆ งุนงง อยู่นานกว่าจะตั้งสติได้

Chinese

姜川半天没听到俞汐汐的声音，扭头看了她一眼，看到她呆呆的样子，姜川便伸手在她面前挥了两下。

Thai

เจียงชวนไม่ได้ยินเสียงของยวี่ซีซีอยู่นาน ก็หันไปมองเธอ เห็นเธอมีท่าทางเหม่อลอย ก็ยื่นมือมาโบกไปตรงหน้าเธอสองครั้ง

Chinese

“你怎么傻了吧唧的？”

Thai

"ทำไมเธอดูโง่ๆ แบบนี้?"

Chinese

“你！”俞汐汐支支吾吾地说道：“你怎么……”

Thai

"เธอ!" ยวี่ซีซีพูดตะกุกตะกัก: "เธอ…"

Chinese

话音未落。

Thai

ยังไม่ทันพูดจบ

Chinese

“砰！”

Thai

"ปัง!"

Chinese

活动教室的门突然被人猛地从外面推开，门撞在墙上反弹了好几下，发出几道刺耳的声音。

Thai

ประตูห้องกิจกรรมถูกผลักจากด้านนอกอย่างแรง จนชนผนังแล้วเด้งกลับหลายครั้ง ส่งเสียงดังเสียดหู

Chinese

“好啊！你们中午竟然躲在实验楼里，我说中午怎么那么晚到教室，这里是不能随便进来的，你们这是违反校规，我现在就去跟班主任说。”

Thai

"ดีมาก! พวกเธอแอบซ่อนในตึกทดลองตอนเที่ยงสินะ ฉันถึงว่าไงตอนเที่ยงถึงได้มาเรียนสาย ที่นี่เข้าไม่ได้ตามอำเภอใจนะ พวกเธอนี่ผิดกฎโรงเรียน ฉันจะไปบอกอาจารย์ที่ปรึกษาเดี๋ยวนี้"

Chinese

胡青春站在门口，就跟菜市场跟人讨价还价的大妈一样，滔滔不绝地输出了一段。

Thai

หูชิงชุนยืนอยู่ที่ประตู พูดไม่หยุดเหมือนป้าที่ต่อราคาในตลาดสด

Chinese

俞汐汐吓得当时就站了起来。

Thai

ยวี่ซีซีตกใจจนลุกขึ้นยืนทันที

Chinese

姜川也坐起来，等胡青春说完了，才淡定说道：“说完了吗？说完了你可以滚了。”

Thai

เจียงชวนก็ลุกขึ้นนั่ง รอจนหูชิงชุนพูดจบจึงพูดอย่างใจเย็น: "พูดเสร็จหรือยัง? เสร็จแล้วก็ไสหัวไป"

Chinese

“你！”

Thai

"เธอ!"

Chinese

“走的时候记得把门关好。”

Thai

"ตอนไปอย่าลืมปิดประตูให้ดี"

Chinese

胡青春胸口上下剧烈的翻涌着，心里的怒气因为这两句话达到了顶峰，她看了一眼姜川又看了一眼手足无措的俞汐汐，转身迈着快而急促的步伐走了出去。

Thai

หูชิงชุนหายใจกระเพื่อมรุนแรง ความโกรธในใจพุ่งถึงขีดสุดเพราะสองประโยคนั้น นางมองเจียงชวนแล้วมองยวี่ซีซีที่ยืนเก้ๆ กังๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็วและเร่งรีบ

Chinese

姜川走上前把门重新关上，看到俞汐汐还是一副惊魂未定的样子，他好笑道：“你咋了？”

Thai

เจียงชวนเดินไปปิดประตูใหม่ เห็นยวี่ซียังมีท่าทางตกใจไม่หาย ก็ขำ: "เธอเป็นอะไร?"

Chinese

“她……”

Thai

"เธอ…"

Chinese

“不用担心，班主任知道也不会对你怎么样。”

Thai

"ไม่ต้องห่วง อาจารย์ที่ปรึกษารู้ก็ไม่ทำอะไรเธอหรอก"

Chinese

俞汐汐的嘴唇动了动，还是没说出什么话。

Thai

ริมฝีปากของยวี่ซีซีขยับ แต่ก็ยังไม่พูดอะไร

Chinese

她本身胆子就不大，从小到大都是规规矩矩的，对姜川来说，有人去班主任那儿告他的状，他根本不会当回事，但是对俞汐汐来说，有人去找班主任告她的状，她就会担心的不行。

Thai

เธอเป็นคนไม่ค่อยกล้าอยู่แล้ว โตมาก็เป็นคนเรียบร้อย สำหรับเจียงชวน เรื่องที่มีคนไปฟ้องอาจารย์ที่ปรึกษาถึงเรื่องของเขา เขาไม่สนใจเลย แต่สำหรับยวี่ซีซี มีคนไปฟ้องอาจารย์ที่ปรึกษาเรื่องของเธอ เธอจะกังวลมาก

Chinese

“这世上像胡青春这样的人有很多，明明自己很普通，做什么事却都抢在最前面，你比她成绩好，她会嫉妒你，你比她长得好看，她也会嫉妒你，你是纪录片的观察主角，她更会嫉妒你……不过像她这样表现得这么明显的，确实很少见，怎么说呢？就是…坏得‘可爱’。”

Thai

"คนแบบหูชิงชุนบนโลกนี้มีเยอะ แม้ตัวเองธรรมดาแต่ชอบทำตัวนำหน้าทุกเรื่อง เธอเรียนเก่งกว่าเธอก็อิจฉา เธอสวยกว่าเธอก็อิจฉา เธอเป็นตัวเอกที่ถูกสังเกตในสารคดี เธอก็ยิ่งอิจฉา…แต่คนที่แสดงออกชัดเจนแบบนี้หาได้ยาก จะว่าไงดี? ก็… 'น่ารัก' ในความเลว"

Chinese

“班…主任要是找我的话，我要怎么说啊？”

Thai

"ถ้า…อาจารย์ที่ปรึกษาตามหาฉัน ฉันจะพูดยังไง?"

Chinese

“实话实说喽。”

Thai

"ก็พูดตามจริงสิ"

Chinese

姜川走到俞汐汐旁边，很轻松地坐在了桌子上，然后笑着说道：“我估计你在这里学习的事班主任已经知道了，毕竟前段时间有摄像老师跟着你，你唯一需要跟班主任解释的，就是我为什么会跟你在一起。”

Thai

เจียงชวนเดินไปข้างๆ ยวี่ซีซี นั่งบนโต๊ะอย่างสบายใจแล้วยิ้มพูด: "ฉันเดาว่าเรื่องที่เธอเรียนที่นี่ อาจารย์ที่ปรึกษารู้แล้ว เพราะช่วงก่อนมีช่างกล้องตามเธอ สิ่งเดียวที่เธอต้องอธิบายกับอาจารย์ที่ปรึกษาคือทำไมฉันถึงอยู่กับเธอ"

Chinese

“那我怎么说？”

Thai

"แล้วฉันจะพูดยังไง?"

Chinese

姜川翻了个白眼：“我刚才不是说了吗，实话实说。”

Thai

เจียงชวนถอนสายตา: "ฉันบอกไปแล้วไง พูดตามจริง"

Chinese

俞汐汐听完还是一副心事重重的样子，姜川叹了口气：“算了，班主任要是真喊你去办公室的话，我和你一起去吧。”

Thai

ยวี่ซีซีฟังแล้วก็ยังมีสีหน้ากังวล เจียงชวนถอนหายใจ: "ช่างเถอะ ถ้าอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกเธอไปห้องทำงานจริงๆ ฉันจะไปกับเธอ"

Chinese

……

Thai

…

Chinese

胡青春从实验楼一路跑到班主任刘敏所在的办公室里。

Thai

หูชิงชุนวิ่งจากตึกทดลองตรงไปยังห้องทำงานของหลิวหมิน อาจารย์ที่ปรึกษา

Chinese

中午的时间并不长，加上外面下着小雨，绝大部分老师都会在下课之前去食堂打饭到办公室里吃，吃完聊会天休息一会儿，就直接去上课。

Thai

ช่วงเที่ยงไม่นานนัก ทั้งยังมีฝนปรอยๆ ข้างนอก ครูส่วนใหญ่จะไปตักข้าวที่โรงอาหารก่อนเลิกเรียน แล้วกลับมากินในห้องทำงาน กินเสร็จก็คุยเล่นพักสักหน่อยแล้วก็ไปสอนเลย

Chinese

胡青春走进办公室的时候，刘敏正准备眯一会儿，可胡青春一过来，就把俞汐汐未经允许就闯进实验楼活动教室的事给说了出来。

Thai

ตอนหูชิงชุนเดินเข้าไปในห้องทำงาน หลิวหมินกำลังจะงีบ แต่พอหูชิงชุนมา นางก็เล่าเรื่องที่ยวี่ซีซีบุกรุกเข้าไปในห้องกิจกรรมตึกทดลองโดยไม่ได้รับอนุญาต

Chinese

令胡青春万万没想到的是，刘敏听完却并没有太大反应，只是轻描淡写地回了句：“我知道了。”

Thai

สิ่งที่หูชิงชุนไม่คาดคิดคือ หลิวหมินฟังจบกลับไม่มีปฏิกิริยามากมาย แค่ตอบเบาๆ: "ฉันรู้แล้ว"

Chinese

正如姜川猜测的一样，俞汐汐中午在活动教室学习的事，刘敏早就知道了，是纪录片的副导演孔芮亲自跟校长说的，说是这样更能凸显‘俞汐汐’的学霸人设，也更方便拍摄。

Thai

อย่างที่เจียงชวนเดาไว้ เรื่องที่ยวี่ซีซีเรียนในห้องกิจกรรมตอนเที่ยง หลิวหมินรู้มานานแล้ว เป็นผู้ช่วยผู้กำกับสารคดีคงรุ่ยไปบอกผู้อำนวยการเอง ว่าทำแบบนี้ยิ่งเน้นภาพลักษณ์เด็กเรียนของ 'ยวี่ซีซี' และถ่ายทำได้สะดวกขึ้น

Chinese

“可是…”胡青春很惊讶地说道：“实验楼一楼的活动教室平时都是锁起来，他们这样是违反校规。”

Thai

"แต่…" หูชิงชุนพูดด้วยความประหลาดใจ: "ห้องกิจกรรมชั้นหนึ่งของตึกทดลองปกติล็อกไว้ การที่พวกเขาทำแบบนี้ผิดกฎโรงเรียน"

Chinese

“他们？”

Thai

"พวกเขา?"

Chinese

“对！姜川也在！”胡青春赶忙补充道。

Thai

"ใช่! เจียงชวนก็อยู่ด้วย!" หูชิงชุนรีบเสริม

Chinese

刘敏的表情这才有了些变化，她主动问道：“姜川在骚扰俞汐汐同学？”

Thai

สีหน้าหลิวหมินถึงเริ่มเปลี่ยนไป นางถามขึ้น: "เจียงชวนรบกวนเพื่อนยวี่ซีซีหรือ?"

Chinese

“他们…”胡青春回道：“他们中午在食堂都是坐一起吃饭，关系很好的样子。”

Thai

"พวกเขา…" หูชิงชุนตอบ: "ตอนเที่ยงที่โรงอาหารพวกเขาก็นั่งกินข้าวด้วยกัน ดูสนิทกัน"

Chinese

“他俩关系很好？”

Thai

"ทั้งคู่สนิทกัน?"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อืม"

Chinese

刘敏有些想不通了。

Thai

หลิวหมินรู้สึกคิดไม่เข้าใจ

Chinese

姜川和俞汐汐可以说是高中生里面的两个极端，一个是听话懂事的学霸，一个是不折不扣的学渣，他俩怎么会关系很好？

Thai

เจียงชวนกับยวี่ซีซีพูดได้ว่าเป็นสองขั้วของเด็กมัธยม คนหนึ่งเป็นเด็กเรียนเชื่อฟังและว่านอนสอนง่าย อีกคนเป็นเด็กเกเรอย่างแท้จริง แล้วทั้งคู่จะสนิทกันได้ยังไง?

Chinese

校长开会的时候，可是三令五申要保护好俞汐汐同学，不让她在二中受到干扰的……

Thai

ตอนประชุม ผู้อำนวยการย้ำแล้วย้ำอีกว่าจะต้องปกป้องเพื่อนยวี่ซีซี ไม่ให้เธอถูกรบกวนในโรงเรียนมัธยมที่สอง…

Chinese

刘敏很快说道：“你去把姜川给我叫过来。”

Thai

หลิวหมินรีบพูด: "เธอไปเรียกเจียงชวนมาที่นี่"

Chinese

“哦。”

Thai

"โอ"

Chinese

胡青春刚转身，刘敏九叹了口气说道：“算了，他不一定过来，你去给我把俞汐汐叫过来。”

Thai

หูชิงชุนเพิ่งหันหลัง หลิวหมินก็ถอนหายใจ: "ช่างเถอะ เขาไม่มาแน่ เธอไปเรียกยวี่ซีซีมา"

Chinese

“好。”

Thai

"ได้"

Chinese

胡青春去而复还，回到了实验楼，这一次依旧没敲门，还是直接把门重重推开的。

Thai

หูชิงชุนไปแล้วกลับมา กลับมาที่ตึกทดลอง ครั้งนี้ก็ยังไม่เคาะประตู ยังคงผลักประตูแรงๆ เปิดออก

Chinese

她站在门口，冷冷道：“俞汐汐，班主任喊你去一趟办公室。”

Thai

นางยืนอยู่ที่ประตู พูดเย็นชา: "ยวี่ซีซี อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกไปที่ห้องทำงาน"

Chinese

她表情很冷淡，但眼神中却闪过一丝得意。

Thai

สีหน้านางเย็นชา แต่แววตากลับมีความสะใจวาบหนึ่ง

Chinese

俞汐汐老实巴交地放下笔，起身准备去办公室，姜川也从桌子上下来，跟在了后面。

Thai

ยวี่ซีซีวางปากกาอย่างว่าง่ายแล้วลุกขึ้นเตรียมไปห้องทำงาน เจียงชวนก็ลงจากโต๊ะแล้วเดินตามหลัง

Chinese

“姜川，班主任没喊你。”

Thai

"เจียงชวน อาจารย์ที่ปรึกษาไม่ได้เรียกนาย"

Chinese

“我想去哪就去哪，你管得着吗？”

Thai

"ฉันอยากไปไหนก็ไป เธอจะมาสั่งฉันได้?"

Chinese

“你！”

Thai

"เธอ!"

Chinese

“胡青春，你说未来会不会有那么一天，你看着镜子里的自己会觉得很恶心啊？”

Thai

"หูชิงชุน เธอว่าวันข้างหน้าจะมีสักวันไหมที่เธอมองตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกขยะแขยง?"

Chinese

姜川说完，就走了出去，留下了瞠目结舌的胡青春。

Thai

เจียงชวนพูดจบก็เดินออกไป ทิ้งให้หูชิงชุนอ้าปากค้าง

Chinese

两人一路走到办公室。

Thai

ทั้งสองเดินไปจนถึงห้องทำงาน

Chinese

看到姜川竟然跟着俞汐汐一起过来了，刘敏都有些意外，她开门见山道：“俞汐汐，你在实验楼的事我早就知道了，你是不是觉得中午教室人多有点吵？”

Thai

เมื่อเจียงชวนตามยวี่ซีซีมาด้วย หลิวหมินก็แปลกใจไม่น้อย นางพูดตรงๆ: "ยวี่ซีซี เรื่องที่เธออยู่ตึกทดลองฉันรู้มานานแล้ว เธอคิดว่าห้องเรียนตอนเที่ยงคนเยอะไปหน่อยใช่ไหม?"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อืม"

Chinese

“那你转学到现在，学习方面有被其他人影响到吗？”

Thai

"แล้วตั้งแต่เธอย้ายโรงเรียนมาเนี่ย ด้านการเรียนมีใครมาส่งผลกระทบไหม?"

Chinese

俞汐汐脑袋懵懵的，没听出言下之意。

Thai

ยวี่ซีซีมึนๆ ไม่ได้ยินความหมายแฝง

Chinese

姜川说道：“老师是在问你，有没有被我这个差生影响到？”

Thai

เจียงชวนพูดว่า "อาจารย์กำลังถามเธอว่าถูกผมซึ่งเป็นนักเรียนที่เรียนไม่ดีมาส่งผลกระทบหรือเปล่า?"

Chinese

俞汐汐汐摇摇头：“没有，我们中午是在一起学习。”

Thai

ยวี่ซีซีส่ายหน้า "ไม่ค่ะ เราตอนเที่ยงเรียนด้วยกัน"

Chinese

“你是说他中午跟你在一起学习？”刘敏一脸怀疑。

Thai

"เธอบอกว่าเขาตอนเที่ยงเรียนกับเธอ?" หลิวหมินมีสีหน้าไม่เชื่อ

Chinese

“对，我在辅导他。”

Thai

"ใช่ค่ะ หนูกำลังสอนพิเศษให้เขา"

Chinese

刘敏挑眉道：“我不是说了你不用参加‘帮扶计划’吗？他…他已经这样了，你帮他，他成绩也提不上来。”

Thai

หลิวหมินเลิกคิ้วว่า "ฉันบอกแล้วไงว่าเธอไม่ต้องเข้าร่วม 'โครงการช่วยเหลือ' เขา…เขาเป็นแบบนี้แล้ว เธอช่วยเขา ผลการเรียนเขาก็ไม่ดีขึ้นหรอก"

Chinese

“不是这样的，他其实……”俞汐汐想说姜川其实不是大家想得一样，他英语很厉害，而且从中午能流利背出《赤壁赋》来看，他的语文应该也不差，只要认真学习，成绩应该很快就能提起来，但话到嘴边，俞汐汐又不知道从哪说起。

Thai

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ที่จริงเขา…" ยวี่ซีซีอยากจะบอกว่าเจียงชวนจริงๆ แล้วไม่เหมือนที่ทุกคนคิด เขาเก่งภาษาอังกฤษมาก และจากตอนเที่ยงที่ท่อง《ชีปี้ฟู่》ได้คล่อง แสดงว่าภาษาจีนของเขาก็น่าจะไม่แย่ แค่ตั้งใจเรียน ผลการเรียนก็น่าจะดีขึ้นเร็ว แต่พอคำพูดจะออกปาก ยวี่ซีซีก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน

Chinese

刘敏上下打量了一下姜川，看到办公室门口纪录片的摄像老师跟了过来，她清了清嗓子对俞汐汐说道：“我不是不讲道理的那种老师，你辅导他学习，我没意见，但前提是不能影响到你自己的成绩，这样吧，月考，如果你排名没掉，姜川的总分能到两百分，我就不干预你们，但要是你排名掉了，或者他还是科科交白卷，那就证明你在撒谎，到时候你换位置到第一排，中午你俩也不能呆在一起。”

Thai

หลิวหมินมองเจียงชวนตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นช่างกล้องสารคดีที่หน้าห้องเดินตามเข้ามา นางกระแเสงคอแล้วพูดกับยวี่ซีซีว่า "ฉันไม่ใช่ครูที่ไม่รู้เรื่องนะ เธอติวเขาเรียน ฉันไม่ว่า ข้อแม้คือต้องไม่กระทบผลการเรียนของเธอเอง งี้ละกัน การสอบประจำเดือน ถ้าเธออันดับไม่ตก และคะแนนรวมของเจียงชวนถึงสองร้อย ฉันก็จะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้าอันดับเธอตก หรือเขายังสอบวิชาไหนก็ได้กระดานเปล่า ก็แสดงว่าเธอโกหก ตอนนั้นเธอย้ายไปนั่งแถวแรก ตอนเที่ยงเธอสองคนก็อยู่ด้วยกันไม่ได้"

Chinese

“我……”

Thai

"หนู…"

Chinese

姜川耸耸肩：“我没问题。”

Thai

เจียงชวนยักไหล่ "ผมไม่มีปัญหา"

Chinese

这句话像是也给了俞汐汐勇气，她很快说道：“那我也没问题。”

Thai

ประโยคนี้เหมือนจะให้กำลังใจยวี่ซีซีด้วย เธอรีบบอกทันที "งั้นหนูก็ไม่มีปัญหาเหมือนกัน"

Chinese

……

Thai

…